ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ

Ο Άγιος Προφήτης, Πρόδρομος και Βαπτιστής Ιωάννης, αποτελεί ορόσημο και ταυτόχρονα γέφυρα μεταξύ Παλαιάς και Καινής Διαθήκης. Προπορεύθηκε του Ιησού Χριστού και με την διδασκαλία του προετοίμασε τον κόσμο να Τον υποδεχθεί. Θεωρείται ως ο μεγαλύτερος των προφητών, όχι ως προς την ηλικία, αφού έζησε μόνο τριάντα χρόνια, αλλά ως προς την χάρη και την δόξα. Ο ίδιος ο Χριστός ανέφερε ότι κανένας άνθρωπος δεν στάθηκε μεγαλύτερος από τον Ιωάννη.

Ο Ιωάννης ήταν γιος του ιερέα Ζαχαρία και της ενάρετης Ελισάβετ,  η οποία ήταν στείρα. Ο Θεός λυπήθηκε την ατεκνία τους και τους έστειλε το δώρο του (Ιωάννης = Δώρο Θεού). Ο αρχάγγελος Γαβριήλ μήνυσε στον Ζαχαρία ότι η γυναίκα του θα γεννήσει αγόρι και να του δώσει το όνομα Ιωάννης. Στην αρχή ο Ζαχαρίας δεν πίστεψε στα λόγια του Γαβριήλ και γι’ αυτό τιμωρήθηκε να μείνει μουγκός έως την ημέρα που θα βαπτιζόταν το παιδί που θα έφερνε στον κόσμο η Ελισάβετ. Έτσι και έγινε. Οκτώ ημέρες μετά την γέννηση του μωρού, όταν ζητήθηκε από τον πατέρα να φανερώσει το όνομα του παιδιού, εκείνος έγραψε σε μια πινακίδα το όνομα «Ιωάννης» και αμέσως επανήλθε η ομιλία του.

Μέχρι τα τριάντα του χρόνια ο Ιωάννης ζει ασκητική ζωή στην έρημο της Ιουδαίας και την έχει αφιερώσει ολοκληρωτικά στην προσευχή. Τρεφόταν με ακρίδες (τις τρυφερές άκρες των φυτών) και άγριο μέλι. Όσο μεγάλωνε, μεγάλωνε και η χάρη του. Όταν μεταφέρθηκε στις όχθες του Ιορδάνη Ποταμού άρχισε να κηρύττει την έλευση του Σωτήρα.

Το κήρυγμά του ήταν κήρυγμα μετάνοιας.

«Μετανοείτε· Ήγγικε γαρ η βασιλεία των ουρανών», φώναζε, ενώ βάπτιζε πολλούς από αυτούς που έρχονταν να τον ακούσουν. Εκεί τον συνάντησε και ο Χριστός και του ζήτησε να τον βαπτίσει. Εκείνος αρνήθηκε, όμως ο Χριστός επέμενε, και έτσι ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος βάπτισε τον Ιησού Χριστό στα νερά του Ιορδάνη Ποταμού.

Τα τίμια λόγια του Προδρόμου ενοχλούσαν τις διεφθαρμένες συνειδήσεις των Φαρισαίων και τουβασιλιά Ηρώδη, ο οποίος και τον φυλάκισε. Σε κάποια γιορτή των γενεθλίων του, ο Ηρώδης ζήτησε από την Σαλώμη να του χορέψει και της υποσχέθηκε με όρκο να της δώσει ό,τι του ζητήσει. Η Ηρωδιάς, η μητέρα της, που φθονούσε τον Ιωάννη, είπε στην κόρη της να ζητήσει το κεφάλι του προφήτου μέσα σ’ ένα πιάτο. Με το μαρτυρικό αυτό τέλος, ο προφήτης και πρόδρομος Ιωάννης προπορεύτηκε στον Άδη, για να κηρύξει την έλευσή του Ιησού Χριστού στους απ’ αιώνος θανόντας.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο αναφέροντας το όνομά του μετά την Παναγία στις προσευχές και στις δεήσεις.

Στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο είναι αφιερωμένες έξι ημέρες του χρόνου:

7 Ιανουαρίου (γιορτή προς τιμήν του)
24 Φεβρουαρίου (1η & 2η εύρεση της Τίμιας Κεφαλής του)
25 Μαϊου (3η εύρεση της Τίμιας Κεφαλής του)
24 Ιουνίου (η γέννησή του)
29 Αυγούστου (αποτομή της Τίμιας Κεφαλής του), και
23 Σεπτεμβρίου (η εκ πνεύματος αγίου σύλληψή του). 


ΠΗΓΗ...http://www.agioritikovima.gr

Διαβάστε Περισσότερα

ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΤΟΜΕΑ ΔΑΣΟΚΟΜΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ 123Β: ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΩΝ ΔΑΣΟΚΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ.

Προκυρήχθηκε την 24/07/2012 το Μέτρο 123Β: Aύξηση της Αξίας των Δασοκομικών Προϊόντων του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013 το οποίο αφορά στην υλοποίηση επενδύσεων που αφορούν την μεταποίηση & εμπορία δασοκομικών προϊόντων συνολικού προϋπολογισμού 10.000.000€.

1. Σκοπός
Το πρόγραμμα Μέτρο 123Β: Aύξηση της Αξίας των Δασοκομικών Προϊόντων αποσκοπεί στην αύξηση της προστιθέμενης αξίας και ανταγωνιστικότητας των δασοκομικών προϊόντων, μέσω επενδύσεων που αφορούν τον εκσυγχρονισμό ή την ίδρυση πολύ μικρών μονάδων μεταποίησης και την βελτίωση της εμπορίας των δασοκομικών προϊόντων.

2. Κατηγορίες επενδύσεων
Στο πρόγραμμα Μέτρο 123Β: Aύξηση της Αξίας των Δασοκομικών Προϊόντων του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013 υπάγονται επενδυτικά σχέδια τα οποία διακρίνονται στις ακόλουθες κατηγορίες:

1Δράση 1: Επενδυτικά σχέδια με συνολικό προϋπολογισμό μέχρι 200.000€.
2Δράση 2: Επενδυτικά σχέδια με συνολικό προϋπολογισμό από 200.001€ έως 2.000.000€.
3. Είδη ενισχύσεων
Τα είδη ενίσχυσης των επενδύσεων που εντάσσονται στο πρόγραμμα Μέτρο 123Β: Aύξηση της Αξίας των Δασοκομικών Προϊόντων, διακρίνονται στα ακόλουθα:

1Επιχορήγηση κεφαλαίου. Η επιχείρηση λαμβάνει επιχορήγηση ως ποσοστό επί του κόστους υλοποίησης του επενδυτικού σχεδίου.
2Επιδότηση μισθωμάτων leasing. Η επιχείρηση λαμβάνει επιδότηση ως ποσοστό επί των μισθωμάτων χρηματοδοτικής μίσθωσης για τον εξοπλισμό που αποτελεί μέρος του επενδυτικού σχεδίου.
4. Ενισχυόμενες επιχειρήσεις
Το πρόγραμμα Μέτρο 123Β: Aύξηση της Αξίας των Δασοκομικών Προϊόντων του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013 προβλέπει κίνητρα επιχορήγησης και επιδότησης χρηματοδοτικής μίσθωσης σε όλες τις πολύ μικρές επιχειρήσεις με τις ακόλουθες μορφές:

1Ομάδες δασεργατών με εταιρική μορφή.
2Μεμονωμένοι δασεργάτες με εταιρική μορφή.
3Δασικοί συνεταιρισμοί με εταιρική μορφή.
4Επιχειρήσεις που ασχολούνται με την πρωτογενή επεξεργασία των πρωτογενών δασικών προϊόντων.
Ως Πρωτογενή δασικά προϊόντα θεωρούνται:

1Στρογγύλη ξυλεία όλων των διαστάσεων κωνοφόρων και πλατύφυλλων.
2Καυσόξυλα.
3Ρητίνη.
4Φελός.
5Ερικόριζα.
Η πρωτογενής επεξεργασία των ανωτέρω δασικών προϊόντων στοχεύει κυρίως στην παραγωγή των ακολούθων δασικών προϊόντων:

1Πριστή ξυλεία όλων των διαστάσεων κωνοφόρων και πλατύφυλλων ειδών.
2Στύλοι ΔΕΗ.
3Σχίζες, στρογγύλια, βουβά.
4Ξύλο θρυμματισμού.
5Ξυλάνθρακες.
6Ξυλοκυτταρίνη, Λιγνίνη.
7Μοριοσανίδες, ινοσανίδες.
8Επικολλητά, αντικολλητά, MDF.
5. Εξαιρέσεις
Το πρόγραμμα Μέτρο 123Β: Aύξηση της Αξίας των Δασοκομικών Προϊόντων του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013 δεν ενισχύει επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην Πριφέρεια Αττικής και εντός 40 χλμ από το Κέντρο των Αθηνών (μόνο για τη Δράση 1).

Επιπλέον, η Δράση 1 θα εφαρμοστεί με προτεραιότητα στις Περιφέρειες Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Κεντρικής Μακεδονίας, Δυτικής Μακεδονίας, Ηπείρου, Δυτικής Ελλάδας, Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας.

6. Ενισχυόμενες δαπάνες
Το πρόγραμμα Μέτρο 123Β: Aύξηση της Αξίας των Δασοκομικών Προϊόντων του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013 ενισχύει τις ακόλουθες κατηγορίες δαπανών:

Δράση 1

1Προμήθεια εξοπλισμού όπως: υλοτομικά εργαλεία, εργαλεία αποφλοίωσης και τεμαχισμού, εργαλεία αποκομιδής και μεταφοράς δασικών προϊόντων.
2Έργα υποδομής όπως: χώροι αποθήκευσης δασικών προϊόντων & υλικών υλοτομίας, προστατευτική επεξεργασία-ξήρανση στρογγυλής ξυλείας, δημιουργία & εκσυγχρονισμός πολύ μικρών επιχειρήσεων πρώτης επεξεργασίας ξύλου.
Δράση 2

1Διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου (εκτός των εργασιών πρασίνου και των έργων διακόσμησης).
2Κατασκευή ή βελτίωση ακινήτων.
3Προμήθεια και εγκατάσταση νέου μηχανολογικού εξοπλισμού, τεχνολογικού εξοπλισμού και λογισμικών.
4Εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού (μόνο για νέες μονάδες).
5Αγορά ειδικού τύπου οχημάτων (φορτωτές, πλατφόρμες κ.α.) αναγκαίων για την μεταφορά του βασικού πρωτογενούς προϊόντος προς τον χώρο τυποποίησης – μεταποίησης.
6Γενικά έξοδα, όπως αμοιβές μηχανικών και αρχιτεκτόνων για τις μελέτες, συμβούλων, δαπάνες για μελέτες σκοπιμότητας και άδειες ανέγερσης κτιρίων μέχρι ορίου 12% επί του συνόλου.
7Απόκτηση πιστοποιητικών ποιότητας από αρμόδιους οργανισμούς (ISO 9000 κ.λ.π) μόνο για την απόκτησή τους.
8Αγορά ηλεκτρονικών υπολογιστών (software και hardware) και σχετικού εξοπλισμού για σύνδεση με ευρυζωνικές υποδομές διαδικτύου.
9Στις ανωτέρω μεταποιητικές μονάδες, αποτελεί επιλέξιμη δράση η ίδρυση μονάδων για αξιοποίηση υπολειμμάτων ξυλείας σαν εναλλακτική μορφή ενέργειας μόνο για ιδία χρήση τηρουμένης της αρχής της αναλογικότητας στο ύψος του σχετικού εξοπλισμού σε σχέση με το σύνολο της επένδυσης.
Το πρόγραμμα Μέτρο 123Β: Aύξηση της Αξίας των Δασοκομικών Προϊόντων του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013 δεν ενισχύει δαπάνες που αφορούν:

1Επενδύσεις σε επίπεδο του λιανικού εμπορίου.
2Επενδύσεις για τη δημιουργία μεταποιητικών μονάδων.
3Αγορά οικοπέδου.
4Αγορά ή απόκτηση κτιριακών εγκαταστάσεων.
5Συμβολαιογραφικά έξοδα, πάσης φύσεως φόροι και δημοσιονομικές επιβαρύνσεις του φορέα της επένδυσης.
6Εξοπλισμός αναψυχής (τηλεοράσεις, video, κλπ).
7Αγορά των οχημάτων εν γένει, εκτός των ειδικών και αναγκαίων.
8Λοιπός εξοπλισμός γραφείων (γραφομηχανές, αριθμομηχανές, φωτοτυπικά, έπιπλα κλπ).
9Αγορά εξοπλισμού αποσβέσιμου σε διάρκεια μικρότερη του έτους για τις επενδύσεις προϋπολογισμού άνω των 10.000€.
10Δαπάνες που αφορούν κάθε είδους δημοσιονομική επιβάρυνση σε βάρος των Δικαιούχων.
11Αποζημιώσεις, που πληρώνονται από τους Δικαιούχους (φορείς) σε τρίτους, για απαλλοτριώσεις, εκκρεμότητες κλπ.
12Φόρος Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) των δαπανών της επένδυσης.
13Εργασίες πρασίνου και τα έργα διακόσμησης.
14Έργα οδοποιίας εκτός των ορίων του οικοπέδου εγκατάστασης της μονάδας.
15Αμοιβές προσωπικού, συμπεριλαμβανομένων των επιβαρύνσεων της κοινωνικής ασφάλισης (υπό προϋποθέσεις).
16Δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν πριν την υποβολή του φακέλου υποψηφιότητας–αίτηση. Κατ’ εξαίρεση συνυπολογίζονται στο ενισχυόμενο κόστος, ακόμα και αν έχουν πραγματοποιηθεί σε χρόνο πριν την υποβολή της αίτησης ένταξης, οι αμοιβές μελετητών, οι δαπάνες για την εκπόνηση της οικονομοτεχνικής μελέτης καθώς και για την έκδοση των απαιτούμενων αδειών (οικοδομικών, κλπ).
7. Ποσοστά ενίσχυσης
Το ποσοστό ενίσχυσης κάθε επένδυσης προκύπτει σύμφωνα με την κατηγορία επένδυσης και την περιφέρεια υλοποίησης της επένδυσης. Ειδικότερα:

1Δράση 1: 40%-65% για επενδυτικά σχέδια συνολικού προϋπολογισμού έως 200.000€.
2Δράση 2: 20%-60% για επενδυτικά σχέδια συνολικού προϋπολογισμού από 200.001€ έως 2.000.000€.
8. Υποβολή αιτήσεων
Οι αιτήσεις για την υπαγωγή των Επενδυτικών Σχεδίων στις ευργετικές διατάξεις του προγράμματος Μέτρο 123Β: Aύξηση της Αξίας των Δασοκομικών Προϊόντων του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013 θα υποβάλλονται από 30/7/2012 έως 19/10/2012.

ΠΗΓΗ...http://www.deltaconsulting.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

ΓΛΙΤΩΣΕ Η ΚΟΙΛΑΔΑ ΤΩΝ ΠΕΤΑΛΟΥΔΩΝ .

Η Ρόδος θρηνεί την καμένη γη 7.000 και πλέον στρεμμάτων πευκοδάσους, μα ταυτόχρονα είναι ανακουφισμένη για το ότι η Κοιλάδα των Πεταλούδων έμεινε αλώβητη από την πυρκαγιά που καίει από χθες στη Ρόδο και που αυτή τη στιγμή είναι υπό μερικό έλεγχο.

ΠΗΓΗ: rodosinfonews.gr

Διαβάστε Περισσότερα

Ο ΜΥΣΤΗΡΙΟΣ ΡΩΣΟΣ ΚΑΙ ΤΑ 500 ΕΥΡΩ!!!

Θα αργήσει να «σβήσει» από τη μνήμη του το περιστατικό με μυστηριώδη Ρώσο τουρίστα, ένας επιχειρηματίας στην Χερσόνησο της Κρήτης.

Το συμβάν έλαβε χώρα σε κατάστημα με καλλυντικά και φαρμακευτικά είδη. Ο Ρώσος ζήτησε κάποια συγκεκριμένα σκευάσματα τα οποία δεν υπήρχαν και έγινε παραγγελία στην Αθήνα από όπου και εστάλησαν.

Ειδοποιήθηκε να παραλάβει την παραγγελία του το κόστος της οποίας ανερχόταν σε 529 ευρώ. Ο Ρώσος άνοιξε το πορτοφόλι κι έβγαλε...δύο 500ευρα τα οποία κι έδωσε στον ταμία που για λίγο τα...έχασε ψάχνοντας να δώσει ρέστα.

Ο αλλοδαπός έκανε τότε νόημα να κρατήσουν τα ρέστα γεγονός που προκάλεσε την έκπληξη των υπαλλήλων.

Και πριν προλάβουν να συνέλθουν από το γενναίο φιλοδώρημα ο Ρώσος ρώτησε εάν μπορούν να του στείλουν κι άλλη παρτίδα στη Ρωσία.

«Ναι, μπορούμε αλλά με Κουριερ»! ήταν η απάντησή τους... Η επόμενη κίνηση του Ρώσου ήταν αυτή που τους προκάλεσε σοκ: Έβγαλε άλλο ένα 500ευρω και τους είπε να το κρατήσουν για τα...μεταφορικά!

Πηγή: cretalive.gr 

Διαβάστε Περισσότερα

ΒΙΝΤΕΟ ΣΟΚ...ΤΕΤΟΙΟ ΔΩΡΟ ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΤΥΧΕΙ.

Προσοχή... Το βίντεο που ακολουθεί δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση, αλλά προς αποφυγή για τις όμορφες κυρίες που περιμένουν με αγωνία ένα δώρο από τον καλό τους...

Ποτέ μην ανοίγετε δώρο σε χώρο κλειστό διότι δεν ξέρετε τι μπορεί να συμβεί. Ρίξτε μια ματιά στο βίντεο και θα καταλάβετε...

ΠΗΓΗ...http://www.onsports.gr

Διαβάστε Περισσότερα

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ?

«Βρισκόμουν στο λεωφορείο, το οποίο είχε πολύ κόσμο, ξαφνικά ένιωσα έντονη δυσφορία, δεν μπορούσα να αναπνεύσω, η καρδιά μου χτυπούσε πολύ γρήγορα, άρχισα να τρέμω και φοβήθηκα ότι θα λιποθυμήσω…»



Γράφει ο Θάνος Ασκητής



Οι κρίσεις πανικού είναι ξαφνικές, κορυφώνονται σε λίγα λεπτά και διαρκούν συνήθως λίγα λεπτά (5-30 λεπτά), στη διάρκεια των οποίων το άτομο έχει το αίσθημα ενός μεγάλου, επικείμενου κινδύνου ή δυσφορίας. Τα πιο κοινά συμπτώματα είναι ταχυπαλμία, τρέμουλο, αίσθημα ασφυξίας ή πνιγμονής, αίσθημα ζάλης, φόβος απώλειας του ελέγχου ή φόβος ότι τρελαίνομαι ή θα πεθάνω.

Μία κρίση πανικού δεν αρκεί για να πούμε ότι το άτομο πάσχει από μία ψυχική διαταραχή. Όταν παρουσιαστούν επαναλαμβανόμενες απροσδόκητες προσβολές πανικού, που συνοδεύονται για τουλάχιστον ένα μήνα από επίμονη ανησυχία του ατόμου μήπως του ξανασυμβεί το ίδιο τότε μιλάμε για διαταραχή πανικού. Η διαταραχή πανικού συνήθως εμποδίζει σημαντικά τη λειτουργικότητα του ατόμου. Αρχικά οι άνθρωποι που παρουσιάζουν κρίσεις πανικού θεωρούν ότι έχουν κάτι οργανικό και καταφεύγουν σε ιατρικές εξετάσεις, χωρίς να μπορούν να ανακαλύψουν τι τους συμβαίνει. 
Πολλά άτομα με διαταραχή πανικού αναπτύσσουν επακόλουθα αγοραφοβική συμπεριφορά. Αυτό σημαίνει ότι εμφανίζουν το φόβο ότι θα ξαναπάθουν κρίση πανικού και στη συνέχεια αρχίζουν να αποφεύγουν καταστάσεις που του δημιουργούν έντονη σκέψη ότι υπάρχει η πιθανότητα να συμβεί κάτι τέτοιο.

Η αγοραφοβία αναφέρεται στο φόβο του ατόμου να βρίσκεται σε μέρη ή καταστάσεις από όπου ή φυγή είναι δύσκολη, ή όπου μπορεί να μην υπάρχει η δυνατότητα βοήθειας σε περίπτωση προσβολής πανικού. Κατά συνέπεια το άτομο περιορίζει τις μετακινήσεις ή συχνά χρειάζεται συνοδό όταν βρίσκεται έξω από το σπίτι του. Η ανάγκη να υπάρχει κάποιος συνοδός προκαλεί πίεση και άγχος στο σύντροφο, ο οποίος μπορεί να κληθεί να αναλάβει αυτό το ρόλο, σε κάποιον άλλον από το στενό περιβάλλον του ατόμου. Επίσης, συχνή είναι η αποφυγή συμπεριφορών ή δραστηριοτήτων που μπορούν να προκαλέσουν σωματικά συμπτώματα παρόμοια με αυτά των κρίσεων πανικού, π.χ. η γυμναστική ή ακόμη και η σεξουαλική δραστηριότητα.

Η διαταραχή πανικού είναι από τις συχνότερες διαταραχές, καθώς υπολογίζεται περίπου στο 5% του γενικού πληθυσμού. Η έναρξη των συμπτωμάτων γίνεται ανάμεσα στα 16 με 35 έτη με συνηθέστερη την ηλικία των 20 ετών. Η διαταραχή πανικού με ή χωρίς αγοραφοβία είναι πιο συχνή στις γυναίκες απ’ ότι στους άνδρες, ενώ συνήθως εμφανίζεται μετά από μία περίοδο στρες.

Το άτομο που παρουσιάζει διαταραχή πανικού εμπλέκεται σε ένα φαύλο κύκλο άγχους, καθώς αρχίζει να παρερμηνεύει καταστάσεις και συμπτώματα. Έτσι, κάθε ερέθισμα μπορεί να εκλαμβάνεται ως απειλή, να προκαλεί άγχος και σωματικά συμπτώματα, τα οποία αν ερμηνευτούν με καταστροφικό τρόπο, αυξάνουν το άγχος και οδηγούν σε κρίση πανικού. Τέλος, το ίδιο το άτομο που αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα, αλλά και το περιβάλλον του πρέπει να γνωρίζουν ότι η διαταραχή πανικού αντιμετωπίζεται με επιτυχία είτε με φαρμακευτική αγωγή είτε με ψυχοθεραπεία. 

Dr. Θάνος Ε. Ασκητής
Νευρολόγος – Ψυχίατρος
Διδάκτωρ Ψυχιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών
Πρόεδρος Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας

&

Χριστίνα Χουσιάδα
Ψυχολόγος 
Ινστιτούτο Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας

ΠΗΓΗ..http://www.newsbeast.gr.

Διαβάστε Περισσότερα

ΠΟΣΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΕΙΚΟΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ?

Μια ταινία μικρού μήκους αποκαλύπτει τους κινδύνους του augmented reality

Με αφορμή πρόσφατες εφευρέσεις όπως το Google Project Glass, δυο νεαροί σκηνοθέτες, οι Eran May-raz και Daniel Lazo, εμπνεύστηκαν τον κόσμο του μέλλοντος. Στην ταινία μικρού μήκους «Sight», οι δυο τελειόφοιτοι της ακαδημίας τεχνών της Ιερουσαλήμ μας παρουσιάζουν έναν κόσμο όπου η πρόοδος της τεχνολογίας ξεκινά να καταστρέφει, αντί να βοηθά την ζωή των ανθρώπων.

Όπως φαίνεται, ένας κόσμος στον οποίο η εικονική πραγματικότητα, ή αλλιώς το λεγόμενο augmented reality, χρησιμοποιείται ευρέως μπορεί να φαίνεται διασκεδαστικός ή πρακτικός, στην πραγματικότητα όμως είναι απλά «άδειος». Απόδειξη σε αυτό, οι τοίχοι του σπιτιού του πρωταγωνιστή της ταινίας, Patrick. Μπορεί μέσω των φακών του να τους βλέπει «γεμάτους», με πίνακες παιχνιδιών και έργα τέχνης, χωρίς τους ειδικούς φακούς όμως φαίνεται πως είναι άδειοι και μουντοί.

Δείτε το βίντεο...

ΠΗΓΗ...http://www.newsbeast.gr

Διαβάστε Περισσότερα

ΣΥΜΒΟΛΙΚΑ ΚΛΕΙΣΤΟΣ Ο ΔΗΜΟΣ ΑΛΜΩΠΙΑΣ.

Σε συμβολικό κλείσιμο του Δήμου Αλμωπίας την Πέμπτη 30 Αυγούστου, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την ασφυκτική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι Δήμοι της χώρας μετά τις διαδοχικές περικοπές χρηματοδότησης και της πρόσφατης απόφασης της Κυβέρνησης για νέα περικοπή, θα προβεί η Δημοτική Αρχή του Δήμου Αλμωπίας. Η απόφαση πάρθηκε μετά από το ψήφισμα της γενικής συνέλευσης της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας που συνήλθε την Πέμπτη 23 Αυγούστου στη Θεσσαλονίκη και την επικαιροποίηση της κινητοποίησης από το Δ.Σ. της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος .

Από το Δήμο Αλμωπίας

Διαβάστε Περισσότερα

Ο ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΩΕ.

Έπειτα από αιώνες συζητήσεων και διαμάχης, αρχαιολογικά ευρήματα που ήρθαν στο φως στη Βουλγαρία ίσως αποκαλύπτουν πού συνέβη ο ...

Κατακλυσμός του Νώε και τι τον προκάλεσε.

Στο δεύτερο μέρος εξετάζονται βράχοι χαραγμένοι με μυστήρια σύμβολα 1500 χρόνων που βρίσκονται διάσπαρτοι στη Σκωτία.

- Περιπλανώμενος: Μυστήρια της αρχαιότητας: Ο Κατακλυσμός του Νώε 

ΠΗΓΕΣ...Μυστήρια 

krasodad.blogspot.com

http://peri-planomenos.blogspot.gr/

http://periergaa.blogspot.gr

Διαβάστε Περισσότερα

"2045 AVATAR": ΜΥΣΤΙΚΟ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ ΜΟΝΟ ΣΕ ΚΡΟΙΣΟΥΣ.

Ένας Ρώσος επιχειρηματίας υπόσχεται να χαρίσει την αθανασία σε δισεκατομμυριούχους έναντι υψηλότατης αμοιβής. Το σχέδιο του ονομάζεται “2045 Avatar”.

Στην αρχή, με το που δημοσιοποιήθηκε η είδηση του φιλόδοξου επιχειρηματία όλοι έκαναν λόγο για μαγικά φίλτρα, ιεροτελεστίες και τελετουργικά αλλά η πραγματικότητα είναι κάπως διαφορετική, τουλάχιστον όπως υποστηρίζει ο ίδιος.

Θέλοντας και ο ίδιος προσωπικά να είναι ο πρώτος θνητός που θα ανακηρυχθεί και επίσημα αθάνατος αλλά και να «επιβλέψει» προσωπικά το πέρασμα προς την αιωνιότητα ο Ρώσος επιχειρηματίας παρουσίασε το πρότζεκτ που βασίζεται στην μεταμόσχευση ανθρώπινου εγκεφάλου σε ρομποτικό σώμα μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Βασικό κίνητρο για τον ίδιο είναι οι άνθρωποι που το σώμα τους έχει φθαρεί στο μέγιστο βαθμό ή φέρουν μη αναστρέψιμες βλάβες . Για το λόγο αυτό έχει προσλάβει 30 επιστήμονες ώστε να υποστηρίξουν το σχέδιό του. Σε επιστολή του μόνο προς τους κροίσους της γης ανακοίνωσε:

«Έχετε τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσετε την παράταση της ζωής σας ως την αθανασία.
Βρισκόμαστε πολύ κοντά στην ανάπτυξη τέτοιων τεχνολογιών: κάτι τέτοιο δεν αποτελεί μια φαντασίωση επιστημονικής φαντασίας. Είναι στο χέρι σας να εξασφαλίσετε ότι αυτό θα συμβεί ενόσω ζείτε»

Μέχρι το τέλος του καλοκαιριού αναμένεται να ανοίξουν τα κεντρικά γραφεία στο Σαν Φραντσίσκο ενώ πρόκειται να οργανώσουν και διαφημιστική εκστρατεία για την προώθηση του σχεδίου. «Η ομάδα του 2045 εργάζεται πυρετωδώς για τη δημιουργία ενός διεθνούς κέντρου έρευνας όπου θα απασχολούνται κορυφαίοι επιστήμονες για την ανάπτυξη ανθρωπόμορφων ρομπότ, μοντέλων «ζωντανών» συστημάτων, εγκεφάλου και συνείδησης.

Στόχος αυτών, θα είναι μελλοντικά η μεταφορά της συνείδησης του ενδιαφερόμενου σε ένα τεχνητό σώμα, επιτυγχάνοντας έτσι την κυβερνητική του αθανασία» 


το παραπάνω άρθρο εστάλη στο mail του ramnousia από αναγνώστη

ΠΗΓΗ...http://www.ramnousia.com

Διαβάστε Περισσότερα

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ?

Οι αναρχικοί όχι μόνο δεν αγνοούν την «ανθρώπινη φύση», αλλά έχουν και τη μόνη πολιτική θεωρία που αντιμετωπίζει αυτή την έννοια με βαθιά σκέψη και προβληματισμό.

Πολύ συχνά, η «ανθρώπινη φύση» εγείρεται ως ύστατη γραμμή άμυνας σ’ ένα επιχείρημα εναντίον του αναρχισμού, επειδή πιστεύεται πως δεν επιδέχεται απάντησης. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει.

Πρώτα απ’ όλα, η ανθρώπινη φύση είναι πολυσύνθετο πράγμα. Εάν με την ανθρώπινη φύση νοείται το «τι κάνουν οι άνθρωποι», γίνεται προφανές πως η ανθρώπινη φύση είναι αντιφατική – αγάπη και μίσος, ευσπλαχνία και απονιά, ειρήνη και βία, και ούτω καθεξής, όλα έχουν εκφραστεί από ανθρώπους κι έτσι όλα είναι προϊόντα της «ανθρώπινης φύσης». Βεβαίως, ό,τι θεωρείται «ανθρώπινη φύση» μπορεί να αλλάξει με την αλλαγή των κοινωνικών συνθηκών. Για παράδειγμα, η δουλεία θεωρούνταν μέρος της «ανθρώπινης φύσης» και «κανονικότητα» για χιλιάδες χρόνια. Η ομοφυλοφιλία θεωρούνταν απολύτως φυσιολογική από τους αρχαίους Έλληνες, ύστερα όμως από χιλιάδες χρόνια η χριστιανική Εκκλησία την καταδίκασε ως αφύσικη. Ο πόλεμος αποτέλεσε μέρος της «ανθρώπινης φύσης» μονάχα όταν αναπτύχθηκαν τα κράτη.

Κατά τον Τσόμσκυ: «Τα άτομα είναι σίγουρα ικανά για το κακό… Αλλά τα άτομα είναι ικανά για κάθε είδους πράγματα. Η ανθρώπινη φύση έχει πολλούς τρόπους για να πραγματωθεί ως τέτοια, οι άνθρωποι έχουν πολλές ικανότητες και επιλογές. Ποιες από αυτές θα αποκαλυφθούν, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις θεσμοθετημένες δομές. Αν είχαμε θεσμούς που επέτρεπαν στους παθολογικούς δολοφόνους να κυριαρχήσουν ελεύθεροι, θα έκαναν κουμάντο. Ο μόνος τρόπος για να επιβιώσετε θα ήταν να αφήσετε αυτά τα στοιχεία της φύσης σας να εκδηλωθούν.

Αν έχουμε θεσμούς που καθιστούν την απληστία ως αποκλειστική ιδιότητα των ανθρώπινων όντων κι ενθαρρύνουν την καθαρή απληστία σε βάρος υπόλοιπων ανθρώπινων συναισθημάτων και δεσμεύσεων, θα έχουμε μια κοινωνία βασισμένη στην απληστία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. 

Μια διαφορετική κοινωνία θα μπορούσε να οργανωθεί με τέτοιον τρόπο ώστε άλλου είδους ανθρώπινα αισθήματα και συναισθήματα, όπως η αλληλεγγύη, η υποστήριξη, η συμπόνια, να έχουν κυρίαρχη θέση. Τότε θα αποκαλύπτονταν διαφορετικές πτυχές της ανθρώπινης φύσης και προσωπικότητας». 

(Νόαμ Τσόμσκυ, Χρονικά διαφωνίας / Noam Chomsky, Chronicles of Dissent)

Επομένως, το περιβάλλον παίζει σημαντικό ρόλο στον καθορισμό τού τι είναι «ανθρώπινη φύση», πώς αναπτύσσεται αυτή και ποιες πτυχές της εκφράζονται. Πράγματι, ένας απ’ τους μεγαλύτερους μύθους για τον αναρχισμό είναι πως πιστεύουμε ότι η ανθρώπινη φύση είναι εγγενώς καλή (αντίθετα, πιστεύουμε πως είναι εγγενώς κοινωνική). Το πώς αυτή αναπτύσσεται και εκφράζεται εξαρτάται από το είδος της κοινωνίας που εμείς δημιουργούμε και κατοικούμε. Μια ιεραρχική κοινωνία θα διαμορφώσει τους ανθρώπους με ορισμένους (αρνητικούς) τρόπους και θα παραγάγει μία «ανθρώπινη φύση» ριζικά διαφορετική από μία ελευθεριακή.
Έτσι, «όταν ακούμε άντρες [και γυναίκες] να λένε πως οι Αναρχικοί φαντάζονται τους άντρες [και τις γυναίκες] πολύ καλύτερους απ’ ό,τι πραγματικά είναι, απλώς αναρωτιόμαστε πώς είναι δυνατόν ευφυείς άνθρωποι να επαναλαμβάνουν αυτή την ανοησία. Εμείς δε λέμε συνεχώς ότι ο μόνος τρόπος για να γίνουν οι άντρες [και οι γυναίκες] λιγότερο άπληστοι και εγωιστές, λιγότερο φιλόδοξοι και λιγότερο δουλοπρεπείς ταυτόχρονα, είναι να εξαλείψουμε εκείνες τις συνθήκες που ευνοούν την ανάπτυξη του εγωτισμού και της απληστίας, της δουλοπρέπειας και της φιλοδοξίας;» (Πιότρ Κροπότκιν, στην έκδοση Δράστε από μόνοι σας/Act for Yourselves των Ουόλτερ και Μπέκερ)

Έτσι, η χρήση της «ανθρώπινης φύσης» ως επιχειρήματος εναντίον του αναρχισμού είναι απλώς επιπόλαια κι εν τέλει μία υπεκφυγή. Είναι μια δικαιολογία για να μη σκέφτεται κανείς. «Κάθε ανόητος», όπως το θέτει η Έμμα Γκόλντμαν, «από το βασιλιά μέχρι τον αστυνομικό, από το στενόμυαλο εφημέριο μέχρι τον τυφλωμένο ερασιτέχνη επιστήμονα, θεωρεί πως μιλάει με εγκυρότητα για την ανθρώπινη φύση. Όσο πιο σπουδαίος ο πνευματικός τσαρλατάνος, τόσο πιο σαφής η επιμονή του ως προς την κακία και την αδυναμία της ανθρώπινης φύσης. Όμως, πώς μπορεί κανείς να μιλάει γι’ αυτό σήμερα, με κάθε ψυχή φυλακισμένη, με κάθε καρδιά εγκλωβισμένη, λαβωμένη και ακρωτηριασμένη;» Αλλάξτε την κοινωνία, δημιουργήστε ένα καλύτερο κοινωνικό περιβάλλον, και μετά θα μπορούμε να κρίνουμε τι είναι παράγωγο της φύσης μας και τι είναι παράγωγο ενός εξουσιαστικού συστήματος. Γι’ αυτόν το λόγο, ο αναρχισμός «υποστηρίζει την απελευθέρωση του ανθρώπινου μυαλού από την κυριαρχία της θρησκείας• την απελευθέρωση του ανθρώπινου σώματος από την κυριαρχία της ιδιοκτησίας• την απελευθέρωση από τα δεσμά και τους περιορισμούς της κυβέρνησης… Ελευθερία, διεύρυνση, προοπτική και, πάνω απ’ όλα, ηρεμία και ξεγνοιασιά μπορούν από μόνα τους να μας διδάξουν τους αληθινά κυρίαρχους παράγοντες της ανθρώπινης φύσης και όλες τις υπέροχες δυνατότητές της». (Έμμα Γκόλντμαν, Αναρχισμός και άλλα δοκίμια / Emma Goldman, Anarchism and Other Essays)

Αυτό δεν σημαίνει πως οι άνθρωποι είναι απολύτα πλαστικοί. Με κάθε γέννηση ανθρώπου μια λευκή σελίδα (tabula rasa) περιμένει να σχηματιστεί από την «κοινωνία»(δηλαδή από αυτούς που αποτελούν την κοινωνία). Όπως υποστηρίζει ο Νόαμ Τσόμσκι «δεν νομίζω πως είναι δυνατόν να δωθεί μία ορθολογική άποψη για την έννοια της αλλοτριωμένης εργασίας σε αυτή την υπόθεση [πως η ανθρώπινη φύση δεν είναι τίποτα άλλο εκτός από ένα ιστορικό προϊόν], ούτε είναι δυνατόν να δημιουργηθεί κάτι σαν μια ηθική δικαιολόγηση για τη δέσμευση σε ενός είδους κοινωνική αλλαγή, εκτός από την βάση των υποθέσεων που αφορούν στην ανθρώπινη φύση και στο πώς οι τροποποιήσεις στη δομή της κοινωνίας θα την φέρουν σε καλύτερη θέση ώστε να ανταποκρίνεται σε ορισμένες βασικές ανάγκες οι οποίες είναι κομμάτι της ουσιώδους μας φύσης». 

(Τσόμσκυ, Γλώσσα και Πολιτικές(αδημοσίευτο στα ελληνικά) / Chomsky, Language and Politics)

Δεν επιθυμούμε να μπούμε στη συζήτηση για το ποια ανθρώπινα χαρακτηριστικά είναι και ποια δεν είναι «έμφυτα». Το μόνο που θα πούμε είναι πως τα ανθρώπινα όντα έχουν έμφυτη την ικανότητα να σκέφτονται και να μαθαίνουν –αισθανόμαστε πως αυτό είναι κάτι παραπάνω από προφανές- και πως οι άνθρωποι είναι κοινωνικά δημιουργήματα τα οποία χρειάζονται τη συντροφιά των άλλων για να αισθάνονται ολοκληρωμένοι και να ευημερούν. Επιπλέον, έχουν την ικανότητα να αναγνωρίζουν και να αντιτάσσονται στην αδικία και την καταπίεση. Όπως σωστά θεωρεί ο Μπακούνιν «η δύναμη να σκέφτεσαι και η επιθυμία να επαναστατείς[...] είναι πολύτιμες ικανότητες».

Νομίζουμε πως αυτά τα τρία χαρακτηριστικά, υποδηλώνουν τη βιωσιμότητα μιας αναρχικής κοινωνίας. Η έμφυτη ικανότητα του να σκέφτεσαι για τον εαυτό σου, αυτομάτως κάνει όλες τις μορφές ιεραρχίας αβάσιμες. Η αγάγκη μας, επίσης, για κοινωνικές σχέσεις υπονοεί ότι μπορούμε να οργανωθούμε χωρίς κράτος. Η βαθιά θλίψη και αποξένωση που ταλανίζει την μοντέρνα κοινωνία δείχνει ότι ο συγκεντρωτισμός και ο αυταρχισμός του καπιταλισμού και του Κράτους μας στερεί κάποιες από τις έμφυτες ανάγκες που έχουμε. Πράγματι, όπως προαναφέρθηκε, για μεγάλο μέρος της ύπαρξης της, η ανθρώπινη φυλή έχει ζήσει σε αναρχικές κοινότητες, με μικρή ή και καθόλου ιεραρχία. Το να αποκαλεί η μοντέρνα κοινωνία αυτούς τους ανθρώπους «άγριους» ή «πρωτόγονους», είναι υπεροπτικό. Οπότε, ποιος μπορεί να πει ότι ο αναρχισμός είναι ενάντια στην «ανθρώπινη φύση»; Οι αναρχικοί έχουν συγκεντρώσει πολλά στοιχεία που αντιτίθενται σε αυτή την άποψη.

Σε ότι αφορά την κατηγορία πως οι αναρχικοί έχουν μεγάλο ζήτημα με την «ανθρώπινη φύση», συνήθως οι μη-αναρχικοί είναι αυτοί που δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στο ζήτημα. ‘Ετσι «ενώ οι αντίπαλοι μας φαίνεται να παραδέχονται πως υπάρχει ένα ιδιαίτερο είδος «καλών» ανθρώπων –αυτοί που κυβερνούν, εκμεταλλεύονται, εξουσιάζουν- οι οποίοι, ω! τι χαρά, μπορούν και εμποδίζουν τους «κακούς» ανθρώπους –που κυβερνώνται, που είναι οι εκμεταλλευόμενοι και οι εξουσιαζόμενοι – από το να γίνουν ακόμα χειρότεροι απ’ ότι είναι», εμείς οι αναρχικοί «υποστηρίζουμε πως και οι εξουσιαστές και οι εξουσιαζόμενοι διαφθείρονται από την εξουσία» και πως «και οι εκμεταλλευτές και οι εκμεταλλευόμενοι διαφθείρονται από την εκμετάλλευση». Έτσι, «υπάρχει μία διαφορά και είναι και πολύ σοβαρή. Παραδεχόμαστε τις ατέλειες της ανθρώπινης φύσης , αλλά δεν εξαιρούμε τους εξουσιαστές. Αυτοί το κάνουν (αν και ορισμένες φορές ασυνείδητα) και επειδή εμείς δεν κάνουμε καμιά εξαίρεση, λένε πως είμαστε ονειροπόλοι». (Kropotkin, ο.π). Εάν, λοιπόν, η ανθρώπινη φύση είναι τόσο κακή, το να έχουν κάποιοι άνθρωποι εξουσία πάνω σε άλλους και αυτό να οδηγεί στην δικαιοσύνη και την ελευθερία, είναι απελπιστικά ουτοπικό.

Επιπλέον, όπως σημειώνεται, οι Αναρχικοί υποστηρίζουν πως οι ιεραρχικές οργανώσεις αναδεικνύουν τη χειρότερη όψη της ανθρώπινης φύσης. Τόσο οι καταπιεστές, όσο και οι καταπιεσμένοι επηρεάζονται αρνητικά από τις σχέσεις εξουσίας οι οποίες δημιουργούνται. «Είναι χαρακτηριστικό, πως ένα προνόμιο και οποιουδήποτε είδους προνόμιο [...] μπορεί να σκοτώσει το μυαλό και την καρδιά του ανθρώπου… Αυτός είναι ένας κοινωνικός νόμος ο οποίος δεν επιδέχεται εξαιρέσεις… Είναι ο νόμος της ισότητας και της ανθρωπότητας.» (Μπακούνιν, Θεός και Κράτος). Και ενώ οι προνομιούχοι διαφθείρονται απ’ την εξουσία, οι αδύναμοι (γενικώς) γίνονται δουλοπρεπείς στην καρδιά και το μυαλό (ευτυχώς το ανθρώπινο πνεύμα είναι τέτοιο, που πάντοτε θα υπάρχουν επαναστάτες οι οποίοι δεν θα υπολογίζουν την καταπίεση˙ όπου υπάρχει καταπίεση, υπάρχει και αντίσταση και κατά συνέπεια, ελπίδα). Ως εκ τούτου, φαίνεται παράξενο για τους αναρχικούς, να ακούν από μη-αναρχικούς τη δικαιολόγηση της ιεραρχίας από την άποψη της (αλλοιωμένης) «ανθρώπινης φύσης» που παράγει και παράγεται.

Δυστυχώς, πάρα πολλοί κάνουν ακριβώς αυτό. Συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Για παράδειγμα, με την ανάπτυξη της “κοινωνιοβιολογίας”, ορισμένοι υποστήριξαν (με πολύ λίγα πραγματικά στοιχεία) πως ο καπιταλισμός είναι αποτέλεσμα της δικής μας «φύσης» , η οποία είναι καθορισμένη από τα γονίδιά μας. Τέτοιου είδους ισχυρισμοί είναι απλά μια νέα παραλλαγή της «ανθρώπινης φύσης» ως επιχείρημα και έτσι ξεπερνούν την οποιαδήποτε εξουσία υπάρχει. Λαμβάνοντας υπόψη την έλλειψη αποδείξεων, η υποστήριξή τους σε αυτό το “νέο” δόγμα δικαιολογείται μόνο από τη χρησιμότητά τους για τους εξουσιαστές. Είναι γεγονός πως είναι χρήσιμο να υπάρχει μια “αντικειμενική” και “επιστημονική” βάση για τον εξορθολογισμό των ανισοτήτων που αφορούν τον πλούτο και την εξουσία. (Για μια συζήτηση επάνω στην διαδικασία δείτε Not in Our Genes: Biology, Ideology and Human Nature by Steven Rose, R.C. Lewontin, and Leon J. Kamin).

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει μια δόση αλήθειας. Όπως σημειώνει ο επιστήμονας Stephen Jay Gould, «το εύρος της πιθανής μας συμπεριφοράς οριοθετείται από τη βιολογία μας» και αν αυτό σημαίνει κοινωνιοβιολογία, «με τον έλεγχο των γονιδίων», ελάχιστα θα μπορούμε να διαφωνούμε. Ωστόσο, δεν εννοούν αυτό. Μάλλον είναι μία μορφή «βιολογικού ντετερμινισμού» αυτό που υποστηρίζεται απ’ την κοινωνιοβιολογία. Λέγοντας ότι υπάρχουν συγκεκριμένα γονίδια που ελέγχουν συγκεκριμένα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, δεν έχει μεγάλη σημασία πως «η βία, ο σεξισμός και γενικά η κακία υπάρχουν λόγω της βιολογίας, από τη στιγμή που αντιπροσωπεύουν ένα υποσύνολο ενός πιθανού εύρους συμπεριφορών», έτσι είναι και «η γαλήνη, η ισότητα και η ευγένεια.» Και έτσι «μπορεί να δούμε την επιρροή τους να αυξάνεται αν δημιουργήσουμε κοινωνικές δομές που θα τις επιτρέψουν να ανθίσουν.» Ότι αυτό μπορεί να συμβεί, μπορεί να φανεί από τη δουλειά των ίδιων των κοινωνιοβιολόγων που «αναγνωρίζουν την ποικιλομορφία» των ανθρώπινων πολιτισμών, αλλά «συχνά απορρίπτουν τις δυσάρεστες “εξαιρέσεις” ως προσωρινές και ασήμαντες παρεκκλίσεις.» Αυτό εκπλήσει, γιατί αν πιστεύετε πως «οι επαναλαμβανόμενοι και συχνά γενοκτόνοι πόλεμοι διαμόρφωσαν τη γενετική μας μοίρα, η ύπαρξη μη-επιθετικών λαών είναι ενοχλητική.» (Gould, Ever Since Darwin)

Όπως και στον κοινωνικό Δαρβινισμό που προηγήθηκε, η κοινωνιοβιολογία αναπτύσσεται προβάλλοντας την κυρίαρχη ιδεολογία της υπάρχουσας κοινωνίας ως φυσική (συχνά ασυνείδητα, έτσι ώστε οι επιστήμονες λανθασμένα θεωρούν τα εν λόγω ιδεολογήματα ως “κανονικά” και “φυσικά”). Ο Μπούκτσυν αναφέρεται σε αυτό ως τη «διακριτική προώθηση των ιστορικά κατασκευασμένων ανθρώπινων αξιών» μέσα στην φύση, παρά ως “επιστημονική αντικειμενικότητα.” Μετά, οι θεωρίες της φύσης που δημιουργούνται με αυτό τον τρόπο μεταφέρονται πίσω στη κοινωνία και την ιστορία, χρησιμοποιούμενες για να “αποδείξουν” ότι οι αρχές του καπιταλισμού (ιεραρχία, εξουσία, ανταγωνισμός, κλπ.) είναι αιώνιοι νόμοι, που ύστερα αναφέρονται ως αιτίες για την υπάρχουσα κατάσταση! «Αυτό που αυτή η διαδικασία πετυχαίνει,» σημειώνει ο Μπούκτσυν, «είναι να ενισχύει την κοινωνική ιεραρχία δικαιολογώντας την επιβολή σε άντρες και γυναίκες, ως έμφυτα χαρακτηριστικά της “φυσικής τάξης”. Η ανθρώπινη κυριαρχία εκ τούτου μεταγράφεται στον γενετικό κώδικα ως βιολογικά αμετάβλητη.» (Μάρεϊ Μπούκτσιν, Η Οικολογία της Ελευθερίας / Murray Bookchin, The Ecology of Freedom) Όλως περιέργως, υπάρχουν πολλοί υποθετικά έξυπνοι άνθρωποι που παίρνουν αυτά τα τεχνάσματα σοβαρά.

Αυτό μπορεί να φανεί όταν “ιεραρχίες” στην φύση χρησιμοποιούνται για να εξηγήσουν, και επομένως να δικαιολογήσουν, ιεραρχίες στις ανθρώπινες κοινωνίες. Τέτοιες αναλογίες είναι παραπλανητικές γιατί ξεχνάνε τον θεσμοθετημένο χαρακτήρα της ανθρώπινης ζωής. Όπως ο Μάρεϋ Μπούκτσιν σημειώνει στη κριτική του για την κοινωνιοβιολογία, ένας «αδύναμος, αποδυναμωμένος, άνευρος και άρρωστος πίθηκος είναι απίθανο να γίνει ένα “πρώτο” αρσενικό, και πολύ περισσότερο να διατηρήσει αυτή την εφήμερη κατάσταση.» Αυτό «φανερώνει μια εξουσία ιεραρχικών θεσμών πάνω σε άτομα, η οποία είναι εντελώς αντίθετη με τις επονομαζόμενες “ιεραρχίες των ζώων” όπου η απουσία θεσμών είναι ακριβώς ο μόνος κατανοητός τρόπος για να μιλήσουμε για “πρώτα αρσενικά” και “βασίλισσες των μελισσών”.» (Μπούκτσιν, Κοινωνιοβιολογία ή Κοινωνική Οικολογία / Bookchin, “Sociobiology or Social Ecology”) Επομένως αυτό που κάνει την ανθρώπινη κοινωνία μοναδική αγνοείται και οι πραγματικές πηγές της εξουσίας στην κοινωνία είναι κρυμμένες κάτω από ένα γενετικό προπέτασμα.

Το θέμα των απολογητών που σχετίζονται με την επίκληση στην «ανθρώπινη φύση» (ή την κοινωνιοβιολογία στα χειρότερά της) είναι φυσιολογικό, αφού οποιαδήποτε κυρίαρχη τάξη χρειάζεται να δικαιολογεί το δικαίωμά της να κυριαρχεί. Ως εκ τούτου υποστηρίζουν τα δόγματα που ορίζει η τελευταία με τρόπους που φαίνεται να δικαιολογούν την δύναμη της ελίτ – όπως κοινωνιοβιολογία, θεϊκό δικαίωμα, προπατορικό αμάρτημα, κλπ. Προφανώς, τέτοια δόγματα ήτανε πάντοτε λάθος… μέχρι τώρα φυσικά, γιατί είναι προφανές ότι η σημερινή κοινωνία μας συμμορφώνεται πραγματικά με την “ανθρώπινη φύση” και αυτό είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο από την ιεροσύνη της τωρινής επιστήμης.

Η αλαζονεία αυτού του ισχυρισμού είναι πραγματικά καταπληκτική. Η ιστορία δεν σταμάτησε. Σε χίλια χρόνια από τώρα, η κοινωνία θα είναι τελείως διαφορετική από ότι είναι τώρα ή από ότι έχουμε φανταστεί. Καμιά τωρινή κυβέρνηση και κανένα σύγχρονο οικονομικό σύστημα δεν θα υπάρχουν. Το μόνο πράγμα που μπορεί να παραμείνει ίδιο είναι ότι οι άνθρωποι ακόμα θα ισχυρίζονται ότι η νέα κοινωνία τους είναι το “Ένα και Μοναδικό Σύστημα” που πραγματικά συμμορφώνεται με την ανθρώπινη φύση, ακόμα κι αν όλα τα συστήματα του παρελθόντος δεν το κάνανε.
Φυσικά, δεν περνάει από το μυαλό των υποστηρικτών του καπιταλισμού ότι άνθρωποι από διαφορετικές κουλτούρες-πολιτισμούς μπορεί να έχουν διαφορετικά συμπεράσματα από τα ίδια γεγονότα˙ συμπεράσματα που μπορεί να είναι εγκυρότερα. Ούτε κατανοούν, οι απολογητές του καπιταλισμού, ότι οι θεωρίες των “αντικειμενικών “ επιστημόνων μπορεί να παγιδευτούν στο πλαίσιο των κυρίαρχων ιδεών της κοινωνίας που ζούνε. Δεν αποτελεί καμία έκπληξη στους αναρχικούς, ότι οι επιστήμονες που δουλεύαν στην Τσαρική Ρωσία ανέπτυξαν μια θεωρία εξέλιξης βασιζόμενη στην συνεργασία εντός των ειδών, σε αντίθεση με τους ομολόγους τους στην καπιταλιστική Μεγάλη Βρετανία, οι οποίοι ανέπτυξαν μια θεωρία βασιζόμενη στην ανταγωνιστική πάλη μεταξύ και εντός των ειδών. Το ότι η τελευταία θεωρία αντικατοπτρίζει τις κυρίαρχες πολιτικές και οικονομικές θεωρίες της Βρετανικής κοινωνίας (ιδιαίτερα ανταγωνιστικός ατομικισμός) είναι καθαρή σύμπτωση, φυσικά…

Το κλασσικό έργο του Κροπότκιν «Αλληλοβοήθεια», για παράδειγμα, γράφτηκε ως απάντηση στις προφανείς ανακρίβειες, που Βρετανοί εκπρόσωποι του Δαρβινισμού είχαν προωθήσει πάνω στη φύση και την ανθρώπινη ζωή. Χτίζοντας πάνω στην επικρατούσα Ρωσική κριτική του Βρετανικού Δαρβινισμού της εποχής, ο Κροπότκιν έδειξε (με ουσιαστική εμπειρική απόδειξη) ότι η “αλληλοβοήθεια” μέσα σε μια ομάδα ή ένα είδος, έπαιζε τον ίδιο σημαντικό ρόλο με την “αμοιβαία πάλη” μεταξύ των ατόμων σε αυτές τις ομάδες ή τα είδη (βλέπε την έκθεση του Stephan Jay Gould, “Kropotkin was no Crackpot” στο βιβλίο του Bully for Brontosaurus για λεπτομέρειες και μια εκτίμηση). Ήτανε, τόνισε, ένας «παράγοντας» στην εξέλιξη μαζί με τον ανταγωνισμό, ένας παράγοντας που, στις περισσότερες περιπτώσεις, ήταν πολύ πιο σημαντικός για την επιβίωση. Επομένως, η συνεργασία είναι “φυσική” όπως ο ανταγωνισμός αποδεικνύοντας ότι η “ανθρώπινη φύση” δεν ήταν ένα φράγμα για τον αναρχισμό, καθώς η συνεργασία μεταξύ μελών ενός είδους μπορεί να είναι ο καλύτερος τρόπος για να εξελιχθούν τα άτομα.

Για να καταλήξουμε, οι αναρχικοί υποστηρίζουν ότι η Αναρχία δεν είναι εναντίον της “ανθρώπινης φύσης” για δύο βασικούς λόγους. Πρώτον, αυτό που θεωρείται “ανθρώπινη φύση” διαμορφώθηκε από την κοινωνία που ζούμε και μέσα στις σχέσεις που εμείς δημιουργούμε. Αυτό σημαίνει ότι μια ιεραρχική κοινωνία θα ενθαρρύνει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας να κυριαρχήσουν (επάνω σε άλλα), ενώ ένας αναρχικός θα ενθάρρυνε άλλα. Ως εκ τούτου, οι αναρχικοί «δεν βασίζονται τόσο πολύ στο γεγονός ότι η ανθρώπινη φύση θα αλλάξει, αλλά στο ότι η ίδια φύση θα λειτουργήσει διαφορετικά κάτω από διαφορετικές συνθήκες.» Δεύτερον, η αλλαγή «φαίνεται να είναι ένας από τους θεμελιώδεις νόμους της ύπαρξης» οπότε «ποιός μπορεί να πει ότι η ανθρωπότητα έφτασε τα όρια των δυνατοτήτων της.» (George Barrett, Objections to Anarchism)

Πηγή: The Anarchist FAQ Editorial Collective, μετάφραση: Λυσσασμένοι Προλετάριοι

Διαβάστε Περισσότερα

ΜΑΡΚΟΣ ΜΕΣΚΟΣ: Ο ΕΔΕΣΣΑΙΟΣ ΚΡΥΦΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.

Είναι ένας από τους σημαντικότερους λογοτέχνες της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς. Ο βραβευμένος ποιητής (που ζει μόνιμα στη Θεσσαλονίκη από το 1981) μας μίλησε για την τέχνη, τον θάνατο και τα τοπία της ζωής του.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΗ ΔΗΜΟΚΙΔΗ 

Κύριε Μέσκο, είδατε την Ψυχή Βαθιά του Παντελή Βούλγαρη;

Την είδα.

Πώς σας φάνηκε; Σας ρωτώ όχι μόνο επειδή ο εμφύλιος απασχολεί και το δικό σας έργο, αλλά και επειδή στην αρχή και στο τέλος της ταινίας παρατίθενται δικοί σας στίχοι («Σε ποιον θάνατο πήγες. Περνούσε αεράκι από εκεί;» - «Στοχάσου: Πόσο κράτησε το Θαύμα˙ πόσον η κακιά Στιγμή!»).

Το φιλμ κάνει μια απόπειρα αναφοράς στον εμφύλιο - πρόκειται για μια σημαντική προσπάθεια αυτογνωσίας. Ο Παντελής Βούλγαρης έβαλε αυτό τον πόλεμο στο προσκήνιο πάλι. Δεν νομίζω ότι φιλοδοξούσε να κάνει λεπτομερή καταγραφή της ιστορίας, μιλάμε για μια δειγματοληψία του εμφυλίου. Αυτό που ήθελε να κάνει το κατάφερε. Κάποια πλάνα δεν με βρίσκουν σύμφωνο, υπάρχουν ιστορίες που έχουν βιωθεί από εμένα διαφορετικά - δεν μπορώ να μην τονίσω όμως την καλή του προαίρεση (με τη συμπαράσταση της γυναίκας του της Ιωάννας Καρυστιάνη). Είναι ένα κέρδος τελικά, και πρέπει να ξαναδούμε τα πράγματα απ' την αρχή - και σε βάθος.

Εσείς πάντως στο έργο σας δεν προσπαθείτε να είστε αμερόληπτος ή ουδέτερος με τον εμφύλιο...

Δεν βάζω στο ίδιο τσουβάλι τις δυο παρατάξεις. Δεν το έχω κάνει αυτό... Μεροληπτώ υπέρ του ηττημένου. Αλλά ξέρω ότι έγιναν σπουδαία πράγματα ανθρώπινης συνείδησης και τρυφερότητας και από την άλλη πλευρά. Δεν χαρακτήριζαν όμως την εξουσία αυτής της παράταξης, χαρακτήριζαν περιπτώσεις...

Γεννηθήκατε στην Έδεσσα και ζήσατε εκεί για πολλά χρόνια. Μετά η «εσωτερική μετανάστευση» σάς πήγε στην Αθήνα και δουλέψατε σε διαφημιστικά γραφεία.

Ήταν θέμα επιβίωσης. Δεν εισχώρησε η τέχνη μου εκεί, δεν ήθελα να αλλοτριωθώ. Απέρριψα μάλιστα και προτάσεις για να γίνω μέτοχος σε διαφημιστικές εταιρείες. «Ευχαριστώ», τους είπα, «θέλω απλώς να πληρώνομαι καλά. Τον υπόλοιπο χρόνο τον θέλω για αλλού, βγάζοντας την επαγγελματική σκόνη από πάνω μου». Έτσι κι αλλιώς, στη διαφήμιση με έστρεψε ένας καλός μου φίλος. Εγώ στην αρχή ήθελα να γίνω δάσκαλος - ο πατέρας μου δεν με άφησε. Ήθελα επίσης να γίνω αρχιτέκτονας, πάλι ο πατέρας μου δεν με άφησε. Πήρα κι εγώ τα μπογαλάκια μου κι έφυγα και προσπάθησα να χτίσω τη ζωή μου απ' την αρχή.

Ο πατέρας σας δεν σας άφησε να γίνετε δάσκαλος και αρχιτέκτονας...

Ήθελε να γίνω έμπορος, να ακολουθήσω το δικό του παράδειγμα. Αν ήταν δυνατόν. Μπορούσα να γίνω ποτέ έμπορος εγώ; Δεν είχα ποτέ καμία σχέση με το χρήμα!

Σας άφησε όμως να γίνετε ποιητής!

Δεν το ήξερε. Νομίζω ότι και μέχρι το τέλος της ζωής του δεν γνώριζε τι σημαίνουν όλα αυτά... Οι δικοί μου (με την εξαίρεση της μεγάλης μου αδερφής) δεν έμαθαν τι σημαίνει ποίηση, ποιο είναι το βαθύτερο μεράκι μου, το βαθύτερο μυστικό μου. Αλλά κι εγώ δεν επιδίωξα να γίνω φανερά γνωστός. Όχι μόνο στους δικούς μου - πολλές φορές άνθρωποι με ρωτούσαν τι σχέση έχω με τον Μάρκο Μέσκο τον ποιητή και έλεγα: «Είναι ξάδερφός μου, ο συνονόματος ξάδερφός μου». Δεν μπορώ να πω εγώ για τον εαυτό μου «εγώ είμαι ποιητής», είναι μεγάλη κουβέντα. Δεν προσήλθα στο ιερό της ποίησης για να αναγνωριστώ - ήταν ανάγκη ψυχής.

Δεν σας ενδιαφέρει η υστεροφημία;

Όχι, και δεν πιστεύω και στη μεταφυσική... Τώρα, αν αφήσουμε κάποια ίχνη καλώς, διαφορετικά...

Η ποίηση, κατά τη γνώμη σας, πρέπει να είναι χρήσιμη ή όμορφη; Γίνεται να είναι και τα δύο;

Αρκετά κείμενα από το τελευταίο μου βιβλίο (Στον Ενικό και Πληθυντικό ψίθυρο) αναφέρονται σ' αυτό ακριβώς το ερώτημα. Η ποίηση υπάρχει σαν ένας κρυμμένος θησαυρός στα αισθήματα των ανθρώπων. Είναι μια κρυμμένη ομορφιά, η οποία -σαν ένα τεράστιο μυστικό- καταφέρνει και εκμαιεύεται από κάποιους γραφιάδες, ποιητές. Εγώ πιστεύω ακράδαντα ότι η ποίηση είναι ένα από τα ουσιαστικά μεγέθη που προσδιορίζουν και τη ζωή και την έκφραση των όντων επί του πλανήτη Γη. Και, επιμένω να ισχυρίζομαι ότι, αν ο πλανήτης Γη μαυρίσει τελείως από τους επιχειρηματίες, από την αγορά, από όλα τα κακώς κείμενα, η ανθρώπινη φύση θα μεταναστεύσει σε άλλους πλανήτες - κάποτε. Και εκεί θα βρει τις καινούργιες αγκαλιές της, τις καινούργιες φωλιές της. Και εκεί θα εκφραστεί.

Αυτό το εννοείτε μόνο κυριολεκτικά ή και μεταφορικά;

Κυριολεκτικά. Το λέω και σ' αυτούς που υποστηρίζουν ότι έρχεται το τέλος της ιστορίας, το τέλος της ποίησης... Δεν είναι έτσι, κατά την ταπεινή μου γνώμη. Δεν τελειώνουν τα πράγματα, όσο υπάρχει ζωή θα υπάρχουν και η ομορφιά και η ποίηση και οι αναζητήσεις που ολοκληρώνουν τα όντα της Γης.

Ξέρω πως ζωγραφίζετε. Οι πίνακές σας συμπληρώνουν το ποιητικό σας έργο ή μήπως είναι το αντίβαρο σ' αυτό;

Δεν συμπληρώνουν οι πίνακες την ποίησή μου, είναι ένα υστερόγραφο σε χαρτιά, στα «αθώα λευκά χαρτιά» του Καρυωτάκη. Μόνο που εδώ έχουνε και χρώματα... Είναι μια αποφόρτιση. Όταν είμαι κουρασμένος και θέλω να ηρεμήσω, πιάνω τα χαρτιά και τα πινέλα και προσπαθώ να μπογιατίσω - ζωγράφος δεν δηλώνω. Ζωγραφίζω για μένα κυρίως, και για κάποιους φίλους.

Και, κυρίως, τοπία που έχετε δει;

Ναι. Ξέρω πολύ καλά αυτή την αναπνοή που βγάζουν πολλές φορές η βροχή, και το χιόνι, και η ομίχλη και η λιακάδα. Όλα τα τοπία, όμως, κρύβουν από πίσω τους μια ανάγκη - την ανάγκη να φανερώσουν (ή να κρύψουν) μια σκέψη, έναν συλλογισμό, ένα πρόβλημα.

Αναρωτιέμαι τι σας κράτησε -και κυρίως τι σας κρατάει ακόμα- εδώ, στη Θεσσαλονίκη...

Έφυγαν τα χρόνια καλέ μου φίλε, λιγοστεύει η ζωή μας... Το κονάκι το δικό μου είναι κάπου στην Άνω Τούμπα, οι φίλοι είναι εδώ και είμαι και κοντά στα δικά μου λημέρια, στο Βέρμιο, στο Καϊμακτσαλάν, στην Έδεσσα...

Είναι, τελικά, μια πόλη που εμπνέει ή μια πόλη που σκοτώνει την έμπνευση;

Η Θεσσαλονίκη είναι ένα τεράστιο εργαστήρι τέχνης. Είναι όμως κάπως υπόγειο όλο αυτό. Αυτά που φαίνονται στην επιφάνεια είναι τα διάφορα εξουσιαστικά κέντρα και οι διάφοροι πνευματικοί τρομοκράτες (ας μην τους ονομάσω τώρα). Η πόλη, όμως, είναι ιδεώδης τόπος για δημιουργία, για τέχνη. Ακόμα και τώρα. Πολλοί λένε ότι οι ποιητές και οι λογοτέχνες της πόλης μας τελείωσαν. Δεν είναι έτσι - η ζωή έρχεται πάντα και προσκομίζει νεότερους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν αρνητικά στην πνευματική ζωή της πόλης - δείτε τη δημοσιογραφική λογοτεχνία, όλο αυτό το δήθεν...

Και η καθημερινότητα; Η ποιότητα ζωής;

Η καθημερινότητα καθορίζεται από τους ανθρώπους με τους οποίους συναλλάσσεσαι. Όπως παντού, κι εδώ το σημαντικό είναι ο άνθρωπος - και οι επιλογές του.

Ισχύει δηλαδή αυτό που έγραψε ο Καβάφης για την πόλη που μας ακολουθεί, που είναι μέσα μας;

Ισχύει, βεβαίως ισχύει. Θα πρέπει ο άνθρωπος να αντέχει τη σιωπή του. Αν την αντέχει, θα είναι παντού καλά.

ΠΗΓΗ...http://www.lifo.gr

Διαβάστε Περισσότερα

O ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΐΣΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ

Όταν ήμουν στο μοναστήρι του Στομίου στην Κόνιτσα, ό διάβολος προσπαθούσε να με παρασύρει χρησιμοποιώντας διάφορους τρόπους. Ένα βράδυ, μετά το απόδειπνο, έλεγα την ευχή στο κελί καθισμένος σ' ένα σκαμνί. Είχα μια καλή κατάσταση. Ξαφνικά ακούω διάφορα όργανα, κλαρίνα και νταούλια. Παραξενεύτηκα. «Τι είναι τούτα πάλι», είπα. «Το πανηγύρι πέρασε. Ποιοι παίζουν τώρα όργανα εκεί στον ξενώνα;». Σηκώθηκα απ' το σκαμνί και κοίταξα απ' το παράθυρο έξω. Ήταν παντού ησυχία.

Τότε κατάλαβα ότι ό διάβολος ήθελε να διακόψω την προσευχή.—Ακούγονταν καθαρά τα όργανα, Γέροντα, ρώτησε ένας απ' την παρέα. Μήπως νομίσατε ότι κάτι ακούγονταν;-Τι λες, βρε παλικάρι; Άκουγα τα όργανα, όπως ακούγονται και στο πανηγύρι στις 8 Σεπτεμβρίου. Είχαν όρεξη οί οργανοπαίχτες του διαβόλου. Αντηχούσαν οι ρεματιές.-Μετά, Γέροντα, ησυχάσατε; Σταμάτησαν οι πειρασμοί;—Όχι. Ό διάβολος δεν απογοητεύεται εύκολα.  Εγώ ξανακάθισα στο σκαμνί, για να συνεχίσω την ευχή.

Προσπάθησα να συγκεντρωθώ, άλλα δεν με άφησε. Μετά από λίγη ώρα γέμισε το κελί μου με δυνατό φως. Ξαφνιάστηκα πάλι. Είδα ακόμα την οροφή να εξαφανίζεται και να μπαίνει στο κελί μια φωτεινή στήλη, πού ξεκινούσε απ' το ύψος του ουρανού. Στη κορυφή αυτής της στήλης υπήρχε ένας ξανθός νέος, πού έμοιαζε με το Χριστό. Δεν έβλεπα, όμως, ολόκληρο το πρόσωπο του. Σηκώθηκα απ' το σκαμνί, για να δω καλύτερα. Εκείνη τη στιγμή μια εσωτερική φωνή με διαβεβαίωνε ότι είδα το Χριστό. Εγώ αντέδρασα αμέσως. Έκανα το σταυρό μου και μονολόγησα: «Ποιος είμαι εγώ, που αξιώθηκα να δω το Χριστό;

Εγώ είμαι ανάξιος». Αυτό ήταν. Το φως και ό δήθεν Χριστός χάθηκαν. Ή οροφή ήταν στη θέση της.-Αυτές οι καταστάσεις δεν προκαλούν φόβο, Γέροντα; Νομίζω ότι εγώ προσωπικά δεν θ' άντεχα, είπε ένας άλλος.-Τι να έκανα; Μπορούσα να τον αποφύγω τον διάβολο; Όμως, πρέπει να ξέρετε ότι χρειάζεται θάρρος και προσευχή. Μη νομίζετε ότι ό διάβολος είναι πολύ δυνατός. Δειλός και φοβητσιάρης είναι.Δεν πρέπει, όμως, να τον πιστεύουμε. Τι να σας πω! Κάποτε προθυμοποιήθηκε να μ' εξυπηρετήσει. Θυμάμαι, πού όταν έφυγα απ' το Στόμιο και πήγα στο Σινά, στο ασκητήριο της Αγίας Επιστήμης, ό διάβολος συχνά μ' ενοχλούσε.

Εκεί το κελλάκι είχε τέσσερα σκαλάκια και πιο πέρα υπήρχαν διάφορες σπηλιές. Όταν είχε αστροφεγγιά, μου άρεσε να βγαίνω έξω και να τρυπώνω σε κάποια σπηλιά, για να κάνω την προσευχή μου πιο έντονη; Μια φορά λοιπόν φόρεσα την κάπα μου και βγήκα έξω. Δεν είχε πολύ φως. Είχα ένα τσακμάκι και το αναβόσβηνα, για να βλέπω τα σκαλοπάτια και τα βράχια Κάποια στιγμή το τσακμάκι δεν άναβε. Τότε ένα δυνατό φως, σαν να ήταν από προβολέα, ήρθε απ' τον απέναντι βράχο και φώτισε τα πάντα γύρω. Εγώ αγρίεψα λίγο και ψιθύρισα: «Να μου λείψουν τέτοια φώτα». Και αμέσως ξαναμπήκα στο κελί.

Ευθύς το φως χάθηκε. Είδατε το διάβολο, μου αχρήστεψε το τσακμάκι και θέλησε να μ' εξυπηρετήσει.Σκέφθηκε: «Κρίμα δεν είναι αυτός ό καλός καλόγερος να παιδεύεται; "Ας του δώσω εγώ φως!». Είδατε καλοσύνη! Ήθελε να με φωτίσει!-Γέροντα, μετά από μια τέτοια παρουσία του διαβόλου, τι νιώθει κανείς. Αισθάνεται δυνατός ή τον μαραζώνει ό φόβος;Είναι φοβερό να βλέπεις το διάβολο δίπλα σου. Όμως, εμείς έχουμε το Χριστό μέσα μας και μπορούμε ν' αντιμετωπίζουμε το διάβολο χωρίς πανικό. Είναι μεγάλο κατόρθωμα να τον διώχνεις από κοντά σου με την προσευχή.—Γέροντα, σ' ευχαριστούμε για τις εμπειρίες, πού μας διηγήθηκες, είπαν όλοι με μια φωνή.

—Το Χριστό και την Παναγία να ευχαριστείτε, είπε ό Γέροντας και άρχισε να τους αποχαιρετάει.


ΠΗΓΗ...iereasanatolikisekklisias.blogspot.gr

Διαβάστε Περισσότερα