Τι γίνεται στα καφενεία του χωριού;

Μια φορά στη ζωή μας όλοι έχουμε βρεθεί σ ένα καφενείο. Αν μάλιστα καταγόμαστε και από χωριό, γνωρίζουμε καλά τι εστί. Εκεί λοιπόν θέλω να επικεντρωθώ, στα καφενεία του χωριού όπου οι κάτοικοι γνωρίζονται μεταξύ τους με συζητήσεις να ποικίλλουν και να σε κάνουν να αναρωτιέσαι πού βρίσκεσαι.

Στα χωριά τα καφενεία έχουν διακοσμηθεί με έναν απλό και παραδοσιακό τρόπο. Τα τραπέζια είναι ξύλινα όπως και οι καρέκλες, καθώς είναι υλικό που με μετατροπές αντέχει στο χρόνο. Στους τοίχους μπορείς να βρεις κάδρα με τις ομορφιές του τόπου ή φωτογραφίες από παλαιότερες γενιές. Σε μερικά μάλιστα υπάρχουν και τραπέζια με τσόχα, ώστε να παίζουν και οι πελάτες καμιά φορά το χαρτάκι τους για να περάσει λίγο η ώρα. Δε χρειάζεται πολλά για να διακοσμήσεις ένα καφενείο καθώς η απλότητα και η παράδοση συνδυάζονται αρμονικά.

Τα καφενεία θεωρούνται ανδροκρατούμενος χώρος με εξαίρεση λίγες γυναίκες που υπάρχει πιθανότητα να πάνε καμιά φορά. Συνήθως γυναίκες σε καφενείο θα πετύχεις ύστερα από τον Κυριακάτικο εκκλησιασμό είτε όταν γιορτάζει το χωριό. Δε θέλουν κιόλας οι άντρες να επεμβαίνουν οι γυναίκες στον «ιερό» τους χώρο. Εκεί συναντούνται με τους φίλους τους και αφήνουν τον εαυτό τους ελεύθερο να πει και να πιεί όσο θέλει. Δεν υπάρχει περιορισμός για αυτό και τα καφενεία έχουν αντέξει και στο χρόνο. Η ελευθερία έκφρασης που προσφέρουν στους άντρες αρκεί για συνεχίσει να γίνεται σημείο συνάντησης.

Πρώτα απ όλα, όταν καθίσεις στο καφενείο και κρυφακούσεις λίγο τις συζητήσεις θα σου «πέσουν τα μαλλιά». Θα μάθεις όλα τα νέα του χωριού καθώς οι άντρες κουτσομπολεύουν περισσότερο από τις γυναίκες. Ποιος τα έφτιαξε με ποια, ποιος χώρισε, ποια είναι έγκυος είναι μερικά από τα ερωτήματα που απασχολούν κάθε μέρα τους κατοίκους του χωριού. Δε γίνεται όμως να μη μιλήσουν και για τα αθλητικά. Οι συζητήσεις παίρνουν φωτιά και οι διαφωνίες είναι έντονες. Ειδικά και όταν ο αγώνας είναι ανάμεσα στους αιώνιους αντιπάλους τότε οι τόνοι αυξάνονται και οι χαμένοι φεύγουν με κατεβασμένο κεφάλι μέχρι το επόμενο πρωί που όλα θα έχουν ξεχαστεί.

Δεν μπορεί επίσης σε ένα καφενείο να μην ακούσεις και πολιτικές συζητήσεις. Όταν η τηλεόραση παίζει ειδήσεις, οι θεατές σχολιάζουν. Δεν είναι ανάγκη να γνωρίζουν πλήρως το αντικείμενο, αλλά πρέπει να πουν τη γνώμη τους και πολλές φορές θέλουν και να την επιβάλλουν. Κατηγορούν την κυβέρνηση της χώρας και θεωρούν πως αυτό που ψήφισαν είναι καλύτερο για την Ελλάδα. Επίσης στο χωριό ξέρουν τι ψήφισε ο καθένας. Και μπορεί και να ερωτηθείς ευθέως τι ψήφισες αν δεν το ξέρουν ήδη. Η απάντηση «δε θέλω να σας πω» δεν τους ικανοποιεί καθόλου. Γι’ αυτό μην αναρωτηθείς γιατί μπορεί να σε κοιτάνε περίεργα.

Σε ένα καφενέ λοιπόν υπάρχουν και άτομα που συζητούν σοβαρά. Είναι κάποιοι άνδρες που έχουν μια παραπάνω παιδεία και αναζητούν τέτοιες συζητήσεις. Αν τους ακούσεις να μιλάνε θα αναρωτηθείς γιατί περιορίστηκαν στα όρια του χωριού. Φαίνεται πως ψάχνονται με τον εαυτό τους και θέλουν να εξελιχθούν ακόμα και σε ένα μικρό χωριό. Οι κουβέντες τους για σοβαρά και προσωπικά θέματα είναι μετρημένες και ακριβείς. Τα μυστικά τους τα ξέρουν μόνο οι κοντινοί τους άνθρωποι και δε θέλουν να ανοιχτούν περαιτέρω. Είναι ευδιάθετοι στην παρέα και θα γελάσεις αν κάτσεις μαζί τους. Έχουν σοβαρότητα όταν πρέπει και γελάς άπειρα μαζί τους καθώς έχουν απίστευτο χιούμορ.

Στα καφενεία πάντως θα γελάσεις πολύ. Θα παρατηρήσεις πως συμπεριφέρονται οι άνδρες όταν είναι μόνοι τους. Θα ακούσεις να λένε βέβαια και μικρά ψεματάκια και να υπερηφανεύονται για τις γυναίκες τους. Θα πειράξουν ο ένας τον άλλον για τις κατακτήσεις τους και θα αρχίσουν τις ιστορίες για τότε που ήταν νέοι. Θα στραφούν και στους νεότερους και θα τους λένε «δεν ξέρετε να φλερτάρετε εσείς σήμερα» δίνοντας τους συμβουλές για το πώς να είναι πιο ρομαντικοί. Θα ακούσεις ιστορίες που έχουν διαδραματιστεί στο παρελθόν και θα πεθάνεις από το γέλιο. Είναι και αρσενικά παλιάς κοπής που έχουν μια μαγκιά που την αναζητούμε οι γυναίκες ακόμα και σήμερα.

Αν πας λοιπόν σε χωριό μην διστάσεις να μπεις σε ένα καφενείο γιατί θα μάθεις τον τόπο μέσα από τους ανθρώπους τους. Να είσαι έτοιμη να γελάσεις και να δεχθείς και προσωπικές ερωτήσεις. Όλα μες το πρόγραμμα είναι.

Βασιλική Κόντε

ΠΗΓΗ...http://www.mindthetrap.gr

Διαβάστε Περισσότερα

1Ο/6/1944. Σφαγή Διστόμου. Το ανθρώπινο κτήνος.

«Τόσο πυκνό το σκότος
Πώς να ξεχάσω;»
Αργύρης Σφουντούρης

Διαβάστε Περισσότερα

Η Αγιά Σοφιά και ο θρύλος της Κόκκινης Μηλιάς.

Η Κόκκινη Μηλιά, σύμφωνα με τις παραδόσεις του ελληνικού λαού, είναι μυθικός τόπος προς τον οποίο θα εκδιωχθούν οι Τούρκοι από την Κωνσταντινούπολη. Σύμφωνα με την παράδοση, μετά την απελευθέρωση της Βυζαντινής πρωτεύουσας, θα πρωτοστατήσει ο «Μαρμαρωμένος Βασιλιάς» που θα εγερθεί από τον ύπνο του και θα προσκυνήσει στην Αγιά Σοφιά.

Από τη λαογραφική έρευνα που είχε κάνει ο Νικόλαος Πολίτης, η Κόκκινη Μηλιά αντιστοιχεί προς το Μονοδένδριο των προ της Άλωσης βυζαντινών χρησμών και προφητειών που λέγονταν κατά τις επικίνδυνες πολιορκίες που αντιμετώπιζε η Κωνσταντινούπολη. Το πώς όμως και πότε αντικαταστάθηκε το Μονοδένδριο με την Κόκκινη Μηλιά, αλλά και σε ποιους λόγους στηρίχθηκε η δεύτερη, παραμένει άγνωστο.

Πιθανώς σχετικός είναι ο τουρκικός μύθος για το Κόκκινο Μήλο (Kizil elma), που συμβολίζει τον υπέρτατο στόχο κατάκτησης. Αρχικά χαρακτηρίστηκε Κόκκινο Μήλο η Κωνσταντινούπολη, και μετά η Ρώμη, η Βιέννη και η Μόσχα. Ο μύθος και ο όρος χρησιμοποιούνται και στη σύγχρονη εποχή. Αριστεροί και δεξιοί εθνικιστές που φοβούνται διάλυση της Τουρκίας αν ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτοαποκαλούνται “Συνασπισμός του Κόκκινου Μήλου”. Τον μύθο επικαλέστηκε ο πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν κατά τη στρατιωτική επιχείρηση της Τουρκίας εναντίον Κούρδων στην περιοχή Αφρίν της Συρίας, στις αρχές του 2018.

Ως Κόκκινη Μηλιά αναφέρεται το γεωγραφικό σημείο, τα σύνορα της καρδιάς και της ψυχής των Ελλήνων, μέχρι το οποίο θα επεκταθεί η Ελλάδα στην ευρύτερη περιοχή της Ασίας, εκδιώκοντας τους Τούρκους. Το γεωγραφικό σημείο που κατά τον λαογράφο Νικόλαο Γ. Πολίτη, αντιστοιχεί με το «Μονοδένδριον» των Βυζαντινών, των προ της Αλώσεως Βυζαντινών χρησμών και προφητειών που λέγονταν κατά τις επικίνδυνες πολιορκίες που αντιμετώπιζε η Κωνσταντινούπολη, είναι η πιθανολογούμενη πατρίδα των Τούρκων ή του Μωάμεθ στα σύνορα της Περσίας. Σύμφωνα με τον Κώστα Μαυρόπουλο, η Κόκκινη Μηλιά βρίσκεται στην Κεντρική Ασία, από όπου ξεκίνησαν οι Τούρκοι. Η περιοχή φημίζεται για τα μήλα της και η Αλμά Ατά ή Αλμάτι, η πρώην πρωτεύουσα του Καζαχστάν, στα καζάχικα σημαίνει «Πατέρας των Μήλων», συνεπώς η έκφραση «Να τους στείλουμε στην Κόκκινη Μηλιά», σημαίνει: «Να τους στείλουμε εκεί, απ’ όπου ἦρθαν».

Η «Μεγάλη Ιδέα»

Ο θρύλος της «Κόκκινης Μηλιάς» ενισχύθηκε σημαντικά από τη «Μεγάλη Ιδέα» του ελληνικού έθνους, που υπήρξε κυρίαρχη ιδεολογία μέχρι το 1922 και εξακολουθεί να συνεγείρει τις ψυχές εκατομμυρίων Ελλήνων ως τις μέρες μας. Σύμφωνα με την παράδοση, στην απελευθέρωση της Κωνσταντινουπόλεως θα πρωτοστατήσει ο «Μαρμαρωμένος Βασιλιάς», ο Κωνσταντίνος ΙΑ’ Δραγάσης Παλαιολόγος, που θα εγερθεί από τον αιώνιο ύπνο του και θα προσκυνήσει στην Αγία Σοφία. Πολύ νωρίς στην Ιστορία η αναφορά στην Κόκκινη Μηλιά έγινε πανελλήνιος θρύλος και με λυρική διάθεση και πατριωτικό οραματισμό πέρασε ως και στα ευχετικά γαμήλια άσματα των Ελλήνων. Μαζί «…με τους εννιά τους γιους, τη μια τη θυγατέρα», οι Έλληνες εύχονται στη νύφη ανδρειωμένος να γεννηθεί πρώτος της γιος: «Πρώτη σου γέννα, νύφη μου, Θιός να μας αξιώση, μέσα στην Κόκκινη Μηλιά τους Τούρκους να ζυγώση…».

Το πώς, το γιατί και το πότε αντικαταστάθηκε το Μονοδένδρι με την Κόκκινη Μηλιά, αλλά και σε ποιους λόγους στηρίχθηκε, παραμένει άγνωστο. Πιθανώς σχετικός είναι ο τουρκικός μύθος για το «Κόκκινο Μήλο» [Kizil elma], που συμβολίζει τον υπέρτατο στόχο κατακτήσεως κι αποτελεί το σύμβολο της Ενώσεως όλων των Τούρκων, το σύμβολο του παντουρκισμού.

Βιβλιογραφικές αναφορές

Στην «Κόκκινη Μηλιά» έχει αναφερθεί και ο Εθμομάρτυρας Άγιος Πατέρας Κοσμάς ο Αιτωλός στις προρρήσεις του, όταν είπε πως «…Οι Τούρκοι θα φύγουν αλλά θα ξανάρθουν πάλι και θα φθάσουν ως τα Εξαμίλια. Στο τέλος θα τους διώξουν στην Κόκκινη Μηλιά. Από τους Τούρκους, το 1/3 θα σκοτωθεί, το 1/3 θα βαπτιστεί και το άλλο θα πάει στην Κόκκινη Μηλιά».​ Ο προσδιορισμός «Κόκκινη Μηλιά» φέρεται να ειπώθηκε από τον Κοσμά τον Αιτωλό και δεν είναι εθνολογικός αλλά θεολογικός. Στην περίοδο όμως της Οθωμανικής αυτοκρατορίας που εμπερικλείει χρονικά και τον βίο του Κοσμά Αιτωλού, ο θρησκευτικός προσδιορισμός «Τούρκος» αφορούσε όλους τους σουνίτες μουσουλμάνους. Ο θρησκευτικός προσδιορισμός «Τούρκος» από τον Κοσμά Αιτωλό, χαρακτηρίζει τον σουνίτη μουσουλμάνο, ενώ ο όρος «Κόκκινη Μιλιά» προσδιορίζει τη θρησκευτική κοιτίδα των σουνιτών μουσουλμάνων, τη Μέκκα, και όχι την εθνολογική και γεωγραφική πατρίδα των Ουϊγούρων Τούρκων.

Οι μύθοι του Μαρμαρωμένου Βασιλιά και της Κόκκινης Μηλιάς φθάνουν μέχρι τις μέρες μας και μοιάζουν με ένα συναρπαστικό θρύλο που άντεξε στο χρόνο και μεταφέρεται αιώνες από γενιά σε γενιά, κρατώντας ζωντανή τη λαϊκή παράδοση και μνήμη.

Η ποιητική σύνθεση «Η Φλογέρα του Βασιλιά» του ποιητή και λογοτέχνη Κωστή Παλαμά, αποτυπώνει την πίστη στην αντοχή του Ελληνισμού μέσα στο χρόνο: «Μαρμαρωμένος βασιλιάς, και θα ξυπνώ· απ’ το μνήμα το μυστικό και το άβρετο που θα με κλιή, θα βγαίνω, και τη χτιστή Χρυσόπορτα ξεχτίζοντας θα τρέχω, και καλιφάδων νικητής και τσάρων κυνηγάρης, πέρα στην Κόκκινη Μηλιά θα παίρνω την ανάσα».

Η προφητεία για την Κόκκινη Μηλιά παρατίθεται στη διήγηση του δασκάλου Κυρίου Κλεόπα στο αυτοβιογραφικό βιβλίο «Το Θαύμα-Μια πραγματική ιστορία»:

«Από το 1071, …{…}… που οι Σελτσούκοι κέρδισαν τη μάχη του Μαντζικέρτ της Μικράς Ασίας και άρχισε η αντίστροφη μέτρηση για τη διάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, ο ελληνισμός της Μικράς Ασίας δημιούργησε, με το αλάθητο ένστικτο ενός λαού που έβλεπε την επερχόμενη συμφορά, το μύθο της Κόκκινης Μηλιάς. Σύμφωνα με το μύθο, οι Τούρκοι αφού θα πολιορκούσαν με κάθε μέσο την Κωνσταντινούπολη, θα νικούσαν την άμυνα των υπερασπιστών της και θα άρχιζαν να την κυριεύουν. Τη στιγμή ακριβώς εκείνη με θεϊκή παρέμβαση οι κατακτητές θα τρέπονταν σε φυγή και θα καταδιώκονταν μέχρι το Μονοδένδρι, δηλαδή την Κόκκινη Μηλιά. Αργότερα, όταν έγινε η άλωση της Κωνσταντινουπόλεως το 1453, ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, χάθηκε κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες. Πολλοί έλεγαν πως πέθανε στη μάχη κοντά στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού και ο σουλτάνος έβαλε να ψάξουν στους σωρούς των πτωμάτων χωρίς όμως αποτέλεσμα. Το πτώμα του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου δε βρέθηκε ποτέ και τάφηκε ένα ακέφαλο πτώμα, που θεωρήθηκε πως ήταν ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, επειδή στα πόδια του είχε πέδιλα με ζωγραφισμένους χρυσούς αετούς που ήταν συνήθεια αυτοκρατορική. Όλα αυτά δημιούργησαν το μύθο του μαρμαρωμένου Βασιλιά, σύμφωνα με τον οποίο ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος δεν σκοτώθηκε στη μάχη αλλά μαρμαρώθηκε και βρίσκεται στην Κλειστή Πύλη της Αγίας Σοφίας μέχρι τη μέρα που άγγελος Κυρίου θα τον ζωντανέψει και θα του παραδώσει το σπαθί του ώστε να εκδιώξει τους κατακτητές Τούρκους μέχρι την Κόκκινη Μηλιά. Ακόμα και σήμερα, …{…}… πολλοί λένε πως σαν πλησιάσουν στην Κλειστή Πύλη της Αγίας Σοφίας ακούνε ψαλμωδίες και ύμνους για τον μαρμαρωμένο βασιλιά».

Aρχική εικόνα: Άη Λαός – Έργο του λαϊκού ζωγράφου Θέμη Τσιρώνη

πηγή...https://www.catisart.gr

Διαβάστε Περισσότερα

Ήθη και έθιμα της Κυριακής των Βαΐων στην Ελλάδα.

Από την Κυριακή των Βαΐων αρχίζει ουσιαστικά η Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών.  Κατά την σημερινή ημέρα εορτάζεται η ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Ιησού Χριστού στα Ιεροσόλυμα όπου, κατά τους Άγιους Ευαγγελιστές, οι Ιουδαίοι Τον υποδέχθηκαν κρατώντας βάια ή βάγια (κλάδους φοινίκων) και απλώνοντας στο έδαφος τα φορέματά τους ζητωκραύγαζαν «Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου». 

Ήθη και Έθιμα

Σε ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Χριστού στα Ιεροσόλυμα, όλοι οι Ναοί στολίζονται με κλαδιά από βάγια, από φοίνικες δηλαδή ή από άλλα νικητήρια φυτά, όπως δάφνη, ιτιά, μυρτιά και ελιά. 

Μετά τη Λειτουργία μοιράζονται στους πιστούς. Στις φωτό από την Εκκλησία της Παναγίας στο Ναύπλιο όπου από νωρίς του Σαββάτου του Λαζάρου κυρίως γυναίκες ετοιμάζουν τα βάγια μέσα σε καλάθια για να είναι έτοιμα την Κυριακή.

Η Εκκλησία μας καθιέρωσε ήδη από τον 9ο αιώνα το έθιμο αυτό μια και όπως αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης «όχλος πολύς…έλαβον τα βαΐα των φοινίκων και εξήλθον εις υπάντησιν αυτώ».

Σημειώνεται ότι στις πρώτες Εκκλησίες εορτάζονταν η μνήμη αυτή με αναπαράσταση του γεγονότος. Συγκεκριμένα στους Αγίους Τόπους κατά τον 4ο αιώνα ο Επίσκοπος ξεκινώντας με πομπή από το Όρος των Ελαιών εισέρχονταν στα Ιεροσόλυμα επί «πώλου όνου» περιστοιχιζόμενος από τον κλήρο ενώ οι πιστοί προπορεύονταν κρατώντας κλάδους φοινίκων.

Στους βυζαντινούς χρόνους τελούνταν ο λεγόμενος «περίπατος του Αυτοκράτορα» όπου η πομπή ξεκινούσε από τα ανάκτορα στην οποία συμμετείχε ο αυτοκράτορας κρατώντας την Εικόνα του Χριστού πλαισιωμένος από το ιερατείο όπου και κατέληγε στην Αγιά Σοφιά. Της αυτοκρατορικής αυτής πομπής προηγούνταν ο λαμπαδάριος ο οποίος έψελνε «Εξέλθατε έθνη και θεώσασθε σήμερον τον βασιλέα των ουρανών…».

Σύμφωνα με την μαρτυρία του Βαλσαμώνα στο τέλος της Εορτής ο μεν Αυτοκράτορας διένειμε ιδιόχειρα βάγια και Σταυρούς, ο δε Πατριάρχης κεριά για την Μεγάλη Εβδομάδα.

Τα «βαγιοχτυπήματα»

Τα παλιότερα χρόνια τους τα προμήθευαν τα νιόπαντρα ζευγάρια της χρονιάς ή και μόνο οι νιόπαντρες γυναίκες, για το καλό του γάμου τους. Πίστευαν πως η γονιμοποιός δύναμη που κρύβουν τα φυτά αυτά θα μεταφερόταν και στις ίδιες και η μια χτυπούσε την άλλη με τα βάγια. Τα «βαγιοχτυπήματα» σιγά-σιγά άρχισαν να γίνονται και από τις άλλες γυναίκες και τα παιδιά τις μιμούνταν και όπως χτυπιούνταν μεταξύ τους εύχονταν: «Και του χρόνου, να μη σε πιάν’ η μυίγα».

Κατά την λειτουργική τελετουργία, την Κυριακή των Βαΐων τελείται η Θεία Λειτουργία του Χρυσοστόμου.

Στην Θράκη, την Κυριακή των Βαΐων συνηθίζονται τα «βαγιοχτυπήματα». Οι γυναίκες χτυπούν με βάγια τις έγκυες, ώστε να είναι ανώδυνος για αυτές ο τοκετός. Σε πολλά χωριά επίσης, τα κορίτσια έκαναν στεφάνια από τα βάγια που τους έδινε ο παππάς στην εκκλησία και τα έριχναν στο ρέμα. Η κάτοχος του στεφανιού που θα έφτανε πρώτο στη ρεματιά, φιλοξενούσε τις υπόλοιπες στο σπίτι της, όπου διασκέδαζαν χορεύοντας και τραγουδώντας.

Οι Βάγιες στην Κάπη της Λέσβου.

Ένα σπάνιο και μοναδικό σε όλη την Ελλάδα έθιμο που πραγματοποιείται το Σάββατο του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαΐων.

Με την είσοδο στο τριώδιο τα παιδιά των δύο μεγάλων τάξεων του Δημοτικού Σχολείου χωρίζονται σε δύο ομάδες. Με κοινή συναίνεση ο πιο καλός και άξιος μαθητής μπαίνει αρχηγός της ομάδας και οι δύο ομάδες στην συνέχεια μοιράζονται το χωρίο. (μισό χωρίο η μία και μισό χωρίο η άλλη ομάδα)

Τα χαράματα του Σαββάτου του Λαζάρου τα αγόρια των δύο ομάδων ξεκινούν με γαϊδουράκια σε χωράφια του χωριού μας όπου υπάρχουν πολλές βάγιες. Εκεί αφού κόψουν πολλά κλαριά τα φορτώνουν στα συμπαθέστατα τετράποδα και τραγουδώντας γίνεται η είσοδος στο χωριό και στην εκκλησία πράγμα που συμβολίζει την είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα.

Στην Εκκλησία του χωριού δένονται πολλά κλαδιά μαζί σε σχήμα κυπαρισσιού και στην συνέχεια στολίζονται με τα βαλάντια δηλ. κορδέλες και κουρέλια που φέρνουν στην εκκλησία οι κοπέλες των δύο ομάδων. Τα βαλάντια συμβολίζουν τα ενδύματα που έστρωναν οι πιστοί στον Χριστό κατά την είσοδο στα Ιεροσόλυμα.

Η κάθε ομάδα παίρνει την βάγια της και την βάζει μέσα στον Ιερό Ναό. Πάνω στις Βάγιες τοποθετούνται ξύλινοι μικροί σταυροί που δίνονται στα νιόπαντρα ζευγάρια του χωριού.

Με την αύριο, ανήμερα των Βαΐων και μετά το τέλος της θείας λειτουργίας οι βάγιες βγαίνουν στο προαύλιο της εκκλησίας όπου θα τραγουδηθούν από τα μέλη των ομάδων με τον ύμνο «σήμερον έρχεται ο Χριστός..» το τραγούδι αυτό δεν υπάρχει στην υμνολογία της εκκλησίας καθώς όπως λέγεται είναι τοπικός ύμνος. Αποτελείται από 20 και πλέον στοίχους που ψάλλονται εναλλάξ από τις δύο ομάδες και εξιστορεί το χρονικό της ανάστασης του Λαζάρου.

Στην συνέχεια η κάθε ομάδα φορτώνεται την βάγια της και ξεκινά για το γύρισμα του χωριού. Η βάγια σταματάει στις πόρτες όλων των σπιτιών του χωριού και τα παιδιά ψάλλουν την καινήν Ανάσταση. Οι νοικοκυραίοι στο άκουσμα του ύμνου εξέρχονται του σπιτιού, κόβουν από την βάγια ένα κλώνο και ένα κομμάτι κορδέλα (την οποία τοποθετούν στο εικονοστάσι) δίνουν στα παιδιά τον όβολό και απαραίτητα αυγά τα οποία μαζεύουν τα παιδιά μέσα στα καλάθια τους.

Στα σπίτια που έχουν νιόπαντρους δίνεται ο μικρός ξύλινος σταυρός που έχει φτιαχτεί από τα παιδιά. Ο σταυρός είναι σύμβολό δύναμης και δίνει στους νιόπαντρους δύναμη ώστε να παρευρεθούν στον δρόμο του νέου τους βίου.

Αφού οι βάγιες περάσουν από όλα τα σπίτια του χωριού στην συνέχεια καταλήγουν στους φούρνους του χωριού όπου θα γίνουν το άγιο καύσιμο για το ψήσιμο του ψωμιού της Λαμπριάτικης κουλούρας.

Στο τέλος οι δύο ομάδες ανταμώνουν σε προκαθορισμένο μέρος, ενώνουν τις εισπράξεις και τα αυγά και αφού τα μοιράσουν επακριβώς εύχονται ο ένας στον άλλο καλή ανάσταση και αποχωρούν χαρούμενοι που οι ίδιοι έγιναν προάγγελοι του μηνύματος της αναστάσεως του Χριστού.

Ένα έθιμο που μας έρχεται από την Αλησμόνητη Πατρίδα Ίμβρο, και αναβίωνε κάθε χρόνο την Κυριακή των Βαΐων.

Την Κυριακή τω Βαγιώ, όλοι έβγαιναν απ' την εκκλησιά με μια αγκαλιά βάγια. Χαιρετούσαν ο ένας τον άλλο, χτυπώντας ελαφρά την πλάτη με τα πράσινα κλαδιά, και εύχονταν: " Και του χρόνου και καλό Πάσχα". Μετά τον χαιρετισμό, οι πρώτοι που δέχονταν την χαρά του "Ωσαννά" ήταν οι νεκροί. Όλοι επισκέπτονταν τους τάφους των δικών τους και άφηναν επάνω στο "σταυρό" ή την "ταφόπλακα" ένα κλαδί βάγιας.

Στο σπίτι έκαναν ένα σταυρό με βάγια και τον κάρφωναν στο ανώφλι της πόρτας. Εκεί θα έμενε όλο το χρόνο φυλαχτό από το κακό μάτι και την κακιά ώρα. Ένα κλαδί κρέμαζαν επίσης στην πόρτα του στάβλου, της μάντρας, του κήπου.

Kούνιες

Δεν ήταν νοητό να υπάρξει Κυριακή των Βαίων δίχως τις κούνιες. Σε κάθε γειτονιά, όπου υπήρχε μεγάλο δένδρο στήνονταν μια κούνια. Σε ένα γερό κλώνο περνούσαν ένα μακρύ σχοινί και μέ διάφορους τρόπους έφτιαχναν μια κούνια.

Κάθιζαν με τη σειρά ο ένας μετά τον άλλον. Προηγούντο τα κορίτσια και τ' αγόρια έκαναν το χρέος του καβαλιέρου. Στις κούνιες που έκαναν τα παιδιά γινόταν πόλεμος. Ποιος θα ανέβει, πόση ώρα θα καθίσει.

Τα παλιά χρόνια τω Βαγιώ οι δάσκαλοι και οι παπάδες έστελναν τα παιδιά του σχολείου στο χωριό να μαζέψουν αυγά για το Πάσχα. Τα παιδιά έπαιρναν ένα ραβδί που τό έλεγαν "ρουμάνι', στην κορυφή του έδεναν βάγιες ( μυρσίνες), ένα κουδούνι και κόκκινες μεταξωτές κλωστές. Μαζί τους είχαν και ένα καλάθι για να βάζουν τα αυγά.

Όταν έρχονταν σε κάθε σπίτι, στέκονταν μπροστά στην πόρτα και ανεβοκατεβάζοντας το ραβδί για να χτυπά το κουδούνι τραγουδούσαν ένα τραγούδι για να τους δώσει η νοικοκυρά αυγά. Έτσι με αυτά και με αυτά ξεκινούσε η Μεγάλη Εβδομάδα.

Κέρκυρα.

Η λιτανεία της Κυριακή των Βαΐων τελείται σε ανάμνηση της απαλλαγής του νησιού από την Πανώλη, (θανατικό) από την οποία κινδύνευσε ο πληθυσμός του νησιού, που η φθοροποιός νόσος καταμάστιζε τα νησιά του Ιονίου και την Ιταλία, από την οποία και μεταδόθηκε ο βάκιλος της Πανώλης τον Οκτώβριο του 1629 μ.Χ. Μετά από πάνδημη δέηση στην έκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος ο λοιμός σταμάτησε όταν φως σαν λυχνάρι ξεπρόβαλε πάνω από το καμπαναριό του Αγ. Σπυρίδωνος.

Έτσι, η ημέρα των Βαΐων που έπαυσε ολοσχερώς η νόσος, καθιερώθηκε μετά από αίτηση των συνδικων (εγχώρια αρχή) και θεσπίσματος του Βενετού Βάϊλου Ιωάννη Πριούλη στις 21 Ιουνίου 1630 μ.Χ. , σαν ημέρα λιτάνευσης του Ιερού λειψάνου.

Λαζαρίνα

Το Σάββατο του Λαζάρου (το διάστημα που λειτουργούσαν τα σχολεία το Σάββατο, το έθιμο αυτό γινόταν την Κυριακή των Βαΐων), μετά τη λειτουργία, όλα τα παιδιά κατά ομάδες ξεκινούσαν να τραγουδήσουν σ’ όλα τα σπίτια του χωριoύ «τη Λαζαρίνα». Στα χέρια ένα απ’ τα παιδιά κρατούσε ένα ξύλινο χελιδόνι (χελιδόνα). Όλα τα παιδιά κρατούσαν καλαθάκια στολισμένα. Μέσα εκεί θα μάζευαν τα αυγά που θα τους έδιναν οι νοικοκυρές.

Όλοι μαζί τραγουδούσαν:

Ήρθε ο Λάζαρος ήρθαν τα Βάια

Ήρθε κι ο Υιός της Βηθανίας

Ο αφέντης μας της Μακαρίας

Που ήσουν Λάζαρε, που ήσουν κρυμμένος

Μέσ’ τη γη βαθιά χωμένος.

Και το στόμα μου πικρό φαρμάκι

Δώστε μου λίγο νεράκι

Να ξεπλύνω το φαρμάκι

Της καρδιάς και των χειλέων ( γενναίων)

Και μη με ρωτάτε πλέον ( έχω βάσανα και κλαίω)

Τι είδες Λάζαρε, τι είδες

Εις τον Άδη όπου πήγες;

Είδα φόβους , είδα τρόμους

Είδα βάσανα και πόνους

Και μια δραχμή στη χελιδόνα

Για να ζήσει το χειμώνα

Λαζαρίνα κουκουτίνα

Βάλε αυγό στην καλαθίνα

Να το φάει η Λαζαρίνα

Την ημέρα την Τετάρτη

Κίνησε ο Χριστός για να ’ρθει

Εις την πόλη Βηθανία

Κλαίει η Μάρθα κι η Μαρία

Κλαίγανε τον αδερφό τους

Τον καλό το Λάζαρό τους

Αν ερχόσουνα Χριστέ μας

Δεν θα πέθαιν’ ο αδερφός μας

Και ο φίλος ο δικός σας.

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάια

Οι πιο μικροί τραγουδούσαν το:

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάια

Ήρθε η Κυριακή που τρών’ τα ψάρια.

Ξύπνα Λάζαρε και μην κοιμάσαι

Ήρθε η μάνα σου απ’ το παζάρι (από την πόλη)

Σου ‘φερε χαρτί και καλαμάρι (κομπολόι)

Οι κοτούλες σας αυγά γεννάνε

Κι οι φωλίτσες τους δεν τα χωράνε

Δώστε μας και μας να τα χαρούμε

Και του χρόνου πάλι να τα πούμε.

ή

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάια

Ήρθε η Κυριακή που τρών’ τα ψάρια.

Ξύπνα Λάζαρε και μην κοιμάσαι

ήρθε η μάνα σου απ’ το παζάρι (από την πόλη)

σου ‘φερε χαρτί και καλαμάρι (κομπολόι)

Λαζαρίνα κουκουτίνα

Βάλε αυγό στην καλαθίνα

Να το φάει η Λαζαρίνα

Και μια δραχμή στη χελιδόνα

Για να ζήσει το χειμώνα.

Η Κυριακή των Βαΐων ήταν μεγάλη γιορτή για το χωριό. Όλοι πήγαιναν στην εκκλησία. Στο τέλος της λειτουργίας ο παπάς μοίραζε τα βάγια. Επίσης την Κυριακή των Βαΐων τέλειωναν και οι γυναίκες τις «περδίκες», (σ’ άσπρα άβραστα αυγά, με κοντύλι που έσταζε ζεστό κερί, ζωγράφιζαν διάφορες παραστάσεις και κεντίδια. Το κερί με το βράσιμο και το βάψιμο έλειωνε και έμεναν άσπρα τα σχέδια πάνω στο κόκκινο αυγό. Ακόμα και σήμερα σε όλα τα σπίτια του χωριού φτιάχνουν «περδίκες».

ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΜΑΧΟΥΣ ΠΕΛΛΑΣ

ΠΗΓΗ...http://agioritikovima.gr

Διαβάστε Περισσότερα

Υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας Δήμου Αλμωπίας με το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και το Ελληνικό Δίκτυο Ανθεκτικών Πόλεων!

Υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας Δήμου Αλμωπίας με το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και το Ελληνικό Δίκτυο Ανθεκτικών Πόλεων!

    
Παρουσία του Δημάρχου Αλμωπίας, Νίκου Παρούτογλου, του Υπουργού Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Γιάννη Κεφαλογιάννη, και του Προέδρου του Δ.Σ. του Ελληνικού Δικτύου Ανθεκτικών Πόλεων, Γιάννη Κωνσταντάτου, πραγματοποιήθηκε η τελετή υπογραφής Μνημονίου Συνεργασίας μεταξύ του Δήμου Αλμωπίας, του Υπουργείου και του Δικτύου.

Η εκδήλωση έλαβε χώρα τη Δευτέρα 30 Μαρτίου 2026 στην Αθήνα, με τη συμμετοχή 150 Δημάρχων και μελών του Δικτύου από όλη την Ελλάδα.

Η υπογραφή του Μνημονίου επισφραγίζει τη συμβολή του Δικτύου στην προετοιμασία και διαμόρφωση του νομοσχεδίου «Ενεργή Μάχη», που ψηφίστηκε από τη Βουλή, και σηματοδοτεί την έναρξη μιας ουσιαστικής συνεργασίας για την ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στους τομείς της πρόληψης, της ανθεκτικότητας και της Πολιτικής Προστασίας.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης παρουσιάστηκαν οι μεταρρυθμίσεις του νέου νόμου, καθώς και τα αποτελέσματα πρόσφατης έρευνας σχετικά με τη χαρτογράφηση της υφιστάμενης κατάστασης στον τομέα της πολιτικής προστασίας των Δήμων-Μελών.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Δήμαρχος Αλμωπίας αναφέρθηκε στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για την περιοχή της Αλμωπίας και ευρύτερα της Πέλλας.

Μετά την εναρκτήρια διαδικασία σύστασης και υπογραφής του καταστατικού τον Δεκέμβριο του 2024, το Μνημόνιο Συνεργασίας περνά πλέον στη φάση της υλοποίησης.

Σε δήλωσή του, ο κ. Παρούτογλου τόνισε:

«Αισθάνομαι χαρούμενος και δικαιωμένος που το μνημόνιο συνεργασίας έγινε πραγματικότητα. Υπέγραψα με το Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και το Ελληνικό Δίκτυο Ανθεκτικών Πόλεων και πλέον η συνεργασία μας περνά σε ένα νέο επίπεδο, αυτό της υλοποίησης έργου. Στις 28 Απριλίου, στην Αριδαία, παρουσία του Διοικητικού Συμβουλίου και του Προέδρου του Δικτύου, Γιάννη Κωνσταντάτου, θα εξειδικεύσουμε τις προτεραιότητες της περιοχής μας. Χτίζουμε σταθερά και μεθοδικά τον Δήμο του μέλλοντος, προσαρμοσμένο στις κλιματικές προκλήσεις».

Διαβάστε Περισσότερα

Ανακοίνωση Διεύθυνσης Κτηνιατρικής Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας – Ενημέρωση για τον αφθώδη πυρετό.

 Ανακοίνωση Διεύθυνσης Κτηνιατρικής Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας – Ενημέρωση για τον αφθώδη πυρετό

 

Από τη Διεύθυνση Κτηνιατρικής της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας ανακοινώνονται τα εξής:

 

«Κατόπιν επιβεβαίωσης εστίας Αφθώδους Πυρετού σε εκμετάλλευση βοοειδών και αιγοπροβάτων στο Δήμο Δυτικής Λέσβου και για την αποτροπή εξάπλωσης της επιζωoτίας του Αφθώδη Πυρετού στη χώρα μας, σας ενημερώνουμε ότι:

Ο Αφθώδης πυρετός είναι εξαιρετικά μεταδοτικό ιογενές νόσημα που προσβάλλει τα δίχηλα ζώα, (βοοειδή, αιγοπρόβατα, χοίροι, καθώς και ορισμένα άγρια είδη). Χαρακτηρίζεται από υψηλή μεταδοτικότητα και ταχεία εξάπλωση. Μεταδίδεται μέσω της άμεσης επαφής, της έμμεσης επαφής με μολυσμένα αντικείμενα οχήματα, υποδήματα, εξοπλισμό ή μέσω ανθρώπινης δραστηριότητας καθώς και αερογενώς γεγονός που αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο μόλυνσης γειτονικών εκμεταλλεύσεων και της διασποράς της νόσου. Άγρια ζώα και τρωκτικά δύνανται να μεταφέρουν τον ιό από μολυσμένες εκμεταλλεύσεις σε υγιείς.

Δεν αποτελεί απειλή για τη δημόσια υγεία διότι δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο.

Θεωρείται ως ένα από τα πιο επικίνδυνα νοσήματα των παραγωγικών ζώων παγκοσμίως λόγω των τεράστιων οικονομικών απωλειών.

Τα τυπικά κλινικά σημεία περιλαμβάνουν φυσαλίδες και διαβρώσεις στη στοματική κοιλότητα, στη στεφάνη της οπλής, στη μεσοδακτύλια χώρα και στον μαστό, καθώς και σοβαρή χωλότητα. Σε νεαρά ζώα όλων των ειδών μπορεί να εμφανιστεί οξεία μυοκαρδίτιδα με αιφνίδιο θάνατο.

Τα μολυσμένα ζώα ενδέχεται να παραμείνουν φορείς και να αποτελέσουν δυνητική εστία περαιτέρω διασποράς του ιού.

Συνεπώς είναι επιτακτική:

• Η αναγκαιότητα τήρησης αυξημένων μέτρων βιοασφάλειας σε εγκαταστάσεις, σφαγεία καθώς και κατά τη μεταφορά ζώντων ζώων, γάλακτος και ζωικών υποπροϊόντων

• Eνδελεχής κλινικός έλεγχος αυτών από όλους τους εμπλεκόμενους (κτηνοτρόφους, κτηνιάτρους, εμπόρους κ.τ.λ.) στο πλαίσιο διενέργειας άλλων προγραμμάτων και ελέγχων, διακίνησης εμπορίου.

• Συστηματική επιτήρηση και έλεγχος των μετακινήσεων αιγοπροβάτων εντός της ελληνικής επικράτειας για την ανίχνευση παράνομων μετακινήσεων»

Διαβάστε Περισσότερα

«Μάρτης», «Μαρτιά», «Μαρτίνκα».

Καλό μήνα σε όλες και όλους!

Από τη 1η ως τις 31 του Μάρτη, συνηθίζεται να φοριέται στον καρπό του χεριού ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον «Μάρτη» ή «Μαρτιά». Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο «Μάρτης» φοριέται κυρίως από τα παιδιά για να προστατεύει τα πρόσωπά του από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν.

Ο "Μάρτης" φτιάχνεται την τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου και φοριέται είτε σαν δαχτυλίδι στα δάχτυλα, είτε στον καρπό του χεριού σαν βραχιόλι. Καμιά φορά φοριέται ακόμα και στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού, ώστε να μην σκοντάφτει ο κάτοχός του.
"Μάρτη" δεν φορούσαν μόνο οι άνθρωποι.
 Σε κάποιες περιοχές της χώρας κρεμούσαν την κλωστή όλη τη νύχτα στα κλαδιά μιας τριανταφυλλιάς για να χαρίσουν ανθοφορία, ενώ σε άλλες περιοχές την έβαζαν γύρω από τις στάμνες για να προστατέψουν το νερό από τον ήλιο και να το διατηρήσουν κρύο.
 Σε άλλες περιοχές το φορούσαν μέχρι να φανούν τα πρώτα χελιδόνια, οπότε και το άφηναν πάνω σε τριανταφυλλιές, ώστε να τον πάρουν τα πουλιά για να χτίσουν τη φωλιά τους. Αλλού πάλι το φορούν ως την Ανάσταση, οπότε και το δένουν στις λαμπάδες της Λαμπρής για να καεί μαζί του.

Ο «Μάρτης» ή «Μαρτιά» είναι ένα παμπάλαιο έθιμο εξαπλωμένο σε όλα τα Βαλκάνια, λόγω της υιοθέτησής του από τους Βυζαντινούς, οι οποίοι και το διατήρησαν. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια, επειδή οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων συνήθιζαν να δένουν μια κλωστή, την «Κρόκη», στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι.

ΠΗΓΗ...http://omospondiamakedonon.blogspot.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων: 7 χρόνια Συμφωνίας των Πρεσπών

Γιαννιτσά  5 Φεβρουαρίου 2026

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΓΙΑ  ΤΑ  7  ΧΡΟΝΙΑ  ΑΠΟ  ΤΗΝ  ΨΗΦΙΣΗ  ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ

Όσα χρόνια και να περάσουν, πρέπει πάντα να θυμόμαστετα μεγαλειώδη συλλαλητήρια, για την υπεράσπιση της Ελληνικότητας της Μακεδονίας.   

21 Ιανουαρίου 2018  Θεσσαλονίκη (Το άναμμα της φωτιάς)

4  Φεβρουαρίου 2018  Αθήνα1 (Οι Έλληνες ως μία γροθιά)

17 Ιουνίου 2018  Πισοδέρι  (Προσπάθεια ακύρωσης της υπογραφής της «Συμφωνίας» και βίαιη καταστολή)

20 Ιανουαρίου 2019 Αθήνα2 (Μερικές ημέρες πριν την υπερψήφιση στην Βουλή)

Επίσης τα εκατοντάδες μικρότερα συλλαλητήρια σε χωριά και πόλεις της Ελλάδος και του εξωτερικού, οπουδήποτε υπήρχαν Έλληνες.

Πολλά εκατομμύρια οι αγνοί πατριώτες, κάθε ηλικίας, που αυθόρμητα συμμετείχαν στα συλλαλητήρια.

Μόνον 153 οι βουλευτές που υπερψήφισαν την «συμφωνία» στην βουλή, μη λαμβάνοντας υπόψιν την θέληση του Ελληνικού λαού και την ιστορική αλήθεια. 

(Τα ονόματά τους ανά περιφέρεια σε συνοδευτικό κατάλογο)

Σήμερα, επτά χρόνια μετά την υπερψήφισητης «Συμφωνίας των Πρεσπών» στην Βουλή των Ελλήνων, στις 25 Ιανουαρίου 2019, είναι εμφανέστατες οι δυσμενείς συνέπειές της, δικαιώνοντας πλήρως όσους συμμετείχαν στα συλλαλητήρια. 

Οι βόρειοι γείτονεςενθαρρυμένοι από την «Συμφωνία των Πρεσπών»:

• Ενδυναμώνουν τον κάλπικο «Μακεδονισμό»τους.

• Ονομάζουν σκέτο «Μακεδονία» το κράτος τους.

• Παρουσιάζονται σε όλον τον κόσμο ως «Μακεδόνες» που μιλάνε «Μακεδονικά».

• Χρησιμοποιούν το Ελληνικό σύμβολο  του Μακεδονικού ήλιου ως δικό τους.

• Οικειοποιούνται τον Μέγα Αλέξανδρο.

• Ισχυρίζονται ότι οι κακοί Έλληνες κατέχουν δικά  τους εδάφη και καταπιέζουν τους ομοεθνείς τους.

• Μιλάνε για γενοκτονία των «Μακεδόνων» κατά την διάρκεια του εμφυλίου.

• Δημιουργούν γενιές νέων ως δήθεν απογόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου. 

• Δημιουργούν γενιές νέων που μισούν τους κακούς Έλληνες.

• Δημιουργούν θύλακες προπαγάνδας εντός των Ελληνικών Πανεπιστημίων.

• Προσπαθούν να αλλοιώσουν την πολιτιστική παράδοση των πραγματικών Μακεδόνων με δήθεν παραδοσιακά τραγούδια με προπαγανδιστικό στίχο.

• Βρίσκουν ανταπόκριση σε «απονήρευτους» και ανιστόρητους Ελληνες.

• Προσπαθούν να θεσμοθετήσουνμειονότητα εντός Ελλάδος.

• Διεκδικούν, απροκάλυπτα, το έδαφος της Ελληνικής Μακεδονίας με την κυκλοφορία χαρτών και στα σχολεία τους.

     Πολιτιστικοί φορείς αντιδρούν και προσπαθούν να ενημερώσουν. 

Κανένας επίσημος φορέας του Ελληνικού κράτους δεν αντιδρά.

Οι βουλευτές, τα πολιτικά κόμματα και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, παραπλανούν και καθησυχάζουν τους Έλληνες.

     Κάποιοι έχουν το απύθμενο θράσος να την υπερασπίζονται αγκυλωμένοι σε ξεπερασμένες ιδεοληψίες, υποτιμώντας πρώτα την δική τους νοημοσύνη  και μετά την νοημοσύνη όσων τους ακούν. 

     Καλούμε σε αφύπνιση όλους τους Έλληνες για να μην βρεθούμε προ μεγάλων και δυσμενών εκπλήξεων.

   Καλούμε την κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα να υπερασπιστούν το συμφέρον της Ελλάδος και την αξιοπρέπεια των Ελλήνων,αντιδρώντας στις προκλήσεις και καταγγέλλοντας την «Συμφωνία των Πρεσπών».

     Είναι δυνατό. 

     Φθάνει να το θελήσουν και να μην κρύβονται πίσω από ιδεοληψίες και νομικίστικες δικαιολογίες.

               ΟΠρόεδρος                                      Η Γραμματέας   

Δημήτριος Γιουματζίδης                      Δήμητρα Αικ. Γιαννακοπούλου

ΟΙ 153 ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ  ΤΟΥ  ΣΥΡΙΖΑ (ΠΟΤΑΜΙΟΥ, ΑΝΕΛ, ΔΗΜΑΡ, πρώην ΝΔ)

ΠΟΥ  ΨΗΦΙΣΑΝ ΤΗΝ «ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ» ΣΤΙΣ 25 ΙΑΝ 2019

.1) ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ

Δραγασάκης Ιωάννης

Φωτίου Θεανώ

Κοτζιάς Νικόλαος

Χριστοδουλοπούλου Αναστ.

Γαβρόγλου Κωνσταντίνος

Θεοχαρόπουλος Αθ. (ΔΗΜΑΡ)

.2) Α’ ΑΘΗΝΩΝ

Φλαμπουράρης Αλέξανδρος

Βούτσης Νικόλαος

Φίλης Νικόλαος

Βερναρδάκης Χριστόφορος

Λυκούδης  Σπυρ. (ΠΟΤΑΜΙ)

Κουντουρά  Έλενα (ΑΝΕΛ)

.3) Β’ ΑΘΗΝΩΝ

Τσακαλώτος Ευκλείδης

Κουρουμπλής  Παναγιώτης

Παππάς Νικόλαος

Μπαλάφας Ιωάννης

Σκουρλέτης  Παναγιώτης

Ξυδάκης Νικόλαος

Τόσκας Νικόλαος

Παπαδόπουλος Χριστόφορος

Δημαράς Γεώργιος

Θεωνάς Ιωάννης

Σπίρτζης Χρήστος

Καφαντάρη Χαρούλα

Τσιρώνης Ιωάννης

Αυλωνίτου Ελένη

Καββαδία Ιωαννέτα

Κυρίτσης Γεώργιος

ΠαπαχριστόπουλοςΑθ. (ΑΝΕΛ)

Παπακώστα  Αικ.(ΠΡΩΗΝ ΝΔ)

.4) ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ AΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

Βαρεμένος Γεώργιος

Τριανταφύλλου Μαρία

.5) ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ

Γκιόλας Ιωάννης

.6) ΑΡΚΑΔΙΑΣ

Παπαηλιού Γεώργιος

.7) ΑΡΤΗΣ

Γεροβασίλη  Όλγα

Τσίρκας  Βασίλειος

.8) ΑΤΤΙΚΗΣ

Μπαλτάς Αριστείδης

Αθανασίου Αθανάσιος

Σκουρολιάκος Παναγιώτης

Πάντζας  Γεώργιος

Δέδες  Ιωάννης

ΜαυρωτάςΓε. (ΠΟΤΑΜΙ)

.9) ΑΧΑΪΑΣ

Αναγνωστοπούλου  Αθ.

Σπαρτινός Κωνσταντίνος

Ριζούλης Ανδρέας

.10) ΒΟΙΩΤΙΑΣ

Θηβαίος Νικόλαος

.11) ΓΡΕΒΕΝΩΝ

Μπγιάλας Χρήστος

.12) ΔΡΑΜΑΣ

Καραγιαννίδης Χρήστος

.13) ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

Σαντορινιός Νεκτάριος

Γάκης  Δημήτριος

Καματερός Ηλίας

.14) ΕΒΡΟΥ

Καΐσας Γεώργιος

Γκαρά Αναστασία

Ρίζος Δημήτριος

.15) ΕΥΒΟΙΑΣ

Αποστόλου Ευάγγελος

Ακριώτης Γεώργιος

Πρατσόλης Αναστάσιος

Λιβανίου Ζωή

.16) ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ

.17) ΖΑΚΥΝΘΟΥ

Κοντονής Χαράλαμπος

.18) ΗΛΕΙΑΣ

Γεωργοπούλου Ευσταθία

Μπαξεβανάκης Δημήτριος

Μπαλαούρας Γεράσιμος

.19)ΗΜΑΘΙΑΣ

Καρασαρλίδου Ευφροσύνη

Ουρσουζίδης Γεώργιος

Αντωνίου Χρήστος

.20) ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Τσίπρας Αλέξιος

Μιχελογιαννάκης Ιωάννης

Βαρδάκης Σωκράτης

Ηγουμενίδης Νικόλαος

ΔανέλληςΣπ. (ΠΟΤΑΜΙ)

.21) ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ

Κάτσης Μάριος

Παρασκευόπουλος Νικ.

Αμανατίδης Ιωάννης

Κουράκης ΣΑναστάσιος

Μπόλαρης Μάρκος

Μηταφίδης Τριαντάφυλλος

Τριανταφυλλίδης Αλ.

Θεοδωράκης Στ. (ΠΟΤΑΜΙ)

.23) Β’ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Φάμελλος Σωκράτης

Μάρδας Δημήτριος

.24) ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Μαντάς Χρήστος

Στέφος Ιωάννης

Τζούφη Μερόπη

Καραγιάννης Ιωάννης

.25) ΚΑΒΑΛΑΣ

Εμμανουηλίδης Δημ.

Μορφίδης Κωνσταντίνος

Παπαφιλίππου Γεώργιος

.26) ΚΑΡΔΙΤΣΗΣ

Λάππας Σπυρίδωνας

Κατσαβριά  Χρυσούλα

Βράντζα Παναγιώτα

.27) ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Τελιγιορίδου Ολυμπία

.28) ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Βάκη Φωτεινή

Παυλίδης Κωνσταντίνος

.29) ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ

Θεοπεφτάτου  Αφροδίτη

.30) ΚΙΛΚΙΣ

Παραστατίδης Θεόδωρος

.31) ΚΟΖΑΝΗΣ

Δημητριάδης Δημήτριος

ΜουμουλίδηςΘεμ.

Θεοφύλακτος Ιωάννης

Ντζιμάνης Γεώργιος

.32) ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Θελερίτη Μαρία

Ψυχογιός Γεώργιος

Τσόγκας Γεώργιος

.33) ΚΥΚΛΑΔΩΝ

Συρμαλένιος Νικόλαος

Συρίγος Αντώνιος

Μανιός Νικόλαος

.34) ΛΑΚΩΝΙΑΣ

Αραχωβίτης Σταύρος

.35) ΛΑΡΙΣΗΣ

Βαγενά Άννα

Παπαδόπουλος Νικ

 .36) ΛΑΣΙΘΙΟΥ

ΘραψανιώτηςΕμ.

.37) ΛΕΣΒΟΥ

Πάλλης Γεώργιος

.38) ΛΕΥΚΑΔΑΣ

.39) ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

Μεϊκόπουλος Αλ.

ΠαπανάτσιουΑικ.

Μπαλλής Συμεών

.40) ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ

Κατρούγκαλος Γεώργιος

Κοζομπόλη Παναγιώτα

Κωνσταντινέας Πέτρος

.41) ΞΑΝΘΗΣ

ΖεϊμπέκΧουσεϊν

Γιαννακίδης Ευστάθιος

Στογιαννίδης Γρηγόριος

.42) Α’ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Δρίτσας Θεόδωρος

Σταματάκη Ελένη

Δουζίνας Κωνσταντίνος

Γεννιά Γεωργία

.43) Β’ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Βίτσας Δημήτριος

Κασιμάτη Ειρήνη

Καρακώστα Ευαγγελία

ΜεγαλοοικονόμουΘεο.

.44) ΠΕΛΛΗΣ

Τζάκρη  Θεοδώρα

Σηφάκης Ιωάννης

.45) ΠΙΕΡΙΑΣ

Σκούφα Ελισσάβετ

Τζαμακλής Χαρίλαος

Καστόρης Αστέριος

.46) ΠΡΕΒΕΖΗΣ

Μπάρκας Κων.

.47) ΡΕΘΥΜΝΗΣ

Ξανθός Ανδρέας

.48) ΡΟΔΟΠΗΣ

Μουσταφά Μουσταφά

Καρά ΓιουσούφΑϊχάν

.49) ΣΑΜΟΥ

Σεβαστάκης Δημήτριος

.50) ΣΕΡΡΩΝ

ΣταμπουλήΑφροδίτη

.51) ΤΡΙΚΑΛΩΝ

Παπαδόπουλος Αθ.

Δριτσέλη Παναγιώτα

Σιμορέλης Χρήστος

.52) ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ

ΚαραναστάσηςΑπ.

Βέττας Δημήτριος

Μιχελής Αθανάσιος

Σαρακιώτης Ιωάννης

.53) ΦΛΩΡΙΝΗΣ

Σέλτσας Κωνσταντίνος

.54) ΦΩΚΙΔΟΣ

Κωστοπαναγιώτου Ηλίας

.55) ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Ιγγλέζη Αικατερίνη

.56) ΧΑΝΙΩΝ

Σταθάκης Γεώργιος

Πολάκης Παύλος

Βαγιωνάκη Ευαγγελία

Μπαλωμενάκης Αντ.

.57) ΧΙΟΥ

Μιχαηλίδης Ανδρέας

Διαβάστε Περισσότερα

ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ AUSCHGREECE.

Το Μάρτιο του 1943 το πρώτο τρένο των αλόγων, γεμάτο με Εβραίους Έλληνες της Θεσσαλονίκης, ξεκίνησε για το Άουσβιτς.

(Πριν αρχίσουν οι «χριστιανοί-Έλληνες» να διαμαρτύρονται για το «Εβραίοι-Έλληνες» ας τους πληροφορήσουμε ότι οι Εβραίοι στην Ελλάδα είναι παλιότεροι από το χριστιανισμό.

Από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου υπάρχουν στοιχεία για τους Ρωμανιώτες, Εβραίους εγκατεστημένους στον Ελλαδικό χώρο, οι οποίοι μάλιστα μιλούσαν κάποια ελληνική διάλεκτο.

Αλλά οι περισσότεροι ήταν Σεφεραδίτες, Ισπανοεβραίοι, όπως ο «Σολωμός» του Καραγκιόζη, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στον Ελλαδικό χώρο –δε γράφω Ελλάδα, γιατί τέτοιο κράτος δεν υπήρχε ακόμα- το 1492.)

Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης παραδόθηκαν στους Ναζί χωρίς να φέρουν καμία αντίσταση. Είχαν πειστεί, με τη βοήθεια και του αρχιραβίνου Κορέτζ, ότι οι ναζήδες θα τους πήγαιναν στην Κρακοβία, όπου το «βούτυρο θα ήταν παχύ και το ψωμί άσπρο».

46.000 Θεσσαλονικείς πέρασαν τις πύλες του στρατοπέδου συγκεντρώσεως του Άουσβιτς –πράγματι, στην Κρακοβία.

Ελάχιστοι επιβίωσαν… Το μόνο «βούτυρο» που είδαν ήταν αυτό που έβγαζαν τα αποστεωμένα κορμιά τους στους φούρνους.

Τώρα ήρθε η σειρά των υπόλοιπων Ελλήνων, ανεξαρτήτως θρησκεύματος και πεποιθήσεων, να καούν στα κρεματόρια.

Η Ελλάδα είναι ένα γιγάντιο στρατόπεδο εξόντωσης!

Υπάρχουν κάποιοι (υπάρχουν;) αφελείς που συνεχίζουν να πιστεύουν πως όσα συμβαίνουν είναι απόρροια μιας περαστικής οικονομικής κρίσης. Κάτι σαν εποχιακή γρίπη, που θα κάνει τον κύκλο της και θα φύγει.

Υπάρχουν και οι άλλοι, οι πιο κυνικοί, που πιστεύουν ότι όλα αποσκοπούν στην αρπαγή του δημόσιου και ιδιωτικού πλούτου. Πόσο γελασμένοι είναι κι αυτοί…

Το κίνητρο των λίγων που μετατρέπουν τον κόσμο ολόκληρο σε αποικία τους δεν είναι ο πλούτος ούτε η απληστία. Έχουν περισσότερο χρήμα απ’ όσο θα μπορούσαν να ξοδέψουν σε δέκα ζωές, αυτοί και οι απόγονοι τους.

Το κίνητρο τους είναι ίδιο με εκείνο των σίριαλ-κίλερ και των βιαστών: Έλεγχος, κυριαρχία, χειριστικότητα… Δε θέλουν να αυξήσουν τα κέρδη τους, θέλουν να οριστικοποιήσουν την κυριαρχία τους.

Για να το πετύχουν αυτό δημιουργούν τα εθνικά στρατόπεδα εξόντωσης.

Πρωτίστως μας εξοντώνουν πολιτιστικά: Λαοί χωρίς γνώση της ιστορίας τους, χωρίς επίγνωση της ταυτότητας τους, χωρίς εθνική κουλτούρα και πολιτισμό. Χωρίς γλώσσα. Χωρίς ενότητα.

Έπειτα ηθικά: Δεσμώτες του καταναλωτισμού, με μόνο αυτοσκοπό την προσωπική επιβίωση, με μόνο όνειρο την εφήμερη διασημότητα (μέσω των ελεγχόμενων media) ή τον ανέλπιστο πλουτισμό (μέσω του νόμιμου και μη τζόγου), όλοι εναντίον όλων («omnium contra omnes»), και έτοιμοι να προωθήσουν τα παιδιά τους στην πορνεία (μη σας φαίνεται παράξενο, ήδη συμβαίνει).

Κατόπιν οικονομικά: Υφαρπάζοντας κάθε ευρώ που κερδίζουμε με νόμιμους και μη τρόπους, απορροφώντας τις καταθέσεις των τυχερών –ή πονηρών- που έχουν ακόμα καταθέσεις, φορολογώντας κάθε δραστηριότητα, καταστρέφοντας κάθε μικρή επιχείρηση, και εκφοβίζοντας για ακόμα χειρότερα «μέτρα»… Τα μέτρα που σου παίρνουν για να χωρέσεις στο κιβούρι.

Τέλος, μας εξοντώνουν, κυριολεκτικά: Οι πιο «ικανοί» μεταναστεύουν για την Κρακοβία όπου το «βούτυρο είναι παχύ». Όσοι μένουν αποδεκατίζονται. Όσοι μένουν ρομποτοποιούνται. Όσοι μένουν έχουν να διαλέξουν ανάμεσα στην αυτοκτονία, στην αρρώστια και στην εξαθλίωση… Σύντομα θα έχουν μόνο ένα δίλημμα: Αυτοκτονία ή θάνατος;

Η δημοκρατία απέμεινε ένα “post war dream”.

Η ολιγαρχία της εξόντωσης, που δεν αναγνωρίζει εθνικότητα, θρήσκευμα ή φυλή, είναι το πολίτευμα του 21ου αιώνα.

Εξοντωθήκαμε πολιτιστικά, ηθικά, οικονομικά, έφτασε πλέον η ώρα και της κυριολεξίας.

Πάνω από το τέλος του ανθρώπου είναι γραμμένο με ψηφιακά γράμματα:

«Η ελεύθερη αγορά απελευθερώνει».

Σκοτωθείτε λοιπόν ελεύθερα:

Οι δημόσιοι ενάντια στους ιδιωτικούς, οι άνεργοι ενάντια στους εργαζόμενους, οι εργαζόμενοι ενάντια στους συνταξιούχους, οι δεξιοί ενάντια στους αριστερούς, οι χριστιανοί ενάντια στους άθεους, οι ρεμπουμπλικάνοι ενάντια στους δημοκρατικούς, οι Γερμανοί ενάντια στους Έλληνες, οι χορτοφάγοι ενάντια στους κρεατοφάγους και οι στρέιτ ενάντια στους γκέι.

Σκοτωθείτε ελεύθερα… Δεν έχετε άλλη επιλογή.

Οι μαρξιστές φιλόσοφοι –πίσσα στα κόκαλα σου, Χόμπσμπαουμ- έκαναν ένα λάθος: Η πάλη δεν είναι ταξική, η πάλη είναι ανθρωπιστική.

Και ο άνθρωπος πέθανε!

Ο εικοστός αιώνας ξεκίνησε με το θάνατο του θεού, όπως τον βροντοφώναξε ο Ζαρατούστρα.

Ο εικοστός πρώτος αρχίζει με το θάνατο του ανθρώπου, όπως τον αποδεχόμαστε ψιθυριστά όλοι εμείς.

Ο άνθρωπος πέθανε… Σςςςςς…

Sanejoker





ΠΗΓΗ...http://www.ramnousia.com

Διαβάστε Περισσότερα