Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

"Αγάπη" Κώστας Καρυωτάκης


Αγάπη

Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι.

Και με είδε μια αχτίδα

Δροσούλα το ιλαρό το πρόσωπό της

κι εγώ ήμουν το κατάξερο ασφοδίλι.

Πώς μ’ έσεισε το ξύπνημα μιας νιότης,

πώς εγελάσαν τα πικρά μου χείλη!

Σάμπως τα μάτια της να μου είπαν ότι

δεν είμαι πλέον ο ναυαγός κι ο μόνος,

κι ελύγισα σαν από τρυφερότη,

εγώ που μ’ είχε πέτρα κάνει ο πόνος.

"Κι εσύ να λείπεις…" του Γ. Ρίτσου


Κι εσύ να λείπεις…

Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της,
και συ να λείπεις,

να ‘ρχονται οι Άνοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα,
και συ να λείπεις,

να ‘ρχονται τα κορίτσια στα παγκάκια του κήπου με χρωματιστά φορέματα,
και συ να λείπεις,

οι νέοι να κολυμπάνε το μεσημέρι,
και συ να λείπεις,

‘Ενα ανθισμένο δέντρο να σκύβει στο νερό,
πολλές σημαίες ν’ ανεμίζουν στα μπαλκόνια,
και συ να λείπεις,

Κι ύστερα ένα κλειδί να στρίβει η κάμαρα να ‘ναι σκοτεινή,
δυο στόματα να φιλιούνται στον ίσκιο,
και συ να λείπεις,

Σκέψου δυο χέρια να σφίγγονται,
και σένανε να σου λείπουν τα χέρια,
δυο κορμιά να παίρνονται,
και συ να κοιμάσαι κάτου απ’ το χώμα,
και τα κουμπιά του σακακιού σου ν’ αντέχουν πιότερο από σένα κάτου απ’ το χώμα,
κι η σφαίρα η σφηνωμένη στην καρδιά σου να μη λιώνει
‘Οταν η καρδιά σου,
που τόσο αγάπησε τον κόσμο, θα ‘χει λιώσει.

Να λείπεις- δεν είναι τίποτα να λείπεις.
Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει,
θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’ όλα εκείνα που γι’ αυτά έχεις λείψει,
θα ‘σαι για πάντα μέσα σ” όλο τον κόσμο…


Απόσπασμα από τις «Γειτονιές του Κόσμου» του Γ. Ρίτσου

Υπάρχουν λέξεις που πάντα θα κρατάς, όταν ξεμείνεις από τη σιωπή


Υπάρχουν λέξεις που στο όνομά τους ξαγρυπνάς
Και ένας βαρύς απόηχός τους συντροφεύει τα όνειρά σου
Τις τρομαγμένες κινήσεις σου γεννούν
τις μέρες που το βάρος τους σε εχει κατακλύσει με φόβο.

Υπάρχουν λέξεις που σαν ανέμελους ήχους, δίχως βαρύτητα, για λίγο κρατάς
Και ύστερα φεύγουν, σα να μην ήρθαν ποτέ
Ούτε ένα χάδι, ένα χαιρέτισμα δεν άφησαν στο βλέμμα σου
Ίσως κάποτε έρθουν ξανά…
Όταν θα γίνεις φιλόξενος μαζί τους…

Υπάρχουν λέξεις που πάντα θα κρατάς, σαν επιπλέον ρούχο σου
Όταν ξεμείνεις… και ξεγυμνωθείς από τη σιωπή…
Όταν στερέψει η ζωή σου από εμπειρίες
Ίσως θα είναι δανεικές
Ίσως κάπου γνώριμες από παλιά.

Υπάρχουν λέξεις που στο στόμα σου κατοικούν, δίχως να γνωρίζεις
Σε διατάζουν, μα εσύ δεν το ξέρεις
Κάπου, κάποιος, κάποτε, ίσως σου τις έφερε.
Έχουν δύναμη αυτές οι λέξεις
Τη δύναμη της δικής σου άγνοιας
και ξέρουν να σε οδηγούν…

Υπάρχουν λέξεις που σε βαραίνουν και θα σε βαραίνουν,
οι λέξεις που δεν ειπώθηκαν.
Και ασφυκτιάς όσο και αν τις αγνοείς.
Βαραίνουν τα βηματά σου, τη νηφάλια σκέψη σου
Ζουν μέσα σου, όσο παλεύεις μαζί τους, γεμάτος φόβο.

Κρυσταλλία Μπακοπούλου





ΠΗΓΗ...http://enallaktikidrasi.com

Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα - «Νύχτα του Άγρυπνου Έρωτα»


Νύχτα πάνω από τους δυο με πανσέληνο,
εγώ βάλθηκα να κλαίω κι εσύ γελούσες.

Η καταφρόνια σου ήταν ένας Θεός, τα δικά μου παράπονα
στιγμές και περιστέρια αλυσοδεμένα.

Νύχτα κάτω από τους δυο.

Κρύσταλλο οδύνης,
έκλαιγες εσύ από βάθη απόμακρα.

Ο πόνος μου ήταν ένας σωρός από αγωνίες
πάνω στην αδύναμη καρδιά σου από άμμο.

Η αυγή μας έσμιξε πάνω στο κρεβάτι,
τα στόματα βαλμένα πάνω στο παγωμένο σιντριβάνι
του αίματος τ αστείρευτου που χύνεται.

Κι ο ήλιος μπήκε απ το κλειστό μπαλκόνι
και το κοράλλι της ζωής άπλωσε το κλαδί του
πάνω στην καρδιά μου τη σαβανωμένη.


Αγνός - Διάφανα Κρίνα


ΑΓΝΟΣ
Αν είχα μια ατσαλένια καρδιά
ένα στήθος γεμάτο με οξυγόνο
αν είχα μια παιδική ανεμελιά
στη ζωή μου ούτε έναν πόνο.

Αν είχα μια ανοιχτή αγκαλιά
μια ζήλια δίχως φθόνο
αν είχα μια δικιά μου ερημιά
να μην ακούει σε νόμο.

Αν είχα δύναμη να πω
αληθινά τραγούδια
αν είχα στίχους να τους πιω
και λέξεις σαν των παιδιών τα χνούδια.

Τότε θα ’ρχόμουνα γυμνός
αγνός, καθάριος, φως μου
και θα ξανάρχιζα απ’ αρχής
τον τόσο λάθος βίο μου
τότε σαν σπόρος μες στη γη
θα φύτρωνα στο χιόνι
το αγκάθι ανθός θα γίνονταν
για να μη σε πληγώνει.

Μουσική: ΔΙΑΦΑΝΑ ΚΡΙΝΑ
Στίχοι:    ΘΑΝΟΣ ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ


Αυτοί που μυρίζουν νυχτολούλουδο


«Αυτό το τραγούδι δεν είναι για σένα. Μιλάει για ένα μικρό ξωτικό…
Μιλάει για αυτούς που μένουν πάντα παιδιά, για ανθρώπους που τα’ χουνε χαμένα
και μετράνε ρυτίδες σε λευκά κελιά». – Διάφανα Κρίνα

Τριγύρω φως… άπλετο, καθαρό, διάφανο, αδυσώπητο φως. Σαρώνει τα πάντα καθώς ξεχύνεται άπλετο σε καρδιές, ματιές, χαμόγελα. Πηγή ζωής, γεννά χαρά, σου προσφέρει μέθη γλυκιά, να στροβιλίζεσαι αιωνίως στον μακάριο χορό του. Σε έλκει. Σε ζεσταίνει κάτι παγερά πρωινά που τα σύννεφα ξέχασαν να παραμερίσουν στην καρδιά σου για να βγει ο ήλιος στο παράθυρο σου.

Έμαθες να το αποζητάς… σε εκπαίδευσαν να το αγαπάς, να το κυνηγάς με κάθε τίμημα, μπροστά αυτό και ξοπίσω του εσύ, σωστό λαγωνικό. Όλη αυτή η λάμψη είναι τόσο θελκτική. Τη ζητάς απεγνωσμένα σε όσους τη φέρουν αβίαστα και τη σκορπίζουν ολούθε γενναιόδωρα, όπως σκορπίζεται το τριανταφυλλένιο άρωμά τους στον αέρα και σου ημερεύει τη ψυχή σε κάνει να φωτίζεσαι. Και εσύ πλάι τους, άξιο αντίγραφο της δικής τους ανόθευτης λιακάδας. Και δένεσαι μαζί τους και γίνονται μικροί θεοί στα μάτια σου, αδιαφιλονίκητοι νικητές στο βάθρο της ασήμαντης ζωής σου.

Και είναι και οι άλλοι, αυτοί που έχουν οσμή νυχτολούλουδου. Αυτοί που το φως τους είναι θαμπό και δεν ζεσταίνει την καρδιά σου, μονάχα ξεγυμνώνει με τις αδύναμες δεσμίδες του τις σκοτεινές γωνιές της. Είναι τα ξωτικά του κόσμου αυτού, που έχουν ξεβραστεί τυχαία στις όχθες της ανθρωπότητας, λαθρεπιβάτες σε αυτή τη ζήση. Πορεύονται στις σκιές με πυξίδα μονάχα τα ίχνη της σελήνης. Λουφάζουν σε ζοφερές γωνιές και αποτραβιούνται γιατί τρομάζουν με το φως των υπολοίπων, μα πρωτίστως για να μην τρομάξεις εσύ με το δικό τους έρεβος.

Βλέπεις, παρόλη την παράταιρη φύση τους, διατηρούν ακόμη την ταπεινότητα να σέβονται τον ανθρώπινο φόβο στο βλέμμα σου. Είναι αερικά, που αιωρούνται ανάλαφρα τριγύρω σου περιτριγυρισμένα από πυκνή ομίχλη. Έχουν ζωστεί ένα μαύρο σύννεφο και το περιφέρουν αγόγγυστα, έχουν αιχμαλωτίσει θάλασσες στο βλέμμα τους και τυφώνες στο κεφάλι τους.

Θα ακούσεις να τους αποκαλούν λοξούς, περίεργους, αλλόκοτους και τρελούς, κάποιοι ίσως τους φωνάξουν ποιητές και άλλοι απελπισμένους, μην ξεγελαστείς… μην τρέξεις να κρυφτείς μακριά τους… μα μην πλησιάσεις και επικίνδυνα κοντά τους, αν δεν αντέχεις να αναμετρηθείς μαζί τους. Στη μάχη αυτή δεν θα σε προσελκύσουν, θα σε μαγνητίσουν, δεν θα σε γοητεύσουν, θα σε σαγηνεύσουν. Μην προσμένεις να σου πλέξουν ανθοστόλιστα δεσμά για να σε κρατήσουν ισόβια κοντά τους, παρά μόνο να σου δείξουν μονοπάτι κρυφό, λουσμένο στο φεγγαρόφωτο, που θα σε οδηγήσει μακριά από την αιχμαλωσία και την εξάρτηση, μακριά από τους ίδιους.

Και όταν γλιστρήσουν αθόρυβα από πλάι σου, αφήνοντας τα χέρια σου πληγωμένα από την απώλεια, μην τους αναζητήσεις σε γνώριμα μέρη και ξεφτισμένες αγκαλιές, κοίταξε απλά στον χορταριασμένο κήπο σου ένα βράδυ με ολόγιομο φεγγάρι, θα τους δεις να ξεπροβάλλουν ανάμεσα στα νυχτολούλουδα, στολίζοντας τη νύχτα με τη μελαγχολία της μυρωδιάς τους.

Αλεξάνδρα Προβατίδου





Οι "Μύχιες παύσεις" του Τριαντάφυλλου Σερμέτη συναντούν τον Στροβιλισμό του ερωτικού Βαγγέλη Τσαβδάρη


Δεν μπορώ να το εξηγήσω, αλλά κάθε φορά που πηγαίνω σε κάποια συνάντηση με τον φίλο Βαγγέλη Τσαβδάρη, η μουσική που με συνοδεύει καθ οδόν είναι πάντα «δυνατή».
Μόνο σε «μεταφυσικό» δάκτυλο μπορώ να το αποδώσω πλέον, όμως ενδόμυχα πρέπει να ομολογήσω ότι ο ταλαντούχος ποιητής, μου «βγάζει» κάποιον ασυγκράτητο και χειμαρρώδη αναρχικό συναισθηματισμό.

Αριδαία Σάββατο 26 Αυγούστου 2017. Ώρα 20.15 μ.μ.

Γυρνάω το κλειδί του αυτοκινήτου μου αριστερά και αυτομάτως  χάνεται η ατμοσφαιρική φωνή του Nick Cave από τα χιλιομεταχειρισμένα ηχεία, αφήνοντάς τον να ταυτίζεται με το “Jesus alone”.
Έχω παρκάρει αρκετά τετράγωνα μακριά από το πολυτελέστατο ΛΗΔΡΑ Palace της Αριδαίας, όπου θα πραγματοποιηθεί η βραδιά ποίησης, την οποία θα πλοηγήσουν με τα έργα τους ο Βαγγέλης και ο φίλος του Τριαντάφυλλος Σερμέτης. Το Σκοτάδι έχει πλέον καλύψει με τον γκρίζο μανδύα του την πρωτεύουσα και τα κίτρινα φώτα της με κάνουν να αισθάνομαι σαν ένας γαλαξιακός περιπατητής κινούμενος στα σοκάκια της, σωστές σκουληκότρυπες-μεταβιβαστές σε παράλληλα σύμπαντα και κόσμους. Μια ενοχλητική Αυγουστιάτικη ζέστη με αναγκάζει να σκουπίζω το πλούσιο ιδρωμένο μου μέτωπο καθώς προσεγγίζω τον φωταγωγημένο χώρο, παίρνω μια ανάσα και εισχωρώ, με διστακτικά βήματα, στην μισογεμάτη αίθουσα.
Από την αγοραφοβική μου αμηχανία με βγάζουν αρκετοί φίλοι τους οποίους συναντώ και αφού πάω να χαιρετήσω τον Βαγγέλη και τον Τριαντάφυλλο, καταλαμβάνω μια απόμακρη θέση από την οποία θα μπορέσω με άνεση να παρακολουθήσω την εκδήλωση.
Στο κεντρικό κάδρο της αίθουσας το σύνηθες σκηνικό, ένα τραπέζι, μικρόφωνα, στοίβες από χαρτιά, σημειώσεις και βιβλία και πίσω στον τοίχο το πανό ενός προτζέκτορα, όπου θα προβάλλονταν διάφορες διαφάνειες. Τα τεράστια κρυστάλλινα φωτιστικά που μου  θύμιζαν Βενετσιάνικες γόνδολες, περιέλουζαν τους παρουσιαστές με το έντονο φως που εξέπεμπαν, ενώ στο υπόβαθρο της ατμόσφαιρας, το αριστοτεχνικό πιάνο  του Θάνου Μικρούτσικου, μας έβαζε στο κλίμα της βραδιάς, επιτακτικά, πειθαναγκαστικά. Παραδίπλα, σε ένα κολλητό τραπέζι, οι δυο παρουσιάστριες-εκφωνήτριες της βραδιάς η Χριστίνα και η Ολυμπία, πανέμορφες και με μια γλυκιά έξαψη στα βλέμματά τους ρίχνουν τις τελευταίες τους ματιές στις σημειώσεις με τα ποιήματα που θα απαγγείλουν.
Αφού προηγήθηκαν οι τυπικές συστάσεις και ευχαριστίες από τον παρουσιαστή Νίκο, ο μεν Βαγγέλης υποδέχεται τον τιμώμενο καλεσμένο του με ένα ποίημα, ο δε Τριαντάφυλλος αυτοσυστήνεται και περιγράφει το παρελθόν του και την ζήση του στην Αλμωπία με νοσταλγία και τρυφερότητα, μιας κι έχει διατελέσει εκπαιδευτικός στα περισσότερα σχολεία της Επαρχίας μας.

Η βραδιά ξεκινάει….
Ένας εναλλακτικός καταιγισμός ποιημάτων από της εκφραστικές εκφωνήτριες, ένα passing game των δυο σπουδαίων δημιουργών.
Αναζητήσεις μέσα από την λεξοπλοκή, μια απεγνωσμένη αναζήτηση για το τι είναι η ποίηση και το τι μπορεί να πάρει κάποιος από αυτήν.
Ακούγονται οι απόψεις των δημιουργών και ο λόγος δίνεται στους θιασώτες.
Ακούγονται προσωπικές απόψεις, από τις οποίες συγκρατώ το «…η ποίηση είναι σαν τους χτύπους της καρδιάς»…
Σε μια αποστροφή του λόγου του ο Βαγγέλης μου δίνει τον λόγο, ξαφνιάζοντάς με και μου ζητά να εξηγήσω στους παρευρισκόμενους τις δράσεις που κάνουμε με την ομάδα της περιοχής μου, όσον αφορά τις ποιητικές μας αναζητήσεις και την τοποθέτηση ξυλόγλυπτων πινακίδων σε σημεία του οικισμού όπου διαμένω. Το κάνω κοκκινίζοντας, με την σχετική αμηχανία μου, όντας εσωστρεφής τύπος και μη συνηθισμένος σε δημόσιες ομιλίες , αλλά και με καμάρι για την ομάδα στην οποία ανήκω.
Αναλύεται η ψυχοβιωματική ποίηση και ο Τριαντάφυλλος αναλύει μέσα από τα ποιήματά του την Αυτοχειρία και εξηγεί γιατί η Απελπισία γίνεται σπουδαίο κίνητρο για την γραφή καλύτερης ποίησης. Τα στάδια της απελπισίας, με τον εσωτερικό διαχωρισμό, τον διαχωρισμό του «εγώ» με τον «εαυτό» και όταν ο τελευταίος δεν μπορεί να κάνει την υπέρβαση για να βρεθεί στο «άπειρο».
Στο κεντρικό θέμα όλων  τοποθετείται ο Έρωτας.
Η λογική του, αλλά και το συναίσθημά του. Η δύναμή του που κινεί βουνά, ο συγκερασμός του με τον Ήλιο .
Στις εναλλαγές των απόψεων, τις οποίες εξέφραζαν οι παρευρισκόμενοι, κατατίθενται γνώμες για τη ζωή και το θάνατο, την πορεία του ανθρώπου προς αυτόν και την διαχείριση της θνησιμότητας μας. Και η κοινή παραδοχή και συνισταμένη όλων για το μεγαλείο του Έρωτα.
Αν και δημιουργήματα του Τυχαίου, μέσα από την απειρία μας και με την Στροβιλιστική δύναμη του Έρωτα, ο λόγος συμπυκνώνεται, τα αισθήματα νοούν και τα συναισθήματα αποκτούν όραση και φως. 
Άφωνοι είναι οι  καιροί κι όμως ο ποιητής  επιμένει. Με την ηλιόλουστη ύλη του Έρωτα οικοδομεί το δικό του Στερέωμα σ’ έναν διαφορετικό Χωροχρόνο.
Είχα κυριολεκτικά βυθιστεί σε έναν ωκεάνιο βυθό νοημάτων και απολάμβανα αποσβολωμένος την κατάθεση ψυχής, συνανθρώπων μου και ενδόμυχα αποκήρυττα το Τυχαίο, το οποίο ανέλυσαν σε κάποια ενότητα οι ομιλητές.  Όχι δεν είναι τυχαίο το ταλέντο, είναι τριβή. Τριβή πρώτα με τα «έσω» της ψυχής του δημιουργού και ύστερα τριβή και βάσανος με την λεκτική φαρέτρα του γνωσιακού κεκτημένου του.

Αφού φωτογραφήθηκα με τους δυο δημιουργούς, ύστερα από την θετική τους ανταπόκριση στο αίτημά μου και αφού τους ευχαρίστησα για την δημιουργική βραδιά, πήρα τον δρόμο της επιστροφής για την βάση μου.
Αφήνοντας πίσω μου την πολυθρύλητη πρωτεύουσα Αριδαία, ζωσμένη με το μουντό σεληνόφως στον ουράνιο θόλο της, άφησα το ψυχρό αεράκι του Μαυροπόταμου να μπει στο αυτοκίνητο και να μου ραπίζει το πρόσωπο, ενώ η φωνή του «μοναχικού» Nick συνέχισε να μου επαναλαμβάνει :

You've gotta just keep on pushing and,
 keep on pushing
 and
Push the sky away .


















Γιάννης Σηφάκης : Θετικά εξελίσσεται για τους αγρότες το ζήτημα των αποζημιώσεων από τις βροχοπτώσεις


Γιάννης Σηφάκης :  Θετικά εξελίσσεται για τους αγρότες το ζήτημα των αποζημιώσεων από τις βροχοπτώσεις
Μέσα στην βδομάδα το πόρισμα της επιστημονικής επιτροπής που είναι σε τελική επεξεργασία προκειμένου να είναι ξεκάθαρο, να ορίζει σαφώς τις ώριμες ποικιλίες που επλήγησαν και να οδηγεί σε άμεση εφαρμογή 
Κατανοώντας την αγωνία των ροδακινοπαραγωγών και προκειμένου να μην δημιουργούνται εντυπώσεις από φήμες, καθυστερήσεις, «πλάγιες» ειδήσεις μέσω «αποκλειστικών» πληροφοριών blog της Πέλλας της 26.08.2017 που «επιβεβαιώνει» βουλευτής και συνδικαλιστής και λοιπά που δημιούργησαν πλείστες τηλεφωνικές ερωτήσεις αγροτών , ο βουλευτής Γιάννης Σηφάκης υποχρεούται να διευκρινίσει προς τους αγρότες ότι από την καθημερινή του παρακολούθηση του επίμαχου θέματος με τις αποζημιώσεις των ροδακινοπαραγωγών που επλήγησαν από τις ραγδαίες και άκαιρες βροχοπτώσεις του Ιουλίου ( στις ώριμες για συγκομιδή ποικιλίες) προκύπτει ότι το θέμα αντιμετωπίζεται με θετικό τρόπο για τους αγρότες και από την επιστημονική επιτροπή και από την πολιτεία. Οι επεξεργασίες είναι σε τελική φάση για να είναι όσο το δυνατόν σαφέστερο το πόρισμα ( όπως είχε ζητήσει με παρέμβαση του ο βουλευτής), να μην επιδέχεται παρερμηνείες ή αμφισημίες και να οδηγεί σε άμεσες ενέργειες.
Η έκδοση του πορίσματος θα γίνει άμεσα και θα ακολουθήσουν ανακοινώσεις του Υπουργού Βαγγέλη Αποστόλου.
Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία και εφόσον καταλήξει σε αποζημιώσεις ( όπως διαφαίνεται) θα ανοίξουν, προφανώς, αναγγελίες για να δηλωθούν από τους παραγωγούς οι ζημιές στις συγκεκριμένες ώριμες ποικιλίες που επλήγησαν.
Ο βουλευτής έχει την άποψη ότι όποιος έχει να πει κάτι,  απαραίτητο είναι να το λέει ευθέως ( αναλαμβάνοντας και την ευθύνη των λεγομένων του) και όχι μέσω διαρροών «αποκλειστικών» πληροφοριών που «επιβεβαιώνει» προκειμένου να αφεθούν εντυπώσεις στον αγροτικό κόσμο σε ευαίσθητα θέματα. 

Τελικοί αγώνες του Aridea Cup 2017 Σε ελληνικά χέρια όλοι οι τίτλοι.


Τελικοί αγώνες του Aridea Cup 2017
Σε ελληνικά χέρια όλοι οι τίτλοι.

Ο Δημοσθένης Ταραμονλής και η Αναστασία Παρασκευούδη, αναδείχθηκαν πρωταθλητές στο διεθνές τουρνουά του Ο.Α. Αριδαίας, Aridea Cup. Στα διπλά των αγοριών, τον τίτλο κατέκτησαν οι Νίκος Μανόπουλος και Δημήτρης Τερτίγκας, ενώ στα διπλά των κοριτσιών, πρωταθλήτριες ήταν οι Μάγδα Αδαμοπούλου και Δήμητρα Παύλου.

Με τους τελικούς των τεσσάρων ταμπλό ολοκληρώθηκε σήμερα μια επιτυχημένη εβδομάδα στον Όμιλο Αντισφαίρισης Αριδαίας, όπου πραγματοποιήθηκε το διεθνές τουρνουά Category 3 U16 της Tennis Europe, Aridea Cup.

Και οι 4 τίτλοι, κατέληξαν σε Έλληνες αθλητές! Στο μονό των αγοριών, ο Δημοσθένης Ταραμονλής επικράτησε του Νίκου Μανόπουλου με 6-1, 6-0 και υπερασπίστηκε τον τίτλο του στην Αριδαία, όπου είχε κερδίσει το πρώτο του τρόπαιο σε διεθνές τουρνουά πέρσι τέτοια εποχή. Ο Μανόπουλος είχε 2 φανταστικές εβδομάδες στα Κουφάλια και στην Αριδαία, ήταν φιναλίστ σε Koufalia Cup και Aridea Cup, όμως δεν κατάφερε να κερδίσει σε κάποιον από τους 2 τελικούς που έπαιξε.

Στο μονό των κοριτσιών, όπου είχαμε και τη μοναδική παρουσία μη Ελληνίδας παίκτριας, η Αναστασία Παρασκευούδη δεν επέτρεψε στην Ρουμάνα Vanessa Ioana Georgiana Popa Teiusanu να χαλάσει την ελληνική γιορτή και την κέρδισε με 6-2, 6-0.

Μ' αυτόν τον τρόπο κατέκτησε τον 2ο τίτλο της στα μονά διοργάνωσης της Tennis Europe, μετά από το National Sport Park Open U14 στα Τίρανα το 2016, καθώς και τον 3ο της συνολικά, αφού ήταν πρωταθλήτρια και στο Bitola Open U14 στα διπλά το 2016. Σε διοργάνωση U16 της Tennis Europe, ήταν ο πρώτος τίτλος για την Ελληνίδα, Νο. 152 στη συνολική κατάταξη της Ευρώπης, που αύριο έχει τα 15α γενέθλιά της.

Στο διπλό των αγοριών, ο Μανόπουλος και ο Τερτίγκας κέρδισαν τους Κωνσταντίνο Ράπτη και Φίλιππο Ζαχιώτη, με 6-0, 6-3. Με 2 τίτλους και έναν τελικό ολοκλήρωσαν τα ελληνικά τουρνουά της Tennis Europe οι Μανόπουλος και Τερτίγκας, που είχαν 3 σπουδαίες εβδομάδες μαζί, κατέκτησαν το Kilkis Cup και το Aridea Cup, ενώ ήταν φιναλίστ στο Koufalia Cup.

Τέλος, στο διπλό των κοριτσιών, πρωταθλήτριες αναδείχθηκαν οι Μάγδα Αδαμοπούλου και Δήμητρα Παύλου, οι οποίες κέρδισαν στον σημερινό τελικό τις Μαρία Ελένη Πούλκα και Μαρία Θεοχάρη με 6-1, 6-3. Ήταν ο πρώτος τίτλος για τις 2 Ελληνίδες αθλήτριες, που είχαν συνεργαστεί και στα Κουφάλια, φτάνοντας μέχρι τον τελικό του Koufalia Cup.













"Κίνδυνος ατυχημάτων στον ανατολικό δρόμο προς το βουνό των Προμάχων". Επιστολή αναγνώστη.


Δείτε το αγωνιώδες μήνυμα φίλου της ιστοσελίδας μας, στο οποίο εκφράζει την ανησυχία του και επισημαίνει τον σοβαρότατο κίνδυνο πρόκλησης ατυχημάτων, εξαιτίας της "αμέλειας" τόσο των πολιτών, όσο και των αρχών.
  
"Φίλε μου ρακί προχθές Μπίκα σε ένα φρεάτιο που έχει χαλάσει στον δρόμο κοντά στην γειτονιά μου από μεγάλη τύχη και από χαμηλή ταχύτητα δεν έπεσα.
 Θα ήθελα άμα μπορούσες να γράψεις κάτι για τα φορτηγά που περνάνε από το δρόμο μπροστά από το σπίτι μου ποιό πολύ θέλω να γράψεις γιατί παίζουν μικρα παιδιά στην γειτονιά μου και είναι πολύ επικίνδυνα τα πράγματα γιατί τρέχουν παρά πολύ τα φορτηγά και δεν είναι πολύ δύσκολο να γίνει το κακό και μακάρι να μην γίνει ποτέ.
 Καταλαβενω την θέση σου ότι τα άτομα που περνάνε με τα φορτηγά είναι πελάτες σου απλά πιστεύω ότι είσαι από τους λίγους που μπορούν να το  βάλεις στο ιντερνέτ και να το δουν πολλοί. 
Ευχαριστώ πολύ.
 Άμα το βάλεις θα ήθελα να μην αναφέρεις ποιός στο έστειλε.

Είναι το φρεάτιο κοντά στην γκουμνα. Ευχαριστώ."




ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...