Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

Ιδρύεται ενιαίος φορέας ανάπτυξης του ορεινού όγκου Πόζαρ-Χιονοδρομικό-Βεγορίτιδα το Σάββατο 11/03 στο Καϊμακτσαλάν


Γιάννης Σηφάκης:  Το Σάββατο 11 Μαρτίου στο Καϊμακτσαλάν η δημιουργία του ενιαίου φορέα ανάπτυξης του ορεινού όγκου Λουτρά Πόζαρ – Χιονοδρομικό Καϊμακτσαλάν – Βεγορίτιδας
Πολύ σημαντική εξέλιξη για κοινή δράση όλων των ενδιαφερομένων 
Συνένωση των νεοϊδρυθέντων φορέων Έδεσσας και Αλμωπίας 
Σκέψεις για επέκταση της τεχνητής χιόνωσης, επέκτασης του χιονοδρομικού και κυκλική τοπική συγκοινωνία 

Το Σάββατο 11 Μαρτίου στις 12 το μεσημέρι θα πραγματοποιηθεί στο κέντρο διημέρευσης του χιονοδρομικού Καϊμακτσαλάν σύσκεψη των νεοϊδρυθέντων φορέων για την ανάπτυξη του ορεινού όγκου από την Έδεσσα και την Αλμωπία με σκοπό την ίδρυση ενιαίου φορέα. Υπενθυμίζεται ότι οι φορείς αυτοί δημιουργήθηκαν σε δύο συσκέψεις που πραγματοποιήθηκαν με πρωτοβουλία του Γιάννη Σηφάκη πριν 1,5 περίπου μήνα σε Άγιο Αθανάσιο και Λουτράκι. 
Στην σύσκεψη θα παρίσταται ο βουλευτής καθώς και εκπρόσωπος της ΕΤΑΔ. Θα εκλεγεί ΔΣ του ενιαίου φορέα και θα προγραμματιστούν δράσεις για την δρομολόγηση λύσεων στα χρόνια προβλήματα της περιοχής Λουτρών Πόζαρ- Χιονοδρομικού Καϊμακτσαλάν- Βεγορίτιδας.
Ενδεικτικά αναφέρονται η εξασφάλιση της πρόσβασης με ανοικτούς τους δρόμους από Άγιο Αθανάσιο και Κερασιά, η προμήθεια του χιονοδρομικού με δικό του εκχιονιστικό μηχάνημα, η τοπική συγκοινωνία Αριδαία-Λουτρά-Όρμα- Χιονοδρομικό και  Έδεσσα- Άρνισσα-Άγιο Αθανάσιο- Χιονοδρομικό, master plan επέκτασης του χιονοδρομικού με διαφορετικές λύσεις ανάλογα με τα διαθέσιμα κονδύλια, επέκταση της τεχνητής χιόνωσης, σύνδεση και συνεργασίες Λουτρακίου- Όρμας και Αγίου Αθανασίου με πιο συγκεκριμένο τρόπο, επέκταση της τουριστικής περιόδου με λειτουργία του χιονοδρομικού για εναλλακτικό τουρισμό όλο τον χρόνο, εκδηλώσεις σε λίμνη Βεγορίτιδα, πολιτιστικές δράσεις σε Λουτρά, Χιονοδρομικό, Άγιο Αθανάσιο και Βεγορίτιδα, ratrack και πολλά άλλα. 
Ο φορέας θα είναι ανοικτός σε συμμετοχές ενδιαφερομένων φορέων και επιχειρήσεων 

Οι δύο φορείς όπως αρχικά έχουν δημιουργηθεί είναι : 
Έδεσσα
Σαμαρίνος Σάκης ( Πρόεδρος Χιονοδρομικού Έδεσσας και μέλος Ομοσπονδίας)
Γουγούση Ρούλα ( ξενοδόχος)
Μαρίνος Χρήστος ( ενοικιάσεις σκί και δραστηριότητες)
Βασιλειάδης Γιάννης ( σχολή σκί )
Βερυκούκης Χρήστος  (τέως αντιδήμαρχος Έδεσσας, δημοτικός σύμβουλος)
Μούλας Νίκος ( πρόεδρος συλλόγου προστασίας λίμνης Βεγορίτιδας)
Δόντσης Γιώργος ( εστιάτορας, πρώην πρόεδρος)
Νάντσης Βασίλης ( πρόεδρος Τ.Δ. Αγίου Αθανασίου)
Καπετάντσης Γιάννης ( πρόεδρος πολιτιστικού συλλόγου Νέου Αγίου Αθανασίου)
Τζίφας Χρήστος ( σχολή σκι)
Νέλλας Χρήστος ( ξενοδόχος)
Πούρος Διονύσης ( ξενοδόχος)
Παπαδόπουλος Μιχάλης ( Πολιτικός Μηχανικός )

Αλμωπία
Ρίζος Νικόλαος , Εμπορικός Σύλλογος Αλμωπίας
Τσαρκνιάς Πέτρος, Χιονοδρομικός Όμιλος Αλμωπίας
Μποτσφάρης Ιωάννης, Πρόεδρος Τ.Κ. Λουτρακίου
Καραγιαννάκης Επιμενίδης, Συνοδός βουνού
Μπαιράμης Γεώργιος, Μορφωτικός Σύλλογος Λουτρακίου
Κώτσος Πέτρος, Σύλλογος Νέων Λουτρακίου
Λαζαρίδης Ιωάννης, Προπονητής Χιονοδρομίας
Μοσχάκης Φώτης ( ή άλλος που θα οριστεί) , Σύλλογος Ξενοδόχων Αλμωπίας
Νίτσης Χρήστος  ( ή άλλος που θα οριστεί) , Σύλλογος Ιδιοκτητών Ενοικιαζόμενων
Χισκάκη Μελίτα , Σύλλογος Μηχανικών Αλμωπίας
Σαμαράς Ανέστης, Επαγγελματιών Λουτροθεραπείας


6 Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα κατά του Σχολικού εκφοβισμού. Άρθρο της Σοφίας Νικολαΐδου

Σχολικός εκφοβισμός, bullying, ενδοσχολική βία, επιθετική συμπεριφορά στο σχολείο κλπ… όπως και να ονομάσουμε το φαινόμενο δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει όμως μεγάλη σημασία είναι οι επιπτώσεις που έχει το φαινόμενο αυτό στα παιδιά που το δέχονται. Τα παιδιά αυτά πονάνε, πονάνε όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά. Νιώθουν μόνα, περιθωριοποιημένα, νιώθουν φόβο και αγωνία.
Τι είναι ο σχολικός εκφοβισμός (bullying)?
Ο σχολικός εκφοβισμός είναι η επιθετική εκείνη συμπεριφορά που είναι εσκεμμένη, απρόκλητη και επαναλαμβανόμενη, αποτελεί κατάχρηση εξουσίας και εμπεριέχει ανισότητα στη δύναμη αντικειμενική (π.χ. σωματική) ή αντιληπτή (π.χ. προσωπικότητας). Εν ολίγοις, κατευθύνεται προς εκείνα τα θύματα που εκλαμβάνονται από τους θύτες (έναν ή πολλούς μαζί) ως αδύναμα, είτε σωματικά είτε ψυχολογικά.
Τι δεν είναι σχολικός εκφοβισμός?

 Όταν τα εμπλεκόμενα μέρη είναι ίσης δύναμης και όχι άνισης, λόγω αριθμού, σωματικής διάπλασης, κοινωνικής θέσης, κουλτούρας, τότε πρόκειται για σύγκρουση, βίαιη ίσως, αλλά όχι εκφοβιστική συμπεριφορά (μεσαία φωτογραφία). Εκτός από την ισότητα στη δύναμη, παρατηρείται επίσης όμοια συναισθηματική αντίδραση, που σημαίνει ότι και οι δύο μαθητές είναι θυμωμένοι (μεσαία φωτογραφία) και όχι όπως στον εκφοβισμό όπου ο μαθητής – στόχος φοβάται και αδυνατεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του (πάνω φωτογραφία). Υπάρχει επίσης η περίπτωση (κάτω φωτογραφία) του πειράγματος, όπου οι μαθητές κάνουν αστεία μεταξύ τους διασκεδάζοντας και οι δύο αληθινά.

Μορφές της βίας στον σχολικό εκφοβισμό?
 Ο σχολικός εκφοβισμός εμφανίζεται με τη μορφή του λεκτικού εκφοβισμού (κοροϊδία, διακρίσεις, ντροπιαστικά σχόλια), του κοινωνικού εκφοβισμού (διάδοση φημών, καταστροφή προσωπικών αντικειμένων, απομόνωση από την ομάδα), του σωματικού εκφοβισμού (χτυπήματα, σπρωξίματα, κλωτσιές), του ηλεκτρονικού εκφοβισμού (εκβιασμός μέσω Διαδικτύου και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, μέσω μηνυμάτων στο κινητό τηλέφωνο).
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του σχολικού εκφοβισμού?
Τα 5 χαρακτηριστικά του Σχολικού Εκφοβισμού:

·         Η πρόθεση του δράστη να βλάψει.
·         Το αποτέλεσμα είναι να προκληθεί βλάβη (σωματική/ψυχολογική) στο άτομο που είναι δέκτης της επιθετικής συμπεριφοράς.
·         έλλειψη, συχνά, δικαιολογίας για την πράξη
·         Υπάρχει επανάληψη της εκφοβιστικής συμπεριφοράς. Ένα μεμονωμένο συμβάν όπως η ανάμειξη σε ένα καβγά δε λαμβάνεται ως Σ.Ε
·         Η ασυμμετρία της δύναμης. Υπάρχει κατάχρηση της εξουσίας από τη πλευρά του δράστη. Η «ανωτερότητα» αυτή μπορεί να προέρχεται λόγω ηλικίας, φυσικής δύναμης η ψυχικής αντοχής του θύτη.

Πως θα καταλάβω αν ένα παιδί έχει πέσει θύμα?

Οι συμπεριφορές του παιδιού είναι εκείνες που θα μας αποκαλύψουν αν υφίσταται ενδοσχολική βία. Ένα παιδί λοιπόν που έχει πέσει θύμα εκφοβισμού μπορεί να:
  1. Εμφανίζει ξαφνική αλλαγή στη συμπεριφορά, είναι πιο απομονωμένο, αγχωμένο ή έχει καταθλιπτική διάθεση. Μπορεί επίσης να μην έχει όρεξη να κάνει ενδοσχολικές ή εξωσχολικές δραστηριότητες στις οποίες συμμετείχε ως τώρα με ευχαρίστηση.
  2. Εμφανίζει σημάδια στο σώμα (π.χ. μελανιές) ή επιστρέφει στο σπίτι με σκισμένα ή λερωμένα ρούχα, «χάνει» προσωπικά αντικείμενα και χρήματα…
  3. Παραπονιέται πως υποφέρει πολύ συχνά από πονοκέφαλο ή στομαχόπονο .
  4. Κλαίει, φαινομενικά χωρίς αιτία, και ίσως είναι και πιο ευερέθιστο και ευσυγκίνητο.
  5. Έχει πέσει η σχολική του επίδοση, αδιαφορεί για τα μαθήματα και σε ορισμένες περιπτώσεις δεν θέλει να πάει στο σχολείο (σχολική φοβία).
Τι κάνω αν γνωρίζω ότι το παιδί μου είναι θύμα?
Πριν κάνετε οτιδήποτε θα πρέπει πρώτα να γνωρίζετε ότι τα παιδιά που εκφοβίζουν είναι τις περισσότερες φορές παιδιά που έχουν υποστεί κάποιου είδους βία (σωματική, λεκτική κλπ) στο σπίτι τους ή σε κάποιο άλλο περιβάλλον. Πρόκειται για παιδιά που στην πραγματικότητα δεν έχουν αυτοπεποίθηση και έχουν κακή εικόνα για τον εαυτό τους. Αυτά τα παιδιά χρησιμοποιούν το ‘‘πείραγμα’’ και την παρενόχληση για να επικοινωνήσουν με τους συμμαθητές τους , γιατί  συχνά δεν έχουν μάθει να επικοινωνούν με πιο ‘‘υγιείς’’ τρόπους. Έχοντας αυτό στο μυαλό σας το πρώτο που χρειάζεται να κάνετε είναι να:
 Δείξετε ψυχραιμία! Δώστε στο παιδί σας την αμέριστη προσοχή και το χρόνο σας ώστε να μπορέσει να σας εμπιστευτεί ολοκληρωτικά και να σας αναλύσει όλα όσα του συνέβησαν. Επίσης μέσα από δικές σας ερωτήσεις μπορεί το παιδί σας να εκφράσει τι νιώθει σε σχέση με τις συμπεριφορές του θύματος και του θύτη, και άρα να ανιχνεύσετε αν ανήκει σε κάποια από τις δύο κατηγορίες. Να γνωρίζετε πώς είναι πολύ συχνό ένα παιδί που εκφοβίζεται, κάποιες φορές να εκφοβίζει και το ίδιο. Και εδώ χρειάζεται ψυχραιμία και προσεκτικός σχεδιασμός των επόμενων βημάτων.
Από τη στιγμή που διαπιστώσετε λοιπόν ότι το παιδί σας έχει εμπλακεί με κάποιον από τους τρόπους που περιγράψαμε (είτε θύτης είτε θύμα) σε περιστατικό σχολικής βίας, είναι καλό να ενημερώσετε τον υπεύθυνο δάσκαλο και το διευθυντή του σχολείου και να συζητήσετε για το πώς θα το αντιμετωπίσετε. Μην ξεχνάτε ότι η καλή συνεργασία με το σχολείο είναι πολύ σημαντική.
Ζητήστε από το παιδί σας να είναι πάντα με φίλους
 σε χώρους που είναι πιθανό να συναντήσει πάλι το παιδί που το εκφόβισε (π.χ. στο λεωφορείο, στο φροντιστήριο).
Ενισχύστε την αυτοπεποίθηση του παιδιού
, τονίζοντας σε τακτική βάση τα ταλέντα και τις δεξιότητες του, αλλά και στρέφοντάς το στο να κάνει  νέους φίλους (και φυσικά να κρατήσει τους παλιούς)! Οι ‘‘νταήδες’’ δύσκολα πλησιάζουν ομάδες παιδιών. Μάθετε το παιδί σας να νιώθει δυνατό και γεμάτο αυτοπεποίθηση! Αν εσείς μεταδώσετε στο παιδί σας μηνύματα σε σχέση με το σεβασμό και την αξιοπρέπεια , την ευγένεια και τους καλούς τρόπους συμπεριφοράς , να είστε σίγουροι πως τίποτα και κανένας δεν θα μπορεί να το τρομάξει!.
Μάθετέ του ότι μπορεί να βάζει μόνο του όρια του, εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά του με φράσεις όπως «Δεν μου αρέσει αυτό», «Δεν θέλω να το ξανακάνεις» «άφησε με ήσυχο». 
Όμως, αν το ίδιο δεν νιώθει έτοιμο να αντιμετωπίσει εκείνους που το εκφοβίζουν, μην το πιέσετε. Εναλλακτικά, ενθαρρύνετέ το να μιλήσει σε κάποιον ενήλικα που εμπιστεύεται, το δάσκαλο, το διευθυντή, την προπονητή του. Εξηγήστε του τη διαφορά ανάμεσα στο «καρφώνω» και στο «ενημερώνω». 
Μιλήστε στο Σύλλογο Γονέων και τους Δασκάλους ώστε να εφαρμοστεί και στο δικό σας σχολείο η πρωτοβουλία «Εκτάκια υιοθετούν πρωτάκια».
«Κάθε παιδί της ΣΤ’ Δημοτικού αναλαμβάνει από ένα πρωτάκι, το προστατεύει, το καθοδηγεί και το βοηθάει καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Έτσι, το πρωτάκι ξέρει ότι μπορεί να απευθυνθεί και κάπου αλλού εκτός από τους δασκάλους του για οτιδήποτε το απασχολεί. Και τα εκτάκια κρατούν συνεχώς τα μάτια τους ανοιχτά για οτιδήποτε μπορεί να χρειαστούν τα πρωτάκια τους».
Ζητήστε βοήθεια από έναν ειδικό αν χρειαστεί. 

Με σεβασμό και εκτίμηση
Σοφία Νικολαΐδου


Κοινωνική Λειτουργός του Προγράμματος Βοήθεια στο Σπίτι Αριδαίας.

Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει, Γ. Σεφέρης


Στο μεταξύ η Ελλάδα ταξιδεύει ολοένα ταξιδεύει...

Στο Πήλιο μέσα στις καστανιές το πουκάμισο του Κενταύρου
γλιστρούσε μέσα στα φύλλα για να τυλιχτεί στο κορμί μου
καθώς ανέβαινα την ανηφόρα κι η θάλασσα μ' ακολουθούσε
ανεβαίνοντας κι αυτή σαν τον υδράργυρο θερμομέτρου
ώσπου να βρούμε τα νερά του βουνού.

Στη Σαντορίνη αγγίζοντας νησιά που βουλιάζαν
ακούγοντας να παίζει ένα σουραύλι κάπου στις αλαφρόπετρες
μου κάρφωσε το χέρι στην κουπαστή
μια σαΐτα τιναγμένη ξαφνικά
από τα πέρατα μιας νιότης βασιλεμένης.

Στις Μυκήνες σήκωσα τις μεγάλες πέτρες και τους θησαυρούς των Ατρειδών
και πλάγιασα μαζί τους στο ξενοδοχείο της «Ωραίας Ελένης του Μενελάου»·
χάθηκαν μόνο την αυγή που λάλησε η Κασσάντρα
μ' έναν κόκορα κρεμασμένο στο μαύρο λαιμό της.

Στις Σπέτσες στον Πόρο και στη Μύκονο
με χτίκιασαν οι βαρκαρόλες.

Τι θέλουν όλοι αυτοί που λένε
πως βρίσκουνται στην Αθήνα ή στον Πειραιά;
O ένας έρχεται από τη Σαλαμίνα και ρωτάει τον άλλο μήπως «έρχεται εξ Oμονοίας»
«Όχι έρχομαι εκ Συντάγματος» απαντά κι είν' ευχαριστημένος
«βρήκα το Γιάννη και με κέρασε ένα παγωτό».

Στο μεταξύ η Ελλάδα ταξιδεύει
δεν ξέρουμε τίποτε δεν ξέρουμε πως είμαστε ξέμπαρκοι όλοι εμείς
δεν ξέρουμε την πίκρα του λιμανιού σαν ταξιδεύουν όλα τα καράβια·
περιγελάμε εκείνους που τη νιώθουν.

Παράξενος κόσμος που λέει πως βρίσκεται στην Αττική και δε βρίσκεται πουθενά·
αγοράζουν κουφέτα για να παντρευτούνε
κρατούν «σωσίτριχα» φωτογραφίζουνται
ο άνθρωπος που είδα σήμερα καθισμένος σ' ένα φόντο με πιτσούνια και με λουλούδια
δέχουνταν το χέρι του γερο-φωτογράφου να του στρώνει τις ρυτίδες
που είχαν αφήσει στο πρόσωπό του
όλα τα πετεινά τ' ουρανού.

Στο μεταξύ η Ελλάδα ταξιδεύει ολοένα ταξιδεύει
κι αν «ορώμεν ανθούν πέλαγος Αιγαίον νεκροίς»*
είναι εκείνοι που θέλησαν να πιάσουν το μεγάλο καράβι με το κολύμπι
εκείνοι που βαρέθηκαν να περιμένουν τα καράβια που δεν μπορούν να κινήσουν
την ΕΛΣΗ τη ΣΑΜOΘΡΑΚΗ τον ΑΜΒΡΑΚΙΚO.

Σφυρίζουν τα καράβια τώρα που βραδιάζει στον Πειραιά
σφυρίζουν ολοένα σφυρίζουν μα δεν κουνιέται κανένας αργάτης
καμιά αλυσίδα δεν έλαμψε βρεμένη στο στερνό φως που βασιλεύει
ο καπετάνιος μένει μαρμαρωμένος μες στ' άσπρα και στα χρυσά.

Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει·
παραπετάσματα βουνών αρχιπέλαγα γυμνοί γρανίτες…

Το καράβι που ταξιδεύει το λένε ΑΓ ΩΝΙΑ 937.
Α/π Αυλίς, περιμένοντας να ξεκινήσει.
Καλοκαίρι 1936

Με τον τρόπο του Γ.Σ. , Γ. Σεφέρης





Αποσπάσματα από το βιβλίο «Ίδε ο άνθρωπος» του Φρειδερίκου Νίτσε



-Η πλάνη (δηλαδή η πίστη στο ιδεώδες) είναι τύφλωση, η πλάνη είναι δειλία.

-Κάθε κατάκτηση, κάθε βήμα μπροστά στη γνώση, προκύπτει από το θάρρος, από τη σκληρότητα προς τον εαυτό μας από την καθαρότητα απέναντι στον εαυτό μας. Δεν απαρνούμαι τα ιδανικά, απλώς βάζω γάντια μπροστά τους.
Ο άνθρωπος της γνώσης δεν πρέπει μόνο ν΄ αγαπάει τους εχθρούς του, αλλά και να μπορεί να μισεί τους φίλους του.
Δεν ψάξατε να βρείτε τους εαυτούς σας και βρήκατε εμένα. Έτσι κάνουν όλοι οι πιστεύοντες γι΄ αυτό είναι ασήμαντη κάθε πίστη. Τώρα σας προστάζω να με χάσετε και να βρείτε τους εαυτούς σας, και μόνο όταν όλοι μ΄ αρνηθείτε θα ΄ρθω πάλι κοντά σας.
-…διάλεγα πάντα ενστικτωδώς το σωστό μέσο εναντίον των θλιβερών καταστάσεων, ενώ ο παρακμιακός διαλέγει μέσα που αποβαίνουν ολέθρια γι αυτόν.
-Ανέλαβα ο ίδιος τον εαυτό μου, τον ξανάκανα υγιή: η προϋπόθεση για να πετύχει αυτό κάθε φυσιολογικός θα το παραδεχοταν, είναι να ΄σαι υγιής κατά βάθος.
-Ένα ασθενικό πλάσμα δεν μπορεί να γίνει υγιές. Αντίθετα, για ένα τυπικά υγιές πρόσωπο, το να ΄ναι άρρωστο μπορεί να γίνει ενεργητικό ερέθισμα για ζωή, για περισσότερη ζωή.
-Είμαι πάντα ίσος με το τυχαίο, πρέπει να είμαι απροετοίμαστος για να ΄μαι κύριος του εαυτού μου.
Το ξεπέρασμα της ευσπλαχνίας το κατατάσσω στις ευγενείς αρετές…
-…η ευσπλαχνία θεωρείται αρετή μόνο απ΄ τους παρακμιακούς.
-…η ευσπλαχνία αποκτά τη μυρωδιά του όχλου και δύσκολα διακρίνεται από τους κακούς τρόπους.
-…τα σπλαχνικά χέρια μπορεί να επιδράσουν με καταστρεπτικό τρόπο σ΄ ένα μεγάλο πεπρωμένο, στην αυξανόμενη μοναξιά ενός πληγωμένου, σ΄ ένα προνομιακό δικαίωμα για βαρετή ενοχή.
-…δυσπιστώ γενικά προς τις λεγόμενες «αφιλοκερδείς» παρορμήσεις προς την «αγάπη προς τον πλησίον», που είναι έτοιμη να δώσει συμβουλές και να δραστηριοποιηθεί.
-…στέλνω ένα κουτί γλυκά για να απαλλαγώ από μια οδυνηρή ιστορία.
Άδικος μέσα στην καρδιά του προς το κάθετί που λάμπει, ψυχρός απέναντι στους ήλιους- έτσι κινείται κάθε ήλιος…Ακολουθούν την ακατάβλητη θέλησή τους: αυτή είναι η ψυχρότητά τους
-…κι αν υπάρχει αθωότητα στη γνώση μου, είναι επειδή υπάρχει μέσα της η θέληση για δημιουργία.
-…ο Θεός, όταν τέλειωσε το έργο του, ξάπλωσε κάτω από το δέντρο της γνώσης παίρνωντας την μορφή του φιδιούέτσι αναπαύτηκε από το ότι ήταν Θεός
-…η γέννηση του χριστιανισμού από το πνεύμα της μνησικακίας, όχι από το «πνεύμα» όπως πιστεύει ο κόσμος.
-…ο καλός άνθρωπος ήταν εκείνος που ήξερε λιγότερο τον σωστό δρόμο
Η συνθήκη ύπαρξης του καλού είναι το ψέμα. Για να εκφραστώ αλλιώς, είναι το να μη θέλει να βλέπει πως είναι φτιαγμένη η πραγματικότητα.
-«Οι καλοί άνθρωποι ποτέ δεν λένε την αλήθεια »
Οι καλοί ήταν πάντα η αρχή του τέλους.
Κι όποια κι αν είναι η ζημεία που προκαλούν αυτοί που συκοφαντούν τον κόσμο, η ζημιά που προκαλούν οι καλοί είναι πιο ολέθρια.
-…είναι η έλλειψη της φύσης, είναι το κυριολεκτικά φοβερό γεγονός πως η ίδια η αντιφύση τιμήθηκε σαν ηθική και στερεώθηκε πάνω από την ανθρωπότητα σαν νόμος και σαν κατηγορική επιταγή.
Ορισμός της ηθικής: Ηθική η ιδιοσυγκρασία των παρακμιακών με την κρυφή πρόθεση να εκδικηθούν τη ζωή- και μάλιστα με επιτυχία.
Η ίδια η αρρώστια είναι ένα είδος μνησικακίας.
-…ο άρρωστος έχει ένα μόνο φάρμακο...Να μη δέχεσαι τίποτε, να μην παίρνεις πια τίποτε, να μην αφομοιώνεις πια τίποτε…δηλαδή να πάψεις να αντιδράς…μπορεί επίσης να διατηρήσεις τη ζωή κάτω από τις πιο επικίνδυνες συνθήκες, μειώνοντας τον μεταβολισμό, επιβραδύνοντάς τον, σαν ένα είδος θέλησης για διαχείμαση.
-Τίποτα δεν σε εξαντλεί γρηγορότερα από τα αισθήματα μνησικακίας.
«Η έχθρα δεν τελειώνει με την έχθρα, η έχθρα τελειώνει με την φιλία»(Βούδας) Δεν είναι ηθική αυτή που μιλάει έτσι αλλά η φυσιολογία.
-…το επιθετικό πάθος ανήκει τόσο αναγκαία στη δύναμη όσο ανήκαν στη αδυναμία η εκδικητικότητα και το μίσος.





Ο άνθρωπος που έγινε θεός


«Oh, do not mourn», he said. «Our souls are love and an eternal farewell»

W.B. Yeats, Ephemera
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Δεν υπάρχουν βουνά, δεν υπάρχουν κορυφές, χωρίς χαράδρες και βάραθρα, χωρίς γκρεμούς.
Κάθε ανθρώπου η ζωή έτσι είναι.
Υψώνεται στα ουράνια και καταποντίζεται. Παλεύει μ’ άγριες θάλασσες και βρίσκει καταφύγιο σ’ απάνεμα λιμάνια. Μέχρι να ξανοιχτεί και πάλι. Οργώνει τη στείρα γη και σκάβει πηγάδια. Γιορτάζει και πενθεί, υποδέχεται κι αποχωρίζεται.
Οι κοιλάδες της αέναης ευφορίας είναι ένα παραμύθι που λένε στα παιδιά για ν’ αποκοιμηθούν.
Αν τις δεις από κοντά αυτές τις κοιλάδες θα καταλάβεις: Είναι έρημοι.
~~{}~~

Βρέθηκα στην έρημο, περπάτησα κάποτε στο βασίλειο της άμμου.
Στο σταθμό του τρένου ήταν ένας γέρος, μισότυφλος, μισότρελος. Καθόταν στο παγκάκι, έτρωγε σπόρια κι άκουγε τα τρένα που έρχονταν και φεύγαν.
Ένα βουνό από φλούδια, κενά νοήματος, είχε σχηματιστεί δίπλα στο παγκάκι.
Ήταν στην όαση του Φαγιούμ, στο μέρος όπου παλιά, στ’ αρχαία χρόνια, ζωγράφιζαν νεκρικά προσωπεία. Κάπως έτσι έμοιαζε και το πρόσωπο του γέρου.
~~

Νωρίτερα το τρένο είχε σταματήσει στη μέση της ερήμου, στη μέση του πουθενά. Οι συνεπιβάτες μου συνέχιζαν να πίνουν το τσάι τους, ατάραχοι. Άφησα τον Ζαρατούστρα στο κάθισμα και κατέβηκα να δω.
Ο ήλιος ήταν παντού. Όσο έφτανε το μάτι σου έβλεπες μόνο άμμο και ήλιο.
Πίσω μου το τρένο αναπαυόταν σαν σκοτωμένο θηρίο. Μπροστά το τίποτα. Δεν υπήρχε ομορφιά. Υπήρχε μόνο το επίπεδο κενό. Σαν τη ζωή ενός ανθρώπου που ποτέ δεν τρελάθηκε.
~~

Το θηρίο ξύπνησε και μας πήγε ως τον σταθμό του Φαγιούμ. Ο γέρος γελούσε σαν με άκουσε να κατεβαίνω, εγώ, μόνος, ένα παιδί είκοσι τριών χρονών με τον Νίτσε στο χέρι.
Τα μάτια του τυφλά, άσπρα απ’ τον καταρράχτη. Στο στόμα τρία δόντια, δύο πάνω κι ένα κάτω. Μασουλούσε, έφτυνε το τσόφλι και γελούσε. Μόνος του κι αυτός. Όσο κι εγώ.
Αισθάνθηκα οικειότητα και του είπα, στα ελληνικά, καλησπέρα.
«Να πορεύεσαι εν ειρήνη, Ίωνα», μου απάντησε με το φαφούτικο στόμα του. «Σαλάμ αλέκουμ, Γιουνάνι».
Ο Ζαρατούστρα γελούσε: Η ειρήνη είναι έρημος.
Κι ο Μπέκετ έγραψε στο Τέλος του Παιχνιδιού:
– Τι κάνει;
– Πονάει.
– … Άρα ζει.
~~{}~~

Γεννιόμαστε μες στον ωκεανό της μήτρας. Εκείνοι οι εννιά μήνες, που ξεκινάμε ως σταγόνα σπέρματος για να φτάσουμε να γίνουμε νησί, είναι η μόνη περίοδος απόλυτης ευδαιμονίας.
Αυτός είναι ο Χαμένος Παράδεισος που αναπολούμε στα ποιήματα και στα όνειρα μας.
Μόλις σπάνε τα νερά βγαίνουμε στην Κοιλάδα των Δακρύων.
~~

Λένε πως τα νεογέννητα κλαίνε για να ζήσουν. Όποιος δεν κλαίει είναι νεκρός, αυτό το ξέρουν οι μαίες απ’ την αρχή του χρόνου.
Ο άνθρωπος γεννιέται κλαίγοντας.
Ίσως μετά να μάθει και να γελάει, να περπατά και να μιλάει. Ίσως μετά να μάθει να χτίζει, να φυτεύει, να πετάει. Ίσως μετά να μάθει ν’ αγωνίζεται και ν’ αγαπάει. Ίσως μετά να μάθει να σκοτώνει.
Όμως πρώτα πρέπει να μάθει να κλαίει. Όποιος δεν κλαίει είναι νεκρός. Όποιος δεν πονάει είναι νεκρός.
~~{}~~

Στην αρχή ήταν το κλάμα, στην αρχή ήταν το χάος, στην αρχή ήταν ο Λόγος, στην αρχή ήταν η Μεγάλη Έκρηξη.
Όλα όσα γνωρίζουμε είναι μύθοι, κεντημένοι γύρω απ’ το άδειο τσόφλι. Είμαστε ζώα τυφλά που περιφέρονται μέσα στον κόσμο. Αυτό που μοιάζει με φως είναι σπίθες στο μυαλό μας.
Δεν γνωρίζουμε. Πιστεύουμε.
Το πιο δύσκολο είναι να κατανοήσεις τον εαυτό σου. Το γνώθι σαυτόν είναι ένας ακόμα μύθος, πανάρχαιος και ηλίθιος. Κι αν δεν μπορούμε να καταλάβουμε τον εαυτό μας πώς είναι δυνατόν να ισχυριζόμαστε ότι γνωρίζουμε οποιονδήποτε ή οτιδήποτε άλλο;
~~{}~~

Υπήρχε ένας άνθρωπος που ήξερε τα πάντα. Ζούσε σε μια βουνοκορφή και σπάνια γελούσε. Κόσμος πολύς τον πλησίαζε και τον ρωτούσε να τους πει την αλήθεια.
Όμως εκείνος δεν απαντούσε στις ερωτήσεις τους.
«Ποιο είναι το νόημα της ζωής;» ρωτούσαν κάποιοι.
«Πώς θα είμαι ευτυχισμένος;» ρωτούσαν άλλοι.
«Πώς θα βγάλω λεφτά;»
«Πώς θα κάνω παιδιά;»
«Πώς θα γιατρευτώ;»
Ο άνθρωπος που ήξερε τα πάντα δεν απαντούσε.
Όμως ο κόσμος συνέχιζε να πηγαίνει στη βουνοκορφή του. Κάθε του βλέμμα, κάθε του κίνηση, μα πιο πολύ τη σιωπή του, ο καθένας την ερμήνευε έτσι όπως ήθελε.
~~

Συνήθως αυτοί οι μύθοι τελειώνουν με μια σοφή κουβέντα, ένα πασπαρτού, που απαντάει σε όλες τις απορίες μια και καλή.
Κάτι σαν:
«Ο δρόμος σου είσαι ‘συ»
ή «Το νόημα είναι το ποτάμι»
ή «All you need is love»
Η αλήθεια είναι, έτσι λέει ο μύθος, ότι ο άνθρωπος που ήξερε τα πάντα, ο άνθρωπος που ζούσε στην βουνοκορφή και σπάνια γελούσε, αυτός ο άνθρωπος ήταν κουφός.
Και να μιλήσει δεν μπορούσε.
Κοιτούσε τους ανθρώπους με απορία, γιατί δεν άκουγε τι του έλεγαν ούτε καταλάβαινε γιατί πήγαιναν εκεί.
~~

Σαν πέθανε τον έκαναν θεό και ρήσεις σοφές πολλές του απόδωσαν.
Η πιο γνωστή και διαδεδομένη είναι η ακόλουθη:
«…»




Η φωτογραφία είναι του Sebastião Salgado, από την πιο πρόσφατη δουλειά του, Genesis





ΠΗΓΗ...http://sanejoker.info

Περισσότεροι από 11,2 εκατομμύρια άνθρωποι θα έχουν τυφλωθεί μέχρι το 2020 από γλαύκωμα!



       Περισσότεροι από 11,2 εκατομμύρια άνθρωποι θα έχουν τυφλωθεί μέχρι το 2020 από γλαύκωμα!
Την  δυσοίωνη αυτή εκτίμηση κάνει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Γλαυκώματος, σύμφωνα με στοιχεία του οποίου το γλαύκωμα«καλπάζει»  τυφλώνοντας κάθε χρόνο πάνω από 1,1 εκατομμύρια ανθρώπους σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το 2013   64,3 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν  γλαύκωμα  και ο αριθμός αυτός αναμένεται να εκτοξευτεί το 2020 στα 76 εκατομμύρια!
Παρά την εξέλιξη της οφθαλμολογίας, το γλαύκωμα είναι η δεύτερη πιο κοινή αιτία τύφλωσης παγκοσμίως καθώς στα αρχικά  στάδια δεν προκαλεί συμπτώματα και όταν διαγνωστεί η βλάβη είναι μη αναστρέψιμη.
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Γλαυκώματος, με την ευκαιρία της φετινής Παγκόσμιας Εβδομάδας Γλαυκώματος ( 12 με 18 Μαρτίου), αναφέρει ότι σύμφωνα με μελέτες για την επιδείνωση της κατάστασης ευθύνονται οι δημοσιονομικοί περιορισμοί στον τομέα της υγείας και η έλλειψη η κακή ενημέρωση κυρίως στους αγροτικούς πληθυσμούς.
Η έλλειψη ενημέρωση στους αγροτικούς πληθυσμούς είναι υπεύθυνη για το γεγονός  ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων αυτών φτάνουν στον γιατρό όταν η βλάβη είναι μη αναστρέψιμη.
               ΤΑΚΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ -ΕΓΚΑΙΡΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ
«Η έγκαιρη διάγνωση της νόσου και στη συνέχεια η τακτική παρακολούθηση του ασθενή  μπορούν να αποτρέψουν  την τύφλωση από γλαύκωμα» τονίζει ο διαπρεπής ο χειρουργός οφθαλμίατρος, Καθηγητής Οφθαλμολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκηςκαι επιστημονικός υπεύθυνος του Οφθαλμολογικού Κέντρου Γλαυκώματος & Laser Αθηνών   κ.  Βασίλειος Κοζομπόλης.

«Κι αυτό γατί, συνεχίζει ο κ Κοζομπόλης, οι νέες χειρουργικές τεχνικές που εφαρμόζουμε στην Ελλάδα,  όπως η χρήση  μικροσκοπικών βαλβίδων, βοηθούν στην απορροή του υδατοειδούς υγρού που είναι υπεύθυνο για την αυξημένη πίεση του οφθαλμού και  βάζουν φρένο στην εξέλιξη της νόσου. Μπορούν δε να εφαρμοστούν οι μέθοδοι αυτές επιτυχώς σε συνδυασμό με την εγχείρηση καταρράκτη».
 Η πάθηση εμφανίζεται συνήθως σε ασθενείς της 3ης ηλικίας, αν και σπανιότερα μπορεί να εμφανιστεί σε νέους ανθρώπους καθώς επίσης και σε παιδιά.
           ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ  ΕΝΟΧΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ
Η αιτία του γλαυκώματος είναι πολυπαραγοντική και οι βασικοί παράγοντες κινδύνου είναι:
ØH αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση,
Ø Tο οικογενειακό ιστορικό,
Ø Oλεπτός κερατοειδής,
ØHμυωπία
ØOσακχαρώδης διαβήτης
ØΙστορικό οφθαλμικού τραύματος
ØΜακροχρόνια τοπική ή συστηματική χρήση κορτιζόνης
        

Σύμφωνα με τους οφθαλμίατρους η μόνη άμυνα που έχουν κυρίως τα άτομα της τρίτης ηλικίας απέναντι στο γλαύκωμα  είναι η πρόληψη, η οποία μπορεί να γίνεται με μια τουλάχιστον εξέταση το χρόνο,.                                                               

                         ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ     -ΘΕΡΑΠΕΙΑ

«Η αντιμετώπιση του γλαυκώματος, όταν αυτό διαγνωστεί έγκαιρα μπορεί να γίνει είτε με φαρμακευτική αγωγή (κολλύρια),  είτε με ειδικό laser (Selective Laser Trabecouloplasty), αλλά και με χειρουργική επέμβαση» τονίζει ο κ Κοζομπόλης και προσθέτει
«Στις περιπτώσεις που εφαρμόζεται το laserαυτό δρα στις ήδη υπάρχουσες αποχετευτικές οδούς του ματιού, μειώνοντας τις αντιστάσεις που συναντά το υγρό του ματιού κατά την αποχέτευσή του, με αποτέλεσμα την μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης».
Η χειρουργική επέμβαση για την πάθηση του γλαυκώματος ονομάζεται τραμπεκουλεκτομή. Κατά την επέμβαση αυτή ο γιατρός με εργαλεία μικροχειρουργικής δημιουργεί μία παρακαμπτήριο οδό αποχέτευσης του υγρού του ματιού με σκοπό τη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης.
Σε περιπτώσεις που έχουν προηγηθεί άλλες επεμβάσεις στο μάτι και η πιθανότητα επιτυχίας της τραμπεκουλεκτομής κρίνεται από τον γιατρό ότι είναι μειωμένη, μπορεί να γίνει αντιγλαυκωματική επέμβαση με τοποθέτηση αντιγλαυκωματικής βαλβίδας. Οι επεμβάσεις αυτές μπορούν να πραγματοποιηθούν σε χειρουργείο μιας ημέρας.
Από μελέτες που έχουν γίνει, το περπάτημα και η αερόβιος άσκηση δρουν ευεργετικά στην μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης, ενώ αντίθετα η συστηματική άρση βαρών μπορεί να οδηγήσει σε αύξησή της. Είναι σημαντικό για όλους  η προληπτική οφθαλμολογική εξέταση και κρίνεται επιβεβλημένη σε όσους έχουν κληρονομικό ιστορικό γλαυκώματος.
Το οικονομικό κόστος από τις επιπτώσεις του γλαυκώματος είναι τεράστιο και ανέρχεται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε παγκόσμια κλίμακα. Αθροιστικά το μέσο άμεσο και έμμεσο (επιβάρυνση οικογένειας, συστήματος υγείας, απώλεια εργατοωρών κ.λ.π.) ετήσιο κόστος για κάθε γλαυκωματικό ασθενή μπορεί να κυμαίνεται από 10.000 - 20.000 Ευρώ σύμφωνα με δημοσιευμένες μελέτες.
 

http://www.glaucoma-laser-eyecenter.gr.  Τηλ.  213Ο325910 

Εργασίες καθαρισμού των αποστραγγιστικών καναλιών υλοποίησε ο Δήμος Αλμωπίας στον κάμπο της Περίκλειας


ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΑΠΟΣΤΡΑΓΓΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΝΑΛΙΩΝ ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ ΤΗΣ ΠΕΡΙΚΛΕΙΑΣ

Εργασίες καθαρισμού των αποστραγγιστικών καναλιών υλοποίησε ο Δήμος Αλμωπίας στον κάμπο της Περίκλειας μετά από δεκαετίες.

Ο καθαρισμός των καναλιών, καθώς και η αποκατάσταση της εξόδου των υδάτων, θα ανακουφίσει τη συγκεκριμένη περιοχή και θα ελαχιστοποιήσει τις πιθανότητες πλημμυρών, οι οποίες προκαλούσαν για πολλά χρόνια σημαντικές ζημιές στις καλλιέργειες.

Στο σημείο των εργασιών βρέθηκε ο Αντιδήμαρχος Ανατολικής Αλμωπίας κ. Γιώργος Γούδης. Εκεί συνάντησε την Πρόεδρο κ. Σούλα Σούση η οποία ευχαρίστησε θερμά για το πραγματικό ενδιαφέρον τους τόσο τον Δήμαρχο Αλμωπίας κ. Δημήτρη Μπίνο όσο και τους Αντιδημάρχους κ. Στέφανο Αβραμίκα και κ. Γιώργο Γούδη που με αυτή τη σημαντική παρέμβαση λύνουν ένα χρόνιο πρόβλημα του χωριού. Όπως είπε η Πρόεδρος, η Δημοτική Αρχή είναι πάντοτε παρούσα σε όλα τα ζητήματα και προσπαθεί να δίνει λύσεις με όσα μέσα διαθέτει.





"Ας ξαναγνωριστούμε" Στην ομιλία με θέμα: Τρίτη ηλικία - Καταξίωση η απόγνωση




Ήταν από τις λιγοστές φορές, που έφτανα στην ώρα μου σε εκδηλώσεις τις οποίες καλύπτω κι αυτό το γεγονός με έκανε να αισθάνομαι περίεργα και , μπορώ να πω, το απολάμβανα δεόντως.
Κατέλαβα λοιπόν μια επίκαιρη, με πανοραμική θέα, θέση στο μισοάδειο «Ξενιτίδειο»,  και ξεκίνησα να ετοιμάζω την κάμερα και το σημειωματάριό μου.
Μπορούσα να διακρίνω αρκετά γνώριμα πρόσωπα ανάμεσα στο κοινό που κατέφθανε για την ενδιαφέρουσα ομιλία, όπως πολλά στελέχη από το «ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ» Αριδαίας, αρκετούς φίλους από τα ηλεκτρονικά μέσα της περιοχής, αρκετές κυρίες  μιας κάποιας προχωρημένης ηλικίας, αλλά και αρκετά νεαρά άτομα που συνέθεταν  αρμονικά το ηλικιακό παζλ της  συγκέντρωσης. Εντύπωση μου προκάλεσε η απουσία των θεσμικών οργάνων του δήμου και των δομών, οι οποίοι εκτός από την κυρία Δ. Καλδερεμτζή, ήταν  άφαντοι, απορροφημένοι μάλλον στο κυνήγι των  πολιτικών ισορροπιών  του δημοτικού συμβουλίου.
Στην κεντρική σκηνή του πανέμορφου δημοτικού αμφιθεάτρου, ένας τεράστιος προτζέκτορας, έτοιμος για την οπτικοακουστική παρουσίαση, ενώ η κύρια ομιλήτρια Σοφία Νικολαΐδου , κοινωνική λειτουργός, επιθεωρούσε τις σημειώσεις της.
Το θέμα της ομιλίας «Τρίτη ηλικία: Καταξίωση η απόγνωση», προϊδέαζε για μια γεμάτη, ενδιαφέρουσα βραδιά.

-«Πόσοι από εσάς ανήκουν στην Τρίτη ηλικία;»
Η αναπάντεχη ερώτηση ήρθε σαν «από μηχανής θεός», σπάζοντας την αμήχανη σιωπή που επικρατούσε και ο ερωτών, Λάζαρος Σιάντσης, κλινικός ψυχολόγος και στέλεχος  του κέντρου πρόληψης «Το όραμα» έδωσε το έναυσμα για την συζήτηση.
Αφού έγιναν οι σχετικές συστάσεις κι έσπασε ο πάγος, τον λόγο πήρε η κεντρική ομιλήτρια και με μια αξιοθαύμαστη αμεσότητα και επιχειρηματολογία, μας  έβαλε κατευθείαν σε μονοπάτια επιστημονικά και απολύτως κατανοητά.

Ο Erik Erikson, ο  Freud, τα οκτώ στάδια της ζωής, η απόγνωση, η καταξίωση, ο φόβος του θανάτου, οι προσωπικές εμπειρίες και τα πραγματικά παραδείγματα, έδωσαν τροφή για μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση  και  η εκδήλωση μετατράπηκε σε μια φιλική παρέα, όπου ο καθένας κατέθετε τις απόψεις και τις εμπειρίες του.

Καταθέτω παρακάτω την περίληψη της πολύ παραστατικής ομιλίας…

Τρίτη Ηλικία : Καταξίωση ή Απόγνωση

Έχω ζήσει μια γεμάτη ζωή ή έχω αποτύχει; Αν έχω θετική απάντηση τότε νιώθω καταξίωση, αν όχι τότε νιώθω αποτυχία. Πως όμως η αντιμετώπιση που είχαμε από το περιβάλλον μας, από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας, συμβάλει στο θετικό ή αρνητικό πρόσημο αυτής της ερώτησης; Σύμφωνα με την θεωρία του Erik Erikson (1902- 1994) η προσωπικότητα αναπτύσσεται σε μια σειρά σταδίων όπου σημαντικό αντίκτυπο έχει η κοινωνική εμπειρία σε όλη τη διάρκεια της ζωής. Ένα από τα κύρια στοιχεία λοιπόν της θεωρίας του είναι  ανάπτυξη της ταυτότητας του εγώ, δηλαδή η συνειδητή αίσθηση του εαυτού η οποία αναπτύσσεται μέσα από τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις. Έτσι η ταυτότητα του εγώ μας αλλάζει συνεχώς λόγω της νέας εμπειρίας και των πληροφοριών που αποκτάμε στις καθημερινές αλληλεπιδράσεις μας με άλλους. Αναφέρει λοιπόν οχτώ εξελικτικά στάδια ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης στα οποία βιώνεται μια σύγκρουση (ψυχολογική κρίση).
Ηλικία *
Στάδιο
Σημαντικά γεγονότα και κοινωνικές επιδράσεις
Γέννηση- 2ο έτος
Θεμελιώδης εμπιστοσύνη κατά δυσπιστίας
Τα βρέφη μαθαίνουν να εμπιστεύονται άλλους για να φροντίζουν τις βασικές ανάγκες τους. Αν αυτοί που τα φροντίζουν αρνούνται ή είναι ασυνεπείς στη φροντίδα τους, το βρέφος μπορεί να δει τον κόσμο ως ένα επικίνδυνο μέρος γεμάτο αναξιόπιστους ανθρώπους. Η μητέρα ή η πρώτη τροφός είναι ο κοινωνικός παράγοντας κλειδί.
2ο -4ο έτος ηλικίας
Αυτονομία κατά
Ντροπής και Αμφιβολίας
Τα παιδιά μαθαίνουν να είναι αυτόνομα (να τρέφονται και να ντύνονται μόνα τους, να προσέχουν την υγιεινή τους κ.λπ.). Η αποτυχία να επιτευχθεί αυτή η ανεξαρτησία μπορεί να ωθήσει το παιδί να αμφιβάλλει για τις δυνατότητες του και να αισθανθεί ντροπή. Οι γονείς είναι οι κοινωνικοί παράγοντες κλειδί.
4ο -6ο έτος ηλικίας

Πρωτοβουλία κατά
Ενοχής

Τα παιδιά προσπαθούν να ενεργούν σαν μεγάλοι, δεχόμενοι ευθύνες που ξεπερνούν την ικανότητες τους. Μερικές φορές υιοθετούν στόχους ή αναλαμβάνουν δραστηριότητες που συγκρούονται με αυτές των γονιών τους και των άλλων μελών της οικογένειας και αυτές οι συγκρούσεις μπορεί να τα κάνουν να αισθάνονται ένοχα. Η επιτυχής επίλυση αυτής της κρίσης απαιτεί μια ισορροπία: το παιδί πρέπει να διατηρήσει μια αίσθηση πρωτοβουλίας κι ωστόσο να μάθει να μην προσκρούει στα δικαιώματα, προνόμια ή τους στόχους των άλλων. Η οικογένεια είναι ο κοινωνικός παράγοντας κλειδί
6ο – 12ο έτος ηλικίας

Εργατικότητα κατά Ανεπάρκειας

Την περίοδο αυτή το παιδί συγκρίνει τον εαυτό του με τους ομοίους του. Τα παιδιά μαθαίνουν σημαντικές κοινωνικές και ακαδημαϊκές δεξιότητες. Αν είναι εργατικά, αποκτούν κοινωνικές και ακαδημαϊκές ικανότητες και νιώθουν αυτοεπιβεβαίωση. Αποτυχία στην απόκτηση αυτών των σημαντικών ιδιοτήτων οδηγεί σε αισθήματα κατωτερότητας και ανεπάρκειας. Σημαντικοί κοινωνικοί παράγοντες είναι οι  δάσκαλοι και οι όμοιοι τους.
12ο έως 18ο έτος ηλικίας

Ταυτότητα κατά
Σύγχυση Ρόλων

Ο έφηβος καταπιάνεται με το ερώτημα “ποιός είμαι”; Η περίοδος αυτή είναι το σταυροδρόμι μεταξύ παιδικής ηλικίας και ωριμότητας. Οι έφηβοι πρέπει να καθιερώσουν βασικές κοινωνικές και επαγγελματικές ταυτότητες, ειδάλλως θα παραμείνουν μπερδεμένοι σχετικά με τους ρόλους που πρέπει να παίξουν ως ενήλικες. Ο κοινωνικός παράγοντας κλειδί είναι η παρέα των ομοίων.
18ο έως περίπου 40ο έτος ηλικίας

Οικειότητα κατά Απομόνωσης

Πρωταρχικό καθήκον σε αυτό το στάδιο είναι η δημιουργία ισχυρών φιλικών σχέσεων και η επίτευξη συναισθημάτων αγάπης και συντροφικότητας (ή μοιρασμένης ταυτότητας) με έναν άλλο άνθρωπο. Αν ο έφηβος δεν μπορέσει να δημιουργήσει φιλίες ή μια στενή σχέση τότε πιθανότατα βιώνει συναισθήματα μοναξιάς και απομόνωσης. Κοινωνικοί παράγοντες κλειδί στο στάδιο αυτό είναι οι εραστές, σύζυγοι και στενοί φίλοι (και των δύο φύλων).
Ενήλικη ζωή
(30ο έως 65ο έτος ηλικίας)
Παραγωγικότητα κατά Αδράνειας
Σε αυτό το στάδιο, οι ενήλικες έχουν καθήκον να γίνουν παραγωγικοί στη δουλειά τους και να αναθρέψουν τις οικογένειες τους ή/και να φροντίσουν τις ανάγκες των νέων ανθρώπων. Αυτό το μέτρο “παραγωγικότητας” καθορίζεται από την καλλιέργεια καθενός. Αυτοί που είναι ανίκανοι ή απρόθυμοι να αναλάβουν αυτές τις ευθύνες θα γίνουν στάσιμοι και/ή εγωκεντρικοί. Σημαντικοί κοινωνικοί παράγοντες είναι οι σύζυγοι, τα παιδιά και οι κοινωνικοί κανόνες.
Τρίτη ηλικία
Καταξίωση
κατά Απόγνωσης
Ο γηραιότερος ενήλικας αναπολεί τη ζωή του, βλέποντας την είτε ως σημαντική, παραγωγική και ευτυχή εμπειρία είτε ως μεγάλη απογοήτευση, γεμάτη ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και απραγματοποίητους στόχους. Οι εμπειρίες της ζωής καθενός, ιδιαίτερα οι κοινωνικές εμπειρίες, καθορίζουν την έκβαση αυτής της τελευταίας κρίσης της ζωής.
*η ηλικία είναι κατά προσέγγιση.

Φεύγοντας μετά από ένα γεμάτο δίωρο, με την φαρέτρα των γνώσεών μου πλήρη, και κατευθυνόμενος προς την βάση μου, με τα κίτρινα φώτα της πόλης να αγκαλιάζουν το βραδυκίνητο αυτοκινητάκι μου και τον Rory Gallagher  να μου υπενθυμίζει στο πλέιερ  «what easy comes that easy goes”, πάμπολλα ερωτήματα στροβιλίζονταν στο μυαλό μου.
Ερωτήματα που τέθηκαν τόσο δεξιοτεχνικά στην εκδήλωση-ομιλία:
- Πως θέλω να ζήσω;
- Πως θέλω να πεθάνω;
- Πως θα πολεμήσω τον φόβο του θανάτου;
- Πόσο απεγνωσμένος είμαι;
- Πόσο καταξιωμένος αισθάνομαι;
Και το τελευταίο που ηχούσε πολύ έντονα μέσα μου, η προτροπή προς όλους  τους κοινωνικούς κύκλους(οικογένεια-φίλους-σχέσεις) και το ηθικό δίδαγμα της όλης ομιλίας:
«Ας ξαναγνωριστούμε».














Ευχαριστίες στη Σοφία Νικολαΐδου

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...