Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

«Νέοι ορίζοντες για το Εδεσσαϊκό Θέατρο»


«Νέοι ορίζοντες για το Εδεσσαϊκό Θέατρο»

Το Φεστιβάλ της Κασσάνδρας είναι από τα πλέον γνωστά και σημαντικότερα γεγονότα στην περιοχή της Χαλκιδικής, διαρκεί από τις αρχές Ιουλίου μέχρι τα τέλη Αυγούστου, διεξάγεται στο αμφιθέατρο της Σίβηρης και αποτελεί μια όαση καλοκαιρινή συνδυάζοντας για τους χιλιάδες των επισκεπτών του τις διακοπές και την ξεκούραση με την Τέχνη και τον Πολιτισμό. 
Μεταξύ άλλων πολιτιστικών εκδηλώσεων, το Θέατρο αποτελεί προτεραιότητα της διοργάνωσης στο φετινό 25ο Φεστιβάλ. Η Διοίκηση του Εδεσσαϊκού Θεάτρου, δέχθηκε επίσημη πρόταση για τη συμμετοχή θεατρικού σχήματος στις εκδηλώσεις του Δήμου Κασσάνδρας ενώ παράλληλα με αυτή την πρόταση, το Διοικητικό Συμβούλιο μελετά και την πρόταση-πρόσκληση συμμετοχής στις πολιτιστικές εκδηλώσεις της Κρυοπηγής που επίσης θα διαρκέσουν κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο τρέχοντος έτους. 
Η περσινή εμπειρία από την επίσκεψη στο Πολύχρονο και την Κρυοπηγή, άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις τόσο από τους φιλόξενους οικοδεσπότες-διοργανωτές όσο και από την ενθουσιώδη υποδοχή του θεατρόφιλου κοινού της περιοχής προς την θεατρική ομάδα της  Παιδικής Σκηνής που παρουσίασε το έργο του Θοδωρή Παπαϊωάννου «Το ποτάμι που θύμωσε».
Αξιολογώντας όλες τις παραμέτρους, τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου είναι θετικά στην αποδοχή των προτάσεων καθώς θεωρούν πολύ σημαντική την παρουσία και προβολή του Εδεσσαϊκού Θεάτρου εκτός ορίων της πόλης μας, 

Σύσκεψη με εκπροσώπους της αναδόχου εταιρίας που κατασκευάζει το αποχετευτικό δίκτυο της Αριδαίας πραγματοποίησε ο Δήμαρχος Αλμωπίας


ΣΥΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΛΜΩΠΙΑΣ κ. ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΙΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΟΥ ΑΠΟΧΕΤΕΥΤΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΤΗΣ ΑΡΙΔΑΙΑΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΕΝΤΡΙΚΩΝ ΔΡΟΜΩΝ

Σύσκεψη με εκπροσώπους της αναδόχου εταιρίας που κατασκευάζει το αποχετευτικό δίκτυο της Αριδαίας πραγματοποίησε ο Δήμαρχος Αλμωπίας κ. Δημήτρης Μπίνος, στην οποία συμμετείχαν ο Αντιδήμαρχος Τεχνικής Υπηρεσίας και Έργων και Πρόεδρος της ΔΕΥΑ κ. Χρήστος Γεωργίου και υπηρεσιακοί παράγοντες της Τεχνικής Υπηρεσίας.

Κατά τη διάρκεια της σύσκεψης συζητήθηκαν σημαντικά ζητήματα που αφορούν στην πορεία των εργασιών, ενώ ο Δήμαρχος ζήτησε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Η ανάδοχος εταιρία από την πλευρά της έκανε γνωστό ότι την ερχόμενη εβδομάδα θα γίνει η προεργασία σε κεντρικούς δρόμους της πόλης και από το σημείο που ξεκίνησαν οι εκσκαφές και την αμέσως επόμενη εβδομάδα (από τις 8 Μαΐου) θα πραγματοποιηθούν ασφαλτοστρώσεις για να αποκατασταθεί ένα μεγάλο τμήμα του οδικού δικτύου και να αποφευχθούν όσο το δυνατόν γρηγορότερα τα όποια προβλήματα προκύπτουν.

Παράλληλα, τόσο ο Δήμαρχος όσο και ο Αντιδήμαρχος κ. Χρήστος Γεωργίου τόνισαν πως η Τεχνική Υπηρεσία επιβλέπει καθημερινά την πορεία των εργασιών, ενώ σημείωσαν ότι ολοκληρώνεται η τροποποίηση της μελέτης που αφορά στην προστασία του ποταμιού που περνά κάτω από την Αριδαία, καθώς επιδίωξη της Δημοτικής Αρχής είναι μελλοντικά να αξιοποιηθούν και να αλλάξουν την εικόνα της πόλης.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ «Βιβλικές καταστροφές από τον παγετό στα ορεινά Έδεσσας και Αλμωπίας»!


ΕΡΩΤΗΣΗ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ
«Βιβλικές καταστροφές από τον παγετό στα ορεινά Έδεσσας και Αλμωπίας»!

Τις τεράστιες σε έκταση και μέγεθος ζημιές που προκλήθηκαν από τον αιφνίδιο παγετό της 22ας Απριλίου στις δενδροκαλλιέργειες του ορεινού όγκου Έδεσσας και Αλμωπίας, διαπίστωσε ιδίοις όμμασιν ο Γιώργος Καρασμάνης ο οποίος το τελευταίο τριήμερο περιόδευσε στις βαρύτατα πληγείσες περιοχές.

Ο πρώην Υπουργός, βίωσε την απόγνωση και την απελπιστική οικονομική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι πληγέντες καλλιεργητές από την ολοκληρωτική καταστροφή κυρίως σε κερασιές στο στάδιο του καρπιδίου, όπως και σε βερίκοκα, πρώιμες ποικιλίες ροδάκινου, δαμασκηνιές, ακτινίδια και άλλες καλλιέργειες. Κατέθεσε δε ερώτηση στη Βουλή με την οποία επισημαίνει ότι τα θύματα της τελευταίας θεομηνίας, δέχτηκαν την χαριστική βολή, καθώς είναι οι ίδιοι άνθρωποι οι ποίοι επί μήνες εμπαίζονται και δεν έχουν πληρωθεί ακόμη για ζημιές του 2016. Καλεί δε τους Υπουργούς Αγροτικής Ανάπτυξης και Οικονομικών να προχωρήσει σε άμεση και δίκαιη εκτίμηση των τελευταίων καταστροφών, να εντάξει στις δηλώσεις των πληγέντων και τις ζημιές από ενδιάμεσους παγετούς που προηγήθηκαν, να αναστείλει την πληρωμή υποχρεώσεων των πληγέντων και να μεριμνήσει για την ¨εδώ και τώρα¨ αποζημίωση τους για τις περσινές ζημιές.

Ο Γιώργος Καρασμάνης, μετά την οδυνηρή εμπειρία από την περιοδεία του στις πληγείσες περιοχές υπογραμμίζει και τις δραματικές επιπτώσεις που θα έχει η βιβλική καταστροφή και στην τοπική αγορά, σε όλους τους εμπλεκόμενους κλάδους (εμπόρους, εργάτες, διακινητές, τυποποιητές, καταστηματάρχες κλπ) από την ολοσχερή απώλεια των χρημάτων που θα ¨έπεφταν¨ σε αυτήν από την προσδοκώμενη μέχρι προ ημερών παραγωγή.

Επισημαίνει δε για ακόμη μια φορά την καταστροφική πολιτική της σημερινής συγκυβέρνησης στον αγροτικό τομέα και κυρίως την κατάργηση ή την μη εφαρμογή μέτρων της προκατόχου Κυβέρνησης μας για την απόλυτη προστασία της παραγωγής και του εισοδήματος των αγροτών μας.

Υπενθυμίζει μεταξύ άλλων, ο ίδιος στο σύντομο διάστημα της υπουργικής θητείας του είχε προωθήσει τη δημιουργία ενός ισχυρού και αποτελεσματικού ασφαλιστικού συστήματος για τους παραγωγούς μας, όπως, κυρίως, μεταξύ άλλων:

- Το Μέτρο 17 για την ισχυροποίηση του ΕΛΓΑ στο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020 με προϋπολογισμό 200 εκατομμύρια ευρώ, για την αντιμετώπιση των συνεπειών από ακραία καιρικά φαινόμενα και την αντιστάθμιση των απωλειών εισοδήματος γεωργών και κτηνοτρόφων από δυσμενή κλιματικά φαινόμενα, ζωονόσους και φυτασθένειες (ακαρπία καρπόπτωση, πράσινο σκουλήκι για το βαμβάκι)–Μέτρο το οποίο η σημερινή Κυβέρνηση κατάργησε!

- Το Μέτρο Μ5 με προϋπολογισμό 40 εκατομμυρίων για την αντιχαλαζική και αντιβρόχινη προστασία προϋπολογισμού 40 εκατομμυρίων ευρώ με γενναία επιδότηση των επενδύσεων και ενίσχυση κατά 80% για τους μεμονωμένους παραγωγούς και κατά 100% για όσους συμμετέχουν σε Ομάδες Παραγωγών. Με παράλληλη πρόβλεψη του Μέτρου (Μ09) 27 εκατομμυρίων για τη δημιουργία Ομάδων Παραγωγών.

-  Την υπόδειξη (κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για της αγροτικούς συνεταιρισμούς) της ενδεδειγμένης εφαρμογής του άρθρου 71 του νόμου 4235, που με τροπολογία επίσης Καρασμάνη τον Φεβρουάριο του 2014 υιοθετήθηκε ομόφωνα από όλα τα πολιτικά κόμματα, στο οποίο ορίζεται ότι η ακαρπία και η καρπόπτωση, από οποιαδήποτε αιτία και εάν προέρχονται, καλύπτονται ασφαλιστικά από τον ΕΛΓΑ.

- Την παράδοση από τον ίδιο στη διάδοχο νέα ηγεσία του Υπουργείου απόλυτα τεκμηριωμένων προτάσεων (έτοιμες τροπολογίες που απλά ο Γιώργος Καρασμάνης δεν πρόλαβε να καταθέσει) με μία εξ αυτών να προβλέπει τον συμψηφισμό των ασφαλιστικών εισφορών της τρέχουσας χρονιάς, με την αποζημίωση που δικαιούνται οι πληγέντες παραγωγοί.

Υπενθυμίζει ακόμη τις εξοργιστικές αυθαιρεσίες, όπως την εκχώρηση 50 εκ. ευρώ από τα αποθεματικά του Οργανισμού τα οποία η Κυβέρνηση μας παρέδωσε στην συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, χωρίς ακόμη να τα επιστρέψει στους δικαιούχους παραγωγούς, αλλά και το ¨κούρεμα¨ του 20% των αποζημιώσεων των παραγωγών για το 2016!

Αθηνά Αθανασιάδου – Αηδονά: «Άμεσα να αποζημιωθούν οι παραγωγοί που επλήγησαν από τον παγετό των προηγούμενων ημερών στην Πέλλα»


Αθηνά Αθανασιάδου – Αηδονά: «Άμεσα να αποζημιωθούν οι παραγωγοί που επλήγησαν από τον παγετό των προηγούμενων ημερών στην Πέλλα»


Μετά τον παγετό που εκδηλώθηκε το διάστημα 20 – 22 Απριλίου και προκάλεσε ζημίες στις παραγωγές των αγροτών της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας και τον άμεσο, επιτόπιο έλεγχο των γεωπόνων της Διεύθυνσης Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής, η Αν. Αντιπεριφερειάρχης Αθηνά Αθανασιάδου – Αηδονά ενημερώθηκε κατά τη διάρκεια υπηρεσιακής σύσκεψης για τα αποτελέσματα των ελέγχων.

«Βρισκόμαστε σε ανοιχτή επικοινωνία με την αρμόδια Διεύθυνση και κατ’ επέκταση με τους πληγέντες παραγωγούς της Πέλλας. Θα γνωστοποιήσω τα αποτελέσματα των ελέγχων μέσω επιστολής μου στον αρμόδιο Υπουργό κ. Αποστόλου, ώστε, σε συνδυασμό με την επίσκεψη του Προέδρου του ΕΛΓΑ στην Πέλλα και την επίσημη καταγραφή των ζημιών, να προχωρήσουν άμεσα οι διαδικασίες αποζημίωσης των αγροτών» δήλωση η Αν. Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας Αθηνά Αθανασιάδου – Αηδονά στο περιθώριο της σύσκεψης.

Ειδικότερα, στον ορεινό όγκο του Δήμου Έδεσσας και, συγκριμένα, στα αγροκτήματα που βρίσκονται στην Παναγίτσα, στη Ζέρβη και στον Άγιο Αθανάσιο η ζημία αγγίζει το 100% στην καλλιέργεια της κερασιάς και περίπου το 80-90% στις καλλιέργειες της μηλιάς και ροδακινιάς. Επίσης, στις περιοχές Άγρας, Νησί και Άρνισσα, όπου υπάρχουν και εκεί ζημίες, τα ακριβή αποτελέσματα θα αποτυπωθούν μετά την παρέλευση περίπου μίας εβδομάδας, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων.

Ανάλογη εικόνα και στην Τοπική Κοινότητα Κερασιάς του Δήμου Έδεσσας όπου υπάρχουν εκτεταμένες ζημίες στις καλλιέργειες των πυρηνόκαρπων στο σύνολο των καλλιεργούμενων εκτάσεων.

Αλλά και στο Δήμο Αλμωπίας, παρατηρήθηκε καθολική καταστροφή στην αγροτική περιοχή Αρχαγγέλου, στις περιοχές Σαρακηνών, Κορυφής, Λαγκαδιάς, εκτεταμένες έως καθολικές ζημίες παρατηρήθηκαν στις περιοχές Περίκλειας και Νότιας, ενώ, ο παγετός «χτύπησε» και τις περιοχές Φούστανη, Θηριόπετρα, Φιλώτεια και Νεοχώρι καταστρέφοντας ροδάκινα, δαμάσκηνα και κεράσια, σε διάφορα στάδια της παραγωγής.


Στη συνάντηση, εκτός από την κ. Αθανασιάδου - Αηδονά παραβρέθηκαν ο Περιφερειακός Σύμβουλος Πέτρος Ζέρζης, η Περιφερειακή Σύμβουλος Μαρία Ζωγράφου – Τσαντάκη, ο Διευθυντής κ. Τσαντάκης και στελέχη της Διεύθυνσης Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής Π.Ε. Πέλλας.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ ΑΡΙΔΑΙΑΣ


Από το Τμήμα Αθλητισμού του Δήμου Αλμωπίας ανακοινώνεται ότι το Δημοτικό Αθλητικό Ανοιχτό Στάδιο Αριδαίας θα είναι ανοιχτό για το κοινό τις παρακάτω ώρες:


Δευτέρα:       από 7:00 π.μ   εως     11:00μ.μ

Τρίτη:            από 7:00 π.μ   εως     11:00μ.μ

Τετάρτη        από 7:00 π.μ    εως     11:00μ.μ

Πέμπτη         από 7:00 π.μ    εως     11:00μ.μ

Παρασκευή   από 7:00 π.μ    εως     11:00μ.μ

Σάββατο    από 11:00 πμ  εως  10:00μμ

Κυριακή    από 10:00 πμ  εως   9:00μμ

25η ώρα, ή αλλιώς το ρολόι της ψυχής


Μια μέρα, ένας άνθρωπος που είχε φοβία με το χρόνο και την πίεση που του δημιουργούσαν οι προθεσμίες στη δουλειά και το πρόγραμμα της καθημερινότητάς του, αποφάσισε να επισκεφτεί ένα σοφό γέροντα για τον οποίο είχε ακούσει πως γιατρεύει περιπτώσεις εμμονής σαν τη δική του.
“Πες μου, νεαρέ, ποιο είναι το πρόβλημά σου;” τον ρώτησε ο σοφός.
“Γέροντα, είμαι έρμαιο του χρόνου. Όλη μου η ζωή περιστρέφεται γύρω από τα ρολόγια.
Άλλοτε ο χρόνος μοιάζει να σταματά πάνω σε μια δύσκολη στιγμή και ότι κι αν κάνω μου φαίνεται αδύνατο να την προσπεράσω κι άλλες φορές τρέχει και εγώ αδυνατώ να τον προλάβω.
Είναι πάλι κάποιες φορές που γυρίζω σε στιγμές του παρελθόντος και τις ζω ξανά και ξανά σε μια προσπάθεια να τις κρατήσω ζωντανές. Πολλές φορές πονάω, άλλες φορές μπερδεύομαι, άλλες πάλι νιώθω πως ο χρόνος έχει σταματήσει σε μερικά καταραμένα λεπτά δυστυχίας ή ευλογημένα λεπτά ευτυχίας και ό,τι και να κάνω δεν μπορώ να τα προσπεράσω.
 Βλέπω τους  δείκτες του ρολογιού της ζωής μου κολλημένους στο παρελθόν.
Ύστερα είναι και ο χρόνος που δεν μου είναι ποτέ αρκετός να ικανοποιήσω τις ανάγκες τις δικές μου, των φίλων μου, των συνεργατών, του αφεντικού μου. Βρίσκομαι, νομίζω, μέσα σε μια δίνη γεμάτη ρολόγια που το καθένα αντιπροσωπεύει κάποιον παράγοντα της ζωής μου που ζητά το χρόνο μου και εγώ αδυνατώ να προσφέρω όσα θέλω. Δεν ξέρω πια τι να κάνω.”
Ο γέροντας αφού άκουσε τον προβληματισμό του με προσοχή, του είπε:
Είναι αλήθεια πως οι περισσότεροι άνθρωποι είναι δέσμιοι της ώρας. Μετράνε την ευτυχία τους ή τη δυστυχία τους σύμφωνα με το πόσο διήρκησε, όχι την ένταση της στιγμής.
Νομίζουν πως ο χρόνος είναι περιορισμένος μέσα σε έναν αριθμό, το 24 των ωρών μιας ημέρας. Στενεύει καθώς η νύχτα διαδέχεται τη μέρα, τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και οι δείκτες του ρολογιού λαχανιασμένα περνούν τις ώρες μέχρι να φτάσουν στην 24η και μετά αρχίζουν πάλι από την αρχή.
Όμως, το πραγματικό ρολόι της ζωής δεν είναι αυτό που αντικρίζεις στον τοίχο του σπιτιού σου ή του γραφείου σου. Ο αληθινός  χρόνος σου είναι εκείνος που βιώνεις μέσα σου. Ο εσωτερικός παλμός σου, που δεν γνωρίζει όρια.
Όσο κι αν πεισματικά αρνούνται οι άνθρωποι να το δουν από φόβο ή άγνοια, υπάρχει πάντα χρόνος για να ανασύρεις στην επιφάνεια τις βαθύτερες επιθυμίες σου, τις προσωπικές προσδοκίες σου, τα όνειρα σου.
Είναι η 25η ώρα του καθενός. Εκείνη η λεπτή διαχωριστική γραμμή μεταξύ της επιφανειακής αντίληψης του χρόνου και των πραγμάτων και της εσωτερικής αντίληψης, της αυτογνωσίας, που πολλοί δεν θέλουν να αντικρίσουν γιατί νομίζουν πως αυτό που θα δουν πονάει. Γιατί έχουν μάθει πως η αλήθεια μόνο πονάει κι έτσι ζουν στο επίπλαστο ψέμα του 24. Οι δείχτες ενός άψυχου αντικειμένου ορίζουν τους δείκτες της ψυχής.”
Ο νεαρός ήταν σκεπτικός. Καταλάβαινε πως δεν έπρεπε να ορίζει τη ζωή του η ώρα αλλά η στιγμή. Έπρεπε να μάθει να μετρά τα χρόνια της ζωής του όχι σύμφωνα με το ημερολογιακό έτος αλλά με τις εμπειρίες του.
Όσες ζωές κι αν είχε κάποιος θα ήταν ανούσιες αν δεν είχε δικές του στιγμές.
Στιγμές που τρέχουν ελεύθερες στους δρόμους της ζωής, υπερπηδούν εμπόδια, λυγίζουν σίδερα και βγαίνουν από τις φυλακές των «πρέπει». Κυνηγούν τα «θέλω», αρπάζουν τις ευκαιρίες και δοκιμάζουν την ελευθερία τους. Γιατί η στιγμή δεν φυλακίζεται, δεν ορίζεται, δεν σταματά στο 24. Ζει όσο ο ίδιος θέλεις να τη ζεις.
Τελικά γύρισε και κοιτάξει τον σοφό γέροντα.
“Πες μου, δηλαδή, τι πρέπει να κάνω;”, τον ρώτησε όλο απορία.
Κάνε το πιο απλό πράγμα του κόσμου.
“Σταμάτα να πιστεύεις τα ρολόγια του τοίχου, και πίστεψε το ρολόι της ψυχής.”



Κείμενο: Ιωάννα Γκανέτσα, δημοσιεύτηκε: 25thhourproject.tumblr.com

Το φλουρί.


 Η βασιλόπιτα ψηνόταν στον φούρνο όταν χτύπησε το κουδούνι της πόρτας. «Ποιός νάναι;» αναρωτήθηκαν με τα μάτια οι ένοικοι του σπιτιού. Έτρεξε ο μικρός, άνοιξε την πόρτα, έκανε ένα βήμα πίσω «μαμά!» φώναξε αμήχανα. 

 Στο άνοιγμα της πόρτας στεκότανε ένας άντρας, φορούσε καπέλο και τα ρούχα του ήταν σα να βγαίνανε από άλλη εποχή. Φαρδύ τουίντ παντελόνι με ρεβέρ και σακάκι ριγέ, ένα τσαλακωμένο και παράταιρο σύνολο, σαν ξένο επάνω του. Ο άνθρωπος που φαινότανε να κουβαλάει στους ώμους του όλη την κούραση του κόσμου, χαμογέλασε «είμαι κατάκοπος» είπε, «φέρτε μου σας παρακαλώ ένα ποτήρι  νερό και μια καρέκλα να ξεκουραστώ».

Ξαφνιασμένοι του δείξανε να καθίσει στον καναπέ, απέναντι από την τηλεόραση. Στο δωμάτιο, μια νέα γυναίκα καθότανε σε μια κίτρινη ξεθωριασμένη πολυθρόνα και παρακολουθούσε μια ταινία με τον Κέβιν Κόστνερ,  ήτανε δε τόσο αφοσιωμένη που δεν είχε προσέξει την είσοδο του άγνωστου εισβολέα. «Ποιός είναι αυτός;» ρώτησε με τα μάτια τον άντρα της. Εκείνος την καθησύχασε με ένα νεύμα και πήγε στην κουζίνα να φέρει το νερό.

Έξω από το παράθυρο πέταξε ένα σμήνος πουλιών. Είχε ομίχλη και οι πολυκατοικίες μέσα από αυτή την θολότητα, φαινότανε σχεδόν όμορφες. Η γυναίκα σήκωσε τα μάτια της και έμεινε να κοιτάζει τα πουλιά ώσπου χάθηκαν ψηλά στον ουρανό.

«Σου αρέσει να κάνεις όνειρα;» την ρώτησε τότε ο άντρας του καναπέ, «όχι» απάντησε εκείνη ξαφνιασμένη που άκουγε να την ρωτάει κάτι τόσο προσωπικό ένας ξένος, «έχω ξεχάσει πώς είναι να ονειρεύεσαι» και ξανά-αφοσιώθηκε στην οθόνη προσπαθώντας να αποστασιοποιηθεί από την κουβέντα που τυχόν θα ακολουθούσε.

Εκείνη την στιγμή έγινε κάτι  που η γυναίκα το χαρακτήρισε τρελό και περίεργο. Ο άντρας σηκώθηκε από τον καναπέ, περπάτησε στο δωμάτιο μέχρι την πολυθρόνα της, έσκυψε κοντά στο πρόσωπό της και την έκανε να τον κοιτάξει στα μάτια· μια περίεργη ζαλάδα την κυρίευσε και αφέθηκε σε κείνη την ματιά. Νόμισε πως το δωμάτιο γέμισε ομίχλη και πως ξαφνικά ξεχύθηκε στον χώρο μια πολύ ευχάριστη μυρωδιά που δεν μπορούσε να προσδιορίσει την προέλευσης της. «Και όμως» της είπε τότε ο άγνωστος, « σύντομα θα ζήσεις τόσα γεγονότα που θα είναι σαν να ονειρεύεσαι, η ζωή σου δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια και εσύ θα θέλεις και θα φοβάσαι όσα θέλεις. Μόνο που κανείς δεν θα σε ρωτάει πια».

«Μυρίζει γλυκό κεράσι» απάντησε η γυναίκα και σκέφτηκε: «μα τί του λέω, αυτό μονάχα βρήκα να πω;» και φωναχτά, «τίποτα δεν θέλω ν αλλάξει, οι αλλαγές δεν μου αρέσουν και τόσο».

Ο άντρας τότε σηκώθηκε και πλησίασε στο παράθυρο. Ένας βρώμικος ουρανός πάνω από κάτι τρισάθλιες πολυκατοικίες τράβηξε την προσοχή του ενώ η ομίχλη είχε χαθεί. Έμεινε κοιτώντας έξω και φαινόταν σκεφτικός . «Όμως» γύρισε και την κοίταξε, «θα έχεις την δυνατότητα της επιλογής. Να τι θα γίνει: Σε δύο ώρες που θα κόψεις την βασιλόπιττα, το μαχαίρι σου θα καταλάβει το τυχερό κομμάτι. Τότε δύο πράγματα μπορεί να συμβούν. Να «κλέψεις» και να κερδίσεις το φλουρί, ή να το αφήσεις στην τύχη  του και τότε ίσως το κερδίσει κάποιος άλλος. Στην πρώτη περίπτωση η ζωή σου θα παραμείνει όπως είναι, στην δεύτερη σύντομα θα υπάρξουν συνταρακτικές, συναρπαστικές  και δύσκολες αλλαγές, εσύ αποφασίζεις».

Τότε μπήκε ο άντρας της στο δωμάτιο και έδωσε νερό του ξένου. Εκείνος το ήπιε μονορούφι, σκούπισε το στόμα του και «ευχαριστώ, μπορώ να φύγω τώρα, καλή χρονιά να έχετε» ευχήθηκε και   κατευθύνθηκε προς στην έξοδο και ενώ στο δωμάτιο κυριαρχούσε η μυρωδιά από το γλυκό κεράσι τους φάνηκε, πως τον  παράξενο επισκέπτη τον κατάπιε  απότομα η ανοιχτή εξώπορτα και το ημίφως της σκάλας.

Η ώρα πέρασε, ο καινούργιος χρόνος μπήκε, γέμισε το σπίτι χαρούμενες φωνές, ευχές και αγκαλιές, ήρθε και η ώρα για την κοπή της πίτας. Πήρε η γυναίκα το μαχαίρι, σταύρωσε την πίτα, μέτρησε τα κεφάλια-κομμάτια που θα μοίραζε και έκανε τον υπολογισμό για την δίκαιη μοιρασιά. Στην άκρη του μυαλού της γυροφέρνανε τα  λόγια του ξένου. «Σε δύο ώρες που θα κόψεις την βασιλόπιττα, το μαχαίρι σου θα καταλάβει το τυχερό κομμάτι» της είχε πει. 
Με μια ανεπαίσθητη ταραχή άρχισε να κόβει και στο τρίτο κομμάτι, ένοιωσε κάτι να την εμποδίζει, «νάτο» σκέφτηκε εδώ είναι το φλουρί. Ένοιωσε να ιδρώνει ξαφνικά. Εντάξει, δεν την έλεγες και προληπτική, αλλά και πάλι αυτή η σύμπτωση την έβαζε σε σκέψεις. «Τι μου είπε αυτός;» αναρωτήθηκε, «αν κλέψω τίποτα δεν θ αλλάξει στην ζωή μου;»
Προσπαθούσε να κερδίσει χρόνο καθυστερώντας όσο μπορούσε και μέσα της κορόιδευε τον εαυτό της και τις σκέψεις που έκανε. Όταν τελείωσε, κοντοστάθηκε και ενώ όλοι περιμένανε, εκείνη έκλεισε τα μάτια. Σε δευτερόλεπτα πέρασε μπροστά της όλη της η ζωή, οι χαρές και η ασφάλεια στο τακτοποιημένο της σύμπαν, μαζί με τα όλα αδιέξοδά της. Έμεινε έτσι για λίγο, ένοιωσε την καρδιά της να χτυπάει δυνατά και όλα να γίνονται κόκκινα στο κεφάλι της, όπως συμβαίνει πάντα τις ώρες των  εκείνων που ονομάζουμε με στόμφο «η ώρα των μεγάλων αποφάσεων».
Όταν ξανάνοιξε τα μάτια της, μεθυσμένη ακόμα από το κόκκινο που έρρεε στις αρτηρίες της, έκανε τρεις στροφές το ταψί χάνοντας το σημάδι με το τυχερό κομμάτι και άρχισε να μοιράζει στον καθένα με τ όνομά του. Αφού τελείωσε, ευχήθηκε καλή χρόνια για μια ακόμη φορά, και πήρε το μαχαίρι να ψάξει και εκείνη το δικό της, μήπως και βρει το φλουρί.
Ένοιωθε παράξενα και σαν να βρισκότανε μέσα σε μια ελαφριά ζάλη  χωρίς να έχει πιει ούτε μια γουλιά κρασί. Πέρασε από το μυαλό της η τρελή σκέψη πως ίσως  πριν λίγο είχε ανοίξει μόνη της μια πόρτα απίθανων εκπλήξεων, ή μπορεί και το κουτί της Πανδώρας. Ύστερα χαμογέλασε και καθησύχασε τον εαυτό της λέγοντάς του  πως τίποτα απ´ όλα αυτά δεν είχε στ´ αλήθεια  συμβεί και πως μάλλον τα ονειρεύτηκε όλα, και τον άντρα με το κουρασμένο πρόσωπο που μύριζε γλυκό κεράσι και τον διάλογο που ακολούθησε, γιατί απλά την είχε πάρει ο ύπνος στην ξεθωριασμένη κίτρινη πολυθρόνα απέναντι από την τηλεόραση, όπου έπαιζε μια ταινία με τον Κέβιν Κόστνερ..

Ντίνα Αγράμπελη




ΠΗΓΗ...http://agrampelli.blogspot.gr

Θα σε ξαναδώ στα λίγα


Τελικά τι είναι αυτό που δεν κρατάει τους ανθρώπους μαζί;
Τι είναι αυτό που λύνει τα χεριά και τους αποσύρει σαν λιγόψυχους μακρυά, σαν να μην υπήρξε ποτέ ο άλλος, σαν να μην γνωρίστηκαν ποτέ;
Πώς σωπαίνουν έτσι οι άνθρωποι, πώς χάνονται και γίνονται ξένοι; Νομίζω είναι τα πολλά, έχουν πολλά οι άνθρωποι για να καταφέρουν να μείνουν μαζί.
Πολλά τα όνειρα που τους οδηγούν,
πολλά τα σχέδια και οι εικόνες που τους κατευθύνουν.
Πολλά τα βλέμματα που μαγνητίζουν και οι αναμνήσεις που τους καθυστερούν.
Πολλά τα βολέματα για να ξεφεύγουν και τα φώτα για να ζαλίζονται.
Πολλά τα σκοτάδια για να κρύβονται, οι στροφές και οι διαδρομές για να ξεχνιούνται.
Πολλά τα σ' αγαπώ που ειπώθηκαν,
πολλές οι προδοσίες και ανατροπές που δεν λυτρώθηκαν.
Πολλές οι ουτοπίες που εξιδανικεύτηκαν,
οι προβολές και οι προσμονές που ξεγελάνε,
πολλές οι συνήθειες και οι πεποιθήσεις που γερνάνε,
πολλοί οι φόβοι και οι δειλίες που φυλακίζουν.

Θέλω να έρθει μια θάλασσα βαθιά να τα πάρει όλα, να μείνουν λίγα, πολύ λίγα.
Έτσι που πια δεν θα μπερδεύονται οι γεύσεις, οι οσμές, η αφή,
θα είναι ξεκάθαρες. Δεν θα υπάρχουν πολλοί ήχοι, ούτε τόσες πολλές λέξεις να δικαιολογούμαστε, τόσες εικόνες και χρώματα για να κρυβόμαστε.
Θέλω το πιο άγριο κύμα να τα σβήσει όλα, να μείνει ένα τρίξιμο κοχυλιού στο βυθό, η μυρωδιά του γιασεμιού, μια συλλαβή να ψιθυρίζει κι ένα γαλάζιο του ουρανού.
Θέλω λίγα, πολύ λίγα... Εκεί κρύβεται η ευτυχία, στο πιο απλό, κάτω από το πιο ανεπαίσθητο.
Άρχισε να βγάζεις, άρχισε να αφαιρείς κομμάτια, έξω από αυτή τη θάλασσα συναισθημάτων, την υπερβολή των εικόνων, μακριά από τη φασαρία των ήχων, δίχως των πνίξιμο των σκέψεων.
Αλήθεια τι τα θέλεις όλα αυτά; Βουλιάζει το μυαλό σου μέσα σε αυτά, κολυμπάς και δεν φτάνεις.
Διάλεξε το πιο απλό, το πιο λιτό και καν' το δικό σου, ό,τι θες εσύ, διάλεξε κάτι και καν' το ζωή σου...
Όταν σου λένε σ’ αγαπώ , το πιο απλό, το πιο λιτό, το ακούς;
Σςςς! Αν ησυχάσεις, το μυαλό σου θα το ακούσεις; Μπορείς να διακρίνεις τον ήχο που βγαίνει από τα χείλη; Θα δεις τι χρώμα έχει αυτή η λέξη;
Κοίτα! Κρατάς στα χέρια σου λίγο ηλιοβασίλεμα, ένα ολόκληρο σ’αγαπώ, μισό φεγγάρι και όποιο όνειρο θες… Και πάλι, δεν είναι αρκετά για σένα, θες πολλά να βουλιάζεις και φανφάρες να κολυμπάς.

Στο επανιδείν... Θα σε ξαναδώ στα λίγα

Έρη Αρχάβλη





ΠΗΓΗ...http://enfo.gr

Τα οφέλη της εσωστρέφειας


Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα αδίκως έχει δοθεί αρνητική χροιά στην εσωστρέφεια.
Είναι γεγονός: είμαστε εξαντλημένοι. Επιστημονικά εξαντλημένοι. Σε έρευνα που διεξήχθη παγκοσμίως και συμπεριελάμβανε 18.000 άτομα, τα 2/3 των ενηλίκων δήλωσαν στους ερευνητές του Durham University πως χρειάζονται περισσότερη ξεκούραση. Δεν μας εκπλήσσει, καθώς οι ερευνητές έχουν προειδοποιήσει για την στέρηση ύπνου που προκαλεί το ωράριο εργασίας.

Ωστόσο, δεν είχε γίνει γνωστό πως χρειαζόμαστε χρόνο μόνοι μας για να είμαστε ξεκούραστοι. Τόσο το διάβασμα όσο και ο χρόνος που περνάει κανείς μόνος του αποτελούν τις πιο αναζωογονητικές δραστηριότητες. Παραδόξως, μέσω της εσωστρέφειας θα ωφεληθούν οι περισσότεροι, εφόσον γεμίζει κανείς τις “μπαταρίες” του μένοντας μακριά από την πολυκοσμία. Εφόσον λοιπόν, ο μισός πληθυσμός είναι εξωστρεφής – συνεπώς δεν χρειάζονται χρόνο με τον εαυτό τους– έπρεπε να διερευνηθεί αν η σύγχρονη επιστήμη είναι σωστή, και αν δεν είναι μόνο οι εσωστρεφείς που χρειάζεται να ξεφεύγουν από τον υπόλοιπο κόσμο.

Οι ερευνητές του  Durham University εξέτασαν τις προσωπικότητες των συμμετεχόντων και ανακάλυψαν πως οι εσωστρεφείς είναι πιο πιθανό να μένουν μόνοι για να ξεκουραστούν. "Αλλά ακόμα και οι εξωστρεφείς θεώρησαν πιο τονωτικές τις μοναχικές δραστηριότητες παρά την κοινωνικοποίηση με άλλα άτομα”, αναφέρει ο καθηγητής Felicity Callard, ο οποίος ηγήθηκε της έρευνας. “Οι πιο κοινωνικές δραστηριότητες, όπως η αφιέρωση χρόνου στους φίλους ή την οικογένεια και το ποτό, βρίσκονται σε χαμηλότερη θέση. Αυτό συνεπάγεται πως ο χρόνος που αφιερώνει κανείς στον εαυτό του, ωφελεί όλους”.

Η Sanna Balsari-Palsule, η οποία έχει κάνει διδακτορικές σπουδές στο University of Cambridge, επισημαίνει πως είναι αναγκαίο να αποκαθιστούμε και να ενεργοποιούμε τον οργανισμό μας, καθώς και ότι παρόλο που αυτό διαφέρει ανά άτομο, μοιάζουμε περισσότερο απ’όσο πιστεύουμε. Διακρίνει διαφορά μεταξύ της ξεκούρασης και των “αναζωογονητικών εσοχών”.  Η ξεκούραση ως βασική ανθρώπινη ανάγκη φαίνεται ίδια σε όλους. Οι “αναζωογονητικές εσοχές” όμως, αποτελούν ένα μέρος, μία δραστηριότητα και την ψυχική κατάσταση που επιτρέπουν σε κάποιον να επαναφέρει την ενέργεια του. Στην έρευνα της, ανακάλυψε μικρές διαφορές ανάμεσα σε αυτό που θεωρούν τρόπο επαναφόρτισης δυνάμεων οι εσωστρεφείς και οι εξωστρεφείς.

“Τόσο οι εσωστρεφείς όσο και οι εξωστρεφείς πιστεύουν πως ένα γεύμα με τους συνεργάτες τους αποτελεί τρόπο ξεκούρασης κατά τη διάρκεια μιας εργάσιμης μέρας. Η διαφορά βρίσκεται στην ποσότητα. Οι εσωστρεφείς προτιμούν ένα γεύμα με μόνο έναν συνάδελφο, ενώ οι εξωστρεφείς επιλέγουν ένα γεύμα με 3 ή 4 άτομα.  Επίσης, και οι 2 πλευρές θεωρούν το τρέξιμο ως είδος αναζωογόνησης. Ωστόσο, οι εσωστρεφείς προτιμούν να τρέχουν μόνοι, ενώ οι εξωστρεφείς με παρέα”.

Χρειάζονται λοιπόν οι εξωστρεφείς χρόνο μόνοι τους για να ανακτήσουν δυνάμεις; Όχι απαραίτητα, σύμφωνα με την Balsari-Palsule. “Οι εξωστρεφείς που ήδη περνούν μεγάλο μέρος της ημέρας τους υιοθετώντας χαρακτηριστικά εσωστρεφή ανθρώπων (που δεν συμβαδίζουν με τον χαρακτήρα τους), μένοντας μόνοι μάλλον θα νιώσουν μεγαλύτερη πίεση”, αναφέρει η ίδια. “Αντιθέτως, εξωστρεφείς που εσκεμμένα αναζητούν χρόνο μόνοι τους, θα είναι πιο παραγωγικοί στην εργασία τους. Ο χρόνος με τον εαυτό μας μπορεί να χαρακτηριστεί και ως χρόνος μακρυά από αποσπάσεις. Επιπλέον, μερικές από τις δυνατότητες που σχετίζονται με την εσωστρέφεια είναι οι ικανότητες ενδοσκόπησης και ανάλυσης γεγονότων”.

Δεν είναι τυχαίο που η  Rebecca Lynch, δημιουργός των "introjis" (διασκεδαστικά emojis που απεικονίζουν εσωστρεφείς) αποκαλεί τον εαυτό της “υπέρ-εσωστρεφή”. Ωστόσο, διαφωνεί με την Balsari-Palsule και αναφέρει πως ακόμα και αν οι εξωστρεφείς πιέζουν τον εαυτό τους για να μείνουν μόνοι, θα έπρεπε να το κάνουν. “Πιστεύω πως οι υπερβολικά εσωστρεφείς γνωρίζουν καλύτερα πότε πρέπει να μείνουν μόνοι για λίγο, διότι κουράζονται σωματικά όταν βρίσκονται με άλλα άτομα. Οι εξωστρεφείς απλά συνεχίζουν”, τονίζει η ίδια. “Ο χρόνος που αφιερώνει κανείς στον εαυτό του είναι πολύτιμος. Είναι η στιγμή που κάνεις ενδοσκόπηση και καταλήγεις σε παραγωγικές ανακαλύψεις. Γνωρίζω δημιουργικούς εξωστρεφείς που “παλεύουν” με αυτό και πιέζουν τον εαυτό τους να μείνουν μόνοι”.

Η εξωστρεφής καθηγήτρια αγγλικών Jack Dobson, 25, διακρίνει μεγαλύτερη ισορροπία. “Χρειάζομαι πολύ τις κοινωνικές δραστηριότες στη ζωή μου χωρίς να αυτό να σημαίνει πως ένας εξωστρεφής δεν κουράζεται από την υπερβολική κοινωνικότητας ορισμένες φορές- σημαίνει όμως πως μπορείς να χειριστείς περισσότερη κοινωνικότητα πριν φτάσεις στα όρια σου. Όλοι χρειαζόμαστε χρόνο για αυτοκριτική. Μου αρέσει να αφιερώνω χρόνο στον εαυτό μου και θεωρώ πως δίνει σαφήνεια στη σκέψη μου και με βοηθάει να ξεκουραστώ. Το να μένω πολύ ώρα μόνη μου όμως, με κάνει να αναζητάω την κοινωνική δραστηριότητα και κατ’επέκταση να νιώθω ψυχολογικά “πεσμένη”

Η κοινωνία μας επιβραβεύει την εξωστρέφεια περισσότερο και κατά τη διάρκεια των σχολικών χρόνων, της εργασίας και του πανεπιστημίου το να είναι κανείς εσωστρεφής μπορεί να θεωρηθεί αδράνεια και νωθρότητα, και όχι σημαντικό για την πνευματική κατάσταση του ατόμου. Ωστόσο, σύμφωνα με τον  Robert de Vries, λέκτορα της ποσοτικής κοινωνιολογίας στο University of Kent, θα έπρεπε να συμπεριφερόμαστε περισσότερο ως εξωστρεφείς παρά εσωστρεφείς.

Εξετάζοντας προηγούμενες έρευνες ανακάλυψε πως οι εξωστρεφείς είναι πιο επιτυχημένοι και είναι 25% πιο πιθανό να βρίσκονται σε υψηλόμισθες θέσεις εργασίας. “Αρκετές έρευνες που επανεξετάσαμε εστίασαν στο διάστημα μεταξύ των εφηβικών χρόνων και της ενήλικης ζωής και κατέληξαν στο γεγονός πως όσοι ήταν πιο εξωστρεφείς ως έφηβοι, είχαν περισσότερες πιθανότητες καριέρας ως ενήλικες”, αναφέρει. “Οι εξωστρεφείς έχουν περισσότερη αυτοπεποίθηση, είναι πιο κοινωνικοί και πιο δυναμικοί. Είναι φανερό πως οι ικανότητες αυτές θα συμβάλλουν στην κοινωνικοποίηση στο σχολείο και αργότερα στην καριέρα του ίδιου ατόμου”.

Ο de Vries αναφέρει πως εξαρτάται από το άτομο και τις συνθήκες, προκειμένου να πει πως όλοι χρειαζόμαστε χρόνο με τον αυτό μας. “Οι περισσότερες έρευνες σχετικά με το να μένει κάποιος μόνος του, εστιάζουν στην αρνητική όψη, όπως είναι η μοναξιά και η έλλειψη κοινωνικής στήριξης. Η άλλη όψη του νομίσματος όμως, δείχνει πως ορισμένοι άνθρωποι νιώθουν καταβεβλημένοι από την συνεχή κοινωνική επικοινωνία”, συμπληρώνει.

Μέχρι να συνεχιστεί η έρευνα, θα γίνει προσπάθεια να επιλεχθούν τα θετικά και από τις δύο όψεις. Οι περισσότεροι από εμάς στερούμαστε ξεκούραση και “δεν γίνεται να τα έχουμε όλα”, η ύπαρξη όμως ισορροπίας είναι μια καλή αρχή. Αν επιλέγαμε να μένουμε σπίτι μερικές φορές, θα ήμασταν πιο ξεκούραστοι και πιο χαρούμενοι στο χώρο εργασίας μας.

Μετάφραση: Ειρήνη Χούλη από Vice





“Ισόβια κάθειρξη σε ροζ και σε γαλάζιο.” – από την Έφη Παρασκευοπούλου


Ξυρίσου. Οι γυναίκες δεν έχουν τρίχες. Κάνε κερί. Κάνε λέιζερ. Βγάλε τα φρύδια σου. Μην κάθεσαι έτσι. Σφιχτό το σταυροπόδι. Μέσα η κοιλιά. Δοκίμασε έναν κορσέ. Βάλε τακούνια. Πρέπει να μάθεις να περπατάς με γόβες. Πιο σφιχτό σουτιέν. Το στήθος σου πρέπει να φαίνεται πιο πλούσιο,πιο ψηλά,πιο στρογγυλό. Όχι αυτό το εσώρουχο. Δοκίμασε στρινγκ. Βάλε ταμπόν. Δίαιτα,κάνε δίαιτα. Τη χημική. Τη θερμιδική. Την αποτοξινωτική. Αυτή με τη σούπα. Να πίνεις δυο μέρες μόνο νερό. Οι γυναίκες δεν πίνουν έτσι μπύρες. Μάθε να στέκεσαι. Μην καμπουριάζεις. Βάψε τα νύχια σου μόνιμα. Βάψε τα μαλλιά σου. Βγάλε τα φρύδια σου εντελώς και βαψ’τα κι αυτά μόνιμα. Βάλε πιο κοντή φούστα. Πιο στενή. Να φανούν τα πόδια σου. Μάθε να χορεύεις. Χαμογέλα,είσαι κοριτσάκι. Να είσαι ευγενική,είσαι κοριτσάκι. Μη βρίζεις,δε μιλάνε έτσι τα κοριτσάκια. Μην ξεφυσάς,δεν είναι κομψό. Μην κοιτάς έτσι,να έχεις τρόπους. Ο πρώτος σου πρέπει να είναι ο ένας. Πρέπει να ματώσεις. Πρέπει να πονέσεις. Δεν πρέπει να έχεις πολλούς. Πρέπει να τελειώνεις πάντα.
Επιτέλους,μεγάλωσε. Βρες άντρα. Έξυπνο όμορφο πλούσιο να σε ζει να τον κάνεις ο,τι θες να σου κάνει παιδιά. Γίνε μάνα. Ξανά. Ξανά. Ξανά. Μη θηλάζεις,θα πέσει το στήθος σου. Πως έγινε έτσι το σώμα σου. Κάνε πλαστική για να σε αγαπάει. Μη φύγεις με έναν τσακωμο. Με ένα βρισίδι. Με έναν ξυλοδαρμό. Αυτός σε ζει. Τα παιδιά χρειάζονται τον πατέρα τους. Μη μιλάς. Μάθε να σωπαίνεις. Τι εννοείς δεν είσαι ευτυχισμένη;
Και για τους άντρες τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Όμως και πάλι,η κοινωνία τους βάζει ένα βήμα μπροστά,ένα σκαλί πιο πάνω.
Κλαίει. Άφησέ τον κάτω,θα τον κάνεις αδερφή. Μην κλαις ρε. Είσαι άντρας. Κοίτα ένα γκομενάκι. Γράψ’τη στα καλαμπαλίκια σου. Μη μιλάς έτσι στη μάνα σου,να τη σέβεσαι. Μπουνιές ρίξε ρε,μην κάνεις πίσω,τι είσαι,καμια γυναικούλα; Τι αηδίες είναι αυτές; Αντρική χειραψία ρε,άσε τις αγκαλιές. Τι φοβάσαι ρε; Είσαι ολόκληρος άντρας. Α ρε και να πας στρατό να ισιώσεις. Να σε τσακίσουν στα καψόνια για να ωριμάσεις. Βρες καμια να γαμήσεις στην έξοδο ρε. Άμα πάρεις άδεια θα έρθεις στη μανούλα που μόνο αυτή σε αγαπάει. Δούλεψε. Δεν έχεις ανάγκη. Όλες θα κοιτάνε την τσέπη σου. Σαν τη μάνα σου δεν είναι καμιά. Χωρίς τσέπη δε μετράς. Μην κλαις ρε. Στ’αρχίδια σου για την πουτάνα,όλες καργιόλες είναι. Έτσι θα την αφήσεις να βγει έξω; Είδα τη δικιά σου έξω και μίλαγε με έναν. Πάτα πόδι ρε. Σκίσε τη γάτα. Δείξε ποιος είναι ο άντρας. Τι να συζητήσεις ρε; Πρέπει να σε υπακούει. Σαν τη μάνα σου δε θα σε αγαπήσει καμία. Γκάστρωσέ τη να δεις για πότε κόβει τα σούρτα-φέρτα και μένει σπίτι.
Κανένα από τα δύο φύλα δε ζει ελεύθερο. Εξακολουθούμε,όμως,να ζούμε σε μια κοινωνία αυστηρά πατριαρχική.Και για τους άντρες τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Όμως και πάλι,η κοινωνία τους βάζει ένα βήμα μπροστά,ένα σκαλί πιο πάνω. Οι γυναίκες έχουμε “βολευτεί” με το ρόλο της κεφαλής του σπιτιού,στο παρασκήνιο όμως. “Πίσω από έναν επιτυχημένο άνδρα κρύβεται μια έξυπνη γυναίκα”,”ο άντρας είναι το κεφάλι αλλά η γυναίκα ο λαιμός” κι άλλα τέτοια χαριτωμένα. Τα στερεότυπα καταπιέζουν εμάς σε β’ ρόλο,και τους άνδρες σε δυνάστες μας. Κι όποιος παρεκκλίνει των αναμενώμενων,δεν είναι πια αρκετά καλός. Δεν είναι αρκετά καλός για οικογένεια. (Με αυτή θα κάνεις παιδιά ρε; Αυτή κοιτάζει μόνο την καριέρα της.) (Τον έχει βάλει στο βρακί της,δεν είναι σπιτικό αυτό.) (Βγάζει λιγότερα χρήματα από εκείνη,που θα πάει,θα ξεσπάσει καποια στιγμή).
Αλλάξτε νοοτροπία-μεγαλώστε τα παιδιά σας με σεβασμό. Σεβαστείτε τα ίδια,για να σεβαστούν κι αυτά με τη σειρά τους τον κόσμο. Διδάξτε τα την ισότητα. Την αγάπη. Την αλήθεια. Έμπρακτα.
  Έφη Παρασκευοπούλου



Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο, μαθαίνει να εκτιμά.


Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική, μαθαίνει να κατακρίνει.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα, μαθαίνει να καυγαδίζει.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνεία, μαθαίνει να είναι ντροπαλό.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή, μαθαίνει να αισθάνεται ένοχο.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση, μαθαίνει να είναι υπομονετικό.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο, μαθαίνει να εκτιμά.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην δικαιοσύνη, μαθαίνει να είναι δίκαιο.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια, μαθαίνει να πιστεύει.

Αν ένα παιδί ζει μέσα σε επιδοκιμασία, μαθαίνει να έχει αυτοεκτίμηση.

Αν ένα παιδί ζει μέσα σε παραδοχή και φιλία μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο.

R. RUSSEL

Άχρηστος εγώ; Το γράμμα ενός μαθητή δημοτικού


Διαβάζοντας το παρακάτω γράμμα είναι σοκαριστικό το γεγονός πώς ένα παιδί καταφέρνει με απλά λόγια και σκέψεις να μας ταρακουνήσει.

«Ξημέρωσε. Νυστάζω. Δεν χόρτασα ύπνο. Ακούω τη φωνή της μαμάς. Τι θα κάνω τώρα; Θέλει να με βάλει να ξαναγράψω αυτή τη ρημάδα την ορθογραφία. Αφού όσες φορές και να τη γράψω, πάλι λάθη θα κάνω.

Είμαι ένας μπουμπούνας. Το ‘πε κι ο μπαμπάς. Τίποτα δεν θα καταφέρω. Πάλι μαλώσανε χθες. Η μαμά τού είπε να είναι πιο προσεκτικός κι εκείνος είπε πως αυτή φταίει για όλα. Όλο μαλώνουν τελευταία. Δεν θέλω να μαλώνουν και για μένα. Αμάν κι αυτή η μαμά! Πού τη βρίσκει τέτοια όρεξη πρωί πρωί; Κάθε μέρα με βασανίζει. Χθες της είπα ότι δεν την αγαπάω.

Δεν είναι αλήθεια. Την αγαπάω, αλλά ήθελα να την πονέσω. Ξέρω ότι αυτό τη θυμώνει. Και όταν το ακούει βάζει τα κλάματα και αρχίζει να λέει πως για το καλό μου τα κάνει, όλο τρέχει για μένα και τίποτα δεν κάνει για τον εαυτό της και πάλι μαλώνουν με τον μπαμπά γιατί της λέει ότι κάνει τόση πολλή προσπάθεια και μια τρύπα στο νερό κάνει.

Προχθές με πήγαν σε ένα μέρος που έγραφε: παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Καλά ήταν. Μου έδωσαν και καραμέλες και με έβαλαν να γράψω κάτι πράγματα. Μετά η μαμά και ο μπαμπάς μίλησαν με μια κυρία. Όταν φύγαμε, ο μπαμπάς ξεφύσαγε και δεν μιλούσε. Πρέπει να έχω κάτι πολύ σοβαρό. Όμως εγώ νιώθω καλά.

Ούτε πυρετό έχω, ούτε η κοιλιά μου πονάει. Μόνο που κάνω πολλά λάθη στην ορθογραφία. Και τα γράμματά μου είναι… στραβούτσικα. Βαρέθηκα να μου γράφει η κυρία «καλύτερα γράμματα». Και δεν μου αρέσει καθόλου να με λένε μπουμπούνα και άχρηστο. Μήπως έχουν δίκιο; Αλλά πάλι, μπορεί ένας άχρηστος να ζωγραφίζει ωραία όπως εγώ; Μου φαίνεται, οι μεγάλοι είναι πιο άχρηστοι...

Β.Κ. Μαθητής ΣΤ’ Δημοτικού»
Το γράμμα δημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία και στο enet.gr

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...