Σπάνιες φωτογραφίες από τον εορτασμό των Θεοφανείων στους Προμάχους δεκαετίες πριν, σας παρουσιάζουμε σήμερα.
Πρόκειται για φωτογραφίες που μας παραχώρησε ο φίλος Σωτήρης Νάνος από την προσωπική του συλλογή, όπου αποτυπώνονται τα Φώτα του 1992.
Παρατηρείστε και αναγνωρίστε γνωστούς και φίλους σας ή και τον εαυτό σας και αν θέλετε γράψτε στα σχόλια, στο τέλος της ανάρτησης, τα πρόσωπα που διακρίνονται.
Επίσης παρατηρείστε και το ύψος του χιονιού, που τις εποχές εκείνες, ήταν πάντα άφθονο.
Μια προσωπική ιστορία...
" Ήταν τα Φώτα του 1992, ήμουν 12 χρονών και στη Μπιτσκία είχε πέσει πολύ χιόνι.
Όλοι ήταν τριγύρω από τη λιμνούλα του ποταμού κι ο παπα Γιώργης -νεότατος τότε- ετοιμαζόταν να ρίξει το Σταυρό να αγιαστούν τα νερά.
Εγώ, πιασμένος από το χέρι της μητέρας μου, παρακολουθούσα τα τεκτενόμενα, ακριβώς δίπλα από το χείλος της λίμνης.
Μετά από τις δυο πρώτες ρίψεις του Σταυρού, βλέπω κάποια παιδιά να ετοιμάζονται να βουτήξουν , να τον πιάσουν στην τρίτη φορά.
"Εν Ιορδάνη...' και δυο τρία παιδιά πέφτουν, ενώ βλέπω τον Σταυρό δίπλα μου, στα πόδια μου και ο Κώτσος να τσαλαβουτάει να τον πιάσει. Ασυναίσθητα, αφήνω το χέρι της μάνας μου, και χώνομαι με τα μούτρα στα παγωμένα νερά.
Αυτό ήταν.
Πιάνω γερά το ευλογημένο σύμβολο, το φιλάω και το παραδίνω στον χαμογελαστό παπα Γιώργη.
Κατηφορίζοντας προς το σπίτι μου, μέσα στα χιονισμένα-παγωμένα σοκάκια του χωριού, δεν με νιάζει καθόλου το σοκ της παγωνιάς, μόνο χαμογελάω και νιώθω ως ο ήρωας του οικισμού.
Την επόμενη μέρα, αφού ο παπάς γύρισε Αγιάζοντας όλα τα σπίτια και μάζεψε αρκετά τάματα(χρήματα) από τους νοικοκυρέους, με κάλεσε και μου χάρισε αυτόν τον χρυσό Σταυρό, τον οποίο δεν τον έχω αποχωριστεί εδώ και 30 χρόνια..."
 |
| Τα πρώτα Θεοφάνεια του πατρός Γεωργίου στον Μεγαπλάτανο |
