Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Παρασκευή, 6 Μαΐου 2016

ΕΙΚΑΣΤΙΚΗ ΘΑΝΑΤΟΥ - Μαρία Τζανάκου



Δειλός
Και πληγωμένος
Κύριος της μοναξιάς του
Σκεπτόμενος τα πάθη
Τα λάθη
Και τις αγέννητες ,της ζωής του, εκδοχές
Μονοτονίας
-Μάταια υπέφερε-
Και νόμιζε ο ανόητος…
Νόμιζε πολλά
Αλλά υπήρξαν
Μονάχα τα λίγα
Για κείνον
Που όλη του τη ζωή,
Ζωγράφιζε το Θάνατο
Τρομερό κι ολόμαυρο
Να καταπλακώνει
Τα ξέγνοιαστα όνειρά του
Κι αγνόησε
Και ξέχασε
-Ή μήπως πάντα είχε στο μυαλό του;-
Πώς στο γερασμένο του το χέρι
Κουβαλούσε ένα μυρμήγκι
Καταπονημένο
Να ξεψυχά
Μέρα τη μέρα
Και να αποκαλύπτει το όνομά του
«ΕΓΩ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ
Βοήθεια ζητώ...
Να πάψω να είμαι Θάνατος
Να πάψω να «ασελγώ»
-Απρόσφορα εν τέλει-
Στης Ζωής
Τις εύθραυστες ισορροπίες».

(ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΑ ΣΙΩΠΗΣ ΕΚΔ. ΝΟΩΝ ΠΟΙΗΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ 2006)



ΜΑΡΙΑ Γ. ΤΖΑΝΑΚΟΥ: ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ

Ονομάζομαι Μαρία Τζανάκου. Γεννήθηκα το 1986 στην Αθήνα. Κατά την περίοδο 2004-2008 σπούδασα στο φιλολογικό τμήμα του πανεπιστημίου Αθηνών από όπου και πήρα το πτυχίο μου
με ειδίκευση στην μεσαιωνική και νεοελληνική φιλολογία.

Είμαι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών και της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Η ενασχόλησή μου με την Ποίηση, χρονολογείται από την εποχή που ήμουν μαθήτρια λυκείου (μεταίχμιο γυμνασίου-λυκείου) περίοδο κατα την οποία, έχει γραφτεί ένα τμήμα της πρωτόλειας και αυτο-εκδοθείσας το έτος 2005 συλλογής μου
 (α)"Συμπαντικές Καταδύσεις". Στη συνέχεια και μέχρι σήμερα έγραψα και κυκλοφόρησαν κατα σειρά οι ακόλουθες ποιητικές μου συλλογές:

(β) Υπομνήματα Σιωπής, Εκδόσεις Νοών , Αθήνα 2006
(γ)Τριμερής Συστοιχία Μέθεξης, Εκδόσεις Νοών , Αθήνα 2007
(δ) Πεποιθησιογόνα, Εκδόσεις Νοών , Αθήνα 2012.
(ε) Εαρινά Ηλιοτρόπια, Εκδόσεις Νοών , Αθήνα 2014
καθώς και το παραμύθι:
(στ) Φλάφυ το Αρκουδάκι, Εκδόσεις Νοών, Αθήνα 2015

Το έτος 2012 έλαβα ποιητικό αριστείο από το λογοτεχνικό περιοδικό "Κελαινώ" καθώς και βραβείο για την ποιητική συλλογή μου "Πεποιθησιογόνα".
Το έτος 2015 έλαβα ποιητικό βραβείο από το λογοτεχνικό περιοδικό "Κελαινώ" για την ποιητική μου συλλογή: Εαρινά Ηλιοτρόπια".
Από το 2013 είμαι διαχειρίστρια του λογοτεχνικού ιστολογίου ΛΗΚΥΘΟΣ (licithos.blogspot.gr) καθώς και των ιστολογίων (licithos2.blogspot.gr, mariatzanakoupoems.blogspot.gr, apofthegmatologio.blogspot.gr, karavakioneirwn.blogspot.gr)

"Μια κραυγή" Sara Teasdale



Μια κραυγή

Ω, υπάρχουνε μάτια
που μπορεί να δει
και χέρια
που τα χέρια του θα χαρούν
αλλά εγώ μόνο φωνή
πρέπει στον εραστή μου να’ μαι

Ω, υπάρχουν στήθια
που το κεφάλι του θα δεχτούν
και χείλια που τα χείλια του θα ξαπλώσουν
Αλλά εγώ εώς ότου νεκρή γενώ
μόνο μια κραυγή γι’ αυτόν θα είμαι

απόδοση στα ελληνικά Μαρία Ροδοπούλου



Sara Teasdale "Η λυρική τραγουδίστρια της ποίησης"
Η Sara Trevor Teasdale είναι αμερικανίδα, λυρική ποιήτρια. Γεννήθηκε το 1884 και απεβίωσε το 1933 από υπερβολική δόση υπνωτικών.
 Η ποιήτρια κατά την διάρκεια της ζωής της δέχτηκε πολύ καλές κριτικές για την αριστοτεχνική δεξιοτεχνία των ποιημάτων της. Η ποίηση της επικεντρώθηκε στην γυναίκα και πως εκείνη αλλάζει απόψεις για την ομορφιά, την αγάπη και τον θάνατο.
 Πολλά ποιήματά της είναι αυτοβιογραφικά σκιαγραφώντας την νεαρή ασθενική γυναίκα σε όλο το μήκος της ζωής της μέχρι την αυτοκτονία της από βαριά κατάθλιψη.
 Το 1918 κέρδισε  το Columbia Poetry Prize το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε Pulitzer Prize for Poetry.
 Η ποίηση της ξεχώρισε για την μελωδία που απέπνεαν οι στίχοι της.

"Πανάρχαια ἀντιδικία" Τάσος Λειβαδίτης



Θέλω να πω ότι κάθε νύχτα έπρεπε να τα παίζω όλα,


και μάλιστα χωρίς να είναι κανείς στην άλλη μεριά


του τραπεζιού-κανείς; αστείοι που είμαστε-


αντίκρυ μου εκεί κάθε νύχτα,στέκεται ο Θεός,


εγώ προσπαθώ να του ξεφύγω,εφευρίσκω πανουργίες,


θανάσιμα αμαρτήματα,κάνω αποτρόπαιες σκέψεις,


αλλά Εκείνος με διεκδικεί ολόκληρο,


λυσσάω που δε μπορώ να βρώ μια υπεκφυγή,


μια διέξοδο.........


Ώσπου αρχίζει να ξημερώνει.


Ανοίγω τότε το παράθυρο και άθελά μου χαμογελώ.


Ο Θεός,για μια ακόμα φορά,με κέρδισε με την καινούρια μέρα του.



Πανάρχαια ἀντιδικία (ποίημα) / Τάσος Λειβαδίτης

Τούρτα με κρέπες και γέμιση πραλίνα - Η νέα συνταγή των Pastry-Designs


Δείτε το νέο βίντεο των pastry-designs με μια ενδιαφέρουσα γευστική πρόταση για τούρτα με κρέπες...

Όλοι μας έχουμε συνηθίσει στην ιδέα να τρώμε τις κρέπες με άλειμμα πραλίνας.Οι ταλαντούχοι νεαροί μας  δείχνουν έναν ξεχωριστό τρόπο να τις απολαύσουμε!

ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΚΑΙ Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΤΟΥ ΓΑΡΕΦΕΙΟΥ



Το έθιμο και η εορτή της Ζωοδόχου Πηγής στο βουνό του Γαρεφείου (πρώτη Παρασκευή μετά την Κυριακή του Πάσχα).

Ο εορτασμός αυτός χρονολογείται από το 1956 και πιο συγκεκριμένα από την 11/5 οπότε και ανεγέρθη το εκκλησάκι από τον Μπίνο Τραϊανό του Δημητρίου και τα εγκαίνια αυτού τελέσθηκαν από τον Παπαχρήστο Μιλτιάδη του Κων/νου.


 Η απόφαση για την ανέγερση πάρθηκε ύστερα από ένα θεόπνευστο όραμα του αειμνήστου Μπίνου Τραΐανού και έκτοτε πραγματοποιούνται εορτασμοί (Θεία Λειτουργία, χορευτικές εκδηλώσεις) προς τιμήν του γεγονότος αυτού. Ο εορτασμός αυτός με τα χρόνια έχει εξελιχθεί σε μια ευχάριστη συνάθροιση στην οποία συμμετέχουν με ευχαρίστηση όλοι οι κάτοικοι του χωριού αλλά και πολλοί επισκέπτες, τιμώντας έτσι το έθιμο αυτό και παράλληλα περνώντας μια όμορφη ημέρα στην πανέμορφη ύπαιθρο που περιβάλει το εκκλησάκι.

Στο προαύλιο χώρο του Βυζαντινού Ναού της Ύπατης Σοφίας του Ένσαρκου Λόγου του Θεού, περισσότερο γνωστή ως Αγία Σοφία ή Αγιά-Σοφιά, υπήρχε κρήνη, στην οποία ανεγράφετο η φράση "ΝΙΨΟΝΑΝΟΜΗΜΑΤΑΜΗΜΟΝΑΝΟΨΙΝ", (νίψον ανομήματα μη μόναν όψιν = ξέπλυνε δηλαδή τις αμαρτίες σου και όχι μόνο το πρόσωπό σου). Η φράση αυτή, αν αναγνωσθεί ανάποδα (από δεξιά προς τα αριστερά) αποδίδει τις ίδιες λέξεις και επομένως και το αυτό νόημα. Η ίδια φράση, υπάρχει και στο εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής.

Η αφήγηση της συγκλονιστικής Ιερής αυτής ιστορίας, γίνεται από τον εγγονό του Μπίνου Τραΐανού, Ανδρέα με την συμμετοχή και της μητέρας του, κυρίας Δήμητρας Μπίνου.




Συντελεστές του Βίντεο:
 Ανδρέας Μπίνος, Αναστάσιος Μάρκου, Πρόικος Σταύρος.






https://www.facebook.com/profile.php?id=100004733915760



https://www.facebook.com/paradosiakos.garefeiou

Ο ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΣΑΒΒΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΝΟΤΙΑ ΑΛΜΩΠΙΑΣ.


Ο Σάββας Κωνσταντινίδης γεννήθηκε στη Νότια του νομού Πέλλας το 1943.
 Σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών της Ακαδημίας της ΕΣΣΔ, στο Λένινγκραντ. Δούλεψε σε πολλά εργαστήρια της ίδιας πόλης, και έργα του υπάρχουν σε μουσεία της ΕΣΣΔ , καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές.
 Πήρε μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στη Μόσχα, το Λένινγκραντ, τη Λειψία, το Παρίσι , την Κούβα, το Ελσίνκι. Από το 1979, ζει στη Θεσσαλονίκη.
 Εργάζεται στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης.  







ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΑΤΣΗΣ.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΟΥΡΟΥΜΗΣ: Ο "ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ - ΓΗΤΕΥΤΗΣ" ΤΟΥ ΚΛΑΡΙΝΟΥ



Ο Γιώργος Ουρούμης, εκφραστής της μεικτής μουσικής μας παράδοσης, γεννήθηκε στον Εξαπλάτανο Αλμωπίας το 1933.

 Πατέρας του ήταν ο Δημήτρης Ουρούμης, ντόπιος 'Ελληνας, καταπληκτικός μουσικός κι αυτός, που έπαιζε βιολί και κλαρίνο. Ανοιχτός στην προσφυγιά και την κουλτούρα της ο πατέρας Ουρούμης έστησε την πρώτη του κομπανία με πρόσφυγες. Μέσα σ’ αυτόν έγινε το πάντρεμα της ντόπιας μουσικής παράδοσης μ’ αυτήν της Ελλάδας της Ανατολής και το θαυμάσιο αποτέλεσμα βρήκε την έκφραση και την τελείωσή του στον άξιο γιο, το Γιώργο.


Από πανηγύρι σε πανηγύρι και από γάμο σε γάμο σε όλο το νομό Πέλλας ο Γιώργος Ουρούμης αποκάλυψε γρήγορα το φυσικό του χάρισμα και καταξιώθηκε ως δεξιοτέχνης του κλαρίνου μ’ ένα απέραντο ρεπερτόριο μελωδιών από τη Μακεδονία, τη Θράκη, τον Πόντο, τη Σμύρνη, την Πελοπόννησο. Μεγάλα ονόματα στο χώρο του κλαρίνου όπως ο Γιάννης Βασιλόπουλος, ο Βασίλης Σαλέας κι ο Βασίλης Σούκας αναγνώρισαν την αξία του και επιδίωξαν τη συνεργασία του.


Η πρώτη δισκογραφική του δουλειά έγινε στην Αθήνα. Η εταιρεία VASΙΡΑΡ κυκλοφόρησε δίσκο του 45 στροφών με σκοπούς δικούς του και του πατέρα του. Στη συνέχεια ηχογραφήθηκαν μουσικά του κομμάτια σε δυο μεγάλους δίσκους που κυκλοφόρησαν στα πλαίσια των εκδηλώσεων "Μουσικός Χειμώνας".
 Ακόμη, με το περιοδικό Ηχος κυκλοφόρησε το 1998 ένα CD με λαϊκούς οργανοπαίκτες. Στο CD αυτό συμμετέχει κι ο Γιώργος Ουρούμης με ένα του κομμάτι, στο δε περιοδικό γίνεται αναφορά σ’ αυτόν. Η τελευταία του ηχογράφηση έγινε σε CD που επιμελήθηκε ο πολιτιστικός σύλλογος Μέγας Αλέξανδρος Εδεσσας με τίτλο «Χωρίς Λόγια» το 1997, όπου συμμετέχει με δώδεκα μουσικά του κομμάτια.
 Κατά καιρούς έπαιξε με τις ορχήστρες του Μανόλη Αγγελόπουλου, του Γιάννη Παπαϊωάννου, του Νίκου Ξανθόπουλου, του Μητσάκη. Δέχτηκε προτάσεις συνεργασίας από τον ενορχηστρωτή Μουζάκη και πρόσκληση για διδασκαλία κλαρίνου από τον Ιρλανδό Ρος Ντέιλι.
Του έγινε ακόμη πρόταση για περιοδεία στην Αμερική από το βάρδο του λαϊκού τραγουδιού Βαγγέλη Περπινιάδη, όσο συνεργαζόταν επί σειρά ετών με την επίσης Εξαπλατανιώτισσα καλλιτέχνιδα Ρία Νόρμα (Ελευθερία Ελευθεριάδου).



Ωστόσο, ο Γιώργος Ουρούμης ήταν και παρέμεινε παιδί του Εξαπλατάνου. Παρά την πανελλήνια εμβέλειά του και τη βέβαιη επιτυχία όπως την εννοούν οι πολλοί, δεν άφησε τον τόπο του.

 Έμεινε εδώ και τον πλούτισε με την τέχνη του. Πέθανε στις 13 Σεπτεμβρίου του 2003.

*****
Μεγάλη τιµή πρέπει να αποδοθεί στους ανθρώπους αυτούς, που υπηρέτησαν το είδος αυτής της µουσικής, και µάλιστα σε πολύ δύσκολα χρόνια. Και αυτό επειδή οι µουσικοί αυτοί διέθεταν ταλέντο και ευφυΐα και κατάφερναν να δηµιουργήσουν τεχνοτροπίες και σχολές που µε το δικό τους τρόπο δίδασκαν και µετέδιδαν την τέχνη αυτή. Ακόµα, γιατί οι συνθήκες και οι αντιλήψεις της περασµένης εποχής, για την υπηρεσία αυτή της παράδοσης, δεν επέτρεπαν να εκτιµηθεί και να τους αποδοθεί η αντίστοιχη τιµή. Έτσι, πολλοί οργανοπαίχτες έζησαν σε ολόκληρη τη ζωή τους φτωχοί και περιφρονηµένοι. Πολλές φορές, µέσα στη µέθη της χαράς και της ευφορίας του γλεντιού, ταπεινώνονταν και λοιδορούνταν.
 Είναι αλήθεια, ότι δεν εκτιµήθηκε η προσφορά των ανθρώπων αυτών, οι οποίοι ήταν κατά κύριο λόγο «γύφτοι» και ίσως και ακόµα και σήµερα δεν έχει αποκατασταθεί η µνήµη και η αναγνώριση της πολιτιστικής τους προσφοράς από επίσηµους και µη φορείς.
 Η οµολογία του Γιώργη Ουρούµη  δείχνει του λόγου το αληθές:

 «Ο πατέρας µου δεν ήθελε να µάθω µουσική, γιατί τότε η µουσική δεν ήταν όµορφο πράµα όπως σήµερα. Ερχόταν ο άλλος και σε έβαζε µε το ζόρι να παίζεις. Αλλιώς, σε έδερνε κιόλας. Εκείνη τη µέρα είχαµε θάψει τη γιαγιά µου. Έρχεται λοιπόν ένας κύριος και λέει στον πατέρα µου:
 - Ρε ∆ηµητρό, πιάσε λίγο το κλαρίνο.
 - Ρε Γιάννη, δεν γίνεται. Σήµερα έθαψα τη µάνα µου. 

Αυτός τίποτε. Να επιµένει. Του τραβάει λοιπόν µια του πατέρα µου. Τον σέρνει µέχρι την πλατεία και από το σκισµένο σακάκι του πατέρα µου να τον τραβάει και να τον δέρνει για να παίξει. Ο πατέρας µου αναγκάστηκε πια να παίξει» … 






ΠΗΓΕΣ...
http://lyk-exapl.pel.sch.gr/exaplatanos/topos_mas.pdf

https://www.youtube.com/watch?v=0VvI8BXhE1w

Οδυσσέας Ελύτης «Κλίμα της απουσίας»

Rob Woodcox 


Οδυσσέας Ελύτης  «Κλίμα της απουσίας»

                                       Ι

Όλα τα σύννεφα στη γη εξομολογήθηκαν
Τη θέση τους ένας καημός δικός μου επήρε
Κι όταν μες στα μαλλιά μου μελαγχόλησε
Το αμετανόητο χέρι
Δέθηκα σ’ έναν κόμπο λύπης.

                                    II

Η ώρα ξεχάστηκε βραδιάζοντας
Δίχως θύμηση
Με το δέντρο της αμίλητο
Προς τη θάλασσα
Ξεχάστηκε βραδιάζοντας
Δίχως φτερούγισμα
Με την όψη της ακίνητη
Προς τη θάλασσα
Βραδιάζοντας
Δίχως έρωτα
Με το στόμα της ανένδοτο
Προς τη θάλασσα

Κι εγώ - μες στη Γαλήνη που σαγήνεψα.

                                  III

Απόγευμα
Κι η αυτοκρατορική του απομόνωση
Κι η στοργή των ανέμων του
Κι η ριψοκίνδυνη αίγλη του
Τίποτε να μην έρχεται Τίποτε
Να μη φεύγει
Όλα τα μέτωπα γυμνά
Και για συναίσθημα ένα κρύσταλλο.

[Προσανατολισμοί, 1941]


Γιώργης Παυλόπουλος «Το άγαλμα και ο τεχνίτης»

Louis Jean Francois Lagrenee

Γιώργης Παυλόπουλος «Το άγαλμα και ο τεχνίτης»

Σαν έκλεινε το μουσείο
αργά τη νύχτα η Δηιδάμεια
κατέβαινε από το αέτωμα.
Κουρασμένη από τους τουρίστες
έκανε το ζεστό λουτρό της και μετά
ώρα πολλή μπροστά στον καθρέφτη
χτένιζε τα χρυσά μαλλιά της.
Η ομορφιά της ήταν για πάντα
σταματημένη μες στο χρόνο.

Τότε τον έβλεπε πάλι εκεί
σε κάποια σκοτεινή γωνιά να την παραμονεύει.
Ερχόταν πίσω της αθόρυβα
της άρπαζε τη μέση και το στήθος
και μαγκώνοντας τα λαγόνια της
με το ένα του πόδι
έμπηγε τη δυνατή του φτέρνα
στο πλάι του εξαίσιου μηρού της.

Καθόλου δεν την ξάφνιαζε
κάθε φορά που της ριχνόταν.
Άλλωστε το περίμενε, το είχε συνηθίσει πια.
Αντιστεκόταν τάχα σπρώχνοντας
με τον αγκώνα το φιλήδονο κεφάλι του
και καθώς χανόταν όλη
μες στην αρπάγη του κορμιού του
τον ένιωθε να μεταμορφώνεται
σιγά σιγά σε κένταυρο.

Τώρα η αλογίσια οπλή του
την πόναγε κάπου εκεί
γλυκά στο κόκαλο
και τον ονειρευότανε παραδομένη
ανάμεσα στο φόβο της και τη λαγνεία του
να τη λαξεύει ακόμη.



Τάσος Λειβαδίτης «Η περιπέτεια»

Shevon Johnson


Τάσος Λειβαδίτης «Η περιπέτεια»

«Και θα μπορούσε κάποτε να γραφτεί η συγκλονιστική περιπέτεια μιας γυναίκας που της έπεσε η βελόνα στο πάτωμα,

 εκείνη γονατίζει κι αρχίζει να ψάχνει, εκεί συναντάει την παλιά της ζωή: χαμένα όνειρα, σφάλματα, νεκροί,

 μα η βελόνα πρέπει να βρεθεί, το φόρεμα να παραδοθεί, ο Χριστός να σταυρωθεί κι η γυναίκα ψάχνει,

 ψάχνει ώσπου ξαναβρίσκει τη βελόνα

 – σηκώνεται τότε, κάθεται στην καρέκλα εξαντλημένη και συνεχίζει να ράβει,

 ενώ κλαίει σιγανά γιατί κατάλαβε άξαφνα

       πως γυρισμός δεν υπάρχει…»



Πέμπτη, 5 Μαΐου 2016

Ποιος νομίζεις ότι είσαι…



Ποιος νομίζεις ότι είσαι…
-Ποιος. Εγώ; Εγώ...
Είμαι κακοδιάθετος. Πεσμένος. Ένα αίσθημα ότι κάτι λείπει, χωρίς να μπορώ να προσδιορίσω το τι ή το γιατί. Νεύρα, ένταση, θυμός, όλα αναμειγμένα. Είναι ο πληγωμένος εγωισμός, είναι τα πράγματα που δεν πηγαίνουν έτσι όπως τα θέλω, είναι ότι στραβώνουν καταστάσεις, καταστάσεις στις οποίες πίστευα ότι είχα τον έλεγχο. Δίπλα μου, προσπαθούν να μου μιλήσουν. Οι άνθρωποι μου. Δεν ακούω. Δεν θέλω. Δεν θέλω, να θέλουν το καλό μου.
-Ποιος. Εγώ; Εγώ...
Βρίσκομαι σε λίγο να περπατάω την Ερμού, μόνος, χωρίς να ξέρω προς τα που. Σκέψεις, ένα συνονθύλευμα. Αδικημένος. Κουρασμένος.
-Ποιος. Εγώ; Εγώ… Συνεχίζω να αναρωτιέμαι…
Περνάω έξω από την Αγία Θεοδώρα. Κόσμος μπαινοβγαίνει. Έχει Ακολουθία. Μπαίνω και εγώ. Κάθομαι δίπλα στα κεριά. Εκεί. Με τον εγωισμό μου πληγωμένο. Είναι ήσυχα. Σκοτεινά.
-Ποιος. Εγώ; Εγώ...
Σηκώνω το βλέμμα μου. Πέφτει πάνω σε μια αγιογραφία. Φαίνεται παλιά. Αλλιώτικη από τις άλλες. Ένας γέροντας, γονατιστός με τα χέρια υψωμένα. Προσπαθώ να διακρίνω. Όσιος Σισώης. Έτσι λέει. Μπροστά του, ένας σκελετός ξαπλωμένος, μέσα σε έναν τάφο. Ο γέροντας τον κοιτάζει έκπληκτος… Ίσως και με οίκτο. Παράξενο… Κάτω από τον τάφο γράφει κάτι. Πλησιάζω για να δω.
‘’Μέγας Βασιλεύς των Ελλήνων, Αλέξανδρος’’…
Βγαίνω από την εκκλησία. Είμαι ήρεμος. Αναρωτιέμαι. Αυτή τη φορά όμως, κάτι διαφορετικό…
-Και ποιος νομίζεις ότι είσαι…



Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Ψυχολόγος M.Sc.

ΠΗΓΗ...http://e-psyxologos.gr

Το Ποτάμι για τα Ολοήμερα Σχολεία



Ολοήμερα σχολεία: άλλος ένας πετυχημένος θεσμός - θύμα της κυβέρνησης

Στις 18 Δεκεμβρίου 2015 ο κ. Φίλης δήλωνε «Παντού ολοήμερα σχολεία». Στις 4 Μαΐου 2016 ο κ. Φίλης αποφασίζει «Πουθενά ολοήμερα σχολεία».

Με την κατάργηση και των δημοτικών σχολείων ΕΑΕΠ (Ενιαίου Αναμορφωμένου Εκπαιδευτικού Προγράμματος) η κυβέρνηση συνεχίζει την παράδοση του ξηλώματος των επιτυχημένων θεσμών στην Παιδεία. Μετά το ξήλωμα του θεσμού των πρότυπων σχολείων επιτίθεται σε έναν άλλο επιτυχημένο θεσμό της δημόσιας εκπαίδευσης επιδιώκοντας την ισοπέδωση.

Λέει ότι λεφτά δεν υπάρχουν για πολυτέλειες. Αυτό ας το πει στους χιλιάδες γονείς που είχαν ανασάνει με το θεσμό των ΕΑΕΠ. Κι επειδή η πολιτική είναι θέμα προτεραιοτήτων, οι 3000 εκπαιδευτικοί που χρειάζονται για τα ολοήμερα σχολεία κοστίζουν όσο τα μισά ενοίκια που δίνει το κράτος ενώ υπάρχουν χιλιάδες κρατικά κτίρια κενά, ή αλλιώς, κοστίζουν το 1/3 από τις μισθολογικές προσαρμογές των Δημοσίων Υπαλλήλων και των ειδικών συμβούλων και συνεργατών που ψηφίστηκαν πρόσφατα.

Είπαμε όμως: πολιτική σημαίνει προτεραιότητες…



Το Ποτάμι Ν.Πέλλας

Γιάννης Σηφάκης : Και οι 4 Δήμοι της Πέλλας στην κοινωφελή Εργασία από τον Σεπτέμβρη - 150 προσλήψεις στον δήμο Πέλλας για το προσφυγικό



Γιάννης Σηφάκης :  Κοινωφελής 8μηνη εργασία και σε όλους τους Δήμους της Πέλλας τον Σεπτέμβριο  
Επιπλέον 150 άτομα στον Δήμο Πέλλας λόγω του προσφυγικού τον Ιούλιο
Συνάντηση του βουλευτή με την Γενική Γραμματέα Υπουργείου Εργασίας Δήμητρα Χαλικιά  

Ο Γιάννης Σηφάκης συναντήθηκε την Πέμπτη 5 Μαΐου 2016 με την Γενική Γραμματέα του Υπουργείου Εργασίας Δήμητρα Χαλικιά για την ένταξη των δήμων της Πέλλας στο πρόγραμμα για κοινωφελή εργασία και στην πρόσληψη επιπλέον ατόμων στον Δήμο Πέλλας για το προσφυγικό.
Η Γενική Γραμματέας σε συνεννόηση με την Υπουργό αποφάσισε την  ένταξη και των 4 δήμων της Πέλλας τον Σεπτέμβριο στο πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας με ίσο αριθμό εργαζομένων όπως το τελευταίο πρόγραμμα που είχαν. Η διάρκεια της απασχόλησης θα είναι 8 μήνες. 
Ακόμη στον Δήμο Πέλλας θα προσληφθούν επιπλέον 150 άτομα τον Ιούλιο για να βοηθηθεί ο Δήμος σε σχέση με την διαχείριση του κέντρου φιλοξενίας προσφύγων.
Ο βουλευτής ( που είχε διαμαρτυρηθεί πριν ένα μήνα για την μη ένταξη των Δήμων της Πέλλας στην πρώτη φάση του προγράμματος) εξέφρασε στην Γενική Γραμματέα την ικανοποίηση του για αυτές τις αποφάσεις.  

«Νέα ΚΑΠ και ΟΣΔΕ» - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Α.Φ.Ο.Σ. ΑΛΜΩΠΙΑΣ "Η ΕΝΩΣΗ"


Κυρίες και Κύριοι ,

     Τα τελευταία έτη , έτη οικονομικής κρίσης στη χώρα μας η συμβολή του πρωτογενή τομέα στο ακαθάριστο εγχώριο προιον έχει αυξηθεί κυρίως λόγω της μεγάλης μείωσης της συνολικού εγχώριου προιοντος. Επιπλέον, διαπιστώνεται ότι στις συνθήκες οικονομικής κρίσης που διέρχεται η χώρα, ο πρωτογενής τομέας δείχνει να αντιδρά καλύτερα, διατηρώντας μια δυναμική αλλά και προοπτικές ανάπτυξης που μπορούν να προσελκύσουν νέες επιχειρηματικές και επενδυτικές δράσεις.
     Η αγροτική δραστηριότητα και η ύπαιθρος αποδείχτηκαν λιγότερο ευάλωτες κυρίως λόγω της πολυλειτουργικότητας της γεωργίας (π.χ. αγροτουρισμός), γεγονός που προκάλεσε και μια τάση επιστροφής των νέων στην ύπαιθρο.
     Σε αυτό το περιβάλλον ο τομέας της Κοινωνικής Οικονομίας και ειδικότερα οι αγροτικοί συνεταιρισμοί είναι γενεσιουργοί νέων πτωτοβουλιών και δημιουργοί νέων ευκαιριών απασχόλησης δίνοντας ταυτόχρονα προστιθέμενη αξία στα παραγόμενα προιοντα. Εξάλλου , έχει αποδειχθεί ότι η προστιθέμενη αξία προκύπτει από τις συνέργειες μεταξύ τομέων και δραστηριοτήτων και τις ιδιαιτερότητες των αγροτικών περιοχών και όχι κατ’ ανάγκη από το οικονομικό μέγεθος της επένδυσης. Επίσης, ο συμβολαιοποιημένος τρόπος καλλιέργειας και εκτροφής καθώς και ο συνεργατισμός αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες της ανασυγκρότησης του αγροτικού χώρου.
     Η νέα ΚΑΠ και οι προκλήσεις του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης απαιτούν δομές, όπως είναι οι συλλογικές οργανώσεις των παραγωγών (π.χ αγροτικοί συνεταιρισμοί), οι οποίες θα συνιστούν το βασικό όχημα μέσω του οποίου βελτιστοποείται τόσο η εφαρμογή της νεάς ΚΑΠ όσο και το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης.
     Ειδικότερα, στην Αλμωπία ο αγροτικός κόσμος της περιοχής μας δικαιούται να έχει πρόσβαση σε σταθερές, ασφαλείς και μη ευκαιριακές τεχνολογικά προηγμένες υποστηρικτικές δομές, οι οποίες μπορεί να είναι αρωγοί στην πολυσχιδή του δραστηριότητα που απαιτεί ολοένα και περισσότερες δεξιότητες. Δομές οι οποίες θα υπηρετούν το κοινό όραμα μιας ουσιαστικής παρέμβασης στην αγροτική οικονομία του τόπου μας πέρα από σκοπιμότητες και βραχύβιες λύσεις της μιας χρήσης.
     Η σωστή, έγκαιρη και έγκυρη δήλωση για τις κοινοτικές ενισχύσεις (ΟΣΔΕ), εκτός από την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων των αγροτών αποτελεί τον πληροφοριακό πυρήνα ένταξης του παραγωγού και σε διάφορα αναπτυξιακά προγράμματα προς ενίσχυση του εισοδήματός του.
     Ο Α.Φ.Ο.Σ. Αλμωπίας « Η ΕΝΩΣΗ » με το Κέντρο Εξυπηρέτησης Αγροτών (ΚΕΑ) και με την επιστημονική και τεχνολογική υποστήριξη της GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ, ως πιστοποιημένος φορέας Β’ βαθμού (έχει τη δυνατότητα διόρθωσης λαθών), διαθέτει την κατάλληλη και πληρέστερη υλικοτεχνική υποδομή και εμπειρία που απαιτείται στοχεύοντας στην εξυπηρέτηση του παραγωγού μέσω της ψηφιακής τεχνολογίας με κυρίαρχο στόχο την αύξηση της προστιθέμενης αξίας της παραγωγής του και κατ’ επέκταση της ενίσχυσης του αγροτικού του εισοδήματος.
     Στον Α.Φ.Ο.Σ. Αλμωπίας «Η ΕΝΩΣΗ» - ΚΕΑ Αλμωπίας υπάρχει η αντίληψη ότι η υποβολή των αιτήσεων είναι σοβαρή και πολυδιάστατη υπόθεση η οποία απαιτεί όχι μόνο τεχνολογική επάρκεια , γνώση του κανονιστικού πλαισίου, αλλά και εμπειρία, κατανόηση και επαφή με τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου. Η αντίληψη αυτή αποτελεί συστατικό στοιχείο της προσπάθειας μας και οδηγεί στη διαρκή βελτίωση του επιπέδου των παρεχόμενων υπηρεσιών.
     Τα στελέχη του Α.Φ.Ο.Σ. Αλμωπίας «Η ΕΝΩΣΗ» - ΚΕΑ Αλμωπίας είναι κατάλληλα εκπαιδευμένα, έμπειρα και έτοιμα να παρέχουν εξειδικευμένη και έγκυρη πληροφόρηση και ενημέρωση στον κάθε ενδιαφερόμενο παραγωγό όχι μόνο στην περίοδο υποβολής των αιτήσεων του ΟΣΔΕ , αλλά όλο το χρόνο και παράλληλα να υπηρετήσουν μια αναπτυξιακή πολιτική επανεκκίνησης του αγροτικού τομέα της περιοχής μας. 

                                                                                                        Για τον
                                                                                               Α.Φ.Ο.Σ. Αλμωπίας
                                                                                                    « Η ΕΝΩΣΗ »

                                                                                                              Ο
                                                                                                         Πρόεδρος

                                                                                               Μπερμπέρης Παντελής

ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΟ  ΚΕΝΤΡΟ [23840 ]
   ΠΡΟΕΔΡΟΣ            
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΑΓΡΟΕΦΟΔΙΑ
ΔΙΑΛΟΓΗΤΗΡΙΑ - ΨΥΓΕΙΑ
ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ - ΜΗΧΑΝ/ΣΗ
Ο.Π.  ΟΠΩΡΟΚΗΠΕΥΤΙΚΩΝ
Ο.Π.Α.Κ.  ΚΑΠΝΟΥ
ΞΗΡΑΝΤΗΡΙΑ
FAX
E-MAIL:
info.afosalmopias@gmail.com
 21 380
 21 380
 21 380
 21 358





 23 332

Α.Φ.Ο.Σ.  ΑΛΜΩΠΙΑΣ
                   «Η ΕΝΩΣΗ»
-------------------------------------------------------

ΕΔΡΑ:  ΑΡΙΔΑΙΑ  -  Ν. ΠΕΛΛΑΣ

1Ο χμ Αριδαίας- Tσακώνων - Τ.Κ. 584 00
  Α.Φ.Μ. 999745735
        
    Αρ. Πρωτ. 196 Αριδαία 5-05-2016
                                                       





.................
Αριδαία.22/5/1998




"Είναι κάτι γυναίκες ρε φίλε, σκέτα αερικά"


Είναι κάτι γυναίκες ρε φίλε, σκέτα αερικά.
Δεν μπορείς να τις πιάσεις. Δεν μπορείς να τις αγγίξεις. Φοβάσαι μην τυχόν και σπάσεις τα φτερά τους.
Είναι αυτές οι γυναίκες που δεν προσπάθησαν ποτέ να γίνουν αντράκια. Δεν τον θέλουν τον τίτλο, δεν τον γουστάρουν.
Ξέρουν καλά τι θα πει γυναίκα. Ξέρουν καλά την ομορφιά, τον πόνο και την σιωπή που κρύβει η ουσία τους.
Δεν ψάχνουν να ευνουχίσουν, δεν θέλουν να γκρεμίσουν.
Ξέρουν να χτίζουν.
Ζωές, βάθρα, σπίτια.
Ξέρουν και να γκρεμίζουν μα επιλέγουν να μην το κάνουν.
Όταν νιώσουν πως θέλουν να κάνουν την ζημιά, ρίχνουν μια ματιά, σκάνε ένα χαμόγελο και κλείνουν την πόρτα πίσω τους.
·
Είναι κάτι γυναίκες ρε φίλε, που δεν χωράνε υποκοριστικά μέσα τους, παρά μόνο ένα κι αυτό θα το καταλάβεις μόλις τους το πεις.
Δεν μπορείς να τις πεις γυναικάκια ή γυναικούλες.
Δεν είναι.
Θα σε ακούσουν, θα σου δώσουν όχι από το περίσσευμά τους, αλλά από το έλλειμά τους.
Δεν θα περιμένουν ποτέ να τους περισσεύει τίποτα για να στο δώσουν.
Ούτε ψυχή, ούτε αγάπη, ούτε λεφτά.
Κι όμως ρε φίλε, από αυτό που τους λείπει, από εκείνο είναι πλούσιες.
·
Είναι κάτι γυναίκες ρε φίλε, που τις μάχες που έδωσαν δεν θα τις μάθεις ποτέ.
Κι όσες φορές τις γκρέμισε η μοίρα τους, εκείνες στάθηκαν για λίγο χάμω, πήραν ανάσες, έγλειψαν τις πληγές τους, κοίταξαν στα μάτια και σηκώθηκαν ξανά.
Γιατί αυτή είναι η διαφορά τους από το σωρό.
Δεν χωράνε σε γενικεύσεις και κατηγορίες.
Δεν είναι αναμάρτητες κι αλάθητες.
Μην τις ψάχνεις μέσα σε φωτοστάφανα και λευκά σύννεφα.
Δεν θα τις βρεις εκεί. Δεν είναι εκεί.
Για να πετάξουν ψηλά, σύρθηκαν πολλές φορές στην λάσπη. Την άγγιξαν. Τις λέρωσε, αλλά δεν λέρωσε το μέσα τους.
Μην τις ψάχνεις μέσα σε αγγέλους και αγίους.
Ούτε εκεί θα τις βρεις.
Το μέσα τους το κράτησαν καλά φυλαγμένο.
Είναι γυναίκες που περνάνε από δίπλα σου σαν αέρας. Είναι γυναίκες που την μοναξιά την επέλεξαν γιατί δεν τους αρέσει να ψωνίζουν από τα φτηνά καλάθια.
Τίποτα φτηνό δεν θα βρεις μέσα τους. Δεν αγαπάνε τις εκπτώσεις στους ανθρώπους. Δεν θέλουν να συμβιβάσουν το θέλω τους.
Είναι που λες, αυτές οι γυναίκες που τις κόρες τους τις μεγαλώνουν για να γίνουν γυναίκες και τους γιούς τους αρσενικά.
Είναι οι γυναίκες που δεν θα μπορέσεις ποτέ να αγοράσεις με καμιά πιστωτική και με κανένα πορτοφόλι. Δεν τις αφορά καν το θέμα.
·
Είναι ρε φίλε εκείνες οι γυναίκες που δεν τις έχεις, τις κατακτάς.
Δεν έρχονται να σου παραδοθούν, τις κερδίζεις.
Είναι εκείνες που θα γίνουν η ασπίδα σου και η ασφάλειά σου.
·
Είναι εκείνες φίλε οι γυναίκες που θα νιώσεις την αύρα τους, πριν νιώσεις εκείνες.
Είναι εκείνες που ο ήχος τους, είναι βαρύ ζεϊμπέκικο. Και δεν θα τις δεις ποτέ να το χορεύουν.
Δεν έχουν τίποτα εύκολο γι’αυτό και δεν δίνουν τίποτα εύκολα.
Είναι εκείνες που θα ξέρουν πάντα την αλήθεια και θα σου δίνουν το χώρο και το χρόνο και την δύναμη να φύγεις μακριά τους για να ξέρουν πως το να μένεις, είναι επιλογή σου κι όχι ανάγκη.
Είναι τέλος, εκείνες που δεν θα φοβηθούν ποτέ να γίνουν παλιάτσοι και να τσαλακωθούν μπροστά σου. Δεν θα γίνουν ποτέ το χώμα να πατήσεις, αλλά θα στέκονται μισό βήμα πίσω σου για να σε βοηθήσουν να σηκωθείς όταν πέσεις. Δεν διστάζουν να μοιράσουν την καρδιά τους αλλά δύσκολα θα σου ανοίξουν την ψυχή τους. Δεν θα τις δεις ποτέ να κρύβουν τα δάκρυά τους. Δεν προσποιούνται τις αγέρωχες και τις ατάραχες.
Δεν θα φορέσουν τον μανδύα της αξιοπρέπειας για να το παίξουν υπεράνω. Ότι κάνουν, το κάνουν πολύ και απόλυτα.
Αγαπάνε πολύ, ερωτεύονται πολύ, κρατάνε τα σημάδια από το παρελθόν και πάνω τους ζωγραφίζουν το μέλλον.
Περπατάνε από το σαλόνι στο λιμάνι και πίσω και ανήκουν όπου κι αν τις τοποθετήσεις απλά γιατί έχουν μέσα τους τα πάντα.
Είναι εκείνες που δεν θα σου ζητήσουν ποτέ τίποτα.
·
Είναι εκείνες οι γυναίκες που έπαιξαν πολλές φορές στα ζάρια τα αισθήματα και την ζωή τους. Και τα επέτρεψαν όλα. Όλα, εκτός από το να ανήκουν.
Γιατί ήξεραν καλά, πως αν σου ανήκουν, δεν θα υπάρχει επιστροφή. Ανήκουν μια φορά. Μόνο.
Ακόμα και τότε όμως αν νιώσουν πως ο αέρας τους σε βαραίνει… θα ανοίξουν τα φτερά τους να πετάξουν ψηλά. Κι ας τσούζουν τα δάκρυα στα μάτια.
Και τότε, το μόνο που σου μένει, είναι να εύχεσαι, ο επόμενος αέρας, να σου φέρει ένα τέτοιο αερικό στα χέρια σου.............
~Σοφία Παπαηλιάδου~



ΠΗΓΗ...https://www.facebook.com/ANESTIS.999999999/posts/1725954484327577:0

ΤΟΠΙΚΗ ΑΓΟΡΑ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...