Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

Νωτιαία μυϊκή ατροφία (SMA): … μια ιστορία… μια πραγματικότητα…. μια ζωή….της Σοφίας Νικολαΐδου


ΝΩΤΙΑΙΑ ΜΥΪΚΗ ΑΤΡΟΦΙΑ (SMA)…… μια ιστορία… μια πραγματικότητα…. μια ζωή….
Ένα άρθρο της Σοφίας Νικολαΐδου , κοινωνική λειτουργός στο πρόγραμμα βοήθεια στο σπίτι Δήμου Αλμωπίας.

Τι να γράψω δεν ξέρω ή μάλλον από πού να ξεκινήσω δεν ξέρω…. Το σκέφτομαι πολύ αν είναι ένα κείμενο απλά ενημερωτικό και απρόσωπο ή ένα κείμενο βασισμένο σε βιώματα και πιο προσωπικό. Τότε μιλούσα στο τηλέφωνο με ένα φίλο και συνοδοιπόρο και του είπα ότι θα του στείλω το άρθρο της έγκρισης απλά μεταφρασμένο και μου είπε στείλε το με την υπογραφή σου…. Τότε ήταν που πήρα την απόφαση να γράψω το δικό μου βίωμα με σκοπό να ενημερώσω τον κόσμο για την ασθένεια αλλά και για την πορεία μιας μικρής μας φίλης.  
Έτσι προτίμησα να ξεκινήσω για το πώς γνώρισα εγώ την πάθηση αυτή….
Μια ιστορία….
Ένα μικρό κοριτσάκι από την Υδραία  Αριδαίας διαγνώστηκε με αυτή την πάθηση και η οικογένεια χρειάζεται την βοήθεια μας. Η μικρή ήταν  18 μηνών όταν διαγνώστηκε με νωτιαία μυϊκή ατροφία ενώ νοσηλευόταν στο Ιπποκράτειο γενικό νοσοκομείο Θεσσαλονίκης.  Διαβάζω λοιπόν διάφορα άρθρα για την ενημέρωση μου καθώς δεν είχα ακούσει, ούτε είχα διαβάσει για αυτή την πάθηση, όπως πιθανόν οι περισσότεροι άνθρωποι καθώς δεν την συναντάμε αρκετά συχνά. Σας  παραθέτω κάποια από αυτά για την πλήρη ενημέρωση σας καθώς δεν θεωρώ σκόπιμο να αντιγράψω απλά κάποιες άλλες ιστοσελίδες (http://www.genlab.gr/myiki-atrofia  ,   http://www.paidoneurologos.gr/notiaia_myiki_atrofia.html  ).
Διαβάζοντας λοιπόν αυτά τα άρθρα δεν μπόρεσα να μην ευαισθητοποιηθώ  και να ευαισθητοποιήσω όλους μας στην υπηρεσία να ενεργοποιηθούμε σαν άνθρωποι και σαν υπηρεσία να βοηθήσουμε την μικρή και την οικογένεια της.  Ενεργοποιηθήκαμε άμεσα καθώς η μικρή μας ήταν στην εντατική τότε και έπρεπε να αγοραστεί η μηχανική υποστήριξη της για το σπίτι και να επιστρέψει η μικρή επιτέλους στο δωμάτιο της. Τότε  όλος ο κόσμος της περιοχής μας ευαισθητοποιήθηκε και μας στήριξε στην προσπάθεια μας και τον ευχαριστώ και πάλι για αυτό. Έτσι η μικρή μας επέστρεψε στο σπίτι της έπειτα από 35 ημέρες στην εντατική και ένα μήνα στην Γ’ παιδιατρική του Ιπποκράτειου νοσοκομείου Θεσσαλονίκης . Δεν μπορούσαμε τότε να την επισκεφτούμε καθώς ήταν πολύ ευαίσθητη η υγεία της, οι γιατροί αυστηροί για τις επισκέψεις στο σπίτι και οι γονείς πελαγωμένοι να υπακούουν μηχανικά τις εντολές των γιατρών. Όταν προσπαθώ να φανταστώ την δυσκολία των τότε ημερών της οικογένειας γενικότερα και ειδικότερα των γονέων που εκπαιδεύτηκαν από το νοσοκομείο να φροντίζουν την κόρη τους η οποία βρισκόταν σε μηχανική υποστήριξη δυσκολεύομαι πολύ και μόνο στη φαντασία μου. Όμως οι γονείς της τα κατάφεραν τότε πολύ καλά και συνεχίζουν μέχρι σήμερα ασταμάτητα 24 ώρες το 24ώρο να της προσφέρουν την καλύτερη φροντίδα και η μικρή να ζει στο σπίτι της μαζί τους γονείς της και με τον δίδυμο αδερφό της.
Έπειτα λοιπόν από σχεδόν ένα χρόνο στο σπίτι της η μικρή ήρθε η ώρα να την γνωρίσω…..
Δεν μπορώ να σας περιγράψω ακριβώς τα συναισθήματα μου γιατί απλά κάποια πράγματα δεν περιγράφονται. Περιγράφονται όμως οι εικόνες και θα προσπαθήσω να σας περιγράψω την εικόνα μου…..
Ένα δωμάτιο κοριτσίστικο, με τα ροζ και κόκκινα έπιπλα του, ένα κρεβάτι υπερυψωμένο να βοηθάει στις ανάγκες της μικρής και εκεί ακριβώς να βρίσκεται μια πριγκίπισσα, όμορφη με τις υπέροχες κοτσίδες της και το λαμπερό λευκό δέρμα της, με ένα διάφανο καλώδιο να βρίσκεται στην τραχεία της και να κοσμεί το λαιμουδάκι της σαν κολιέ καθώς ήταν και είναι τόσο όμορφη που ότι και να έχει επάνω της φαίνεται σαν κόσμημα, στην κοιλίτσα της να υπάρχει ένα ακόμα διάφανο καλώδιο σαν κορδελίτσα  για να τρέφεται δεξιά και αριστερά τα μηχανήματα που την κρατούν στη ζωή και συνδέονται με το διάφανο καλώδιο και φυσικά στο προσκεφάλι της η μαμάς της…. φρουρός της ζωής της…. νεράιδα των ονείρων της…. φύλακας άγγελος της…. ο μπαμπάς της κάπου εκεί να στηρίζει πότε την «μικρή» πότε την «μεγάλη» του αγάπη…. Τώρα ποια είναι για εκείνον «μεγάλη» και ποια «μικρή» αγάπη εκείνος ξέρει, εγώ το έβαλα ηλικιακά! Τότε η μικρή ήταν 2,5 ετών το ίδιο και ο αδερφός της παρών και αυτός ζωηρός και παιχνιδιάρης από την πρώτη στιγμή που γνωριστήκαμε.
Στη συνέχεια η μικρή χρειαζόταν λογοθεραπείες εξειδικευμένες για να καταφέρει, τα πολύ δεδομένα για όλους μας, να καταπίνει, να αναπνέει και να μιλάει. Έτσι για άλλη μια φορά και καθώς δεν καλύπτονται ολότελα από τα ταμεία οι θεραπείες αυτές αλλά και το υλικό που χρειάζεται αποφασίσαμε να βοηθήσουμε και ευαισθητοποιήσαμε τον κόσμο της περιοχής μας και αυτή τη φορά το αποτέλεσμα ήταν καθηλωτικά συγκινητικό, το ευχαριστώ ήταν και είναι λίγο για τον κόσμο που βοήθησε με το υστέρημα του καθώς η Ελλάδα ήταν ήδη βαθιά χωμένη στη κρίση.
Μετά από την γνωριμία μας  αντιλήφτηκα τις συνέπειες που έχει μια τέτοια πάθηση στη ζωή μιας οικογένειας. Θα αναφέρω μερικά από αυτά διότι σίγουρα αρκετά δεν ξέρω ούτε και εγώ, μόνο οι γονείς της ξέρουν.
Σημαίνει λοιπόν να μην μπορεί να βγει από το σπίτι για ολόκληρο τον χειμώνα ολόκληρη η οικογένεια, συνεχής παρουσία κάποιου στο δωμάτιο της μικρής, έλλειψη μιας απλής βόλτας σαν οικογένεια παρά μόνο το καλοκαίρι και αυτό όχι σε κλειστούς χώρους, ξεκίνημα της ημέρας και της φροντίδας με συνεχές πρόγραμμα(λογοθεραπείες, φυσιοθεραπείες, ασκήσεις από τους γονείς κλπ) από τις πέντε το πρωί μέχρι της 12 το βράδυ, έλλειψη πολλών προσωπικών και κοινωνικών σχέσεων, μηνιαίες μεταφορές με ασθενοφόρο στο Ιπποκράτειο για κάποιες αλλαγές, σε περιπτώσεις απλής ίωσης πιθανή νοσηλεία, ψυχική και σωματική κόπωση…. Πολλά άλλα μπορείτε να τα φανταστείτε εγώ αποφασίζω τελικά να σας δώσω λίγη τροφή για σκέψη…..       
Οι επισκέψεις μου στην οικογένεια λοιπόν ξεκίνησαν τότε εκεί κάπου το 2015 και συνεχίζουν μέχρι και σήμερα και είμαι σε θέση να πω ότι είμαι πολύ υπερήφανη που γνώρισα μια μητέρα τόσο δυνατή, ένα πατέρα τόσο αγέρωχο που δεν σκύβει το κεφάλι, έναν αδερφό τόσο φίλο και μια ΕΙΡΗΝΗ-ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΩ τόσο μαχήτρια…. Αυτό είναι το όνομα της «μικρής» μας λοιπόν μαχήτριας που καθημερινά προσπαθεί να κάνει ένα βήμα για την καλύτερη ποιότητα της ζωής της.   


Μια πραγματικότητα….
Τα τελευταία χρόνια βρέθηκε λοιπόν εμβόλιο για την πάθηση αυτή. Τα αποτελέσματα του είναι πολύ αισιόδοξα για τα παιδιά με την πάθηση και φυσικά σανίδα σωτηρίας για τις ζωές πολλών από αυτών των  παιδιά.
Η οικογένεια το γνώριζε το γεγονός αυτό όμως δεν υπήρχαν πολλές και σίγουρες πληροφορίες για το πώς ακριβώς θα χορηγείται , αν η κατάσταση της μικρής δέχεται την θεραπεία, αν….. αν…. αν  …. Αμέτρητα τα αν… τα πως…. και τα πότε….  
Για την οικογένεια τα νέα ήρθαν σαν φως στο σκοτάδι…. Σαν λιακάδα σε βροχερές μέρες…. Το φάρμακο εγκρίθηκε στην Αμερική και ήδη χορηγείται σε παιδιά στην Αμερική (http://www.mdahellas.gr/exelixeis ), το επόμενο βήμα ήταν να εγκριθεί στην Ευρώπη και εγκρίθηκε (http://www.businesswire.com/news/home/20170601005756/en/ )…. Τώρα το μόνο που μένει είναι να εγκριθεί στην Ελλάδα μας. Τα νέα είναι πολύ ευχάριστα και μόλις σήμερα μαθαίνω ότι δεν θα αργήσει να έρθει το φάρμακο στην Ελλάδα, όμως ίσως να μπορούμε και εμείς οι απλοί πολίτες να βοηθήσουμε να έρθει πιο γρήγορα το φάρμακο απλά υπογράφοντας εδώ… ( https://www.change.org/p/sign-%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%88%CF%84%CE%B5-%CE%AD%CE%B3%CE%BA%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CF%81%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%86%CE%B1%CF%81%CE%BC%CE%AC%CE%BA%CE%BF%CF%85-spinraza-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7-%CE%BD%CF%89%CF%84%CE%B9%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CF%85%CF%8A%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%B1-approve-spinraza-for-spinal-muscular-atrophy ) .
Μια ζωή…..
Μια αθώα ζωή τυχαίνει να γνώρισα εγώ από κοντά με νωτιαία μυϊκή ατροφία, μια γλυκιά ζωή τυχαίνει να γνώρισα από το τηλέφωνο με νωτιαία μυϊκή ατροφία (https://www.youtube.com/watch?v=PHlb8FjOZsU ), μια θαρραλέα ζωή γνωρίζουμε οι περισσότεροι έλληνες με νωτιαία μυϊκή ατροφία τον ολυμπιονίκη μας Γρηγόρη Πολυχρονίδη  (http://www.sport24.gr/Sports/ekklhsh-gia-vohtheia-ap-ton-paraolympionikh-grhgorh-polyxronidh.4542904.html)... Είναι πολλές οι ζωές στην Ελλάδα που δεν γνωρίζουμε με αυτήν την πάθηση, γνωρίζουμε όμως πως ίσως μπορούμε να βοηθήσουμε.
Ευχαριστώ πολύ που με ακούσατε…..
Με σεβασμό η Κοινωνική Λειτουργός

Σοφία Νικολαΐδου

Με μεγάλη επιτυχία ξεκίνησε το τριήμερο πολιτιστικό Φεστιβάλ στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Κρύας Βρύσης.



Με κεντρικό σύνθημα "Ο Πολιτισμός Ενώνει! Μη μένεις αμέτοχος!" ξεκίνησε χθες Παρασκευή ένα διαφορετικό πολιτιστικό Φεστιβάλ στον προαύλιο χώρο του 1ου Δημοτικού Σχολείου Κρύας Βρύσης που διοργανώνει ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων και ο Σύλλογος Διδασκόντων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Κρύας Βρύσης. 
Στην πρώτη μέρα των εκδηλώσεων οι θεατές από την Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, αλλά και από άλλες Περιφερειακές Ενότητες της Κεντρικής Μακεδονίας είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν ένα πλούσιο πολιτιστικό πρόγραμμα που μεταξύ των άλλων περιελάμβανε: μοντέρνους χορούς από τον Α.Σ. «Βιόρυθμος» της Κρύας Βρύσης, όμορφες μελωδίες από τον Πολιτιστικό Σύλλογο «Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος» της Σκύδρας, παραδοσιακούς χορούς: από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ηπειρωτών Κρύας Βρύσης «Ο Πύρρος», από τον Σύλλογο «Αλησμόνητες Πατρίδες» της Αλμωπίας, από τον Σύλλογο Ποντίων Δάφνης «Παναγία η Κίρεζλι», από τον Σύλλογο Ποντίων Κρύας Βρύσης «Αλέξανδρος Υψηλάντης». Αμέσως μετά ακολούθησε ένα γλέντι με τους θεατές να γίνονται αυτοί οι πρωταγωνιστές.
Πρέπει να αναφέρουμε ότι στο φεστιβάλ, συμμετέχουν σχολεία και φορείς από την ευρύτερη περιοχή της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. 
Το πλούσιο πρόγραμμα περιλαμβάνει παρουσίαση παραδοσιακών και μοντέρνων χορών, παρουσιάσεις εκπαιδευτικών κι άλλων προγραμμάτων, θεατρικές παραστάσεις και άλλα happenings. Το φεστιβάλ έχει την υποστήριξη του Δήμου Πέλλας και της ΔΗΚΕΠΑ Πέλλας. 
Για όλους όσους θέλουν να παρακολουθήσουν τις σημερινές και αυριανές εκδηλώσεις του φεστιβάλ παραθέτουμε το πλήρες πρόγραμμα των εκδηλώσεων:

Σάββατο 10 Ιουνίου
19:15 Επίδειξη Tae Kwon Do - Αθλητικός Σύλλογος «Ταξιάρχη» Κρύας Βρύσης
19:45 Παραδοσιακοί χοροί – Εφηβικό τμήμα Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου Γιαννιτσών
20:00 Παραδοσιακοί χοροί – Α.Ε.Σ. «Αριστοτέλης Λουτροχωρίου
20:10 Παραδοσιακοί χοροί – Πολιτιστικός Σύλλογος Ακρολίμνης
20:25 Παιδικό Μιούζικαλ – «Ας χορέψουμε…Γιαννιτσά»
20:35 Θεατρικό δρώμενο «Τάχα μου Δήθεν»
20:45 Μοντέρνοι χοροί – Α.Σ. «Άλμπατρος» Κρύας Βρύσης
21:00 Βραβεύσεις Σχολείων για συμμετοχή στο ποδόσφαιρο, Πινγκ – Πονγκ, 3Χ3 και σκάκι – Σκακιστικός Όμιλος Γιαννιτσών & Ακαδημίας Κρύας Βρύσης
21:15 Θεατρική Παράσταση – Εταιρεία Θεάτρου Θεσσαλονίκης «Μικρός Βορράς»
22:30 Μουσική από τον D.J. Μάνος

Κυριακή 11 Ιουνίου
19:15 Παρουσίαση σχολικού προγράμματος – 3ο Δημοτικό Σχολείο Κρύας Βρύσης
19:25 Επίδειξη Tae Kwon Do - Αθλητικός Σύλλογος «Φίλιππος» Αλεξάνδρειας (Παράρτημα Γαλατάδων)
19:35 Θεατρική παράσταση – Δημοτικό Σχολείο Πενταπλατάνου
20:15 Παρουσίαση τραγουδιών – Χορωδία Κρύας Βρύσης
20:30 Θεατρική παράσταση – Πολιτιστικός Σύλλογος Κρύας Βρύσης «Σωκράτης»
20:45 Παραδοσιακοί χοροί – Π.Σ. Εσωβάλτων «Μέγας Αλέξανδρος ο Μακεδών»
21:00 Παραδοσιακοί χοροί – Πολιτιστικός Σύλλογος Καρυώτισσας «Οι Ακρίτες»
21:15 Παραδοσιακοί χοροί – Πολιτιστικός Σύλλογος Γαλατάδων «Ο Φίλιππος»
21:35 Παραδοσιακοί χοροί – Πολιτιστικός Σύλλογος Γηγενών Κρύας Βρύσης «Οι Μακεδόνες»





Εις άτοπον


Φορώ το πρόσωπό σου όταν νυχτώνει
τα παγωμένα μονοπάτια στο μέτωπο
με τα τρεχούμενα λουλούδια στο βλέμμα

Τις λέξεις σου φορώ
που συνεχίζουν τις μορφές 
από σελίδα σε σελίδα ως να ξεχάσουν
με σώματα φθαρμένα από χάδια και ψιθύρους

Τα χέρια σου φορώ συλλογισμένα
να σκάβουν τον πλησίον
περιμένοντας την καρδιά του ν΄απλωθεί καλοσύνη τρεμάμενη

Τη γλώσσα που μ' επινόησε μιλώ με τη φωνή΄σου
χαμηλώνοντας τη μουσική στον πρώτο αναγκαίο θάνατο
μόνο γιατί κάποιος έπρεπε να χαϊδεύει μια καρέκλα άδεια
κι εγώ να ερημώνω μαζί του
καθαρίζοντας τα πλήκτρα απ' τα δαχτυλικά αποτυπώματα
πριν ξημερώσει να με βρεις


Νιόβη Ιωάννου
από τη συλλογή Εις άτοπον, 2017





"Μαζεύω τα σύνεργα μου: όραση, ακοή, γέψη, όσφρηση, αφή, μυαλό" Νίκος Καζαντζάκης


          «Μαζεύω τα σύνεργα μου: όραση, ακοή, γέψη, όσφρηση, αφή, μυαλό, βράδιασε πια, τελεύει το μεροκάματο, γυρίζω σαν τον τυφλοπόντικα σπίτι μου, στο χώμα. Όχι γιατί κουράστηκα να δουλεύω, δεν κουράστηκα, μα ο ήλιος βασίλεψε. 

          Ο ήλιος βασίλεψε, θάμπωσαν τα βουνά, οι οροσειρές του μυαλού μου κρατούν ακόμα λίγο φως στην κορφή τους, μα η άγια νύχτα πλακώνει, ανεβαίνει από της γης, κατεβαίνει από τον ουρανό, και το φως ορκίστηκε να μην παραδοθεί· μά το ξέρει, σωτηρία δεν υπάρχει· δε θα παραδοθεί, μά θα σβήσει.

          Ρίχνω στερνή ματιά γύρω μου· ποιόν να αποχαιρετήσω; τι ν'αποχαιρετήσω; τα βουνά, τη θάλασσα, την καρπισμένη κληματαριά στο μπαλκόνι μου, την αρετή, την αμαρτία, το δροσερό νερό; Μάταια, μάταια· κατεβαίνουν όλα ετούτα μαζί μου στο χώμα.

          Σε ποιόν να εμπιστευτώ τις χαρές και τις πίκρες μου, τις μυστικές δονκιχώτικες λαχτάρες της νιότης, την τραχιά σύγκρουση αργότερα με το Θεό και με τους ανθρώπους, και τέλος την άγρια περηφάνια που έχουν τα γεράματα που καίγουνται μά αρνιούνται, ως το θάνατο, να γίνουν στάχτη; Σε ποιόν να πω πόσες φορές σκαρφαλώνοντας, με τα πόδια, με τα χέρια, τον κακοτράχαλο ανήφορο του Θεού, γλίστρησα κι έπεσα, πόσες φορές σηκώθηκα, όλο αίματα, και ξανάρχισα ν'ανηφορίζω; Πού να βρω μια ψυχή σαρανταπληγιασμένη κι απροσκύνητη, σαν την ψυχή μου, να της ξομολογηθώ;

          Σφίγγω ήσυχα, πονετικά, ένα σβώλο κρητικό χώμα στη φούχτα μου· το κρατούσα το χώμα ετούτο πάντα μαζί μου, σε όλες μου τις περιπλάνησες, και στις μεγάλες μου αγωνίες το'σφιγγα μέσα στη φούχτα μου κι έπαιρνα δύναμη, δύναμη μεγάλη, σαν να'σφιγγα το χέρι φίλου αγαπημένου. Μα τώρα που βασίλεψε ο ήλιος και το μεροκάματο τέλεψε, τι να την κάμω τη δύναμη; Δεν την έχω ανάγκη πια· κρατώ το χώμα ετούτο της Κρήτης και το σφίγγω με άφραστη γλύκα, τρυφεράδα κι ευγνωμοσύνη, σαν να σφίγγω μέσα στη φούχτα μου και ν'αποχαιρετώ το στήθος γυναίκας αγαπημένης. Αυτό ήμουν αιώνια, αυτό θα'μαι αιώνια, πέρασε αστραπή η στιγμή που στροβιλίστηκες, άγριο χώμα της Κρήτης, κι έγινες αγωνιζόμενος άνθρωπος.

          Τι αγώνας, τι αγωνία, τι κυνηγητό του ανθρωποφάγου αοράτου θεριού, τι επικίντυνες ουρανικές και σατανικές δυνάμες η φούχτα ετούτη το χώμα! Ζυμώθηκε μ'αίμα, δάκρυο κι ιδρώτα, γίνηκε λάσπη, γίνηκε άνθρωπος, πήρε τον ανήφορο, να φτάσει-που να φτάσει; Σκαρφάλωνε αγκομαχώντας το σκοτεινό όγκο του Θεού, άπλωνε τα χέρια, έψαχνε, έψαχνε και μάχουνταν να βρεί το πρόσωπο του.

          Κι όταν, τα ολοστερνά ετούτα χρόνια, απελπισμένος πια, ένιωσε πώς ο σκοτεινός αυτός όγκος δεν έχει πρόσωπο, τι καινούργιος, όλο αναίδεια και τρόμο, αγώνας να πελεκήσει την ακατέργαστη κορφή και να της δώσει πρόσωπο-το πρόσωπο του!

          Μα τώρα το μεροκάματο τέλεψε, μαζεύω τα σύνεργα μου· ας έρθουν άλλοι σβώλοι χώματα να συνεχίσουν τον αγώνα· είμαστε, εμείς οι θνητοί, το τάγμα των αθανάτων, κόκκινο κοράλλι το αίμα μας, και χτίζουμε απάνω στην άβυσσο ένα νησί».

«Αναφορά στον Γκρέκο»
Νίκος Καζαντζάκης






Το τρολ


ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΞΗΜΕΡΩΣΕ, ΚΑΠΟΤΕ ΕΝΑ ΤΡΟΛ·
 από θηρίο του διαδικτύου
 ζώο το έκανε οικόσιτο,
κι ήτανε τρυφερό και διακριτικό και στην αφή τόσο απαλό,
 πιό απαλό ακόμα κι από γάτα.
Τώρα πώς έγινε και, έτσι ξαφνικά, 
αυτό το τόσο εξημερωμένο τρολ
τον κατα-σπάραξε, κανείς δεν ξέρει.



Του Αργύρη Χιόνη από τα "Ασήμαντα Περιστατικά"
όπου τρολ, μοναξιά κι όπου διαδίκτυο, έρημος






Όλα τα ονόματα έχουν φόρτιση. Τι κρύβει το δικό σου;


Πείτε για μια στιγμή δυνατά το όνομά σας, να το ακούσετε. Πώς σας φαίνεται;
Ίσως να αισθάνεστε ότι είναι πολύ περισσότερα από μια λέξη. Όπως κάθε όνομα, φέρει μαζί του μια ιστορία, ένα οικογενειακό παρελθόν. Αν είναι όνομα προγόνου περιέχει κάτι από την ενέργεια της γιαγιάς και του παππού από όπου προήλθε αλλά και όλης της προγονικής γραμμής από την οποία κληροδοτήθηκε. Αν είναι όνομα ελεύθερης επιλογής των γονιών ή των αναδόχων περιέχει κάτι από την ενέργεια των φαντασιώσεων που τους έκαναν να επιλέξουν αυτό το όνομα.
Όλα τα ονόματα έχουν φόρτιση. Έχουν επίσης και μια συγκεκριμένη δόνηση που σχηματίζεται από τους ήχους των γραμμάτων, από την ενέργεια του παρελθόντος από το οποίο προέρχονται , από το νόημα της ίδιας της λέξης και από κάτι παραπάνω, κάτι «μαγικό» που δικαιολογεί αυτούς που λένε πως όποιος γνωρίζει το όνομα των αόρατων όντων μπορεί να τα εξουσιάζει. Η πεποίθηση αυτή πηγαίνει χιλιετίες πίσω και αποτυπώνεται στην κατά τη Βίβλο Δημιουργία του κόσμου όπου ο Θεός φέρνει όλα τα ζώα μπροστά στον Αδάμ για να τους δώσει όνομα και να τα εξουσιάσει. Το ίδιο το Όνομα του Θεού είναι μυστικό και άρρητο , δεν μπορεί καν να προφερθεί.
Αν και σήμερα οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν το όνομά τους απλώς σαν στοιχείο της ταυτότητάς τους , οι εσωτερικές παραδόσεις αποκαλύπτουν πως στην ουσία είναι μια «σφραγίδα». Δημιουργεί ένα ενεργειακό αποτύπωμα γύρω μας κάθε φορά που το ακούμε, επιδρώντας στον ψυχισμό, στη συμπεριφορά, στις σχέσεις και στο ίδιο το πεπρωμένο μας. Παρατηρείστε για παράδειγμα πως όταν σας αποκαλούν με κάποιο χαΪδευτικό , υποκοριστικό ή παρατσούκλι κάτι αλλάζει στην αίσθηση του εαυτού σας συχνά και στην ίδια τη διάθεσή σας. Όσο αδιόρατη κι αν φαίνεται αυτή η αλλαγή είναι ωστόσο παρούσα. Σ’ αυτήν ακριβώς αποβλέπουν όλες οι μυήσεις που επιβάλλουν την αλλαγή του ονόματος του μυούμενου. Από τη χριστιανική βάπτιση όπου από «μπέμπης» «μπέμπα», «μωρό» το βρέφος αποκτά ένα είδος οντότητας με το όνομα που του δίνεται, μέχρι την είσοδο στο μοναχικό βίο όταν ο μοναχός παίρνει νέο όνομα.
Ωστόσο κάθε αλλαγή ονόματος συνεπάγεται μεταβολή της ιδιαίτερης δόνησης που συνοδεύει το άτομο κάτι που από μόνο του επιφέρει επίσης μεταβολές στη ζωή του . Αυτό γίνεται φανερό με πολύ χαρακτηριστικό τρόπο στην καριέρα καλλιτεχνών που αλλάζοντας το όνομά τους γνώρισαν την επιτυχία. Ένας από αυτούς ήταν στη δεκαετία του 70 ένας άσημος τραγουδιστής που περνούσε απαρατήρητος μέχρι που κάποιος ατζέντης τον μετονόμασε σε Έγκελμπερτ Χάμπερντινγκ και τον οδήγησε στην επιτυχία με τα ίδια ακριβώς τραγούδια! Από την άλλη πλευρά δεν είναι βέβαια καθόλου τυχαίο το πόση έρευνα αγοράς γίνεται προκειμένου να δοθεί όνομα σε ένα καινούργιο προϊόν, σε μια εταιρία, σε ένα μαγαζί ή ακόμα και σε ένα πολιτικό κόμμα. Μερικά ονόματα στοιχίζουν δισεκατομμύρια.
Φως στη μυστηριώδη δύναμη των ονομάτων ρίχνει η αριθμολογία που ακολουθώντας την Πυθαγόρεια αρίθμηση μετατρέπει κάθε γράμμα σε αριθμό και αθροίζοντας όλα τα γράμματα μιας λέξης βγάζει το σύνολο, τον περίφημο λεξάριθμο που με τη σειρά του έχει αντιστοιχιστεί με ορισμένες πολύ συγκεκριμένες ιδιότητες. Το πιο ενδιαφέρον στην ιστορία αυτή είναι πως κάθε φορά που χρησιμοποιούμε μια χαϊδευτική λέξη αντί το όνομα κάποιου είναι σαν να τον καλούμε να ανταποκριθεί με τον ιδιαίτερο τρόπο που αντιστοιχεί όχι μόνο στο νόημα της λέξης που του λέμε αλλά και στη δόνηση που αντιστοιχεί στον λεξάριθμό της. Ελάτε όμως να δούμε πώς θα βρίσκετε τον λεξάριθμο των ονομάτων και τη βαθύτερη σημασία τους.

Σύμφωνα με την Πυθαγόρεια αρίθμηση τα γράμματα αντιστοιχούν στους ακόλουθους αριθμούς:
Α=1, Β=2, Γ=3, Δ=4, Ε=5, Ζ =7, Η=8, Θ=9, Ι=10, Κ=20, Λ=30, Μ=40, Ν=50, Ξ=60, Ο=70, Π=80, Ρ=100, Σ=200, Τ=300, Υ=400, Φ=500, Χ= 600, Ψ=700, Ω=800.
Για να βρείτε το λεξάριθμο που αντιστοιχεί στο όνομά σας αθροίζετε τους επιμέρους αριθμούς των γραμμάτων και αθροίζετε επίσης και το τελικό αποτέλεσμα ώστε να καταλήξετε σε ένα μονοψήφιο αριθμό. Συνήθως το υποκοριστικό έχει διαφορετική αριθμητική αξία όπως στην περίπτωση της Ελένης λ.χ. που έχει ως λεξάριθμο το 8 (Ε=5 + Λ=30 + Ε=5 + Ν=50 + Η=8 που καταλήγουν σε 98 τα οποία αθροιζόμενα 9+8 δίνουν 17 κι αυτό με τη σειρά του 8) ενώ το Λένα έχει λεξάριθμο 5 ( Λ=30 +Ε=5 + Ν=50 +Α=1 = 86, δηλαδή 8+6= 14 και 1+4=5). Στην περίπτωση αυτή η Ελένη ως Λένα δίνει μεγάλη σημασία στην ελευθερία ενώ ως Ελένη δίνει έμφαση στα υλικά αγαθά. Σε κάθε περίπτωση το βαφτιστικό μας όνομα είναι αυτό με το οποίο είμαστε κατά βάθος συντονισμένες ενώ το υποκοριστικό μας αποτελεί ένα επίκτητο πεπρωμένο. Το ίδιο ισχύει και με το πλήρες ονοματεπώνυμό μας το οποίο αν αλλάξει π.χ. λόγω γάμου, τότε μας οδηγεί επίσης σε ένα επίκτητο πεπρωμένο.
Η Σημασία των Αριθμών
Καταλήγοντας στον μονοψήφιο λεξάριθμο του ονόματος που σας ενδιαφέρει (είτε αυτό είναι βαπτιστικό, είτε ένα χαϊδευτικό γλυκόλογο ή και κάποιο πικρόλογο !) ανατρέξτε στη λίστα που ακολουθεί για να βρείτε τα χαρακτηριστικά με τα οποία συνδέεται κάθε αριθμός.

1. Άτομο στο οποίο προέχει η λογική και ο παρορμητσμός. Διαθέτει ηγετικές ικανότητες και γοητεύεται από τα νέα ξεκινήματα και τις πρωτοποριακές ιδέες.. Έχει έντονη προσωπικότητα αλλά στην υπερβολή του μπορεί να γίνεται εγωκεντρικό. Επειδή είναι πρωτοπόρο έρχεται συχνά αντιμέτωπο με την μοναξιά καθώς προχωρά μπροστά με ορμή. Έχει μαχητικό πνεύμα , του αρέσει να παίρνει πρωτοβουλίες και να ξεκινά νέα πράγματα αρκεί να υπάρχει κάποιος να τα συνεχίσει και να τα συντηρήσει γιατί αυτό συνεχίζει για να ανακαλύψει νέους ορίζοντες. Δεν αντέχει τη μονοτονία , την ανία και οτιδήποτε συνηθισμένο. Είναι όμως πολύ ευαίσθητο στην κριτική και στη γνώμη των άλλων. Η ισχυρογνωμοσύνη του απαιτεί να γίνονται όλα με το δικό του τρόπο κι έτσι μπορεί να συμπεριφέρεται με αυταρχισμό κρατώντας μια στάση σαν να τα ξέρει όλα. Θα αναμιχθεί εύκολα με τον κόσμο αλλά ποτέ δεν θα γίνει «ένας από τους πολλούς».

2. Σ’ αυτό το άτομο προέχει το συναίσθημα. Το εκφράζει με τη μεγάλη του διάθεση για συντροφικότητα. Έχει πλούσια φαντασία και είναι πρόθυμο να αφοσιωθεί και να συνδεθεί βαθιά. Προτιμά κάποιος άλλος να έχει την πρωτοβουλία κι αυτό να ακολουθεί ή να συντροφεύει. Είναι συνεργάσιμο αλλά μπορεί να γίνει έρμαιο των άλλων από φόβο μοναξιάς. Στην υπερβολή του μπορεί να μετατρέψει την ευαισθησία του σε ευθιξία , συναισθηματική ανασφάλεια και ενοχή. Κάτι που πρέπει να μάθει είναι να συνεργάζεται με άλλους χωρίς να παραμελεί τις δικές του προσωπικές ανάγκες ενώ είναι σημαντικό να μην παγιδεύεται στην αναποφασιστικότητα. Από την άλλη πλευρά έχει τη μαγική ικανότητα να συμφιλιώνει αντιμαχόμενες πλευρές ενώ στο σπίτι του όλοι νιώθουν εξαιρετική ζεστασιά. Παράλληλα είναι καλός σύντροφος πιστός, στοργικός και προσεκτικός με τα οικονομικά.

3. Πρόκειται για άτομο επικοινωνιακό με ισορροπία λογικής και συναισθήματος. Διαθέτει ευφράδεια και άνεση να διατυπώνει τις σκέψεις του. Λατρεύει το κουβεντολόι, τα τηλεφωνήματα, τα sms και τα e-mail, τόσο όσο και το να βρίσκεται συνεχώς σε κίνηση και σε επαφή με κόσμο. Είναι κοινωνικό και πρόθυμο στις συναναστροφές . Μπορεί να ζει σε κατάσταση χαράς και ενθουσιασμού εμπνέοντας τους άλλους. Είναι κεφάτο, διασκεδαστικό άτομο και του αρέσει το φλερτ. Κάτι που δεν αντέχει είναι η κριτική. Στην υπερβολή του μπορεί να γίνει φλύαρο, δυσκίνητο ή αντίθετα υπερκινητικό και να περνά διαστήματα απομόνωσης και άρνησης για επαφή με κόσμο. Έχει την τάση να σκορπίζει την ενέργειά του, παρ’ όλα αυτά έχει μια εκπληκτική ικανότητα να βρίσκεται στο σωστό μέρος τη σωστή στιγμή ενώ είναι πολύ τυχερό με τα χρήματα και τις ευκαιρίες.

4. Εδώ το άτομο βάζει βάσεις και όρια. Ξέρει να εργάζεται με συνέπεια και πειθαρχία ενώ πρόθυμα ακολουθεί τους κανόνες και δεσμεύεται από αυτούς. Γενικά δεν του αρέσει να κρατά εκκρεμότητες αλλά μπορεί να καταλήγει σε αυτοπεριορισμό και βασανιστική υπευθυνότητα. Η ακεραιότητα και η τιμιότητα είναι έμφυτες αρετές του. Συχνά είναι τόσο προσγειωμένο που ίσως καταντά λίγο βαρετό. Το «πρέπει» είναι μια λέξη που χαρακτηρίζει έντονα τη ζωή του και καθώς σέβεται την τάξη μπορεί να διατηρεί και την αναγκαία ρουτίνα της καθημερινότητας. Ξέρει την αξία του χρήματος και δεν το σπαταλά εύκολα ενώ μπορεί να κάνει μεγάλες περικοπές επιδιώκοντας να αποκτήσει ένα δικό του σπίτι, μια δική του βάση. Ως σύντροφος είναι αξιόπιστος και αφοσιωμένος ενώ συνήθως δεν ξοδεύει περισσότερα από όσα έχει. Επιπλέον επειδή του αρέσει η τάξη τακτοποιεί πάντα ό,τι ανακατέψει.

5. Η ελευθερία είναι η λέξη κλειδί γι αυτό το άτομο. Ενδιαφέρεται για το χώρο του μεταφυσικού και τα μακρινά ταξίδια αναζητώντας κάθε είδους ανοιχτούς ορίζοντες.. Αγαπά την περιπέτεια, κάθε τι καινούργιο και απεχθάνεται την ανία και τη ρουτίνα. Η στάση του προς τη ζωή εκφράζεται με ταχύτητα, ενθουσιασμό και επιθυμία να είναι ενήμερο για όλα γι αυτό και αγαπά το διάβασμα. Δεν φοβάται να γνωρίσει νέους ανθρώπους, νέες εμπειρίες και διαφορετικές κουλτούρες και καθώς αγαπά την ανεξαρτησία είναι εντελώς απρόθυμο για δέσμευση. Όταν όμως πέσει στην υπερβολή μπορεί η τάση για ελευθερία να μετατραπεί σε αναρχία, η διάθεση για ταξίδια να μετατραπεί σε αυτοκαταστροφικές φυγές και να εκφράσει μια στάση έλλειψης σεβασμού της ελευθερίας των άλλων. Σε κάθε περίπτωση βρίσκεται σε μια κατάσταση συνεχούς έντασης αλλά και σε ένα είδος νεανικότητας ανεξάρτητα από την ηλικία του.

6. Ο έρωτας, η οικογένεια , οι σχέσεις έχουν μεγάλη σημασία για αυτό το άτομο. Αισθάνεται να ολοκληρώνεται μέσα από τις σχέσεις και έχει βαθιά ανάγκη για συντροφικότητα, συζυγική ζωή και συνύπαρξη . Το ιδανικό του είναι ένα λιμάνι –σπιτικό όπου τα πάντα είναι όμορφα διακοσμημένα. Έχει την τάση να εξιδανικεύει το γάμο, τον σύντροφό του και τις ερωτικές σχέσεις και βέβαια είναι πρόθυμο να προσφέρει, να φροντίσει και να αγαπήσει με πάθος. Παράλληλα λατρεύει τα καταναλωτικά αγαθά ιδίως αν έχουν να κάνουν με το σπίτι και τους αγαπημένους. Κάτι που έχει ανάγκη να μάθει είναι όχι μόνο να δίνει αλλά και να παίρνει γιατί συχνά παραμελεί τις δικές του ανάγκες επιθυμώντας συνεχώς να φροντίζει και να υπηρετεί τους αγαπημένους του. Έχει επίσης την τάση να ανησυχεί υπερβολικά μπροστά σε οποιαδήποτε αλλαγή της ρουτίνας ή των συνηθειών του.

7. Το άτομο εδώ έχει την ανάγκη να βρει απαντήσεις σε βαθύτερα υπαρξιακά ερωτήματα. Η ενδοσκόπηση , η αυτογνωσία και η ενασχόληση με τη φιλοσοφία το βοηθούν να εξελιχθεί και να γαληνέψει. Διαθέτει βαθιά ενόραση , παρατηρητικότητα και εσωτερική σοφία. Η απομόνωση είτε είναι επιζητούμενη είτε εντελώς ανεπιθύμητη. Γενικά όμως είναι λιγομίλητο και δεν νιώθει άνετα με τον πολύ κόσμο. Στη διάρκεια της ζωής του θα περνά από περιόδους μοναξιάς ή αντίθετα θα βιώνει την έντονη εξάρτησή του από την παρέα των άλλων. Παρ’όλα αυτά έχει ανάγκη να κάνει πράγματα μόνο του, να ερευνά, να μελετά και να διαβάζει. Πολύ σημαντικό γι αυτό είναι να βρίσκεται συχνά στην εξοχή καθώς η επαφή με τη φύση το βοηθά να ισορροπήσει και το θεραπεύει. Για κάτι που δεν χρειάζεται να ανησυχεί είναι τα χρήματα επειδή πάντα θα έχει , έστω και τα στοιχειώδη.

8. Εδώ το άτομο έχει την ικανότητα να θέτει μακροπρόθεσμους στόχους και να αφοσιώνεται σ’ αυτούς. Είναι ισχυρογνώμων και επιβάλλει τους δικούς του κανόνες για το πώς πρέπει να γίνονται τα πράγματα κάτι που του επιτρέπει η θέση εξουσίας στην οποία συχνά βρίσκεται. Στην καλύτερη έκφρασή του μπορεί να μετατραπεί σε παράδειγμα και πηγή έμπνευσης για το περιβάλλον του. Ο κόσμος της ύλης το γοητεύει και συχνά ανοίγεται σε μεγάλες επιχειρήσεις. Στην υπερβολή του αποκτά έντονη προσκόλληση στα υλικά αγαθά ή κάνει σπατάλες μέχρι χρεοκοπίας . Μπορεί επίσης να έχει υπερβολική προσήλωση στο σεξ. Με τα χρόνια αποκτά αρκετά σύμβολα πλούτου, χρήμα, επιτεύγματα, επιτυχία και δύναμη. Είναι εξαιρετικός κριτής χαρακτήρων και συχνά παίζει το ρόλο του σοφού συμβούλου αν δεν έχει ξοδέψει τον εαυτό του στο κυνήγι του χρήματος και της δύναμης.

9. Η ανάγκη για ολοκλήρωση είναι έντονη στο άτομο αυτό. Μόνο έτσι μπορεί να βρει την ειρήνη και να γαληνέψει. Συχνά αναλαμβάνει να ολοκληρώσει το έργο άλλων καθώς έχει την ικανότητα να κλείνει ημιτελείς υποθέσεις και να φέρει εις πέρας τις αποστολές που του αναθέτουν ή που αναλαμβάνει οικειοθελώς. Είναι άτομο με βαθύ ανθρωπισμό και ανάγκη να βελτιώσει τον κόσμο. Νιώθει έντονη συμπόνια και κατανόηση και προσφέρει τον εαυτό του και την ενέργειά του στην υπηρεσία προς την ανθρωπότητα. Συχνά ζει σε έναν κόσμο γεμάτο ιδεαλισμό αλλά με πολλά πρακτικά προβλήματα. Μπορεί να κάνει περιουσία και να τη χάσει πολλές φορές στη ζωή του. Αφοσιώνεται σε οικολογικές, ειρηνιστικές οργανώσεις και σκοπούς αλλά διαθέτει και μια ασυνήθιστη ικανότητα να προσελκύει βοήθεια, ευκαιρίες επιτυχίας, χρήματα και καλοτυχία.

Της Ιουλίας Πιτσούλη





Συγγνώμη…


Ξύπνησε από έναν βαθύ λήθαργο. Προσπαθούσε να συνειδητοποιήσει πού βρισκόταν. Κοίταζε γύρω του. Όλα θολά. Δεν μπορούσε να ξεχωρίσει αν βρισκόταν στο κρεβάτι του, στο δωμάτιό του, στο σπίτι του.
Έκλεισε τα μάτια. Πήρε μια βαθιά ανάσα και προσπάθησε ν’ αφουγκραστεί κάποιον θόρυβο, κάποιον ήχο, κάποιον γνώριμο ήχο. Τίποτα. Νεκρική σιγή. Πήρε ξανά βαθιά ανάσα και άνοιξε τα μάτια. Πάλι όλα θολά.
“Πρέπει να ηρεμήσεις, χωρίς να πανικοβάλεσαι. Όνειρο ήταν. Δεν ήταν η πραγματικότητα. Παιχνίδισμα του μυαλού. Ηρέμησε, λοιπόν, και θα δεις πως όλα θα είναι καλά…”
Ναι, ναι, τώρα θυμάται. Βρισκόταν, λέει, με την Ελένη, την δική του Ελένη, σε ένα ξέφωτο. Πρέπει να ήταν στα νιάτα τους ακόμα. Κάθονταν αγκαλιασμένοι στις ρίζες μια πανάρχαιας ελιάς και έκαναν όνειρα για το μέλλον τους, όταν από το πουθενά εμφανίστηκε ένας τεράστιος άντρας, πολύ τριχωτός -αυτό του έκανε μεγάλη εντύπωση- και είχε άγριο και απειλητικό ύφος. Σαν άγγιξε, όμως, την Ελένη του, μεταμορφώθηκε σε πανέμορφο και πεντακάθαρο παλληκάρι. Εκείνη, σαν υπνωτισμένη, σηκώθηκε, αφέθηκε στα χέρια του, χώθηκε στην αγκαλιά του παλληκαριού και άρχισαν ν’ απομακρύνονται. Εκείνος άρχισε να φωνάζει και να την παρακαλεί να γυρίσει πίσω. Προσπαθούσε να σηκωθεί, να τρέξει ξοπίσω τους, να την πάρει πίσω, μα ήταν αδύνατον· τα πόδια του είχαν ενωθεί με τις ρίζες τούτης της αιωνόβιας ελιάς…
“Βλέπεις; Όνειρο ήταν. Ορίστε, μπορείς να κινήσεις τα πόδια σου… Κι ύστερα, η Ελένη δεν υπάρχει πια, εδώ και κάτι χρόνια…”
Άνοιξε τα μάτια του και είδε τώρα πεντακάθαρα το δωμάτιό του. Και ναι, δίπλα, στο κομοδίνο του, υπάρχουν δύο φωτογραφίες· η μία από τον γάμο τους και η άλλη, του γιού του.
“Λες να έπαθε κάτι το παιδί; Λες να ήρθε η Ελένη να μου τον πάρει;”
Στη σκέψη αυτή άρχισε να τον λούζει κρύος ιδρώτας κι ας ήταν καταχείμωνο.
«Έλα, πατέρα, καλημέρα…» άκουσε τη φωνή του μονάκριβού του από το τηλέφωνο. «Σε παίρνω τόσην ώρα και ήμουν έτοιμος να έρθω… Ανησύχησα…»
«Καλημέρα, αγόρι μου. Κοιμόμουν… Συγγνώμη… Είσαι καλά;»
«Ναι, πατέρα, καλά είμαι. Εσένα, όμως, σε ακούω κάπως… Τι συμβαίνει; Μήπως η καρδιά σου πάλι;»
«Όχι, όχι, παιδί μου. Να, κοιμήθηκα βαριά και είδα ένα περίεργο όνειρο… Αυτό είναι όλο… Αυτό είναι όλο…»
«Εφιάλτη;»
«Μπορεί να είναι εφιάλτης, όταν πρωταγωνιστεί η μάνα σου, παιδί μου;»
«Είδες τη μαμά; Κι εσύ;»
«Ναι. Μη μου πεις πως την είδες κι εσύ…»
«Ακριβώς. Και μάλιστα ήταν ένα περίεργο όνειρο…»
«Για πες μου…»
Και άρχισε ο γιος να διηγείται το όνειρο στον πατέρα του. Ένα ίδιο όνειρο, μόνο που οι ρόλοι ήταν διαφορετικοί. Το παιδί βρισκόταν με την μάνα -που σημειωτέον, η Ελένη πέθανε στην γέννα- και ήρθε ο πατέρας, την βούτηξε από την αγκαλιά του παιδιού κι έμεινε εκείνο, σε παιδική ηλικία, ολομόναχο κάτω από την ελιά και φοβισμένο…
«Εσύ τι είδες, πατέρα;»
«Κάτι παρόμοιο, παιδί μου… Κάτι παρόμοιο…»
Και ναι, γιατί, μιλώντας με τον γιο του, θυμήθηκε την μεταμφίεση και μετατροπή του αγριάνθρωπου σε παλληκάρι. Αυτό το παλληκάρι που του “έκλεψε” την Ελένη του, ήταν ο ίδιος ο γιος του.
«Μόλις τελειώσω, θα έρθω να σε πάρω. Θα πάμε να φάμε έξω. Μην ετοιμάσεις τίποτα, εντάξει;»
«Εντάξει, παιδί μου. Και να σου πω…, να προσέχεις και να ξέρεις πως σ’ αγαπάω πολύ.»
«Κι εγώ, πατέρα. Έλα, τώρα, θα τα πούμε από κοντά. Πρέπει να κλείσω. Σ’ αγαπάω, πατέρα, και σ’ ευχαριστώ.»
«Εγώ, παιδί μου, εγώ…»
Σαν έκλεισε το τηλέφωνο, σηκώθηκε, πλύθηκε, έφτιαξε το καφεδάκι του, πήγε στην αγαπημένη του πολυθρόνα, άναψε ένα τσιγάρο και αυτή η ρουφηξιά του έκαψε τα σωθικά…
“Πόσα παιχνίδια μας παίζει το μυαλό…” σκέφτηκε φωναχτά.
Στο τραπεζάκι που ήταν δίπλα στην πολυθρόνα του, ήταν η φωτογραφία της Ελένης του. Την πήρε ευλαβικά στα χέρια, την ακούμπησε στο στήθος και δυο δάκρυα κύλησαν στα μάγουλά του…
Θυμήθηκε εκείνη την ημέρα. Την ημέρα που την έπιασαν οι πόνοι κι έτρεξαν στο μαιευτήριο, όλο χαρά και αγωνία. Θυμήθηκε πόση αγωνία είχε, όσο περίμενε τον γιατρό ή την μαία ή κάποια νοσοκόμα τελοσπάντων, να έρθει να του πει μια κουβέντα έστω. Και αφού είχαν φύγει οι περισσότεροι νεοφώτιστοι πατεράδες, βλέπει τον γιατρό της Ελένης που του κάνει νεύμα να τον ακολουθήσει. Τον χτύπησε στον ώμο…
«Τι συμβαίνει, γιατρέ; Τι έχει το παιδί; Γέννησε καλά η Ελένη μου;»
«Κώστα…, συγγνώμη… Δεν ξέρω τι άλλο να σου πω.»
«Τι συμβαίνει, γιατρέ; Πού είναι η Ελένη; Πήγαινέ με κοντά της, θα με έχει ανάγκη…»
«Η Ελένη σου χάρισε ένα υγιέστατο αγοράκι…»
«Τότε;…»
«Πώς να σου το πω… Η Ελένη ίσα που πρόλαβε να το δει… Ανακοπή, Κώστα μου… Προσπαθήσαμε… Μάταιος κόπος. Και η γέννα ήταν εύκολη… Είχε ποτέ πρόβλημα με την καρδιά;»
Τις τελευταίες φράσεις δεν τις άκουσε… Θυμάται πώς έπιασε τον γιατρό από τον γιακά και άρχισε να τον ταρακουνά, μουγκρίζοντας ένα «ΟΧΙ».
Πόσο το μίσησε τούτο το παιδί… Πόσο δεν το ήθελε μήτε να το δει ούτε να το αγγίξει… Εξαιτίας του έφυγε η Ελένη του… Τι να το κάνει τώρα;…


*

Το μεγάλωσε τούτο το παιδί, παίρνοντας το ρόλο του πατέρα ΚΑΙ της μάνας. Το λάτρεψε τούτο το παιδί! Κι όσο μεγάλωνε, τόσο έμοιαζε στην Ελένη του!...
«Πω πω… Πόσο χαζός είμαι… Ξεμωράθηκα… Σήμερα κλείνει τα τριάντα του… Πώς το ξέχασα… Πώς ξέχασα μια τέτοια μέρα…»
Όλα αυτά τα χρόνια και ειδικά στα μαθητικά, του γιόρταζε τα γενέθλια με κρύα καρδιά, ενώ η ψυχή του έκλαιγε. Και πηγαίνοντας το παιδί στο γυμνάσιο, αρνιόταν το ίδιο να τα γιορτάζει, συνειδητοποιώντας τα διπλά συναισθήματα τόσο του πατέρα, αλλά και τα δικά του.
«Αχ Ελένη μου… Αυτό ήρθες να μας πεις; Γι’ αυτό μου είπε να φάμε έξω… Παλληκάρι μου…, κι εγώ το ξέχασα τελείως…»
Άφησε τη φωτογραφία που κρατούσε όλην αυτή την ώρα στη θέση της, ντύθηκε βιαστικά και βγήκε έξω…

*

«Χρόνια σου καλά και πολλά, αγόρι μου…», είπε ο Κώστας, αγκαλιάζοντας τον γιο του, σαν ήρθε να τον πάρει. «Αυτό είναι για σένα…» και του έδωσε ένα κουτί όπου είχε ένα πανάκριβο και πανέμορφο ρολόι.
«Πατέρα μου, δεν ήταν ανάγκη…»
«Πώς, παιδί μου, πώς… Τόσα χρόνια πενθούσα τη μάνα σου κι έχανα τη γιορτινή σου μέρα. Θα με συγχωρέσεις ποτέ;…»
«Γλυκέ μου πατέρα… Εγώ να σε συγχωρήσω; Εγώ πρέπει να σου ζητήσω συγγνώμη. Εξαιτίας μου έχασες τη μάνα κι ας φρόντισες, όλα αυτά τα χρόνια, να μην είναι τόσο δυνατή η απουσία της… Σ’ ευχαριστώ, πατέρα, σ’ ευχαριστώ…»

γράφει η Αθηνά Μαραβέγια





Καβγάς


Αρχίζει πάντα ξαφνικά. Καταιγίδα που σε βρίσκει απροετοίμαστο στη μέση του δρόμου. Φθόγγοι που ενώνονται σε συλλαβές και φτιάχνουν λέξεις που εκσφενδονίζονται εκατέρωθεν. Πώς ξέρουν άραγε τον μαγικό τρόπο να ταράζουν ανεπανόρθωτα την προηγούμενη ηρεμία σου; Εκνευρισμός. Ύπουλο συναίσθημα. Αμείλικτος δολοφόνος του έρωτα. Νάνος αρχικά, μεταμορφώνεται σε γίγαντα που σε κατασπαράζει. Λέξη τη λέξη χτίζεται ο καβγάς! Ποιο τσιμέντο και ποια τούβλα; Οι λέξεις χτίζουν αδιαπέραστα τείχη! Κι εσύ πετάς το μπαλάκι. Μπαίνεις στο παιχνίδι του εκσφενδονισμού λέξεων που πληγώνουν, που δεν ξεχνιούνται, που απομακρύνουν... Λάθος! Γύρνα πλευρό. Flashback μια σκηνή στο μυαλό. Λίγο πριν αγκαλιά βλέπαμε ταινία. Γέλια, σαν να τ' ακούω, χυμένη μπύρα στο τραπεζάκι του σαλονιού, φρεσκοψημένο ποπ κορν, νιώθω το αλάτι στα χείλη μου ακόμη.

Άδειο το κρεβάτι. Μυρωδιά από τσιγάρα αιωρείται. Καπνίζει κάπου στο μπαλκόνι. Σίγουρος για την ετυμηγορία. Καμιά αυτοκριτική. Ένοχος εγώ, πάντα εγώ! Η καρδιά μου χτυπά ανεξέλεγκτα. Βουίζει ο νους από σκόρπια λόγια κι εικόνες. Πώς έγινε πάλι; Απ' το ζενίθ στο ναδίρ. Φωνές που σκίσαν τη νύχτα. Πόσο ντρέπομαι! Πάλι θα έστησε αυτί το ζευγάρι από κάτω! «Σε ικετεύω, σταμάτα. Μη φωνάζεις άλλο!». Αυτός εκεί! «Γιατί το είπες αυτό;», «Τι εννοούσες;» με το άλλο. Δεν ξέρω, δε θυμάμαι. Γιατί μαλώσαμε πάλι; Πώς ξεκίνησε όλο αυτό το κακό; Μικρά, μικρά καρφάκια απ' τη γλώσσα ίσια στην καρδιά! Μου τα πετούσε. Κι εγώ του τ' ανταπέδιδα! Αγάπη ή μίσος, πονώ απ΄την παράνοια!

Τρέμοντας το χέρι μαζεύει την τούφα απ' το μισοκρυμμένο μάτι. Νοτισμένη η τούφα, πρησμένα τα μάτια. Πόση ώρα έκλαιγα; Ξημερώνει! Δεν αντέχω να μην ξέρω γιατί υποφέρω! Πρέπει να φύγω. Αυτό το ξέρω! 

Άννα Μάλαμα





Παραινέσεις ενός πατέρα του καιρού μας


Ένα κείμενο του Γιώργου Θεοτοκά, ενός από τους κορυφαίους διανοητές της γενιάς του '30, επιλέχθηκε για το μάθημα της Γλώσσας στις Πανελλαδικές 2017 για τους υποψηφίους των ΕΠΑΛ.
 Το κομμάτι που έπεσε στις εξετάσεις είναι από το βιβλίο «Στοχασμοί και Θέσεις» που δημοσιεύθηκε το 1956. Πρόκειται για τις παραινέσεις ενός πατέρα προς τον 20χρονο γιο του. Όμως το κείμενο αυτό, δόθηκε στους μαθητές διασκευασμένο, αφού κόπηκε η φράση που λέει για τον «κακό πρωθυπουργό» και αντικαταστάθηκε με τον «κακό επιστήμονα».
 Η περιγραφή του θέματος αναφέρει ως πηγή το βιβλίο του Θεοτοκά από τις εκδόσεις Εστία, όμως στο τέλος υπάρχει η λέξη «διασκευή» μέσα σε παρένθεση. 

 «Αγαπημένο μου παιδί, Ξαφνικά ψήλωσες, ωρίμασες. Παρατήρησες, άραγε, κι εσύ ότι η σχέση μας άλλαξε τον τελευταίο καιρό; Τώρα, μου φαίνεται πως δεν έχεις πια το ίδιο κέφι να βρεθούμε μόνοι οι δυο μας και να τα πούμε με τις ώρες. Ίσως δεν το καλοσκέφτηκες ακόμα, αλλά νομίζω πως, όταν δοθεί μια τέτοια ευκαιρία, τείνεις συχνά να βρεις μια πρόφαση για να την αποφύγεις. Το ύφος σου απέναντί μου έγινε, καθαρά και ξάστερα, κριτικό.
 Γυρεύεις τα όριά μου και, φυσικά, αρχίζεις να τα ξεχωρίζεις. Με κρίνεις, με συγκρίνεις, με τοποθετείς σιγά-σιγά στη θέση που μου ταιριάζει. Ανακάλυψες κάτι που δεν το είχες φανταστεί· ότι υπάρχουν άνθρωποι καλύτεροι, σοφότεροι, σπουδαιότεροι από μένα. Συζητάς ζωηρά τις γνώμες μου· συχνά τις αντικρούεις. Αμφισβητείς τις πληροφορίες που σου δίνω. Ώρες-ώρες θα έλεγα πως σου αρέσει να προσδίδεις στη συζήτησή μας τον τόνο μιας αντιδικίας των γενεών. Λες «εμείς» κι «εσείς» σαν να πρόκειται για δυο κόσμους ριζικά διαφορετικούς, ανάμεσα στους οποίους δεν είναι πιθανό να υπάρχει συνέχεια και βαθύτερη συνεννόηση ή σύμπτωση στις ιδέες και τα γούστα.
 Παρατηρώ ακόμα - αυτό συνηθέστατα - ότι ορισμένες κοινότοπες, ανώδυνες συμβουλές μου - να, σα να πούμε «Κάνει ψύχρα, πάρε το πανωφόρι σου» ή «Μην πίνεις νερό ιδρωμένος» - σ' ερεθίζουν   απροσδόκητα,   σου   προκαλούν   εκδηλώσεις φανερής ανυπομονησίας και δυσαρέσκειας. Μα ξέρω και κάτι άλλο που μου το έχεις ομολογήσει.
 Έχεις ανάγκη στη ζωή σου από μια αξία ανώτερη από τις άλλες, μια αξία-γνώμονα, μια αξία-πυξίδα, στην οποία να αναφέρεται κάθε σου εκδήλωση, απόφαση, κρίση, πράξη. Η αξία αυτή, η πιο ωραία σου λέξη, σου προτείνω να είναι η γνησιότητα.
 Να είσαι γνήσιος, αληθινός, ακέραιος, σε ό,τι αισθάνεσαι, λες και πράττεις, στον έρωτα, στη φιλία, στην κοινωνική σου δράση - απέναντι σε φίλους κι εχθρούς και, πρώτα-πρώτα, απέναντι στον εαυτό σου.
 Να σέβεσαι τον άλλον, να προσπαθείς να τον καταλάβεις· να τον βοηθάς, αν αυτό περνά από το χέρι σου. Συχνά, η ζωή μας έχει ν' αντιμετωπίσει δύσκολα διλήμματα που, μονάχα με πολλή αμοιβαία κατανόηση και βοήθεια, μπορούμε να τα λύσουμε και να τα ξεπεράσουμε.
 Να μην απαρνιέσαι τα δικαιώματά σου στη ζωή, μα να μην ξεχνάς και τα δικαιώματα του άλλου που βρέθηκε μαζί σου. Τα ίδια θα σου έλεγα και για την εργασία σου.
 Να είσαι ειλικρινής και ευθύς σε κάθε δουλειά που θα αναλάβεις· να την τιμάς πρώτα-πρώτα εσύ ο ίδιος· να πασχίζεις να την κάνεις σωστά και όσο μπορείς καλύτερα, με φροντίδα και με μεράκι.
 Να είσαι αυτό που είσαι· τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Άκουσέ με· ένας άξιος μαραγκός που κατέχει καλά τη δουλειά του και πιστεύει σε αυτή είναι πολύ πιο ολοκληρωμένος και αξιοσέβαστος άνθρωπος από έναν κούφο πρύτανη ή έναν κακό πρωθυπουργό.
 Παρασύρθηκα όμως από τα λόγια μου και μου φαίνεται πως ξανάρχισα να συμβουλεύω. Σου τό 'πα και πριν· δε ζητώ να σου επιβάλω έτοιμες απόψεις για τον κόσμο, αλλά μονάχα να σε βοηθήσω να ξεκινήσεις. Ύστερα, τράβα το δρόμο σου και σβήσε με, σιγά-σιγά, από τους λογισμούς σου, καθώς το θέλει η ζωή. 

Απόσπασμα από το βιβλίο του Γιώργου Θεοτοκά, Στοχασμοί και Θέσεις,1950-1966, εκδόσεις Εστία. 





ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...