Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2019

"Γκόσπουντι σπουλάϊτι" Το νυφιάτικο κρεβάτι


"....Εκείνο το απόγευμα ο πατέρας μου γύρισε νωρίς από τα χωράφια και το βλέμμα του φαινόταν ανήσυχο και διακρινόταν μια αγωνία στο ηλιοψημένο πρόσωπό του.
Αφού έτρεξα και τον βοήθησα να τακτοποιήσει τα δυο μουλάρια στο "ίσμπε" και να τοποθετήσει τα σαμάρια σε ένα πεζουλάκι, τον έπιασα από το χέρι και τον ακολούθησα στην διπλανή βρύση με το τρεχούμενο νεράκι, να πλύνει τον ιδρώτα της ημέρας.
Τον ρώτησα τι συμβαίνει και ήρθε νωρίτερα από τη συνηθισμένη ώρα, αλλά αυτός κάνοντας έναν μορφασμό αδιευκρίνιστο, με πήρε στα στιβαρά του χέρια και χαμογελώντας με οδήγησε στην κουζίνα, όπου η "τάρνα" κόχλαζε στο μαυρισμένο από τη φωτιά τηγάνι. Αφού έριξε λίγο φρεσκοαρμεγμένο γάλα, μου έδωσε ένα κουτάλι και καθίσαμε μαζί δίπλα δίπλα, τρώγοντας σιωπηλά.

Είχε πάρει να σουρουπώνει και τα λιγοστά φώτα του χωριού άρχισαν να ανάβουν, ενώ οι κίτρινες λάμπες πυρακτώνονταν από το ρεύμα του υδροηλεκτρικού σταθμού της Μπιτσκίας, κάνοντας κάποια σπιτάκια, που διέθεταν ηλεκτρισμό, να φαντάζουν σαν παλατάκια, μέσα στη σκοτεινιά που απλώνονταν τριγύρω.
Αφού τελείωσα γρήγορα γρήγορα το φαγητό μου, πήρα στα παιδικά μου χεράκια ένα φρέσκο αγγουράκι, που έφερε ο πατέρας από τον κήπο και κόβωντας την άκρη του που πίκριζε, έριξα λίγο χοντρό αλάτι και ροκανίζοντάς το σαν ποντικάκι, ανέβηκα στην πάνω "ντιβινά" από την μεγάλη ξύλινη σκάλα μας.
Περνώντας την "πουλάτα", μπήκα στο μεγάλο δωμάτιο του σπιτιού και αφού επιθεώρησα τον χώρο και έλεγξα ότι όλα είναι στη θέση τους, έστρωσα το νυφιάτικο κρεβάτι, που υπήρχε στο κέντρο του ρίχνοντας ένα πολύχρωμο υφαντό κιλίμι με κόκκινα τριαντάφυλλα και πεταλούδες στον περίγυρο, κατέβηκα ξανά κάτω.
Στο δωμάτιο λοιπόν αυτό, φιλοξενούσαμε επί έναν μήνα ένα νιόπαντρο ζευγάρι.
Ήταν συγχωριανοί μας, αλλά λόγω των πολύ δύσκολων συνθηκών, αναγκάζονταν, όπως και πολλοί άλλοι χωριανοί μας, να έρχονται κάθε βράδυ στο δικό μας σπίτι για να βρίσκουν καταφύγιο.
Οι εχθροί, περικύκλωναν κάθε βράδυ το χωριό μας, θέλοντας να το καταλάβουν, όμως οι κάτοικοι, αντιστέκονταν με ότι μέσα διέθεταν και δεν υποδουλώνονταν.

Το σπίτι μας ήταν χτισμένο με πολύ γερά θεμέλια, ενώ τα πετροντούβαρα, που το περιέκλυαν, ήταν πάχους ενός μέτρου και άντεχε σθεναρά στις οβίδες, που κατά καιρούς εξαπέλυαν οι επίδοξοι κατακτητές από τα γύρω ορεινά.
Μάλιστα σε μια γωνιά του σπιτιού μας, στο ημιυπόγειο, είχαμε κατασκευάσει ένα αυτοσχέδιο καταφύγιο, στο οποίο μαζευόντουσαν περί τα πενήντα άτομα, όταν βομβαρδιζόταν το χωριό.
Η δε σκεπή, ήταν ενισχυμένη από πολύ χοντρά ντερέκια γάβρας, μπλεγμένα σταυρωτά και μας έδιναν μια σχετική αίσθηση ασφάλειας. 

Τα αλυχτίσματα των σκυλιών και τα βελάσματα των αιγοπροβάτων σταμάτησαν ξαφνικά, ενώ σαν από μαγεία, όλα τα φώτα έσβησαν και μια νεκρική σιγή απλώθηκε στον οικισμό.
Στη στιγμή, αδιόρατες ανθρώπινες φιγούρες, άρχισαν να κινούνται προς την αυλή μας και σε λίγα λεπτά, το καταφύγιο του σπιτιού μας γέμισε από γυναικόπαιδα. Μητεράδες, κρατώντας αγκαλιά τα παιδάκια τους και γιαγιάδες κρατώντας κάποια υφαντά σκεπάσματα, στριμώχνονταν στο ημιυπόγειο, ενώ μια γριούλα με τρεμάμενα χέρια, αγκάλιαζε ένα εικόνισμα της Παναγίας. Μπορούσα να διακρίνω μέσα στην εκκωφαντική ησυχία κάποιες άναρθρες φράσεις που μουρμούριζε "Γκόσπουτ ντα τσούβε" και τέτοια λόγια ικετευτικά.
Μια λάμπα πετρελαίου, χωμένη σε μια καμάρα, φώτιζε τον χώρο και το κίτρινο φως που απλωνόταν στον χώρο, μου δημιουργούσε ένα περίεργο δέος. πέρα από τον ανθρώπινο φόβο για το τι θα συμβεί.
Σε μια γωνία του Βυζαντινού, θαρρείς, εκκλησιάσματος, στέκεται το νιόπαντρο ζευγάρι, με την νύφη να κάθεται υπομονετικά σε ένα ξύλινο σκαμνάκι, τον δε γαμπρό να της κρατά τρυφερά το χέρι, ψυθιρίζοντάς της, ποιος ξέρει τι λόγια, στο αυτί της για να την καθησυχάσει.
Ένας μακρινός πολύ δυνατός κρότος, κάνει όλους μας να ανασκυρτίσουμε και ασυναίσθητα, στριμωχνόμαστε όλοι ο ένας πάνω στον άλλον.
Λίγα λεπτά αργότερα, η βαριά ξύλινη πόρτα ανοίγει και ένας ψηλός ξερακιανός άντρας ξεπροβάλλει και μας πληροφορεί ότι "οι εχθροί έβαλαν φωτιά στην "βουντινίτσα" της Μπιτσκίας και μαζί και στον υδροηλεκτρικό σταθμό".
Αφού μας προειδοποίησε ότι απόψε θα δεχτούμε σφοδρή επίθεση και μας προέτρεψε να παραμείνουμε στη θέση μας, αποχώρησε για να πάει στο πόστο του, μαζί με τους άλλους υπερασπιστές του χωριού.
Κάποιοι μακρινού πυροβολισμοί διέκοπταν την βραδινή ηρεμία, ενώ κάπου κάπου, δυνατοί κρότοι όλμων, μας έκαναν να αναπηδάμε από τρόμο.

Σε μια στιγμή, ένας τρομερός ήχος που συνοδεύονταν από τεράστια λάμψη, έκανε το έδαφος να ταρακουνηθεί και τα αυτιά μου βούλωσαν από την μεγάλη ένταση.
Τα μικρά παιδιά άρχισαν να κλαίνε και οι μανάδες μάταια αγωνίζονταν να τα ηρεμήσουν, κουνώντας τα πέρα δώθε στις αγκαλιές τους.
"Σίγουρα η μπόμπα έπεσε επάνω στο σπίτι" είπε κάποιος από το πλήθος κι όλοι έκαναν το σταυρό τους.
Η οχλοβοή των πυρών συνεχίστηκε για αρκετή ώρα, ώσπου κατά τις πρωινές πλέον ώρες, ο ίδιος άντρας με αναμαλλιασμένο κεφάλι και κάποιες μουντζούρες στο πρόσωπό του, μάλλον από το μπαρούτι των πυροβολισμών, μας ανακοίνωσε ότι, "τελείωσε η μάχη και τους διώξαμε τους άτιμους" και το χωριό μας δεν παραδόθηκε.
Βγαίνοντας από το λαγούμι μας και με τις πρώτες ακτίνες του ηλίου να ξεπροβάλλουν στα ανατολικά βράχια της "Μπάϊνας", το βλέμμα μας έπεσε κατευθείαν στην σκεπή του σπιτιού που μας φιλοξένησε.
Μια τεράστια τρύπα διαφαινόταν στα τούρκικα κεραμίδια της, ενώ ασυναίσθητα τα βήματα πολλών από εμάς, μας οδήγησαν στον πάνω όροφο να δούμε τι συνέβη.
Τρέχοντας, μπήκαμε στο νυφιάτικο δωμάτιο και αντικρίσαμε ένα σκηνικό που δεν το ξεχνάω, όσα χρόνια κι αν περάσουν.
Μια μεγάλη τρύπα είχε ανοίξει, στο ενισχυμένο με τους τεράστιους κορμούς ταβάνι διαλύοντάς τους σαν τσιγαρόχαρτα, ενώ ένα κατάμαυρο  κομμάτι οβίδας, αυτής που έκανε όλη τη ζημιά, ήταν προσγειωμένο στο κέντρο του κρεβατιού, ακριβώς επάνω στα κόκκινα τριαντάφυλλα του σκεπάσματος που είχα στρώσει, ενώ οι πεταλούδες παρέμειναν ανέπαφες.
Όλοι όσοι ήμασταν εκεί, ασυναίσθητα στρέψαμε τα γουρλωμένα μάτια μας προς τους νεόνυμφους, ενώ η μπάμπου Μαρία, κρατώντας σφιχτά το εικόνισμα της Παναγιάς μονολογούσε:
"Γκόσπουντι σπουλάϊτι - Γκόσπουντι σπουλάϊτι".........."



Εμπνευσμένο από αφήγηση πραγματικών γεγονότων.



Επεξηγήσεις:
"ίσμπε"---Στάβλος
"τάρνα"---τραχανάς
Μπιτσκίας---περιοχή παραποτάμια στα βόρεια του χωριού
"ντιβινά"---ξύλινο πάτωμα - χαγιάτι
"πουλάτα"---ξύλινο πάτωμα
"ντερέκια"---ξύλινα δοκάρια
"Γκόσπουτ ντα τσούβε"---ο Θεός να φυλάει
"βουντινίτσα"---νερόμυλος
"Μπάϊνα"---περιοχή στα ανατολικά του χωριού
"Γκόσπουντι σπουλάϊτι"---ευχαριστώ Θεέ μου

Πρόσκληση στο Μνημόσυνο Μακεδονομάχων Μεσημερίου


Πρόσκληση στο Μνημόσυνο Μακεδονομάχων Μεσημερίου
  
Την Κυριακή 3 Φεβρουαρίου  2019, και ώρα 10.00π.μ., στον Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων της Τοπικής Κοινότητας Μεσημερίου Έδεσσας, ο Σύλλογός μας, σε συνεργασία με την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας-Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας και το Δήμο Έδεσσας, θα τελέσει μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των επτά (7)   κατοίκων    Μεσημερίου    που    δολοφονήθηκαν   σε ενέδρα στις 2 Φεβρουαρίου 1905 από Βούλγαρους Κομιτατζήδες.
Το ιστορικό της ημέρας θα αναπτύξει ο κ. Μιχάλης Παπανούσης, Πρόεδρος  του Πανελληνίου Συλλόγου Απογόνων Μακεδονομάχων
Θα ακολουθήσει κατάθεση στεφανιών και δεξίωση.
Μετά την δεξίωση, στην πλατεία, του χωριού θα γίνει η εκκίνηση του αγώνα ανωμάλου δρόμου Μεσημέρι-Φλαμουριά- Μεσημέρι στη μνήμης των θυμάτων που πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον Σύλλογο Βετεράνων Αθλητών Στίβου.
Σας προσκαλούμε να τιμήσετε με την παρουσία σας τις εκδηλώσεις.
   ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΓΟΝΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΩΝ
                  ΕΔΕΣΣΗΣ-ΑΛΜΩΠΙΑΣ
                   «Ο ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ»
  
                                 Ο Πρόεδρος                                                   Η Γραμματέας
                    ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΙΟΥΜΑΤΖΙΔΗΣ                             ΜΑΡΙΑ  ΣΤΟΪΚΟΥ

Πορεία των μαθητών των γυμνασίων της Έδεσσας για το "Μακεδονικό"


Από την σημερινή πορεία των μαθητών των γυμνασίων της Έδεσσας για το "Μακεδονικό".










Φωτογραφίες: Πέτρος Γαλανός

Οι Ερωτέχνες Αλμωπίας, παρουσιάζουν το έργο του Δημήτρη Ψαθά "Ξύπνα Βασίλη".


Οι Ερωτέχνες Αλμωπίας, παρουσιάζουν το έργο του Δημήτρη Ψαθά "Ξύπνα Βασίλη". 
Μια ελληνική σάτιρα που πολύ καυστικά συνδέει την ευάλωτη ιδεολογία, με τον διακαή πόθο του χρήματος. 
Μια ιστορία διαχρονική με μοιραίες και κωμικοτραγικές ανατροπές.

15-16-17 και 10 Φεβρουαρίου 2019 στο Ξενιτίδειο πνευματικό κέντρο Αριδαίας.

«Οι καρέκλες»: To αριστούργημα του Ιονέσκο , σε Έδεσσα, Αριδαία και Νάουσα


Κυριακή 3 Φεβρουαρίου στην Αριδαία
«Οι καρέκλες»: To αριστούργημα του Ιονέσκο , σε Έδεσσα, Αριδαία και Νάουσα
Μία από τις καλύτερες παραστάσεις των δύο τελευταίων χρόνων, κοντά μας.
Εν όψει βραβείου Ένωσης Κριτικών Θεάτρου. Χαρακτηρίστηκε:. «Αριστουργηματική»,  «Απολαυστική», «Για διεθνή σκηνή».
«Οι καρέκλες». Ένα έργο κωμικό, βαθύ, τρομακτικά ανθρώπινο.
Από το μεγάλο σκηνοθέτη Ζαν - Πωλ Ντενιζόν, βασικό συνεργάτη του Πήτερ Μπρουκ επί σειρά ετών.. Παίζουν Γιάννης Σταματίου, Ελένη Παπαχριστοπούλου.
Κυριακή 3 Φεβρουαρίου  Αριδαία. Ξενιτίδειο Πνευματικό Κέντρο, στις 8 το βράδυ.
 «Οι καρέκλες» του Ιονέσκο σε σκηνοθεσία Ζαν - Πωλ Ντενιζόν. Επί σκηνής οι ηθοποιοί Γιάννης Σταματίου και Ελένη Παπαχριστοπούλου.
‘Οι καρέκλες’ που είναι το αριστούργημα του Ιονέσκο και ένα από τα σπουδαιότερα θεατρικά έργα του20ου αιώνα, παίζονταν για δεύτερη συνεχή χρονιά στο θέατρο Εκστάν, στην Αθήνα.
Η παράσταση έχει συγκαταλεχτεί από κριτικούς και κοινό μεταξύ των καλύτερων θεαμάτων της χρονιάς,  χάρη στον υψηλού επιπέδου σκηνοθέτη της γάλλο Ζαν – Πωλ Ντενιζόν (που επί σειρά ετών υπήρξε βασικός συνεργάτης και βοηθός-αντικαταστάτης του Πήτερ Μπρουκ), και τις εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών Γιάννη Σταματίου και Ελένης Παπαχριστοπούλου.
Χαρακτηρίστηκε ως μια «αριστουργηματική», «απολαυστική», «μοναδική» «για διεθνή σκηνή» παράσταση, «παράσταση – έκπληξη», που οι ηθοποιοί της σ’ ένα συνταρακτικό ντουέτο, μας δίνουν στην ‘αίσθηση’ το αποκαλυπτικό κείμενο του Ιονέσκο. Μεγάλο μάθημα υποκριτικής και σεβασμού στο θέατρο και τη διακονία του Κ. Γεωργουσόπουλος. (www.ekstaninfo.wixsite.com/ekstan)
Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από την αλλόκοτη ιστορία ενός ζευγαριού 95 και 94 χρονών. Ο Ιονέσκο, περνώντας μέσα από το κωμικό, το ασυνάρτητο της συμπεριφοράς των δύο γέρων, προφητικά ανέσυρε στη σκηνή το σύνολο σχεδόν των προβληματικών ζητημάτων που αφορούν την ανθρώπινη ύπαρξη στις σύγχρονες συνθήκες ζωής.
Εξέφρασε το αίσθημα του κενού, της ανυπαρξίας νοήματος, σ’ έναν κόσμο που διαρκώς μας διαφεύγει το νόημα του. Κάτω από το βάρος των εξαγγελιών των μεγάλων μηνυμάτων, του λόγου που επιδιώκει υποταγή, κάτω από το βάρος του χρόνου, των πραγμάτων και των λέξεων ο άνθρωπος συνθλίβεται, εκτοπίζεται στο επέκεινα, και ‘ο πόνος του δεν μπορεί παρά να είναι μέχρι γελοιότητας τραγικός’, γράφει ο Ιονέσκο.
Ένα έργο κωμικό και ταυτόχρονα βαθύ, τρομακτικά ανθρώπινο! Για την αναζήτηση μιας όντως ουσιαστικής ύπαρξης.
Δείτε μια παράσταση γεμάτη αλήθεια, ζωντάνια που θα σας παρασύρει στη μέθεξη…
Διάρκεια: 1ώρα και 25 λεπτά
Εισιτήρια:10€ (γενική είσοδος), 5€ (φοιτητές, άνεργοι)

Σκηνοθεσία:              Ζαν - Πωλ Ντενιζόν
Μετάφραση:               Ελένη Παπαχριστοπούλου
Σκηνικά-Κοστούμια: Μπέτυ Λυρίτη
Φωτισμοί:                  Παναγιώτης Μαζαράκης
Βοηθός σκηνοθέτη:  Ελένη Καταλιακού

Με σειρά εμφάνισης στη σκηνή
Γέρος:                         Γιάννης Σταματίου
Γριά:                           Ελένη Παπαχριστοπούλου

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...