Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ «ΠΑΛΑΙΟΝΤΟΛΟΓΙΑ – ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΛΜΩΠΙΑ»


ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ «ΠΑΛΑΙΟΝΤΟΛΟΓΙΑ – ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΑΛΜΩΠΙΑ» ΜΕ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΙΣΗΓΗΤΗ ΤΗΝ κ. ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΣΟΥΚΑΛΑ

Παρουσίαση με θέμα «Παλαιοντολογία – Σπηλαιολογία στην Αλμωπία» διοργάνωσε ο Δήμος Αλμωπίας το μεσημέρι της Παρασκευής στο Ξενιτίδειο Πνευματικό Κέντρο Αριδαίας.

Η εκδήλωση αφορούσε στα ευρήματα της Αλμωπίας με επίκεντρο το παλαιοντολογικό και σπηλαιολογικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει η περιοχή μας. Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε από την επί σειρά ετών επικεφαλής των παλαιοντολογικών ανασκαφών στην περιοχή των Λουτρών κ. Ευαγγελία Τσουκαλά, Καθηγήτρια Γεωλογίας – Παλαιοντολογίας του Α.Π.Θ., η οποία αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Δήμου Αλμωπίας για την οργάνωση του οποίου εργάστηκε σκληρά η ίδια και η ομάδα της, στο σπηλαιοπάρκο των Λουτρών και σε άλλα ενδιαφέροντα ζητήματα που αφορούν στην έντονη δραστηριότητα που ανέπτυξε στην περιοχή μας εδώ και αρκετά χρόνια. Μια δραστηριότητα με σημαντικά ευρήματα, όπως οστά σπηλαιοαρκούδας, ύαινας, λιονταριού και διαφόρων τρογλοειδών. Εισηγητές της εκδήλωσης ήταν επίσης ο κ. Κωνσταντίνος Πολυδωρόπουλος και ο κ. Νικόλαος Βασιλειάδης, Γεωλόγοι – Σπηλαιολόγοι του Α.Π.Θ. και οι δυο.

Ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού κ. Γιώργος Χατζηγιαννίδης κατά τον σύντομο χαιρετισμό του ευχαρίστησε θερμά όλους τους εισηγητές για την τιμή που μας κάνουν να συμμετέχουν σε αυτή την εκδήλωση και τόνισε ότι η Αλμωπία έχει πολλές δυνατότητες και έχει πολλούς κρυμμένους «θησαυρούς» που περιμένουν να τους ανακαλύψουμε. Ο κ. Χατζηγιαννίδης αναφέρθηκε στη συμβολή της κ. Ευαγγελία Τσουκαλά σε σχέση με τα ευρήματα της περιοχής μας, για τα οποία εργάστηκε σκληρά η ίδια και η ομάδα της. Τέλος, αναφέρθηκε στην επαναλειτουργία του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Δήμου Αλμωπίας, καλώντας όλο τον κόσμο να το επισκεφτεί.

Ακολούθησε ξενάγηση στα Λουτρά.





ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΛΜΩΠΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΖΩΩΝ ΑΡΙΔΑΙΑΣ «Η ΕΛΠΙΔΑ» ΓΙΑ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ


ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΛΜΩΠΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΙΛΩΝ ΖΩΩΝ ΑΡΙΔΑΙΑΣ «Η ΕΛΠΙΔΑ» ΓΙΑ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΖΩΩΝ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΟΕΚΘΕΣΗΣ

Ο Δήμος Αλμωπίας σε συνεργασία με τον Σύλλογο Φίλων Ζώων Αριδαίας «Η Ελπίδα» στα πλαίσια της λειτουργίας της Ανθοέκθεσης 2017, παρουσίασε τα μικρά αδέσποτα ζώα συντροφιάς (σκυλάκια) τα οποία διαθέτει για υιοθεσία.

Η εκδήλωση είχε ως στόχο την ενημέρωση του κοινού για τις υποχρεώσεις τόσο των ιδιοκτητών δεσποζόμενων ζώων όσο και των λοιπών πολιτών.

Παρόν στη δράση ο Αντιδήμαρχος Καθημερινότητας κ. Στέφανος Αβραμίκας, ο οποίος καλωσόρισε τους πολίτες και αναφέρθηκε στις δράσεις του Δήμου Αλμωπίας σχετικά με την αντιμετώπιση του προβλήματος των αδέσποτων ζώων.

ΟΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΖΩΩΝ

-      Σήμανση και καταγραφή του ζώου

-      Έκδοση βιβλιαρίου υγείας με τοποθέτησή του στο περιλαίμιο του ζώου

-      Ειδική μεταλλική κονκάρδα αντιλυσσικού εμβολιασμού

-      Τήρηση κανόνων ευζωίας του ζώου

-      Τήρηση κανόνων καθαριότητας των χώρων που ζει το ζώο

-      Καθαρίζουμε πάντα τα περιττώματα του ζώου μας κατά την έξοδό του

-      Περίπατος του σκύλου πάντα δεμένο και σε μικρή απόσταση από τον συνοδό του

-      Στείρωση του ζώου όταν δεν επιθυμούμε άλλα ζώα

-      Αποστέλλουμε επί αποδείξει το πιστοποιητικό ηλεκτρονικής σήμανσης του ζώου στο Δήμο

Η μη εφαρμογή της νομοθεσίας έχει ως συνέπεια την επιβολή προστίμων τα οποία κυμαίνονται από 10.000 ευρώ έως και 30.000 ευρώ (βασανισμός ζώου) ανά περίπτωση. Αρμόδιος ελεγκτικός μηχανισμός για την τήρηση των ανωτέρω είναι η Αστυνομία.

ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ: ΒΑΖΩ ΤΣΙΠ ΣΤΟΝ ΣΚΥΛΟ ΚΑΙ ΤΗ ΓΑΤΑ ΜΟΥ + ΣΤΕΙΡΩΝΩ ΤΟΝ ΣΚΥΛΟ ΚΑΙ ΤΗ ΓΑΤΑ ΜΟΥ = ΜΕΙΩΝΩ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ




Γιάννης Σηφάκης: Εξαιρετικές ευνοϊκές ρυθμίσεις για 32000 δικαιούχους εργατικών κατοικιών- - Μέχρι 50% οι μειώσεις τιμών παραχώρησης-Εκδήλωση στην Έδεσσα με στελέχη του Υπουργείου Εργασίας


Γιάννης Σηφάκης :  Εξαιρετικές αποφάσεις της κυβέρνησης υπέρ 32.000  δικαιούχων εργατικών κατοικιών του τέως ΟΕΚ - Υπόδειγμα κοινωνικής προστασίας οι νέες ρυθμίσεις - Εξαιρετική μείωση (ως και στο μισό) των τιμών παραχώρησης των εργατικών κατοικιών του τέως ΟΕΚ 
Σε δυό μήνες θα υπάρξουν πολύ ευνοϊκές ρυθμίσεις και για τα δάνεια του τέως ΟΕΚ 
Οι Μάριος Μουζάλας και Πέτρος Αντωνάκος στελέχη του Γραφείου του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Εργασίας Ανδρέα Νεφελούδη σε εκδήλωση στο Εργατικό Κέντρο Έδεσσας – Αλμωπίας στην Έδεσσα ανέλυσαν τις νέες ρυθμίσεις για τους δικαιούχους παρουσία πολλών δεκάδων οικιστών των εργατικών κατοικιών της Έδεσσας και της Αλμωπίας 
Επιμήκυνση αποπληρωμής του υπολοίπου ως 360 μήνες – Ιδιαίτερες εκπτώσεις σε συνταξιούχους, μονογονεϊκές οικογένειες, ΑΜΕΑ και γενικά ευπαθείς ομάδες, μεγάλα κίνητρα επιπλέον κουρέματος της συνολικής οφειλής 
Σε 304,41€ το τ.μ. της εργατικής κατοικίας ( από μέση τιμή παραχώρησης 735€) , επιμήκυνση αποπληρωμής από 240 σε 360 μήνες, δίδονται παραχωρητήρια τερματίζοντας την πολιτική ομηρία των δικαιούχων, ειδικές εκπτώσεις σε συνταξιούχους και κοινωνικά ευαίσθητες ομάδες, κούρεμα του υπολοίπου αν πληρωθεί τμήμα του ποσού σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, κλπ.
Πληροφορίες και διεκπεραίωση των διαδικασιών στους κατά τόπους ΟΑΕΔ. 
Εξετάζεται αυτή την περίοδο και σε δύο το πολύ μήνες θα παρουσιαστούν πολύ ευνοϊκές ρυθμίσεις και για αυτούς που έχουν λάβει δάνεια του ΟΕΚ και για αυτούς που έχουν λάβει δάνεια με επιδότηση μέσω του οργανισμού. Αφορά 72000 δάνεια σε όλη την χώρα.
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Σηφάκης και Θ. Τζάκρη, ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Νίκος Γκοτζαμάνης και όλο το ΔΣ, η πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Γιαννιτσών Θεανώ Ζουρνατζίδου, ο συντονιστής της Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Πέλλας Πέτρος Γάγγλιου, υπάλληλοι του ΟΑΕΔ και πλήθος ενδιαφερομένων. Μετά το τέλος της εκδήλωσης ακολούθησε συνέντευξη τύπου σε τοπικά ΜΜΕ.    


Οι θρυλικοί ραδιοπειρατές των Προμάχων


"Ακούτε τον ραδιοφωνικό σταθμό "Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ" από τους 1500 χιλιόκυκλους των μεσαίων κυμάτων".

Γνωστή φράση και γνώριμη στους παλαιότερους του χωριού.

Στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980, εμφανίστηκε ένα τεχνολογικό φαινόμενο, που εξελίχτηκε σε καθημερινή συνήθεια. Ήταν οι γνωστοί ραδιοπειρατές. 
 Νεαροί ως επί το πλείστον , οι οποίοι με τις τεχνολογικές γνώσεις που αποκτούσαν από τις τότε τεχνικές σχολές που φοιτούσαν, κατασκεύαζαν ραδιοφωνικούς πομπούς. Τα χρόνια εκείνα δεν υπήρχε ο πλουραλισμός των ραδιοφώνων που υπάρχει σήμερα και μόνο τα δυο κρατικά δίκτυα εξέπεμπαν στο ραδιόφωνο. Το κενό αυτό ήρθαν να καλύψουν αυτοί οι νεαροί "επαναστάτες" των μεσαίων.


Η υποδομή των σταθμών αυτών ήταν σε πρωτόγονη μορφή , οι πομποί φτιαγμένοι να λειτουργούν με λυχνίες και οι κεραίες τους, συνήθως καλώδια των 5μμ και τεντώνονταν καλύπτοντας όλο το μήκος μιας γειτονιάς, από ταράτσα σε ταράτσα. Οι παρεμβολές και τα παράσιτα που προκαλούσαν στις τηλεοράσεις ήταν τρομερές και πολύ συχνά οι γείτονες παραπονιόντουσαν στους νέους .

Την εποχή εκείνη οι κάτοικοι είχαν σαν βασική τους ασχολία τον καπνό, με τον οποίο απασχολιόταν όλη η οικογένεια. Η καλύτερη λοιπόν παρέα όλης της οικογένειας ήταν το ραδιόφωνο και φυσικά οι τοπικοί σταθμοί. Οι αφιερώσεις έδιναν κι έπαιρναν και ο ακροατής μπορούσε να απολαύσει εκτός από τα τραγούδια και τα πιπεράτα λόγια των εκφωνητών οι οποίοι πολλές φορές εκμυστηρεύονταν τον έρωτά τους δημόσια.
Η θεματολογία των περισσότερων ραδιοπειρατών ήταν συνήθως λαϊκά παλιά τραγούδια, με κάποιες εξαιρέσεις σταθμών που έπαιζαν ροκ μουσική κυρίως ξένη.
Ο κάθε ραδιοπειρατής είχε το φανατικό κοινό του-συνήθως τους φίλους του και τους συγγενείς- και το υποτυπώδες στούντιο ήταν κατα χωνιασμένο σε κάποια αποθήκη ή σε κάποιο υπόγειο του σπιτιού. Παρέες πολλές πάντα μαζεύονταν κατά τη διάρκεια της εκπομπής και όλοι μαζί λάμβαναν μέρος στη "μυσταγωγία" , πίνοντας καφέδες και αναψυκτικά , ακούγοντας την μουσική των μεσαίων.
Στο χωριό μας υπήρχαν αρκετοί ραδιοσταθμοί και φυσικά όλοι είχαν τα ψευδώνυμα τους.
"Τα παιδιά της αγάπης"
"Οι ασυμβίβαστοι"
"Τα παιδιά της πιάτσας"
"Ο Αλ Καπόνε"
"Ο Σούπερ Σόνικ"
"crazy boy"
"santana"
"o κόκκινος πειρατής"
"ο υπεράνθρωπος"
"ο σκληρός του καβο-μπλάνκο"
"ο γερόλυκος"
"ο τσάρλυ"
"ο φάμπιο"
"τζάγκο"
"ο Σταύρος ο rico" 

Επίσης υπήρχαν ονόματα με χαρακτηριστικά επίθετα:

"ο καλόκαρδος"
"ο αχτύπητος"
"ο άγνωστος"
"ο ραλίστας"
"ο ξενύχτης"

Χαρακτηριστική και αξέχαστη θα μείνει και μια ομάδα κοριτσιών της εποχής "ΟΙ ΑΜΑΖΟΝΕΣ", οι οποίες τάραξαν τα νερά της τότε ανδροκρατούμενης μπάντας των μεσαίων.

Να τονίσουμε ότι όλες αυτές οι ομάδες-παρέες παιδιών ήταν πάντα δεμένοι και αγαπημένοι μεταξύ τους, χωρίς ίντριγκες και έχθρες, βοηθιούνταν μεταξύ τους και πολλές φορές διοργάνωναν κοινά  πάρτι και εκδηλώσεις .


Ανέμελες εποχές που στιγμάτισαν την δεκαετία χαρίζοντας διασκέδαση και κέφι σε όλο το χωριό , κάνοντας την κούραση και τον μόχθο της δύσκολης αγροτικής εργασίας , πιο υποφερτό.


Σ.Σ.
Τα ονόματα είναι ενδεικτικά.Υπάρχουν πολλά περισσότερα και αν κάποιος αναγνώστης τα θυμάται, μπορεί να τα προσθέσει στα σχόλια.

Το θρόισμα της Μοναξιάς


Παρελθόν...

Παλμικές δονήσεις σου διέρρεαν το “είναι”
ατίθασα άτια, ξέφρενων καλπασμών στις φλέβες σου.

Μαγνητισμένες, σφιχτές παλάμες, με σταυρωτό δέσιμο
παραμέριζες τις υγρές βρόχινες κουρτίνες του επιβεβλημένου κλωβού
αδημονώντας την επαφή, την πρωινή λύτρωση, 
το γλυκόλαλο κελάηδημα του ωδικού της Πούλιας.

Ουράνιες ίριδες διαγράφονταν στους θολωμένους σου βολβούς
αντικατοπτρίζοντας φωτεινά χρώματα στα υγρά κρύσταλλα.

Εκστατικές ανασεμιές, δροσερές οσμές καλοκαιρινού ιδρώτα
ποθητά φιλιά στα ριζά της ευθυτενούς λεύκας
καβαλάρης του ερωτικού αερόστατου, κυρίαρχος του κόσμου
με οδηγό τη κάτωχρη Νούνα, σε ατέρμονα ονειροταξίδια
στο φεγγαρόφως του Ιερού Βωμού.

Παρόν...

Υπερεκτίμηση, επιβεβαιωτική λαθροχειρία, πτώση πρωτόπλαστη, γύμνια
αποσβολωμένη η πεποίθηση της πλάνης του εξευτελισμού,
ουρλιάζεις αμίλητος και  αποδέχεσαι την διαμπερή σαϊτιά της Κάθαρσης.

Ανάσκελα καρφωμένος στην Προκρούστεια κλίνη,
 σχηματίζεις απελπισμένες λέξεις
φυσώντας τον σέρτικο καπνό
στο μετέωρο ταβάνι
και με βλέμμα απλανές, αφουγκράζεσαι
το θρόισμα της Μοναξιάς.

Νίκος Λυγερός: ανθρώπινα ερωτήματα


Γιατί δεν ψάχνουμε την ουσία; Ποιος ξέρει;

Οι φίλοι μας δεν ζουν πια. Οι εχθροί μας έχουν στόχο το εφήμερο της ζωής. Για ποιο λόγο; Για την ασφάλεια της κοινωνίας; Για την ασφάλεια του συστήματος ή της αδράνειας;

Γιατί τα άτομα είναι τόσο πολλά αλλά και ταυτόχρονα τόσο λίγα; Γιατί οι άνθρωποι είναι τόσο σπάνιοι; Υπάρχει λόγος; Ή τουλάχιστον αιτία; Γιατί έχει τόσο κόστος κάθε δημιουργία; Πώς το αντέχει η μικρή μάγισσα; Και πότε θα πεθάνει ο μοναδικός αλήτης;

Γιατί η λέξη εμπάθεια έγινε αρνητική με την πάροδο του χρόνου; Επειδή η ανθρωπιά δεν είναι της μόδας; Έως πότε θα κυριαρχεί στον κόσμο η κοινωνία του τίποτα; Θα υπάρχουν πάντα άνθρωποι να της αντιστέκονται; Ή θα γίνουμε μία άμορφη και ανώνυμη μάζα;

Τι περιμένουν τα άτομα από μία ζωή χωρίς αθώους και ηλίθιους; Δεν ξέρουν ακόμα τι σημαίνει σκλαβιά; Δεν καταλαβαίνουν το νόημα της γενοκτονίας; Πρέπει να γίνουν κι άλλες για ν’ αλλάξουν τα πράγματα; Πόσα εγκλήματα μπορεί ν’ αντέξει η ανθρωπότητα δίχως ν’ αυτοκτονήσει; Γιατί πιστεύουμε σ’ ένα θεό που δεν ακούμε; Γιατί να μην υπάρχει ο αλτρουισμός; Γιατί τόσες χειραψίες ενώ δεν ξέρουμε ν’ ανοίγουμε την αγκαλιά μας;

Γιατί να είναι τόσο μεγάλη η ζωή αν είναι να κάνουμε τόσο λίγα πράγματα; Ζούμε ή πεθαίνουμε με τις λεπτομέρειες; Γιατί τα άτομα υπάρχουν δίχως να ζουν; Ποιος είναι ο ρόλος των δασκάλων σε μία κοινωνία που δεν έχει μαθητές; Ποιος είναι ο ρόλος της ιστορίας μας αν είναι να την ξεχάσουμε; Πειράζει που θυμόμαστε τα βάσανα; Γιατί να μην έχουμε κι εμείς άσπρες μέρες;

Πότε θα πάψει η κοινωνική κατοχή; Γιατί σε περίοδο ειρήνης, ο άγνωστος στρατιώτης να είναι άνθρωπος; Γιατί να καταδικάζουμε τα εγκλήματα πολέμου και όχι τα εγκλήματα ειρήνης; Γιατί να κυριαρχούν οι απόψεις ενώ δεν υπάρχουν γνώμες; Γιατί ο γαλάζιος γίγαντας να είναι μόνο και μόνο μια πληγή; Για τους νεκρούς ή για τους αγέννητους; Γιατί οι ελεύθεροι να είναι πάντα δεύτεροι; Γιατί οι αγνοί να είναι καταδικασμένοι;

Γιατί τα σπίτια να είναι τόσο μεγάλα; Για να κυριαρχεί το κενό; Γιατί τα παγκάκια να είναι μόνο για τη μοναξιά; Πρέπει ή δεν πρέπει να μιλάμε στους άλλους όταν γνωρίζουμε ότι είναι μάταιο; Γιατί δεν νιώθουμε την ανάγκη και επιβιώνουμε μέσα στη ματαιότητα; Πώς αντέχουν τα λουλούδια το βάρος του ουρανού; Όπως αντέχουμε την ελαφρότητα των ατόμων;

Πόσους νεκρούς πρέπει να διαβάσουμε για να ζήσουμε; Για πόσους αγέννητους πρέπει να γράψουμε για να πεθάνουμε; Γιατί η νοημοσύνη φοβίζει ενώ είναι κοντά μας για την ανθρωπότητα; Γιατί η κοινωνία θεωρεί τις ιδιοφυίες επικίνδυνες; Ενώ ο κίνδυνος παρέχει ασφάλεια γιατί προτιμούμε την ασφάλεια που προκαλεί κινδύνους;

Γιατί φοβόμαστε το τέλος όταν έχουμε αρχές και τη γέννηση όταν έχουμε αξίες; Αφού δεν αλλάζει το σύστημα γιατί να μην πεθάνει για να ζήσουμε την αλλαγή; Και γιατί η ανθρωπιά δεν είναι μία αξία για τα άτομα;



Νίκος Λυγερός - Παιδικά ερωτήματα





ΠΗΓΗ...https://gerasimos-politis.blogspot.gr

Η Αυτοεκτίμηση ενός Παιδιού


Τι είναι η αυτοεκτίμηση;
«Έχω αυτοεκτίμηση» σημαίνει «δίνω αξία στον εαυτό μου και τον μεταχειρίζομαι με αγάπη, αξιοπρέπεια και ειλικρίνεια». Η χαμηλή αυτοεκτίμηση συνδέεται με συναισθήματα συχνής και έντονης αμφισβήτησης του εαυτού και μη εμπιστοσύνης στην ικανότητά του να ανταπεξέλθει σε μία πρόκληση. Ωστόσο, ακόμα και άνθρωποι με υψηλή αυτοεκτίμηση μπορεί κάποια στιγμή στη ζωή τους να νιώσουν ματαίωση ή έλλειψη σιγουριάς για τις ικανότητές τους σε κάποια περίσταση της ζωής.
Ο εαυτός ως «ένα ποτήρι μισοάδειο»
Είναι πιο σύνηθες να αντιμετωπίζει κανείς τον εαυτό του με υποτίμηση και καχυποψία, κατηγορώντας τον ότι δεν τα κατάφερε αρκετά καλά σε μία δεδομένη περίσταση, παρά με υπομονή και ενθάρρυνση για μία επόμενη προσπάθεια. Είναι πιθανό να εστιάζουμε αποκλειστικά στα πράγματα που δεν έχουμε καταφέρει παρά σε όσα έχουν κατακτηθεί κατόπιν δικής μας σκέψης, σχεδιασμού και προσπάθειας.
Πώς η στάση των γονιών επηρεάζει την αυτοεκτίμηση των παιδιών;
Πολύ συχνά οι γονείς αναρωτιούνται αν τα παιδιά τους έχουν αυτοεκτίμηση, ξεχνώντας όμως να αναρωτηθούν αν οι ίδιοι έχουν αυτοεκτίμηση.
 «Δουλεύω τόσα χρόνια και δεν έχω καταφέρει τίποτα»
Την παραπάνω φράση, κάπου οι περισσότεροι από εμάς έχουμε ακούσει να λέγεται από ένα γνωστό μας. Το άτομο που εκφράζει αυτή τη σκέψη ξεχνά ότι είναι παραγωγικό, ότι μπορεί να έχει δημιουργήσει τη δική του οικογένεια, να έχει μια σύντροφο δίπλα του που τον στηρίζει, να έχει ζήσει απλές και όμορφες στιγμές με φίλους, να έχει γνωρίσει υπέροχους ανθρώπους στη ζωή του… Άραγε ένα παιδί ακούγοντας κάποιον από τους γονείς του να μιλάει υποτιμητικά για τη ζωή, πώς θα μπορούσε να νιώσει; Κι αν όντως ο γονέας δεν είναι ικανοποιημένος με τη ζωή του, τι τον εμποδίζει από το να την αλλάξει; Οι γονείς λειτουργούν ως πρότυπα στη ζωή των παιδιών και συμβάλλουν καθοριστικά στον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά τους αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα και τον εαυτό τους. Έτσι, το ερώτημα που θα μπορούσε να προκύψει είναι το εξής: άραγε είναι η πραγματικότητα τόσο ανεξέλεγκτα σκληρή ή ο γονέας τόσο αδύναμος να προχωρήσει στην όποια αλλαγή;
Γονείς με υψηλή αυτοεκτίμηση
Οι γονείς με υψηλή αυτοεκτίμηση δημιουργούν οικογένειες οι οποίες χαρακτηρίζονται από δημιουργικότητα, σεβασμό, ελευθερία και εμπιστοσύνη. Τα μέλη επιτρέπεται να κάνουν λάθη και να μαθαίνουν μέσα από αυτά. Οι γονείς έχουν καλή σχέση μεταξύ τους, στηρίζει ο ένας τον άλλο, επικοινωνούν κατά τρόπο ουσιαστικό με τα παιδιά τους και εμπιστεύονται την κρίση τους. Η έκφραση των συναισθημάτων ενθαρρύνεται, τα άτομα κοιτάζονται στα μάτια, αγγίζονται, μιλούν για τα πάντα, κάνουν όνειρα…
Γονείς με χαμηλή αυτοεκτίμηση
Από την άλλη, σε οικογένειες με χαμηλή αυτοεκτίμηση, τα πρόσωπα είναι σκυθρωπά, τα σώματα σφιγμένα, καθώς η αυθόρμητη, ελεύθερη έκφραση είναι περιορισμένη. Οι γονείς έχουν δυσκολίες συνεννόησης, ρίχνουν ο ένας στον άλλο τις ευθύνες για τα προβλήματα και εμπλέκουν τα παιδιά στη μεταξύ τους διαμάχη.
Σύγκριση του εαυτού με τους άλλους
Η αυτοεκτίμηση του παιδιού σχηματίζεται στην ηλικία των 5-6 ετών. Τα παιδιά από τα ερεθίσματα που θα λάβουν αργότερα από το σχολείο, θα ενισχύσουν τα αισθήματα αξίας ή αναξιότητας που ήδη έχουν αποκτήσει μέσα στην οικογένεια. Κάθε λέξη, κάθε έκφραση του προσώπου ενός γονέα μεταδίδει ένα μήνυμα στο παιδί για το πόσο εκείνο αξίζει.
Οι γονείς συγκρίνουν τα παιδιά τους με άλλα παιδιά («δες πόσο υπάκουο είναι αυτό το παιδί», «ο φίλος σου έγραψε καλύτερα στο τεστ», «η αδερφή σου ποτέ δε μας δημιούργησε τέτοια προβλήματα»). Από αυτή τη σύγκριση το μόνο σίγουρο είναι ότι ένα παιδί θα βγει χαμένο, καθώς έτσι παύει να αισθάνεται ότι είναι μοναδικό και ξεχωριστό για τους γονείς του. Επιπλέον, με τη σύγκριση δυο είναι τα πιθανά σενάρια: το παιδί προκύπτει είτε ότι είναι ανώτερο είτε ότι είναι κατώτερο από τα άλλα παιδιά. Ωστόσο, και στις δυο περιπτώσεις, εκπαιδεύεται να έχει ως μέτρο σύγκρισης τους άλλους και να επιδιώκει την επιτυχία, όχι για τον εαυτό του αλλά για να ικανοποιήσει τη ματαιοδοξία των γονιών του, ακόμα και ως ενήλικας.

Δουβλετή, Ψυχολόγος


Πηγή: douvleti.com

«Παντρεύτηκες από έρωτα ή χωρίς ιδέα από έρωτα. Αυτό ήταν λάθος, νομίζω.» - Λέων Τολστόι


Αξιοσημείωτα από το βιβλίο «αννα καρένινα» του Λέων Τολστόι

-…δεν τον βασάνιζε, όπως συμβαίνει συχνά, τόσο το ίδιο το γεγονός, όσο ο τρόπος που απάντησε στο λόγια αυτά της γυναίκας του.

-Μέσα του μια φωνή του έλεγε πως δε χρειάζεται να πάει, πως, εξόν από την υποκρισία εδώ δε μπορεί να γίνει τίποτα, ότι είναι αδύνατο να βελτιωθούν, να διορθωθούν οι σχέσεις τους, γιατί είναι αδύνατο να γίνει αυτή ξανά ελκυστική και άξια να εμπνεύσει  έρωτα, ή εκείνος να γίνει γεροντάκι, ανίκανο να ερωτευτεί.

–Αηδιάζω τις ναυαγισμένες γυναίκες. Συ φοβάσαι  τις αράχνες κι εγώ φοβάμαι αυτά τα ερπετά.

-Μα και στον πλατωνικό έρωτα δε μπορεί να υπάρχει δράμα, γιατί στον έρωτα αυτό όλα είναι καθαρά και ξάστερα, γιατί…

–Ο ένοχος νιώθει χειρότερα από τον αθώο, είπε, αν αισθάνεται πως από το δικό του σφάλμα προέρχεται όλο το κακό.

–Αρχίζω να κουράζομαι από τη μάταιη πάλη για την αλήθεια, κι έρχονται στιγμές που απογοητεύομαι.
-Αυτά τα ψεύτικα μαλλιά-τι ανοησία! Θέλεις να χαϊδέψεις τα μαλλιά της κόρης σου και χαϊδεύειες τα μαλλιά κάποιας μακαρίτισας γυναικούλας.

-…ο ρόλος ενός άντρα που έχει βάλει στο μάτι μια παντρεμένη γυναίκα και παίζει κορώνα γράμματα τη ζωή του για να την παρασύρει σε μοιχεία, ήξερε ότι έχει, ο ρόλος αυτός, κάτι το ωραίο, το μεγαλειώδες, και ποτέ δεν μπορεί να είναι γελοίος…

-Ναι, μα οι γυναίκες που δεν έχουν σκιά, έχουν συνήθως άσχημο τέλος...

–Τί φταίει αυτή, αν είναι όλοι ερωτευμένοι μαζί της και την ακολουθούν σαν τον ίσκιο της;

-Το πρόσωπό της ήταν συνέχεια όμορφο, και γι΄αυτό λιγότερο αξιολύπητο.

-…το μυαλό της δε γεννούσε σκέψεις για να τη βοηθήσει να καταλάβει τι γίνεται στην ψυχή της.

-Κάποιος μαθηματικός είπε πως η απόλαυση δε βρίσκεται στην ανακάλυψη της αλήθειας αλλά στην αναζήτησή της.

–Μόνο ένα πλάσμα ήταν στον κόσμο ικανό να συγκεντρώσει γι΄αυτόν όλο το φως και το νόημα της ζωής.

-Πρέπει να ξέρεις πως από τη μέρα που σ΄αγάπησα, όλα για μένα άλλαξαν. Για μένα περ΄από την αγάπη που νιώθω για σένα, δεν υπάρχει τίποτ΄άλλο. Με αυτή, νιώθω τον εαυτό μου, τόσο ψηλά, τόσο δυνατό που τίποτα για μένα δε μπορεί να είναι ταπεινωτικό.

–Είμαι ευτυχισμένος, και η ευτυχία μου δε μπορεί να είναι ούτε πιο μεγάλη, ούτε πιο μικρή, ότι και αν κάνετε.
-Να σου πω την αλήθεια  – έχω τρομερή αδυναμία στις ιδέες μου και στη δουλειά μου, μα στην ουσία- να σκεφτείς ένα πράμα: όλος αυτός ο δικός μας κόσμος δεν είναι παρά μια μικρή μούχλα που φύτρωσε πάνω στο μικροσκοπικό πλανήτη μας. Και μεις νομίζουμε πως μπορεί να΄χουμε κάτι μεγάλο-ιδέες, πράξεις! Όλ΄αυτά δεν είναι παρά κόκκος άμμου.

-Είμαι η ίδια πάντα…Μα μέσα μου υπάρχει μια άλλη, κι αυτή φοβάμαι – αυτή αγάπησε κείνον, κι εγώ ήθελα να σε μισήσω και δε μπορούσα να ξεχάσω κείνη που ήμουν παλιότερα. Κείνη κι όχι εγώ. Τώρα είμαι η πραγματική ολόκληρη.

-Την είδε καλά-καλά σ΄όλη τη διάρκεια της αρρώστιας της, γνώρισε την ψυχή της, και του φάνηκε πως ποτέ ως τώρα δεν την είχε αγαπήσει. Και τώρα ακριβώς που τη γνώρισε τόσο καλά, που την αγάπησε όσο της άξιζε ταπεινώθηκε μπροστά της και την έχασε για πάντα αφήνοντάς της μια αισχρή για τον εαυτό του ανάμνηση.

–Έχω ακούσει πως οι γυναίκες αγαπάνε τους άνδρες ακόμα και για τα ελαττώματά τους, άρχισε ξαφνικά να λέει η Άννα, μα εγώ τον μισώ για τις αρετές του.
–Παντρεύτηκες από έρωτα ή χωρίς ιδέα από έρωτα. Αυτό ήταν λάθος, νομίζω.

-Η πραγματοποίηση αυτή του έδειξε το αιώνιο λάθος που κάνουν οι άνθρωποι νομίζοντας πως ευτυχία είναι η πραγματοποίηση μιας επιθυμίας.

-Η λέξη «ταλέντο» που μ΄ αυτή εννοούσαν την έμφυτη, σχεδόν φυσική ικανότητα, ανεξάρτητη από το μυαλό και την καρδιά και που μ΄αυτή ήθελαν να ονομάσουν όλα όσα είχε ζήσει τα βιώματά του, ο καλλιτέχνης, ακουγόταν πολύ συχνά στη συζήτησή τους, τους ήταν απαραίτητη για να ονομάσουν κείνο που αυτοί αγνοούσαν τελείως, αλλά που ήθελαν να το λένε.

-…στην πράξη, πέρα από τη μεγάλη ευχαρίστηση, υπάρχουν και πολλές δυσκολίες.

-…το πρόσωπό του ξαναπήρε το αυστηρό παραπονιάρικο ύφος του ετοιμοθάνατου που ζηλεύει τους ζωντανούς.

-Ένιωθε πως η αγάπη τον έσωζε από την απελπισία και πως η αγάπη αυτή μπροστά στον κίνδυνο της απελπισίας γινόταν δυνατότερη και αγνότερη.

-Δε νομίζω τίποτα, εγώ πάντα σ΄αγαπούσα κι αν αγαπάς ένα πρόσωπο, το αγαπάς έτσι όπως είναι κι όχι όπως το ήθελες να είναι.

-Ενωθήκαμε με τα δεσμά του έρωτα που είναι τα πιο ιερά για μας.

–Για να με συγχωρήσει πρέπει να περάσει κείνα που πέρασα εγώ, κι αυτό, ο Θεός να μην της το χρωστάει.

-Ναι, απάντησε σκεφτηκώς ο Λεβίν, είναι μια σπάνια γυναίκα! Όχι τόσο για την εξυπνάδα της, όσο για την καταπληκτική ειλικρίνειά της. Τη λυπάμαι τρομερά!

–Πολλές οικογένειες παραμένουν για χρόνια στις παλιές αντιλήψεις, ανυπόφορες και στους δυο συζύγους, μόνο και μόνο γιατί δεν υπάρχει ούτε ρήξη, ούτε συμφωνία.

-Τον σεβασμό την βρήκαν για να κρύβουν το κενό όπου πρέπει να υπάρχει αγάπη.

-Μια γυναίκα που δεν είδε με τα μάτια της καρδιάς πού βρίσκεται η ευτυχία και η τιμή του γιού της η γυναίκα δεν έχει καρδιά.





Είμαστε αιχμάλωτοι - αλλά έχουμε wi-fi.


«Ξέρεις πώς πέθανε ο τελευταίος τίγρης της Τασμανίας;» με ρωτάει ο Τηλέμαχος στο αυτοκίνητο.
Πάντα νοιαζόταν να διαβάζει για τα ζώα, σε εγκυκλοπαίδειες και σε βιβλία. Τώρα πια, σχεδόν έντεκα, ψάχνει στο διαδίκτυο για ό,τι θέλει να μάθει.
«Πέθανε στον ζωολογικό κήπο. Ήταν ο τελευταίος που υπήρχε και τον άφησαν να πεθάνει εκεί μέσα. Το 1936. Υπάρχει και βίντεο.»
Στη φωνή του διακρίνω θλίψη και απορία.
«Το ‘χω δει το βίντεο», του λέω προσέχοντας τον δρόμο.
Περιμένει να του πω κάτι ακόμα. Η απάντηση μου είναι χωρίς αξία.
«Γιατί τον αφήσαν να πεθάνει εκεί μέσα;»
«Δεν υπήρχε άλλος. Τι να έκαναν;»
«Να τον άφηναν ελεύθερο.»
«Πάλι θα πέθαινε.»
«Ναι, αλλά θα πέθαινε ελεύθερος.»
Ο Τηλέμαχος, ως παιδί, κι ως άνθρωπος ευαίσθητος, είδε το βίντεο κι ένιωσε την απόγνωση του τελευταίου τίγρη. Δεν σκέφτηκε κυνικά ή επιστημονικά. Ένιωσε.
Πίστεψε ότι θα ήταν καλύτερο να τον αφήσουν να φύγει. Να χαθεί στα δάση της Τασμανίας, να κυνηγήσει, να ψάξει μήπως βρει ένα τελευταίο θηλυκό -έναν αρσενικό έστω, για να πιούνε μπύρες αντικρίζοντας την εξάλειψη.
«Να πεθάνει ελεύθερος», αυτό είπε ο Τηλέμαχος.
~~
Αργότερα, κάμποσες ώρες μετά μου ξαναμιλάει για τον τίγρη.
«Τον είχαν επικηρύξει», μου είπε. «Επειδή τους έτρωγε τα πρόβατα.»
«Οι πρώτες επικυρήξεις ξεκίνησαν από το 1830, και μεταξύ του 1888 και 1909 η τοπική κυβέρνηση της Τασμανίας πλήρωνε 1 λίρα για κάθε νεκρό ενήλικο θυλακίνο και 10 σελίνια για τα κουτάβια τους. Τα αρχεία δείχνουν, πως εξαργυρώθηκαν συνολικά 2.184 επικυρήξεις, αλλά πιστεύεται πως σκοτώθηκαν πολλοί περισσότεροι θυλακίνοι πέρα από τις επικυρήξεις που πληρώθηκαν. Η εξαφάνιση τους, αποδίδεται συχνά σε αυτές τις αμείωτης έντασης προσπάθειες των γεωργών, κτηνοτρόφων και κυνηγών επικυρήξεων.» πηγή wikipedia
«Πώς το ‘καναν αυτό;» με ρωτάει.
«Για τον τίγρη ρωτάς;» του λέω. «Για το ζώο; Οι Ευρωπαίοι που πήγαν στην Τασμανία βρήκαν ανθρώπους, που ζούσαν σε πρωτόγονη κατάσταση. Τους εξόντωσαν όλους. Τους επικήρυξαν κι αυτούς. 5 λίρες για κάθε μεγάλο και 2 λίρες για κάθε παιδί. Την τελευταία Τασμανή την ονόμασαν Τρουγκανίνι, και πέθανε το 1876. Φυλακισμένη κι εκείνη, με ρούχα ευρωπαϊκά, σε σπίτι ευρωπαϊκό.»
Κάνω μια μικρή παύση. Τ’ αυτοκίνητα μποτιλιαρισμένα. Πού πάμε; Τι τρέχουμε να προλάβουμε;
«Εξόντωσαν κι εξοντώνουν ανθρώπους. Νομίζεις ότι θα λυπόντουσαν τα ζώα;»
«Γιατί είναι έτσι ο άνθρωπος;» με ρωτάει και φυσικά δεν μπορώ ν’ απαντήσω στην ερώτηση του.
Γιατί είναι έτσι ο άνθρωπος;
~~
Την επόμενη ή μπορεί τη μεθεπόμενη μέρα, για λόγους άσχετους με τη συζήτηση που προανέφερα, βάζω να δω μια ταινία του Μελ Γκίμπσον, το «Apocalypto».
Ο σκηνοθέτης προσπαθεί να αποδώσει μια εικόνα της προκολομβιανής Αμερικής, πώς ζούσαν οι αυτόχθονες πριν την εισβολή των Ευρωπαίων και την αρχή της Μεγάλης Γενοκτονίας .
Παρά τα ιστορικά λάθη, που δεν πρέπει να μας απασχολούν σ’ ένα καλλιτεχνικό έργο, ο Γκίμπσον δίνει με πολλή ένταση και βία, τη διαφορά ανάμεσα στους ανθρώπους του δάσους, τις μικρές φυλές-ομάδες, και στους Μάγια.
Οι Μάγια είχαν αναπτύξει τον «λαμπρότερο» πολιτισμό του δυτικού ημισφαιρίου, ισάξιο σε πολλά επιτεύγματα εκείνων της Αιγύπτου, της Ινδίας και της Κίνας.
Όμως ποιο ήταν το «καύσιμο» του πολιτισμού των Μάγια; Όπως συμβαίνει σε κάθε αυτοκρατορία, είτε είναι η Ρωμαϊκή είτε είναι η Βρετανική, το καύσιμο είναι οι άνθρωποι, το αίμα τους και ο ιδρώτας τους.
Πόλεμος και σκλαβιά, πόλεμος και εκμετάλλευση. Όσο μεγαλώνει μια ομάδα ανθρώπων και αποκτά συγκεντρωτική εξουσία, από φυλή σε έθνος σε πόλη σε βασίλειο σε αυτοκρατορία, τόσο αυξάνονται οι ανάγκες της για καύσιμα, τόσο πιο βίαιη γίνεται, τόσο περισσότερο αίμα και ιδρώτα ζητάει.
~~
Η αυτοκρατορία των Μάγια παρήκμασε πριν την εισβολή των Ευρωπαίων. Αυτό συμβαίνει σε όλες τις αυτοκρατορίες. Φτάνουν στο ύψιστο σημείο μεγέθους που μπορούν κι έπειτα τελειώνουν οι πόροι. Τότε κάποιοι άλλοι, έρχονται να πάρουν τη θέση τους.
Η Βυζαντινή αυτοκρατορία είχε παρακμάσει πολύ πριν έρθουν οι Τούρκοι. Ο Τζέγκινς Χαν οδήγησε τους Μογγόλους απ’ τον Ειρηνικό ως την Κασπία, όταν οι Κινέζοι δεν μπορούσαν πια ν’ αντισταθούν.
Το μόνο κοινό σημείο σ’ όλες τις αυτοκρατορίες που έχουν ακμάσει και παρακμάσει στον πλανήτη μας είναι η βία, ο πόλεμος, το αίμα.
Καμία αυτοκρατορία δεν επικράτησε ειρηνικά-φιλοσοφικά.
~~
Οι ινδιάνοι του δάσους ζούσαν κι επιβίωναν ως μέρος του δάσους. Σπάνια έτρωγαν κρέας, τα μεγάλα θηράματα ήταν γιορτή για την ομάδα. Συνήθως αρκούνταν σε μικρά ζώα-ερπετά-τρωκτικά. Φοβούνταν τον ιαγουάρο και θα τον σκότωναν αν τον έβρισκαν μπροστά τους -για να επιζήσουν. Όμως την ίδια στιγμή τον σέβονταν κι ήξεραν ότι είναι εξίσου σημαντικός μ’ εκείνους -αν όχι ανώτερος.
Οι ινδιάνοι της αυτοκρατορίας των Μάγια, έπρεπε να ταΐσουν-ντύσουν-στολίσουν τους βασιλιάδες, την αριστοκρατία, τους ιερείς, τους στρατιώτες, τους τεχνίτες, τους υπηρέτες, τις πόρνες, τους δούλους. Καθώς το καλαμπόκι δεν αποδίδει αρκετά μέσα στη ζούγκλα και μεγάλα κοπάδια δεν μπορούσαν να συντηρηθούν (η οικολογία προηγείται της κοινωνιολογίας), αναγκάστηκαν να αναζητήσουν πρωτεΐνες στο ανθρώπινο κρέας).
Η ανθρωποφαγία ήταν ανάγκη για τους Μάγια -και η θρησκεία ήταν η νομιμοποίηση της ανάγκης.
Με τη σειρά της η χριστιανική θρησκεία καθαγίασε την εισβολή και τον σφαγιασμό των ινδιάνων. Όχι για τροφή, αλλά για πλούτο, κυριαρχία, επέκταση.
Αυτός είναι ο άνθρωπος. Γιατί είναι έτσι ο άνθρωπος;
~~
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, κάπου στην Ευρώπη:
Τ’ αυτοκίνητα παρκαρισμένα παντού. Ο γκιόνης δεν ακούγεται απόψε. Μόνο τ’ αυτοκίνητα και τα μηχανάκια.
Απέναντι εξαόροφες πολυκατοικίες, με το συναγερμό απέξω να προειδοποιεί τους διαρρήκτες.
Μόνα ζωντανά τα σκυλιά που γαβγίζουν στα μπαλκόνια και τα φυτά που μαραίνονται στα γλαστράκια. Και τα καρτερικά δέντρα στο πεζοδρόμιο.
Δεν μπορώ καν να δω τον ουρανό απ’ το μπαλκόνι που κάθομαι. Κι εκεί, αν σκύψω μπροστά, μετά βίας φαίνονται τρία αστέρια.
Δεν έχουμε καμία επαφή με τη φύση, τη ζωή, μόνο τσιμέντο και led. Αλλά το συνηθίσαμε -κι έχουμε και wifi.
Και πρέπει να σηκωθούμε νωρίς το πρωί για το σχολείο κι ύστερα δουλειά κι ύστερα περισσότερες υποχρεώσεις κι ύστερα…
Στην παγκόσμια αυτοκρατορία το καύσιμο είμαστε εμείς.
Να πεθαίνουμε αιχμάλωτοι σαν τον τελευταίο τίγρη της Τασμανίας και -αυτό είναι το πιο αστείο- να νομίζουμε ότι είμαστε ελεύθεροι.
Αυτό είναι το πιο τραγικό: Νομίζουμε ότι είμαστε ελεύθεροι.

Αλλά έχουμε wi-fi.





Mαμά γερνάω και γίνομαι ίδια με σένα


Καθάριζα πατάτες και ξαφνικά κοίταξα τα χέρια μου και κοκάλωσα. Είχα βάλει ένα λεκανάκι με νερό, δίπλα ένα πιατάκι που έβαζα τα φλούδια και ο νεροχύτης έγινε ο μαρμάρινος στο πατρικό μου και εγώ η μάνα μου.

Και ύστερα κάθισα αποκαμωμένη στην καρέκλα. Με έβλεπα να βάζω τα κλειδιά δίπλα στην πόρτα, σε ένα τασάκι που δε χρησιμοποιώ ποτέ, να φοράω το καλσόν μου, το κραγιόν μου, να ισιώνω την άκρη του κρεβατιού, να διπλώνω το σεντόνι πριν το απλώσω, να χαϊδεύω ένα κέντημα, να ακουμπάω με όλη την παλάμη στη σελίδα της εφημερίδας.

Όλα αυτά τα ξέρω γιατί κάποτε με έχουν εκνευρίσει. Το κρεβάτι φάκελος, το καλσόν που την ταλαιπωρεί να το φορέσει αλλά δεν αλλάζει μέθοδο, τον τρόπο που στρώνει τα μακαρόνια στο παστίτσιο, τις ηρωϊκές μάχες που έχουμε δώσει «πως κόβεις έτσι το μήλο βρε μαμά»; Τη βέρα της να τη βγάζει μόλις μπαίνει στο σπίτι. Τις παντόφλες της σαν να είναι σε βιτρίνα παπουτσάδικου. Ό,τι κάνω δηλαδή.

Η μάνα μου τίποτα δε μου έχει ζητήσει. Ή μου ζητάει τόσα πολλά που τα θεωρώ καθημερινότητα, αλήθεια δεν ξέρω. Πάμε μια βόλτα της είπα να αλλάξουμε τον αέρα μας. Και πήγαμε στο Λυκαβηττό, το χέρι της ακουμπούσε το μπαστούνι, με ρούφηξε το χέρι της, ήταν η τελευταία βόλτα που κάναμε μαζί έξω.

Με ρούφηξε το χέρι της. Το έχω σε χίλιες φωτογραφίες να με κρατάει. Στο Σύνταγμα, στο Ζάππειο, σε διακοπές, παρανυφάκι, στο σχολείο στις επιδείξεις.

Τα χάζευα τα χέρια της μάνας μου πάντα. Ήταν ωραία, πολύ γυναικεία χέρια όπως τα έλεγαν κάποτε, με μια μπουλ ωραία χρυσή βέρα. Τίποτα άλλο δε φορούσε. Τίποτα.

Καμιά φορά, ασυναίσθητα, ακουμπάω το χέρι μου στο χέρι της. Χωρίς λόγο την ώρα που μιλάμε. Είναι ίδια τα χέρια μας, ίδια, δεν ήταν έτσι παλιά. «Μιλάτε κάπως ίδια με τη μαμά σου» μου είπε η Μαρία. «Γίνομαι ίδια με τη μαμά μου Μαρία» της είπα μετά από πολλά χρόνια. Γίνομαι σιγά – σιγά αυτά που έχω μισήσει και αγαπήσει πολύ. Γερνάω. Κοιτάζομαι λιγότερο στα μάτια με το είδωλό μου στον καθρέφτη, δεν προλαβαίνω. Αλλά με πιάνω να κοιτάω τα χέρια μου. Με τα περλέ απαλά μανόν. Τα στρογγυλά κομμένα νύχια. Να τα κοιτάω με το κεφάλι χαμηλά, να τα ρωτάω. Τη μάνα μου ρωτάω, τα χέρια της. Και στα χέρια μου τη βλέπω. Ότι είναι εκεί.

Αργυρώ Μποζώνη





1ο Συνέδριο Παραμυθιού στην Έδεσσα


Η Έδεσσα θα μεταμορφωθεί σε παραμυθένια πόλη με μάγους, νεράιδες, μάγισσες και δράκους. Από τις 26/5 (Παρασκευή) έως και 28/5 (Κυριακή) θα πραγματοποιηθεί το 1ο Συνέδριο Παραμυθιού με πολλές σχετικές παρουσιάσεις και αφηγήσεις παραμυθιών.
 Το Συνέδριο αποτελεί την ολοκλήρωση των εργαστηρίων παραμυθιού που έγιναν από τον κ. Δημήτρη Αβούρη (Αφηγητής Παραμυθιών-Πρόεδρος της Ακαδημίας Ποίησης και Παραμυθιού) κατά τη διάρκεια όλης της σχολικής χρονιάς.

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ
Έδεσσα
Παρασκευή 26 Μαΐου έως Κυριακή 28 Μαΐου 2017

Παρασκευή 26 Μαΐου 2017 
Πρωί 
9:00 π.μ -12:00 μ.μ. Αφηγήσεις παραμυθιών από 5 αφηγητές στο πάρκο καταρρακτών 
Μπορούν να παρευρεθούν όλα τα Δημοτικά Σχολεία και τα Νηπιαγωγεία.

Απόγευμα 
6:30 μ.μ. Έναρξη συνεδρίου – Εγγραφές
7:00 μ.μ. Χαιρετισμοί 
7:15 μ.μ.:Ελισάβετ Τάρη, Μαρία Ζωγράφου-Τσαντάκη, Χριστόδουλος Φανιόπουλος, Έφη Γώτη
8:00 μ.μ. Στρογγυλό τραπέζι: Στόχοι του Συνεδρίου 
8:45 μ.μ. Αφήγηση Παραμυθιών


Σάββατο 27 Μαΐου 2017
Πρωί 
10:00 π.μ. Ευσεβεία Ψαρρά, τίτλος: «Νανουρίσματα και ξυπνητούρια». 
10:15 π.μ Μαρία Σέξτου, τίτλος: Ένας περιπετειακός μύθος, «Το κλαδί». Δημιουργία βιβλίου, με εικονογράφηση από τα παιδιά του Νηπιαγωγείου Ριζαρίου και δραστηριότητες. 
10:30 π.μ. Δόμνα Παπαθεοφίλου, Νηπιαγωγείο Σεβαστιανών, τίτλος: «Ο ανόρεχτος βασιλιάς».
10:45 π.μ. Αικατερίνη Τζιώγα , Νηπιαγωγός στο 2ο Ν/γείο Έδεσσας, τίτλος : «Δημιουργία μύθου από μία παροιμία στο Νηπιαγωγείο»
11:00 π.μ. Ελισάβετ Θεοδωρίδου, τίτλος : «Το παραμύθι ως μέσο έκφρασης της ψυχής μου».
11:15 π.μ Αργυρώ Παπαδάκη, νηπιαγωγός, τίτλος: «Από παραμύθι...σε παραμύθι...», παρουσίαση παραμυθιού με τίτλο: «Άλλα μετράει ο άνθρωπος και άλλα ο Θεός του βγάζει».
11:30 π.μ Μαρία Γιώση ,νηπιαγωγός – 9ο Νηπιαγωγείο Έδεσσας, Τίτλος: « Οι Λάμιες των παραμυθιών», Αφήγηση παραμυθιού, τίτλος : «Ο Γιάννης που σκότωσε τη Λάμια».
11:45 π.μ Μαρία Βαμβακά, παραμύθι βασισμένο σε πραγματικό γεγονός, τίτλος: «Ο Τουρκάκος».

Διάλειμμα 12:00-12:15 μ.μ. 

12:15 μ.μ. Λίζη Χανδακάρη, Απόφοιτος Μουσικού τμήματος Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών, δασκάλα μουσικής τίτλος: «Γιατί η ποίηση; Γιατί το παραμύθι;»
12:30 μ.μ. Γεωργία Λεμπέση ψυχολόγος, τίτλος: «Η επιθυμία μέσα στο παραμύθι».

Απόγευμα
6:30 μ.μ Τρύφων Ζήμνας, τίτλος: «Παραμύθι, μια ικανοποίηση» ανάγνωση παραμυθιού: «Ο καλότυχος ράφτης»
6:45 μ.μ. Μαρία Κωνσταντινίδου, τίτλος: «Το πολύτιμο σπαθί».
7:00 μ.μ. Ασπασία Τενεκετζή, τίτλος : «Ο άμυαλος τσαγκάρης».
7:15 μ.μ. Ελένη Κίτσου, τίτλος: «Ο γανωτής».
7:30 μ.μ. Απόστολος Δομτζίδης, «Από το παραμύθι στον Καραγκιόζη», πως δημιουργήθηκε η πρωτότυπη παράσταση "Οι τρεις καλές συμβουλές".
7:45 μ.μ. Δημήτρης Αβούρης, τίτλος: «Το παραμύθι χθες, σήμερα, αύριο»

8:00 Διάλειμμα

8:15 Παράσταση Καραγκιόζη, « Οι τρεις καλές συμβουλές»& Αφήγηση Παραμυθιών 
Απόστολος Δομτζίδης- Δημήτρης Αβούρης 


Κυριακή 28 Μαΐου 2017
Πρωί 
10:00 Δέκου Γεωργίου: «Ο βασιλιάς και η βασιλοπούλα»
10:15 Τσορτανίδου Ανθούλα: «Η λελουδιώ»
10:30 Γεωργιάδου Ευθυμία: «Παραμυθοποιήματα» 
10:45 Μπαλουκτσή Πολυξένη: «Η περιπέτεια μιας μπουρούς»
11:00 Κούτσουρος Νίκος, τίτλος: « Από το παραμύθι στην ποίηση».
11:15 Νατάσα Μιχαηλίδου αρχαιολόγος-μουσειολόγος-ξεναγός, τίτλος: Παραμυθο-ξεναγήσεις στην Ξάνθη: το χάνι Αβέρωφ
11:30 Στρογγυλό Τραπέζι: «Παραμύθι το μέλλον μας στη θεωρία και την πράξη»»
12:30 Λήξη Συνεδρίου

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...