Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2018

Η 8η Σούρβα των Προμάχων


Τελικά ποια είναι εκείνα τα συστατικά, που κάνουν τον Μπαχοβίτη να κάνει πάντα τη διαφορά, την ιδιαίτερη εκείνη μικρή, αλλά τόσο ουσιώδη διαφορά, που με ό,τι και να καταπιαστεί το φέρνει εις πέρας, όσο ανέφικτο κι αν φαντάζει;
Είναι η ταπεινή του ιδιοσυγκρασία, η τόσο απλόχερη, από καρδιάς, προσφορά του;
Είναι το αίσθημα συνοχής, η «ενσυναίσθηση» που τον διακατέχει και η απόλυτη απόρριψη του «εγώ» προς το «εμείς»;
Είναι η εθελούσια αγνόηση του πόνου, της κόπωσης, του ιδρώτα και η επίμονη ματιά προς τα εμπρός, προς την επίτευξη του κοινού στόχου;
Είναι το βλέμμα εκείνο το ντόπικο, με τα σφιχτά δόντια και τα σπινθηρίζοντα μάτια εναντίον των στοιχείων της φύσης, και η γενναία φράση «ντα ιέμπαμ»;
Είναι τα δεκάδες πιτσιρίκια, με τα κοκκινισμένα μάγουλα, που λαχταρούν να χορέψουν το «Ράικο», ξεροσταλιάζοντας στο ψύχος, για να τα καμαρώσουν οι παππούδες;
Είναι οι μαυροφορεμένες γιαγιάδες, οι τυλιγμένες στις κάπες τους, που στριμωγμένες στα σκαλιά, κουτσομπολεύουν και αναπολούν την περασμένη νιότη;
Είναι οι ακάματοι εθελοντές, που επί ένα μήνα σαν αληθινό μελίσσι, κουβαλούσαν το νέκταρ και προσφέρουν τώρα το ολόγλυκο μέλι τους;
Είναι η αγωνία του προέδρου, οι ανυπόστατοι προβληματισμοί του, ότι έχει αποτύχει και η ολόψυχη ενθάρρυνσή του από τους συντρόφους του;
Είναι οι ορδές των κατοίκων, των φίλων επισκεπτών, των καλεσμένων στη γιορτή, που κατακλύζουν την πλατεία του Αγίου, γεμίζοντάς την ασφυκτικά, φωτίζοντάς την με τις δεκάδες εστίες, ζεσταίνοντάς την με τη θέρμη της καρδιάς;
Είναι ο χάλκινος ηλεκτρισμένος ήχος του «Μακεδονία ξακουστή», από την ορχήστρα, που σε κάνει να ριγείς και ακούσια να στρέφεις το βλέμμα σου προς το μαρμάρινο Ηρώο;
Είναι οι πάγκοι οι κατάμεστοι, με τις στριφογυριστές χειροποίητες πίτες, τα κολασμένα γλυκίσματα, η βραστή γίδα των μαγείρων, τα ντόπια λουκάνικα, τα τσίπουρα και τα κρασιά, που σαν Σειρήνες σου γνέφουν να παραδοθείς στην πλάνα αγκαλιά τους;
Είναι η τάξη, η νοικοκυροσύνη, η καθαριότητα, η οργάνωση, η στρατιωτική πειθαρχία και η καλοκουρδισμένη μηχανή, που όλα τα λαδωμένα γρανάζια της γυρίζουν συνεκτικά κι αθόρυβα, κινώντας την;
Είναι οι ανάκατες παρέες, μικρών και μεγάλων, τα πειράγματα, οι κυκλικοί χοροί, τα σταυρωμένα χέρια, το πιάσιμο ώμο με ώμο, η συντονισμένη κίνηση σώματος, ποδιών, στον αιώνιο κύκλο της παράδοσης;
Είναι η ανιδιοτέλεια, η άδολη προσφορά, το κοινό σπρώξιμο, το ατομικό φύσημα που ενώνεται με τα άλλα και σχηματίζει αύρα, άνεμο, θύελλα δημιουργίας;
Είναι ΟΛΑ αυτά φίλε μου και χιλιάδες άλλα, μα το πιο καθηλωτικό, το πιο σπάνιο, το πιο λυτρωτικό, είναι το χαμόγελο που τόσο ανεπιτήδευτα βγαίνει σε όλα τα πρόσωπα και που σχηματίζει θαρρείς το πιο λαμπρό φωτοστέφανο Αγάπης και Ανθρωπιάς.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ








































































Πορφυρογέννητος ο Πήγασος, αχαλίνωτος
ζεμένα τα ημισφαίρια του νου
η σκέψη ηνίοχος, ταξιδεύει τη βούληση
νοσταλγεί.

Οδήγησέ με στον μετέωρο βράχο
σμίξη ουρανού και γης
λιλιπούτεια σπιρτόκουτα τα σπίτια κάτω
ευτυχισμένα κελιά μιας ζωής.

Μαζοχιστικό το ράπισμα του Αίολου
ανοιχτοί ασκοί, θυελλώδεις
κατευναστικό ύδωρ, ασβεστολιθικός βράχος
μήτρα ίασης, αγίασμα.

Ιριδικός καμβάς, πινελιές ουράνιες
πράσινη, μπλε, καφετί
οξιά, ουρανός, πέτρα
παράσταση Αναγεννησιακή.

Πυγολαμπίδες πίστης, καντήλια αχνόφωτα
γρύλοι, του σούρουπου υπασπιστές
κούκος απόμακρος, θρύλους ξυπνάει
κουρνιασμένοι γυπαετοί.

Θρόισμα φύλλων σε αλέες πλατάνων
άρωμα φρέσκου Ελληνικού
σέρτικος βήχας, ξερή, κολτσίνια
στο ρυάκι η ψάθα, αναπολεί.

Ουρανόσταλτος ήχος, μεταλλικός
κάλεσμα παρηγοριάς, επικοινωνίας
μαύρη μαντήλα, υγρή ρυτίδα
φλόγα απώλειας, βασανιστική.

Χάλκινες νότες, υπερηφάνειας
γαλανόλευκο τρεμούλιασμα, έξαψη
προγονική παράδοση, τίμημα βαρύ
ασήκωτο χρέος, δόξα, τιμή.

Βουκολικός οργασμός, κάθιδρο σώμα
ήρα και στάρι, ομφάλιος λώρος
οσμές φουρνιστές, ερεθιστικές
εστία στο κέντρο, ενώνει ψυχές.

Τελεία στον χάρτη, μικρόκοσμη, ασήμαντη
όμως ευρύχωρη σαν ωκεανός, απέραντη,
συμπαντικό βασίλειο,
φαντάζει το τέλειο άπειρο, του όλου μου "είναι". 
Πρόμαχοι!!!

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...