Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Τετάρτη 27 Νοεμβρίου 2013

"ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΜΠΑΜΠΑ"!!Ο 16ΧΡΟΝΟΣ ΠΟΥ ΞΥΠΝΗΣΕ ΑΠΟ ΚΩΜΑ ΚΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΓΚΑΛΙΑ

"Γεια σου μπαμπά": Ο 16χρονος που ξύπνησε από κώμα και η καλύτερη αγκαλιά



Νεαρός έμεινε 4 μήνες σε κώμα μετά από τροχαίο. Διαβάστε γιατί δεν ήθελε να φοράει κράνος. Συγκλονιστικές στιγμές όταν ξύπνησε από κώμα (Pics)


Την συγκλονιστική στιγμή, που 44χρονος αγκάλιασε τον γιο του, όταν ξύπνησε από κώμα, απαθανάτισε η αδελφή του νεαρού.
Ο 16χρονος Ryan Smith στον Ιούλιο, πήγαινε με το ποδήλατό του στη δουλειά, στο Lincolnshire, όταν ενεπλάκη σε τροχαίο και υπέστη σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.
Δεν φορούσε κράνος, γιατί δεν ήθελε να χαλάσει τα μαλλιά του.
Από τη σοβαρότητα των τραυμάτων του, έπεσε σε κώμα για 4 μήνες. Κάθε μέρα της παραμονής του στο νοσοκομείο, ο πατέρας του Mark, δεν έφυγε από το πλευρό του, αφού οι γιατροί του είπαν, πως μπορεί να μην τα καταφέρει.
Και 4 μήνες μετά, δέχθηκε την "καλύτερη αγκαλιά που του έκαναν ποτέ", όπως είπε ο ίδιος.
Τις φωτογραφίες από τη στιγμή που ο γιος του ξύπνησε από το κώμα, έδωσε στη δημοσιότητα ο 44χρονος.
Η αδελφή του, ήταν εκεί τη στιγμή που ο Ryan άνοιξε τα μάτια του και βρήκε τη δύναμη να αγκαλιάσει τον πατέρα του.
"Ήταν απίστευτη η στιγμή, δεν μπορώ να το περιγράψω με λόγια. Από εκεί που μας έλεγαν, ότι μπορεί να τον χάσουμε, ξύπνησε και μπόρεσα να τον αγκαλιάσω για πρώτη φορά, μετά από μήνες. Ήταν η καλύτερη αγκαλιά που μου έκαναν ποτέ. Του είπα 'γεια' και αφού πήρε μία βαθιά ανάσα, μου απάντησε... 'γεια'. Αφού χοροπηδούσα σαν τρελός για περίπου δέκα λεπτά, του ζήτησα να πει 'μπαμπά' και είπε και αμέσως μετά, η μαμά του ζήτησε να της πει 'μαμά' και αποκρίθηκε. Δεν ένιωσα τόσο χαρούμενος εδώ και πολύ καιρό. Είναι θαύμα", είπε ο 44χρονος.
Παρότι πάντως συνήλθε από το κώμα, τον Ryan περιμένει μακρύς δρόμος ακόμα, μέχρι την πλήρη αποκατάσταση.
 
 
Πηγή: DailyMail

Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013

ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ.


ΤΗΣ ΚΙΚΗΣ ΔΗΜΟΥΛΑ.

Εν μέσω λογισμών και παραλογισμών
άρχισε κι η βροχή να λιώνει τα μεσάνυχτα
μ’ αυτόν τον πάντα νικημένο ήχο
σι, σι, σι.
Ήχος συρτός, συλλογιστός, συνέρημος,
ήχος κανονικός, κανονικής βροχής.

Όμως ο παραλογισμός
άλλη γραφή κι άλλην ανάγνωση
μού’ μαθε για τους ήχους.
Κι όλη τη νύχτα ακούω και διαβάζω τη βροχή,
σίγμα πλάι σε γιώτα, γιώτα κοντά στο σίγμα,
κρυστάλλινα ψηφία που τσουγκρίζουν
και μουρμουρίζουν ένα εσύ, εσύ, εσύ.

Και κάθε σταγόνα κι ένα εσύ,
όλη τη νύχτα
ο ίδιος παρεξηγημένος ήχος,
αξημέρωτος ήχος,
αξημέρωτη ανάγκη εσύ,
βραδύγλωσση βροχή,
σαν πρόθεση ναυαγισμένη
κάτι μακρύ να διηγηθεί
και λέει μόνο εσύ, εσύ, εσύ,
νοσταλγία δισύλλαβη,
ένταση μονολεκτική,
το ένα εσύ σαν μνήμη,
το άλλο σαν μομφή
και σαν μοιρολατρία,
τόση βροχή για μια απουσία,
τόση αγρύπνια για μια λέξη,
πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή
μ’ αυτή της τη μεροληψία
όλο εσύ, εσύ, εσύ,
σαν όλα τ’ άλλα νά’ ναι αμελητέα
και μόνο εσύ, εσύ, εσύ.

"ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΕ ΝΑ ΑΝΕΒΩ ΤΑ ΣΚΑΛΙΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ".


Σάββατο 30 Νοεμβρίου 2013, ώρα 10:00-17:30 
Φιλανθρωπικό bazar-εκδηλώσεις αφιερωμένο στον σύλλογο του συνδρόμου DOWN, με τίτλο: «Βοήθησε με να ανέβω τα σκαλιά μαζί σου»

Φέτος στο Φίξ in art,θα φιλοξενήσει και θα στολίσει ένα δέντρο αλλιώτικο από τα άλλα!...
Ένα δέντρο όλο αγάπη!..
Ένα δέντρο που θα στολιστεί με όλα τα χαμόγελα των παιδιών που θα συμμετέχουν στην εκδήλωση μας, η οποία στηρίζει τον σύλλογο του συνδρόμου Down!..
 Φέρτε μαζί σας τα παιδάκια σας απο τις 11 και έως τις 3:00, οι Arte di tr3, θα φωτογραφίσουν όλα τα γλυκά χαμογελάκια τους και θα στολίσουν το τρίμετρο δέντρο!
Στην εκδήλωση, θα μπορείτε να φέρετε ότι χρησιμοποιημένο ρούχο- παιχνίδι- βιβλίο- κόσμημα- κασκόλ-γάντια-καπέλο-σκούφους-παλτώ-μπουφάν-τσάντα κλπ.Ότι μπορείτε να φανταστείτε, και να το χαρίσετε στον σύλλογο του συνδρόμου Down!.. 
Τα χαρισμένα σας αντικείμενα-ρούχα κλπ, θα χρησιμοποιηθούν έτσι ώστε να πουληθούν σε ειδικά διαμορφωμένους πάγκους, μέσα στον χώρο, ώστε να μπορέσετε να ψωνίσετε σε πολύ χαμηλές τιμές, ότι χρειάζεστε!... 
Την ίδια μέρα, θα παρουσιαστούν δύο τραγούδια αφιερωμένα στον σύλλογο, καλλιτέχνες μουσικοί θα τραγουδήσουν για εσάς, παραδοσιακά χορευτικά συγκροτήματα με παιδιά θα χορέψουν, θα παρουσιαστεί live επίδειξη ξιφασκίας, από τον έναν και μοναδικό ΟΞΙΦ, η κουκουβάγια η σοφή, θα πραγματοποιήσει μάθημα διατροφής στα παιδιά σας, η Εβίτα με τις μοναδικές χειροποίητες δημιουργίες της θα σας χαρίσει γνώσεις με την χαρτοτεχνικής, θα μαγειρέψουμε με το tithafame.gr και το Elpidaslittlecorner.blogspot.gr...
 O Μιχάλης Σπορίδης θα ζωγραφίζει μαζί με τα παιδιά παραμυθοεικόνες..
 Kαι πολλά ακόμα…
Ετοιμαστείτε να περάσετε όμορφα και δημιουργικά τόσο εσείς-όσο και τα παιδιά σας, βοηθώντας το παιδάκι του συνδρόμου Down να ανέβει τα σκαλιά και να ανάψει το αστέρι στο χιονισμένο δέντρο μας!..

Η είσοδος είναι ελεύθερη για όλες τις δράσεις και ΟΛΑ τα έσοδα θα διατεθούν στον σύλλογο του συνδρόμου Down.
Τηλέφωνο του χώρου φιλοξενίας:2310500034 Φιξ in art
Τηλέφωνο του συλλόγου συνδρόμου Down:2310925000
Ακόμα το σκέφτεστε?......

facebook: https://www.facebook.com/events/657787444255475/?notif_t=plan_user_invited

ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΒΕΛΤΙΩΣΗ ΣΤΟ ΞΕΝΙΤΙΔΙΟ.


Ο Δήμος Αλμωπίας σας προσκαλεί στην ημερίδα με θέμα :
« Αναπτύξτε αληθινή αυτοεκτίμηση σε κρίσιμους καιρούς », 
την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου και ώρα 12:30 π.μ., στο Ξενιτίδειο Πνευματικό Κέντρο της Αριδαίας.
Στο σεμινάριο αυτό θα αναλυθούν τα χαρακτηριστικά της υψηλής αυτοεκτίμησης, οι αιτίες, που μας κρατούν δέσμιους και έχουμε χαμηλή αυτοεκτίμηση, καθώς και οι τρόποι για να εκτιμήσουμε και να αγαπήσουμε περισσότερο τον εαυτό μας.
Το σεμινάριο θα διεξάγει η ψυχολόγος Ρούμκου Τάνια, η οποία έχει εμπειρία δεκαεπτά ετών με ομιλίες και σεμινάρια γύρω από την ανθρώπινη ψυχολογία και τη διαδικασία της αυτοβελτίωσης.


Είσοδος Ελεύθερη για όλους

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΛΜΩΠΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΛΟΥΤΡΩΝ "ΠΟΖΑΡ".

Ο Δήμος Αλμωπίας και η Επιχείρηση των Λουτρών «Πόζαρ» ευχαριστεί θερμά τον πολιτιστικό σύλλογο Λουτρακίου "το ΠΟΖΑΡ" και τον Φιλοπρόοδο Σύλλογο Πολυκάρπης "Ο Αριστοτέλης" που συμμετείχαν με τα χορευτικά τους στην εκδήλωση των «Λουτρών» στη Διεθνή Έκθεση τουρισμού “PHILOXENIA”.
Αξίζουν επίσης συγχαρητήρια σε όλους όσους συνέβαλαν, στη συμμετοχή των «Λουτρών» στη Διεθνή Έκθεση “PHILOXENIA”, αφού ο τουρισμός χρειάζεται τη συμβολή όλων μας για να μπορέσουμε να τον διατηρούμε και να τον βελτιώνουμε.


                                                                               Δήμος Αλμωπίας

                                                                και Επιχείρηση των Λουτρών ΠΟΖΑΡ

ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Ιός

Μπαμπά, πως ήρθα στον κόσμο?

ΚΙ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ ΤΟ "ΣΤΡΟΥΜΦΟΣΠΙΤΟ" ΧΤΙΣΤΗΚΕ ΜΕ ΜΟΛΙΣ 180 ΕΥΡΩ!!!

Κι όμως αυτό το «στρουμφόσπιτο» βρίσκεται στη Βρετανία και χτίστηκε με μόλις 180 ευρώ – Ο ένοικος πληρώνει σε είδος [εικόνες]

Μοιάζει σαν οικισμός ξεχασμένης φυλής, κι όμως πρόκειται για ένα σπιτάκι στη Βρετανία το οποίο κόστισε μόλις 180 ευρώ καθώς φτιάχτηκε από φυσικά ή ανακυκλωμένα υλικά. Τη φιλοσοφία της κατασκευής ακολουθεί και η πληρωμή του ενοικίου, η οποία καταβάλλεται σε είδος, δηλαδή γάλα, καθώς η ενοικιάστρια εργάζεται σε κοντινή φάρμα.
Ο άνθρωπος πίσω από αυτό το ιδιαίτερο σπίτι είναι ο Michael Buck, ο οποίος αφιέρωσε οκτώ μήνες για να φτιάξει το σπίτι χρησιμοποιώντας την αρχαία τεχνική χτισίματος με γήινα υλικά, το κομπ, χρησιμοποιώντας μείγμα από άμμο, πηλό, άχυρο, νερό και χώμα. Σύμφωνα με τη Daily Mail, διδάχθηκε τη μέθοδο διαβάζοντας βιβλία και σχημάτισε τους τοίχους χωρίς καν να χρησιμοποιήσει εργαλεία.
Η οροφή βασίζεται σε ένα ξύλινο πλέγμα και καλύπτεται από άχυρο από τα χωράφια του Buck. Το σπίτι δεν διαθέτει προφανώς κεντρική θέρμανση αλλά αυτός ο τρόπος κατασκευής προσφέρει εξαιρετική μόνωση ενώ το ταβάνι είναι ενισχυμένο και με μαλλί προβάτου για να κρατά ακόμα καλύτερα τη ζέστη.
Το σπίτι ζεσταίνεται με ξυλόσομπα και ο φωτισμός γίνεται με κεριά και φανάρια. Η παροχή νερού είναι από μία φυσική πηγή που έχει εκτραπεί σε σωλήνα έξω από το σπίτι και το «φυσικό» ψυγείο είναι ένα ρηχό και προφυλαγμένο πηγάδι.
Όσο για την τουαλέτα, βρίσκεται σε ένα μικρό χώρο έξω από το σπίτι και αποτελείται από μηχανισμό κομποστοποίησης ενώ το μπάνιο είναι μια μεταλλική μπανιέρα που μεταφέρεται και γεμίζει ανάλογα με τις ανάγκες. Το μαγείρεμα γίνεται πάνω στην ξυλόσομπα αλλά η ενοικιάστρια έχει εγκαταστήσει και μια μικρή σόμπα αερίου μέσα στην κουζινούλα.
Ο 59χρονος «κατασκευαστής» ζει σε ένα πιο συμβατικό σπίτι με τη σύζυγό του Sheila και δηλώνει πως σκοπός του ήταν να δείξει πως τα σπίτια δεν χρειάζεται να έχουν μεγάλο κόστος. «Ζούμε σε μία κοινωνία που όλη μας τη ζωή πληρώνουμε στεγαστικά δάνεια, κάτι που για πολλούς δεν είναι ευχάριστο», λέει.






ΠΗΓΗ...
http://www.iefimerida.gr

ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΠΟΥ ΠΗΡΑΝ ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ "MADE IN GREECE".

Ποιές είναι οι επτά εταιρείες που πήραν τα βραβεία Made in Greece

Οι εταιρείες Συστήματα Sunlight, Pharmathen, Κτήμα Βασιλάκη, ΣΙΔΕΝΟΡ, ΓΙΩΤΗΣ, Μελισσοκομική Εταιρεία Αλ. Πίττας είναι οι μεγάλοι νικητές των βραβείων Made in Greece που απονεμήθηκαν το βράδυ της Δευτέρας, ενώ το Βραβείο Δίολκος έλαβε ο Γιάννης Τσεκλένης.

Τα βραβεία «Made in Greece» θεσπίσθηκαν από την Ελληνική Ακαδημία Μάρκετινγκ (ΕΛ.Α.Μ.). Σκοπός της διοργάνωσης είναι η ανάδειξη και επιβράβευση των παραγωγικών επιχειρήσεων, οργανισμών, συνεταιρισμών, ομάδων παραγωγών και προσωπικών προσπαθειών που επιτυγχάνουνεξαιρετικές επιδόσεις και δημιουργούν σημαντική προστιθέμενη αξία στην Ελληνική οικονομία, γι' αυτό και το motto των βραβείων είναι: "Επιβραβεύουμε την Παραγωγή, Αναδεικνύουμε την Ελλάδα.
Συγκεκριμένα το βραβείο Αγροτικής Αριστείας έλαβε η εταιρεία ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ ΕΜΜ. Α.Ε.- ΚΤΗΜΑ ΒΑΣΙΛΑΚΗ και έπαινοι οι εταιρείες Αθηναϊκή Ζυθοποιία και ΕΥ.ΓΕ Πιστιόλας– AGRINO.
Το βραβείο Βιομηχανικής Αριστείας έλαβε η εταιρεία ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ SUNLIGHT και έπαινοι οι εταιρείες ΑΦΟΙ ΓΙΑΝΝΙΔΗ – VITEX και ΚΡΙ ΚΡΙ.
Το Βραβείο Τεχνολογικής Αριστείας έλαβε η ΣΙΔΕΝΟΡ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΑ και επαίνους οι εταιρείες ERMA FIRST ESK ENGINEERING SOLUTIONS S.A. και SingularLogic.
Το Βραβείο Καινοτόμου Προϊόντος έλαβε η εταιρεία ΓΙΩΤΗΣ και επαίνους οι εταιρείες APIVITA και KLEEMANN ΕΛΛΑΣ, ενώ το βραβείο Επώνυμου Ελληνικού Προϊόντος έλαβε η εταιρεία Μελισσοκομική Εταιρεία Αλ. Πίττας και επαίνους οι εταιρείες Μπουτάρης και Υιός και Ποτοποιία Πλωμαρίου Ισ. Αρβανίτης.
Βραβείο εξαγωγικής Αριστείας απονεμήθηκε στην εταιρεία Sunlight και επαίνους οι εταιρείες Kleemann και Pharmathen ενώ το Βραβείο Επιχειρηματικής Αριστείας στην εταιρεία Pharmathen και επαίνους έλαβαν οι εταιρείες Αθηναϊκή Ζυθοποιία και ΔΕΛΤΑ.
Οι 6 μεγάλοι νικητές, στις 7 κατηγορίες (η Sunlight έλαβε δύο βραβεία) αναδείχθηκαν από τις 122 υποψηφιότητες που υποβλήθηκαν από 85 επιχειρήσεις, οργανισμούς και συνεταιρισμούς. Σημειώνεται ότι έπαινοι δόθηκαν στις επικρατέστερες υποψηφιότητες που βρέθηκαν στην τελική φάση ενώ απονεμήθηκαν και τιμητικές διακρίσεις στις αξιόλογες υποψηφιότητες κάθε κατηγορίας βραβείου.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης ο Δρ. Γεώργιος Αυλωνίτης Καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΟΠΑ) και πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας Μάρκετινγκ (ΕΛΑΜ) από το βήμα της εκδήλωσης σημείωσε ότι στόχος πρέπει να είναι η δημιουργία ενός νέου παραγωγικού μοντέλου.
Από την πλευρά του ο υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Αθανάσιος Σκορδάς σημείωσε ότι το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι το χρέος είναι ότι δεν έχει πελάτες, επισημαίνοντας « ξεχάσαμε να είμαστε πωλητές και γίναμε αγοραστές και μάλιστα με δανεικά». Ο ίδιος ανέφερε «για να έχουμε πελάτες πρέπει να γίνουμε πωλητές. Πρέπει πρώτα από όλα να γίνουμε χώρα παραγωγής».
Οι χρυσοί χορηγοί των βραβείων ήταν οι εταιρείες Μαρινόπουλος, Χρυσός Οδηγός, Genesis Pharma, Ideal Standard, ενώ οι αργυροί χορηγοί είναι η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και η Chiquita Ελλάς.
Χορηγοί είναι επίσης ο ΔΕΣΦΑ και ο ΟΤΕ, ενώ τα βραβεία υποστηρίζουν η ΔΕΠΑ και η AUDI.






ΠΗΓΗ...http://www.iefimerida.gr

ΚΙ ΑΝ ΑΞΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ;

Κι αν αξίζουμε τη Χρεοκοπία;

Το έχουμε θέσει ως ερώτημα στον εαυτό μας άραγε; Θα αποφύγω αυτή την φορά να ασχοληθώ με τις πολιτικές επιλογές των πολιτών αυτής της χώρας, για τις εμμονές τους σε κόμματα και κλίκες, καθώς πλέον την περίπτωση αυτή πρέπει να την διαλευκάνει η ψυχιατρική επιστήμη. Αυτή είναι η μια πλευρά της κρίσης.


Υπάρχει και άλλη μια, που περιγράφεται από τις συμπεριφορές, από την διαμόρφωση της καθημερινότητας, από τα memes της μάζας, από την αισθητική και τις αξίες. Φυσικά δεν έχω πρόθεση να αποπολιτικοποιήσω όλα τα παραπάνω, καθώς όλα είναι πολιτική. Αλλά σε διάφορες πτυχές της ζωής στην ελληνική πραγματικότητα, αντιλαμβάνεσαι πως άλλα πράγματα είναι αυτά που μας οδηγούν και πιο βαθιά στον βούρκο.

Οδηγική συμπεριφορά του Έλληνα


Πολλοί σε φανάρια περνάνε την ουρά και δημιουργούν μια δεύτερη ακριβώς μπροστά για να έχουν ένα προβάδισμα λίγων δευτερολέπτων. Παρκάρουν πάνω σε πεζοδρόμια και μπάρες για αμαξίδια, διπλοπαρκάρουν σε ήδη στενούς δρόμους χωρίς αλάρμ, αδιαφορούν για διαβάσεις πεζών, περιφρονούν τους ίδιους τους πεζούς. Δεν είναι τυχαίο που είμαστε δυστυχώς, η πρώτη χώρα στην Ευρώπη στον αριθμό θυμάτων από τροχαία.

Συμπεριφορά σε δημόσιους χώρους


Ο ελληναράς νομίζει πως τα πάντα του ανήκουν. Καπνίζει σε δημόσιους χώρους θεωρώντας πως οι μη καπνιστές πρέπει να βγουν έξω, πετάει σκουπίδια όπου βρει, σπάνια μαζεύει τα σκατά του σκύλου του και δεν σέβεται υποδομές που και ο ίδιος χρησιμοποιεί και οι συμπολίτες του. Αδιαφορεί για την τυχόν ασχήμια του χώρου που ζει, συμβάλλοντας στο να γίνει περισσότερο άσχημος ακριβώς επειδή δεν κάνει τίποτα.

Οι ίδιοι οι δημόσιοι χώροι


Η Αθήνα είναι μια τσιμεντούπολη, μια πρωτεύουσα με ελάχιστο πράσινο, με λίγους χώρους άθλησης, με παρατημένα πάρκα, χωρίς επαρκή χώρο για τους πεζούς. Αυτό που χαρακτηρίζει τις ελληνικές μεγαλουπόλεις είναι η προχειρότητα και η άτακτη αστικοποίηση. Συνήθως η καθαριότητα είναι πάντα το ζητούμενο, ενώ η μυρωδιά που επικρατεί στο κέντρο της πρωτεύουσας προκαλεί θλίψη.

Κοινωνική συνείδηση


Η Ελλάδα είναι τελευταία στην Ευρώπη των 27 σε συμμετοχή σε εθελοντικές οργανώσεις. Επίσης είναι τελευταία στην εθελοντική αιμοδοσία. Ανθρώπινα και ατομικά δικαιώματα θεωρούνται απαραίτητα για το “εγώ”, αλλά όχι για το “εσύ”.

Πολιτισμικές επιλογές και κουλτούρα


Η σύγχρονη Ελλάδα δεν έχει τίποτα για να περηφανεύεται. Ο πολιτισμός της περιορίζεται στα μπουζούκια και την παραλιακή, ενώ η δήθεν εναλλακτική τέχνη, που φιλοξενείται σε δήθεν παρακμιακούς χώρους δεν είναι παρά στάχτη στα μάτια, αφού εξαρτιέται από τα κρατικά κονδύλια και δίνει άλλοθι για την μηδενική στήριξη σε πραγματικούς καλλιτέχνες, που πεθαίνουν στην ψάθα.

Επίσης ο Έλληνας είναι από αυτούς που διαβάζουν λιγότερο και κατά κάποιον τρόπο “σνομπάρει” ως “κουλτουριάρικα” οτιδήποτε ξεφεύγει από την αισθητική του τουρκομπαρόκ.

Τελικά τι φταίει;


Η ελληνική κοινωνία δεν μοιάζει καν ως κοινωνία, αλλά ως ένα παζλ όπου ο καθένας ανέχεται το διπλανό του κομμάτι. Δεν συνυπάρχουμε, δεν αντέχουμε τους διπλανούς μας, συμπεριφερόμαστε εγωιστικά σαν να μην έχουμε ανάγκη τους άλλους, γι’ αυτό δεν τους υπολογίζουμε και δεν τους σεβόμαστε.



Οι δικαιολογίες για αυτή την κατάσταση συνέχεια περιστρέφονται γύρω από το πόσα χρόνια ήμασταν σκλαβωμένοι στους Τούρκους, για την Κατοχή, για την Χούντα (καλά εκεί υπάρχουν και κάποιοι που…περνούσαν καλά) και τις καταστροφές που περάσαμε γενικά ως λαός. Ακόμα και όμως μετά απ’ όλα αυτά, μετά και από την κρίση που περνάμε, ενώ είχαμε την ευκαιρία να έρθουμε πιο κοντά και να στήσουμε τα θεμέλια μιας κοινωνίας πολιτών, δεν το κάναμε. Μπορούμε να κάνουμε πράγματα στην καθημερινότητα για να την κάνουμε λιγότερο επώδυνη.

Στην Ελλάδα υστερούμε σε οργανωμένες μειοψηφίες που οργανωμένα θα συμπαρασύρουν δημιουργικά και τους υπόλοιπους. Δεν περάσαμε αντίστοιχο Διαφωτισμό και η όλη μας ευημερία αποδείχθηκε επίπλαστη και υλιστική. Δεν παράγαμε πολιτισμικά προϊόντα τα τελευταία -αρκετά- χρόνια, αλλά θέλαμε να βγάλουμε χρήματα, όλο και περισσότερα χρήματα.
Αντιθέτως, εμφανίστηκαν πολλές ομάδες συμφερόντων που ακόμα και σήμερα ενδιαφέρονται μόνο για την προάσπιση των δικών τους συμφερόντων. Κι αυτό όχι μόνο λόγω του ατομοκεντρισμού που προκρίθηκε στο θυμικό αυτό του λαού, αλλά γιατί η κοινωνία είναι κατακερματισμένη.


Πρώτος στόχος μας θα πρέπει (ή θα έπρεπε) να είναι να γίνουμε πρώτα κοινωνία, δηλαδή ένα σύνολο ανθρώπων με σχέσεις και δίκτυα, αρκετά ανεπτυγμένα ώστε να αλληλλοστηρίζονται συνειδητά. Μέχρι τότε, το διαίρει και βασίλευε θα βρίσκει στην ελληνική περίπτωση την τέλεια εφαρμογή.






ΠΗΓΗ

Strange Journal
http://www.ramnousia.com

ΣΤΟ "ΜΑΥΡΟ ΔΑΣΟΣ" ΤΗΣ ΟΡΜΑΣ.


Το δάσος της Όρμας ή όπως αποκαλείται  Μαύρο Δάσος

Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Καϊμακτσαλάν.

Είναι ένα από τα ομορφότερα δάση της Ελλάδας. Είναι τόσο πυκνό, που οι αχτίδες του ήλιου δεν φθάνουν ποτέ στο έδαφος. Κατά την παράδοση, όταν ο στρατηλάτης Μέγας Αλέξανδρος αποφάσισε να κατακτήσει τον κόσμο, εξόπλισε την Μακεδονική Φάλαγγα με ακόντια (τη γνωστή Σάρισα, που είχε μήκος 6 μέτρα περίπου) από ξύλα, που προμηθεύτηκε από το Μαύρο δάσος της Όρμας.

Εξαιρετικά πλούσιο σε χλωρίδα & πανίδα είναι το Μαύρο Δάσος είναι ο τόπος όπου θα απολαύσετε την φύση σε όλο της το μεγαλείο. Ιδανικός τόπος για πεζοπορία και ορεινή ποδηλασία.

 Το κυνήγι απαγορεύεται και η περιοχή είναι προστατευμένη. Μικρά καταφύγια του Δασαρχείου βρίσκονται μέσα στο Δάσος ενώ είναι σίγουρο ότι θα χρειαστείτε οδηγούς για την περιήγησή σας. 

Αρχές Αυγούστου στις παρυφές του Δάσους (10km από το Χωριό Κερασιά) λειτουργεί οργανωμένη υπαίθρια κατασκήνωση από τους φίλους του βουνού. Τα χωριά γύρω από το Δάσος προσφέρουν παραδοσιακή κουζίνα και αξίζει να τα επισκεφθείτε. Όρμα & Λουτρά Πόζαρ, παντού ζεστή μακεδονική φιλοξενία.

Λίγο πιο πάνω από το Μαύρο Δάσος υπάρχει ο κρατήρας ενός ηφαιστείου σβεσμένου, από τα προϊστορικά χρόνια.

 Η ορεινή περιοχή είναι γεμάτη από φαράγγια, χαράδρες, σχισμές και υπόγεια ρεύματα.
 Σε πολλά σημεία δημιουργούνται φυσικοί καταρράκτες λόγω της μεγάλης υψομετρικής διαφοράς του εδάφους, αλλά και εξαιτίας της ορμής των νερών.

Δείτε μια μικρή φωτοσυλλογή, και απολαύστε το πολύχρωμο ψηφιδωτό της ευλογημένης μάνας γης.




















ΠΟΙΟΝ ΘΕΩΡΕΙΣ ΤΟ ΠΙΟ ΑΧΩΝΕΥΤΟ ΑΤΟΜΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ;


Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, συνήθως πολιτικοί ή καλλιτέχνες, που με το που τους βλέπει κάποιος, του ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι και θέλει να του εκσφενδονίσει μια καρέκλα στο κεφάλι, ή να σπάσει την τηλεόραση, που τον παρακολουθεί.
Είναι οι πιο αχώνευτοι άνθρωποι, που για τον καθένα μας είναι και διαφορετικοί.
Θα θέλαμε την άποψή σας, για το ποιόν θεωρείτε εσείς το πιο μισητό, το πιο αχώνευτο άτομο στον κόσμο.
Μπορείτε να γράψετε το όνομά του στην προσθήκη των σχολίων στο τέλος της ανάρτησης.
Τα πρόσωπα μπορεί να είναι από όλο το φάσμα της κοινωνίας και φυσικά από όλο τον κόσμο.
Περιμένουμε τις απόψεις σας.

Σ.Σ. Οι φωτογραφίες είναι τελείως τυχαίες και δεν θέλουμε να σας προκαταλάβουμε.












ΘΑ ΑΦΗΝΕΣ ΕΝΑΝ ΞΕΝΟ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΕΙ ΣΤΟΝ ΩΜΟ ΣΟΥ;

Magnify Image
Θανάσης Χαραμής 
Μια φωτογραφία που μπορεί να προκαλέσει ντόμινο καλοσύνης !
      Τη παραπάνω φωτογραφία συνόδευε στο Reddit η μικρή και όμως τόσο ικανή να εμπνεύσει, ιστορία της, δοσμένη από το χρήστη που τη τράβηξε:
   *Γυρνώντας σπίτι χθες και ενώ ήμουν στο τρένο έπεσα πάνω στον νεαρό Αφρο-αμερικανό που καθώς κοιμόταν, έγειρε στον ώμο του διπλανού του πού ήταν ένας Εβραίος άντρας. Ο άντρας δεν κουνήθηκε καθόλου και απλά άφησε τον πιτσιρικά να συνεχίσει εκεί τον ύπνο του. Μετά από λίγο τον ρώτησα αν θα ήθελε να ξυπνήσω τον νεαρό και εκείνος μου έγνεψε όχι λέγοντας μου: " φαίνεται να είχε δύσκολη μέρα, άφησε τον να κοιμηθεί. όλοι μας δε τα χουμε περάσει;" Πέρασαν 20 λεπτά μέχρι να κατέβω και αυτό εξακολουθούσε να συμβαίνει..."
   Αυτή η φωτογραφία κατάφερε μέσα σε λίγα 24ωρα να γίνει rebolg χιλιάδες φορές και να τρυπώσει ανάμεσα σε εκατοντάδες site με ένα δυνατό, ελπιδοφόρο μήνυμα για τις στιγμιαίες καλοσύνες που δίνουν χάρη στη καθημερινότητα.
   Μετά από λίγες μέρες, και όπως ήταν λογικό για κάτι που μπαίνει στο internet, αποκαλύφθηκε και η ταυτότητα του άντρα που άφησε έναν άγνωστο να κοιμηθεί στον ώμο του.
   Ο Isaac Thiel ήταν ο άνθρωπός της φωτογραφίας.
   Όταν τον ειδοποίησαν για το πόσο μεγάλη διάσταση είχε πάρει αυτή η φωτογραφία ο ίδιος απλά είπε πως δεν έκανε κάτι τόσο σπουδαίο και πως με το που κατέβηκε από το τρένο το είχε κιόλας ξεχάσει.
    Τον Ιsaac ευχαρίστησε δημόσια και ο νεαρός που αναγνώρισε τον εαυτό του στη φωτογραφία και έγραψε πως είχε όντως μια πολύ κουραστική μέρα ενώ θυμάται να τον πιάνει υπνηλία μέσα στο τρένο.
   Μετά από λίγο γνωστοί και φίλοι του Isaac έγραφαν στα σχόλια πόσο καλοσυνάτος και ευγενικός άνθρωπος είναι στη καθημερινή του ζωή και πόσο ευγενική ψυχή έχει...
   Ελάχιστη σημασία έχει όμως τι κάνει αυτός ο άνθρωπος στη ζωή του.
   Σημασία έχουν αυτά τα μικροπράγματα και αυτές οι ευκαιρίες που καθημερινά μας δίνονται να δείχνουμε το καλό μας εαυτό, να αφήνουμε τον ώμο μας διαθέσιμο και να εμπνεύσουμε και άλλους, έστω και λίγους, να το κάνουν.
   Αυτό πέτυχε άθελα του ο Isaac Thiel όταν εκείνη τη νύχτα κάθισε δίπλα από το νυσταγμένο νεαρό.
   Δε χρειάστηκε να κάνει τίποτα το φοβερό ούτε να γίνει θυσία.   Το κατάφερε με μια ανεπαίσθητη, έμφυτη, καλοσύνη.
   Μια στιγμή αρκούσε...
   Η στιγμή που δεν ανασήκωσε απότομα τον ώμο του κάνοντας γκριμάτσα, αλλά παρέμεινε ακίνητος στη θέση του για να κοιμηθεί ένας ξένος.
     * Το παρακάτω πείραμα κινηματογράφησε και αφιέρωσε στον Ιsaac η ομάδα Charidy 




ΠΗΓΗ...http://www.lifo.gr

ΤΟ ΘΡΥΛΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΒΑΒΕΛ".

Image
  Aπό τον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο
 Kάθε φορά, που η Βαβέλ αναφέρεται κάπου, ή βλέπω ένα παλιό της εξώφυλλο στο ίντερνετ, συνειδητοποιώ την ιστορία που έχει γράψει.
 Δυσανάλογα επιδραστική, αν σκεφτείς ότι πρόκειται για ένα περιοδικό κόμικς. Βέβαια, τότε, στα μακρινά και ξεφτισμένα έιτις, το κόμιξ ήταν ο πολιορκητικός κριός των νέων πραγμάτων. Απελευθερωτικό, λαϊκό, τολμηρό και πολιτικό με έναν αλλιώτικο τρόπο.
 Στην Ελλάδα όμως ήταν κάτι ακόμα: έγινε ο πόλος έλξης των νέων παιδιών που ψαχνόντουσαν γενικώς και στο γερασμένο κόσμο των media εκείνης της εποχής δεν έβρισκαν καμία αντιστοιχία. Ακόμα κι εκείνοι που δεν κοβόντουσαν για τα κόμικς πήγαιναν στη Βαβέλ, έτσι όπως πας στην πηγή: να διαβάσουν τα μόνα κείμενα που μίλαγαν τη γλώσσα τους, να γίνουν μέρος μιας νέας ηθικής στάσης απέναντι στην κοινωνία που δεν είχε σκυφτό κεφάλι, αλλά ούτε και τον αρτηριοσκληρωτισμό της Αριστεράς.   Αυτό οφειλόταν βασικά σε δύο πρόσωπα καλής στόφας: τη Νίκη Τζουδα και τον υπέροχο, ντροπαλό Γιώργο Σιούνα.
 Ελάχιστοι επέδειξαν μέσα στα χρόνια ακεραιότητα σαν τη δική τους και τέτοια αρχοντική απόσταση από το αρπακτικό ήθος που εξωθεί αγχωτικά τους «πρίγκιπες του αντεργκράουντ» να μεγαλώνουν, να μεγαλώνουν, να μεγαλώνουν μέχρι να γίνει κρέας η μούρη τους.
Image
 Η Βαβέλ δεν ήθελε να μεγαλώσει. Μάλλον δεν ήθελε να μεγαλώσει με τους γνωστούς τρόπους της πιάτσας. Ανέκαθεν τη διέπνεε ένας ρομαντικός αέρας και εκείνο το άραγμα που χαρακτηρίζει τους ήσυχους ανθρώπους που τα 'χουν καλά με τον εαυτό τους. Άλλωστε, πάντα ήταν μέσα στα καλύτερα. Με τους καλύτερους. Κι ακόμα και σήμερα μπορεί και συγκεντρώνει στο φεστιβάλ της τα καλύτερα παιδιά της πόλης. Δεν το λέω ως σχήμα λόγου. Ο πυρήνας των φαν της Βαβέλ είναι ένας από τους καλύτερους.
   Δεν νοσταλγώ εκείνη την εποχή, διότι τώρα ζω καλύτερα. Μου λείπει όμως εκείνη η εφίδρωση που ήταν μαζί περιέργεια και λαχτάρα συμμετοχής όταν έπιανα το νέο τεύχος της Βαβέλ στα χέρια μου. Δημοσίευε τα τέλεια κόμικς του ο Δημήτρης Παπαϊωάννου, ο Νένες ήταν απογειωτικός, ο Κούλας είχε αφηνιάσει μέσα στον πειραματισμό του γουορχολικού ποπ.
 Ηταν ένα πανηγύρι από ερεθίσματα που απλώς κανένας άλλος δεν έδινε τότε, μέχρι που ήρθε το Κλικ και ανέλαβε τη νέα εποχή εργολαβία. Επιτυχώς, δυστυχώς!
Image
   Ομολογώ πως σήμερα δεν υπάρχουν περιοδικά ή εφημερίδες που επαναλαμβάνουν εκείνο το πράγμα. Ούτε μπορεί να επαναληφθεί. Τα νέα παιδιά δεν είναι διψασμένα και ζόρικα όπως παλιά: φτιάχνουν πια online τις κοινότητές τους, ξέρουν τα νέα πράγματα εν τη ψηφιακή γενέσει τους και τα media που διαβάζουν πάσχουν λίγο-πολύ από ένα είδος αυτάρεσκου αυτισμού.
   Η Βαβέλ αντέχει όλα αυτά τα χρόνια (με ζόρια) διότι ποτέ δεν μας ξενέρωσε. Είναι ο τίμιος μαλάκας της παρέας, που διάλεξε τη μικρή ευτυχία από τη μεγάλη αρπακτικότητα. Όλη η πόλη σκέφτεται τη Βαβέλ με τρυφερότητα, ως κάτι ακέραιο και έντιμο, που δεν την πρόδωσε όλα αυτά τα χρόνια.
   Γιώργο, Νίκη, Σταύρο, Παυλίνα (αγαπημένη ξενύχτισσα του λέτερινγκ), ανάμεσα σε γάτες, μυθικές πόλεις του Μπιλάλ, ρεμάλια του Reiser, υπεράνθρωπους του Τορνατόρε, κουμπιά του Μανάρα, φοξ τροτ στην άμμο του Λουστάλ, «Αεροπλανάκια», στίχους του Μπωντλαίρ πάνω από δυστοπικές μητροπόλεις, φιλιά, γυμνές γυναίκες με μεγάλα καπούλια και τα λεπτά, θανατόληπτα χάικου του Copi (που ήταν ο αγαπημένος μου), σας ευχαριστώ απ' την καρδιά μου για όλα όσα μου δώσατε.
 Εσείς είσαστε οι αληθινοί υπουργοί Πολιτισμού της γενιάς μου. Chapeau! 
Image


ΠΗΓΗ...http://www.lifo.gr

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...