Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2017

ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ. ΦΡΕΝΟ ΣΤΗΝ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ ΒΑΖΟΥΝ ΤΑ ΝΕΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

       «Φρένο»  στην υποτροπή της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας ,σε ποσοστό που κυμαίνεται από 40 μέχρι 80%, βάζουν τα νέα φάρμακα!
Αυτό ανέφερε ο κ Αλέξανδρος Παπαδημητρίου, Ομότιμος Καθηγητής Νευρολογίας του πανεπιστημίου Θεσσαλίας, μιλώντας σε διάλεξη του  Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος με θέμα: «Περιβαλλοντικοί Παράγοντες και Σκλήρυνση Κατά Πλάκας».
Ταυτόχρονα ο κ Παπαδημητρίου εξέφρασε την ελπίδα πως τα επόμενα χρόνια με την εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης αλλά και της φαρμακολογίας θα κερδηθούν κι άλλες μάχες στον πόλεμο για την  οριστική αντιμετώπιση της πολυπαραγοντικής αυτοάνοσης ασθένειας, που οδηγεί σε πολλές περιπτώσεις σε αναπηρία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, που παρουσιάστηκαν από τον κ Παπαδημητρίου, η νόσος ,η οποία εμφανίζεται  στην εύκρατη ζώνη, πλήττει κυρίως την λευκή φυλή και   παρουσιάζει σημαντική αύξηση συχνότητας τα τελευταία χρόνια σε Ευρώπη, Αμερική,  Καναδά, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία.
 
  ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ
 
Η  νόσος που περιγράφτηκε για πρώτη φορά από τους CharcotandVulpianτο 1866, πλήττει το κεντρικό νευρικό σύστημα και μόλις το 1993 χρησιμοποιήθηκε η πρώτη φαρμακευτική αγωγή. Τα πρώτα συμπτώματα που εμφανίζει είναι:
ØΘάμπωμα ματιών , που κλινικά αποκαλείται «οπτική νευρίτιδα»
ØΔιπλή όραση ή απώλεια της αντίθεσης και των «ζωντανών» χρωμάτων
ØΜούδιασμα και Μυρμήγκιασμα προσώπου ή άνω και κάτω άκρων
ØΠόνος, μυικές συσπάσεις και μυϊκή δυσκαμψία που εμφανίζονται συχνά στα κάτω άκρα και δυσχεραίνουν περισσότερο την βάδιση
ØΠροβλήματα ισορροπίας και συχνά επεισόδια ιλίγγων   
Η εμφάνιση οποιουδήποτε συμπτώματος επιβάλλει την άμεση εξέταση από γιατρό καθώς η έγκαιρη διάγνωση της νόσου είναι καθοριστική για την εξέλιξη της.
«Η νόσος εμφανίζει εξάρσεις και υφέσεις και όταν το μεσοδιάστημα  αυτών είναι μεγάλο τότε η εξέλιξη και η πρόγνωση της νόσου είναι καλή  για τον ασθενή» τόνισε ο κ Παπαδημητρίου.
 
     ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΝΟΧΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ
 
 Τα αποτελέσματα πολλών επιστημονικών ερευνών έδειξαν ότι πρόκειται για μία διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος στην οποίαν ευαισθητοποιημένα κύτταρα του περιφερικού αίματος εισέρχονται στον εγκέφαλο και προκαλούν ανοσολογική αντίδραση και διάσπαρτες εστίες φλεγμονής.  Ερώτημα παραμένει ποιοι είναι οι παράγοντες που ευαισθητοποιούν τα κύτταρα και προκαλούν την ανοσολογική αντίδραση.  Τέτοιοι παράγοντες είναι :
 
ØΓενετικοί
ØΤοξικολογικοί
ØΔιατροφικοί
ØΑυτοάνοσοι- Στρεσογόνοι
ØΚοινωνικοοικονομικοί
ØΙογενείς λοιμώξεις
ØΜικροβιακές λοιμώξεις
ØΚλιματολογικές συνθήκες
Επίσης σημαντικό  ρόλο στην εμφάνιση και   εξέλιξη της νόσου φαίνεται να παίζει το κάπνισμα και η παιδική παχυσαρκία, ενώ αντίθετα η χορήγηση της βιταμίνης D  προσφέρει ασπίδα προστασίας του ανθρώπινου οργανισμού έναντι της ασθένειας.
Συγκεκριμένα σε πέντε επιστημονικές μελέτες διαπιστώνεται ότι το κάπνισμα σε ασθενείς με Σκλήρυνση Κατά Πλάκας προκαλεί οξεία παροδική επιδείνωση των συμπτωμάτων και αυξάνει τον κίνδυνο μετάπτωσης από υποτροπιάζουσα σε προοδευτικά επιδεινούμενη μορφή.  Επίσης σημαντικό ρόλο φαίνεται ότι παίζει και το παθητικό κάπνισμα.
Καθοριστική είναι η επίδραση της παιδικής παχυσαρκίας, καθώς αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης της  ασθένειας  σε ηλικίες κάτω των 18 χρόνων.
Αντίθετα οι μελέτες έδειξαν ότι:
 
ØHκατανάλωση τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Dόπως παρατηρείται στις παραθαλάσσιες περιοχές σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου
ØΤα αυξημένα επίπεδα Βιταμίνης Dστον ορό, στην ηλικία των 20 χρόνων, μειώνουν σημαντικά την εμφάνιση
ØΤα αυξημένα επίπεδα Βιταμίνης Dμειώνουν τον κίνδυνο αξονικών βλαβών και τον κίνδυνο αναπηρίας.
Ø 
Σε μια προοπτική μελέτη , που έγινε  με 200.000 νοσηλεύτριες, απέδειξε ότι  η  λήψη βιταμίνης D  μειώνει τον κίνδυνο για εμφάνιση της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας κατά 40%.
Επιστημονικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα αποτελέσματα μελετών που έγιναν για την συσχέτιση του μήνα γέννησης των παιδιών με την επικινδυνότητα της νόσου.
Συγκεκριμένα τα παιδιά που γεννιούνται τον Μάιο,( με σύλληψη τον Σεπτέμβριο και  κύηση  κατά την διάρκεια  Φθινοπώρου, Χειμώνα και Άνοιξης), έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό κινδύνου εμφάνισης της νόσου.
Αντίθετα τα παιδιά που γεννιούνται τον Νοέμβριο ( με σύλληψη τον Μάρτιο και κύηση Άνοιξη, Καλοκαίρι και Φθινόπωρο) έχουν το μικρότερο ποσοστό κινδύνου εμφάνισης της ασθένειας. 
Περιβαλλοντικές και επιδημιολογικές μελέτες μας έδωσαν σημαντικές πληροφορίες για την δυνατότητα πρόληψης της αναπηρίας και τα νέα φάρμακα τα οποία είναι διαθέσιμα βελτίωσαν σημαντικά την κλινική εικόνα και την πορεία των ασθενών.
 

ΠΛΗΡ: Άννα Τζώρτζη, Αναπληρώτρια Διευθύντρια του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας. Tηλ. 210 6470056, 210 3314755

20 σημάδια ότι έχεις την καλύτερη μαμά του κόσμου!


H γυναίκα αυτή έκανε τα πάντα για ‘σένα. Αφιέρωσε τον προσωπικό της χρόνο, έκανε ένα σωρό εκπτώσεις στα θέλω της, ξενύχτησε, ξαγρύπνησε, αγωνίστηκε για χάρη σου –όπως, πιθανότατα, κάνεις κι εσύ τώρα για τα εγγόνια της.
 Η μαμά του καθενός είναι η καλύτερη μαμά στον κόσμο, γιατί…

1. Γιατί σε άφησε να φας εκείνο το τελευταίο κομμάτι πίτσα, αυτή την σοκολατένια πάστα ή το τελευταίο μπισκότο, κι ας ήταν το αγαπημένο της. Και γιατί σε έκανε να πιστέψεις ότι «δεν πεινούσε» ή ότι «δεν είχε όρεξη» -κι ας είχε.

2. Γιατί έχει σκουπίσει, σφουγγαρίσει, τρίψει και γυαλίσει πατώματα, ρούχα, στρώματα, χαλιά λερωμένα από «τσισάκια» και εμετούς και τόσα άλλα χαριτωμένα που έκανες ως παιδί. Και δεν γκρίνιαξε καθόλου.

3. Σε άφηνε να τις φτιάξεις τα μαλλιά κοτσιδάκια, να την βάψεις και να τη στολίσεις όπως ήθελες όταν ήσουν κορίτσι, κι ας την έκανες να μοιάζει με τον Βασιλιά Καρνάβαλο.

4. Ήταν πάντα μα πάντα πρόθυμη να θαυμάσει τις ζωγραφιές σου και να πει «Τι όμορφη ζωγραφιά!» κι ας έβλεπε μια πολύχρωμη μουτζούρα.

5. Έχεις την καλύτερη μαμά του κόσμου, γιατί ποιος άλλος θα σε ανεχόταν στη δύσκολη εφηβεία σου; Ποιος άλλος έχει υπάρξει τόσο υπομονετικός μαζί σου, τη στιγμή μάλιστα που τον χρησιμοποιείς σαν κυματοθραύστη;

6. Παραδέξου το: είναι η καλύτερη, γιατί χωρίς εκείνη δεν θα ήξερες πώς να φτιάξεις αυτήν την πίτα που τους κάνει όλους να ζητούν τη συνταγή. Γιατί χωρίς την σοφή συμβουλή της, εκείνος ο λεκές θα έμενε για πάντα στη μοκέτα σου. Γιατί έχει μια λύση για κάθε σου πρόβλημα και σε κάνει να πιστεύεις καμιά φορά, ότι δεν είναι τίποτα λιγότερο από μια μηχανή παραγωγής λύσεων.

7. Γιατί ήταν πάντα εκεί, στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου έτοιμη να χειροκροτήσει την αδέξια προσπάθειά σου να απαγγείλεις κάποιο ποίημα για το έπος του ’40 –κι ας έπρεπε να πάρει ρεπό απ’ τη δουλειά.

8. Γιατί σε άφησε να κάνεις λάθη και να μάθεις απ’ αυτά, κι ας έβραζε μέσα της κάθε φορά που σε έβλεπε να αποτυγχάνεις.

9. Είναι η καλύτερη, γιατί ποτέ, μα ποτέ δεν είναι ακατάλληλη η ώρα να την πάρεις. Είναι ο πιο ειλικρινά διαθέσιμος άνθρωπος στη ζωή σου και θα είναι μέχρι να μην την βαστούν τα πόδια της.

10. Γιατί χωρίς εκείνην ποιος θα σε αγαπούσε τόσο πολύ, χωρίς να τον ενοχλεί ο παλιοχαρακτήρας σου;

11. Γιατί σε άφηνε να κοιμηθείς στο κρεβάτι της.

12. Η πιο καλή μαμά του κόσμου είναι η μαμά που σε έμαθε να λες «ευχαριστώ» και «παρακαλώ» και «συγγνώμη» και σου δίδαξε ότι είναι κακό να πετάμε σκουπίδια στον δρόμο κι ότι πρέπει να σηκωνόμαστε στο λεωφορείο όταν κάποιος έχει ανάγκη τη θέση μας.

13. Γιατί εκείνη έφτιαξε όλες τις υπέροχες αναμνήσεις απ’ τα παιδικά σου χρόνια.

14. Είναι η καλύτερη, γιατί μέχρι και σήμερα που έγινες κοτζάμ γαϊδούρα, όταν αρρωσταίνει, σου φτιάχνει σουπίτσες και σου δίνει ιαματικά φιλάκια.

15. Γιατί σε κάνει να νιώθεις δυνατή και ικανή για όλα, από την συναυλία του Ωδείου έως την συνέντευξη για την καινούρια δουλειά.

16. Η μαμά σου είναι η πιο καλή μαμά του κόσμου, επειδή φρόντιζε, φροντίζει και θα φροντίζει τα παιδιά σου με αυταπάρνηση και απεριόριστη αγάπη.

17. Γιατί τι θα είχες απογίνει, αν δεν υπήρχε η αγκαλιά της που όλα τα λύνει κι όλα τα συγχωρεί;

18. Ναι, είναι η καλύτερη γιατί -σε πολύ μεγάλο βαθμό- σε εκείνη χρωστάς αυτό που είσαι σήμερα.

19. Έχεις την καλύτερη μαμά του κόσμου, αν όταν σου λένε «Όσο μεγαλώνεις, γίνεσαι ίδια η μάνα σου», νιώθεις περήφανη!

20. Είναι η καλύτερη μαμά του κόσμου, γιατί είναι η μαμά σου. Και η μαμά του καθενός είναι οπωσδήποτε η καλύτερη. Όλοι το ξέρουν αυτό.





Φύγε μακριά από σχέσεις άρρωστες, ψεύτικες και δήθεν…


Φύγε μακριά ΑΝ…

-σηκώσει χέρι πάνω σου. Φύγε με την πρώτη φορά και χωρίς καμία δικαιολογία.

-ζει στη μιζέρια, στην αδράνεια και δε σε κάνει να γελάς, να χαίρεσαι την κάθε στιγμή.

-σε ειρωνεύεται και σε περιπαίζει με την πρώτη ευκαιρία.

-δε βλέπει την ψυχή και το μυαλό σου αλλά μόνο το σώμα σου.

-σε επικρίνει για το ύψος, το βάρος και την εμφάνισή σου.

– όχι μόνο σε φέρνει στα δύσκολα αλλά και σε εγκαταλείπει σε αυτά.

-προσπαθεί να κάνει τους πάντες χαρούμενους ακόμη κι αν δεν εκτιμάει κανέναν τους, με μόνο στόχο να επωφεληθεί από αυτούς. Το κάνει και μαζί σου. Νόμος!

– σου λέει αυτό που θέλεις να ακούσεις κι όχι αυτό που πραγματικά σκέφτεται για εσένα. Κρύβει σκοπιμότητες!

-είναι μαζί σου για να ικανοποιεί τις δικιές του μόνο συναισθηματικές και σωματικές ανάγκες.

-θέλει να σε αλλάξει και να σε κάνει να είσαι ό, τι βολεύει εκείνον και την εικόνα του στους γύρω του.

-ζηλεύει. Ζηλεύει τα πάντα σου, τη δουλειά σου, τις επιτυχίες σου, τους φίλους σου, την προσωπικότητά σου, τα ενδιαφέροντά σου, τη ζωή σου ολόκληρη!

-έρχεται, φεύγει και ξανάρχεται ανάλογα με τα κέφια του.

-κοιτάει την τσέπη σου κι όχι την ψυχή σου.

-σε ελέγχει συνεχώς και θέλει να ξέρει που είσαι, με ποιον, τι κάνεις…

-κοντά του δεν είσαι ο εαυτός σου. Αν τον χάνεις λίγο λίγο κάθε μέρα, γιατί στο τέλος θα γίνεις μια άλλη ή ένας άλλος που δεν θα αναγνωρίζεις.

Φύγε πρώτος, φύγε πρώτη.
Φύγε εγκαίρως.
Φύγε πριν δεθείς, ειδάλλως θα ξηλωθείς και θα ματώσεις.
Φύγε περήφανα, με το κεφάλι ψηλά.
Κλείσε πολύ καλά την πόρτα πίσω σου.
Μη μείνεις λεπτό σε σχέσεις άρρωστες, σε σχέσεις ψεύτικες και δήθεν.
Σε σχέσεις που αντί να σε γεμίζουν χαρά σου ρουφούν τη ζωτικότητά σου, ώσπου να σε αδειάσουν, να σε στεγνώσουν και τότε να σε πετάξουν στα σκουπίδια.
Μη μείνεις με την ελπίδα ότι κάτι θα αλλάξει, γιατί δε θα αλλάξει, απλά θα γίνει χειρότερο. Και αυτό το χειρότερο μπορεί και να σε φυλακίσει για πάντα.
Δυστυχία!
Φύλαξε τον εαυτό σου, γιατί είναι ότι πιο πολύτιμο έχεις και μην τον χαρίζεις πουθενά εύκολα.
Τα χρόνια σου δε θα τα έχει κανείς να στα επιστρέψει!
Μη τα σπαταλήσεις, λοιπόν, για κανέναν που δε θα σου αποδεικνύει καθημερινά, με μικρές, μεγάλες κι αληθινές πράξεις, πόσο σε θέλει κοντά του.
Δίπλα του, σώμα, ψυχή και νου.

Κάνε το βήμα, σήμερα, τώρα, αυτή τη στιγμή!

Της Ελίνας Φυλακτού 




"Από έρωτα πεθαίνουν τα κλαριά" Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα


Η νύχτα στέκει μουσκεμένη  
μέσα στου ποταμιού τις όχθες  
και στα στήθια της Λολίτας  
από έρωτα πεθαίνουν τα κλαριά   
*****
Γυμνή η νύχτα τραγουδάει  
πάνω στου Μάρτη τα γιοφύρια  
Λούζει η Λολίτα το κορμί της  
με νάρδους και γλυφό νερό.   
*****
Η νύχτα, από πιοτό και ασήμι  
λάμπει ανάμεσ' απ' τις στέγες  
Ασήμι από ρυάκια και καθρέφτες  
απ' τ' άσπρα πόδια σου πιοτό
*****

Το υπέροχο αυτό ποίημα του Λόρκα, μελοποίησε ο Γιάννης Γλέζος. Την απόδοση των στίχων στα ελληνικά έκανε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος.
 Το 1969 κυκλοφόρησε ο δίσκος που είχε τίτλο "12 τραγούδια του F. G. LORCA". Τα τραγούδια του δίσκου ερμήνευσε μοναδικά ο Γιάννης Πουλόπουλος και συμμετείχε σε δύο τραγούδια η Έλενα Κυρανά. Στο τραγούδι με τίτλο "Χάρτινο τριαντάφυλλο" φωνητικά κάνει η Ρένα Κουμιώτη.
 Την ενορχήστρωση του δίσκου έχει κάνει ο Νίκος Μαμαγκάκης, ενώ το εξώφυλλο είναι του Γιάννη Μόραλη.



Τα τραγούδια του δίσκου είναι:

Το τραγούδι του καβαλάρη
Σεβιλλιάνικο νανούρισμα
Οι ρηγάδες της τράπουλας
Το πρώτο φιλί-Έλενα Κυρανά
Θάνατος την αυγή
Από έρωτα πεθαίνουν τα κλαριά
Κόρντοβα
Μπαλκόνι
Αποχαιρετισμός
Κεφαλοδέσι-Έλενα Κυρανά
Χάρτινο τριαντάφυλλο
Μπαλάντα των τριών ποταμών

Επίσκεψη στην Τ.Κ. Λουτρακίου πραγματοποίησε ο Δήμαρχος Αλμωπίας


ΣΤΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΛΜΩΠΙΑΣ κ. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΙΝΟΣ
ΔΕΣΜΕΥΤΗΚΕ ΓΙΑ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΑΣΧΗΜΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΕ ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ «ΓΑΛΑΝΑ ΝΕΡΑ» ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΑΝΑΓΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ
ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΟ ΠΡΩΗΝ ΦΥΛΑΚΙΟ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ

Επίσκεψη στην Τ.Κ. Λουτρακίου πραγματοποίησε ο Δήμαρχος Αλμωπίας κ. Δημήτρης Μπίνος, συνοδευόμενος από τον Αντιδήμαρχο Τεχνικής Υπηρεσίας και Έργων και Πρόεδρο της ΔΕΥΑ κ. Χρήστο Γεωργίου. Εκεί τους υποδέχτηκαν ο Ιερέας του χωριού Πατέρας Σολομώντας, ο Πρόεδρος κ. Γιάννης Μποτσφάρης, ο Διευθυντής των Λουτρών κ. Χρήστος Δίμτσης, μέλη της Διοίκησης της Δημοτικής Επιχείρησης των Λουτρών.

Μετά τον εκκλησιασμό ακολούθησε περιήγηση σε διάφορα σημεία του χωριού, με στόχο να διαπιστωθούν κάποια ζητήματα που υπάρχουν ώστε να δρομολογηθούν και οι σχετικές λύσεις.

Αρχικά, έγινε αυτοψία στο Δημοτικό Κατάστημα του Λουτρακίου, το οποίο όπως διαπίστωσε ο Δήμαρχος βρίσκεται σε μία πολύ άσχημη κατάσταση, καθώς όπως τον ενημέρωσαν ο Πρόεδρος και οι υπόλοιποι συνεργάτες του έχει να συντηρηθεί πάρα πολλά χρόνια. Πρόκειται για ένα μεγάλο κτήριο με χρηστικούς χώρους, το οποίο όμως παρουσιάζει μια εικόνα καταστροφής με τις υγρασίες να καταστρέφουν τους τοίχους και την γενική αταξία που επικρατεί να κατακλύζει τους χώρους. Ο Δήμαρχος δεσμεύτηκε ότι σύντομα αυτή η εικόνα θα είναι μόνο στις φωτογραφίες που παρουσιάζονται παρακάτω, καθώς προγραμματίζει εδώ και τώρα παρεμβάσεις στα υδραυλικά δίκτυα του κτηρίου, καθώς επίσης και ελαιοχρωματισμούς εσωτερικά και εξωτερικά. Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο συγκεκριμένος χώρος φιλοξενεί τον Πρόεδρο και τον Γραμματέα, τοπικούς Συλλόγους και τον Αγροτικό Ιατρό.

Επίσης, ο Δήμαρχος πρότεινε να εξεταστεί με σοβαρότητα από την πλευρά του Δήμου, η κατασκευή αθλητικών εγκαταστάσεων μπάσκετ και τένις στον χώρο γύρω από την κοινότητα ο οποίος παραμένει άδειος.

Στη συνέχεια, ο Δήμαρχος είδε από κοντά το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με τσιμεντένιο αύλακα ο οποίος έχει καταστραφεί και για τον οποίο θα υπάρξει σχετική μέριμνα το επόμενο διάστημα. Παράλληλα, ενημερώθηκε για έναν κεντρικό άξονα του χωριού και συγκεκριμένα για την οδό που βρίσκεται πίσω από το άγαλμα του Καπετάν Γαρέφη, η οποία χρειάζεται ενίσχυση στον φωτισμό της, ενώ ταυτόχρονα δεσμεύτηκε για την επισκευή στα χαλασμένα παγκάκια στην πλατεία του χωριού και για τη συντήρηση του σιντριβανιού.

Επίσης, ο Δήμαρχος βρέθηκε στο πρώην φυλάκιο που βρίσκεται πάνω από το χωριό, ώστε να δει σε τι κατάσταση βρίσκεται και τι δυνατότητες αξιοποίησης υπάρχουν.

Τέλος, πραγματοποιήθηκε επίσκεψη στην τοποθεσία «Γαλανά Νερά» Λουτρακίου και λίγο παραπάνω στο εξωκκλήσι του Αγίου Νικολάου, όπου ο Δήμαρχος και οι συνεργάτες του ξεναγήθηκαν από τον Πατέρα Σολομώντα σε ένα φυσικό περιβάλλον απαράμιλλης ομορφιάς. Όπως δήλωσε ο Δήμαρχος, πρόκειται για μία τοποθεσία η οποία θα πρέπει να αξιοποιηθεί, ώστε να παρέχει σε συνδυασμό με τα Λουτρά και άλλες δυνατότητες στους επισκέπτες της περιοχής μας.





Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2017

Το σοφό κορίτσι (Ρώσικο παραμύθι)



Από τη Ρωσία, από τη συλλογή της Βέρα Ξενοφόντοβνα ντε Μπλούμενταλ, 1903  

Μια φορά κι έναν καιρό, σ' ένα χωριό στη μέση της μεγάλης ρωσικής στέπας, ζούσαν δύο αδέλφια. Ο ένας ήταν πλούσιος και τρανός, με τροφαντή γυναίκα και πολλά παιδιά, ο άλλος φτωχός και χήρος, με μόνη συντροφιά του την εφτάχρονη κόρη του.   
Μια μέρα τα δύο αδέλφια αποφάσισαν να πάνε στην πρωτεύουσα όπου, όπως κάθε χρόνο, γινόταν το μεγάλο παζάρι - ο πλούσιος με το όμορφο άτι του, ο φτωχός με τη φοράδα του. Δρόμο πήραν δρόμο άφησαν και, την ώρα που σουρούπωνε, είδαν μπροστά τους μια έρημη καλύβα. 
«Εδώ να περάσουμε τη νύχτα!» είπε ο πλούσιος. Ξεπέζεψαν, έδεσαν τα άλογα έξω από το καλυβάκι και έπεσαν να κοιμηθούν. Πολύ πρωί, τους ξύπνησαν χλιμιντρίσματα. Βγαίνουν στην πόρτα, και τι να δουν! Τα άλογα ήταν τρία! Το τρίτο ήταν ένα πουλαράκι, που το είχε γεννήσει η φοράδα τη νύχτα. Στεκόταν, μισοτρεκλίζοντας, πλάι στο άλογο του πλούσιου αδελφού.   
«Δικό μου είναι!», φώναξε ο Ντιμίτρι, ο πλούσιος.   
«Από ποΥ κι ως ποΥ;» ρώτησε ο Ιβάν, ο φτωχός. «Αφού το γέννησε η φοράδα μου!»   
«Ναι, αλλά στεκόταν πλάι στο άλογό μου!» απάντησε ο Ντιμίτρι.   

Τα δύο αδέλφια άρχισαν να μαλώνουν και κανένας δεν υποχωρούσε. Στο τέλος αποφάσισαν, μόλις φτάσουν στην πόλη, να ζητήσουν από τον βασιλιά να αποδώσει δικαιοσύνη.   
Έτσι κι έκαναν. Ο βασιλιάς τους δέχτηκε καθισμένος στον θρόνο του και τους άκουσε προσεκτικά. Από τα πρώτα τους κιόλας λόγια κατάλαβε ότι το πουλάρι ανήκε στον Ιβάν, επειδή όμως ήθελε να διασκεδάσει λιγάκι, είπε:   
«Πολύ μπερδεμένα μου τα λέτε εσείς οι δυο και δεν μπορώ να αποφασίσω. Θα δώσω, λοιπόν, το πουλάρι σ' όποιον μου πει ποιο πράγμα στον κόσμο είναι το γρηγορότερο, ποιο είναι το παχύτερο, ποιο είναι το απαλότερο και ποιο το πολυτιμότερο. Να έρθετε σε μία βδομάδα με τις απαντήσεις σας!».   

Τα αδέλφια πήραν αμίλητα τον δρόμο του γυρισμού. Ο πλούσιος πήγε κατευθείαν στο σπίτι του και εξιστόρησε όσα έγιναν στη γυναίκα του. 
«Μα, δεν σε ρώτησε και τίποτα δύσκολο ο βασιλιάς!», είπε εκείνη. «Να τι θα του απαντήσεις: Το γρηγορότερο πράγμα στον κόσμο είναι το άλογό σου, το παχύτερο το γουρούνι μας, το απαλότερο το πάπλωμά μας και το πολυτιμότερο ο μικρός μας γιος».  

 Ο φτωχός γύρισε στο φτωχικό του καταστενοχωρημένος. Πήρε την κορούλα του στην αγκαλιά του και της είπε όσα είχαν συμβεί. Εκείνη, σκέφτηκε λίγο και του απάντησε: «Να πεις στον βασιλιά ότι το γρηγορότερο πράγμα στον κόσμο είναι ο παγωμένος βόρειος άνεμος τον χειμώνα, το παχύτερο είναι το χώμα των χωραφιών της πατρίδας μας, το απαλότερο είναι το χάδι ενός παιδιού και το πολυτιμότερο είναι η τιμιότητα».   

Πέρασαν οι μέρες και τα δύο αδέλφια παρουσιάστηκαν και πάλι μπρος στον βασιλιά. Εκείνος ξεκαρδίστηκε με τις απαντήσεις του Ντιμίτρι, όμως άκουσε με προσοχή τον Ιβάν και θα του έδινε το πουλάρι στη στιγμή, αν δεν ήθελε να τον δοκιμάσει λίγο ακόμη.  
 «Εσύ τα σκέφτηκες όλα αυτά;» τον ρώτησε.   
«Οχι, εγώ, μεγαλειότατε», απάντησε ο Ιβάν, «η εφτάχρονη κορούλα μου».   
«Για να δούμε αν είναι τόσο έξυπνη όσο φαίνεται», είπε ο βασιλιάς. «Σε εφτά ημέρες να τη φέρεις στο παλάτι. Να εμφανιστεί όμως μπροστά μου ούτε γυμνή ούτε ντυμένη ούτε πεζή ούτε καβάλα σ' άλογο ούτε με δώρα ούτε με άδεια χέρια. Αν τα καταφέρει, θα πάρεις και το πουλάρι και εκατό ασημένια δουκάτα».   

Ο Ιβάν γύρισε σπίτι ακόμα πιο στενοχωρημένος. Είπε δακρυσμένος στην κόρη του τι ζητούσε ο βασιλιάς, εκείνη όμως, χωρίς να ταραχτεί καθόλου, του ζήτησε να της φέρει έναν λαγό και μια πέρδικα και να πάψει να ανησυχεί.   
Έφτασε η μεγάλη μέρα... Πλήθος κόσμου είχε συγκεντρωθεί στο παλάτι, περιμένοντας να δει πώς θα εμφανιζόταν η κορούλα του Ιβάν μπροστά στον βασιλιά. Κι εκείνη, ήρθε τυλιγμένη σε ένα ψαράδικο δίχτυ, καβάλα σ' έναν λαγό, κρατώντας στα χέρια της μια πέρδικα.  
 «Ωραία!» φώναξε ο βασιλιάς. «Δεν είναι ούτε γυμνή ούτε ντυμένη ούτε πεζή ούτε καβάλα σ' άλογο. Τα χέρια της όμως είναι γεμάτα!» Τότε το κοριτσάκι άνοιξε τα δάχτυλα και η πέρδικα πέταξε στον αέρα. Θαυμάζοντας την εξυπνάδα του κοριτσιού, ο βασιλιάς τη ρώτησε με γλυκιά φωνή:   
«Τόσο φτωχοί είστε, λοιπόν; Τόσο πολύ χρειάζεστε το πουλάρι;»   «Ναι, μεγαλειότατε!», απάντησε το κοριτσάκι. «Ζούμε με τους λαγούς που πιάνει ο πατέρας μου απ' το ποτάμι και με τα ψάρια που μαζεύει από τα δέντρα».   
«Αχά!», φώναξε θριαμβευτικά ο βασιλιάς. «Να που δεν είσαι και τόσο έξυπνη! Πού ακούστηκε να υπάρχουν λαγοί στα ποτάμια και ψάρια στα δέντρα;»   
«Και πού ακούστηκε αρσενικό άλογο να γεννάει πουλάρι;», απάντησε το κοριτσάκι.  

Τραντάχτηκε το παλάτι από τα γέλια και τα χειροκροτήματα. Ο βασιλιάς διέταξε να δοθούν αμέσως στον Ιβάν το πουλάρι και τα δουκάτα και δήλωσε με δυνατή φωνή:   
«Μονάχα στο βασίλειό μου θα μπορούσε να γεννηθεί ένα τόσο σοφό κορίτσι!»





Ο Κονφορμιστής


Κονφορμιστής: Κάποιος που χωρίς κριτική σκέψη ή από συνήθεια συμμορφώνεται σε έθιμα, κανόνες ή το στυλ μιας ομάδας.








ΠΗΓΗ...http://sobaresapopseis.blogspot.gr

Το κλειδί της ζωής


Όταν ήμουν 5 χρονών, η μητέρα μου πάντα μου έλεγε ότι η ευτυχία είναι το κλειδί της ζωής. 
Όταν πήγα στο σχολείο με ρώτησαν τι ήθελα να γίνω όταν μεγαλώσω. Έγραψα: "ευτυχισμένος" 
Μου είπαν ότι δεν κατάλαβα το ερώτημα, και τους είπα ότι δεν καταλαβαίνουν τη ζωή.

- John Lennon 

Η βόμβα της υπομονής


Μα τι λέω;
Ένα αταίριαστο ονοματικό σύνολο έρχεται να παριστάνει τον τίτλο σε ένα κείμενο που μόνος του σκοπός είναι να με κάνει να νιώσω καλύτερα. Δεν ξέρω αν το έχεις νιώσει ποτέ.. Εγώ το νιώθω συχνά. Νιώθω το κεφάλι μου να κατακλύζεται από σκέψεις γεμάτες νευρικότητα. Δεν μπορεί να ηρεμήσει το κορμί και το μυαλό μου. Είναι σαν κάτι να με κατατρώει. Πάντα αναρωτιόμουν τι μπορεί να είναι αυτό και γιατί το νιώθω.
Έρχεται λοιπόν κάποια στιγμή το πλήρωμα του χρόνου και κάποια αναπάντητα ερωτήματα ξαφνικά παίρνουν την απάντηση τους. Έτσι λοιπόν κατάλαβα πως αυτά είναι σημάδια που δεν πρέπει να αγνοήσω. Είναι η υπομονή μου που κρούει τον κώδωνα του κίνδυνου. Είναι εδώ για να μου υπενθυμίσει πως αυτός που πρέπει να προστατεύω και να υπερασπιστώ είναι μονάχα ο εαυτός μου.
Ο καθένας σ αυτή τη ζωή έχει καθήκον να προσέχει το εγώ του. Παρόλα  αυτά σε καμία περίπτωση αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συγκριθεί με τον εγωισμό και τον εγωκεντρισμό. Αλλά αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι να προφυλάξουμε ότι πολυτιμότερο έχουμε. Αν δεν υπάρχεις εσύ τι αξία έχουν όλα τα άλλα;
Έτσι λοιπόν θέλω να φανταστείς την υπομονή σαν ένα υγρό που γεμίζει σταγόνα-σταγόνα μια δεξαμενή. Αν αυτή η δεξαμενή δεν αδειάσει ποτέ  τότε θα ξεχειλίσει. Και τότε θα πνίξει κάθε θετικό συναίσθημα που φιλοξένει η ψυχή μας. Και προσοχή… Τα συναισθήματα απευθύνονται σε όλους. Όχι μονό αυτούς που προκάλεσαν την υπερχείλιση. Θα ήταν σωτήριο αν αυτή η δεξαμενή άδειαζε που και που.
Αδειάστε τις ψυχές σας από αρνητικές σκέψεις και αισθήματα. Μην αφήνετε το νου σας να δέχεται χωρίς καμία επεξεργασία ότι του προσφέρουν. Γιατί η υπομονή είναι βόμβα. Από ένα σημείο και έπειτα δεν ελέγχεις τη στιγμή της έκρηξης. Πολλές φορές μπορεί ακόμα και να αγνοείς την ύπαρξη της προσπαθώντας να πείσεις πρώτα από όλους τον εαυτό σου ότι είσαι ήρεμος. Σιγά σιγά όμως αυτή η βόμβα θα εκραγεί.
Και μάντεψε ποιο θα είναι το πρώτο θύμα. Εσύ… Εσύ που καιρό τώρα ψιθύριζες από μέσα σου φοβισμένα: ΥΠΟΜΟΝΗ. Συμβούλευες τον εαυτό σου να υπομένει μια κατάσταση που ήταν προδιαγεγραμμένο ότι δεν θα λήξει έτσι απλά. Σταμάτα να προσπερνάς νομίζοντας πως θα ξεπεράσεις στιγμές που ήθελες να διαλύσεις τα πάντα από το θυμό σου. Σταμάτα να δίνεις παράταση στα αισθήματα σου.
Η κάθε στιγμή που βιώνεις είναι ξεχωριστή και επιζητά διαφορετική αντιμετώπιση. Δεν λύνονται όλα με ένα σιωπηλό χαμόγελο. Πολλές φορές οι κουβέντες έχουν λόγο ύπαρξης. Χρησιμοποίησε τες λοιπόν και απόδειξε σε όποιον αποφάσισε να εξαντλήσει την υπομονή σου πως δεν θα τα καταφέρει. Μην του δώσεις αυτή την ικανοποίηση.
Γιατί σε μια έκρηξη θύματα δεν είναι μόνο αυτοί που την προκάλεσαν, άλλα και όσοι βρίσκονται κάπου εκεί τριγύρω. Αυτοί είναι ως συνήθως τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Για αναλογίσου λοιπόν, αξίζει;;;

Γράφει η Χρύσα Λαμπρινούδη






Εγκώμιο στην αμφιβολία - Μπέρτολτ Μπρεχτ


Ευλογημένη να ‘ναι η αμφιβολία!

Σας συμβουλεύω να τιμάτε χαρούμενα και προσεχτικά εκείνον που το λόγο σας ξετάζει σαν κάλπικη μονέδα!

Άμποτε να ‘σαστε συνετοί και να μη δίνετε το λόγο σας με σιγουριά πάρα πολλή.

Την ιστορία διαβάστε και θα δείτε την ξέφρενη φυγή ανίκητων στρατών.

Παντού κάστρα απάτητα κυριεύονται και της Αρμάδας τα καράβια, που ήταν αμέτρητα σαν έκανε πανιά, στο γυρισμό εύκολα τα μετρούσες.

Έτσι μια μέρα στάθηκε ένας άνθρωπος στην απάτητη βουνοκορφή κι ένα πλεούμενο έφτασε στην άκρη της απέραντης της θάλασσας.

Α!, όμορφο που ‘ναι το κούνημα του κεφαλιού για τις «ατράνταχτες» αλήθειες!

Α!, θαρρετή που ‘ναι η φροντίδα του γιατρού για τον άρρωστο που γιατρεμό δεν έχει!

Μα απ’ όλες τις αμφιβολίες ομορφότερη είναι, σαν οι φοβισμένοι αδύναμοι  σηκώνουν το κεφάλι και παύουν να πιστεύουν στων τυράννων τους τη δύναμη!

Α!, με πόσο κόπο καταχτήθηκε κείνο το σοφό αξίωμα!

Πόσες θυσίες κόστισε!

Πόσο δύσκολο στάθηκε να βρεθεί πως τα πράγματα ήταν έτσι κι όχι αλλιώς!

Με στεναγμό ανακούφισης το ‘γράψε ένας άνθρωπος μια μέρα στης Γνώσης το βιβλίο.  

Καιρό πολύ έμεινε χαραγμένο εκεί μέσα και γενιές ολόκληρες ζήσανε μαζί του, το βλεπαν σαν αλήθεια αιώνια κι όσοι το ξέρανε καταφρονούσαν όσους τ’ αγνοούσαν.

Μα κάποτε, μια υποψία μπορεί να γεννηθεί,  γιατί μια καινούρια εμπειρία τραντάζει το ατράνταχτο αξίωμα.

 Ξυπνάει ή αμφιβολία.

Και μιαν άλλη μέρα ένας άλλος άνθρωπος στοχαστικά σβήνει απ’ το βιβλίο της Γνώσης το αξίωμα με μια μονοκοντυλιά.

***

Ενώ διαταγές τον ξεκουφαίνουν, ενώ τον εξετάζουν για τις φυσικές του ικανότητες γιατροί μουσάτοι, ενώ τον επι­θεωρούν λαμπερά υποκείμενα με χρυσά γαλόνια, ενώ τον κατηχούνε πανηγυριώτικοι παπάδες που του τριβελίζουνε τ’ αυτιά μ’ ένα βιβλίο γραμμένο απ’ το θεό τον ίδιο  ενώ τον δασκαλεύουν ανελέητοι δάσκαλοι,  ο φτωχός ακούει να του λένε πώς ο κόσμος μας είναι ό καλύτερος των κόσμων και πως την τρύπα στη σκεπή της κάμαράς του την έχει σχεδιάσει ο θεός αυτο­προσώπως.

Αληθινά, του είναι δύσκολο πολύ ν’ αμφιβάλει για τον κόσμο τούτο.

Ιδρωκοπάει ο άνθρωπος χτίζοντας σπίτι όπου ποτέ του δε θα κατοικήσει.

Μα δεν ιδρωκοπάει λιγότερο κι οποίος δικό του χτίζει σπίτι.

***

Να οι αστόχαστοι που ποτέ δεν αμφιβάλλουν.

Η χώνεψη τους είναι άψογη, κι η κρίση τους αλάθευτη.

Δεν πιστεύουν στα γεγονότα, πιστεύουν μόνο στον εαυτό τους.

 Αν χρειαστεί πρέπει αυτούς τα γεγονότα να πιστέψουν. 

Είναι απέραντα υπομονετικοί — με τον εαυτό τους. 

 Τα επιχειρήματα τ’ακούνε με αυτί σπιούνου.

Στους αστόχαστους που ποτέ δεν αμφιβάλλουν, συνταιριάζουν οι στοχαστικοί που ποτέ δεν ορούνε. Τούτοι αμφιβάλλουν όχ ι για να πάρουν μιαν απόφαση, αλλά για να μην πάρουν απόφαση καμιά.

Τα κεφάλια τους τα χρησιμοποιούνε μόνο για να τα κουνάνε.

Με σκοτισμένο πρόσωπο ειδοποιούν τούς επιβάτες των καραβιών που βουλιάζουν,  πως το νερό είν’ επικίνδυνο.

Κάτω απ’ του δήμιου το μπαλτά αναρωτιούνται αν δεν είναι άνθρωπος κι αυτός.

Μουρμουρίζουν σκεφτικά πως «το θέμα δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμα», και πηγαίνουνε να πέσουν.

Μοναδική τους δράση, ο δισταγμός.

Αγαπητή τους φράση : «Δεν είναι ακόμα ώριμο για συζήτηση».

Γι’ αυτό, αν παινεύεις την αμφιβολία μην παινέψεις την αμφιβολία που καταντάει απελπισία!

Τι ωφελεί η αμφιβολία εκείνον που δε μπορεί ν’ αποφασίσει;

Μπορεί να πράξει λάθος όποιος δε γυρεύει πολλούς λόγους για να δράσει.

Μα οποίος πάρα πολλούς γυρεύει, μένει άπραγος την ώρα του κινδύνου.

Εσύ, που είσαι αρχηγός, μην ξεχνάς  πως έγινες ό,τι είσαι, επειδή είχες αμφιβάλει γι’ άλλους αρχηγούς!

Aσε λοιπόν αυτούς που οδηγείς ν’ αμφιβάλλουνε κι εκείνοι!


1936
Μπέρτολτ Μπρεχτ: Εγκώμιο στην αμφιβολία

(Μετάφραση: Μάριος Πλωρίτης)

Η Ψυχολογία πίσω από το: «Μ' αγαπάς...;»


Του λέει αναστατωμένη, αλλά με λανθάνουσα ενοχή: "Μ' αγαπάς; Σου έλειψα καθόλου σήμερα;..."

(θα ήθελε αν μπορούσε, αν τολμούσε, να τον κοιτάξει στα μάτια και να του πει:
"Μου λείπει αυτή που κάποτε αγάπησες: εγώ. Κι επειδή δεν είμαι σε επαφή μαζί της, έγινα ζητιάνα, περιμένω να γεμίζω το κενό της δικής μου ψυχής με τα ψίχουλα της δικής σου επιβεβαίωσης.

Με πονάει που δεν ξέρω ποια είμαι. Που δεν ξέρω ακόμη ποια θέλω να γίνω. Που δεν ξέρω καν αν θέλω να γίνω...

Φοβάμαι όλα αυτά να τα συνειδητοποιήσω. Σε ρωτάω αν σου λείπω, για να μην δω κατάματα όλα αυτά που πραγματικά μου λείπουν. Για να μην πονέσω περισσότερο με αυτά που θ' αντικρύσω.

Βάζω μπροστά ένα ψευδοαίτημα για να μην αναρωτηθώ για τα πιο καυτά μου αιτήματα. Όχι, δεν είσαι -μόνο- εσύ που μου λείπεις! Ούτε η δική σου επιβεβαίωση... Μου λείπει η χαρά των στιγμών που απολαμβάνω μονάχη μου τον εαυτό μου. Η λύτρωση των στιγμών που γεμίζουν από την αυτάρκεια της δικής μου ανένοχης παρουσίας.

Ξέρω από πριν τι θα μου απαντήσεις: Θα μου πεις, σαν από τυφλοσούρτη, "Nαι, αγάπη μου, φυσικά και μου έλειψες! Φυσικά και σ' αγαπώ!..."

Για λίγα δευτερόλεπτα θα επαναπαυτώ στο μαξιλαράκι της λήθης μου, και μετά τα αληθινά μου ερωτήματα θα εξακολουθούν να παραμένουν αναπάντητα, γιατί ποτέ πραγματικά δεν τα έθεσα.

Τελικά, λες, αγάπη μου, αφήνοντας τα ερωτήματά μου αδιατύπωτα κι αναπάντητα, λες -σκόπιμα- να συγκεντρώνω στα μύχια της ψυχής μου πόνο μυστικό και νόημα ανεκπλήρωτο; λες μήπως έτσι να παρατείνω την ηδονή της αγωνίας μου για το ποιο θα είναι το τέλος της ταινίας που , αν και κλήθηκα να είμαι πρωταγωνίστρια, στριμώχνομαι σε ένα ρόλο κομπάρσας...; λες;...)



Dr. Γρηγόρης Βασιλειάδης Μ.Sc., Ψυχολόγος, Ψυχοθεραπευτής





Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2017

"Στα χνάρια του Ντα Βίντσι" - Σαββατιάτικες υπερπτήσεις στους Προμάχους


Σάββατο 11 Φεβρουαρίου  2017.

Λίγες ώρες μετά από το πρωινό τηλεφώνημα του Πέτρου, φίλου από τον σύλλογο των αιωροπτεριστών της Πέλλας (flypella.airsportpellas), και ύστερα από τις σχετικές συνεννοήσεις μας, ώστε να συνοδεύσω κάποιους κοινούς φίλους, που θα έρθουν από Θεσσαλονίκη στο σημείο της απογείωσης των Προμάχων, διακρίνω απέναντι από το περίπτερο, δυο επιβατικά αυτοκίνητα να παρκάρουν.
Από τα χαρακτηριστικά γυαλιά που φορούν, αντιλαμβάνομαι ότι είναι οι επισκέπτες μας.
Ακολουθούν τα σχετικά καλωσορίσματα και οι γνωριμίες με τον Ηλία, τον Γιάννη, την Έφη και την Ελίνα.
Μέσα στον ενθουσιασμό της γνωριμίας, ξαφνιαζόμαστε όλοι, αντιλαμβανόμενοι ότι τα μικρά επιβατικά αυτοκίνητά μας δεν μπορούν να μας πάνε στο σημείο της απογείωσης, δεδομένης της χθεσινής χιονόπτωσης που κάλυψε την ορεινή περιοχή στην τοποθεσία «Σλίσκες».
Αναζητώντας κάποια πρακτική λύση, αποφασίσαμε να πάμε στο εναλλακτικό σημείο Β’ το οποίο βρίσκεται στην περιοχή «Στροφές» και είναι προσβάσιμο.
Ανηφορίζοντας προς το σημείο και με την λυρική φωνή του Θάνου των Διάφανων Κρίνων στο πλέυερ του αυτοκινήτου να μας ταξιδεύει, ο κάμπος της Αλμωπίας φαντάζει σαν ένας  χρυσοποίκιλτος δίσκος με τα χωριουδάκια να αχνοφαίνονται σαν ερυθρόλευκες πασχαλίτσες, στα παιχνιδίσματα του ήλιου, που παίζει κρυφτούλι με τα σύννεφα.
Αφού φτάσαμε στο σημείο και εποπτεύσαμε τον περίγυρο και τις καιρικές συνθήκες, αέρα, ηλιοφάνεια, θερμικά ρεύματα,  ο Ηλίας ως ο εμπειρότερος μιας και είναι πρόεδρος της Επιτροπής Αλεξίπτωτου Πλαγιάς, πρότεινε να δοκιμάσουν να πετάξουν από εκείνο το σημείο.
Έτσι λοιπόν, με στρατιωτική πειθαρχία και ακρίβεια χειρουργείου, οι τέσσερις αιωροπτεριστές, απλώνουν τον εξοπλισμό τους και ελέγχουν εξονυχιστικά και την παραμικρή λεπτομέρειά του.
Η ανοιχτωσιά που προσφέρει η περιοχή, καλύπτεται αμέσως από ένα πολύχρωμο μείγμα πλαστικών υλικών, ανθρακονημάτων, χειριστηρίων, ηλεκτρονικών οργάνων και υλικών απαραίτητων για μια σωστή και ασφαλή πτήση.
Ο Μάουρο, το χαριτωμένο κατάμαυρο σκυλάκι των παιδιών, χαλάει τον τόπο με τα τσαλιμάκια του, μιας και βρήκε ελεύθερο τοπίο, ενώ η Έφη, μάταια το κυνηγάει, μην μπλεχτεί στα εκατοντάδες ανθρακονήματα.
Αφού  βοηθούμε τον Γιάννη που θα επιχειρήσει πρώτος, μαζί με τον Πέτρο, τη Νίτσα και την Δήμητρα, απομακρυνόμαστε σε μια γωνιά, περιμένοντας τον ούριο άνεμο να φουσκώσει το αλεξίπτωτο και να ξεκινήσει.
Η Έφη και η Ελίνα παρατηρώντας το ανεμοδούρι, δίνουν σήμα και ο Γιάννης με δέκα δρασκελιές δίνει ένα σάλτο και ξεχύνεται στον γκρεμό, αψηφώντας τον κάθε κίνδυνο. Μετά από μια καθοδική αιώρηση, αποκτά ύψος και χάνεται στο συννεφιασμένο στερέωμα των Προμάχων, απολαμβάνοντας την επιτυχή απογείωση με διάφορες επιδέξιες φιγούρες.
Σειρά του Ηλία τώρα, όμως ο άνεμος δεν λέει να πνεύσει.
Καθόμαστε επί μισή ώρα, παρατηρώντας το ανεμοδούρι και περιμένοντας τη σωστή ένδειξη, όμως δυστυχώς λες και ο Αίολος σφράγισε  ασφυκτικά τους ασκούς του.
Παρά τις τρεις αποτυχημένες προσπάθειες, ο Ηλίας, πεισμώνει και δεν το βάζει κάτω.
Αποφασίζει να επιχειρήσει να απογειωθεί τρέχοντας, αφού πάρει φόρα από λίγο ψηλότερα. Μόλις ο ανεμοδείκτης οριζοντιώνεται, δίνει μια τρελή ώθηση και τρέχοντας σαν αλαφιασμένος, βουτάει στο κενό.
Αυτό ήταν.
Το «παραπέντε» του, έχοντας φουσκώσει για τα καλά, τον οδηγεί ανατολικά, πάνω από τον οικισμό των Προμάχων, όπου έχει παρατηρηθεί ότι επικρατούν θερμικά ρεύματα και ξεκινάει μια ανοδική κυκλική πορεία.
Σε λίγα δευτερόλεπτα σχεδόν χάνεται από τα μάτια μας, έχοντας αποκτήσει πολύ μεγάλο ύψος.
Ο Ηλίας γίνεται ένα με τα γεράκια, μπαινοβγαίνει μέσα στα σύννεφα, γίνεται ένα με την φύση, εκπληρώνοντας μια από τις μεγαλύτερες επιθυμίες του ανθρώπου από τα πανάρχαια χρόνια, να νικήσει όλους τους νόμους της φύσης, να πετάξει.

Αφού επιστρέψαμε στη βάση μας, και ανοίξαμε μια μικρή κουβεντούλα, περιμένοντας τον Ηλία να προσγειωθεί, έβαζα στη φαντασία μου, το τι θα γίνει όταν πραγματοποιηθούν τα "ΠΡΟΜΑΧΕΙΑ" 2017 και με κυρίευσε ένα δέος, από την εικόνα εκατοντάδων αιωρόπτερων να κρέμονται, σαν ένα ιπτάμενο τσαμπί πάνω από το ιστορικό μας χωριό και προσευχήθηκα ενδόμυχα, όλη αυτή η κίνηση που επιχειρείται, να στεφθεί από απόλυτη επιτυχία.

Ένα απόγευμα με τους δαμαστές των αιθέρων









































ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...