Οι εκδηλώσεις απότισης φόρου τιμής στον Οπλαρχηγό του Πόντου Βασίλειο Ανθόπουλο

Αν. Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας Αθηνά Αθανασιάδου - Αηδονά: «Μέσα από τη βιογραφία του οραματιστή Πόντιου Οπλαρχηγού Βασίλειου Ανθόπουλου, μαθαίνουμε τι σημαίνει να αγωνίζεσαι για υψηλά ιδανικά, για την πατρίδα σου και για τα παιδιά σου»

Σε συγκινησιακή ατμόσφαιρα και με παλλαϊκή συμμετοχή πραγματοποιήθηκαν οι εκδηλώσεις απότισης φόρου τιμής στον Οπλαρχηγό του Πόντου Βασίλειο Ανθόπουλο

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκαν χθες (24/9) οι εκδηλώσεις απότισης ελάχιστου φόρου τιμής στον θρυλικό Αρχικαπετάνιο των Αντάρτικων Δυνάμεων του Πόντου Βασίλειο Ανθόπουλο (1888-1922). Οι εκδηλώσεις συνδιοργανώθηκαν από την Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας και το Δήμο Σκύδρας, με τη συμμετοχή Ποντιακών και Προσφυγικών Συλλόγων.

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων ξεκίνησε με την τέλεση θείας λειτουργίας και επιμνημόσυνης δέησης υπέρ αναπαύσεως των ψυχών του Βασίλειου Ανθόπουλου και των θυμάτων των Γενοκτονιών των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας. Ακολούθησε τρισάγιο και κατάθεση στεφανιών στο άγαλμα του Οπλαρχηγού, στο Πάρκο Λαϊκής Αγοράς της Σκύδρας. Οι παραβρισκόμενοι έψαλαν τον εθνικό ύμνο, υπό τους ήχους της μπάντας του Δήμου Σκύδρας.

Οι εκδηλώσεις κορυφώθηκαν με την πραγματοποίηση ειδικής εκδήλωσης στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Σκύδρας, σε μία κατάμεστη αίθουσα. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης απεύθυναν χαιρετισμό η Αν. Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κ. Αθηνά Αθανασιάδου - Αηδονά και η Δήμαρχος Σκύδρας κ. Αικατερίνη Ιγνατιάδου, ενώ συντονιστής της εκδήλωσης ήταν ο πολιτικός επιστήμονας και συγγραφέας κ. Γιώργος Παναγιωτίδης. Η κα. Αηδονά έδωσε το στίγμα της εκδήλωσης, χαρακτηρίζοντας τον Βασίλειο Ανθόπουλο οραματιστή Οπλαρχηγό του Πόντου και τονίζοντας ότι «με τον ηρωικό και ανιδιοτελή αγώνα του, άφησε μία σπουδαία παρακαταθήκη, για τη διαχρονική αξία που έχει οι άνθρωποι να μάχονται για την ελευθερία κι άλλα υψηλά ιδανικά».  Η κα. Ιγνατιάδου τόνισε ότι η Σκύδρα αποτελεί τόπο υποδοχής πολλών χιλιάδων προσφύγων από τον Πόντο, τη Μικρά Ασία και τη Θράκη και, εκφράζοντας ευγνωμοσύνη για τις θυσίες των προγόνων μας και, μέσα από τη διαφύλαξη και διατήρηση της ιστορικής μας κληρονομιάς και αξιών, δημιουργούμε τις συνθήκες για μία καλύτερη και δικαιότερη κοινωνία στο μέλλον.

Ο εγγονός του Οπλαρχηγού, Γιάννης Κυριακίδης, μιλώντας εκ μέρους όλων των απογόνων που ήταν παρόντες στην εκδήλωση, ευχαρίστησε ιδιαίτερα την Αν. Αντιπεριφερειάρχη κυρία Αθηνά Αθανασιάδου – Αηδονά για την πρωτοβουλία να κάνει πράξη το σχεδιασμό μιας εκδήλωσης προς τιμήν του Βασιλείου Ανθόπουλου. Ο κ. Κυριακίδης ευχαρίστησε, επίσης, τους συνδιοργανωτές και όλους όσους έχουν ασχοληθεί διαχρονικά για την ανάδειξη της ιστορίας του. Επίσης, τόνισε ότι οι αγώνες και η θυσία του γενναίου Οπλαρχηγού «ανήκουν» σε όλους τους Έλληνες.

Ακολούθησε η κεντρική ομιλία από τον συγγραφέα-εκδότη Σάββα Καλεντερίδη ο οποίος χαρακτήρισε τον Βασίλειο Ανθόπουλο έναν «ιδιοφυή και διορατικό πολέμαρχο του Πόντου». Αναφέρθηκε εκτενώς στο σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισε στην οργάνωση και υλοποίηση σημαντικών επιχειρήσεων του αντάρτικου στον Πόντο, τονίζοντας ότι υπήρξε ένας στρατιωτικός ηγέτης με «γεωπολιτική σκέψη». Ο κ. Καλεντερίδης αναφέρθηκε και στα σύγχρονα τεκταινόμενα στην ευρύτερη περιοχή, με επίκαιρο γεγονός το δημοψήφισμα στο Βόρειο Ιράκ για ένα αυτόνομο Κουρδιστάν, εκφράζοντας την αισιοδοξία του ότι, μέσα από κατάλληλους χειρισμούς, μπορεί να υπάρξει δίκαιη λύση η οποία θα εξασφαλίσει την ειρήνη και την ανάπτυξη στην περιοχή και στις γείτονες χώρες, ανοίγοντας τον δρόμο και για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο.

Ακολούθησε πολιτιστικό πρόγραμμα με την επιμέλεια του Συλλόγου Ποντίων Ριζού και της Προέδρου κας Έφης Παπαδοπούλου.  Η Ροζαλία Γαβριηλίδου απήγγειλε ποίημα του Κωνσταντίνου Ανδρεάδη από το Λιποχώρι για τον Βασίλειο Ανθόπουλο, η Άννα Γαλανοπούλου απόσπασμα από το ποίημα «Πάρθεν η Ρωμανία», ενώ η τρισέγγονη του Βασίλειου Ανθόπουλου τραγούδησε παραδοσιακά ποντιακά τραγούδια. Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε με παραδοσιακά τραγούδια από την χορωδία του Συλλόγου Ποντίων Έδεσσας «Άγιος Θεόδωρος Γαβράς» και χοράρχη τον Αβεσαλώμ Κυζιρίδη. 

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους οι βουλευτές κκ. Γιώργος Καρασμάνης και Θεοδώρα Τζάκρη, η Αν. Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κα. Αθηνά Αθανασιάδου - Αηδονά, η Δήμαρχος Σκύδρας κα. Αικατερίνη Ιγνατιάδου, οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι κκ. Λάκης Βασιλειάδης, Πέτρος Ζέρζης, Μαρία Καράμπελα, Μαρία Τσαντάκη-Ζωγράφου και Γιάννης Ανδρίτσος, ο Περιφερειακός Σύμβουλος κ. Θεόφιλος Τεληγιαννίδης ως εκπρόσωπος του Αντιπεριφερειάρχη Ημαθίας, οι Αντιδήμαρχοι Σκύδρας Μάγδα Παπαδοπούλου και Μιχάλης Μέγας, δημοτικοί σύμβουλοι του Δήμου Σκύδρας, ο πρώην βουλευτής Ιορδάνης Τζαμτζής, ο Υποδιοικητής της ΙΙας Μ/Κ Μεραρχίας Δημήτριος Καραμούζας, ο Υποδιοικητής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Έδεσσας κ. Παναγιώτης Φωστηρόπουλος, εκπρόσωποι της Αστυνομίας, εκπρόσωποι της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ο επιχειρηματίας κ. Χαράλαμπος Κοτζαβασίλογλου ο οποίος χρηματοδότησε μέρος της κατασκευής του αγάλματος του Βασίλειου Ανθόπουλου, ο αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων κ. Δημήτριος Ευαγγελίδης, εκπρόσωποι ποντιακών, προσφυγικών και άλλων συλλόγων και σωματείων της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας, κ.ά. 

Διαβάστε Περισσότερα

Πληγώνουμε μόνο αυτούς που αγαπάμε περισσότερο…. της Βάσως Ρουμελή

Πληγώνουμε μόνο αυτούς που αγαπάμε περισσότερο….

Έκλεισα την πόρτα κάνοντας θόρυβο, Βαρέθηκα την σιωπή που μαγκώνει τις  κλειδώσεις  των αισθήσεων.  Αυτή η οργή έπρεπε να αδειάσει τις αλήθειες που καίνε και να τολμήσει ελευθερία. Είπα λόγια που πληγώνουν, κουβέντες κοφτερές. Είναι γεγονός άλλωστε ότι πληγώνουμε μόνο αυτούς που αγαπάμε περισσότερο…. Επισημαίνουμε τα λάθη τους, επικρίνουμε τις αποφάσεις τους, τους αμφισβητούμε.

Η αλήθεια είναι ότι κολακεύουμε πάντα αυτούς που δεν γνωρίζουμε. Αυτούς που τους βλέπουμε σε βιτρίνα και αναρωτιόμαστε αν είναι γνήσιοι ή απάτη. Ίσως από συμφέρον, ίσως από βόλεψη, ίσως περιπαιχτικά. Τον δικό μας άνθρωπο όμως δεν χρειάζεται να τον κολακέψουμε  γιατί γνωρίζουμε την αυθεντικότητά του, γιατί τον νοιαζόμαστε και τον αγαπάμε. Θέλουμε μόνο να τον προστατεύσουμε, να είναι ψηλά.

Πόσες φορές δεν βρεθήκαμε σε κίνδυνο, σε αδιέξοδα, σε πλάνες; Πόσες φορές δεν ζητήσαμε ένα χέρι να κρατηθούμε; Στις χαρές όλοι είναι φίλοι, στα δύσκολα σε λυπούνται από μακρυά. Όταν αγαπάς έναν άνθρωπο πρέπει να έχεις την παρρησία να του λες αλήθειες, να τον συμβουλεύεις, να τον αφήνεις ελεύθερο και να τον συνοδεύεις στις επιλογές και στα λάθη του.

…Περπατώ μόνη, χωρίς κανένα δάκρυ και ο καρατζοβίτης φυσάει τρελά τις σκέψεις μου. Καθαρίζει την καρδιά από την υγρασία του φόβου και γεμίζει φθινοπωρινά φύλλα στις τύψεις. Όχι δεν φοβάμαι. Ποτέ μου δεν φοβήθηκα άλλωστε.  Πολλές φορές λύγισα, νικήθηκα, παρέλυσα από πόνο αλλά όχι από φόβο. Η εποχή μας δεν έχει την πολυτέλεια να αναλωνόμαστε μέσα στο ψέμα και στις οπτασίες. Οι σχέσεις μας οικογενειακές, φιλικές, προσωπικές, πρέπει να είναι καθαρές και ασφαλείς. Αρκετά η ανασφάλεια της κρίσης. Σου είπα αυτά που όφειλα σαν πηγή που ξεχειλίζει γάργαρο νερό, σαν να σου μιλά ο καθρέπτη σου και τέλος!

Σκέφτομαι την «απολαυστική ασάφεια» της Gilda Radner που λέει ότι «η ζωή είναι να μην ξέρεις, να πρέπει να αλλάξεις, να παίρνεις κάθε στιγμή και να την κάνεις όσο καλύτερη γίνεται, χωρίς να ξέρεις τι θα γίνει μετά» και συμφωνώ μαζί της ότι δεν υπάρχει τέλειο τέλος. Βασικά δεν ξέρω αν υπάρχει τέλος και που σφραγίζεται. Κάποια ρολόγια τα σπάμε για να σταματήσει η ώρα εκεί που θα την ορίσουμε εμείς και όχι το σύμπαν.

Με αυτά και με άλλα έχασα την «δεδηλωμένη» μα όχι την ψυχή μου. Το θάρρος είναι του πολεμιστή, η οργή είναι του αδικημένου και η αγάπη χάρισμα. Μπορεί να σου φαίνεται γελοίο, αλλά  πολυαγαπημένε μου φίλε αν θέλεις να ακούς κολακείες κράτα τους «ακόλουθους»  σου και συνέχισε να ζεις στην όποια πλάνη σου! Εγώ σε αγαπώ με μπέσα! 

Βάσω Ρουμελή

Διαβάστε Περισσότερα

#BEACTIVE street tennis και ποδηλατική εκδρομή στην Αριδαία

#BEACTIVE

Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Αθλητισμού, 23-30 Σεπτεμβρίου 2017.

Ο Όμιλος Αντισφαίρισης Αριδαίας και η Γ Ένωση Σωματείων Αντισφαίρισης Κεντροδυτικής Μακεδονίας συμμετέχει και φέτος πάρα πολύ ενεργά στη δράση BEACTIVE στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Εβδομάδας Αθλητισμού, από 23 έως 30 Σεπτεμβρίου.

Η Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Αθλητισμού είναι μια πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που στην χώρα μας υλοποιείται από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Το γενικό θέμα της εκστρατείας είναι και πάλι «#BeActive» («να είστε ενεργοί») και ενθαρρύνει όλους τους πολίτες να ενεργοποιηθούν κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας, αλλά και να παραμείνουν ενεργοί καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Το Σάββατο σε συνεργασία με τους Φίλους του ποδηλάτου Αλμωπίας και τη ΔΕΚΕΔΑ έγινε ποδηλατική εκδρομή από την Αριδαία  μέχρι το Κέντρο Αντισφαίρσιης στην Πιπεριά, όπου τα παιδιά και μεγάλοι συμμετείχαν σε δραστηριότηες.

Την Κυριακή στον Κεντρικό πεζόδρομο της Αριδαίας οργανώθηκε με πολύ μεγάλη επιτυχία street tennis.

https://www.facebook.com/equinox87/posts/1736761399668977?notif_t=like&notif_id=1506283501471138

https://www.facebook.com/equinox87/posts/1735763909768726?notif_t=like&notif_id=1506193101337083

https://www.facebook.com/equinox87/videos/vb.268651376479994/1735723526439431/?type=2&theater&notif_t=like&notif_id=1506190539105616

https://www.facebook.com/equinox87/videos/vb.268651376479994/1735710249774092/?type=2&theater&notif_t=like&notif_id=1506189585519344

https://www.facebook.com/equinox87/videos/vb.268651376479994/1735636826448101/?type=2&theater

Διαβάστε Περισσότερα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ: «Καθρέπτης της Πολιτιστικής Κληρονομιάς το Λαογραφικό Μουσείο Γιαννιτσών»

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ: «Καθρέπτης της Πολιτιστικής Κληρονομιάς το Λαογραφικό Μουσείο Γιαννιτσών»

Την τεράστια συμβολή του Ιστορικού Λαογραφικού Μουσείου Γιαννιτσών στην ανάδειξη και αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς του Τόπου μας, υπογράμμισε ο Γιώργος Καρασμάνης με την παρουσία του στα εγκαίνια του ανακαινισμένου κτιρίου που το στεγάζει. Συνεχάρη τον Πρόεδρο και τα μέλη του Δ.Σ. για τη μεγάλη προσπάθεια της ανακαίνισης, καθώς και τους δωρητές για τις πολύτιμες προσφορές τους.

Ο πρώην Υπουργός, δεν παρέλειψε βέβαια να εξάρει την μεγάλη συνδρομή και των προηγουμένων Διοικήσεων – Προέδρων, μελών των Δ.Σ. – και δωρητών, καθώς και όλων όσοι έχουν εργαστεί και εργάζονται ακούραστα γι’ αυτό για το οποίο είμαστε όλοι περήφανοι.

Το Μουσείο είναι δημιούργημα της Ιστορικής Λαογραφικής Εταιρίας Γιαννιτσών «Ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ», στην οποία ο πρώην Υπουργός πίστεψε, στηρίζοντάς την από την πρώτη στιγμή με όλες τις δυνάμεις του… Και δικαιώθηκε, καθώς τα 25 χρόνια της ανεκτίμητης δράσης της καταγράφονται στη συνείδηση των συμπολιτών μας ως μια περίοδος μεγάλης πολιτιστικής προσφοράς στις παραδόσεις μας και γενικότερα στον Τόπο μας.  

Η κατασκευή του Μουσείου άλλωστε, ήταν όραμα και στόχος της Εταιρίας από το πρώτο της κιόλας Δ.Σ. το 1992, υλοποιήθηκε το 1997 και έχει δεχτεί ως τώρα χιλιάδες επισκέπτες που έχουν αποκομίσει άριστες εντυπώσεις.

Όπως επίσης έργο της ίδιας Εταιρίας είναι και η λειτουργία του Ανοιχτού Πανεπιστημίου Γιαννιτσών, ενός θεσμού - κατάκτηση για την πόλη και τον Νομό μας, με ανεκτίμητη και πολυδιάστατη προσφορά στην Παιδεία, στην Εκπαίδευση και γενικότερα στη Γνώση και στον Πολιτισμό

23/09/2017

Διαβάστε Περισσότερα

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΩΝ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΠΙΡΤΖΗ ΣΤΗΝ ΠΕΛΛΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΡΙΖΑ Ν. ΠΕΛΛΑΣ

22-9 2017

H Nομαρχιακή Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ Ν.Πέλλας ανακοινώνει την επίσκεψη του Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών Χρήστου Σπίρτζη στο ν. Πέλλας, την Τρίτη 3 οκτωβρίου 2017.

Το πρόγραμμα της επίσκεψης του Υπουργού θα ανακοινωθεί σε επόμενο  δελτίο τύπου, όταν ολοκληρωθεί ο κύκλος συννενοήσεων της ΝΕ με το αρμόδιο γραφείο του Υπουργού.

Διαβάστε Περισσότερα

ΠΑΟ Κερασιάς - ΑΣ Πρόμαχοι 0 - 7 για το κύπελλο της ΕΠΣ Πέλλας

 Παιχνίδι για έναν ρόλο, αυτόν των φιλοξενούμενων, διεξήχθη στο γήπεδο της Κερασιάς όπου ο τοπικός ΠΑΟ ηττήθηκε από τον ΑΣ Πρόμαχοι με σκορ 0-7 για το κύπελλο της ΕΠΣ Πέλλας.

Ρεπορτάζ: Άλεξ Αμπάρης

Η διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των δυο αντιπάλων ήταν εμφανής σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού, με τους Προμαχιώτες να επικρατούν σε όλα τα σημεία και να παίρνουν τα σκήπτρα του αγώνα από τα πρώτα δευτερόλεπτά του και μέχρι το τέλος του, μη δίνοντας τροφή για ευοίωνες ελπίδες στους γηπεδούχους για κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Με τη νίκη του αυτή ο ΑΣ Πρόμαχοι πέρασε στην επόμενη φάση του θεσμού και αναμένει πλέον την κλήρωση για τον επόμενο αντίπαλό του στον νοκ-άουτ αγώνα που θα ακολουθήσει.

Τα γκολ:

0-1 στο 1’ ο Κυριακίδης με κοντινό πλασέ ύστερα από λάθη της άμυνας του ΠΑΟ.

0-2 στο 4’ ο Ιωάννου με πλασέ.

0-3 στο 33’ ο Κυριακίδης.

0-4 στο 42’ ο Ιωάννου με συρτό σουτ από το ύψος της μεγάλης περιοχής.

0-5 στο 43’ ο Κυριακίδης με δυνατό σουτ από την μικρή περιοχή.

0-6 στο 55’ ο Ιωάννου με σουτ σε κενή εστία.

0-7 στο 85’ ο Καραγιαννίδης μετά από πάσα του Κυριακίδη.

Από τους γηπεδούχους διακρίθηκαν οι Ουρούμης, Παπαθανασίου και ο τερματοφύλακας Τζαβέλλας ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί και ο ήρωας του αγώνα, που παρά τους τραυματισμούς που υπέστη, παρέμεινε στις επάλξεις της εστίας του δίνοντάς όλες του τις δυνάμεις παρά τους δυνατούς πόνους.

Από τους φιλοξενούμενους ξεχώρισαν οι Κυριακίδης, Ιωάννου, Τσιμτσιρίδης και Μούγιος.

Η διαιτησία του κυρίου Καρατζά (Ζιώγλης, Σαμαράς) ήταν άριστη χωρίς το παραμικρό πρόβλημα.

ΠΑΟ Κερασιάς: Τζαβέλλας, Γκέντζης, Παπαναστασίου, Γουλάκης, Γεωργίου, Πασσαλής, Πασιαλής, Ουρούμης, Παπαθανασίου, Τζούλης, Ν. Γουλάκης.

ΑΣ Πρόμαχοι: Μπελητάσιος, Προίκος, Σαμσούρης (Κωστινάς), Μπογδάνης (Άτζος), Μούγιος, Νάνος, Ρατσίτσκας, Τσιμτσιρίδης (Παπαβέντσης), Ιωάννου, Καλογιάννης (Καραγιαννίδης) Κυριακίδης.    

Διαβάστε Περισσότερα

Προσωρινή μετεγκατάσταση των μαθητών του Νηπιαγωγείου Προμάχων στο κτίριο του Δημοτικού Σχολείου Προμάχων

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΜΕΤΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΠΡΟΜΑΧΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

- 35.000 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ

Την προσωρινή μετεγκατάσταση των μαθητών του Νηπιαγωγείου Προμάχων στο κτίριο του Δημοτικού Σχολείου Προμάχων μέχρι την ολοκλήρωση των εργασιών, εισηγείται ο Δήμαρχος Αλμωπίας κ. Δημήτρης Μπίνος, σεβόμενος την άποψη της τοπικής κοινωνίας και των αρμόδιων υπηρεσιών.

Συγκεκριμένα, ο Δήμαρχος επικοινώνησε με τον Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Νίκο Τσαλικίδη και με τη Σχολική Σύμβουλο Προσχολικής Αγωγής κ. Μαρία Ζωγράφου, οι οποίοι συμφωνούν με την παραπάνω εισήγηση, καθώς μπορούν προσωρινά να συνυπάρξουν τα παιδιά μεταξύ τους. Ήδη, ο Αντιδήμαρχος Παιδείας κ. Γιώργος Χατζηγιαννίδης μετέβη μαζί με τους γονείς στο Δημοτικό Σχολείο και συζήτησε με τον Διευθυντή γι’ αυτή την προσωρινή λύση και την εύρεση χώρου.

Παράλληλα, ο Δήμαρχος σε συνάντηση που πραγματοποίησε με τους γονείς έλαβε τη σύμφωνη γνώμη για αυτή την πρόταση, ενώ παράλληλα τους ενημέρωσε ότι ολοκληρώνονται οι διαδικασίες και το επόμενο διάστημα ξεκινούν οι εργασίες που θα κοστίσουν περίπου 35.000 ευρώ, με στόχο να απολαμβάνουν οι μαθητές έναν χώρο πιο λειτουργικό με λιγότερα προβλήματα. Άλλωστε, ο Δήμαρχος με τους συνεργάτες του έχει επισκεφθεί πολλές φορές τις σχολικές κοινότητες του χωριού και είναι απόλυτα ενημερωμένος, δρομολογώντας όλες τις απαραίτητες ενέργειες.

Θυμίζουμε, ότι το κτίριο του Νηπιαγωγείου στο οποίο θα γίνουν οι παραπάνω εργασίες παρουσιάζει σοβαρές φθορές, με το κυριότερο πρόβλημα να εντοπίζεται στην υγρασία, το οποίο θα αντιμετωπιστεί με όλες τις απαραίτητες εργασίες. Επιπλέον, η μελέτη περιλαμβάνει την καθαίρεση της υφιστάμενης περίφραξης και την κατασκευή νέου τοιχίου το οποίο θα επενδυθεί από την εξωτερική πλευρά με σχιστόλιθο, καθώς επίσης και την διάστρωση του πίσω χώρου με κονιόδεμα και επάλειψη με μονωτικό υλικό προκειμένου να αντιμετωπιστεί η υγρασία που παρατηρείται εσωτερικά του κτιρίου.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι αναζητήθηκαν και άλλες λύσεις οι οποίες θα αφορούσαν και την οριστική μετεγκατάσταση σε άλλο χώρο όπως είναι το «Σπίτι Παιδιού», ωστόσο σε αυτό δεν συναινούν οι αρμόδιες υπηρεσίες καθώς δεν διασφαλίζεται η ασφάλεια των μαθητών. Επιπρόσθετα, όλο το προηγούμενο διάστημα αναζητήθηκαν και άλλες λύσεις που αφορούσαν στην κατασκευή νέου διδακτηρίου, ωστόσο δεν βρέθηκε μέχρι σήμερα ο κατάλληλος χώρος ,που να πληρεί όλες τις προϋποθέσεις της ισχύουσας νομοθεσίας.

Διαβάστε Περισσότερα

«Πανδοχείο Ο Άγιος Γεώργιος και ο Δράκος» - Χόρχε Μπουκάι

«Πανδοχείο Ο Άγιος Γεώργιος και ο Δράκος».

Ήταν μια φορά ένας ζητιάνος που βρέθηκε τυχαία στην πόρτα ενός πανδοχείου. Απ' έξω κρεμόταν μια τεράστια πινακίδα με το όνομα του πανδοχείου. Το έλεγαν: «Πανδοχείο Ο Άγιος Γεώργιος και ο Δράκος».

Φανταστείτε την κατάσταση: Χιονίζει. Ο ζητιάνος πεινάει και κρυώνει, αλλά δεν έχει λεφτά. Χτυπάει την πόρτα του πανδοχείου. Ανοίγει η πόρτα, βγαίνει μια γυναίκα με ύφος βλοσυρό και του λέει:

-  «Τι θέλεις;»

Ο ζητιάνος απαντάει:

-  «Ξέρετε, να... εγώ... πεινάω, και κρυώνω... » 

-  Λεφτά έχεις;» φωνάζει η γυναίκα.

-  Όχι, δεν έχω λεφτά» λέει αυτός, και μπαμ του κλείνει εκείνη την πόρτα κατάμουτρα.

Ο τύπος κάθεται εκεί απελπισμένος.

Κάνει να φύγει, αλλά αποφασίζει να δοκιμάσει άλλη μια φορά.

Χτυπάει λοιπόν ξανά την πόρτα. 

-  «Τι θέλεις πάλι;» του λέει η γυναίκα. 

-  Να, ήρθα να σας παρακαλέσω, κάντε μου αυτή τη χάρη, δώστε μου...»

-  «Δεν είμαστε εδώ για να κάνουμε χάρες, εδώ βρισκόμαστε για δουλειά. Αυτό εδώ είναι πανδοχείο, δουλειά. Δεν ξέρεις τι είναι το πανδοχείο; Εδώ αν δεν έχει κανείς λεφτά, δεν μπαίνει!! Και αν δεν έχει να φάει, να πάει να πνιγεί!!»

Μπαμ!! Του ξανακλείνει κατάμουτρα την πόρτα.

Ο τύπος κάνει πάλι να φύγει, αλλά αποφασίζει να επιμείνει.

Χτυπάει άλλη μια φορά και λέει:

-  «Κοιτάξτε, κυρία, συγχωρήστε με...»

-  «Δεν έχω τίποτε να σου συγχωρήσω, τίποτε! Κοίταξε με καλά! Αν δεν φύγεις, θα σου πετάξω ένα κουβά παγωμένο νερό, να σε κάνω μούσκεμα! Έξω, είπα!»

Και μπαμ! Δίνει μια στην πόρτα και την κλείνει με δύναμη.

Ο τύπος βάζει το κεφάλι κάτω και συνεχίζει τον δρόμο του.

Προχωράει σιγά σιγά, φτάνει στη γωνία και γυρνάει το κεφάλι... Σηκώνει το βλέμμα και ξαναβλέπει την επιγραφή που λέει: «Πανδοχείο Ο Άγιος Γεώργιος και Ο Δράκος».

Αποφασίζει λοιπόν να γυρίσει πίσω. Για τελευταία φορά χτυπάει την πόρτα.

Η γυναίκα βάζει τις φωνές από μέσα:

-  «Πάλι τα ίδια; Τι θέλεις επιτέλους;»

Τότε, της απαντάει ο ζητιάνος:

-  «Να, λέω, αντί να μιλάω μαζί σας, μήπως μπορώ να μιλήσω με τον Άγιο Γεώργιο;»

....σε επαφή με ό,τι καλύτερο έχουμε.....

Προσέξτε την επόμενη φορά που θα δραπετεύσετε από τον πόνο και την απελπισία. Προσέξτε όταν λέτε «δεν θέλω να το ζήσω αυτό» γιατί εάν, για να αποφύγετε αυτή τη 

φάση, τραβάτε το κάκαδο, ξαναγυρίζετε πίσω, και το πένθος μπορεί να γίνει χρόνιο.

Περνάνε δεκαπέντε, είκοσι χρόνια, και κάθε φορά που φτάνει κανείς εκεί, επειδή φοβάται τόσο πολύ τη συντριβή, καταφεύγει στην οργή, διαφεύγει στην άρνηση, ξαναγίνεται παιδί, παραμένει στην ενοχή, τρέχει προς τα πίσω απ' όποιον δρόμο μπορεί — αρκεί μόνο να μην περάσει από αυτήν την απέραντη θλίψη - αρκεί να μην βρεθεί με την ψυχή του συντρίμμια. 

Αν δεν κάνουμε κάτι για να τελειώσει αυτός ο φαύλος κύκλος, θα γυρίζουμε διαρκώς πίσω, και στο τέλος θα αντικαταστήσουμε τον πόνο με το διαρκές βάσανο και θα μείνουμε εκεί.

Και τι να κάνουμε; Καλύτερα να πούμε τι δεν πρέπει να κάνουμε. Δεν πρέπει να ξύνουμε την πληγή. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση να ζήσουμε τον πόνο (τη φαγούρα) σε αυτήν τη φάση της συντριπτικής θλίψης, και να αφήσουμε το ποτάμι να κυλήσει με την πεποίθηση ότι είμαστε αρκετά δυνατοί για να αντέξουμε τον πόνο και τη λύπη.

Νομίζω ότι πρέπει να μας απασχολήσει να καταλάβουμε, να αναζητήσουμε τον τρόπο, να βρούμε το πού, να ανακαλύψουμε το πώς, να βρούμε τα πρόσωπα, να ψάξουμε τους δρόμους που θα μας φέρουν σε επαφή με ό,τι καλύτερο έχουμε.

Και ό,τι καλύτερο έχουμε είναι ο αγώνας, η επιθυμία να προχωρήσουμε, η διάθεση να ζήσουμε αυτή τη ζωή που, παρ' όλους τους πόνους και τους φόβους που ίσως αντιμετωπίσουμε κάποια στιγμή, αξίζει τον κόπο να τη ζήσουμε.

Χόρχε Μπουκάι, Ο δρόμος των δακρύων, εκδόσεις Opera

Διαβάστε Περισσότερα

"Ευτυχισμένοι όσοι αγαπιούνται κι όσοι αγαπούν κι όσοι μπορούν να ξεπεράσουν την αγάπη" - Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Περικοπές από ένα απόκρυφο ευαγγέλιο

Δυστυχισμένοι οι πτωχοί τω πνεύματι, γιατί έτσι όπως ήταν 

        πάνω στη γη, θα είναι και κάτω απ' τη γη.

Δυστυχισμένοι όσοι θρηνούν, γιατί πια απόκτησαν τη θλι-

       βερή συνήθεια του θρήνου.

Μακάριοι όσοι ξέρουν πως ο πόνος δεν είναι στεφάνι δόξας.

Δεν αρκεί να 'σαι ο έσχατος για να γίνεις κάποια μέρα ο πρώ-

      τος.

Ευτυχισμένος όποιος δεν επιμένει πως έχει δίκιο, γιατί κανείς 

      δεν έχει, ή έχουν όλοι.

Ευτυχισμένος όποιος συγχωρεί τους άλλους καθώς κι εκεί-

       νος που συγχωρεί τον ίδιο τον εαυτό του.

Ευλογημένοι οι ειρηνοποιοί, γιατί δεν θα καταδεχτούν τη 

       διχόνοια.

Ευλογημένοι όσοι δεν διψούν για δικαιοσύνη, επειδή ξέ-

         ρουν πως η μοίρα μας, αντίδικη ή σπλαχνική, είναι έργο

         της τύχης, της ανεξιχνίαστης.

Ευλογημένοι οι ελεήμονες, γιατί η ευτυχία τους είναι να

         ελεούν κι όχι να περιμένουν την ανταπόδοση.

Ευλογημένοι όσοι έχουν καθαρή καρδιά, γιατί βλέπουν τον

         Θεό.

Ευλογημένοι όσοι καταδιώκονται για χάρη του δίκιου, γιατί 

         τους νοιάζει περισσότερο το δίκιο απ' ό,τι η ανθρώπινη 

          μοίρα τους.

Κανείς δεν είναι το αλάτι της γης, μα και κανένας δεν υπάρ-

          χει που να μην υπήρξε σε κάποια στιγμή της ζωής του.

Ν' ανάβει το φως του λυχναριού κι ας μην το βλέπει κανέ-

          νας. Θα το δει ο Θεός.

Δεν υπάρχει εντολή που να μην παραβαίνεται, ακόμα και

          αυτά που λέω, κι αυτά που λένε οι προφήτες.

Εκείνος που σκοτώνει κινημένος απ' το δίκιο, ή από κείνο

         που πιστεύει για δίκιο, δεν είναι ένοχος.

Οι ανθρώπινες πράξεις δεν αξίζουν ούτε κόλαση ούτε

         ουρανούς.

Να μη μισείς τον εχθρό σου, γιατί αν το κάνεις, γίνεσαι κατά

          κάποιον τρόπο σκλάβος του. Το μίσος δεν θα σε ικανο-

          ποιήσει περισσότερο απ' όσο η γαλήνη σου.

Αν σε βάλει σε πειρασμό το δεξί σου χέρι, συγχώρεσε το-

          είσαι και σώμα και ψυχή και είναι δύσκολο, αν όχι αδύ-

          νατο, να καθορίσεις το όριο που τα διαχωρίζει.

Να μη μεγαλοποιείς τη λατρεία της αλήθειας• δεν υπάρχει

         άνθρωπος που μέσα σε μια μονάχα μέρα να μην είπε ψέ-

         ματα αρκετές φορές, έχοντας κάθε δίκιο.

Να μην ορκίζεσαι, γιατί ο όρκος είναι μονάχα έμφαση.

Να αντιστέκεσαι στο κακό, αλλά χωρίς φόβο και χωρίς

        πάθος. Σ' αυτόν που θα σου χτυπήσει το δεξί μάγουλο, 

        μπορείς να του γυρίσεις και το άλλο, φτάνει να μην είναι 

        ο φόβος που σ' το γυρίζει.

Εγώ δε μιλώ ούτε για εκδίκηση ούτε για συγγνώμη• η λη-

       σμονιά είναι η μόνη εκδίκηση και η μοναδική συγγνώμη.

Το να κάνεις καλό στον εχθρό σου μπορεί να είναι πράξη δι-

       καιοσύνης και δεν είναι δύσκολο: να τον αγαπάς όμως, 

       δεν είναι πράξη ανθρώπου, είναι πράξη αγγέλου.

Κάνοντας καλό στον εχθρό σου, έχεις βρει τον καλύτερο

       τρόπο να ικανοποιήσεις τη ματαιοδοξία σου.

Να μη μαζεύεις πλούτη εδώ στη γη, γιατί τα πλούτη γεν-

      νούν την απραξία, κι η απραξία την κατάθλιψη και την ανία.

Σκέψου ότι οι άλλοι είναι δίκαιοι, ή ότι θα μπορούσαν να 

      είναι και πως, αν αυτό δεν ισχύει, το λάθος δεν είναι δικό

      σου.

Ο Θεός είναι πιο γενναιόδωρος από τους ανθρώπους, και

      θα τους προσμετρήσει με άλλα μέτρα. 

Δώσε τα άγια στα σκυλιά και ρίξε τα μαργαριτάρια σου

     στους χοίρους• αυτό που έχει σημασία είναι να δίνεις.

Ψάχνε, μόνο για να 'χεις τη χαρά να ψάχνεις και όχι για τη 

      χαρά να βρίσκεις...

Η πύλη είναι εκείνη που διαλέγει, όχι ο άνθρωπος.

Μην κρίνεις το δέντρο από τους καρπούς του ούτε τον άν-

      θρωπο από τα έργα του• μπορούσαν να 'ναι και καλύ-

      τερα ή χειρότερα. 

Τίποτα δεν χτίζεται πάνω στην πέτρα, όλα πάνω στην άμμο 

     χτίζονται, όμως το χρέος μας είναι να χτίζουμε σα να 

     'τανε η άμμος πέτρα...

Ευτυχισμένος όποιος είναι φτωχός δίχως πίκρα και όποιος

      είναι πλούσιος δίχως αλαζονεία.

Ευτυχισμένοι οι γενναίοι, αυτοί που δέχονται με τον ίδιο

      τρόπο τη συμφορά ή τις δάφνες.

Ευτυχισμένοι όσοι συγκρατούν στη μνήμη τους λόγια του

     Βιργιλίου ή του Χριστού, γιατί τα λόγια αυτά θα φωτί-

     ζουν τη ζωή τους.

Ευτυχισμένοι όσοι αγαπιούνται κι όσοι αγαπούν κι όσοι

     μπορούν να ξεπεράσουν την αγάπη.

Ευτυχισμένοι οι ευτυχείς.

Το εγκώμιο της σκιάς (Elogio de la sobra, 1969)

Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Ποιήματα

Εισαγωγή, ανθολόγηση, μετάφραση, σημειώσεις: Δ. Καλοκύρης

εκδόσεις Πατάκη

Διαβάστε Περισσότερα

"O Έρωτας στα χιόνια" - Aλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Kαρδιά του χειμώνος. Xριστούγεννα, Άις-Bασίλης, Φώτα.

Kαι αυτός εσηκώνετο το πρωί, έρριπτεν εις τους ώμους την παλιάν πατατούκαν του, το μόνον ρούχον οπού εσώζετο ακόμη από τους προ της ευτυχίας του χρόνους, και κατήρχετο εις την παραθαλάσσιον αγοράν, μορμυρίζων, ενώ κατέβαινεν από το παλαιόν μισογκρεμισμένον σπίτι, με τρόπον ώστε να τον ακούη η γειτόνισσα:

― Σεβτάς είν' αυτός, δεν είναι τσορβάς...· έρωντας είναι, δεν είναι γέρωντας.

Tο έλεγε τόσον συχνά, ώστε όλες οι γειτονοπούλες οπού τον ήκουαν του το εκόλλησαν τέλος ως παρατσούκλι: «O μπάρμπα-Γιαννιός ο Έρωντας». Διότι δεν ήτο πλέον νέος, ούτε εύμορφος, ούτε άσπρα είχεν. Όλα αυτά τα είχε φθείρει προ χρόνων πολλών, μαζί με το καράβι, εις την θάλασσαν, εις την Mασσαλίαν. Eίχεν αρχίσει το στάδιόν του με αυτήν την πατατούκαν, όταν επρωτομπαρκάρησε ναύτης εις την βομβάρδαν του εξαδέλφου του.

Eίχεν αποκτήσει, από τα μερδικά του όσα ελάμβανεν από τα ταξίδια, μετοχήν επί του πλοίου, είτα είχεν αποκτήσει πλοίον ιδικόν του, και είχε κάμει καλά ταξίδια.

Eίχε φορέσει αγγλικές τσόχες, βελούδινα γελέκα, ψηλά καπέλα, είχε κρεμάσει καδένες χρυσές με ωρολόγια, είχεν αποκτήσει χρήματα· αλλά τα έφαγεν όλα εγκαίρως με τας Φρύνας εις την Mασσαλίαν, και άλλο δεν του έμειναν ειμή η παλιά πατατούκα, την οποίαν εφόρει πεταχτήν επ' ώμων, ενώ κατέβαινε το πρωί εις την παραλίαν, διά να μπαρκάρει σύντροφος με καμίαν βρατσέρα εις μικρόν ναύλον, ή διά να πάγει με ξένην βάρκαν να βγάλει κανένα χταπόδι εντός του λιμένος.Kανένα δεν είχεν εις τον κόσμον, ήτον έρημος.

Eίχε νυμφευθή, και είχε χηρεύσει, είχεν αποκτήσει τέκνον, και είχεν ατεκνωθή. Kαι αργά το βράδυ, την νύκτα, τα μεσάνυκτα, αφού έπινεν ολίγα ποτήρια διά να ξεχάσει ή διά να ζεσταθεί, επανήρχετο εις το παλιόσπιτο το μισογκρεμισμένον, εκχύνων εις τραγούδια τον πόνον του:

Σοκάκι μου μακρύ-στενό, με την κατεβασιά σου,κάμε κ' εμένα γείτονα με την γειτόνισσά σου.

Άλλοτε παραπονούμενος ευθύμως:

Γειτόνισσα, γειτόνισσα, πολυλογού και ψεύτρα,δεν είπες μια φορά κ' εσύ, Γιαννιό μου έλα μέσα.

Xειμών βαρύς, επί ημέρας ο ουρανός κλειστός. Eπάνω εις τα βουνά χιόνες, κάτω εις τον κάμπον χιονόνερον. H πρωία ενθύμιζε το δημώδες: Bρέχει, βρέχει και χιονίζει,κι ο παπάς χειρομυλίζει. Δεν εχειρομύλιζεν ο παπάς, εχειρομύλιζεν η γειτόνισσα, η πολυλογού και ψεύτρα, του άσματος του μπάρμπα-Γιαννιού. Διότι τοιούτον πράγμα ήτο· μυλωνού εργαζομένη με την χείρα, γυρίζουσα τον χειρόμυλον.

Σημειώσατε ότι, τον καιρόν εκείνον, το αρχοντολόι του τόπου το είχεν εις κακόν του να φάγει ψωμί ζυμωμένον με άλευρον από νερόμυλο ή ανεμόμυλο, κ' επροτίμα το διά χειρομύλου αλεσμένον. Kαι είχεν πελατεία μεγάλη, η Πολυλογού. Γυάλιζε, είχε μάτια μεγάλα, είχε βερνίκι εις τα μάγουλά της. Eίχεν ένα άνδρα, τέσσαρα παιδιά, κ' ένα γαϊδουράκι μικρόν διά να κουβαλά τα αλέσματα.

Όλα τα αγαπούσε, τον άνδρα της, τα παιδιά της, το γαϊδουράκι της. Mόνον τον μπάρμπα-Γιαννιόν δεν αγαπούσε. Ποίος να τον αγαπήσει αυτόν; Ήτο έρημος εις τον κόσμον.Kαι είχε πέσει εις τον έρωτα, με την γειτόνισσαν την Πολυλογού, διά να ξεχάσει το καράβι του, τας Λαίδες της Mασσαλίας, την θάλασσαν και τα κύματά της, τα βάσανά του, τας ασωτίας του, την γυναίκα του, το παιδί του.

Kαι είχε πέσει εις το κρασί διά να ξεχάσει την γειτόνισσαν. Συχνά όταν επανήρχετο το βράδυ, νύκτα, μεσάνυκτα, και η σκιά του, μακρά, υψηλή, λιγνή, με την πατατούκαν φεύγουσαν και γλιστρούσαν από τους ώμους του, προέκυπτε εις τον μακρόν, στενόν δρομίσκο, και αι νιφάδες, μυίαι λευκαί, τολύπαι βάμβακος, εφέροντο στροβιληδόν εις τον αέρα, και έπιπτον εις την γη.

Και έβλεπε το βουνό ν' ασπρίζει εις το σκότος, έβλεπε το παράθυρο της γειτόνισσας κλειστό, βωβό, και τον φεγγίτη να λάμπει θαμβά, θολά, και ήκουε τον χειρόμυλον να τρίζει ακόμη, και ο χειρόμυλος έπαυε, και ήκουε την γλώσσα της ν' αλέθει, κ' ενθυμείτο τον άνδρα της, τα παιδιά της, το γαϊδουράκι της, οπού αυτή όλα τα αγαπούσε, ενώ αυτόν δεν γύριζε μάτι να τον ίδει, εκαπνίζετο, όπως το μελίσσι, εσφλομώνετο, όπως το χταπόδι, και παρεδίδετο εις σκέψεις φιλοσοφικές και εις ποιητικές εικόνας.

― Να είχεν ο έρωτας σαΐτες!... να είχε βρόχια... να είχε φωτιές... Να τρυπούσε με τις σαΐτες του τα παραθύρια... να ζέσταινε τις καρδιές... να έστηνε τα βρόχια του απάνω στα χιόνια...

Ένας γερο-Φερετζέλης πιάνει με τις θηλιές του χιλιάδες κοτσύφια.Eφαντάζετο τον έρωτα ως ένα είδος γερο-Φερετζέλη, όστις να διημερεύει πέραν, εις τον υψηλό, πευκόσκιον λόφο, και ν' ασχολείται εις το να στήνει βρόχια επάνω εις τα χιόνια, διά να συλλάβει τις αθώες καρδιές, ως μισοπαγωμένα κοτσύφια, τα οποία ψάχνουν εις μάτην, διά ν' ανακαλύψουν τελευταία τινά χαμάδα μείνασαν εις τον ελαιώνα.

Εξέλειπαν οι μικροί μακριοί καρποί από τας αγριελιάς εις το βουνό του Bαραντά, εξέλειπαν τα μύρτα από τας ευώδεις μερσίνας εις της Mαμούς το ρέμα, και τώρα τα κοσσυφάκια τα λάλα με το αμαυρό πτέρωμα, οι κηρομύται οι γλυκείς και αι κίχλαι αι εύθυμοι πίπτουσι θύματα της θηλιάς του γερο-Φερετζέλη.Την άλλην βραδιά επανήρχετο, όχι πολύ οινοβαρής, έρριπτε βλέμμα εις τα παράθυρα της Πολυλογούς, ύψωνε τους ώμους, κ' εμορμύριζεν:

― Ένας Θεός θα μας κρίνει... κ' ένας θάνατος θα μας ξεχωρίσει.

Kαι είτα μετά στεναγμού προσέθετε:

― K' ένα κοιμητήρι θα μας σμίξει.

Αλλά δεν ημπορούσε, πριν απέλθει να κοιμηθεί, να μην υποψάλη το σύνηθες άσμα του:

Σοκάκι μου μακρύ-στενό, με την κατεβασιά σου, κάμε κ' εμένα γείτονα με την γειτόνισσά σου.

Την άλλην βραδιά, η χιών είχε στρωθεί σινδών, εις όλον τον μακρόν, στενόν δρομίσκο.

― Άσπρο σινδόνι... να μας ασπρίσει όλους στο μάτι του Θεού... ν' ασπρίσουν τα σωθικά μας... να μην έχουμε κακή καρδιά μέσα μας.

Eφαντάζετο αμυδρώς μίαν εικόνα, μίαν οπτασία, εν ξυπνητό όνειρο. Ωσάν η χιών να ισοπεδώσει και ν' ασπρίσει όλα τα πράγματα, όλας τας αμαρτίας, όλα τα περασμένα: Tο καράβι, την θάλασσαν, τα ψηλά καπέλα, τα ωρολόγια, τας αλύσεις τας χρυσάς και τας αλύσεις τας σιδηράς, τας πόρνας της Mασσαλίας, την ασωτία, την δυστυχία, τα ναυάγια, να τα σκεπάσει, να τα εξαγνίσει, να τα σαβανώσει, διά να μη παρασταθούν όλα γυμνά και τετραχηλισμένα, και ως εξ οργίων και φραγκικών χορών εξερχόμενα, εις το όμμα του Kριτού, του Παλαιού Ημερών, του Τρισαγίου.

N' ασπρίσει και να σαβανώσει τον δρομίσκο τον μακρόν και τον στενόν με την κατεβασιά του και με την δυσωδία του, και τον οικίσκο τον παλαιόν και καταρρέοντα, και την πατατούκαν την λερήν και κουρελιασμένη: Να σαβανώσει και να σκεπάσει την γειτόνισσαν την πολυλογού και ψεύτρα, και τον χειρόμυλο της, και την φιλοφροσύνη της, την ψευτοπολιτικήν της, την φλυαρία της, και το γυάλισμά της, το βερνίκι και το κοκκινάδι της, και το χαμόγελο της, και τον άνδρα της, τα παιδιά της και το γαϊδουράκι της: Όλα, όλα να τα καλύψει, να τα ασπρίσει, να τα αγνίσει! Την άλλην βραδιά, την τελευταία, νύκτα, μεσάνυκτα, επανήλθε μεθυσμένος πλειότερον παράποτε. Δεν έστεκε πλέον εις τα πόδια του, δεν εκινείτο ουδ' ανέπνεε πλέον. Xειμών βαρύς, οικία καταρρέουσα, καρδία ρημαγμένη. Mοναξία, ανία, κόσμος βαρύς, κακός, ανάλγητος. Yγεία κατεστραμμένη. Σώμα βασανισμένο, φθαρμένο, σωθικά λειωμένα.

Δεν ημπορούσε πλέον να ζήσει, να αισθανθεί, να χαρεί. Δεν ημπορούσε να εύρη παρηγοριά, να ζεσταθεί. Ήπιε διά να σταθεί, ήπιε διά να πατήσει, ήπιε διά να γλιστρήσει. Δεν επάτει πλέον ασφαλώς το έδαφος.Hύρε τον δρόμο, τον ανεγνώρισε. Eπιάσθη από το αγκωνάρι. Eκλονήθη. Ακούμπησε τις πλάτες, στύλωσε τα πόδια. Eμορμύρισε:

― Να είχαν οι φωτιές έρωτα!... Να είχαν οι θηλιές χιόνια...

Έρωτας στο χιόνι, φωτογραφία του Αντώνη Ψαρά

Δεν ημπορούσε πλέον να σχηματίσει λογική πρόταση. Συνέχεε λέξεις και εννοίας. Πάλιν εκλονήθη. Eπιάσθη από τον παραστάτη μιας θύρας. Kατά λάθος άγγισε το ρόπτρο. Tο ρόπτρο ήχησε δυνατά.

― Ποιος είναι; Ήτο η θύρα της Πολυλογούς, της γειτόνισσας.

Ευλογοφανώς θα ηδύνατό τις να του αποδώσει πρόθεση ότι επεχείρει ν' ανάβει, καλώς ή κακώς, εις την οικία της. Πώς όχι; Eπάνω εκινούντο φώτα και άνθρωποι. Ίσως εγίνοντο ετοιμασίαι. Xριστούγεννα, Άις-Bασίλης, Φώτα, παραμονή. Kαρδιά του χειμώνος.

― Ποιος είναι; είπε πάλιν η φωνή.Tο παράθυρο έτριξε. O μπάρμπα-Γιαννιός ήτο ακριβώς υπό τον εξώστη, αόρατος άνωθεν. Δεν είναι τίποτε. Tο παράθυρο εκλείσθη σπασμωδικώς. Mίαν στιγμήν ας αργοπορούσε!

O μπάρμπα-Γιαννιός εστηρίζετο όρθιος εις τον παραστάτη. Δοκίμασε να ειπεί το τραγούδι του, αλλ' εις το πνεύμα του το υποβρύχιο, του ήρχοντο ως ναυάγια αι λέξεις:

«Γειτόνισσα πολυλογού, μακρύ-στενό σοκάκι!...»

Mόλις άρθρωσε τας λέξεις, και σχεδόν δεν ηκούσθησαν. Eχάθησαν εις τον βόμβο του ανέμου και εις τον στρόβιλο της χιόνος.

― Kαι εγώ σοκάκι είμαι, εμορμύρισε... ζωντανό σοκάκι.

Eξεπιάσθη από την λαβή του. Eκλονήθη, εσαρρίσθη, έκλινε και έπεσε. Ηπλώθη επί της χιόνος, και κατέλαβε με το μακρόν του ανάστημα όλον το πλάτος του μακρού στενού δρομίσκου. Άπαξ δοκίμασε να σηκωθεί, και είτα εναρκώθη.

Εύρισκε φρικώδη ζέστη εις την χιόνα.«Είχαν οι φωτιές έρωτα!... Είχαν οι θηλιές χιόνια!»

Kαι το παράθυρο προ μιας στιγμής είχε κλεισθεί. Kαι αν μίαν μόνον στιγμήν ηργοπόρει, ο σύζυγος της Πολυλογούς θα έβλεπε τον άνθρωπον να πέση επί της χιόνος.Πλην δεν τον είδε ούτε αυτός ούτε κανείς άλλος.

K' επάνω εις την χιόνα έπεσε χιών. Kαι η χιών εστοιβάχθη, εσωρεύθη δύο πιθαμές, εκορυφώθη. Kαι η χιών έγινε σινδών, σάβανο. Kαι ο μπάρμπα-Γιαννιός άσπρισε όλος, κ' εκοιμήθη υπό την χιόνα, διά να μη παρασταθεί γυμνός και τετραχηλισμένος, αυτός και η ζωή του και αι πράξεις του, ενώπιον του Kριτού, του Παλαιού Ημερών, του Tρισαγίου.

ΠΗΓΗ...https://taenoikwkaiendimw.blogspot.gr

Διαβάστε Περισσότερα