ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΤΟΥ ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ

Τους μήνες που προηγήθηκαν, ήταν οι ανασκαφείς εκείνοι που προσπαθούσαν να αποκαλύψουν το μυστήριο της Αμφίπολης, αναζητώντας το νεκρό που έχει ταφεί εκεί, αλλά και επιπλέον στοιχεία που θα μπορούσαν να συνδράμουν στον εντοπισμό της ταυτότητάς του αλλά και τη χρονολόγηση του τύμβου. Τώρα, η επίλυση του μυστηρίου παραπέμπεται στα εργαστήρια.

Στο Μάντσεστερ θα μπορούσε να δοθεί αυτή η απάντηση, ή τουλάχιστον να αποκλειστούν κάποιες από τις πιθανές απαντήσεις για το ποιος είναι ο νεκρός στην Αμφίπολη. Κλειδί για αυτό μπορεί να αποτελέσει η σύγκριση γενετικού υλικού από τους τάφους της Βεργίνας, αλλά και από αντίστοιχο υλικό από τράπεζες δεδομένων στην Αίγυπτο και σε χώρες της Ασίας.

Ηδη, από τον περασμένου Αύγουστο, έχει σταλεί στο Ινστιτούτο Γενετικής και Βιοτεχνολογίας του Μάντσεστερ γενετικό υλικό από τον τάφο ΙΙ του Φιλίππου και από τον τάφο του Πρίγκιπα στη Βεργίνα, ενώ σημαντική μπορεί να είναι και η προσπάθεια αποκρυπτογράφησης του σκελετού που βρέθηκε στον τύμβο Καστά, αν σταλεί γενετικό υλικό του.

«Αν αποδειχθεί ότι υπάρχει συγγενική σχέση των νεκρών της Βεργίνας με αυτόν της Αμφίπολης θα περιοριστεί ο κατάλογος των υποψηφίων ''ενοίκων'' του τύμβου Καστά», δήλωσε στο «Εθνος» ο ανθρωπολόγος και μέλος της Ομάδας Ανθρωπολογικών Ερευνών Θόδωρος Αντίκας, προσθέτοντας ότι τα αποτελέσματα θα είναι γνωστά σε περίπου έξι μήνες.

«Στις αρχές του 2013 βρέθηκαν τα οστά του βασιλιά της Αγγλίας Ριχάρδου Γ' σε πάρκινγκ του Λονδίνου και πολύ σύντομα μέσω τράπεζας δεδομένων εντοπίστηκε συγγενής του στην Αυστραλία», πρόσθεσε ο ίδιος. Το ζήτημα αυτό επαναφέρει το αίτημα που διατυπώνουν επιστήμονες εδώ και καιρό, για τη δημιουργία τράπεζας DNA με γενετικό υλικό από ευρήματα αρχαιολογικών ανασκαφών στην Ελλάδα.

«Το ανθρώπινο γονιδίωμα έχει ανακαλυφθεί από τις αρχές της δεκαετίας του '90 και μόνο εμείς στην Ελλάδα δεν έχουμε ακόμη οργανωθεί», λέει ο κ. Αντίκας.

Για μία μερίδα ακαδημαϊκών, η ανάλυση του DNA είναι η μεγαλύτερη αρχαιολογική ανασκαφή όλων των εποχών, κι όχι άδικα. «Η έρευνά μας βασίζεται στην ανάλυση της αλληλούχισης του DNA για να δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα αρχαιολογικού χαρακτήρα», εξηγεί στην ιστοσελίδα το αρμόδιο τμήμα Βιομοριακής Αρχαιολογίας του βρετανικού Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ. Εξειδικευμένο στις... ανασκαφές γενετικού υλικού, το συγκεκριμένο ερευνητικό εργαστήριο εντάσσεται στη Σχολή Επιστημών Ζωής («"Faculty of Life Sciences") του University of Manchester, λειτουργεί υπό την επίβλεψη του καθηγητή Βιομοριακής Αρχαιολογίας Τέρι Μπράουν και έχει στο παρελθόν συνεργαστεί πολλές φορές με το Ινστιτούτο «Δημόκριτος».

Το βρετανικό πανεπιστήμιο είναι ένα από τα εξειδικευμένα ερευνητικά κέντρα όπου θα μπορούσαν να μεταφερθούν τα οστά του σκελετού της Αμφίπολης για ανάλυση. Στο παρελθόν έχει εργαστεί πάνω σε αρχαιολογικούς σκελετούς από τη Βρετανία και την Ελλάδα, ενώ μεταξύ των δημοσιεύσεων του καθηγητή Τέρι Μπράουν ξεχωρίζει κανείς και μία του 2008 για «το αρχαίο DNA σε ανθρώπινα οστά από τη νεολιθική εποχή και την εποχή του χαλκού σε αρχαιολογικές τοποθεσίες σε Ελλάδα και Κρήτη» ("Ancient DNA in human bones from Neolithic and Bronze Age sites in Greece and Crete").

Το αρχαίο DNA αποτελεί ένα παράθυρο στο παρελθόν, ικανό να μας οδηγήσει σε στοιχεία όπως: ο τρόπος ζωής του νεκρού, οι συνήθειές του, ακόμη και οι ασθένειες που ο νεκρός είχε περάσει ή η οργάνωση των δομών της κοινωνίας στην οποία εκείνος έζησε.

«Το αρχαίο DNA έχει αξιοσημείωτες δυνατότητες ως πηγή γενετικών δεδομένων, ενώ παράλληλα προσφέρει επίσης νέες δυνατότητες και στο μέτωπο της μελέτης των ασθενειών από τις οποίες υπέφεραν οι άνθρωποι τα αρχαία χρόνια», εξηγεί στην ιστοσελίδα του το τμήμα Βιομοριακής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ.

Διαβάστε Περισσότερα

BBC: ΣΤΑ ΛΕΧΑΙΝΑ ΚΛΕΙΔΩΝΟΥΝ ΣΕ ΚΛΟΥΒΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ

Οι φωτογραφίες από μόνες τους είναι ικανές να σοκάρουν. Πολύ περισσότερο, όμως, οι διηγήσεις και η δημοσιογραφική εξιστόρηση μιας σκληρής και απάνθρωπης καθημερινότητας. Παιδιά με ειδικές ανάγκες, στα Λεχαινά, είναι κλεισμένα σε κλουβιά, λες και είναι αγρίμια.

Όλα αυτά αναδεικνύονται από το σκληρό ρεπορτάζ του BBC στο Κέντρο Περίθαλψης Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες στα Λεχαινά. Εκεί όπου παιδιά με νοητική υστέρηση περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας σε χώρους και κρεβάτια περιορισμένα με ξύλινες διαχωριστικές μπάρες. Ο τίτλος του ρεπορτάζ είναι άκρως δηλωτικός, καθώς κάνει λόγο για παιδιά με αναπηρίες που είναι «κλειδωμένα σε κλουβιά». Αναφέρεται ότι συχνά στην Ελλάδα οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες στιγματίζονται και μπορεί να πασχίζουν για να λάβουν την υποστήριξη που χρειάζονται. 

Όσον αφορά το συγκεκριμένο κέντρο στα Λεχαινά, σημειώνεται ότι το προσωπικό λέει πως θέλει να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης για τα παιδιά, αλλά δεν υπάρχουν επαρκείς οικονομικοί πόροι. Τονίζεται ότι έξι μέλη προσωπικού φροντίζουν περισσότερα από 65 παιδιά με ειδικές ανάγκες. Οι άσχημες συνθήκες διαβίωσης στο συγκεκριμένο κέντρο, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ του BBC World Service, είδαν το φως της δημοσιότητας προ πενταετίας, όταν μια ομάδα Ευρωπαίων αποφοίτων πέρασαν αρκετούς μήνες στο ίδρυμα ως εθελοντές.

Μία εξ αυτών, ψυχολόγος από την Πορτογαλία, δηλώνει ότι είχε σοκαριστεί την πρώτη ημέρα. «Δεν μπορούσα να φανταστώ ποτέ ότι θα είχαμε τέτοια κατάσταση σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα, αλλά μου προκάλεσε ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη ότι το προσωπικό συμπεριφερόταν σαν να ήταν κάτι συνηθισμένο», λέει η Καταρίνα Νέβες. Οι εκθέσεις των εθελοντών προκάλεσαν το 2010 μία καταδικαστική έκθεση από τον Συνήγορο του Πολίτη, στην οποία, όπως τονίζει το BBC, γινόταν αναφορά -μεταξύ άλλων- και σε αρκετούς θανάτους λόγω ελλιπούς επίβλεψης.

Όπως αναφέρεται, μετά από αυτά τα περιστατικά η διοίκηση του κέντρου περίθαλψης αποφάσισε ότι ήταν αδύνατη η προστασία των παιδιών λόγω του ελλιπούς προσωπικού. Ως λύση προκρίθηκε η κατασκευή αυτών των ξύλινων «κλουβιών». Ωστόσο, η έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη είχε χαρακτηρίσει τα κλουβιά και κάθε πρακτική μακροχρόνιου περιορισμού των παιδιών «ξεκάθαρα παράνομη» πρακτική, «σε απευθείας αντιδιαστολή με την υποχρέωση σεβασμού και προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Η έκθεση καλούσε την κυβέρνηση να προβεί άμεσα σε βήματα διόρθωσης της κατάστασης, ωστόσο το ρεπορτάζ του BBC καταδεικνύει ότι οι αλλαγές ήταν μόνο επιφανειακές. Αναφέρεται ενδεικτικά ότι κάποιες από τις ξύλινες μπάρες έχουν βαφτεί και ότι έχει δημιουργηθεί μία περιοχή με παιχνίδια, αλλά και εκεί ακόμα δεν υπάρχει κάποιος να μιλά με τα παιδιά, τα οποία «κάθονται μόνα στο δωμάτιο πάνω σε πλαστικά χαλάκια και κουνιούνται μπρος-πίσω χαζεύοντας τους τοίχους, ενώ ένας υπάλληλος παρακολουθεί από την πόρτα». Παράλληλα, είναι μόνο ένας νοσηλευτής και ένας βοηθός ανά όροφο, με ευθύνη για πάνω από 20 παιδιά, ενώ δεν υπάρχει και μόνιμος γιατρός στο κέντρο.

Τις νύχτες, δε, όπως μαρτυρά νοσηλεύτρια που δεν δίνει το όνομά της, συχνά υπάρχει ένας νοσηλευτής με τρεις βοηθούς για πάνω από 60 ασθενείς. «Αν προέκυπταν ιατρικά προβλήματα με τα παιδιά, δεν υπήρχε κανείς για να ζητήσω βοήθεια εκτός από τον Θεό», δηλώνει χαρακτηριστικά. Η ίδια θεωρεί τα ξύλινα διαχωριστικά αναγκαία: «Αγωνιστήκαμε για να έχουμε αυτά τα εγκλωβισμένα κρεβάτια για να δίνουμε στα παιδιά περισσότερη ελευθερία. Πριν από αυτό ήταν μονίμως δεμένα χειροπόδαρα στα κρεβάτια τους». Προσθέτει ότι πλέον τα παιδιά έχουν συνηθίσει τις ξύλινες μπάρες και τους αρέσουν.

Ο εθελοντής στο κέντρο γιατρός Γιώργος Γώτης λέει ότι θεωρεί το κέντρο περίθαλψης ένα από τα καλύτερα ιδρύματα για παιδιά με ειδικές ανάγκες όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη. Εξηγεί ότι τα ακριβά κρεβάτια με τα ειδικά κλουβιά κατασκευάστηκαν για να προφυλάσσουν τα παιδιά από αυτοτραυματισμούς, με το αποτέλεσμα να είναι ικανοποιητικό.

Η νέα διευθύντρια του κέντρου Τζίνα Τσουκαλά, που δεν έχει πληρωθεί εδώ και έναν χρόνο, λέει ότι δεν μπορεί να υποβάλει παραίτηση λόγω της υποχρέωσης που αισθάνεται έναντι των παιδιών που διαμένουν εκεί. «Προφανώς δεν θα έπρεπε να έχουμε κλουβιά, αλλά είναι αδύνατο για εμάς να τα καταφέρουμε χωρίς αυτά με τόσο λίγο προσωπικό. Κάποιοι από τους ενοίκους έχουν αυτοκαταστροφικές τάσεις ή μπλέκουν σε καβγάδες και έτσι με συμβουλή γιατρού πρέπει να χρησιμοποιούμε αυτά τα ξύλινα διαχωριστικά. Αλλά τα παιδιά, παρ' όλα αυτά, είναι ελεύθερα να επικοινωνούν και σε κάποιο βαθμό να αλληλεπιδρούν», δηλώνει η κα Τσουκαλά. Σημειώνεται ότι περισσότερα από τα 2/3 των παιδιών που μένουν στο κέντρο περίθαλψης έχουν εγκαταλειφθεί από τους γονείς τους.

Πάντως, εκπρόσωπος διεθνούς οργανισμού για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανθρώπων με νοητική αναπηρία (MDAC) τονίζει στο BBC ότι τα κλουβιά δεν προορίζονται για την προστασία των παιδιών, αλλά του προσωπικού. «Βασίζονται σε ένα μοντέλο φροντίδας που έχει να κάνει με εξαναγκασμό, περιορισμό και πιο εύκολη διαχείριση των ατόμων με αναπηρία, όχι με τη μεταχείρισή τους ως ανθρώπινα όντα με δικαιώματα», λέει ο Στίβεν Άλεν. Προσθέτει ότι ο εγκλεισμός σε ένα κλουβί δημιουργεί ψυχολογικά και ενδεχομένως σωματικά προβλήματα.

Ο οργανισμός MDAC λέει ότι οι μόνες άλλες χώρες που χρησιμοποιούν παρόμοια κλουβιά είναι η Τσεχία και η Ρουμανία. Την ίδια ώρα το ρεπορτάζ του BBC World Service αναφέρεται σε ένα σύγχρονο κέντρο για ανθρώπους με αναπηρία στην Ηλεία, το οποίο όμως είναι άδειο διότι το ελληνικό κράτος δε διαθέτει τα χρήματα για την πρόσληψη προσωπικού.

Η αρμόδια Γενική Γραμματέας στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Έφη Μπέκου, δηλώνει στο BBC ότι υπάρχουν σχέδια βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης στο ίδρυμα των Λεχαινών και σε άλλα παρόμοια κέντρα περίθαλψης ανά την Ελλάδα. Αναφέρει δε ότι τα όρια προσλήψεων στο δημόσιο που έχουν επιβληθεί στο πλαίσιο της συμφωνίας με τους διεθνείς πιστωτές της χώρας, σημαίνουν ότι θα ήταν αδύνατη η πρόσληψη επαρκούς αριθμού προσωπικού για το κέντρο περίθαλψης στα Λεχαινά.

Διαβάστε Περισσότερα

ΟΙ FEMEN ΣΟΚΑΡΟΥΝ ΣΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΑΥΡΟΥΣ ΣΤΑ ΟΠΙΣΘΙΑ ΤΟΥΣ

Εκτός ορίων βρέθηκε για μια ακόμη φορά η ακτιβιστική ομάδα των Femen, οι οποίες σόκαραν με τη διαμαρτυρία τους το Βατικανό.

Οι γυμνόστηθε ακτιβίστριες διαμαρτύρονται για την επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ωστόσο, αυτή τη φορά μάλλον το παράκαναν.

Φορώντας μαύρες φούστες και κρατώντας σταυρούς στάθηκαν στα γόνατά τους και τοποθέτησαν το σύμβολο σταν οπίσθιά τους

Στα σώματά τους έγραφαν «Κρατήστε το μέσα» και «Ο Πάπας δεν είναι πολιτικός».

Η διαμαρτυρία τους διάρκεσε ελάχιστα, αφού παρενέβη η αστυνομία και στην κυριολεξία τις απομάκρυνε σηκωτές.

ΠΗΓΗ...http://www.iefimerida.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

"Ο ΤΑΦΟΣ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ ΗΤΑΝ ΓΕΜΑΤΟΣ ΧΡΥΣΑΦΙ, ΑΓΓΕΙΑ ΚΑΙ ΟΠΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΡΕΤΡΟ ΩΣ ΤΗΝ ΟΡΟΦΗ"

Καθώς το ενδιαφέρον όλων στρέφεται πλέον στα συμπεράσματα των ανθρωπολόγων και των ερευνητών για την ταυτότητα του νεκρού που βρέθηκε στον τύμβο της Αμφίπολης, ένα άλλο ερώτημα απασχολεί έντονα: Γιατί δεν βρέθηκαν κτερίσματα (τα αντικείμενα τα οποία τοποθετούσαν στον τάφο μαζί με τον νεκρό, αντικείμενα αξίας) στον τάφο;

Από την πρώτη στιγμή (ήδη από το δελτίο Τύπου του υπουργείου Πολιτισμού όπου αναφέρεται ότι ο σκελετός βρέθηκε εντός και εκτός του τάφου) είχε καταστεί σαφές ότι οι τυμβωρύχοι είχαν περάσει από εκεί και είχαν σαρώσει κάθε κτέρισμα και αντικείμενο αξίας.  Και υπήρχαν πολλά και μεγάλης αξίας.

«Πρέπει να σήκωσαν πολύ χρυσάφι. Ο τάφος πρέπει να ήταν από το φέρετρο ως την οροφή γεμάτος αγγεία και πιθανόν όπλα. Πάντως σίγουρα ήταν πολυτελής, αν κρίνουμε από τα ελάχιστα διακοσμητικά του φέρετρου που βρέθηκαν», δηλώνει έμπειρος αρχαιολόγος σήμερα στα «Νέα» και τη Μαίρη Αδαμοπούλου.

Περιγράφει, μάλιστα, πώς έδρασαν οι τυμβωρύχοι, οι οποίοι πρέπει να μπήκαν στον τάφο περισσότερες από μια φορές. Την πρώτη φορά μάλλον πήραν ένα πολύτιμο τεφροδόχο αγγείο και κτερίσματα που μάλλον υπήρχαν στον τρίτο θάλαμο. «Οι επόμενοι», συνεχίζει ο αρχαιολόγος, «αναζητώντας επίσης χρυσό κατέστρεψαν το ψηφιδωτό για να διαπιστώσουν αν κρύβεται από κάτω θησαυρός και στη συνέχεια πιθανόν να διαπίστωσαν ότι ήταν αδύναμο στο συγκεκριμένο σημείο το δάπεδο του τρίτου θαλάμου, το έσπασαν και πήραν ό,τι βρήκαν».

Tασούλας: Προφανές το συμπέρασμα...

Το ότι ο τάφος έχει συληθεί επιβεβαίωσε, ουσιαστικά, και ο υπουργός Πολιτισμού Κώστας Τασούλας, μιλώντας σε εκπομπή του Mega.

Σε ερώτηση δημοσιογράφου για το πώς ερμηνεύεται το γεγονός ότι ο σκελετός του νεκρού της Αμφίπολης βρέθηκε μισός εντός και μισός εκτός του τάφου, ο κ. Τασούλας απάντησε: «Το ερμηνεύουν με την προφανή ερμηνεία. Οτι υπήρξε μια αναζήτηση μέσα στον τάφο. Η αναζήτηση δεν περιελάμβανε ενδιαφέρον για τα οστά, τα οστά μετακινήθηκαν και βρέθηκαν άλλα μέσα, άλλα έξω». Στην ερώτηση του δημοσιογράφου αν αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στον τάφο μπήκαν τυμβωρύχοι και πήραν τα πάντα, ο υπουργός Πολιτισμού απάντησε ότι αυτό είναι ένα συμπέρασμα στο οποίο θα καταλήξουμε όταν έχουμε περισσότερα στοιχεία, αλλά είναι προφανές ότι «υπήρξε μετακίνηση των οστών και τα οστά δεν περπατάνε μόνα τους».

Μενδώνη: Ο,τι έχει βρεθεί είναι τα μοναδικά κινητά ευρήματα

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η γ.γ. του υπουργείου Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη. Μιλώντας χθες στο βραδινό δελτίο του Μega και απαντώντας στην ερώτηση δημοσιογράφου «πλην του σκελετού δεν βρέθηκε τίποτα άλλο; Δηλαδή, όσοι τυμβωρύχοι πέρασαν από εκεί τα πήραν όλα και έφυγαν;», είπε πως «εκτός από αυτά τα ελάχιστα ευρήματα, ενδεχομένως η κυρία Περιστέρη να μίλησε και για κάποια σπασμένα αγγεία, μέχρι εκεί είναι τα κινητά ευρήματα», επιβεβαιώνοντας έτσι, εμμέσως, τη σύληση του τάφου.

ΠΗΓΗ...http://www.iefimerida.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

Ο ΜΑΓΕΥΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ

Την πρώτη, παγκοσμίως, διδακτορική διατριβή για το Μηχανισμό των Αντικυθήρων ολοκλήρωσε στο Εργαστήριο Αστρονομίας του Τμήματος Φυσικής του Α.Π.Θ. η Μαγδαληνή Αναστασίου, διδάκτωρ του Τμήματος Φυσικής.

«Αναμφισβήτητα πλέον, ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων θεωρείται ως μια τέλεια μηχανική κατασκευή προηγμένης τεχνολογίας της αρχαιότητας. Η γνώση που έχει αποτυπωθεί πάνω του, η σύλληψη της όλης κατασκευής του αλλά και η ίδια η κατασκευή του εκπλήσσουν. Χάρη στην ανακάλυψη του Μηχανισμού ξαναγράφεται πλέον η ιστορία της εξέλιξης της αρχαίας ελληνικής τεχνολογίας» αναφέρει χαρακτηριστικά η κ.Αναστασίου στη διατριβή της που παρουσίασε σε εκδήλωση που διοργάνωσαν η Κοσμητεία της Πολυτεχνικής και η Κοσμητεία της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ με θέμα τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων.

Εκφράζει δε την πεποίθησή της ότι «ο Μηχανισμός δεν αποτελεί το πρώτο και μοναδικό τέτοιο «εργαλείο» που δημιουργήθηκε».

«Τόσο η πολυπλοκότητά του όσο και η τελειότητά του συνηγορούν ότι πρέπει το μηχάνημα που σώζεται αυτή τη στιγμή, να αποτελεί την κορυφή εξελικτικής διαδικασίας απλούστερων μηχανισμών που ολοένα εμπλουτίζονταν και με περισσότερες λειτουργίες» προσθέτει. «Μαγευτική επίσης», σύμφωνα με την ίδια, «είναι και η δομή του συνόλου της κατασκευής του, που έχει τις διαστάσεις ενός σύγχρονου φορητού υπολογιστή».

«Η πληθώρα των πληροφοριών σε μια τόσο συμπυκνωμένη δομή πρέπει να θεωρείται αποτέλεσμα μιας μακράς εξελικτικής πορείας. Η απάντηση στο γιατί δεν σώζεται άλλος μηχανισμός βρίσκεται στην πολυτιμότητα του υλικού του και στην ιδιότητά του να ανακυκλώνεται εύκολα για τη δημιουργία άλλων αντικειμένων».

Η κ.Αναστασίου κάνει επίσης ιδιαίτερη μνεία σε ένα θραύσμα του Μηχανισμού των Αντικυθήρων του οποίου η λειτουργία δεν είναι ακόμη επιβεβαιωμένη.

«Η δομή του θραύσματος αυτού», περιγράφει, «είναι πολύ περίεργη με την ύπαρξη ενός οδοντωτού τροχού και δύο ιδιόμορφων εξαρτημάτων, το ένα από τα οποία έχει νεφροειδές σχήμα».

«Μια πλήρης περιστροφή του εξαρτήματος αυτού ως προς τον άξονά του εμφανίζει δύο μέγιστα και δύο ελάχιστα. Η μελέτη δείχνει ότι τα μέγιστα και ελάχιστα αυτά φαίνονται να ταιριάζουν με την εξίσωση του χρόνου, αστρονομικής γνώσης που είχε κατακτηθεί την εποχή του Μηχανισμού. Καθώς ο Μηχανισμός αποτύπωνε πάνω του όλες τις αστρονομικές γνώσεις της εποχής του, είναι πολύ πιθανό να περιελάμβανε κι αυτήν. Η όλη μελέτη βρίσκεται σε εξέλιξη ακόμα» καταλήγει.

Ενας από τους λίγους τυχερούς που έχει βουτήξει στο σημείο όπου βρίσκεται το ναυάγιο των Αντικυθήρων, συμμετέχοντας στην ερευνητική ομάδα που πρόσφατα ανέσυρε νέα ευρήματα ήταν και ο αρχαιολόγος- δύτης και υποψήφιος διδάκτορας του Α.Π.Θ., Αλέξανδρος Τούρτας.

«Είμαι βέβαιος ότι υπάρχουν και άλλα κινητά ευρήματα στο ναυάγιο και ευελπιστούμε ότι θα μπορέσουμε να τα ανασύρουμε στην επόμενή μας έρευνα, τον Μάιο του 2015» ανέφερε, στο περιθώριο της εκδήλωσης, ο κ.Τούρτας.

Όπως εξήγησε, στο ναυάγιο δεν έχει γίνει αρχαιολογική έρευνα στον πυθμένα, λόγω των σημαντικών τεχνικών δυσκολιών και του βάθους που βρίσκεται το ναυάγιο- είναι στα 50-55 μέτρα. Για τον ίδιο ωστόσο, η εμπειρία είναι σημαντική καθώς, όπως λέει, «βουτάμε σε ένα ναυάγιο με ιστορική και αρχαιολογική αξία». Όσο για την εικόνα που αντικρίζει στον βυθό, διευκρινίζει ότι στην ουσία ταυτίζει τις πληροφορίες που έχει στο μυαλό του και ανασυνθέτει την εικόνα αφού στην πραγματικότητα βλέπει μόνο σκόρπιες πέτρες. Απαντώντας πάντως σε ερώτηση για τον φόβο αρχαιοκαπηλίας στο ναυάγιο, δήλωσε ότι η θέση του δεν είναι γνωστή και ακόμα και οι ίδιοι που είχαν τις συντεταγμένες, δυσκολεύτηκαν να το βρουν.

ΠΗΓΗ...http://www.iefimerida.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

ΤΙ ΕΚΑΝΕ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ;

Τι έκανε η Εκκλησία τον καιρό της Χούντας και την ώρα του Πολυτεχνείου;
 Η απάντηση από την εκπομπή “ΡΑΔΙΟ ΠΑΡΑΓΚΑ” του π. Κων/νου Στρατηγόπουλου, στον Ραδιοσταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος.

ΠΗΓΗ...http://www.agioritikovima.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

ΜΟΥ ΔΙΩΧΝΕΤΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ

Εγώ θα μείνω. Μεγαλώσαμε εδώ, είναι ωραία εδώ, τι ωραία; Μαγικά είναι, έχει ήλιο, έχει θάλασσα, έχει αλάτι στα μαλλιά, άμμο κρυμμένη στα πιο παράξενα σημεία μιας τσάντας που δεν τινάξαμε…

εδώ φοράμε σκούφους μονάχα επειδή έτσι γουστάρουμε, εδώ είναι νοέμβρης και δεν χρειάζεσαι μπουφάν, εδώ τρώμε σουβλάκια στο όρθιο, πίνουμε τσίπουρα και γελάμε, εδώ κλαίγαμε για αγόρια που δεν μας ήθελαν, μετά πετούσες μια μαλακία και σκάγαμε στα γέλια, εδώ έκλαψαν επειδή δεν τους θέλαμε, εδώ χαράξαμε τα ονόματα μας σε δέντρα -αυτά τα λίγα που υπάρχουν- εδώ κάναμε κοπάνες, εδώ μεθύσαμε και ξερνούσαμε στο μπάνιο κάποιου φίλου, εδώ – στο δωμάτιο μου – μας είχε βρεί η μάνα μου λιωμένες με ένα μπουκάλι τεκίλα και κάτι φλούδες από λεμόνια, θυμάσαι; Eδώ ξεκινήσαμε να ονειρευόμαστε, μετά ακούσαμε για «επανάσταση», μετά τα όνειρα άλλαξαν, εδώ φάγαμε χημικά , εδώ τρέξαμε, εδώ σε πήρα τηλέφωνο κλαίγοντας τότε που πέρασαν τα μέτρα και ψέκασαν εναν παππου μπροστα μου και φώναζε από το τηλέφωνο η μάνα σου να ρθεις με το αυτοκίνητο (!) στο αποκλεισμένο Σύνταγμα να με μαζέψεις γιατί ειμαι “βλαμμένο”, εδώ είδαμε το δίκιο εδώ και το άδικο, εδώ ανατριχιάσαμε με ένα σύνθημα και γελάσαμε με το “μωρο μου εισαι όμορφη σαν τράπεζα που καίγεται”… Τώρα φεύγεις… Ούτε η πρώτη είσαι ούτε η τελευταία… Εγώ θα μείνω.

Ο ένας μετά τον άλλον φεύγουν, ο ένας Λονδίνο, η άλλη Βέλγιο, Βερολίνο, ο άλλος Ολλανδία, Αμερική διάφοροι… Οικονομικοί μετανάστες… Ποιοι; Οι δικοί μου οι φίλοι… Αυτοί με τους οποίους σπούδασα, αυτοί με τους οποίους ονειρεύτηκα τις δουλειές και τις ζωές «των ονείρων» μας… Όνειρο γιόκ… Στην καλύτερη θα δουλεύουμε – όσοι είμαστε τυχεροί- δωδεκάωρα για ένα μισθό “χέσε μέσα”, ούτε ταξίδια, ούτε λεφτά, ούτε φοβεροί έρωτες (που χρόνος για έρωτες, δεν βλέπεις τι γίνεται!) ούτε μέλλον… έτσι θέλουν… Μία και σήμερα, όπως στο στρατό, κάθε μέρα γίνεται «μία και σήμερα»… Σκατά… το ξέρω πως δεν θες να ζεις με ένα 500άρικο, πως έχεις όνειρα… τα ίδια όνειρα έχουμε… Εγώ θα μείνω.

Ο ένας μετά τον άλλον αγανακτούν, και φεύγουν… έχουν γαμάτα βιογραφικά οι φίλοι μου… τους προσλαμβάνουν εύκολα έξω… χαίρομαι… Λυπάμαι που σκορπιζόμαστε… Λυπάμαι που μένω εδώ και οι άλλοι φεύγουν για ένα μέλλον που για να το ζήσουν θα πρέπει να μηδενίσουν το κοντέρ τους… Ένα κοντέρ που τις ταχύτητες του τις ανεβάσαμε μαζί τόσα χρόνια… Φεύγεις… θα σε στηρίξω, αλλά ρε γαμώτο, μην φύγεις! Δες πόσα καταφέραμε σε τόσο λίγο διάστημα, πίστευες τι θα συνέβαινε το 2008, πίστευες ότι θα μαζευόμασταν εκατοντάδες χιλιάδες στο Σύνταγμα για τόσους μήνες, πίστευες οτι θα πιανόμασταν χέρι χέρι για να μην χαθούμε μες τον κόσμο, πίστευες ότι θα πηγαίνουμε σε συγκεντρώσεις και δεν θα μαστε τρεις κι ο κούκος, πίστευες το αποτέλεσμα των εκλογών όταν γιορτάζαμε το βράδυ στο περίπτερο στο Πανεπιστήμιο και ήταν αυτό το αστείο παιδί με την πορτοκαλάδα που δεν μιλούσε, έλα πες, πιστεύεις την απόσταση που έχουμε διανύσει; Eγώ θα μείνω.

Ο ένας μετά τον άλλον πακετάρουν, γαμωσταυρίζουν, δακρύζουν και επιβιβάζονται σε ένα αεροπλάνο – όχι για ένα χρόνο που διαρκεί το μάστερ – για όσο…Η μάνα τους κλαίει από το τηλέφωνο τι να πει; λέει «Καλή τύχη»… Και όλο και περισσότερο ακούω το «Η Ελλάδα είναι μόνο για διακοπές»! Όχι ρε! Δεν είναι μόνο για διακοπές, γιατί αν αρχίσεις να το πιστεύεις, τότε θα την καταντήσουν μόνο για διακοπές, αλλά για τις διακοπές που θα σιχαίνεσαι να κάνεις… Εγώ θα μείνω.

Ο ένας μετά τον άλλον βλέπουν την πόλωση, τους φασίστες, την επικείμενη σύγκρουση… Μου είπες ότι κάτι μπάτσοι είχαν στριμώξει έναν μετανάστη, ότι τους έδειξε τα χαρτιά του και του τα σκισαν, μου είπες ότι στους φίλους του Δ. που τους έπιασαν τους ξερίζωσαν τις τζίβες μία μία, σοκαρίστηκες. Το ξέρω πως κάθε βράδυ ακούς για επιθέσεις χρυσαυγιτών σε μετανάστες, το ξέρω πως εσύ ήθελες να σώζεις γατάκια μην τα πατήσουν αυτοκίνητα και τώρα ασχολείσαι με τέτοια… Δεν ήμασταν προετοιμασμένες γι αυτό αλλά να που έτυχε… Και τώρα τι; ‘Ετσι απλά, δεν ζείς εδώ όπως θα θέλες και φεύγεις… Φεύγοντας από το πρόβλημα δεν λύνεται, μήπως πάντα φεύγαμε αναζητώντας την προσωπική διάσωση; Mήπως φτάσαμε εδώ επειδή συναινέσαμε σε αυτή την λάθος λογική; Kαι αν εκεί που πας, γίνουν σε λίγο καιρό τα ίδια, τι θα κάνεις; Θα πας αλλού; Θα γυρνάς με μια βαλίτσα τον πλανήτη για να βρείς που δεν έχει κρίση, μπάς και ζήσεις; Μια ζωή φευγάτη; Μπας και δω φευγάτη ήσουν; Mήπως όταν αδιαφόρησες- αστάθμητος παράγοντας βλέπεις η αδιαφορία- έφταιξες κι εσυ; Όπως κι εγώ. Τώρα έκλεισες και τα εισιτήρια. Εγώ θα μείνω.

Ο ένας μετά το άλλον, μιλούν από το skype φορώντας πυτζάμες μπροστά σε μια κάμερα με τους φίλους που τους έδιωξε η χώρα τους… Μας είπανε ότι όλα γίνονται για «την σωτηρία της πατρίδας»… Ποια πατρίδα ρε, η πατρίδα μπαίνει σε αερόπλάνο και μετακομίζει αλλού… Στην βαλίτσα της έχει έναν Πουλαντζά (δανεικό κι αγύριστο), τον Τρυποκάρυδο του Ρόμπινς και μια μπλούζα μου… Ποια “πατρίδα” χωρίς τους φίλους μου; Το πιο φιλόδοξο όνειρο είναι το δύσκολo. Και εδώ μένουμε λίγοι, όλο και λιγότεροι, δυναμώνουμε την φωνή μας (πάει μαζί με την οργή αυτό)… Αλλά δεν μπορώ να φωνάζω για δύο, για τρεις για δέκα, μένουμε λίγοι… Καταφέρνουν αυτό που θέλουν, μας αποδεκατίζουν, δεν το καταλαβαίνεις; Δεν γίνεται να φεύγεις και να μείνουμε εμείς οι λίγοι με τα παππούδια που ψήφισαν Σαμαρά… θα μας κάνουν τα ίδια και χειρότερα… Μείνε να το παλέψουμε… Μείνε να τους διώξουμε και να φτιάξουμε τον κόσμο μας όπως μας αξίζει, καλύτερο! Oνειρέψου με μάτια ανοιχτά εδώ… Δεν μπορώ μόνη μου… Μείνε να μη μείνουμε λίγοι… Εγώ θα μείνω.

____________

 Tης Αναστασίας Γιάμαλη από το rednotebook.gr

Η καλλιτεχνική ομάδα του "Εργαστηρίου Σκέψης" σε συνεργασία με την θεατρική ομάδα "Τεχνικό" οπτικοποίησαν το κείμενο της Αναστασίας Γιάμαλη "Εγώ θα μείνω".

Διαβάστε Περισσότερα

ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Η κατάθλιψη μπορεί να «χτυπήσει» την πόρτα οποιουδήποτε και για λόγους που δεν περνούν από το χέρι μας. Η απώλεια ενός αγαπημένου, η απόλυση, ή τα οικονομικά προβλήματα, μπορεί να την προκαλέσουν. Υπάρχουν όμως και μικρές, καθημερινές συνήθειες, που επίσης επηρεάζουν αρνητικά τη διάθεσή μας, χωρίς να το καταλάβουμε.

Όπως αναφέρει το περιοδικό ΤΙΜΕ, υπάρχουν κάποιες συνήθειες, φαινομενικά «αθώες», οι οποίες όμως μπορούν να… σαμποτάρουν την καλή μας διάθεση και να ανοίξουν τον δρόμο για τον ερχομό της κατάθλιψης.

 Συγκεκριμένα:

1. Περπατάτε αδέξια 
Το πώς αισθανόμαστε μπορεί να επηρεάσει το πώς περπατάμε, αλλά ισχύει και το αντίστροφο. Ερευνητές διαπίστωσαν ότι όταν ζήτησαν από ανθρώπους να περπατούν με τους ώμους μαζεμένους και σκυφτοί, είχαν χειρότερη διάθεση. Επίσης, έφερναν στο νου τους περισσότερο αρνητικά πράγματα, παρά θετικά.

2. Φωτογραφίζετε τα πάντα 
Όπως απέδειξε μελέτη, σε επισκέπτες σε ένα μουσείο, όσοι φωτογραφίζουν τα πάντα έχουν μεγαλύτερη δυσκολία να θυμηθούν τα όσα είδαν. Ο φακός είναι ουσιαστικά ένα «πέπλο» μπροστά στα μάτια, που ελάχιστοι συνειδητοποιούν.

3. Επιτρέπετε σε κάποιον να σας εκφοβίζει 
Ο εκφοβισμός δεν τελειώνει μαζί με τα σχολικά χρόνια. Εκατομμύρια εργαζόμενοι ζουν μία ανάλογη κατάσταση στη δουλειά τους. Αυτό μπορεί να είναι καταστροφικό, καθώς κάνει το θύμα εύθραυστο και του προκαλεί ακόμη και δυσκολία στο να δουλέψει.

4. Δεν γυμνάζεστε 
Όσοι γυμνάζονται τρεις φορές την εβδομάδα, η πιθανότητα να πάθουν κατάθλιψη μειώνεται κατά 19%, σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη.

5. Αναβάλλετε τα πράγματα 
Αν η συνεχής αναβολή μίας υποχρέωσης δεν οφείλεται σε βαρεμάρα, αλλά γιατί η υποχρέωση προκαλεί άγχος και φόβο αποτυχίας, τότε η συνεχής αναβολή του απλά παρατείνει αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση.

6. Είστε σε μία «δηλητηριώδη» σχέση 
Πολλοί δεν αντιλαμβάνονται ότι το στρες που μπορεί να βιώνουν οφείλεται σε μία «δηλητηριώδη» σχέση που διατηρούν, καταστρέφοντας την αυτοεκτίμησή τους. Εξαιτίας των συντρόφων τους, αρχίζουν να πιστεύουν ότι είναι ανίκανοι, ή εγωιστές. Μερικές φορές παίρνει χρόνια σε κάποιον να συνειδητοποιήσει ότι τα προβλήματά του οφείλονται στη σχέση του.

7. Παίρνετε τη ζωή πολύ σοβαρά 
Πέφτετε στο πεζοδρόμιο και αντί να γελάσετε, μαζεύεστε γεμάτος ντροπή. Αν αυτό σας θυμίζει τον εαυτό σας, τότε πρέπει να βρείτε τον τρόπο να γελάτε περισσότερο. Το γέλιο έχει θετική επίδραση στην υγεία και την κατάσταση του εγκεφάλου, σύμφωνα με μελέτες. Είναι ένα «γρήγορο» φάρμακο κατά του άγχους και της κατάθλιψης.

8. Δεν κοιμάστε 
Ο ύπνος επηρεάζει τα πάντα. Συναισθηματικές και νοητικές ικανότητες, αλλά και τη λειτουργία του σώματος. Ο ύπνος είναι ο τρόπος που έχει το σώμα να αναγεννηθεί και χωρίς αυτό, το σύστημα υπολειτουργεί.

9. Δεν είστε ποτέ μόνοι 
Παιδιά, δουλειά, γάμος, όλα απαιτούν χρόνο, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι άνθρωποι να μην μένουν ποτέ μόνοι τους. Ειδικοί επισημαίνουν ότι είναι αναγκαίο να κάνει ο καθένας ένα διάλειμμα και να έχει τις δικές του στιγμές, ακόμη και για δέκα λεπτά, διαφορετικά η κατάθλιψη και το άγχος παραμονεύουν.

10. Δεν μιλάτε σε κανέναν 
Αν κατά κύριο λόγο χρησιμοποιείτε τα μηνύματα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να μένετε σε επαφή με τους φίλους σας, δεν έχει πραγματική σχέση μαζί τους. Στο Facebook δεν γίνονται πραγματικές συζητήσεις, που μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε τους ανθρώπους, λένε οι ειδικοί. Αντίθετα, αυτή η τακτική περιορίζει τις εμπειρίες και τα συναισθήματά μας. Επίσης, οι προσωπικές ηλεκτρονικές συσκευές, όπως τα smartphones, επηρεάζουν την προσοχή μας. Σταδιακά, οι άνθρωποι έμαθαν να ζουν στην εικονική πραγματικότητα, χωρίς να συναντιούνται από κοντά με τους ανθρώπους. Αυτό, έχει συνέπειες στην ικανότητά μας αλλά και την επιθυμία να καθίσουμε στο ίδιο δωμάτιο με κάποιον και απλά να του μιλήσουμε.

11. Δεν μπορείτε να ζήσετε χωρίς το κινητό 
Πότε ήταν η τελευταία φορά που κάνατε αποτοξίνωση από τις ηλεκτρονικές συσκευές; Αν δεν μπορεί να θυμηθεί κάποιος, αυτό είναι κακό σημάδι. Οι τόσες πολλές συσκευές προκαλούν υπερδιέγερση. Αν είμαστε συνεχώς ''συνδεδεμένοι'', στην πραγματικότητα δεν ξεκουραζόμαστε ποτέ, εξηγούν οι ειδικοί, για την κατάσταση που μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη ή άγχος.

12. Κάνετε πολλά πράγματα ταυτόχρονα 
Οι περισσότεροι το συνηθίζουν. Γεύμα στο γραφείο, περιήγηση στο Facebook μπροστά στην τηλεόραση και άλλα παρόμοια. Ερευνες έχουν δείξει ότι παρότι οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι πιο παραγωγικοί όταν κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα, αυτό δεν ισχύει, καθώς προκαλεί άγχος, αδιαφορία για το περιβάλλον και ανικανότητα για αποτελεσματική επικοινωνία.

_______

  Πηγή: topontiki.gr

Διαβάστε Περισσότερα

ΕΝΑΣ ΜΠΑΜΠΑΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΤΟΥ

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους μπαμπάδες της  νέας εποχής, που έσπασαν το στερεότυπο του αυστηρού, επικριτικού και απόμακρου πατέρα και στηρίζουν τους γιους και τις θυγατέρες τους με τρυφερότητα, στοργή και συναισθηματική γενναιοδωρία!

--------------

Άκουσέ με γιε μου

Σου μιλάω την ώρα που κοιμάσαι, με τη μικροσκοπική σου γροθιά χωμένη κάτω από το μάγουλό σου και τις ξανθές μπούκλες σου κολλημένες στο ιδρωμένο μέτωπό σου. Γλίστρησα σαν κλέφτης στο δωμάτιό σου. Λίγα λεπτά νωρίτερα, καθώς καθόμουν και διάβαζα την εφημερίδα μου στη βιβλιοθήκη, με πλημμύρισε ένα κύμα τύψεων. Γεμάτος ενοχές έτρεξα στο προσκεφάλι σου.

Να τι σκεφτόμουν γιε μου: ήμουν αυστηρός απέναντί σου. Σε μάλωσα την ώρα που ετοιμαζόσουν για το σχολείο, επειδή έπλυνες βιαστικά το πρόσωπό σου. Σε κατσάδιασα επειδή δεν καθάρισες σχολαστικά τα παπούτσια σου. Σου έβαλα τις φωνές επειδή έριξες μερικά από τα πράγματά σου στο πάτωμα.

Στο πρωϊνό σε  μάλωσα πάλι για διάφορα. Εφτυνες το φαγητό σου και λέρωνες το τραπεζομάντηλο. Ακουμπούσες τους αγκώνες σου στο τραπέζι, έβαζες πολύ βούτυρο στο ψωμί σου. Κι όταν, καθώς άρχιζες να παίζεις με τα παιχνίδια σου κι εγώ ετοιμαζόμουν να φύγω για τη δουλειά, γύρισες και μου κούνησες το χέρι λέγοντας “γειά σου μπαμπάκα“, εγώ σκυθρωπά σου απάντησα: “Μην καμπουριάζεις!”.

Η ίδια ιστορία συνεχίστηκε και το βράδυ. Καθώς πλησίαζα στο σπίτι μας, σε παρακολουθούσα να παίζεις με τους βόλους σου πεσμένος στα τέσσερα. Υπήρχαν τρύπες στις κάλτσες σου. Σε ταπείνωσα μπροστά στους φίλους σου όταν σου ζήτησα να με ακολουθήσεις αμέσως στο σπίτι. Οι κάλτσες κοστίζουν κι αν ήσουν αναγκασμένος να πληρώσεις γι΄ αυτές, τότε θα ήσουν πιο προσεκτικός! Σκέψου γιε μου να το ακούς αυτό από τον πατέρα σου!

Λίγο αργότερα, καθώς διάβαζα στη βιβλιοθήκη,  ήρθες μέσα δειλά, μ΄ ένα πληγωμένο βλέμμα στα μάτια σου. Οταν σε κοίταξα πάνω από την εφημερίδα μου ενοχλημένος για τη διακοπή, εσύ δίστασες. “Τι θέλεις;” ρώτησα ανυπόμονα. Δεν είπες τίποτα, μόνο έτρεξες με ασυγκράτητη ορμή προς το μέρος μου, τύλιξες τα χέρια σου γύρω από το λαιμό μου, με φίλησες και τα μικρά σου χέρια με αγκάλιασαν σφιχτά, με μια στοργή πηγαία και θεϊκή,  που η αδιαφορία μου δεν κατάφερε να σβήσει. Και μετά έφυγες και ανέβηκες τρέχοντας τη σκάλα.

Γιε μου, λίγα λεπτά αργότερα η εφημερίδα γλίστρησε από τα χέρια μου. Ο τρόμος με κατέκλυσε. Πού με οδηγούσε η συνήθεια; Αυτή μου η συνήθεια να βρίσκω λάθη, να κατακρίνω, να επιπλήττω, αυτή είναι  η ανταμοιβή σου που είσαι ένα μικρό αγόρι. Δεν είναι πως δεν σ΄αγαπώ, είναι που έχω μεγάλες προσδοκίες από την παιδική σου ηλικία. Σε  κρίνω με γνώμονα τα δικά μου χρόνια.

Και υπάρχουν τόσο αληθινά καλά κι ευγενικά στοιχεία πάνω σου. Η καρδούλα σου είναι μεγάλη και λαμπερή σαν την αυγήπου χαράζει πέρα από τους λόφους. Γι΄ αυτό έτρεξες να μ΄ αγκαλιάσεις και να με καληνυχτίσεις μ΄ ένα φιλί. Τίποτε άλλο δεν έχει σημασία απόψε. Ηρθα στο προσκεφάλι σου μέσα στο σκοτάδι και γονάτισα δίπλα σου ντροπιασμένος.

Πώς να εξιλεωθώ; Ξέρω πως δεν θα καταλάβαινες τίποτα απ΄όλα αυτά αν σου ΄λεγα όταν ήσουν ξύπνιος. Από αύριο θα γίνω ένας αληθινός μπαμπάκας! Θα γίνω φίλος σου και θα υποφέρω όταν υποφέρεις, θα γελάω όταν γελάς. Θα δαγκώνω τη γλώσσα μου κάθε φορά που έρχονται στα χείλη μου λόγια γεμάτα ανυπομονησία. Θα επαναλαμβάνω στον εαυτό μου μέχρι να το εμπεδώσω: “Είναι απλά ένα μικρό παιδί, είναι απλά ένα μικρό αγόρι!”.

Φοβάμαι πως με τη φαντασία μου σ΄ έβλεπα σαν άντρα. Κι όμως, όπως σε βλέπω τώρα γιε μου κουλουριασμένο κι αποκαμωμένο στο κρεβατάκι σου, συνειδητοποιώ πως είσαι ακόμα μωρό. Χτες ακόμα ήταν που βρισκόσουν στην αγκαλιά της μητέρας σου, με το κεφαλάκι σου γερμένο στον ώμο της. Απαιτούσα πολλά, πάρα πολλά.

  ~ Από το βιβλίο του Dale Carnegie, How to enjoy your life and your job, (Pocket, 1990). Στο β΄μέρος του βιβλίου ο Carnegie αναδημοσιεύει το παραπάνω κείμενο, που έγραψε ο δημοσιογράφος G. Livingstone Lard για το αμερικάνικο περιοδικό People’s Home Journal και το οποίο αναδημοσιεύτηκε στο Reader’ s Digest και σε δεκάδες  άλλα έντυπα.  Το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Λιβάνη με τον τίτλο Πώς να απολαμβάνετε τη ζωή και τη δουλειά σας.

Mάλιστα  με αφορμή το παραπάνω κείμενο,  ο Carnegie σχολιάζει χαρακτηριστικά: “Αντί να καταδικάζουμε τους ανθρώπους, ας προσπαθήσουμε να τους καταλαβαίνουμε. Ας προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε γιατί έπραξαν όπως  έπραξαν. Είναι πολύ πιο αποτελεσματικό και έξυπνο από την κριτική. Ταυτόχρονα γεννάει συμπάθεια, επιείκεια και καλοσύνη. Το να γνωρίζεις τα πάντα σημαίνει να συγχωρείς τα πάντα…..Μην κριτικάρετε, μην καταδικάζετε, μην παραπονιέστε!”.

___________

  Πηγή: newagemama.com

Διαβάστε Περισσότερα

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΕΞΥΠΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ...ΧΑΖΟΙ;

Παράξενο πράγμα το ανθρώπινο μυαλό. Όταν αντιμετωπίζει μία καινούρια και άγνωστη κατάσταση, κυριολεκτικά σταματά να λειτουργεί με τον τρόπο που θα φανταζόμαστε. Σταματά δηλαδή, την ικανότητά του για προσεκτική ανάλυση και αντίθετα απευθύνεται σε ένα σύνολο από νοητικές συντομεύσεις που συνήθως μας οδηγούν στην λάθος απάντηση. Που σημαίνει…όσο πιο έξυπνοι είστε, τόσο πιθανότερο είναι να κάνετε λάθη. Χμ… ακούγεται περίπλοκο;

Ας δούμε μία απλή ερώτηση μαθηματικών.

Μία ρακέτα και ένα μπαλάκι κοστίζουν ένα ευρώ και δέκα λεπτά. Η ρακέτα κοστίζει ένα ευρώ περισσότερο από το μπαλάκι. Πόσο κοστίζει το μπαλάκι;

Ένα μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων απαντά με σιγουριά και γρήγορα ότι το μπαλάκι κοστίζει 10 λεπτά. Η απάντηση είναι προφανώς λάθος (Η σωστή απάντηση είναι ότι το μπαλάκι κοστίζει 5 λεπτά και η ρακέτα, 1 ευρώ και 5 λεπτά).

Για περισσότερες από 5 δεκαετίες, ο Daniel Kahneman, υποψήφιος για Nobel και καθηγητής ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο Princeton έκανε τέτοιες ερωτήσεις και ανέλυε τις απαντήσεις που δίνουμε σε αυτές. Αφοπλιστικά απλά πειράματα που έχουν αλλάξει τις αντιλήψεις μας για την σκέψη. Ενώ οι φιλόσοφοι, οικονομολόγοι και κοινωνικοί επιστήμονες θεωρούσαν για πολλούς αιώνες ότι οι άνθρωποι βασίζονται στη λογική, επιστήμονες όπως ο Kahneman, o Amos Tversky και άλλοι, έχουν αποδείξει ότι δεν είμαστε τόσο λογικοί όσο πιστεύαμε.

Όταν αντιμετωπίζουμε μία άγνωστη κατάσταση, δεν την αξιολογούμε με βάση τη λογική μας. Όταν μας ρωτούν για την ρακέτα και το μπαλάκι, δεν σκεφτόμαστε με βάση τα μαθηματικά. Αντιθέτως, το μυαλό μας λειτουργεί με ένα τρόπο που αποβάλλει εντελώς τα μαθηματικά και επιλέγει τον τρόπο που θα χρειαστεί την λιγότερη δυνατή προσπάθεια.

Αν και ο Kahneman πλέον έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους ψυχολόγους με την μεγαλύτερη επιρροή τον περασμένο αιώνα, το έργο του είχε μείνει στην αφάνεια. Ο ίδιος θυμάται τα λόγια ενός Αμερικανού φιλοσόφου, όταν έμαθε για το έργο του: «Δεν με ενδιαφέρει η ψυχολογία της βλακείας». Απ ‘ότι αποδείχθηκε όμως, ο φιλόσοφος είχε κάνει λάθος.

Μία νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Journal of Personality and Social Psychology, από τους Richard West και Keith Stanovich από τα πανεπιστήμια James Madison και Toronto, αναφέρει ότιοι έξυπνοι άνθρωποι, πολλές φορές, είναι περισσότερο επιρρεπείς στα παραπάνω λάθη σκέψης.Αν και νομίζαμε πως η ευφυΐα είναι το αντίδοτο στις προκαταλήψεις, τελικά, κάτι τέτοιο δεν ισχύει.

Ο West και οι συνάδελφοί του ξεκίνησαν δίνοντας σε 482 προπτυχιακούς ερωτήσεις σαν αυτή του Khaneman, που απαιτούσαν λογική αλλά μπορούσαν να στηρίζονται και στην προκατάληψη, το προαπαιτούμενο. Ο West δεν ενδιαφερόταν να μάθει για τις προκαταλήψεις και τα προαπαιτούμενα που κουβαλάει ένα ανθρώπινο μυαλό. Αυτό που τον ενδιέφερε είναι να καταλάβει πώς αυτά τα προαπαιτούμενα και οι προκαταλήψεις δρούσαν σε σχέση με την ευφυΐα.

Ένα παράδειγμα ερώτησης είναι το εξής:

Σε μια λίμνη, υπάρχει ένα φύλλο νούφαρο. Κάθε μέρα, το νούφαρο διπλασιάζεται σε μέγεθος. Εάν χρειάζεται 48 ημέρες για το νούφαρο να καλύψει το σύνολο της λίμνης, πόσο καιρό χρειάστηκε για να καλύψει το ήμισυ της λίμνης;

Η πρώτη σκέψη είναι πολύ πιθανόν να χρησιμοποιήσει μια συντόμευση στο μυαλό, και να διαιρέσει την τελική απάντηση κατά το ήμισυ. Αυτό βγάζει ως αποτέλεσμα: είκοσι τέσσερις ημέρες. Αλλά είναι λάθος. Η σωστή απάντηση είναι σαράντα επτά ημέρες!

Τα αποτελέσματα ήταν… ανησυχητικά. Οι περισσότεροι άνθρωποι έτειναν να λειτουργούν περισσότερο με βάση τις συντομεύσεις και τις προκαταλήψεις τους παρά με την λογική τους. Το ότι κάποιοι αναγνώριζαν αυτές τις προκαταλήψεις, δεν τους έκαναν να σκέφτονται περισσότερο «λογικά».  Το αποτέλεσμα αυτό δεν θα προκαλούσε έκπληξη στον Kahneman που είχε παραδεχτεί ότι « η ενστικτώδης μου αντίδραση είναι εξίσου επιρρεπής στην υπερβολική εμπιστοσύνη στον εαυτό μου, στις υπερβολικές προβλέψεις και την αδυναμία σχεδιασμού (την τάση να υποτιμάμε πόσο θα χρειαστεί για να ολοκληρώσουμε κάτι), με τον ίδιο τρόπο που  συνέβαινε αυτό πριν ασχοληθώ με αυτά τα ζητήματα».

Η πιο επικίνδυνη προκατάληψή μας είναι ότι υποθέτουμε πως όλοι οι άλλοι είναι περισσότερο επιρρεπείς να κάνουν λάθη σκέψης. Κι ότι εμείς, θα τα καταφέρουμε καλύτερα. Την πεποίθηση αυτή οι επιστήμονες την ονομάζουν «το νεκρό σημείο της προκατάληψης». Αυτή η πεποίθηση βασίζεται στην ικανότητά μας να επισημαίνουμε τα λάθη των άλλων γύρω μας, ενώ είμαστε ανίκανοι να τα εντοπίσουμε στον εαυτό μας.

Στην μελέτη που δημοσιεύτηκε, αναφέρεται ότι οι άνθρωποι με υψηλότερη νοημοσύνη, είχαν περισσότερα «νεκρά σημεία». Κι όσο περισσότερο χρόνο έπαιρναν αυτοί οι άνθρωποι πριν δώσουν μία απάντηση, τόσο πιο επιρρεπείς ήταν σε λογικά λάθη.

Οπότε τι συμβαίνει; Γιατί οι έξυπνοι γίνονται τόσο χαζοί κάποιες φορές; Οι επιστήμονες δεν μπόρεσαν να το εξηγήσουν αυτό. Η πιο σαφής υπόθεση που μπορεί να γίνει είναι πως το μυαλό μας επηρεάζεται περισσότερο από τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τουςάλλους. Αυτή η αντίληψη αποδεικνύεται δυνατότερη και από την λογική μας ικανότητα.

______________

  Πηγές: Gizmodo, The New Yorker, digitallife.gr

Διαβάστε Περισσότερα

MINIMA PROJECT ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟ GRAPHIC DESIGNER ΑΙΜΙΛΙΟ ΓΚΑΛΙΠΗ

Το Μinima Project είναι μια υπαρκτή οπτική ψευδαίσθηση μια άσκηση με φως, χρώμα και χαρτί, που στοχεύει να ταξιδέψει και να παρουσιαστεί σε όλη την Ελλάδα, με σκοπό να γεμίσουν με χρώμα πλατείες, πεζόδρομους και παρηκμασμένα κτίρια. 

Στα πλαίσια αυτού του project ο Αιμίλιος Γκαλίπης Graphic Designer & απόφοιτος του ΑΚΤΟ Θεσσαλονίκης, συνεργάστηκε τον Οκτώβριο του 2013 με τον φωτογράφο Σπύρο Παλούκη στο Μinima Project 1 με σκοπό να γεμίσουν με χρώμα τον πεζόδρομο της Έδεσσας. Συνδυάζοντας τη φωτογραφία με τη γραφιστική, παράγουν γιγάντια θεματικά κολάζ, καλειδοσκοπικά έργα in progress, που προσκαλούν τους παρευρισκόμενους να ανακαλύψουν ένα κρυμμένο μήνυμα, να δουν κάτι άλλο απ’ αυτό που βλέπουν, μια άλλη αλήθεια που απαιτεί την καθαρή τους ματιά. 

Αυτή τη φορά το Minima θα φωνάξει STOP WAR.
Στις 19.11.2014 o γραφίστας Αιμίλιος Γκαλίπης και μαθητές του 2ου Ενιαίου Λυκείου Έδεσσας, θα δημιουργήσουν μια τεράστια αφίσα - puzzle στην αυλή του σχολείου στα πλαίσια του Project "Σχεδιάζουμε την πόλη", το οποίο επιμλείται η υπεύθυνη καθηγήτρια κ. Βάσω Μελικίδου.
Όλοι μαζί θα πάμε να το δούμε, να βοηθήσουμε στην υλοποίηση, να το φωτογραφίσουμε και να φωνάξουμε δυνατά STOP WAR. 

Δείτε το βίντεο με το Minima Project vol. 1 :

Δείτε φωτογραφίες:

ΠΗΓΗ...http://goniamas.blogspot.gr

Διαβάστε Περισσότερα