Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Τρίτη, 2 Ιουνίου 2020

Αγνός - Διάφανα Κρίνα


ΑΓΝΟΣ
Αν είχα μια ατσαλένια καρδιά
ένα στήθος γεμάτο με οξυγόνο
αν είχα μια παιδική ανεμελιά
στη ζωή μου ούτε έναν πόνο.

Αν είχα μια ανοιχτή αγκαλιά
μια ζήλια δίχως φθόνο
αν είχα μια δικιά μου ερημιά
να μην ακούει σε νόμο.

Αν είχα δύναμη να πω
αληθινά τραγούδια
αν είχα στίχους να τους πιω
και λέξεις σαν των παιδιών τα χνούδια.

Τότε θα ’ρχόμουνα γυμνός
αγνός, καθάριος, φως μου
και θα ξανάρχιζα απ’ αρχής
τον τόσο λάθος βίο μου
τότε σαν σπόρος μες στη γη
θα φύτρωνα στο χιόνι
το αγκάθι ανθός θα γίνονταν
για να μη σε πληγώνει.

Μουσική: ΔΙΑΦΑΝΑ ΚΡΙΝΑ
Στίχοι:    ΘΑΝΟΣ ΑΝΕΣΤΟΠΟΥΛΟΣ


"Θέλω να γνωρίσω όλους αυτούς που σκύβουν" - Γιάννης Αγγελάκας



Θέλω να γνωρίσω όλους αυτούς που σκύβουν
Πάνω από ένα καθαρό κομμάτι χαρτί
Μέσα σε βρόμικες διαλυμένες κάμαρες
Γεμάτοι οργή κι απόγνωση
Αποφασισμένοι ωστόσο
Να το λεκιάσουν με λέξεις 
βρόμικες λέξεις 
άγιες λέξεις 
λέξεις κλειδιά 
ιδέες φαντάσματα 
λυτρωτικές φράσεις

Θέλω να γνωρίσω όλους αυτούς τους μανιακούς του λόγου

Να γλείψω το μελάνι από τα δάχτυλά τους
Να φιλήσω τα παραμορφωμένα τους μέτωπα
Να συμμαζέψω τις τσαλακωμένες τους ονειρώξεις
Να διορθώσω τα ορθογραφικά λάθη του έρωτά τους
Να τους καθησυχάσω
Να τους πείσω πως δε χρειαζόμαστε άλλο αίμα γι' απόψε
Πως χορτάσαμε
Κι ύστερα να τους βάλω στο κρεβάτι
Και να τους νανουρίσω

Γιάννης Αγγελάκας
Από τη συλλογή Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε; 1999

‘’RAMONES’’ δεν είναι μάρκα μπλούζας


Έσφιξε πάνω της το παλτό και κουμπώθηκε ως το λαιμό. Έκανε κρύο ακόμα κι ας ήταν Μάρτιος. Έχωσε τα χέρια στις τσέπες: εισιτήριο, τσιγάρα, μερικά κατοστάρικα για ποτό. Τσεκ. Όλα στη θέση τους. Έπιασε κι ένα άσχετο χαρτάκι, το έβγαλε και διάβασε:  Όλα είναι χλωμά μπροστά στο θαύμα το υπέροχο του σάλιου σου που με σπαράζει και ρίχνει στη λήθη την ψυχή μου, με τον γραφικό χαρακτήρα του. 
Ανέβαινε την Μάρνη μόνη της, χέρια στις τσέπες, αέρας της ανακάτευε τα μαλλιά που μάταια είχε κολλήσει στο κρανίο με  τζελ, βλέμμα θολό από κάτι απρόσκλητα δάκρυα που αναμφίβολα θα της διέλυαν την μάσκαρα, αλλά ευτυχώς,  παρακάτω ήταν το Ρόδον, οι RAMONES θα  ήταν σε λίγο στη σκηνή και τίποτα δεν θα είχε πια σημασία. Τάχυνε το βήμα της. Όμως οι σκέψεις της έτρεχαν πιο γρήγορα από εκείνη. Μαζί του ήταν όταν άκουσαν στην εκπομπή του Πετρίδη για τη συναυλία. Και δίχως δεύτερη σκέψη αποφάσισαν να πάνε. Μαζί. 
Όμως μεσολάβησαν περίπου τρεις μήνες από τότε και οι αποφάσεις ξεχάστηκαν μαζί με κάτι άκυρες υποσχέσεις. Μερικά σπαράγματα καταραμένων ποιητών γραμμένα σε χαρτάκια όπως αυτό που βρήκε στη τσέπη της αλλά κάπως πιο θανατικά – Baudelaire, Verlaine, Rimbaud και τα τοιαύτα- μαζί με μερικά παραπάνω ποτήρια αλκοόλ σε μπαρ με εμβληματικά ονόματα όπως «Παρακμή».  Και μετά οι τίτλοι του τέλους. Χωρίς ιδιαίτερο λόγο και πολλές εξηγήσεις. Έτσι, επειδή. Από άποψη. Για να αποφύγουν τη φθορά του χρόνου, τους θολούς καθρέπτες και τις σβησμένες φλόγες. Μαλακίες τούμπανα. Και λάθος ναρκωτικά. 
Η αίθουσα ήταν τίγκα στον κόσμο και οι πιο τυχεροί είχαν λάβει ήδη θέση μπροστά στη σκηνή. Βρήκε μια γωνιά και άραξε, έβγαλε το παλτό της κι έμεινε μ ένα μαύρο φανελάκι αλλά το φόρεσε ξανά επειδή ήταν πολύ άβολο να το κρατάει στο χέρι έτσι που ήταν στριμωγμένη. Ο καπνός, η φασαρία και οι μετακινήσεις του πλήθους δημιουργούσαν μια ατμόσφαιρα ανυπόμονης αναμονής ως τη στιγμή που οι προβολείς άναψαν και στράφηκαν στις φιγούρες που είχαν μόλις πηδήξει στο stage: Ο Johnny, o Joey και οι άλλοι RAMONES βρίσκονταν εκεί, ολοζώντανοι, για πρώτη φορά μπροστά σ ένα κοινό που ζητωκραύγαζε ενθουσιασμένο. Ξεκίνησαν παίζοντας Teenage Lobotomy, η ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε και οι αναπτήρες έγιναν κεριά που φώτισαν την έξαψη των ιδρωμένων προσώπων.  
Στο Blitzkrieg Bop ο ήχος άρχισε να τα παίζει και πήγε να πάρει μια μπύρα, ξέροντας ότι αποχαιρετούσε την ωραία γωνίτσα της απ όπου είχε σχετικά καλή οπτική και μπορούσε να κουνιέται και κάπως. Στάθηκε στο μπαρ και μέχρι να την σερβίρουν παρατηρούσε το κορίτσι με το ξυρισμένο κεφάλι και το ροζ κοκόρι που τσαμπουκαλευόταν με τον μπάρμαν για τη μεζούρα της βότκας. Στο I wanna be your boyfriend ένιωσε ένα χέρι να μπαίνει στην τσέπη της. Επίσης ένιωσε μια ανάσα στον λαιμό της και καπάκι άκουσε τη φωνή του στ αυτί της: «Δε σου είπα ότι αυτό το παλτό θέλω να μου το χαρίσεις;» Α, μάλιστα. Το παλτό.

Το είχε ψωνίσει στην Αμερικάνικη αγορά, το υπόγειο στην Ηφαίστου. Μεταχειρισμένο, αλλά σε τέλεια κατάσταση. Κάπως σαν βελούδινο, σε χρώμα πολύ σκούρο κόκκινο, σχεδόν μαύρο  –σάπιο μήλο το είπε ο πωλητής, αλλά η ίδια θα το έλεγε σάπιο αίμα- με φαρδιές μανσέτες και κούμπωμα από δυο σειρές μεταλλικά κουμπιά σκαλιστά με κάτι σαν οικόσημο. Το στυλ της θύμισε έντονα Echo and the bunnymen και επειδή μόλις είχε αγοράσει τον καινούργιο δίσκο τους το σετάρισε χωρίς δεύτερη σκέψη, παρότι τα μανίκια της έπεφταν λίγο μακριά. Φυσικά η μάνα της έβαλε τις φωνές, ότι πάλι κουβάλησε αντρικά ρούχα από την Τούνδρα (πού αργότερα έμαθε ότι εννοούσε την οργάνωση UNRRA που μοίραζε ρούχα μετά τον πόλεμο και όχι τις παγωμένες εκτάσεις τις Αλάσκας), ότι απορούσε γιατί δεν πήγαινε να ψωνίσει από τις μοντέρνες μπουτίκ της Ερμού όπως έκαναν όλες οι κόρες των φιλενάδων της και το έστειλε αμέσως στο καθαριστήριο ενώ κατόπιν ψέκασε τη φόδρα του με καθαρό οινόπνευμα.  
Εκείνος όμως όταν το είδε γούρλωσε τα μάτια του με έκπληξη και ζήλεια, της ζήτησε να το δοκιμάσει και μετά δεν το έβγαζε από πάνω του μέχρι που αναγκάστηκε να τον γαργαλήσει μέχρι δακρύων. Ναι, ναι, οπωσδήποτε έμοιαζε με τον Oscar Wilde και εννοείται ότι τον αγαπούσε πολύ, αλλά το παλτό καλύτερα να το ξέχναγε. Ήταν δικό της. Τελεία. Έφυγαν μαζί λίγο πριν ο κόσμος ζητήσει ανκόρ. Στο μεταξύ είχαν πιεί από τρεις μπύρες,  είχαν χορέψει με λύσσα και την είχε στριμώξει  έξω απ τις τουαλέτες με κάτι άγρια φιλιά περιμένοντας τη σειρά τους για κατούρημα. Βγήκαν στον κρύο αέρα της νύχτας και η πόλη τους κατάπιε μαζί με τ’ αδέσποτα σκυλιά, τους σκουπιδιάρηδες που άδειαζαν κάδους, τις πόρνες και τους θαμώνες των λαϊκών κέντρων. Έπιασε κι ένα ψιλοβρόχι, κάθισαν στην είσοδο μιας παλιάς πολυκατοικίας όπου τους βρήκε το  ξημέρωμα αγκαλιασμένους μέσα στο ίδιο παλτό, λιώμα, μεθυσμένους από έρωτα, κρασί, ποίηση και αρετή. (η αρετή είναι ας πούμε ποιητική αδεία, επειδή έτσι θα το ήθελε ο Baudelaire) Ξέθαψε το παλτό σε ένα ξεκαθάρισμα παλιών ρούχων, απ αυτά που κάνεις καμιά φορά για να καθαρίσεις το κάρμα σου. Το βρήκε τυλιγμένο σε μια σακούλα φύλαξης απ αυτές που η μάνα της είχε για τα κοστούμια του πατέρα. Μύριζε ναφθαλίνη αλλά σκασίλα της,  το φόρεσε ανυπόμονα  κι έτρεξε ναι κοιταχτεί σ έναν ολόσωμο καθρέφτη. Δεν ήταν κακό, αλλά δεν ταίριαζε πια στην ηλικία της. Επίσης, τα μανίκια της έπεφταν μακριά. Έχωσε τα χέρια της στις τσέπες, η μια ήταν ξηλωμένη. Στην άλλη βρήκε ένα ζαρωμένο χαρτάκι με στίχους του Baudelaire κι ένα εισιτήριο απ την συναυλία των RAMONES στο Ρόδον. 
«Ουάου! Πού το τσίμπησες αυτό το παλτουδάκι;» «Να σε ρωτήσω κάτι; Το ξέρεις ότι οι RAMONES δεν είναι μάρκα μπλούζας ε;» «Τι είναι αυτό; Αστειάκι του facebook?» Έδειξε στον γιο της το εισιτήριο της συναυλίας. Εκείνος το περιεργάστηκε σα να έβλεπε μουσειακό εύρημα. «Ήσουν ωραίο άτομο, ρε μάνα.» Ήταν. Στο ένδοξο παρελθόν. «Για φέρε τώρα το παλτό να το δοκιμάσω. Μήπως το φορέσω κι εγώ στην συναυλία της Tarja στο Gagarin, την άλλη εβδομάδα.» 
Του έπεσε γάντι. Πιο δανδής κι απ τον Oscar Wild. Και τα μανίκια, ούτε παραγγελία. «Μου το χαρίζεις;» Χαμογέλασε νοσταλγικά. Κάπου το είχε ξανακούσει αυτό. «Στο χαρίζω. Και να προσέχεις μικρό μου, γιατί μοιάζεις σ εμένα.» 
ΥΓ: Ευχαριστώ την στιχουργό Sunny Μπαλτζή που έγραψε αυτό το τραγούδι.  Ξέρει,  άλλωστε, πόσο με στοιχειώνει.

Της Ζέφης Κόλια







ΠΗΓΗ...http://popaganda.gr/ramones-den-ine-marka-blouzas/

Παροχή υγειονομικού υλικού και εφοδίων στην Τοπική Κοινότητα Φούστανης από τον Αντιπεριφερειάρχη Πέλλας



Έδεσσα, 2 Ιουνίου 2020

Παροχή υγειονομικού υλικού και εφοδίων στην Τοπική Κοινότητα Φούστανης από τον Αντιπεριφερειάρχη Πέλλας


Συνεχίζονται από την ΠΕ Πέλλας οι δράσεις αντιμετώπισης της πανδημίας, με την παροχή υγειονομικού υλικού

Η Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, συμμετέχοντας στην υλοποίηση του προγράμματος αντιμετώπισης της πανδημίας του κορωνοιού της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, προχώρησε σήμερα σε νέα παράδοση εφοδίων και υγειονομικού υλικού στους κατοίκους της Τοπικής Κοινότητας Φούστανης του Δήμου Αλμωπίας, η οποία επλήγη και παρέμεινε για 14 ημέρες σε καθεστώς καραντίνας.
Η παράδοση του υλικού πραγματοποιήθηκε από τον Αντιπεριφερειάρχη Πέλλας κ. Δάνη Τζαμτζή, ο οποίος συνοδεύονταν από τον Πρόεδρο και τα μέλη του Τοπικού Συμβουλίου και στελέχη της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας. Για τη διανομή του υλικού συνεργάστηκε επίσης ο τοπικός Πολιτιστικός Σύλλογος Φούστανης.

Η Περιφερειακή Ενότητας Πέλλας, μέχρι σήμερα, έχει παράσχει σημαντικές ποσότητες εφοδίων, τροφίμων και υγειονομικού υλικού σε φορείς της τοπικής κοινωνίας που δραστηριοποιούνται σε ευαίσθητους τομείς για την αποτελεσματική διαχείριση της κρίσης του κορωνοïού COVID-19 (Νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας, Ιατρικοί Σύλλογοι, Γηροκομεία, Συσσίτια εκκλησιών, κ.ά), καθώς επίσης και σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, όπως και στα στελέχη δημοσίων υπηρεσιών.

Σε σύντομη δήλωσή του ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κ. Δάνης Τζαμτζής αναφέρει: «Μπαίνουμε σε μία επόμενη φάση στη μάχη με τον κωρονοïό, η οποία είναι ίσως πιο πολύπλοκη και χρειάζεται μεγάλη προσοχή και υπευθυνότητα από όλους μας.
Η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και η Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, συνεχίζουμε τη δράση υποστήριξης των φορέων και των ανθρώπων που δίνουν καθημερινά δύσκολες μάχες στους τομείς της υγείας και της κοινωνικής προσφοράς. Ακόμη, υποστηρίζουμε με όλες τις δυνάμεις και μέσα που διαθέτουμε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες που δεν αποτελούν τον «αδύναμο κρίκο», όπως λέγεται συχνά, αλλά συνανθρώπους μας που η κοινωνία έχει ανάγκη από την ενεργό συμμετοχή τους σε όλες τις κοινωνικές διεργασίες.
Καθώς προχωράμε προς το καλοκαίρι, εύχομαι σε όλους καλή δύναμη και ευχαριστώ θερμά όλους όσους συνεργάζονται σ’ αυτήν την τιτάνια προσπάθεια ώστε η υγειονομική κρίση να μην εξελιχθεί σε ανθρωπιστική και πιστεύω με τις ενέργειες της κυβέρνησης και της ΕΕ, ούτε και σε οικονομική».

Ξεκίνησε η υποβολή αιτήσεων για τα προγράμματα του Λογαριασμού Αγροτικής Εστίας έτους 2020.



ΔΗΜΟΣ ΑΛΜΩΠΙΑΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Τη Δευτέρα 01-06-2020 ξεκίνησε η υποβολή αιτήσεων για τα προγράμματα του Λογαριασμού Αγροτικής Εστίας έτους 2020.
Από σήμερα Τρίτη 02-06-2020 επαναλειτουργεί το ΚΕΠ Εξαπλατάνου για τη διευκόλυνση των κατοίκων των Κοινοτήτων: Αργαγγέλου, Θεοδωρακίου, Εξαπλατάνου, Θηριόπετρας, Ίδας, Κωνσταντίας, Μηλιάς/Ριζοχωρίου, Νερόμυλου, Προδρόμου, Νότιας, Περίκλειας/Λαγκαδιάς, Φιλώτειας, Φούστανης, Χρυσής.


Ο ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ

ΓΙΑΝΤΣΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...