Ένα μεταφυσικό(;) βίωμα, που άλλαξε την οπτική και την εν γένει πορεία της ζωής μου....
"...Βρισκόμαστε στο Φθινόπωρο του 2002, όταν κουρασμένος από τον μόχθο της ενασχόλησης για τον επιούσιο, ξαπλώνω στο κρεβάτι να ξαποστάσω.
Δίχως να το καταλάβω, κάποια ώρα της νύχτας, βρίσκομαι στα βόρεια του οικισμού όπου διαμένω, Πρόμαχοι Αλμωπίας, στην περιοχή "Δεντράκια".
Ακούω φωνές νεανικές, χαμόγελα και κάτι σαν αδιευκρίνιστα τραγούδια. Πλησιάζοντας εγγύτερα, αντικρύζω μια παρέα από πέντε-έξι κοπέλες, ντυμένες στα μαύρα, να μαζεύουν στις αγκαλιές τους μικρά ξερά ξύλα, τσάκανα, και να τα στοιβάζουν σε μια γωνιά, ώστε να τα κουβαλήσουν στα σπίτια για τον επερχόμενο χειμώνα.
Το βλέμμα μου έπεσε κατευθείαν σε μια κοπελιά από το σύνολο, η οποία ξεχώριζε. Ενώ όλες φορούσαν σκούρα φουστάνια και τα πρόσωπά τους ήταν ευδιάκριτα, αυτή είχε ένα γκρίζο πέπλο θαρρείς και η όψη της ήταν αόρατη. Τα δε ρούχα της ήταν με έντονα χρώματα, άσπρα, κόκκινα, μπλέ, μαύρα, φορούσε μια υφαντή χοντρή ποδιά και οι κάλτσες της μάλλινες με πολύχρωμες οριζόντιες γραμμές, "σαρένι τσιράπι" όπως τις ονομάζουν οι ντόπιοι. Επίσης, όλο το στήσιμό της στο σκηνικό, ήταν σοβαρό και επιβλητικό, εναντιθέσει με των υπολοίπων κοριτσιών. Μέσα στον λήθαργό μου, ξέρω ότι βλέπω μια Αγία, δεν μπορώ να το εξηγήσω πώς.
Ξύπνησα ιδρωμένος, με την εικόνα να με σημαδεύει και να μην μπορώ να ξεχάσω την έντονη μορφή.
Την ίδια ημέρα, βρίσκω τον ιερέα της ενορίας μου, πατέρα Γεώργιο, του εξιστορώ το βίωμά μου και αυτός, με την γνώση, την σοφία και την Ιερωσύνη του μου λέει ότι σύμφωνα με την περιγραφή μου, ήταν ή η Αγία Παρασκευή ή η Αγία Χρυσή.
Την πρώτη την ήξερα και είχα γνώση, όμως για την Αγία Χρυσή είχα πλήρη άγνοια και αγνοούσα την υπαρξή της.
Αποφασισμένος να ξεδιαλύνω τον γρίφο, μιας και τό όνειρό μου ήταν πολύ έντονο και για να πω την αλήθεια δεν ήμουν και τόσο φανατικά πιστός με τα της Εκκλησίας, κατευθύνθηκα σε κατάστημα της πόλης της Αριδαίας, στο οποίο υπήρχαν εκκλησιαστικά είδη και βιβλία με βίους Αγίων.
Ο καταστηματάρχης τον οποίο ρώτησα, με παραπέμπει σε μια τεράστια στίβα από βίους Αγίων και με αφήνει να ερευνήσω.
Μετά από 15 λεπτά, ίσως και περισσότερα, στο τελευταίο κυριολεκτικά βιβλιαράκι, στον πάτο των εκατοντάδων βιβλίων, αντικρύζω την εικόνα που ονειρεύτηκα.
Ήταν αυτή!!!
Ακριβώς όπως την είδα.
Ίδια ρούχα, ίδια στάση, όμως με το πρόσωπό της ευδιάκριτο.
Αγία Χρυσή Νεομάρτυς.
Το σοκ μου ήταν απερίγραπτο!
Να μην γνωρίζω καν την ύπαρξή της, να μην έχω ακούσει τίποτα γι αυτήν, και να εμφανιστεί σε μένα, τον αδαή και ταπεινό "άπιστο", να εμφανιστεί μια Αγία;
Ποιά δύναμη, ποιά συνομωσία, τί συμπαντική ενέργεια απελευθερώθηκε, ώστε να βιώσω τέτοια Θεϊκή επίσκεψη;
Και το ποιο ανεξήγητο, όταν συνειδητοποίησα ότι η εμφάνισή της σε μένα πραγματοποιήθηκε στις 13 ξημερώματα 14 Οκτωβρίου, ημέρα που τιμάται η μνήμη Της.
Αφού ξεπέρασα, ύστερα από αρκετό καιρό την υπέρτατη αυτή εμπειρία, αποφάσισα με την οικογένειά μου να "στήσουμε" ένα μικρό εκκλησάκι στο όνομά Της σε ένα ξέφωτο της ορεινής πλαγιάς του οικισμού μας, σε σημείο μάλιστα να φαίνεται και το ομώνυμο χωριό στο οποίο μαρτύρησε, τη Χρυσή Αλμωπίας.
Αγία Χρυσή, πρέσβευε υπέρ ημών...."
Δημήτρης Σαλαμάνης
Πρόμαχοι Αλμωπίας
.jpg)
