Παρασκευή 14 Αυγούστου – LIVE Μουσική στην πλατεία των Προμάχων!

Παρασκευή 14 Αυγούστου – LIVE Μουσική στην πλατεία των Προμάχων! 

Σας περιμένουμε στις 21:00 για μια όμορφη μουσική βραδιά με Νίκο Αμπάρη, Θανάση Γκιώση & Γιάννη Βέσκο! 

 Σημαντική ενημέρωση: Εκείνο το βράδυ η πλατεία θα είναι κλειστή για τα αυτοκίνητα, ώστε να απολαύσουμε όλοι τη βραδιά με άνεση και ασφάλεια!

Ελάτε να γεμίσουμε την πλατεία μουσική και κέφι! 

Υπό την αιγίδα της Τοπικής Κοινότητας και την στήριξη των καταστηματαρχών του οικισμού.

Διαβάστε Περισσότερα

Στο 13" Φράγμα πάρτι του Α. Σ. Πρόμαχοι.

 

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία το διήμερο 13ο ΦΡΑΓΜΑ ΠΑΡΤΥ που διοργανώνει κάθε χρονιά ο ΑΣ ΠΡΟΜΑΧΟΙ στην εμβληματική περιοχή Φράγμα στην "Μπιτσκία" των Προμάχων.

Η εκδήλωση, που σκοπό έχει την ενίσχυση του αθλητικού συλλόγου, έγινε την Πέμπτη 6 και την Παρασκευή 7 Αυγούστου και παρέστη πλήθος κόσμου, αποτελούμενο από κατοίκους του οικισμού, επισκέπτες και φίλους του Συλλόγου.

Καλή ποδοσφαιρική χρονιά στην αγαπημένη μας ομάδα που εκπροσωπεί επάξια το όνομα του ιστορικού μας οικισμού στα γήπεδα της Πέλλας, και του χρόνου με υγεία.

Διαβάστε Περισσότερα

Παγκόσμια Ημέρα Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης για τη Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία (SMA)

AΡΙΔΑΙΑ, 6/08/2026

Ο Δήμος Αλμωπίας συμμετέχει και φέτος στην Παγκόσμια Ημέρα Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης για τη Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία (SMA)

Ο Δήμος Αλμωπίας, στο πλαίσιο της κοινωνικής ευαισθητοποίησης, της ενημέρωσης και της στήριξης των ατόμων και των οικογενειών που έρχονται αντιμέτωπα με σπάνιες παθήσεις, συμμετέχει και φέτος στην πρωτοβουλία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τη Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία (Spinal Muscular Atrophy – SMA), με πρωτοβουλία του Σωματείου Ασθενών με Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία Ελλάδος – SMA HELLAS.

Με αφορμή τον Παγκόσμιο Μήνα Ενημέρωσης για τη SMA και ειδικότερα την Παρασκευή 7 Αυγούστου 2026, στις 20:30, ο Δήμος Αλμωπίας θα πραγματοποιήσει συμβολική φωταγώγηση του αγάλματος του Αγγελή Γάτσου, στην ομώνυμη πλατεία της Αριδαίας, με τις χαρακτηριστικές αποχρώσεις του φούξια και του μωβ, οι οποίες έχουν καθιερωθεί διεθνώς ως τα χρώματα ευαισθητοποίησης για τη Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία (SMA), συνεχίζοντας την περσινή αντίστοιχη πρωτοβουλία.

Η Νωτιαία Μυϊκή Ατροφία (SMA) είναι μια σπάνια και σοβαρή γενετική νευρομυϊκή νόσος, η οποία κληρονομείται με αυτοσωμικό υπολειπόμενο τρόπο. Αυτό σημαίνει ότι ένα παιδί μπορεί να νοσήσει όταν και οι δύο γονείς είναι φορείς παθολογικής παραλλαγής του ίδιου γονιδίου. Όταν και οι δύο γονείς είναι φορείς, σε κάθε εγκυμοσύνη υπάρχει πιθανότητα 25% το παιδί να νοσήσει, 50% να είναι φορέας χωρίς να νοσεί και 25% να μην είναι φορέας.

Η έγκαιρη διάγνωση και η άμεση θεραπευτική παρέμβαση έχουν ιδιαίτερη σημασία, καθώς σήμερα υπάρχουν διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές που μπορούν να αλλάξουν ουσιαστικά την πορεία και την πρόγνωση της νόσου, ιδιαίτερα όταν η θεραπεία ξεκινά όσο το δυνατόν νωρίτερα.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η πρόληψη μέσω του ελέγχου φορείας, καθώς η γνώση της κατάστασης φορείας πριν από την εγκυμοσύνη μπορεί να προσφέρει ενημέρωση και τη δυνατότητα τεκμηριωμένων αναπαραγωγικών επιλογών.

Η φετινή δράση πραγματοποιείται με το κοινωνικό μήνυμα:

«Μιλάμε για την SMA... Πλέον Ξέρεις.»

«Η κάθε γέννηση πρέπει να φωτίζεται από την πρόληψη.»

Ο Δήμος Αλμωπίας, συμμετέχοντας για ακόμη μία χρονιά στην πρωτοβουλία, στέλνει ένα μήνυμα ενημέρωσης, πρόληψης, συμπερίληψης, αλληλεγγύης και ελπίδας, στηρίζοντας τις οικογένειες που επηρεάζονται από τη SMA και αναδεικνύοντας τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης και της επιστημονικής γνώσης.

Η συμβολική φωταγώγηση του αγάλματος της πόλης αποτελεί μια πράξη με ιδιαίτερο συμβολισμό: δίνουμε φως στην ενημέρωση, στην πρόληψη και στην ελπίδα, υπενθυμίζοντας ότι η ενημέρωση και η πρόσβαση στις δυνατότητες που προσφέρει η σύγχρονη επιστήμη μπορούν να συμβάλουν σε ένα καλύτερο μέλλον για τα άτομα και τις οικογένειες που επηρεάζονται από τη νόσο.

Ο Δήμος Αλμωπίας ενώνει τη φωνή του με την προσπάθεια του SMA HELLAS και των Δήμων που συμμετέχουν στη δράση, συμβάλλοντας στη διάδοση ενός μηνύματος ζωής, ενημέρωσης και κοινωνικής αλληλεγγύης. 

ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΙ

ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ                    ΟΛΛΑΝΔΕΖΟΥ ΟΛΓΑ

Διαβάστε Περισσότερα

13'' ΦΡΑΓΜΑ ΠΑΡΤΙ του Α.Σ. Πρόμαχοι.

 

Διαβάστε Περισσότερα

Μαζί στο λίγο που σημαίνει μια ζωή.

Αυτό το τίποτα δεν κρύβει τα παλιά

Όλα μου φταίνε

Μη ρωτάς γιατί σωπαίνω

Βαθύ σημάδι στο λαιμό μου τα φιλιά

Οι νύχτες καίνε

Το όνειρο, το προδομένο.

Μαζί στο λίγο που σημαίνει μια ζωή

Να ονειρευτούμε

Το αδύνατο φαντάσου

Από τη σκέψη να τρυγήσεις μια πνοή

Δεν παραιτούμαι

Στην κραυγή μου, συμβιβάσου.

Διψάς, μα ξέμεινε η βροχή στον ουρανό

Η επιθυμία

Κατοικεί μόνη στ’ αστέρια

Μάγια η νύχτα σβήνει στον ωκεανό

Και στα σημεία

Παγωνιά στα δυο σου χέρια.

Ένα αντίο θα γυρέψει παραλήπτη

Οι αναμνήσεις

Μου χτυπούν ξανά στο τζάμι

Σκοτάδι όλα τα θέλω μου, καλύπτει

Πάλι θ’ αργήσεις

Γράφει, η μοίρα με κατράμι.

Χαράμισα τα χρόνια μου στα πρέπει

Κι αν ράγισα

Στη σκέψη, η κραυγή

Τώρα η ζωή άλλο καημό δεν επιτρέπει

Αύριο η μάγισσα

Θα κλέψει την αυγή.

Ποτέ δε γύρεψα κλεμμένο ένα φιλί

Του Λιβυκού τις ώρες

Δεν πουλάνε στο παζάρι

Άλλη δεν θέλω ν’ αγαπήσω Ανατολή

Σημάδια οι μπόρες

Του Νοτιά του ταξιδιάρη.

Έχω μια λύπη πάντα στην ψυχή

Οι άδειες σκέψεις

Πως, τις λέξεις μου πληγώνουν

Αλλάζει η μέρα όταν είμαι μοναχή

Πώς να ξοδέψεις

Τα γιατί που με σκοτώνουν.

Επτά στα σημεία

Και στα σημάδια που κλέβουν την αυγή

Για να μένει η κραυγή ξεκάθαρη…

Αύριο… εν’ ονόματι της Αγάπης

Ζωή Δικταίου

Κέρκυρα 2015, στο τέλος του Νοέμβρη

* H Ζωή Δικταίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κρήτη, στον παραμυθένιο τόπο της Δίκτης, της Σελένας. Το Τζερμιάδο είναι το χωριό της. Εκεί έμαθε και τα πρώτα γράμματα. Δεν έγινε δασκάλα όπως ονειρευόταν όταν ήταν παιδί. Το σύμπαν, είχε άλλα σχέδια ανοίγοντας  την πόρτα στην Τουριστική Εκπαίδευση. Ζει στην Κέρκυρα. Είναι παντρεμένη και τιμούν τη ζωή της δύο παιδιά. Καταθέτει πάντα με σεβασμό την ευγνωμοσύνη της στο φως και στο ταξίδι του, αυτό που δικαιώνει την αιωνιότητα και δικαιώνεται ταπεινά στη σιωπή, χωρίς θόρυβο, στο καθαρό βλέμμα και στο δάκρυ. Εργάζεται από το 1984 στις Επαγγελματικές Σχολές του Υπουργείου Τουρισμού. Συμμετείχε στη νεότητα της, σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και είναι αλήθεια, έλαβε αρκετές διακρίσεις. Το πρώτο βιβλίο της από τις εκδόσεις Έψιλον, αφορά στην παιδική λογοτεχνία και έχει τίτλο « Ιστορίες για φεγγάρια ». Δισκογραφικά έχει συνεργαστεί με το Γιάννη Νικολάου και το Νίκο Ανδρουλάκη. Το δεύτερο βιβλίο της από τις εκδόσεις Φίλντισι, είναι μυθιστόρημα και τιτλοφορείται «Αύριο, νυχτώνει φθινόπωρο». Πιστεύει στην αγάπη.  Τη γοητεύουν όλα τα κιτρινισμένα χαρτάκια της θύμησης όπως και τα ξεφτισμένα αποκόμματα από τις δαντέλες του παλιού καιρού. Της αρέσει η βροχή. Προτιμά τη μωβ ομπρέλα, μα έχει πάντα και μια κόκκινη για να μπορεί να πληγώνει τις άφεγγες νύχτες το σκοτάδι.

Πηγή...http://fractalart.gr/zoi-diktaiou-3/

Διαβάστε Περισσότερα

Μάνος Χατζιδάκις - «Η επικινδυνότητα του έρωτα».

«Υπήρξε μια εποχή σ' αυτήν την πόλη που περπατώντας «πολλές φορές τη νύχτα», άκουγα τις αναπνοές των ανθρώπων απ' τα ανοιχτά παράθυρα.

Άκουγα τις ερωτικές τους συνομιλίες, τους ψιθυρισμούς τους, τις αγωνίες τους για τις ασήμαντες ή σπουδαίες υποθέσεις, κι όσο απομακρυνόμουνα στις συνοικίες τόσο πιο πολύ έμπαινα στη διαφάνεια του κόσμου τους.

Τότε η παρουσία του ανθρώπου στις γειτονιές και τα περίχωρα ήταν παντοδύναμη, όπως η παρουσία του έρωτα.

Ενός έρωτα που κυκλοφορούσε στον δρόμο και μετουσίωνε την πόλη ολόκληρη σ' ένα ερωτικό εργαστήρι.

Σήμερα δεν υπάρχουν δρόμοι, δεν υπάρχουν ούτε νέοι για να αισθανθούν τον έρωτα και να τον ενσαρκώσουν.

Κάποτε αυτός ο χώρος θα φθάσει σ' ένα βέβαιο αδιέξοδο, ακριβώς λόγω της ερωτικής απουσίας που εγκλείει.

Η επικινδυνότητα του έρωτα- το πιο σπουδαίο ίσως συστατικό του - είναι στο δόσιμο, στον χαμό.

Επικινδυνότητα δεν είναι το να βρεθείς σφαγμένος ένα πρωί, αλλά το να διαλύσεις τα όρια του εγωισμού σου, χωρίς να ξέρεις το σημείο που θα φτάσεις.

Δεν έχει αυτό σχέση με το αν κινδυνεύεις σε ύποπτες συνοικίες.

Ο έρωτας είναι συνυφασμένος με την έννοια «ζωή».

Δεν εξοφλείται με τίποτα.

Ούτε με τον γάμο ούτε με την τεκνοποιία. Αυτά είναι για τους αφελείς.

Ο έρωτας είναι μία συνεχής παρουσία υπό διάφορες μορφές κι όσο περισσότερη σκέψη διαθέτει ο άνθρωπος, σε όσο αυστηρότερο επίπεδο βρίσκεται, τόσο περισσότερο τον απασχολεί εσωτερικά ο έρωτας.

Είναι ανεξάντλητος και δεν εξωτερικεύεται σαν ένα ρομάντζο.»

Μάνος Χατζιδάκις

 Οδός Πανός, τχ. 168, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2015 (Αφιέρωμα στον Μάνο Χατζιδάκι- 90 χρόνια από τη γέννησή του)

ΠΗΓΗ.../23oGramma

Διαβάστε Περισσότερα

"Μαζί". - Η φωτιά που θα σε κάψει και η αλοιφή που θα σε γιατρέψει.

Μυστήριες οι σχέσεις των ανθρώπων και πώς θα μπορούσε αλλιώς αφού περισσότερο μυστήριοι οι άνθρωποι.

Μυστήριο και το πώς δένεσαι με κάποιους από αυτούς. Όσο πιο πολύ δένεσαι τόσο πιο λίγοι μένουν στην λίστα, μέχρι να μείνει ένας του οποίου το όνομα πιάνει πλέον όλο το μήκος και το πλάτος του χαρτιού. 

Είναι σαν να έχουν βάλει πάνω σου την υπογραφή τους. Αν αυτή είναι «αυτόγραφο» μόνο ο χρόνος μπορεί να το δείξει. 

Αγαπάμε συνήθως με δικά μας μέτρα και σταθμά, ο καθένας από μας βάζει τα όρια του, τις κόκκινες γραμμές του κι ο,τι έχει και δεν έχει από εγωισμό, πολλές φορές βαφτίζοντας το υπερηφάνεια, ευαισθησία, ανάγκη ή ο,τι άλλο υποσυνείδητα βολεύει και κλείνουμε την αγάπη και τις σχέσεις μας σε ένα μικρό ασφυκτικό γυάλινο κουτί.

Σηκώνουμε διάφανους τοίχους και κλείνουμε απ’έξω ο,τι μπορεί  να μας χαλάσει, να μας πονέσει, να μας πληγώσει. Μόνο που μαζί με αυτά κλείνουν και ο,τι άλλο μπορεί να μας δώσει χαρά, ένταση, αδρεναλίνη, ολοκλήρωση συναισθημάτων.

Κάνουμε το ανεκπλήρωτο ιδανικό, μαγευόμαστε από την ένταση των συναισθημάτων και παραδινόμαστε σε φαύλους κύκλους. 

Δύσκολο πράγμα να νικήσεις τους φόβους σου, ακόμα πιο δύσκολο τον εγωισμό σου. Κι αν ο έρωτας είναι εγωιστής από την φύση του η αγάπη δεν είναι. Η αγάπη είναι αυτή που καίει τον εγωισμό και των δύο κι από τις στάχτες του γεννάει το μαζί. 

Πρόσφατα είχα μια συζήτηση με μια πολύ καλή μου φίλη για το τι είναι το «μαζί». Ορίζεται; Κι αν ναι πως; 

«Μαζί είναι να μοιράζεσαι. Στιγμές, αισθήματα ο,τι έχεις, χωρίς  λίγο αλλά και χωρίς απαίτηση για πολλά. Στο μαζί σε αφορούν τα πάντα, στο μαζί τα αντιμετωπίζεις παρέα, στο μαζί υπάρχει αμοιβαιότητα. Το μαζί ορίζεται από τα μέρη, το αν είναι εφικτό είναι το πώς λειτουργούν τα μέρη αυτά. Το μαζί σπάνιο, στο μαζί δίνεσαι κ δένεσαι, στο μαζί δεν πουλάς» 

Συμφωνώ μαζί της, όμως αν έπρεπε να δώσω τον ορισμό του μαζί σε μια πρόταση θα έλεγα ότι το «μαζί» γεννιέται όταν ανάμεσα σε δύο ανθρώπους τα «εγώ» και τα «εσύ» πεθαίνουν. 

Το μαζί είναι ρίσκο. 

Καμιά φορά το μαζί είναι η φωτιά που θα σε κάψει και η αλοιφή που απλωθεί πάνω στις πληγές για να περάσουν. 

Μαζί είναι να κουτρουβαλάτε πέφτοντας στις λάσπες και μετά να καθαρίζετε ο ένας τις πληγές του άλλου χωρίς να ψάχνετε ποιος παραπάτησε. 

Στο μαζί δεν υπάρχει ασφάλεια ότι δεν θα πέσεις, δεν υπάρχει ασφάλεια οτι δεν θα χτυπήσεις, ότι δεν θα δακρύσεις, ότι δεν θα πληγωθείς. Η μόνη ασφάλεια στο μαζί είναι πως ό,τι κι αν συμβεί θα υπάρχει ένα χέρι να χαϊδέψει τις πληγές σου, να σκουπίσει το δάκρυ σου, να σε σηκώσει από το χώμα. 

Το μαζί θέλει χρόνο. Θέλει υπομονή. Θέλει δουλειά.  

Στο μαζί δεν παίζει ρόλο η απόσταση. Το μαζί δεν είναι στο σώμα, είναι στο μυαλό, είναι στην ψυχή. Είσαι κομμάτι του κι αυτό δικό σου. 

Για το μαζί ο λογαριασμός βγαίνει συγκεντρωτικά, πώς αλλιώς θα μπορούσε άλλωστε; Βγαίνει καθημερινά, κάθε ώρα, κάθε λεπτό. Πληρώνεται από κοινού αλλά σχεδόν ποτέ «μισά-μισά». Στο μαζί καθένας βάζει όσα έχει. Στο μαζί δεν μετράς. Δεν υπάρχουν δικά σου και δικά του. Υπάρχουν δικά σας.

Το ταμείο θα είναι γεμάτο, αν το μαζί, δεν το σκοτώσει στην πορεία κάποιο εγώ, όταν αυτό είναι εφικτό ΤΕΛΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ!

ΠΗΓΗ...https://facerealityweb.wordpress.com

Διαβάστε Περισσότερα

Ο ρόλος του οσιομάρτυρα τελειώνει πάντα με δάκρυα.

Ο ρόλος του οσιομάρτυρα φαίνεται πολύ ωραίος και ευγενής από απόσταση, αλλά από κοντά είναι χάλια. Αν έχεις ζήσει ποτέ με έναν οσιομάρτυρα ή αν έχεις δοκιμάσει και ο ίδιος να τον παραστήσεις, τότε ξέρεις πόσο άσχημος και οδυνηρός μπορεί να γίνει. Με το ρόλο του οσιομάρτυρα, κανείς δεν κερδίζει αληθινά. Όλοι χάνουν. Η θυσία έχει να κάνει με απώλεια και τελειώνει πάντα με δάκρυα.

Η θυσία δεν είναι βιώσιμη λύση. Δε λειτουργεί ποτέ πραγματικά. Κάθε επιτυχία είναι προσωρινή. Μπορείς να χειριστείς μια κατάσταση για λίγο, αλλά τελικά το κόστος είναι υπερβολικά υψηλό για όλους. Κάθε φορά που μπαίνεις στον πειρασμό να το παίζεις οσιομάρτυρας, διάβαζε τις παρακάτω δέκα σκέψεις για τη θυσία. Ελπίζω ότι θα αλλάζεις γνώμη.

1. Η θυσία προέρχεται από το εγώ. Το εγώ είναι η περιορισμένη σου αντίληψη για τον εαυτό σου. Είναι μια σκέψη διαχωρισμού και έλλειψης. Η θυσία είναι μια «μικρή ιδέα» και αποτελεί ένδειξη ότι δε σκέφτεσαι με ολόκληρο το νου σου.

2. Δεν υπάρχει καμιά ανάγκη για θυσία. Ο ρόλος του οσιομάρτυρα είναι ένας ρόλος που πάντα απονέμεται από σένα. Η θυσία δεν είναι ποτέ δικαιολογημένη, επειδή υπάρχει πάντα ένας καλύτερος τρόπος.

3. Με τη θυσία όλοι χάνουν. Αν χάνεις εσύ, τότε χάνουν όλοι. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει χάνω/κερδίζεις στις σχέσεις. Ο μόνος λόγος να μην το πιστέψεις αυτό είναι να εξακολουθείς να πιστεύεις ότι είσαι χωρισμένος απ’ όλους.

4. Η θυσία δεν είναι αγάπη. Μοιάζει με αγάπη, αλλά δεν μπορεί να είναι, επειδή, όταν θυσιάζεσαι ή το παίζεις μικρός ή χάνεις σκόπιμα, δε δίνεις πραγματικά τον εαυτό σου. Όταν δίνεις τον εαυτό σου χωρίς όρους, δε χάνεις ποτέ.

5. Η θυσία είναι φόβος, θυσιάζεσαι εκεί που φοβάσαι. Τι φοβάσαι; Την απόρριψη, την αποτυχία, την απώλεια, την ευτυχία, την επιτυχία, το να έχεις όλα όσα θέλεις;

6. Η θυσία είναι ενοχή. Είναι ένας τρόπος να πληρώσεις γι’ αυτό που πιστεύεις ότι δεν αξίζεις. Είναι ένας τρόπος να εξασφαλίζεις ότι η επιτυχία, η ευτυχία και η αγάπη δε θα σε χαλάσουν. Δυστυχώς, αν το πιστεύεις αυτό, τότε όσες θυσίες και να κάνεις δε θα είναι ποτέ αρκετές.

7. Η θυσία δεν είναι δόσιμο. Δεν είναι δώρο’ είναι ανταλλαγή. Όταν παίζεις τον οσιομάρτυρα, τότε δίνεις όλο και περισσότερο με όρους, μ’ ένα σωρό κρυφά συναισθηματικά τιμολόγια, τα οποία πρέπει να πληρωθούν μέσα σε 28 μέρες, ώρες, λεπτά, δευτερόλεπτα...

8. Η θυσία είναι έλεγχος. Ακούγεται παράξενο, αλλά ίσως να τη χρησιμοποιείς σαν έναν τρόπο να ελέγχεις τις σχέσεις σου, να αποφεύγεις την οικειότητα, να παραμένεις στο διαχωρισμό, να εμμένεις στο παρελθόν και να μην το αφήνεις να φύγει. Ίσως η θυσία να είναι φόβος για την ανεξέλεγκτη ευδαιμονία!

9. Η θυσία καταλήγει πάντα σε απώλεια. Οι άνθρωποι που θυσιάζονται καταλήγουν πάντα να απαιτούν να θυσιαστούν και όλοι οι άλλοι. Ορκίζονται ότι δεν το απαιτούν, αλλά είναι αλήθεια!

10. Η θυσία δεν είναι το δώρο σου στους άλλους. Όταν πιστεύεις στο ρόλο του μάρτυρα, τότε αισθάνεσαι το δόσιμο σαν χάσιμο, την αυτοδέσμευση σαν αλυσίδες, την αγάπη σαν καθήκον, και τίποτε δεν γίνεται από καρδιάς. Το δώρο σου είναι να αγαπάς, όχι να χάνεις.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Dr Robert Holden “Στροφή στην Ευτυχία», Εκδόσεις Η Δυναμική της Επιτυχίας





ΠΗΓΗ...http://enallaktikidrasi.com

Διαβάστε Περισσότερα