Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου 2016
"Η αγάπη με το πρέπει ενώνεται, αλλά δεν κολλάει" ~Αλκυόνη Παπαδάκη
–Ο υποταγμένος παύει να είναι ελεύθερος, ακόμα και αν είναι υποταγμένος στο Θεό. Υπάρχουν πολλοί που αγαπούν τις ιδέες. Τις ιδέες θεωρητικά. Όχι τον άνθρωπο. Το κακό είναι ότι νομίζουν πως αγαπούν τον άνθρωπο.
-Αν όλα ήταν απαντημένα,όλα προβλέψιμα, όλα εξηγημένα τι γούστο θα ‘χε η πορεία της ζωής. Ακόμα και ο Θεός θα έπληττε, αν έπαιζε μαζί μας με ανοιχτά χαρτιά.
-Μην παραδίνεις την καρδούλα σου ούτε στους νεκρούς, ούτε στους ζωντανούς. Να μάθεις να ζεις μονάχη σου. Για πάρτη σου.
-Ο στερημένος δεν έχει μπέσα. Ακόμα και αν έχει, το μυαλό του είναι πως να τα φέρει βόλτα. Ενώ ο χορτασμένος διαθέτει την πολυτέλεια να σκεφτεί. Να φκιάσει όραμα.
-Αν άκουγαν καμιά φορά οι γονείς τα παιδιά τους, ίσως ο κόσμος να ήτο καλύτερος.
-Οι μαχαιριές στις παιδικές ψυχές δεν γυαίνουν ποτέ.
–Καλό; Όπως συμφέρει τον καθένα το φορμάρει το καλό. Στα μέτρα του ο καθένας κόβει την κουστουμιά.
–Η αγάπη με το πρέπει ενώνεται, αλλά δεν κολλάει.
-Μόνο ένας πονεμένος, μπορεί να νιώσει έναν άλλο πονεμένο. Έναν οδοιπόρο της ζωής. Οι άλλοι οι αραχτοί, χάζι μας κάνουν σαν να είμαστε σινεμάς.
-Όταν δείχνεις το σωστό με το δάχτυλο τεντωμένο, γίνεται σφαίρα και τρυπάει την ψυχή. Το σωστό ξεγυμνωμένο έχει αγκάθια.
–Μόνο ο θάνατος σε πάει ως το τέρμα. Όλα τ’ άλλα ξεχνιούνται όσο και αν πονάν φεύγουν…
–Μόνη. Χωρίς να γίνονται παζάρια και συναλλαγές στη ράχη μου. Είμαι αποφασισμένη να δώσω τη βουτιά. Στα βαθιά. Στα θολά. Δε με πειράζει που δεν έχω σωσίβια. Δε με πήγε κανείς περίπατο στη ζωή να μου δείξει τα όμορφα τοπία της. Δεν έμαθα να ζω.
-Έτσι γίνεται πάντα. Περνά η μπόρα, η γη στεγνώνει κι αλίμονο σ’ αυτούς που το νερό κάνει λακκούβα στην ψυχή τους και λιμνάζει.
-«Οι άνθρωποι αλλάζουν . Βλέπεις μετά από χρόνια κάποιον και δεν τον αναγνωρίζεις» Ναί. Αλλάζουν οι άνθρωποι. Το παιδί όμως που κουβαλάνε μέσα τους δεν αλλάζει ποτέ. Μένει κρυμμένο σε μια γωνιά της ψυχής και κάνει κουμάντο.
–Το περίσσεμα της ψυχής όταν δεν το καταβροχθίζει λαίμαργα ο εγωισμός , μοιράζεται στους άλλους. Και μπορεί βέβαια να γίνεται επώδυνο κάποιες φορές, αλλά μπορεί να χρησιμέψει και ως σωσίβιο . Ως πηγή αντοχής και καρτερίας δηλαδή.
-Κι έκλαψε πολύ ώρα. Ήταν για όλα . Έτσι όπως γίνεται σε αυτές της περιπτώσεις . Είναι να μην βρει χαραμάδα το παράπονο της ψυχής. Και το περίεργο είναι πως μπορεί να κάνει στάση και να ψηλαφίζει γεγονότα που δεν είναι τόσο σημαντικά. Μπορεί να κλάψεις περισσότερο για το σημάδι μιας γρατσουνιάς, παρά για τη χαρακιά μιας ακόμα βαθιά επουλωμένης (επουλωμένη;) πληγής.
-Με το μικρό του δαχτυλάκι ένα παιδί ρίχνει τις αμπάρες ακόμα και στις πιο θωρακισμένες ψυχές.
-Είναι γνωστό ό,τι οι ευτυχισμένοι άνθρωποι δεν νοιάζονται και τόσο για τους άλλους. Ούτε οι πολύ δυστυχισμένοι νοιάζονται . Αυτοί που απλώνουν το χέρι , είναι εκείνοι που το παλεύουν. Εκείνοι αναζητούν συνοδοιπόρους στην ανηφόρα , συνταξιδιώτες στ’ όνειρο, συγκατοίκους.
-Θέλω να ντυθώ κλόουν για πάρτη μου. Να χαρώ. Να παίξω. Να διασκεδάσω. Αν είναι τόσο μπαγαπόντης ο έρωτας και μου την έχει στήσει…χαλάλι του.
«Τί σου είναι η αγάπη τελικά» της Αλκυόνης Παπαδάκη
Ποιοι έφτιαξαν πραγματικά τις πυραμίδες της Αιγύπτου; Μήπως πρέπει να γραφτεί ξανά η ιστορία;
ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΩΝ ΕΠΙΜΗΚΩΝ ΚΡΑΝΙΩΝ
Οι επιστήμονες θεωρούν ότι τα επιμήκη κρανία είναι προϊόν κάποιου περίεργου εθίμου, κατά το οποίο το κεφάλι των εμβρύων δενόταν με τέτοιο τρόπο ώστε η ανάπτυξή του να οδηγήσει στη δημιουργία μιας κωνοειδούς κορυφής.
Εντυπωσιακό στοιχείο είναι η παγκοσμιότητά τους, καθώς επιμήκη κρανία έχουν βρεθεί στην κεντρική Ασία, τον Καύκασο, τη Νορβηγία, τη Γαλλία, τη Μάλτα, το αφρικανικό Κονγκό, την Αίγυπτο αλλά και στην κεντρική και νότια Αμερική !
Όπως και με κάθε ανεξήγητο ή περίεργο φαινόμενο, έτσι και η ύπαρξη των επιμηκών κρανίων έχει θρέψει διάφορες θεωρίες. Κάποιοι συνδέουν τη σχέση του φαινομένου με εξωγήινες επισκέψεις, θεωρώντας ότι οι πρόγονοί μας προσπάθησαν με το έθιμο αυτό να μοιάσουν στους θεούς τους, εξωγήινα όντα που τους επισκέπτονταν από τους ουρανούς. Άλλοι συνδέουν το φαινόμενο με μια μορφή τέχνης και άλλοι στην εξαπάτηση ότι το φερόμενο άτομο έχει μαντικές ή μαγικές δυνατότητες.
Το φαινόμενο των επιμηκών κρανίων, έχει ηλικία 11.000 ετών ή ίσως και να είναι ακόμα αρχαιότερο. Στο αρχαίο Περού οι Νάζκα πίστευαν ότι η Ορεγιόνα, η μάνας της ανθρωπότητας που προσεδαφίστηκε μέσα σ’ένα όχημα φωτεινότερο από τον Ήλιο, είχε τέσσερα δάχτυλα στα χέρια και ένα μακρύ κρανίο, όπως κάποια κρανία που βρέθηκαν στον ναό του Τιαχουανάκο και εκτίθενται στο μουσείο της Λα Πλαζ. Στην αρχαία Αίγυπτο μιλούν για τη θεότητα Tep Zepi (μετάφραση: η αρχή του χρόνου) που κατέβηκε από τους ουρανούς (με μία περίεργη βάρκα) για να ζήσει με τους ανθρώπους ειρηνικά και να χτίσουν μαζί ένα παράδεισο. Μία ιστορία πριν τις μεγάλες πυραμίδες της Αιγύπτου που αναφέρει ότι η Tep Zepi είχε και αυτή μία περίεργη προέκταση στο κρανίο της. Η Βασίλισσα Nefertiti απεικονίζεται με το επιμηκυμένο κρανίο της, που αργότερα αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ότι όντος ήταν υπαρκτό. Ο αρχαίος Φαραώ Akhenaten Amenhoter ο τέταρτος, που βασίλευσε τα έτη 1352-1334π.Χ., αναφέρεται στα κείμενα ως ημίθεος απεσταλμένος από τους θεούς και από τα σχέδια και τις αναπαραστάσεις σε αγάλματα, βλέπουμε στη μορφή του επιμήκη κεφάλι. Σε αρχαιολογικές ανασκαφές που έγιναν στην περιοχή της κοιλάδας των Βασιλέων βρέθηκε η μούμια του, και όντος είχε επιμηκυμένο κρανίο…! Τα αμέσως επόμενα έτη 1333-1324π.Χ. βασίλευσε στην Αίγυπτο ο διάσημος στην εποχή μας νεαρός Φαραώ Τουτανκχαμόν (Tutankhamen) ο οποίος λέγεται ότι ήταν γιός του Akhenaten. Προς έκπληξη των αρχαιολόγων όταν ανοίχτηκε και η δικιά του μούμια, ο Τουτανκχαμόν είχε και αυτός σαν τον πατέρα του μακρύ κρανίο. Γενετική γονιδιακή κληρονομιά ή δέσιμο του κεφαλιού;
Ο αρχαιολόγος Lloyd Pye μελετώντας επιμήκη κρανίο που βρέθηκε στην πόλη Chihuahua του Μεξικού στη δεκαετία του 1930, υποστηρίζει ότι το DNA του κατόχου του κρανίου διαφέρει ελαφρώς από το ανθρώπινο και ότι το κρανίο αυτό περιείχε 2 λίτρα εγκεφαλικής ουσίας έναντι 1,5 λίτρων ενός σύγχρονου. ανθρώπου.

— ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΠΥΡΑΜΙΔΩΝ —
Πυραμίδες υπάρχουν παντού στη Γη. Πως όμως είναι δυνατόν όλοι οι αρχαίοι λαοί της Γης να είχαν πυραμίδες και να τις χρησιμοποιούσαν με τον ίδιο τρόπο, χωρίς καμία επικοινωνία αναμεταξύ τους; Οι ιστορικοί κάνουν λάθος; ή κάποιοι αποκρύπτουν την αλήθεια; Ήρθε η ώρα λοιπόν, να μάθετε μια αλήθεια που δεν γνωρίζατε, μέσα από ιστορικά γεγονότα άγνωστα σε εσάς έως σήμερα…
Από το 10000 π.Χ. έως το 3500 π.Χ. (μια περίοδο καταγεγραμμένη ως »Σκοτεινή εποχή»), οι ιστορικοί παρουσιάζουν τις λιγότερες καταγραφές γεγονότων και εύρεσης αρχαίων αντικειμένων στην ιστορία της ανθρωπότητας. Τα ιστορικά ευρήματα της σκοτεινής εποχής καταστράφηκαν τότε, ώστε να μην μάθει ποτέ κανείς τι συνέβη εκείνο τον καιρό; ή υπάρχουν και αποκρύπτονται μέχρι σήμερα; Η Μασονική πυραμίδα στο δολάριο, με το άγρυπνο μάτι να παρατηρεί, δείχνει ότι κάποιοι άνθρωποι γνωρίζουν όλη την αλήθεια.
« Έχουμε να κάνουμε με ένα μυστήριο που βρίσκεται πέρα από την κοινή λογική.» Δρ. Γκοχέντ, του Πανεπιστημίου του Καΐρου.
Οι πυραμίδες της Γκίζας κατασκευάστηκαν πριν από 4.600 χρόνια, σαν μεταθανάτιο δώρο για τους Φαραώ Χέοπα, Χεφρήνο και Μυκερίνο και είναι πασίγνωστες. Βέβαια και οι υπόλοιπες πυραμίδες της Αιγύπτου αλλά και του Σουδάν είναι εξίσου γνωστές.
Περιέργως, ανάλογες κατασκευές υπάρχουν και στη Λατινική Αμερική, όπου βρίσκονται οι εξίσου διάσημες προκολομβιανές πυραμίδες του Ήλιου και τις Αφροδίτης αλλά και οι λιγότερο γνωστές στη Γουατεμάλα και στο Περού.
Πυραμίδες υπάρχουν επίσης στην Ισπανία, στην Αγγλία, στους Κανάριους νήσους, στην Ινδονησία, στην Τουρκία, στην Ελλάδα στο Άργος, στο βυθό της Ιαπωνίας και μια στην Αυστραλία, στην περιοχή Ballandean, στο Queensland, για την οποία δεν υπάρχει κανένα στοιχείο ή σκοπιμότητα της ύπαρξης της. Εύλογα λοιπόν προκύπτει το ερώτημα αν υπήρξε πράγματι ένας χαμένος μητρικός υπερπολιτισμός ο οποίος διέδωσε σ’ ολόκληρο τον κόσμο την ιδέα των πυραμίδων, εκτός κι αν η εξάπλωσή τους στην αρχαιότητα οφείλεται σε κάποιο άλλο, μυστηριώδη λόγο.
Δεν τελειώνουμε όμως εδώ… Αυτές οι πυραμίδες δεν είναι οι μόνες που υπάρχουν. Οι υπόλοιπες είναι θαμμένες κάτω από τη Γη.
Η πρώτη θαμμένη πυραμίδα φωτογραφήθηκε το 1945, στο τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, στη Κίνα, και αργότερα ανακαλύφθηκαν περισσότερες από 900 στην πεδιάδα του Χιάν και παραμένουν σχεδόν άγνωστες στο δυτικό κόσμο γιατί η κυβέρνηση δεν επιτρέπει ούτε στους τουρίστες ούτε και στους ξένους μελετητές να τις επισκεφτούν.
Κανένας δε γνωρίζει με βεβαιότητα για ποιο σκοπό κατασκευάστηκαν, φαίνεται όμως ότι προορίζονταν για τη φύλαξη των λειψάνων των Κινέζων αυτοκρατόρων, όπως συνέβαινε και με τους Φαραώ της Αιγύπτου. Το 1994, ο Hartwig Hausdorf, ερευνητής και συγγραφέας, πήρε με ειδική άδεια από τον Chen Jian Li, υψηλό αξιωματούχο της Κίνας, μια πρόσκληση να επισκευθεί τη συγκεκριμένη περιοχή. Ήρθε σε επαφή με αρχαιολόγους του Πανεπιστημίου Bei Jing, ωστόσο αυτοί δεν ήθελαν να δώσουν στοιχεία και έκταση στο θέμα. Παρ’ όλα αυτά, ο Hausdorf κατάφερε να επισκευθεί τις πυραμίδες και να ανακαλύψει στις αναλύσεις στη περίμετρο του εδάφους τους, μια ανεξήγητη περιεκτικότητα υδραργύρου στο χώμα, όμως δεν μπόρεσε να ανανεώσει την άδειά του για τις έρευνες που πραγματοποιούσε. Άμεσα η κινέζικη κυβέρνηση φύτεψε ταχείας ανάπτυξης κωνοφόρα πάνω στις πυραμίδες, έτσι ώστε σε 20 χρόνια κανείς να μη μπορεί να πει εάν πρόκειται για πυραμίδες ή για φυσικούς λοφίσκους με δέντρα. Στους γύρω χώρους που περιβάλλουν τη Μεγάλη Λευκή Πυραμίδα, με ύψος γύρω στα 300 μέτρα, η κυβέρνηση έφτιαξε μια βάση εκτόξευσης πυραύλων του διαστημικού προγράμματος της χώρας και φυσικά η περιοχή απαγορεύεται στους επισκέπτες.
Επίσης, εντύπωση στους αρχαιολόγους κάνουν κάποια αγαλματίδια που βρέθηκαν στη Κίνα, που μοιάζουν με την Αιγυπτιακή Σφίγγα και αποδεικνύουν κοινά πολιτισμικά αλλά και θρησκευτικά πιστεύω. Ομοιότητες υπάρχουν και με αγάλματα μυθικών πλασμάτων της αρχαίας Ελλάδας και της Βαβυλώνας .
Το 2006, πέντε τεράστιες θαμμένες πυραμίδες βρέθηκαν στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η Βοσνιακή Πυραμίδα του Ήλιου, με το ύψος 220 μέτρων, και η Βοσνιακή Πυραμίδα της Σελήνης, 190 μέτρα, είναι πολύ υψηλότερες από την Μεγάλη Πυραμίδα της Αιγύπτου, η οποία ήταν αρχικά 147.
Υπάρχουν επίσης πολλά βουνά που έχουν τέλειο σχήμα πυραμίδων, σε μυθικές διαστάσεις. Αν αυτά τα βουνά είναι όντος πυραμίδες, σίγουρα δεν χτιστήκαν από ανθρώπους. Το τεράστιο μέγεθός τους είναι απαγορευτικό και για κατασκευή σημερινής εποχής. Ακόμα όμως δεν έχει αναλάβει κανείς το έργο της ανασκαφής αυτών των βουνών για να διαπιστωθεί η αλήθεια, εκτός ενός που αναφέραμε πριν, η Βοσνιακή Πυραμίδα του Ήλιου. Μερικά από αυτά τα όρη είναι στο Piediluco και στη Μontevecchia στην Ιταλία, το Rtanj στη Σερβία, ο Ταΰγετος στην Ελλάδα, 2 όρη στο Vladivostok της Ρωσσίας, σε Κορέα και Ανταρκτική.
Αξιοπερίεργες είναι και αρκετές αποστάσεις τους. Η βοσνιακή Πυραμίδα του Δράκου, με τις άλλες δύο (ο ήλιος και το φεγγάρι) αποτελούν το ιδανικό τρίγωνο με απόσταση 2,2 χιλιομέτρων. Επίσης αν ενώσουμε με γραμμές, τη πυραμίδα της Βοσνίας με της Γκίζας, τις θαμμένες πυραμίδες της κεντρικής Ιταλίας μεταξύ τους και την θαμμένη πυραμίδα της Κροατίας στη Πούλα με την κορυφή του Ταΰγετου που μοιάζει με πυραμίδα, τότε σχηματίζονται 3 παράλληλες ευθείες με ίση απόσταση μεταξύ τους.
Ο Ηρόδοτος γράφει πως οι πυραμίδες κατασκευάστηκαν το 11.000π.Χ. περίπου, ο Άραβας Αλ Μασούντι γράφει πως κατασκευάστηκαν από τον Σείριο το 10.000. Μήπως τα κτίσματα αυτά αποτελούν έργα ενός και μόνο πολιτισμού, υπερπροηγμένου κάποτε, αλλά εξαφανισμένου εδώ και χιλιάδες χρόνια ή μήπως είναι έργα μιας εξωγήινης φυλής που αποίκησε κάποτε τη Γη; Μυστήρια που παραμένουν άλυτα…
Η ομάδα του UFO’s & Aliens Truth (Greek community) μετά από τη παρουσίαση όλων αυτών των άγνωστων στοιχείων έως σήμερα, βγάζει το συμπέρασμα (με ένα μεγάλο ΊΣΩΣ μπροστά), ότι δεν αποκλείεται την ‘’Σκοτεινή εποχή’’ να υπήρχε συνύπαρξη με έναν εξωγήινο υπερπολιτισμό που οδήγησε την ανθρωπότητα σε μια τεχνολογική αλλά και πολιτισμική εξέλιξη που μάλλον είχε τραγικό τέλος γιατί οι αρχαίοι προγονοί μας δεν ήταν έτοιμοι γι΄αυτό το τόσο μεγάλο βήμα. Συνύπαρξη με εξωγήινο πολιτισμό δεν μαρτυρεί μόνο το παγκόσμιο φαινόμενο των πυραμίδων αλλά και οι κοινές πολιτισμικές συνήθειες αρχαίων λαών σε διαφορετικές ηπείρους, η ιστορία της χαμένης Ατλαντίδας, θεότητες σε όλο τον κόσμο που κατοικούσαν στους ουρανούς, τοιχογραφίες αλλά και εκατοντάδες αρχαιολογικά ευρήματα. Κανείς δεν γνωρίζει αν τα στοιχεία της συνύπαρξης με τους ‘’θεούς των ουρανών’’ καταστράφηκαν με την αποχώρησή τους ή αποκρύφτηκαν από κάποιους που τα κρύβουν επιμελώς έως σήμερα. Γεγονότα και στοιχεία που δείχνουν αν οι ‘’θεοί των ουρανών’’, συνεχίζουν να μας παρατηρούν σιωπηλά ή να μας καθοδηγούν μυστικά. Ίχνη όμως έμειναν και οι πυραμίδες του κόσμου θα είναι πάντα εκεί για να μας θυμίζουν ότι κάτι, πέρα από κάθε λογική, συνέβαινε εκείνα τα χρόνια.
Κλείνοντας, θα θέλαμε να σας αναφέρουμε ότι δεν μπορεί να είναι τυχαίο που σε όλο το ηλιακό σύστημα έχουν ανακαλυφθεί πυραμίδες μόνο σε Γή και Άρη.
Δεν μπορεί να είναι τυχαίο επίσης, που οι πυραμίδες της Γκίζας αλλά και οι πυραμίδες του Άρη με το μεγάλο πρόσωπο στη Κυδωνία, να είναι χτισμένες με βάση τις αποστάσεις των αστερισμών του Ωρίωνα.

—- ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΑΝΤΟΥ ΣΤΗ ΓΗ —-
Αν νομίζατε έως σήμερα ότι πυραμίδες υπάρχουν μόνο στην Αίγυπτο, κάνετε λάθος!!! Πυραμίδες υπάρχουν διάσπαρτες σε όλο το πλανήτη. Διαφορετικοί πολιτισμοί, σε διαφορετικές ηπείρους έχτιζαν πυραμίδες και τις χρησιμοποιούσαν σαν ναούς ή τάφους.
Πως γίνετε όμως όλοι αυτοί οι πολιτισμοί, χωρίς να επικοινωνούν μεταξύ τους, να έχουν όλοι τους, τέλειες πυραμίδες και να τις χρησιμοποιούν σχεδόν με τον ίδιο τρόπο; Μήπως η ιστορία κάνει λάθος; Μήπως ο Κολόμβος δεν ήταν ο πρώτος που ταξίδεψε στην Αμερική; Μήπως όλοι οι λαοί, χιλιάδες χρόνια πριν, ήταν πιο τεχνολογικά ανεπτυγμένοι, επικοινωνούσαν μεταξύ τους, και οι σύγχρονοι ιστορικοί το αγνοούν; Μήπως ένας εξωγήινος υπερπολιτισμός (οι λεγόμενοι θεοί των πολιτισμών) ένωνε τους λαούς μεταξύ τους; Με αυτά θα ασχοληθούμε σε επόμενο άρθρο…
Σήμερα θα σας αποδείξουμε την ύπαρξη αρκετών πυραμίδων (που πολλές είναι θαμμένες κάτω από το χώμα), μέσα από το Google maps ή το Google earth που έχουν χαρτογραφήσει από δορυφόρο την επιφάνεια του πλανήτη, αρκεί να βάλετε στο search, τις συντεταγμένες που σας δίνουμε πάνω από κάθε φωτογραφία. Δείτε λοιπόν, με τα μάτια σας, μερικές από αυτές…
Giza’s_Pyramids: 29.973610, 31.131384
Teti+Userkaf_Egypt_Pyramids: 29.869278, 31.216115
Neferirkate_Egypt_Pyramids: 29.895951, 31.203250
Red+Bent_Egypt_Pyramids: 29.805244, 31.20595
Noubian_Pyramids: 16.936948, 33.749784
Sudan_Pyramids: 18.536779, 31.82311
Chinas_Pyramids: 34.338498, 108.565603
Chinas2_Pyramids: 34.363813, 108.635234
Chinas3_Pyramids: 34.341847, 108.600558
Xian_chinas_Pyramids: 34.398857, 108.747266
Mexico_Sun_Pyramid: 19.689316, -98.845761
Mexico_Itza_Pyramids: 20.682189, -88.568797
Piediluco_Italy_Pyramid: 42.532, 12.75821
Montevecchia_Italy_Pyramid: 45.727755, 9.370145
Australia_Pyramid: -28.815042, 151.851251
—- ΧΑΡΤΕΣ 6000 ΕΤΩΝ, ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΟΥΝ ΣΩΣΤΑ ΤΗ ΓΗ —-
Ένα κομμάτι ενός παλιού χάρτη ανακαλύφθηκε τυχαία τον Νοέμβριο του 1929 από τον Καλίλ Εντέμ, διευθυντή του Εθνικού Μουσείου της Τουρκίας. Η έρευνα έδειξε πως ήταν ένα αυθεντικό έγγραφο χάρτη ακριβείας, που σχεδιάστηκε το 1513 πάνω σε δέρμα γαζέλας, από τον Πίρι Ρέις, ναύαρχο του τότε τουρκικού στόλου. Ο Ρέις εξηγεί σε μια από τις σημειώσεις του, στο περιθώριο του χάρτη, ότι τον σχεδίασε χρησιμοποιώντας περίπου είκοσι χάρτες της εποχής του από όλα τα μέρη της γης, με συντεταγμένες από 8 χάρτες εποχής Μεγάλου Αλεξάνδρου και αρχαίας Αιγύπτου που βρήκε σε έναν ιερό ναό της ανατολής. Το εντυπωσιακό στο χάρτη του Ρέις είναι ότι σε σύγκριση με χάρτες της εποχής μας, είναι 99% ακριβής. ‘Όπως ξέρουμε όλοι, η Γη δεν είναι επίπεδη άλλα σφαιρική. Οπότε επίπεδα μπορεί να απεικονιστεί με διάφορους τρόπους, οι οποίοι δεν δείχνουν την απόλυτη αλήθεια αλλά βολεύουν σε βιβλία και χάρτες. Ένας ακόμα τρόπος είναι και η σφαιρική επιπεδοποίηση. Σκεφτείτε ότι πιέζετε τη Γή με την παλάμη σας και προσπαθείτε να την λιώσετε πάνω σε ένα τραπέζι. Μετά από έντονη πίεση θα γίνει ένας επίπεδος κύκλος, που στο κέντρο του, η εικόνα θα είναι κανονική, αλλά στις άκρες του, η εικόνα θα έχει απλωθεί περιμετρικά. Αν χρησιμοποιήσουμε αυτό το τρόπο, αλλά στο κέντρο του κύκλου βάλουμε την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, οι ακτές του σημερινού χάρτη ταιριάζουν σχεδόν απόλυτα με τις ακτές από τον χάρτη του Ρεις. Άρα η αρχαία μέθοδος και οι συντεταγμένες που χρησιμοποίησε ο Ρέις είναι σωστές! Τότε και οι αρχαίοι χάρτες από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και της αρχαίας Αιγύπτου θα πρέπει να είναι και αυτοί σωστοί!
Οι χάρτες δόθηκαν προς μελέτη στον Αμερικάνο χαρτογράφο Άρλιγκτον Μάλερυ ο οποίος ανακάλυψε πως ήταν απόλυτα ακριβείς, όχι μόνο στο χώρο της Μεσογείου και της Νεκράς Θάλασσας αλλά περιείχαν ακόμη περιοχές της Γης, σχεδιασμένες με τρομερή ακρίβεια προσέγγισης, σαν και αυτές της Βορείου και Νοτίου Αμερικής, καθώς και το διάγραμμα της Ανταρκτίδος, δημιουργώντας έτσι τεράστια ερωτηματικά για την προέλευση των χαρτών, αφού μόλις το 1952 ανακαλύφθηκαν στην Ανταρκτική οροσειρές, οι οποίες βρίσκονταν ήδη σημειωμένες στους χάρτες που ανακάλυψε ο Ρέις!! Οι χάρτες επίσης, δεν απεικονίζουν μόνο το περίγραμμα των ηπείρων αλλά περιέχουν και την τοπογραφία. Οροσειρές, νησιά, ποτάμια, ήταν σημειωμένα με την μεγαλύτερη ακρίβεια. Ο καθηγητής Τσάρλς Χαπγκουντ το 1960 αναφέρει ότι οι χάρτες πρέπει να σχεδιάστηκαν μετά από παρατήρηση από πάρα πολύ μεγάλος ύψος, με γνώσεις σφαιρικής τριγωνομετρίας και γνώση της μεθόδου της αζιμουθιακής προβολής των ίσων αποστάσεων. Σημερινοί αστρονόμοι υπολογίζουν την σχεδίαση των χαρτών από τις συντεταγμένες τους, περίπου το 3.772 π.Χ. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πέταγαν χιλιάδες μέτρα ψηλά και είχαν όλες αυτές τις γνώσεις το 3.772 π.Χ; Αν κάτι τέτοιο συμβαίνει πραγματικά, τότε το μυστήριο της ακρίβειας του χάρτη, χρειάζεται την ύπαρξη ενός προηγμένου τεχνολογικά πολιτισμού. Ο θρύλος λέει πως κάποιος «θεός» χάρισε αυτούς τους χάρτες σε έναν αρχιερέα. Άραγε…»θεός» είχε δώσει πριν 6.000 χρόνια τέτοιους χάρτες ακριβείας στον άνθρωπο;
Πηγή:UFO’s & ALIENS TRUTH (Greek Community)https://www.facebook.com/group.php?gid=49231617855
Ο ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ ΠΕΛΛΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΕ ΠΟΥ ΔΙΕΞΑΓΕΤΑΙ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Ο
Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας Θεόδωρος Θεοδωρίδης στη Συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού
Λαϊκού Κόμματος της Επιτροπής Περιφερειών της Ε.Ε. στη Θεσσαλονίκη
Στη Συνεδρίαση της ομάδας του Ευρωπαϊκού
Λαϊκού Κόμματος της Επιτροπής Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με θέμα «Ο ρόλος των Περιφερειακών και Τοπικών Αρχών
της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην αντιμετώπιση της Προσφυγικής Κρίσης: Η κοινή μας
πρόκληση, η συλλογική μας απάντηση» συμμετέχει ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κ. Θεόδωρος Θεοδωρίδης. Η εκδήλωση
πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη, έδρα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.
Στο πλαίσιο της συνεδρίασης τοποθετούνται ο
Περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας και οικοδεσπότης της διοργάνωσης κ.
Απόστολος Τζιτζικώστας, ο Πρόεδρος της
Ομάδας του ΕΛΚ στην Επιτροπή των Περιφερειών της Ε.Ε. Michael Schneider, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ.
Κυριάκος Μητσοτάκης ενώ, κεντρική ομιλία πραγματοποιεί ο Επίτροπος Μετανάστευσης,
Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας της Ε.Ε. κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος.
Στο πλαίσιο της
διοργάνωσης ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Θεοδωρίδης έχει συναντήσεις με
κορυφαία στελέχη του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμμματος, με μέλη του Ευρωπαϊκού
Κοινοβουλίου, ενώ, θα συνομιλήσει με τον Έλληνα Επίτροπο κ. Αβραμόπουλο καθώς
και με τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας κ. Μητσοτάκη. Επίσης, στο πλαίσιο των
παράλληλων εκδηλώσεων ο κ. Αντιπεριφερειάρχης παρέστη στο επίσημο δείπνο
προς τιμήν του Προέδρου του Ε.Λ.Κ. το οποίο πραγματοποιήθηκε χθες βράδυ.
Στη συνεδρίαση συζητούνται
η ευρωπαϊκή στρατηγική και οι προτάσεις του Ε.Λ.Κ. για την μετανάστευση, τα
αίτια καθώς και ο σημαντικός ρόλος των Περιφερειών στο θέμα αυτό. Ακόμη, στο
πλαίσιο της θεματικής ενότητας της ανθρωπιστικής βοήθειας και της αντιμετώπισης
της ανθρωπιστικής κρίσης παρουσιάζονται οι τελευταίες εξελίξεις και οι
βέλτιστες πρακτικές αντιμετώπισης του προβλήματος.
Κατάσταση Πληρωμής των δικαιούχων της Δράσης 3.1 Διατήρηση Απειλούμενων Αυτόχθονων φυλών αγροτικών ζώων
Ανάρτηση Καταστάσεων Πληρωμής για την Δράση 3.1 Διατήρηση Απειλούμενων
Αυτόχθονων φυλών αγροτικών ζώων, ανειλημμένες υποχρεώσεις του Μέτρου 2.1.4. «Γεωργοπεριβαλλοντικές
Ενισχύσεις» του ΠΑΑ 2007-2013, για το έτος εφαρμογής 2013 (1ο
έτος).
Ανακοινώνεται
ότι σήμερα Tετάρτη 14-9-2016 αναρτήθηκε στον χώρο ανακοινώσεων της
Δ/νσης Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Π.Ε. Πέλλας (2ος όροφος ,
Διοικητήριο, 'Εδεσσα) και στο Τμήμα Γεωργικής Ανάπτυξης Αριδαίας (Αγροτικό
Κτηνιατρείο, 1Ο χλμ. Αριδαίας – Τσακώνων) Κατάσταση Πληρωμής των δικαιούχων της
Δράσης 3.1 Διατήρηση
Απειλούμενων Αυτόχθονων φυλών αγροτικών ζώων για το έτος
εφαρμογής 2013 (1ο έτος), προκειμένου να λάβουν γνώση οι
ενδιαφερόμενοι.
Οι
καταστάσεις περιλαμβάνουν 10 δικαιούχους με συνολικό ποσό πληρωμής 149.395,0
€.
Για
οποιαδήποτε πληροφορία οι δικαιούχοι και ενδιαφερόμενοι μπορούν να
απευθύνονται στο Τμήμα Γεωργικής
Ανάπτυξης Αριδαίας (Αγροτικό Κτηνιατρείο, 1Ο χλμ. Αριδαίας –
Τσακώνων, τηλ. 2384021330).
Ο Δ/ΝΤΗΣ
ΤΡΥΦΩΝ
ΤΣΑΝΤΑΚΗΣ
Κατάσταση Πληρωμής των δικαιούχων της Δράσης 1.2 Βιολογική Κτηνοτροφία
Ανάρτηση Καταστάσεων Πληρωμής για την Δράση 1.2 Βιολογική Κτηνοτροφία του Μέτρου Μ11 «Βιολογικές Καλλιέργειες '' του Προγράμματος
Αγροτικής Ανάπτυξης (Π.Α.Α.) 2014-2020, ανειλημμένες υποχρεώσεις του Μέτρου
2.1.4. «Γεωργοπεριβαλλοντικές Ενισχύσεις» του ΠΑΑ 2007-2013, για το έτος εφαρμογής 2012 (1ο έτος).
Ανακοινώνεται
ότι σήμερα Τετάρτη 14-9-2016 αναρτήθηκε
στον χώρο ανακοινώσεων της Δ/νσης Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της
Π.Ε. Πέλλας (2ος όροφος , Διοικητήριο, 'Εδεσσα) και στο Τμήμα Γεωργικής
Ανάπτυξης Αριδαίας (Αγροτικό Κτηνιατρείο, 1Ο χλμ. Αριδαίας –
Τσακώνων) Κατάσταση Πληρωμής των
δικαιούχων της Δράσης 1.2 Βιολογική Κτηνοτροφία για το έτος εφαρμογής 2012 (1ο
έτος), προκειμένου να λάβουν γνώση οι ενδιαφερόμενοι.
Οι
καταστάσεις περιλαμβάνουν 4 δικαιούχους με συνολικό ποσό πληρωμής 15.235,69
και 8.203,82 €.
Για
οποιαδήποτε πληροφορία οι δικαιούχοι και ενδιαφερόμενοι μπορούν να
απευθύνονται στο Τμήμα Γεωργικής
Ανάπτυξης Αριδαίας (Αγροτικό Κτηνιατρείο, 1Ο χλμ. Αριδαίας –
Τσακώνων, τηλ. 2384021330).
Ο Δ/ΝΤΗΣ
ΤΡΥΦΩΝ
ΤΣΑΝΤΑΚΗΣ
Πέμπτη 15 Σεπτεμβρίου 2016
Γιάννης Σηφάκης : Με πυρετώδεις ρυθμούς μπαίνει πρώτη φορά η Πέλλα στο πρόγραμμα δωρεάν διάθεσης φρούτων σε ευπαθείς ομάδες
Γιάννης Σηφάκης: Με πυρετώδεις ρυθμούς οι αγρότες της Πέλλας ξεκίνησαν την ένταξη τους στο πρόγραμμα της επισιτιστικής βοήθειας. Βλέπουν τα πρώτα αποτελέσματα.
Συμβάσεις με Αντιπεριφέρεια Πέλλας, Κρήτη, Δυτική Μακεδονία και νησιά του Βορείου Αιγαίου για διάθεση δαμάσκηνων και ροδάκινων σε ευπαθείς ομάδες
Ο νεοϊδρυθείς Σύνδεσμος Εκπροσώπησης Αγροτικών Συνεταιρισμών Πέλλας πρωτοστατεί στην μεγάλη προσπάθεια.
Υπεγράφη η υπουργική απόφαση για την χυμοποίηση
Κάλλιο αργά παρά ποτέ!! Οι αγρότες της Πέλλας άκουσαν τις εκκλήσεις του βουλευτή και οργάνωσαν την ένταξη τους, για πρώτη φορά, στο πρόγραμμα της επισιτιστικής βοήθειας που θα βοηθήσει σημαντικά το εισόδημα τους και την απορρόφηση προϊόντων που δυσκολεύονται να πωληθούν. Χαρακτηριστικά τα δαμάσκηνα πληρώνονται από το πρόγραμμα 34 λεπτά το κιλό και επιπλέον 20 λεπτά στην ομάδα παραγωγών ή στον μεμονωμένο που εντάσσεται. 47 λεπτά ( 27 λεπτά το προϊόν και 20 λεπτά στην Ο.Π.) το ροδάκινο ( που από 01/01/2017 θα πληρώνεται 37 λεπτά το προϊόν συν 20 λεπτά για την Ο.Π.).
Φαίνεται ότι οι ποσότητες που τελικά θα διακινηθούν φέτος από την Πέλλα μέσω του προγράμματος θα ξεπεράσουν κάθε πρόβλεψη με δεδομένη την μηδενική ( ως τώρα) ένταξη της. Και η Πέλλα θα είναι – σίγουρα- έτοιμη για το πρόγραμμα της επόμενης χρονιάς.
Η αξιοποίηση των προγραμμάτων, η οργάνωση των αγροτών, η εκπροσώπηση τους και η συμμετοχή τους στις διεπαγγελματικές οργανώσεις μαζί με την παραγωγή ποιοτικών προϊόντων είναι ο μόνος δρόμος για την υγιή ανάπτυξη της αγροτικής οικονομίας και την ουσιαστική ενίσχυση του εισοδήματος των αγροτών.
Όταν ο Μακεδόνας λέει "ΟΧΙ" !!!
Το καλοκαίρι του 2010, ο μορφωτικός σύλλογος Προμάχων "ΟΙ ΠΡΟΜΑΧΟΙ" βρέθηκε στην Γερμανία, σε ένα θέατρο που έφτιαξε με δικούς της πόρους η εκεί Ελληνική κοινότητα και παρουσίασε με τα τμήματά του, Ελληνικούς, Μακεδονικούς και Θρακιώτικους παραδοσιακούς χορούς, μαγεύοντας τους εκατοντάδες παρευρισκόμενους στο "Ελληνικό Πανηγύρι".
Σε μια ανάπαυλα της εκδήλωσης, κι ενώ οι χορευτές και οι οργανοπαίκτες κάθισαν στα γύρω κιόσκια και στέγαστρα, για να δροσιστούν και να ξαποστάσουν λίγο, κάποιος "άγνωστος" επισκέπτης, πλησίασε το τραπέζι όπου κάθονταν οι οργανοπαίκτες και απευθυνόμενος, μιλώντας την τοπική μας διάλεκτο, στον κορνετίστα της μπάντας Γιάννη Βέσκο, του ζήτησε να παίξει με το κλαρίνο που κρατούσε, μια παραγγελιά.
Σας παραθέτουμε αυτούσιο τον διάλογο:
"Άγνωστος"- Σφύριξε, μάνα μου, το Μακεντόντσκο Ντέβοϊτσε*, μπορείς;
Και η άμεση ευγενέστατη απάντηση του Γιάννη, ήρθε να τον κατακεραυνώσει.
"Γιάννης"- Α, όχι , το Μακεντόντσκο Ντέβοϊτσε ΟΧΙ, δεν μπορώ. Θα παίξω το Ντομάκινε!
"Άγνωστος" (αποσβολωμένος από την απάντηση και με την ουρά στα σκέλια)- Ω, εντάξει, οκ.
Αυτές είναι αποστομωτικές απαντήσεις, αυτές είναι οι άμυνες, που θα πρέπει να προβάλουν ΟΛΟΙ όσοι διαχειρίζονται τα της ιστορίας μας και της παράδοσής μας, για να πάψει και ο κάθε αμαθής και παραπληροφορημένος να συγχέει τα γνήσια ακούσματα, που μας κληροδότησαν οι πρόγονοί μας, με τα "άλλα"....
ΕΎΓΕ ΓΙΑΝΝΗ !
Δείτε όλο το βίντεο της εκδήλωσης
Σ.Σ. Ο επίμαχος διάλογος είναι στο 16.06 του βίντεο
* =http://promahi-nea.blogspot.gr/2012/12/blog-post_7211.html
Ευχαριστίες στον Α. Μ.
Μετράει τις πληγές της η Π.Ε. Πέλλας μετά από τη σφοδρή βροχόπτωση των προηγούμενων ημερών
Αντιπεριφερειάρχης
Πέλλας Θ. Θεοδωρίδης: Οι υπηρεσίες καταγράφουν τις ζημιές και προχωρούν άμεσα
όλες οι ενέργειες για την αποκατάσταση των βλαβών
Τα ακραία καιρικά φαινόμενα και οι έντονες
βροχοπτώσεις που ξέσπασαν την προηγούμενη Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου και διήρκησαν
μέχρι και την Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2016 προκάλεσαν σοβαρά προβλήματα στις
δημόσιες υποδομές σχεδόν σε όλη την επικράτεια της Π.Ε. Πέλλας.
Συγκεκριμένα, την Τετάρτη 7 Σεπτεμβρίου, μετά από επείγων αίτημα που υποβλήθηκε προς
τον Αντιπεριφερειάρχη Πέλλας κ. Θεόδωρο Θεοδωρίδη, από τον Διευθυντή του
Υδροηλεκτρικού Σταθμού Άγρα κ. Ιωάννη Κρουσταλλακίδη, για τη λήψη μέτρων
εκτάκτου ανάγκης, μετά από την άνοδο της στάθμης του νερού στην τεχνητή λίμνη
του Άγρα σε σημείο επικινδυνότητας, συγκλήθηκε το Συντονιστικό Όργανο Πολιτικής
Προστασίας (ΣΟΠΠ), σε έκτακτη συνεδρίαση.
Το ΣΟΠΠ διαχειρίστηκε επιτυχώς την κατάσταση,
θέτοντας σε ελεγχόμενη λειτουργία το έργο αντιπλημμυρικής προστασίας του Δήμου
Έδεσσας, σε συνεννόηση με το Δήμο Σκύδρας ο οποίος στις περιπτώσεις των έντονων
βροχοπτώσεων κινδυνεύει με πλημμύρες καθώς στην περιοχή αυτή συγκεντρώνονται
τόσο τα νερά της Έδεσσας, όσο και της Αλμωπίας.
Σοβαρά προβλήματα όμως δημιουργήθηκαν και στο
υδρολογικό δίκτυο και σε γέφυρες της Π.Ε. Πέλλας. Μετά από διαδοχικές αυτοψίες
που πραγματοποιήθηκαν από τη Διεύθυνση Τεχνικών Έργων, σε συνεργασία με το
Τμήμα Πολιτικής Προστασίας της Π.Ε. Πέλλας, τις Τεχνικές Υπηρεσίες των Δήμων,
την Αστυνομία, την Πυροσβεστική Υπηρεσία, τη ΙΙ Μ/Κ Μεραρχία, τη ΔΕΔΔΗΕ,
εθελοντές και άλλους φορείς καταγράφηκαν τα προβλήματα και έχουν ξεκινήσει οι
απαραίτητες ενέργειες για την αποκατάσταση των καταστροφών.
Ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κ. Θεόδωρος
Θεοδωρίδης, βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στις περιοχές που επλήγησαν και
συντόνισε το έργο των επειγουσών ενεργειών για την ελαχιστοποίηση της
επικινδυνότητας από τη φυσική καταστροφή. Όπως αναφέρει σε δήλωσή του
«Προχωράει άμεσα η πλήρης καταγραφή του μεγέθους της καταστροφής και των
σημείων στα οποία χρειάζεται να παρέμβουμε άμεσα. Υπάρχει ένα πλάνο άμεσων
δράσεων για την εξάλειψη της επικινδυνότητας (σωστικές εργασίες) και, στη
συνέχεια, η δρομολόγηση των αναγκαίων έργων αποκατάστασης των βλαβών στις
δημόσιες υποδομές. Η Περιφέρεια έχει κάνει πολύ καλή δουλειά στον τομέα αυτό,
με την έκδοση Μνημονίων Ενεργειών, Πρότυπων εγγράφων και την ανάπτυξη μίας
κουλτούρας άμεσης κινητοποίησης και συνεργασίας στην οποία ανταποκρίνονται όλοι
οι εμπλεκόμενοι φορείς του τοπικού και περιφερειακού μηχανισμού πολιτικής
προστασίας. Επομένως, τις προσεχείς ημέρες προχωρούν οι αναγκαίες ενέργειες
προκειμένου να αρθεί η επικινδυνότητα και να είμαστε σίγουροι για την ασφάλεια
των κατοίκων και της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας. Με την ευκαιρία, αξίζει
να τονίσουμε τη σημασία των μεγάλων έργων διαχείρισης των υδρολογικών πόρων της
Πέλλας με τη τεχνητή λίμνη του Άγρα, την Τάφρο 66 και την αποξήρανση της λίμνης
των Γιαννιτσών και διάνοιξη του Λουδία. Μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος για το
ποια θα ήταν η κατάσταση σήμερα αν δεν είχαν γίνει αυτά τα μεγαλόπνοα έργα των
περασμένων δεκαετιών, τα οποία οφείλουμε να συντηρήσουμε και να αναβαθμίσουμε.
Να θυμίσω εδώ ότι δύο από τα μεγαλύτερα αναπτυξιακά έργα που υλοποιούνται αυτή
τη στιγμή στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας είναι η αντιπλημμυρική θωράκιση της
Αλμωπίας και η Αντιπλημμυρική θωράκιση του Δήμου Πέλλας (Τάφρος Τσιναρλί), ενώ
έχουν υλοποιηθεί σημαντικά έργα στην Άψαλο, Πολυκάρπη, Μεσσιανό, κ.ά. Σε
συνεργασία με τον Αντιπεριφερειάρχη Ημαθίας κ. Καλαïτζίδη, ζητήσαμε τον
καθαρισμό της Τάφρου 66 και του ποταμού Λουδία και καταφέραμε και εντάξαμε
μέρος του καθαρισμού του Λουδία στην περιοχή της Κρύας Βρύσης με κόστος περίπου
1.000.000 ευρώ. Η πολιτική προστασία
εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική προτεραιότητα του Αναπτυξιακού μας
Προγραμματισμού μαζί με τα υπόλοιπα μεγάλα έργα υποδομών που χρειάζεται η Πέλλα
στο δρόμο για τη βιώσιμη ανάπτυξη.»
Μία σύνοψη της εικόνα των βλαβών στις
δημόσιες υποδομές παρουσιάζει το επόμενο απόσπασμα από Τεχνική Έκθεση της
Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων της Π.Ε. Πέλλας:
Δήμος
Αλμωπίας
·
Τ.Κ Τσάκων - Στο 2ο
χλμ. Επαρχιακής οδού Αριδαίας - Πολυκάρπης στη γέφυρα επί του χειμάρρου
"Ασπροπόταμος - Μπέλιτσα" παρατηρήθηκαν ρηγματώσεις στο πεζοδρόμιο
και στο ακρόβαθρο. Ανάντη και κατάντη της γέφυρας παρατηρήθηκε κατάρρευση των
αναχωμάτων μετά από υποσκαφή.
·
Τ.Κ
Λουτρακίου
- Στο 16ο χλμ. Επαρχιακής οδού Αψάλου - Λουτρακίου στη γέφυρα επί του χειμάρρου
"Θερμοπόταμος - Τόπλιτσα" καταστράφηκε ολοσχερώς ο αναβαθμός ανάντη
της γέφυρας. Στο 9ο χλμ. Επαρχιακής οδού Αριδαίας - Λουτρακίου στη γέφυρα επί
του χειμάρρου "Μαυροπόταμος - Τσαρνάκα" το ύψος του πυθμένα έχει
ανέλθει λόγω συσσώρευσης φερτών, με αποτέλεσμα το ελεύθερο ύψος κάτω από τη
γέφυρα να είναι της τάξης του 1,5m. Στο σημείο
αυτό να τονιστεί ότι κατάντη της γέφυρας και για μήκος της τάξης του 1,5χλμ έως
τη συμβολή του χειμάρρου “Μαυροποτάμου” με το χείμαρρο "Ασπροπόταμο"
παρατηρείται συσσώρευση φερτών με αποτέλεσμα την αλλοίωση της μηκοτομής του
πυθμένα σε όλο το μήκος του χειμάρρου
·
Τ.Κ Όρμας - Στο 14ο
χλμ. Επαρχιακής οδού Αψάλου - Λουτρακίου στη γέφυρα επί του χειμάρρου
"Ασπροπόταμος - Μπέλιτσα" παρατηρήθηκε ολοσχερής καταστροφής της
κοιτόστρωσης της γέφυρας στο ένα φάτνωμα. Επιπλέον ανάντη της γέφυρας
παρατηρήθηκε πτώση της "ποδιάς"- θεμελίου υφιστάμενων συρματοκιβωτίων
·
Τ.Κ Προμάχων - Στο 5ο
χλμ. Επαρχιακής οδού Αριδαίας - Προμάχων στη γέφυρα επί του χειμάρρου
"Μεγάλο Ρέμα - Σόσιτσα" παρατηρήθηκε ολοσχερής καταστροφής της κοιτόστρωσης
της γέφυρας στο ένα φάτνωμα.
·
Τ.Κ
Σαρακηνών-
Στο 2ο χλμ. Δημοτικής οδού
Σαρακηνών - Κορυφής στο τεχνικό
επί του χειμάρρου "Γριάς ρέμα" παρατηρήθηκε υπερχείλιση προκαλώντας
φθορές στο οδόστρωμα και υποσκαφή των πτερυγότοιχων.
·
Δ.Κ Αριδαίας - Στο 2ο χλμ. Επαρχιακής οδού Αριδαίας -
Έδεσσας στη γέφυρα επί του χειμάρρου " Ασπροπόταμος - Μπέλιτσα " το
ύψος του πυθμένα έχει ανέλθει λόγω συσσώρευσης φερτών, με αποτέλεσμα το
ελεύθερο ύψος κάτω από τη γέφυρα να είναι της τάξης του 1,5m.
Δήμος Πέλλας
·
Δ.Ε Κύρρου -
Παρατηρήθηκε περαιτέρω διάβρωση
και ταπείνωση του πυθμένα του χειμάρρου
"Γραμμόσκα" με αποτέλεσμα την εξ' ολοκλήρωση αποκάλυψη του
ορθογωνικού αγωγού από σκυροδέμα του ΤΟΕΒ Μυλοτόπου κατάντη της γέφυρας πού
είχε καταρρεύσει το 2015.Απαιτείται η μηκοτομική αποκαταστάση του
χειμάρρου και αντικατάσταση της γέφυρας.
Δήμος Σκύδρας
·
Τ.Κ.
Λιποχωρίου – Αστοχία αναχώματος πλησίον της γέφυρας.
"Όταν η καρδιά και ο νους πάρουν φωτιά από ένα μεγάλο θέλω…" – Χ. Μπουκάι
Από νωρίς το πρωί η μητέρα είχε αφήσει τα παιδιά στη Μαρίνα, μια νέα δεκαοχτώ χρόνων, την οποία έπαιρνε κάποιες φορές για λίγες ώρες προκειμένου να τα προσέχει με αντάλλαγμα μερικά νομίσματα.
Από τότε που είχε πεθάνει ο πατέρας, οι καιροί είχαν δυσκολέψει πολύ για να το ρισκάρει να λείψει από τη δουλειά όταν η γιαγιά αρρώσταινε ή έλειπε από την πόλη.
Όταν ο φίλος της κοπέλας τηλεφώνησε για να της προτείνει μια βόλτα με το καινούριο του αυτοκίνητο, η Μαρίνα δεν δίστασε και πολύ. Άλλωστε, τα παιδιά κοιμούνταν όπως κάθε απόγευμα, και δεν θα ξυπνούσαν πριν τις πέντε.
Μόλις άκουσε την κόρνα, άρπαξε την τσάντα της κι άφησε ανοιχτό το ακουστικό του τηλεφώνου. Προνόησε να κλειδώσει την πόρτα του δωματίου και φύλαξε το κλειδί στην τσέπη της. Δεν ήθελε να διακινδυνέψει να ξυπνούσε ο Πάντσο και να κατέβαινε τη σκάλα για να την ψάξει, γιατί, όπως και να ‘χει, ήταν μόνο έξι χρόνων, και με την παραμικρή απροσεξία μπορούσε να σκοντάψει και να χτυπήσει. Επίσης, σκέφτηκε ότι αν συνέβαινε αυτό, δεν θα ήξερε πώς να εξηγήσει στην μητέρα το λόγο για τον οποίο το παιδί δεν την είχε βρει.
Ίσως να ήταν ένα βραχυκύκλωμα στην τηλεόραση ή σε κάποιο από τα φώτα στου σαλονιού, ή μπορεί μια φλόγα στα καυσόξυλα — το θέμα είναι ότι όταν οι κουρτίνες άρχισαν να καίγονται, η φωτιά έφτασε γρήγορα στην ξύλινη σκάλα που οδηγούσε στα υπνοδωμάτια.
Τον ξύπνησε ο βήχας του μωρού, εξαιτίας του καπνού που περνούσε κάτω απ’ την πόρτα. Χωρίς να σκεφτεί, ο Πάντσο πήδηξε απ το κρεβάτι και πίεσε με δύναμη το πόμολο για ν’ ανοίξει την πόρτα, αλλά δεν τα κατάφερε.
Όπως και να ‘χει, ακόμα κι αν το είχε καταφέρει, οι φλόγες θα είχαν καταβροχθίσει τον ίδιο και τον λίγων μηνών αδερφό του σε ελάχιστα λεπτά.
Ο Πάντσο φώναξε τη Μαρίνα, αλλά κανείς δεν απάντησε στην έκκλησή του. Έτσι, έτρεξε στο τηλέφωνο του δωματίου (αυτός ήξερε πώς να παίρνει τηλέφωνο τη μαμά του) αλλά δεν υπήρχε γραμμή.
Ο Πάντσο συνειδητοποίησε ότι έπρεπε να βγάλει τον αδερφό του από ‘κει μέσα. Προσπάθησε να ανοίξει το παράθυρο που έβγαζε στο περβάζι, αλλά ήταν αδύνατο για τα μικρά του χέρια να λύσει την ασφάλεια και —ακόμα και αν τα κατάφερνε—, θα έπρεπε να ξεμπλέξει το συρμάτινο πλέγμα που οι γονείς του είχαν βάλει για προστασία.
Όταν οι πυροσβέστες τελείωσαν με το σβήσιμο της φωτιάς, το θέμα συζήτησης όλων ήταν το ίδιο:
—Πώς μπόρεσε αυτό το τόσο μικρό παιδί να σπάσει με την κρεμάστρα το τζάμι και μετά τη σήτα;
—Πως μπόρεσε να φορτώσει το μωρό στο σακίδιο;
—Πώς μπόρεσε να περπατήσει στο περβάζι κουβαλώντας σημαντικό βάρος και να κατέβει από το δέντρο;
—Πώς μπόρεσε να σώσει τη ζωή του αδελφού του και τη δική του;
Ο ηλικιωμένος πυροσβέστης, άνθρωπος σοφός που όλοι σέβονταν, τους έδωσε την απάντηση:
Ο μικρός Πάντσο ήταν μόνος… Δεν είχε κανέναν να του πει ότι δεν θα μπορούσε!
———
Είναι μια υπέροχη ιστορία του Μπουκάι… και κλείνει μέσα της μια τεράστια αλήθεια: Όταν η καρδιά και ο νους πάρουν φωτιά από ένα μεγάλο θέλω, τίποτα δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιό τους. Μα τίποτα…
Το τεράστιο δυναμικό που υπάρχει μέσα μας πάντα υπηρετεί και πάντα βρίσκει λύση στα μεγάλα μας θέλω. Πάντα βρίσκει τρόπο, έξω από κάθε λογική, να παρακάμπτει τα εμπόδια και τα αδιέξοδα και να φτάνει στο αποτέλεσμα που αναζητά.
Είναι μια φυσική ικανότητα του κάθε ανθρώπινου νου, της κάθε ανθρώπινης καρδιάς. Γεννηθήκαμε έτσι.
Αλλά τότε, γιατί παιδευόμαστε, αγωνιζόμαστε, χτυπιόμαστε και τις περισσότερες φορές με αποτελέσματα όχι και τόσο ικανοποιητικά για μας;
Μα, γιατί αφήσαμε εκεί πίσω στα πρώτα παιδικά μας χρόνια την γνώση της μεγαλοσύνης του νου και της καρδιάς μας και μάθαμε την τέχνη της επιβίωσης!
Μάθαμε ότι ο εαυτός μας είναι τόσος όσος μπορεί να χωρέσει μέσα στα πλαίσια μιας τετράγωνης λογικής. Μάθαμε να στριμώχνουμε ένα ελεύθερο υπέροχο πνεύμα που ο κάθε εαυτός έχει μέσα του στα κουτιά μιας “κοινής λογικής”. Μάθαμε να βάζουμε όρια στις ικανότητές μας, να μικραίνουμε τα θέλω της καρδιάς μας, να γίνονται τόσα όσο να χωράνε στα προσωπικά μας κουτιά – χρυσά πολλές φορές χλιδάτα και αναπαυτικά – αλλά κουτιά του κάθε υπέροχού μας εαυτού, του δικού μου, του δικού σου, όλων μας…
Και βέβαια η αλήθεια γι’ αυτό που είμαστε – που είναι κάτι πολύ περισσότερο, πολύ πιο πολύτιμο από ό,τι κι αν πιστεύουμε ότι είμαστε αυτή την στιγμή – είναι πάντα ζωντανή μέσα μας. Απλά κάπου κρυμμένη σε μια γωνιά της καρδιάς μας και ζητάει και πάντα θα ζητάει να βγει στο φως, να εκδηλωθεί.
Δεν μπορείς να αλυσοδένεις μια δύναμη! Σου στέλνει μηνύματα μέσα από τα συναισθήματα του ανικανοποίητου, της βαρεμάρας… Δεν μπορείς να κρατάς στα σκοτάδια μια δύναμη…
Αυτός ο υπέροχος, μοναδικός και τόσο πολύ ικανός εαυτός που υπάρχει μέσα μας, θέλει να τα έχει όλα!
Και του αξίζουν όλα. Γιατί τα δικαιούται όλα. Του αξίζει η αγάπη, του αξίζει η χαρά, του αξίζει η αφθονία, του αξίζουν τα πάντα, γιατί είναι τα πάντα. Γιατί έχει τις ικανότητες να προσφέρει όλα όσα η καρδιά του επιθυμεί στον εαυτό του και τη ζωή του.
Τα προβλήματα είναι η πρόκληση στη δύναμή σου. Σου ζητάν να αναγνωρίσεις το ποια στ’ αλήθεια είναι αυτή η υπέροχη δύναμη που μπορεί να κάνει τα πάντα για σένα.
Τα προβλήματα είναι φίλοι σου, λίγο περίεργοι φίλοι ομολογουμένως, που σε σπρώχνουν και σε αναγκάζουν να βγάλεις στο φως αυτόν τον μοναδικά υπέροχο εαυτό που έχει ακόμα κλειδωμένα μέσα του τόσες πολλές ικανότητες και ομορφιές και θαύματα.
Με μεγάλη πίστη και αγάπη στις άπειρες ικανότητες και ομορφιές που έχουμε μέσα μας,
Βένα Καλογήρου
Πηγή: http://enallaktikidrasi.com
Μίλα μου σαν τη βροχή, Tennessee Williams μονόπρακτο (αποσπάσματα)
Μίλα μου σαν τη βροχή
(Αρχίζει η βροχή, σ’ όλη τη διάρκεια του έργου η βροχή φεύγει κι έρχεται, ακανόνιστα…)
ΑΝΤΡΑΣ: Αναρωτιέμαι αν πήρα το επίδομα ανεργίας.
(Η γυναίκα κάθεται σε μια καρέκλα. Κινείται προς τα εμπρός, ενώ το βάρος του ποτηριού μοιάζει να την βαραίνει αφάνταστα και το αφήνει στο πεζούλι του παραθύρου με μια μικρή κίνηση απαλλαγής. Γελάει για μια στιγμή χωρίς να πάρει ανάσα. Ο άντρας συνεχίζει χωρίς μεγάλη ελπίδα:)
…κοίτα μέσα στις τσέπες μου και πες μου αν έχω το τσεκ επάνω μου.
ΓΥΝΑΙΚΑ: Γύρισες πίσω, ενώ εγώ έλειπα έξω και σε γύρευα, και πήρες το τσεκ και άφησες ένα σημείωμα στο κρεβάτι που δεν μπόρεσα να βγάλω τα γράμματα………
………………………………………………………………………………………..
Δεν είχα τίποτε άλλο παρά μόνο νερό από τότε που έφυγες. (Αυτό το λέει σχεδόν γελώντας. Ο Άντρας την κρατάει σφιχτά κοντά του με μια μαλακή έκπληκτη κραυγή): Τίποτα άλλο από στιγμιαίο καφέ ώσπου κι αυτός σώθηκε, και νερό! (γελάει).
ΑΝΤΡΑΣ: Μπορείς να μου μιλάς τώρα αγάπη μου; Μπορείς να μου μιλάς;
ΓΥΝΑΙΚΑ: Ναι.
ΑΝΤΡΑΣ; Καλά λοιπόν, μίλα μου σαν τη βροχή και…άφησέ με ν’ ακούω…άφησέ με να μένω εδώ ξαπλωμένος και ν’ ακούω…Τώρα πες μου, μίλα μου. Τι σκεφτόσουνα στη σιωπή; Ενώ εγώ περνούσα από χέρι σε χέρι, σαν μια βρόμικη καρτ-ποστάλ σ’ αυτή την πόλη;…Πες μου…μίλα μου…Μίλα μου σαν τη βροχή και γώ θα μένω ξαπλωμένος εδώ και θ’ ακούω.
ΓΥΝΑΙΚΑ; Θέλω…
ΑΝΤΡΑΣ; Το έχεις καταλάβει, είναι απαραίτητο! Εγώ το ξέρω πια, γι’ αυτό μίλα μου σαν τη βροχή και γω θα μένω ξαπλωμένος εδώ και θα σ’ ακούω, θα μένω εδώ ξαπλωμένος και
ΓΥΝΑΙΚΑ; Θέλω να φύγω
ΑΝΤΡΑΣ; Θέλεις;
ΓΥΝΑΙΚΑ; Θ έ λ ω ν α φ ύ γ ω !
ΑΝΤΡΑΣ; Πώς;
ΓΥΝΑΙΚΑ: Μόνη μου! (ξαναγυρίζει στο παράθυρο). Θα γραφτώ στο βιβλίο ενός μικρού ξενοδοχείου κοντά στη θάλασσα κάτω από ένα πλαστό όνομα…
ΑΝΤΡΑΣ: Τι όνομα;
ΓΥΝΑΙΚΑ: Άννα… Τζόουνς… …Το δωμάτιο θα είναι γεμάτο ίσκιους, δροσερό, και θα πλημμυρίζει με το μουρμουρητό της…
ΑΝΤΡΑΣ: Βροχής;
ΓΥΝΑΙΚΑ: Ναι. Της βροχής.
ΑΝΤΡΑΣ: Και;
ΓΥΝΑΙΚΑ: Η αγωνία θα…περάσει!
ΑΝΤΡΑΣ: Ναι…
ΓΥΝΑΙΚΑ: ………………………………………………………………………….
Θα ντύνομαι στα άσπρα…Θα έχω μια ορισμένη θέση στην παραλία, όπου θα πηγαίνω να κάθομαι, λίγο πιο μακριά από κει που είναι το περίπτερο, όπου η μπάντα παίζει επιλογές του Βικτόρ Χερμπέρτ όταν νυχτώνει…Θα είναι μια εποχή βροχής, βροχής…Και θα είμαι τόσο εξαντλημένη ύστερα από τη ζωή μου στην πόλη που δεν θα με νοιάζει που θ’ ακούω τη βροχή. Θα είμαι τόσο ήρεμη! Οι γραμμές θα εξαφανιστούν από το πρόσωπό μου…Δεν θα έχω φίλους. Δεν θα έχω γνωριμίες….Ο ξενοδόχος θα λέει, «καλησπέρα κ. Τζόουνς» και γω μόλις που θα χαμογελάω και θα παίρνω το κλειδί μου. Δεν θα διαβάζω ποτέ εφημερίδες, ούτε θ’ ακούω ραδιόφωνο. Δεν θα έχω την παραμικρή ιδέα από ό,τι γίνεται στον κόσμο. Δεν θα έχω καμιά συναίσθηση από το χρόνο που θα περνάει…
Κάποια μέρα θα κοιτάξω στον καθρέφτη και θα δω ότι τα μαλλιά μου έχουν αρχίσει να γίνονται γκρίζα και για πρώτη φορά θ’ ανακαλύψω ότι έζησα σ’ αυτό το μικρό ξενοδοχείο, μ’ ένα ψεύτικο όνομα, χωρίς καθόλου φίλους ή γνωστούς , ή κανενός είδους σχέσεις, για εικοσιπέντε ολόκληρα χρόνια. Θα με ξαφνιάσει λίγο αλλά δεν θα με τρομάξει καθόλου. Θα είμαι ευχαριστημένη που ο χρόνος θα έχει περάσει τόσο εύκολα. Μια φορά στο τόσο θα πηγαίνω στον κινηματογράφο…Θα διαβάζω μεγάλα βιβλία και το ημερολόγιο των νεκρών συγγραφέων. Θα νιώθω πιο πολύ κοντά τους, πολύ περισσότερο από ό,τι ένιωσα ποτέ για ανθρώπους που γνώρισα, προτού να φύγω από τον κόσμο. Θα είναι γλυκιά και ψυχρή μαζί αυτή η φιλία μου με τους νεκρούς ποιητές γιατί δεν θα μπορώ να τους αγγίζω ούτε και ν’ απαντάω στις ερωτήσεις τους. Θα μου μιλάνε και δεν θα περιμένουν να τους απαντήσω. Και θα νυστάζω ακούγοντας τις φωνές τους να εξηγούνε σε μένα τα μυστήρια…
.Θα με παίρνει ο ύπνος με το βιβλίο ακόμα στα χέρια μου, και θα βρέχει.. Θα ξυπνάω και θ’ ακούω τη βροχή και θα ξανακοιμάμαι. Μια εποχή βροχής…βροχής…βροχής… Και τότε, κάποια μέρα, όταν θα έχω κλείσει ένα βιβλίο, ή θα γυρίζω στο σπίτι, μόνη μου, από τον κινηματογράφο στις έντεκα η ώρα τη νύχτα- θα κοιτάξω στον καθρέφτη και θα δω ότι τα μαλλιά μου έγιναν άσπρα. Άσπρα, εντελώς άσπρα. Τόσο άσπρα όσο και ο αφρός στα κύματα. (σηκώνεται και κινείται στο δωμάτιο, ενώ συνεχίζει:) Θα κρεμάσω τα χέρια μου στο μάκρος του κορμιού μου, και τότε θα ανακαλύψω πόσο τρομακτικά ελαφριά και λεπτή έχω γίνει! Σχεδόν διαφανής……
.Τότε λοιπόν θα ξέρω- κοιτώντας στον καθρέφτη- πως ήρθε για μένα η πρώτη εποχή, για να περπατήσω άλλη μια φορά μόνη μου στην πλατεία, με το δυνατό άνεμο να με χτυπάει, τον άσπρο καθαρό άνεμο που φυσάει απ’ την άκρη του κόσμου….(Στέκεται πάλι ακίνητη στο παράθυρο). Και τότε θα βγω έξω και θα περπατήσω στην πλατεία. Θα περπατήσω μόνη μου και θα γίνομαι όλο και πιο αδύνατη, πιο αδύνατη, πιο αδύνατη…
ΑΝΤΡΑΣ: Έλα στο κρεβάτι, μωρό μου.
ΓΥΝΑΙΚΑ: Ολοένα και πιο αδύνατη. Πιο αδύνατη, πιο αδύνατη, πιο αδύνατη, πιο αδύνατη! (Την φτάνει και την παίρνει δια της βίας από την καρέκλα).
Ώσπου στο τέλος δεν θα έχω καθόλου σώμα πια, και ο αέρας θα με σηκώσει στα παγωμένα άσπρα του χέρια για πάντα και θα με πάρει μακριά!
ΑΝΤΡΑΣ: Έλα στο κρεβάτι, μαζί μου.
ΓΥΝΑΙΚΑ: Θέλω να φύγω, θέλω να φύγω! (Την αφήνει και κείνη φτάνει στη μέση του δωματίου κλαίγοντας χωρίς έλεγχο. Κάθεται στο κρεβάτι. Εκείνος πηγαίνει στο παράθυρο, η βροχή δυναμώνει. Η Γυναίκα σταυρώνει τα χέρια μπροστά στο στήθος της. Οι λυγμοί της εξασθενίζουν αλλά αναπνέει με δυσκολία. Το φως αραιώνει, ακούγεται ο άνεμος δυνατά. Ο Άντρας κοιτάζει έξω από το παράθυρο. Στο τέλος εκείνη του λέει μαλακά:) Έλα στο κρεβάτι. Έλα στο κρεβάτι μωρό μου…
(Εκείνος γυρίζει το χαμένο του πρόσωπο σ’ αυτήν, ενώ κλείνει η Αυλαία).
Ο Tennessee Williams / Τενεσή Ουϊλιαμς (1911-1983), γεννήθηκε στο Κολούμπους του Μισισιπή. Το πραγματικό του όνομα ήταν Τόμας Λάνιερ Ουϊλλιαμς. Το Tennessee καθιερώθηκε από τον μικρό ποταμό Tennessee, που κυλάει παράλληλα με τον Μισισιπή.
*
Συχνά ο «ποιητής του δέους της μοναξιάς», ο διάσημος σήμερα Τεννεσή Ουϊλλιαμς, κατηγορήθηκε από τους «καθώς πρέπει» για υπερβολική πρόκληση της ανοχής τους και του συναισθήματος ευπρέπειας που κατέχει την τάξη τους. Δεν ισχυρίστηκε όμως ποτέ ο ίδιος ότι είναι ηθικοπλαστικός συγγραφέας ούτε καν ένας αναμορφωτής κοινωνικών αξιών…Αυτοί οι «κριτές» είναι ασφαλώς άνθρωποι παρωπιδισμένοι και ίσως τρομαγμένοι από την «αποκάλυψη» ενός εσωτερικού κόσμου νοσηρού, αποκάλυψη που την κάνει τόσο τολμηρά ο Γουϊλλιαμς, ενός κόσμου που μπορεί να είναι ο δικός τους ψυχικός κόσμος και το αγνοούσαν ως τώρα ή έτρεμαν μήπως φανερωθεί. Η μοίρα των ηρώων του είναι κάτι αυτονόητο και πολύ πιο δυνατό και αυθύπαρκτο από τη στενόκαρδη λογική των ανθρώπων που αρνούνται να δεχτούν την ύπαρξή τους…
Ο Τενεσή Ουϊλιαμς, ήρωας κάποιου έργου του κι αυτός, έχει κάτι από όλην αυτή τη στρατιά των αλκοολικών, των νευρωτικών, των ομοφυλόφιλων, των σαδιστών, των κυνικών, των κατατρεγμένων, των αποτυχημένων που είναι οι ήρωές του. Πρόσωπα τραγικά που μετεωρίζονται ανάμεσα στην Παρουσία και στην Απουσία, ανάμεσα στη φυγή και το δέος της Μοναξιάς, ανάμεσα στην ανάγκη της Επαφής και στο φόβο της Διάψευσης, τέλος, ανάμεσα στην ελπίδα της Αγνότητας και στην διαπίστωση της Φθοράς… Η διαφορά ανάμεσα στους ήρωες του θεατρικού συγγραφέα και στα πραγματικά, καθημερινά πρόσωπα, είναι μια διαφορά «έκφρασης» και μόνο.
Σημειώσεις και μετάφραση, Κωστούλα Μητροπούλου
*
Ο Τεννεσή Ουϊλλιαμς είναι μάστορης στο ξεφλούδισμα των ψυχών μέσα από ένα διάλογο ζωντανό, παλλόμενο, πολλές φορές τρυφερά ποιητικό κι άλλοτε πάλι κοφτό και σκληρό. Μας δίνει διαυγή εικόνα της διαφοράς ανάμεσα στον άνθρωπο-ον και στον άνθρωπο-κοινωνική μονάδα.
Γράφει η Μερσίνα Ιωακείμ











