Την Παρασκευή 11-11-2022, ημερομηνία εμβληματική αφού την ίδια ημερομηνία του 1918 επήλθε η λήξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, πραγματοποιήθηκε η ημερίδα για την Ελληνική στρατιωτική συμμετοχή στις επιχειρήσεις του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.
Η ημερίδα διοργανώθηκε από την ΜΚΟ Dobropolie Heroes Spot & Voras Mountain Actions, στο Κέντρο Νεότητας Προμάχων, όπου παρατηρήθηκε αθρόα συμμετοχή ενδιαφερομένων.
Η Ημερίδα άνοιξε με καλωσόρισμα της προέδρου της Οργάνωσης Ελισσάβετ Τατιόγλου και ακολούθησαν χαιρετισμοί από τον πατέρα Γεώργιο ο οποίος μετέφερε της ευχές του Σεβασμιωτάτου κ. Ιωήλ, τον πρόεδρο του Συλλόγου απογόνων Μακεδονομάχων κ. Δ. Γιουματζίδη, τον πρώην Δήμαρχο Αλμωπίας κ. Δημήτρη Μπίνο, τον πολιτευτή και τέως δημοτικό σύμβουλο Ανδρέα Κόγιο, τον πρόεδρο των επαγγελματιών ξενοδόχων κ. Σαμαρά και τον εκπρόσωπο του Διευθυντή του ΔΙΕΚ Αριδαίας Γ. Γιόρτσο. Από πλευράς τοπικής διοίκησης παραβρέθηκε η πρόεδρος της Τ.Κ. κ. Μαρία Γιουρούκη, ενώ αίσθηση προκάλεσε η απουσία εκπροσώπησης της Δημοτικής Αρχής.
Ο Αν. Καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας κ. Βλάσης Βλασίδης έκανε μια γλαφυρή περιγραφή για τα πολεμικά γεγονότα της εποχής, ενώ ο Διευθυντής της ΜΚΟ Νικόλαος Ευθυμίου παρουσίασε μερικά από τα άπειρα στοιχεία- ευρήματα επί του πεδίου των μαχών.
Διαβάστηκε επιστολή του απόντος Παναγιώτη Κεφαλά σχετικά με τα φωτογραφικά και κινηματογραφικά αρχεία της εποχής και στη συνέχεια μίλησε μέσω τηλεδιάσκεψης ο οικονομολόγος Γιώργος Σουφλιάς παρουσιάζοντας την παρουσία των Σαρακατσάνων στην περιοχή του Βόρα και την επίδρασή τους στα τεκτενόμενα.
Ο Διδ. Πολιτισμικού Τουρισμού Ευάγγελος Κυριακού έθεσε την πρόκληση για δράση ως αναφορά την βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη, επενδύοντας στον Εναλλακτικό τουρισμό και ο δικηγόρος Γιάννης Μπουλέκος τόνισε την ανάγκη στήριξης των προσπαθειών τουριστικής ανάδειξης των παραμεθορίων και υποβαθμισμένων περιοχών.
Στο τέλος της Ημερίδας απονεμήθηκαν από τους διοργανωτές και τον ταμία της Οργάνωσης Θεμιστοκλή Σέλκο αναμνηστικά μετάλλια και διπλώματα.
35ο ΣΥΝΤΑΓΜΑ Απόσπασμα Γαργαλίδη
Έτσι έσπασε το μέτωπο
ΩΔΗ ΣΤΟΥΣ ΑΦΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΥΣ
15 Σεπτεμβρίου 1918 ώρα 04:30
Ένα παγωμένο ομιχλώδες πρωινό στα βουνά της Καρατζόβας.... πριν ακόμη χαράξει ο ήλιος, στα υγρά και παγωμένα χαρακώματα στην Σουσίτσα και στο Μπίγρουτ, οι Εύζωνοι κινούνται να πάρουν τις θέσεις τους....
Ταυτόχρονα, Δυτικά τους, ξεσπάει ένα άγριο κανονίδι που καλύπτει ο ορυμαγδός του, όλη την περιοχή,.... 900 Συμμαχικά Πυροβόλα κοπανάνε τον κεντρικό Τομέα του Μετώπου, οι οβίδες πέφτουν τόσο συχνά και απανωτά, η μια από την άλλη, που το μόνο που ακούγεται είναι ένα μπουμπουνητό, μια συνεχή έκρηξη…. στον Τομέα τους επικρατεί μια ανατριχιαστική απόκοσμη ησυχία ….
Δεν ξεγελάει αυτό τους Ευζώνους, …. Ξέρουν ότι ο εχθρός τους περιμένει με το δάχτυλο στην σκανδάλη…. Ότι σε λίγο οι βολίδες των πολυβόλων θα σφυρίζουν δαιμονισμένα γύρω τους διψασμένες για φονικό …. για αίμα ….
Ο χθεσινός ολοήμερος, βαρύς βομβαρδισμός, των απέναντι εχθρικών θέσεων, που εύχονται όλοι να έφερε τα ποθητά αποτελέσματα, δηλαδή, την καταστροφή των συρματοπλεγμάτων, των οχυρωματικών τους έργων και την πτώση του ηθικού του εχθρού, ακόμη αντιβουίζει στα αυτιά τους.
Τα παγωμένα δάχτυλα τυλίγονται νευρικά, …. σφιχτά, …. γύρο από το ντουφέκι, το φορτίο στους ώμους βαρύ, …. δυο φορές βαρύ από την αγωνία, στα μάτια η σπίθα, η φλόγα,…. απέναντι στο χαράκωμα βρίσκεται ο Βούλγαρος, ο προαιώνιος εχθρός.
Μπροστά τους ορθώνονται το Κούκουρουζ το Γκόλιο Μπίλιο,το Βλαχολίβαδο, αριστερά το Βέτερνικ, κάστρα ψηλά, άπαρτα, απότομα, βαριά οχυρωμένα, με πολυβόλα και κανόνια, με χαρακώματα και θέσεις μάχης, με τσιμεντένια πολυβολεία, που κρύβουν τούς επίλεκτους του εχθρού.
Όλοι περιμένουν το σινιάλο, την σφυρίχτρα, να πεταχτούν έξω από το χαράκωμα, καταπάνω του εχθρού, η ζωή μου η ζωή του ..... το καθήκον στην Πατρίδα, στην Σημαία....
Τα Ευζωνάκια κοιτάζονται αναμεταξύ τους, άγνωστοι μέχρι χθες φίλοι αδέλφια σήμερα στην φωτιά της μάχης, κοιτάζονται και ενδόμυχα αναρωτιούνται … πόσοι από μας άραγε θα ζούμε μέχρι το βράδυ ….
Δεν τους τρομάζει όμως ο θάνατος, … ο θάνατος για την Πατρίδα είναι γλυκός…. Αδημονούν μόνο να ανταμώσουν τους απέναντι .. να σβήσουν με την λόγχη χρέη …
Ο Συνταγματάρχης, τους είπε όσα λένε σ’ αυτές τις περιπτώσεις.
Θάρρος, ηρωισμό και αντοχή να δείξουν, για να διώξουν τους Βουλγάρους.
Να πολεμήσουν γενναία, για να λευτερώσουν τον τόπο τους, για να γυρίσουν στο σπίτι τους, κοντά στη μάνα που τους περιμένει και σ’ όλους τους αγαπημένους.
Τέτοιες ώρες παραλογίζεσαι, γίνεσαι γενναίος, ξεχνάς τους φόβους.
Το όπλο γίνεται συνέχεια του χεριού σου.
Το ίδιο συνέβη και εδώ με τους Ευζώνους.
Όλοι τους ήταν ομορφοκαμωμένοι κι η φορεσιά του Εύζωνα τους τόνιζε τη λεβεντιά.
Ξαφνικά έβλεπες αυτά τα απλά, τα καθημερινά χωριατόπουλα να γίνονται υπεράνθρωποι …. λες κι έβγαιναν απ’ τον εαυτό τους …. λες και δεν είχαν σώμα, έμεναν μόνο με το όπλο και την ψυχή τους.
Οι τελευταίες ώρες είναι γεμάτες από σκέψεις και εικόνες των αγαπημένων τους προσώπων, άλλοι προσεύχονται κρατώντας στην χούφτα τους την εικονίτσα που τους έδωσε η μάνα … η σύζυγος …. για να τους φυλάγει.… να τους προστατεύει απ’ το βόλι …. παρακαλούν την Μητέρα Παναγιά ….
Ξαφνικά μέσα στην σιωπή, ακούγεται το παράγγελμα από τους Διμοιρίτες.... εφ όπλου λόγχη….. αμέσως το χαράκωμα γεμίζει από τον μεταλλικό ήχο που ξυπνά τον πολεμιστή.
Σε λίγα λεπτά, ακολουθεί ο διαπεραστικός ήχος της σφυρίχτρας και η δυνατή, ψυχωμένη φωνή του Διοικητή,... του λεβέντη Συνταγματάρχη τους, που πρώτος πήδηξε έξω από το χαράκωμα, για να γραφτεί άλλη μία Εποποιία … οι λίγοι εναντίων των πολλών ..... ΕΜΠΡΟΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΧΗΣ
Ν. Ε
πηγή αφηγηματικού κειμένου: https://www.facebook.com/VorasMountainActions
.jpg)
