Θεοφάνεια του '90 στους Προμάχους.

Σπάνιες φωτογραφίες από τον εορτασμό των Θεοφανείων στους Προμάχους δεκαετίες πριν, σας παρουσιάζουμε σήμερα.

Πρόκειται για φωτογραφίες που μας παραχώρησε ο φίλος Σωτήρης Νάνος από την προσωπική του συλλογή, όπου αποτυπώνονται τα Φώτα του 1992.

Παρατηρείστε και αναγνωρίστε γνωστούς και φίλους σας ή και τον εαυτό σας και αν θέλετε γράψτε στα σχόλια, στο τέλος της ανάρτησης, τα πρόσωπα που διακρίνονται.

Επίσης παρατηρείστε και το ύψος του χιονιού, που τις εποχές εκείνες, ήταν πάντα άφθονο.

Μια προσωπική ιστορία...

" Ήταν τα Φώτα του 1992, ήμουν 12 χρονών και στη Μπιτσκία είχε πέσει πολύ χιόνι.

Όλοι ήταν τριγύρω από τη λιμνούλα του ποταμού κι ο παπα Γιώργης -νεότατος τότε- ετοιμαζόταν να ρίξει το Σταυρό να αγιαστούν τα νερά.

Εγώ, πιασμένος από το χέρι της μητέρας μου, παρακολουθούσα τα τεκτενόμενα, ακριβώς δίπλα από το χείλος της λίμνης.

Μετά από τις δυο πρώτες ρίψεις του Σταυρού, βλέπω κάποια παιδιά να ετοιμάζονται να βουτήξουν , να τον πιάσουν στην τρίτη φορά.

"Εν Ιορδάνη...' και δυο τρία παιδιά πέφτουν, ενώ βλέπω τον Σταυρό δίπλα μου, στα πόδια μου και ο Κώτσος να τσαλαβουτάει να τον πιάσει. Ασυναίσθητα, αφήνω το χέρι της μάνας μου, και χώνομαι με τα μούτρα στα παγωμένα νερά.

Αυτό ήταν.

Πιάνω γερά το ευλογημένο σύμβολο, το φιλάω και το παραδίνω στον χαμογελαστό παπα Γιώργη.

Κατηφορίζοντας προς το σπίτι μου, μέσα στα χιονισμένα-παγωμένα σοκάκια του χωριού, δεν με νιάζει καθόλου το σοκ της παγωνιάς, μόνο χαμογελάω και νιώθω ως ο ήρωας του οικισμού.

Την επόμενη μέρα, αφού ο παπάς γύρισε Αγιάζοντας όλα τα σπίτια και μάζεψε αρκετά τάματα(χρήματα) από τους νοικοκυρέους, με κάλεσε και μου χάρισε αυτόν τον χρυσό Σταυρό, τον οποίο δεν τον έχω αποχωριστεί εδώ και 30 χρόνια..."

Τα πρώτα Θεοφάνεια του πατρός Γεωργίου στον Μεγαπλάτανο

Διαβάστε Περισσότερα

Έθιμα Θεοφανείων στους Προμάχους.

 Με τη γιορτή των Φώτων ολοκληρώνονται οι γιορτές του Δωδεκαημέρου.

Η έκφραση του λαού "κάθε Φώτα και Λαμπρή" είναι ενδεικτική της σπουδαιότητας της γιορτής αυτής.

Την παραμονή των Φώτων τα παιδιά τραγουδούσαν τα κάλαντα, ενώ η νηστεία της ημέρας αυτής έχει σαν σκοπό την ψυχική προετοιμασία των πιστών. Ο ιερέας γύριζε με τον σταυρό στα σπίτια του χωριού ραντίζοντάς τα και ψέλνοντας. Οι νοικοκυρές του έδιναν χρήματα για τις ανάγκες της εκκλησίας ή κρέας από το γουρούνι..

Ανήμερα των Φώτων οι κάτοικοι του χωριού εκκλησιάζονταν, γιορτάζοντας με τον τρόπο αυτό τη βάπτιση του Χριστού. Στο τέλος της θείας Λειτουργίας, γίνονταν δημοπρασία των εικόνων της εκκλησίας.Όποιος πρότεινε τα περισσότερα χρήματα για κάθε εικόνα, εκείνος την έπαιρνε και την πήγαινε στο ποτάμι, όπου την έπλενε με το αγιασμένο νερό. Η πρώτη εικόνα που έβγαινε σε δημοπρασία ήταν του Χριστού, η δεύτερη του Αγίου Ιωάννη. Κάποιοι προτιμούσαν να πάρουν την εικόνα του Αγίου εκείνου του οποίου έφεραν το όνομα.

Στην κοινότητα των Προμάχων ρίχνουν το Σταυρό στην περιοχή "Μπιτσκία". Παιδιά και νεαροί άνδρες έπεφταν και πέφτουν και σήμερα στα παγωμένα νερά του ποταμού, για να πιάσουν το Σταυρό.Αυτός που έπιανε το Σταυρό τον ασπάζονταν και τον παρέδιδε στον ιερέα, όπου μαζί με κάποιους φίλους του γύριζε στη συνέχεια σε όλα τα σπίτια του χωριού, για να ασπασθούν οι πιστοί τον αγιασμένο σταυρό. Καθώς ψέλνονταν το "Κύριε ελέησον..." οι πιστοί παρακαλούσαν το θεό, "να γίνει το γέννημα του ψωμιού και να υπάρχει κρασί". Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αυτής κάποια παιδιά κρατούσαν εξαπτέρυγα, ενώ ο σημαιοστολισμός της περιοχής συμβόλιζε τον άρρηκτο δεσμό της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού.

Κάθε πιστός αφού έπλενε την εικόνα του και το πρόσωπό του στα αγιασμένα νερά, έσβηνε το κεράκι που κρατούσε, βυθίζοντάς το στο ποτάμι. Έπειτα γέμιζε ένα μπουκαλάκι νερό και έβαζε μέσα σε αυτό το κερί.΄Πίστευαν ότι  όταν κάποιος είχε πόνο στο αυτί, αν έριχναν μια σταγόνα αυτού του νερού με το κερί μέσα στο πονεμένο αυτί, ο πόνος σταματούσε.

Χαρακτηριστική ήταν η συνήθεια να χορεύουν στη πλατεία του χωριού άνδρες ντυμένοι τσολιάδες, οι οποίοι γύριζαν από σπίτι σε σπίτι.

Το μεσημέρι η οικογένεια έτρωγε την "μπάπκα", το μικρό στομάχι του γουρουνιού, μαγειρεμένο συνήθως με φασολάδα ή με τραχανά στο τσουκάλι.

Κατά τη διάρκεια του Δωδεκαημέρου, όποιος ήθελε να κάνει μπάνιο ή να πλύνει ρούχα, έπρεπε να βάλει μέσα στο νερό ένα κλωνάρι βασιλικό, γιατί το νερό δεν είχε ακόμη αγιαστεί. Το έθιμο αυτό τηρείται και σήμερα.

Με τη γιορτή των Φώτων έκλεινε ο κύκλος των γιορτών του Δωδεκαημέρου, που είχαν πολλαπλή λειτουργία: τόνωναν το οικογενειακό και θρησκευτικό συναίσθημα, έδιναν χαρά για την μετάβαση από την χειμωνιάτικη στην ανοιξιάτικη περίοδο και απέβλεπαν με την τήρηση κάποιων συμβολικών εθίμων, στην εξασφάλιση της καλής σοδειάς.

Διαβάστε Περισσότερα

Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα Μακεδονίας από μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Προμάχων Αλμωπίας.

 

Μία ιδέα του Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Πέλλας κ. Νίκου Αγγελίδη.

Με γυρίσματα στην Ιερά Μονή του Αγίου Ιλαρίωνα στους Προμάχους και στο Δημοτικό Σχολείο Προμάχων.

Διδασκαλία – διεύθυνση

Μείξη ήχου

Βασίλης Μπεζεβέγκης

Εκπαιδευτικός Μουσικής Αγωγής.

Κινηματογράφηση – παραγωγή

Μοντάζ

Γιώργος Γρηγοριάδης 

Καθηγητής Φυσικής Αγωγής. 

Ευχαριστούμε πολύ τον Διευθυντή του Δημοτικού Σχολείου Προμάχων κ. Χρήστο Γρηγοριάδη για τη στήριξη και τη βοήθειά του σε όλα τα στάδια της δημιουργίας αυτού του βίντεο.

Διαβάστε Περισσότερα