"Ένα παιδί μετράει τ' άστρα". Αστρονομική βραδιά στο Μοναστήρι Α. Ιλαρίωνος.

 

Διαβάστε Περισσότερα

Ἀνδρόνικος: «Εἶχα λοιπόν βρεῖ, τόν πρῶτο ἀσύλητο μακεδονικό τάφο!»

«Πήρα το τσαπάκι της ανασκαφής, που έχω μαζί μου από το 1952, έσκυψα στο λάκκο και άρχισα να σκάβω με πείσμα και αγωνία το χώμα κάτω από το κλειδί της καμάρας. Ολόγυρα ήταν μαζεμένοι οι συνεργάτες μου. (…) Συνέχισα το σκάψιμο και σε λίγο ήμουν βέβαιος. Η πέτρα του δυτικού τοίχου ήταν στη θέση της, απείραχτη, στέρια. (…) -Είναι ασύλητος! Είναι κλειστός! Ήμουν ευτυχισμένος βαθιά. Είχα λοιπόν βρει τον πρώτο ασύλητο μακεδονικό τάφο.

Εκείνη τη στιγμή δεν ενδιαφερόμουν για τίποτε άλλο. Εκείνη τη νύχτα -όπως και όλες τις επόμενες- στάθηκε αδύνατο να κοιμηθώ περισσότερο από δυο τρεις ώρες. Γύρω στις 12, τα μεσάνυχτα, πήρα το αυτοκίνητο και πήγα να βεβαιωθώ αν οι φύλακες ήταν στη θέση τους. Το ίδιο έγινε και στις 2 και στις 5 το πρωί. Οπωσδήποτε, συλλογιζόμουν, μέσα στη σαρκοφάγο πρέπει να κρύβεται μια ωραία έκπληξη. Η μόνη δυσκολία που συναντήσαμε ήταν πως την ώρα που ανασηκώναμε το κάλυμμα, είδαμε καθαρά πια το περιεχόμενο και έπρεπε να μπορέσουμε να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας και να συνεχίσουμε τη δουλειά μας, μόλο που τα μάτια μας είχαν θαμπωθεί απ’ αυτό που βλέπαμε και η καρδιά μας πήγαινε να σπάσει από συγκίνηση.

Μέσα στη σαρκοφάγο υπήρχε μια ολόχρυση λάρνακα. Επάνω στο κάλυμμά της ένα επιβλητικό ανάγλυφο αστέρι με δεκάξι ακτίνες, και στο κέντρο του ένας ρόδακας. Με πολλή προσοχή και περισσότερη συγκίνηση ανασήκωσα το κάλυμμα με το αστέρι πιάνοντάς το από τις δυο γωνίες της μπροστινής πλευράς. Όλοι μας περιμέναμε να δούμε μέσα σ’ αυτήν τα καμένα οστά του νεκρού. Όμως αυτό που αντικρίσαμε στο άνοιγμά της μας έκοψε για μιαν ακόμη φορά την ανάσα, θάμπωσε τα μάτια μας και μας πλημμύρισε δέος: πραγματικά μέσα στη λάρνακα υπήρχαν τα καμένα οστά. (…)

Αλλά το πιο απροσδόκητο θέαμα το έδινε ένα ολόχρυσο στεφάνι από φύλλα και καρπούς βελανιδιάς που ήταν διπλωμένο και τοποθετημένο πάνω στα οστά. Ποτέ δεν είχα φανταστεί τέτοια ασύληπτη εικόνα. Μπορώ να φέρω στη συνείδησή μου ολοκάθαρα την αντίδραση που δοκίμασα καθώς έλεγα μέσα μου: “Αν η υποψία που έχεις, πως ο τάφος ανήκει στον Φίλιππο, είναι αληθινή -και η χρυσή λάρνακα ερχόταν να ενισχύσει την ορθότητα αυτής της υποψίας- κράτησες στα χέρια σου τη λάρνακα με τα οστά του. Είναι απίστευτη και φοβερή μια τέτοια σκέψη, που μοιάζει εντελώς εξωπραγματική”. Νομίζω πως δεν έχω δοκιμάσει ποτέ στη ζωή μου τέτοια αναστάτωση, ούτε και θα δοκιμάσω ποτέ άλλοτε».

 (Μανόλης Ανδρόνικος, «Το Χρονικό της Βεργίνας», εκδ. Μορφωτικό ‘Ιδρυμα Εθνικής Τραπέζης – via Λογομνήμων).

πηγή...https://ellinonfos.gr

Διαβάστε Περισσότερα

Εναλλακτικές λύσεις μιας τιμωρίας

Να τιμωρεί κανείς ή να μην τιμωρεί; Ιδού το ερώτημα...

Αναμφίβολα, η τιμωρία ανέκαθεν πυροδοτούσε και εξακολουθεί να πυροδοτεί αισθήματα μίσους, αντεκδίκησης, περιφρόνησης, ενοχής, αναξιότητας και αυτολύπησης.

Οι ειδικοί αντιτείνουν πως το παιδί πρέπει μεν να βιώνει τις συνέπειες της ανάρμοστης ή ακατάλληλης για το εκάστοτε πλαίσιο συμπεριφοράς του, αλλά όχι μέσω της τιμωρίας.

Η τιμωρία δεν φέρνει τα επιθυμητά αποτελέσματα γιατί συνιστά αντιπερισπασμό: αντί το παιδί να νιώσει μεταμέλεια για την πράξη και να επεξεργαστεί τρόπους επανόρθωσης, φαντασιώνεται τρόπους αντεκδίκησης. Με την επιβολή της τιμωρίας, δηλαδή, στερούμε από το παιδί τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει και να διορθώσει το «σφάλμα» που διέπραξε.

Εναλλακτικές της τιμωρίας λύσεις:

1. Επισήμανση επωφελών ενεργειών, δείξτε δηλαδή στο παιδί πώς να φανεί χρήσιμο:  «Ξέρεις πώς μπορείς να βοηθήσεις; Πιάσε 3 λεμόνια από το ψυγείο!»

2. Εκδήλωση έντονης αποδοκιμασίας (χωρίς τη χρήση μειωτικών σχολίων): «Είμαι έξαλλος! Βρήκα το καινούριο πριόνι παρατημένο έξω και σκουριασμένο από τη βροχή!»

3. Εξωτερίκευση των προσδοκιών: «Έχω την απαίτηση τα εργαλεία που δανείζω να μου επιστρέφονται.»

4. Υπόδειξη τρόπων επανόρθωσης: «Για να διορθωθεί η ζημιά, χρειαζόμαστε σύρμα, μπόλικο γράσο και γερά μπράτσα.»

5. Παροχή ευχέρειας εκλογής: «Διάλεξε: ή θα δανείζεσαι τα εργαλεία μου και θα τα επιστρέφεις ή θα χάσεις το προνόμιο χρήσης τους. Εσύ αποφασίζεις.»

6. Ανάληψη δράσης: «Παιδί: Μπαμπά η εργαλειοθήκη είναι κλειδωμένη. Γιατί; Πατέρας: Πες μου εσύ το λόγο.»

7. Παροχή χρόνου στο παιδί, ώστε να βιώσει τις συνέπειες της ανάρμοστης πράξης: «Τι μπορεί να γίνει ώστε και εσύ να χρησιμοποιείς τα εργαλεία μου, όταν τα χρειάζεσαι, και εγώ να είμαι ήσυχος ότι θα τα έχω στη διάθεσή μου όταν θέλω να μαστορέψω;»

Όταν το πρόβλημα επιμένει, σημαίνει πως είναι πιο σύνθετο απ’ όσο είχαμε φανταστεί αρχικά. Τα περίπλοκα προβλήματα απαιτούν την εφαρμογή πολύπλοκων τεχνικών.

Επίλυση προβλημάτων

Αρχικά ρωτήστε: «Είναι κατάλληλη η στιγμή για να μιλήσουμε;» Αν λάβετε θετική απάντηση, εφαρμόστε τα ακόλουθα βήματα:

1ο βήμα: Διερευνήστε τα συναισθήματα και τις ανάγκες του παιδιού. Η στάση σας πρέπει να δείχνει ότι προέχει να μάθετε πώς αισθάνεται το παιδί («Φαντάζομαι πώς νιώθεις…»)

2ο βήμα: Εξωτερικεύστε τις ανάγκες και τα συναισθήματά σας. Εδώ χρειάζεται συντομία και σαφήνεια. Το παιδί δυσφορεί όταν ακούει το γονέα να φλυαρεί αναφερόμενος στις έγνοιες, το θυμό ή την πικρία του. («Άκου τώρα πώς νιώθω εγώ.»)

3ο βήμα: Επεξεργαστείτε από κοινού  ιδέες για μια αμοιβαία αποδεκτή λύση. Αν είναι δυνατόν, παροτρύνετε το παιδί να διατυπώσει πρώτο τις ιδέες του. Στη συνέχεια, εκφράστε και τις δικές σας ιδέες – λύσεις.

4ο βήμα: Καταγράψτε όλες αδιακρίτως τις ιδέες – χωρίς να τις αξιολογείτε. Δεν είναι απαραίτητο να τις καταγράψετε, ωστόσο η αποτύπωση στο χαρτί προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στην όλη διαδικασία.

5ο βήμα: Αποφασίστε ποιες προτάσεις είναι αρεστές και ποιες όχι. Αποφύγετε τη χρήση απαξιωτικών σχολίων («πολύ χαζή σκέψη»). Αντί γι’ αυτό καταφύγετε στην περιγραφή των συναισθημάτων που σας δημιουργούν: «Θα με προβλημάτιζε αυτό, επειδή…», «Αυτό νομίζω πως θα μπορούσα να το κάνω.»

6ο βήμα: Προχωρήστε στο σχεδιασμό υλοποίησης των όσων προκρίνατε: «Τι πρέπει να κάνουμε για να βάλουμε σε εφαρμογή το σχέδιο;», «Τι ευθύνες θα αναλάβει ο καθένας μας;», «Δεν πρέπει να βάλουμε ένα χρονικό όριο γι’ αυτά που συμφωνήσαμε;»

Το πιο δύσκολο κομμάτι όσον αφορά την εφαρμογή των τεχνικών για την επίλυση των προβλημάτων έγκειται στην υλοποίηση της απαιτούμενης μεταβολής της στάσης μας.

Είναι σημαντικό να σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε το παιδί ως «πρόβλημα» που χρειάζεται «διόρθωση» αλλά και να εγκαταλείψουμε την ιδέα ότι ως ενήλικοι γνωρίζουμε πάντα τη λύση στο πρόβλημα και έχουμε το δίκιο με το μέρος μας ∙ να απαλλαγούμε από το φόβο ότι αν δεν επιδείξουμε την απαραίτητη αυστηρότητα και σκληρότητα το παιδί θα κάνει ό,τι θέλει.

Με τον τρόπο αυτό, απαλλάσσουμε τα παιδιά από το ρόλο των θυμάτων ή των εχθρών μας, ενώ ταυτόχρονα τους προσφέρουμε τα αναγκαία εφόδια για ενεργό συμμετοχή στην επίλυση των προβλημάτων που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν.

… και ορισμένες συστάσεις:

· Οι συνέπειες είναι το φυσικό αποτέλεσμα της συμπεριφοράς του παιδιού. Είναι πολύ πιο εύκολο τα παιδιά να αντλήσουν διδάγματα από τη σκληρή πραγματικότητα υπαρκτών αντιδράσεων, παρά από ένα άτομο που αποφασίζει να τα τιμωρήσει «για το καλό τους».

· Μην ασχολείστε με την αναζήτηση και την τιμωρία του «ενόχου». Αποφεύγοντας την επίρριψη ευθυνών και την τιμωρία, δίνουμε στα παιδιά την ευκαιρία να εστιάσουν την προσοχή τους στην υιοθέτηση υπεύθυνης στάσης, αντί στην πρόθεση αντεκδίκησης.

· Η έκφραση της αποδοκιμασίας από μέρους του γονέα χρειάζεται να ακούγεται σποραδικά, αρκεί να μην είναι ιδιαίτερα έντονη. Διότι, στην περίπτωση αυτή, το παιδί θα νιώσει ανάξιο και καταφρονεμένο εξαιτίας του «παραπτώματος», ενώ ο γονέας θα έχει κάνει κατάχρηση της γονικής ισχύος, προκαλώντας αισθήματα ενοχής και προσωπικής απαξίωσης στο παιδί, τα οποία ενδέχεται να επηρεάσουν καταλυτικά τη διάπλαση της προσωπικότητάς του.

· Αν είναι δυνατόν, σε συνδυασμό με την αποδοκιμασία, πρέπει ο γονέας να υποδεικνύει στο παιδί τρόπους επανόρθωσης. Μετά την αρχική μεταμέλεια από μέρους του παιδιού, πρέπει να του δοθεί η δυνατότητα να αποκαταστήσει τα θετικά συναισθήματα προς τον εαυτό του, προκειμένου να ανακτήσει τον αυτοσεβασμό και την αίσθηση ότι παραμένει αξιοσέβαστο μέλος της οικογένειας.

Παράδειγμα: «Είμαι έξαλλη! Η μικρή έπαιζε χαρούμενη, ώσπου ήρθες και της πήρες την κουδουνίστρα. Τώρα βρες εσύ τον τρόπο να την ησυχάσεις, που έχει πλαντάξει στο κλάμα!» Αντί γι’ αυτό: «Πάλι το έκανες να κλαίει το μωρό. Ετοιμάσου να τις αρπάξεις!». Τέτοιου είδους σχόλια μεταφέρουν στο παιδί το ακόλουθο μήνυμα: «Δε μου άρεσε αυτό που έκανες κι έχω την απαίτηση να επανορθώσεις.»

· Μερικά παιδιά χρησιμοποιούν τη «συγγνώμη» σαν μέσο εξευμενισμού του οργισμένου γονέα, αλλά επαναλαμβάνουν το ίδιο «παράπτωμα» με την πρώτη ευκαιρία. Είναι ουσιώδες τα παιδιά αυτά να αντιληφθούν ότι η πραγματική μεταμέλεια πρέπει να συνοδεύεται από ανάλογες πράξεις: «Χαίρομαι που αναγνωρίζεις το σφάλμα σου. Είναι το πρώτο βήμα. Το δεύτερο είναι να αναρωτηθείς τι μπορείς να κάνεις για να διορθώσεις την κατάσταση.»

· Δεν είναι ανάγκη να διερχόμαστε πάντοτε από όλα τα στάδια προκειμένου να οδηγηθούμε στη λύση. Το πρόβλημα μπορεί να λυθεί σε οποιαδήποτε φάση της διεργασίας. Μερικές φορές, η απλή περιγραφή των αντικρουόμενων συναισθημάτων γονέα και παιδιού αρκεί για να δώσει τη λύση.

· Κάποια παιδιά αρνούνται να εμπλακούν στη διαδικασία επίλυσης προβλημάτων. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ένα σημείωμα, γραμμένο στο ίδιο πνεύμα, μπορεί να αποτελέσει το κατάλληλο υποκατάστατο.

Γράφει η Νίκη Λιώτη, Ψυχολόγος

Πηγή thepsychologysecrets.blogspot.gr

Διαβάστε Περισσότερα

Το παιχνίδι της ενοχής

Η κοινωνία κρίνει και ο άνθρωπος ακολουθεί.

Σε έναν ατελή κόσμο, όλοι κρίνουν σα να είναι η μοναδική πηγή τελειότητας. Και οι αποδέκτες της κριτικής πολλοί. Συνήθως άνθρωποι ήδη ενοχικοί, κουβαλώντας τα κατάλοιπά τους από το πρωταρχικό οικογενειακό τους περιβάλλον, άγονται και φέρονται από τις επιταγές της κοινωνίας. Ο βαθμός δυσφορίας τους για τη ζωή που ζουν μεγαλώνει το ίδιο έντονα όσο μεγαλώνουν και οι ενοχές τους, στην πιθανότητα και μόνο να ζήσουν μια ζωή όπως την επιθυμούν και τους εκφράζει.

Το παιχνίδι της ενοχής είναι τόσο μεγάλο, που φορές μοιάζει με ολόκληρη βιομηχανία.Τ ο ίδιο μεγάλη όσο και το παιχνίδι της ηδονής και της απόλαυσης. Πόσο κακό είναι να ζήσει κανείς με βάση τον εαυτό του; Τον αληθινό του εαυτό,τον οποίο όμως πρώτα πρέπει να ανακαλύψει. Για να μπορέσει να φτάσει σε αυτό το στόχο απαιτείται θάρρος. Να μπορεί να κοιτά μέσα του με διάθεση να ανακαλύψει και να αποδεχτεί και όχι να κουκουλώσει. Για να μπορεί μετά να κοιτάξει στα μάτια τους επικριτές του και να πει: "έτσι είμαι, αυτός είμαι και απλά δεν είμαι για σένα, αν αυτό που είμαι το απορρίπτεις."

Και το μήνυμα αυτό έχει πολλαπλούς αποδέκτες. Ξεκινά από τους γονείς, περνά στο σύντροφο και απευθύνεται τελικά σε ολόκληρο το κοινωνικό σύστημα, που το μόνο που κάνει είναι να προσπαθεί να κατευθύνει και να καταπιέζει. Να υποδείξει τρόπους ζωής και να τους επιβάλλει ως τους μόνους αποδεκτούς.

Πολλές φορές θα έρθει η λογική για να επιβεβαιώσει τον τρόπο που ζει και σκέφτεται η κοινωνία.
Ας μην ξεχνά όμως κανείς,ότι είναι μια λογική που προήλθε ακριβώς από αυτό. Από το κοινώς αποδεκτό.
Και στη συνέχεια η λογική έρχεται σε σύγκρουση με τα βαθύτερα θέλω. Τα οποία με τη σειρά τους είναι επίσης καθοριζόμενα από την πλειοψηφία.

"Πρέπει να θέλεις αυτό, πρέπει να θέλεις εκείνο, δεν πρέπει να θέλεις το ένα ή το άλλο". Οι δικαστές πολλοί. Αποφασίζουν και διατάσσουν. Είναι εκείνοι οι άνθρωποι που παίζουν το παιχνίδι της ενοχής από την ανάποδη. Είναι εκείνοι που έχουν μάθει να δίνουν ενοχές. Να τις μοιράζουν αφειδώς,με αποδέκτες τους άλλους που ζουν στην άλλη πλευρά του νομίσματος. Εκείνους που το πρώτο που θα περάσει από το μυαλό τους είναι η πιθανότητα να φταίνε, να έχουν οι ίδιοι λάθος.

Σα μια αυτόματη σκέψη από την οποία δε μπορούν να ξεφύγουν. Ότι και να γίνει, πρώτα προς τον εαυτό τους θα στραφούν για να βρουν το λάθος. Και σε αυτό ακριβώς βασίζονται οι άλλοι που τους διακατέχει η αντίθετη διαδικασία. Η δική τους αυτόματη σκέψη είναι ότι το λάθος δε βρίσκεται στους ίδιους, αλλά σε κάποιον άλλον. Και το παιχνίδι συνεχίζεται εις το διηνεκές.

Ποιος είναι άραγε εκείνος που θα σου υποδείξει πως πρέπει να ζεις, τι πρέπει να σκέφτεσαι και με ποιον τρόπο θα βιώνεις τη ζωή; Ποιος είναι εκείνος που κατέχει την αλήθεια και την αίσθηση του σωστού; Κανείς δεν έχει δύναμη επάνω μας από μόνος του. Τη δύναμη του τη δίνουμε εμείς. Του δίνουμε το δικαίωμα να μας καταπατήσει. Να μας κάνει διαρκώς να αισθανόμαστε ελλιπείς για να έχει δύναμη επάνω μας.

Είτε αυτός ο κάποιος είναι ο γονιός μας, είτε ο σύντροφος, είτε το κοινωνικό σύστημα. Αλλά πριν μπορέσουμε να αποτινάξουμε από επάνω μας τις ενοχικές αλυσίδες, θα πρέπει να ξέρουμε ποια είναι η αλήθεια μας. Μόνο τότε θα μπορέσουμε πραγματικά και επί της ουσίας να τον κοιτάξουμε και να του πούμε "άσε με να είμαι. Δεν σου πέφτει λόγος".

Το παιχνίδι της ενοχής έχει τεράστια συμμετοχή στη δυστυχία του ανθρώπου. Μόνο με θάρρος μπορεί κανείς να αλλάξει τα πράγματα. Να κοιτά με θάρρος τον εαυτό του προσπαθώντας να ανακαλύψει τα συστατικά του, πέρα και πάνω από οποιαδήποτε κριτική, από οποιαδήποτε ενοχική διάθεση και από οποιαδήποτε τάση αυτουποτίμησης.
Να ζήσει με άλλα λόγια.

Του Ψυχιάτρου-Ψυχοθεραπευτή Χρήστου Κακουλίδη

Πηγή: psychiatrosonline.gr

Διαβάστε Περισσότερα

Ο Εδεσσαίος ιατρός Πέτρος Μπαγγέας στον ΑΝΤ1 για την 3D μάσκα υψηλής μικροβιακής αντοχής

Ο Πέτρος Μπαγγέας γεννήθηκε το 1982 στην Έδεσσα. Σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και κατά την διάρκεια των σπουδών του εργάστηκε ως βοηθός καθηγητού στο Εργαστήριο Ανατομικής του Πανεπιστημίου. 

Ολοκλήρωσε τις σπουδές του το 2010 και ξεκίνησε ειδικότητα γενικής χειρουργικής στην Ά Προπαιδευτική Χειρουργική Κλινική του νοσοκομείου “ΑΧΕΠΑ” Θεσσαλονίκης. Ανέπτυξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την χειρουργική ογκολογία καθώς και για την χειρουργική παχέος εντέρου και μαστού. 

Το 2016 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στην νανοτεχνολογία και νανοιατρική του τμήματος Φυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η μεταπτυχιακή του διατριβή με τίτλο “κατασκευή τρισδιάστατων εργαλείων με αντιμικροβιακές ιδιότητες” βραβέυτηκε με Άριστα και έλαβε διεθνή αναγνώριση.

Το έτος 2018 ολοκλήρωσε την 2η μεταπτυχιακή του εξειδίκευση στην χειρουργική Ήπατος – Χοληφόρων – Παγκρέατος στο Πανεπιστημιακό Γενικό νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης.

Στα τέλη του 2019 ολοκλήρωσε την διδακτορική του Διατριβή στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Βέρνης στην Ελβετία με επιβλέποντα τον Έλληνα Καθηγητή Αριστομένη Εξαδάκτυλο. Παράλληλα κατά το ίδιο έτος εξειδικεύεται στην λαπαροσκοπική αποκατάσταση κηλών στο νοσοκομείο Zuyderland Medisch Centrum στο Heerlen Ολλανδίας.

Ο ιατρός ασκεί το διδακτικό και κλινικό του έργο στο νοσοκομείου “Παπαγεωργίου” Θεσσαλονίκης ως πανεπιστημιακός υπότροφος και παράλληλα είναι υποψήφιος διδάκτορας της ιατρικής σχολής Α.Π.Θ. Εργάζεται ιδιωτικά διατηρώντας ιατρείο στην Θεσσαλονίκη, Έδεσσα και Αριδαία και ως συνεργάτης στο Ιατρικό Διαβαλκανικό, το Γένεσις και την βιοκλινική Θεσσαλονίκης. 

Την τελευταία δεκαετία η έφεση και το ενδιαφέρον για την μοντέρνα και αναίμακτη χειρουργική εκφράζεται από το πλήθος των ερευνητικών και επιστημονικών συγγραμμάτων. Έχει δημοσιεύσει συνολικά 31 εργασίες σε διεθνή περιοδικά και έχει κάνει συνολικά 78 ανακοινώσεις σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια. Είναι κριτής εργασιών σε 4 διεθνή περιοδικά και συντάκτης ενός βιβλίου με τίτλο 3D Printing: Applications in Medicine and Surgery. Αναλυτικά στοιχεία για το συγγραφικό και επιστημονικό έργο, μπορείτε να δείτε στο ανάλογο πεδίο της ιστοσελίδας. 

Επιστημονικό έργο
O Πέτρος Μπαγγέας έχει 78 ανακοινώσεις σε διεθνή και ελληνικά συνέδρια και 31 δημοσιεύσεις σε ξενόγλωσσα περιοδικά. Στο παρακάτω Link μπορείτε να ενημερώνεστε για τις τρεχουσες επιστημονικές δραστηριότητες του Ιατρού.  

https://scholar.google.com/citations?user=KN9ulwMAAAAJ&hl=el

Οι βιομετρικοί δείκτες του Κ. Μπαγγέα είναι:
Impact factor: 59
Hirsch index:4

Ιστότοπος:
https://bangeas.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

Το πρόγραμμα των ομιλιών στους Προμάχους από τις Κινητές Ιατρικές Μονάδες

Ο Δήμος Αλμωπίας στις 4- 6 Οκτωβρίου θα υποδεχτεί στο Δημοτικό Κτήριο Προμάχων  τις Κινητές Ιατρικές Μονάδες, οι οποίες από το 2014 παρέχουν δωρεάν υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας σε κατοίκους απομακρυσμένων περιοχών της Ελλάδας, με συνολικά 58 αποστολές. 

Το πρόγραμμα υλοποιείται με αποκλειστική δωρεά από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, υπό την επιστημονική επίβλεψη της Α' Ορθοπαιδικής Κλινικής του ΕΚΠΑ  σε συνεργασία με την Ανώνυμη Εταιρεία Μονάδων Υγείας (ΑΕΜΥ ΑΕ) και φορέα υλοποίησης την ΑΜΚΕ Αναγέννηση & Πρόοδος.

Στα πλαίσια της επίσκεψης των Κινητών Ιατρικών Μονάδων θα πραγματοποιηθούν ομιλίες στο Γυμνάσιο Προμάχων τις παρακάτω ημερομηνίες:

Παρασκευή  04/10/2019 και ώρα 10:30πμ-12:30π.μ με θέμα 

Γονείς& Παιδί –Μαθησιακές Δυσκολίες

Σάββατο 05/10/2019 2019 και ώρα 10:30πμ-12:30π.μ με θέμα 

Γονείς& Παιδί –Μαθησιακές Δυσκολίες

Σάββατο 05/10/2019 και ώρα και ώρα 14:00μμ- με θέμα 

Γνωρίζοντας την  Μεσογειακή Δίαιτα.

Κινητές Ιατρικές Μονάδες με δωρεάν υπηρεσίες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στους Προμάχους.

Διαβάστε Περισσότερα

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στις εγκαταστάσεις της ΔΕΘ το 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο Τεχνολογίας Ζωικής Παραγωγής

7ο Πανελλήνιο Συνέδριο Τεχνολογίας Ζωικής Παραγωγής. ΔΕΘ.

Πραγματοποιήθηκε χθες με επιτυχία στις εγκαταστάσεις της ΔΕΘ το 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο Τεχνολογίας Ζωικής Παραγωγής, όπου ο Καθηγητής Δρ. Γεώργιος Μίνος, από το Εργαστήριο Βιολογίας & Ιστολογίας, Μικροσκοπίας & Ανάλυσης Εικόνας, Συστηματικής & Βιομετρίας, του Αλεξάνδρειου ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, παρουσίασε τα αποτελέσματα της προκαταρκτικής του έρευνας-μελέτης για την “ΙΧΘΥΟΠΑΝΙΔΑ ΤΗΣ ΑΛΜΩΠΙΑΣ”. 

Συγκεκριμένα αναφέρθηκε στα αποτελέσματα του δειγματοληπτικού έλεγχου που πραγματοποίησε με την ερευνητική του ομάδα το 2018 στο Υδατόρεμα ¨ΠΟΡΟΙ¨. 

Αποτελέσματα που κρίθηκαν ενδιαφέροντα με εκδήλωση και άλλων ερευνητικών φορέων στο να συμμετέχουν στην έρευνα και μελέτη της περιοχής.

Σχετικό θέμα... http://promahi-nea.blogspot.com/2018/12/blog-post_15.html

Διαβάστε Περισσότερα

Την άμεση αφαίρεση των αμυγδαλών στα παιδιά για βιοψία, όταν υπάρχει μονόπλευρη υπερτροφία, συνιστούν οι Παιδο-Ωτορινολαρυγγολόγοι.

Την άμεση αφαίρεση των αμυγδαλών στα παιδιά για βιοψία, όταν υπάρχει μονόπλευρη υπερτροφία, συνιστούν  οι  Παιδο-Ωτορινολαρυγγολόγοι.

Κι αυτό γιατί, αν και σπάνιος, ο καρκίνος των αμυγδαλών στα παιδιά είναι περισσότερο επιθετικός.

Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν διάσημοι γιατροί  που μετείχαν στο  14^ο Διεθνές Συνέδριο των Ευρωπαίων Παιδο-Ωτορινολαρυγγολόγων, το οποίο  πραγματοποιήθηκε στην Στοκχόλμη της Σουηδίας  2-5 Ιουνίου 2018.

«Για να γίνει η αμυγδαλεκτομή για βιοψία λόγω μονόπλευρης υπερτροφίας ,  όπως τονίστηκε στο συνέδριο, πρέπει απαραίτητα να πληρούνται τρία  κριτήρια» αναφέρει  ο Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος  Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής  του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ», μέλος  της  Ελληνικής Εταιρείας Ογκολογίας Κεφαλής και Τραχήλου (ΕΕΟΚΤ) και προσθέτει:

Τα κριτήρια αυτά είναι:

 

• Να είναι διπλάσια σε μέγεθος η μια αμυγδαλή έναντι της άλλης
•  Η αύξηση του μεγέθους να γίνει μέσα σε 3 μέχρι 12 εβδομάδες
• Να υπάρχει μονόπλευρη-σύστοιχη λεμφαδενίτιδα

Όπως διευκρινίζει ο κ. Αρτόπουλος, η αμυγδαλεκτομή για λόγους βιοψίας, γίνεται ώστε να αποκλεισθεί ενδεχόμενος καρκίνος.  Κι αυτό γιατί, αν και σπάνιος, ο καρκίνος των αμυγδαλών στα παιδιά είναι περισσότερο επιθετικός.

 Δημοσιευμένες μελέτες από το 1973 έως το 2014 ενοποιήθηκαν και απέδειξαν ότι στα παιδιά κάτω των 19 χρόνων 0,021 περιστατικά ανά 100.000 στο γενικό πληθυσμό είναι η πιθανότητα καρκίνου των αμυγδαλών. Ο συχνότερος ιστολογικός τύπος είναι το λέμφωμα nonHodgkin.

 

                      ΤΡΟΠΟΣ  ΑΦΑΙΡΕΣΗΣ  ΑΜΥΓΔΑΛΩΝ

Η αμυγδαλεκτομή   είναι μια επέμβαση ρουτίνας και γίνεται σήμερα με πολλούς τρόπους: ψαλίδι, διπολική διαθερμία, συνδυασμός των δύο, μέχρι ραδιοσυχνότητες και Laser!

 Σε κάθε περίπτωση, η μέθοδος που ο χειρουργός επιλέγει να χρησιμοποιήσει εξαρτάται αφενός από τη φύση του περιστατικού και αφετέρου από την εμπειρία του.

Στόχος πάντα θα πρέπει να είναι η ασφαλής αφαίρεση των αμυγδαλών σε όσο το δυνατό λιγότερο χειρουργικό χρόνο, άρα και λιγότερη αναισθησία, ώστε η άμεση μετεγχειρητική πορεία του παιδιού να είναι η ιδανικότερη. Όμως ως επέμβαση μπορεί να έχει επιπλοκές, με την συχνότερη να είναι η αιμορραγία.

Η ηλικία των παιδιών για αμυγδαλεκτομή δεν αποτελεί καμία αντένδειξη και μπορεί να γίνει σε οποιαδήποτε ηλικία αρκεί να υπάρχει η ένδειξη. Συνηθέστερα όμως προτιμάται μετά την ηλικία των 3 χρόνων, εφόσον τα συμπτώματα το επιτρέψουν.

Το παιδί θα παραμείνει στο νοσοκομείο για μια ημέρα ώστε να παρακολουθείται από το εξειδικευμένο νοσηλευτικό προσωπικό και να εξοικειωθούν οι γονείς-συνοδοί με τον τρόπο σίτισης που θα ακολουθήσει το παιδί για το επόμενο χρονικό διάστημα.

Εκτός της μονόπλευρης διόγκωσης, οι κύριες ενδείξεις αφαίρεσης των αμυγδαλών είναι όταν το παιδί εμφανίζει:

• Συνεχόμενο ροχαλητό κατά τον ύπνο, σταματάει η αναπνοή του και αφυπνίζεται προσωρινά. Στα παιδιά, ανεξαρτήτως της διάρκειάς τους, οι άπνοιες είναι παθολογικές. Αυτές, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, οφείλονται στην υπερτροφία των αμυγδαλών αλλά και στην υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια) που συχνά συνυπάρχουν. Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι, εκτός από το ροχαλητό, ο ανήσυχος ύπνος, οι εφιδρώσεις και η ημερήσια υπνηλία, η οποία εμφανίζεται μόνο στο 20% - 40% των περιπτώσεων και συνδυάζεται με κακή σχολική απόδοση και με απώλεια συγκέντρωσης. Σπανιότερα, σε ηλικίες μικρότερες των 3 χρόνων μπορεί να παρατηρηθεί καθυστέρηση στην ανάπτυξη σε ποσοστό 5% - 10%
• Λοίμωξη των αμυγδαλών (αμυγδαλίτιδα) 7 φορές το χρόνο ή 5 φορές το χρόνο για δύο συνεχόμενα χρόνια ή 3 φορές το χρόνο για τρία συνεχόμενα χρόνια. Τα συνηθέστερα συμπτώματα είναι: δυσκαταποσία, κόκκινες και πρησμένες αμυγδαλές, πυρετός, διόγκωση των λεμφαδένων στο λαιμό, δυσάρεστη αναπνοή, ένρινη ομιλία

«Εάν ο γιατρός κρίνει ότι τα προβλήματα που δημιουργούνται είναι σημαντικότερα από τα οφέλη για το παιδί και πρέπει να βγάλει τις αμυγδαλές του, λόγω των παραπάνω ενδείξεων, αυτό δεν σημαίνει ότι θα στερηθεί κάτι σημαντικό για τον οργανισμό του» αναφέρει ο κ Αρτόπουλος και καταλήγει

«Μπορεί οι αμυγδαλές και τα κρεατάκια να βοηθούν στο ανοσοποιητικό σύστημα, όμως και χωρίς αυτά το ανοσοποιητικό λειτουργεί μια χαρά. Άλλωστε, δεν έχει παρατηρηθεί κανένα ανάλογο πρόβλημα σε παιδιά των οποίων αφαιρέθηκαν οι αμυγδαλές ή τα κρεατάκια. Το αντίθετο μάλιστα. Με αυτό τον τρόπο απομακρύνεται από τον οργανισμό του παιδιού μια εστία φλεγμονής».

 

                       ΤΙ   ΕΙΝΑΙ  ΟΙ  ΑΜΥΓΔΑΛΕΣ

Οι αμυγδαλές είναι λεμφικός ιστός που βρίσκεται στο εσωτερικό της στοματικής κοιλότητας, μια στην αριστερή πλευρά και μια στην δεξιά. Στα νεογέννητα είναι πολύ μικρές, σταδιακά όμως, καθώς το παιδί μεγαλώνει και μέχρι  την ηλικία των έξι ή επτά χρόνων, οπότε το αναπνευστικό του είναι εκτεθειμένο σε ποικιλία λοιμωδών παραγόντων και μικροοργανισμών, μεγαλώνει και το μέγεθός τους.

Οι αμυγδαλές θεωρούνταν από τις παλιότερες γενιές ως "φίλτρο του οργανισμού", που συγκρατεί κατά κάποιο τρόπο τα βακτήρια και τους ιούς. Η αλήθεια είναι ότι, στα πρώτα δύο χρόνια της ζωής του παιδιού, βοηθούν στην αντιμετώπιση και στην καταπολέμηση των βακτηρίων που προσπαθούν να εισέλθουν στον οργανισμό και να προκαλέσουν λοίμωξη. Μετά την πάροδο των δύο ετών και εφόσον υπάρχουν οι κατάλληλες ενδείξεις μπορούν να αφαιρεθούν με ασφάλεια.

 

www.artopoulos.com.gr,    Τηλ. 6937673736

Διαβάστε Περισσότερα

0 ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ ΑΦΑΙΡΕΙΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΠΡΙΝ ... ΩΡΙΜΑΣΕΙ

Είστε άνω των 60 χρόνων και εμφανίζονται  τα πρώτα προβλήματα στην  ανάγνωση και την παρακολούθηση τηλεόρασης;

Ο καταρράκτης σας «χτυπά την πόρτα της όρασης» και ήρθε η ώρα για επίσκεψη στον οφθαλμίατρο σας, καθώς  πλέον  η παλιά αντίληψη ότι ο καταρράκτης πρέπει να ωριμάσει είναι ξεπερασμένη .

«Δεδομένου ότι χρησιμοποιείται πλέον η χρήση τεχνολογίας με υπερήχους ή και laser, όπως ανακοινώθηκε στο 51^ο Πανελλήνιο Οφθαλμολογικό Συνέδριο που διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη την περασμένη εβδομάδα, η χειρουργική αντιμετώπιση του καταρράκτη πρέπει να γίνεται πρωιμότερα ώστε να έχουμε μετεγχειρητικά το τέλειο αποτέλεσμα» αναφέρει οδιαπρεπής χειρουργός οφθαλμίατρος, Καθηγητής Οφθαλμολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου  και επιστημονικός υπεύθυνος του Οφθαλμολογικού Κέντρου Γλαυκώματος & Laser Αθηνών  κ.  Βασίλειος Κοζομπόλης.

 

                      ΤΑ ΠΡΩΤΑ  ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Τα πρώιμα συμπτώματα καταρράκτη περιλαμβάνουν:

• θολή όραση,
• μερικές φορές ακτίνες γύρω από μια φωτεινή πηγή
•  προοδευτική δυσκολία στην ανάγνωση  και την παρακολούθηση τηλεόρασης

« Η ταχύτητα εξέλιξης του καταρράκτη ποικίλλει από άτομο σε άτομο. Σε ορισμένες μορφές του καταρράκτη (πυρηνικός) αλλάζει η διαθλαστική ισχύς του οφθαλμού με αύξηση της μυωπίας με αποτέλεσμα πολλοί ασθενείς να έχουν μειωμένη όραση για μακριά, αλλά να μην χρειάζονται γυαλιά για κοντά αφού εξουδετερώνεται μερικώς ή ολικώς η πρεσβυωπία τους» εξηγεί ο κ Κοζομπόλης.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες δεν υπάρχει τρόπος πρόληψης της ανάπτυξης και της εξέλιξης του καταρράκτη, εκτός ίσως από την αποφυγή του καπνίσματος που σίγουρα είναι επιβαρυντικός παράγων.

Μέχρι σήμερα ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης του καταρράκτη είναι η χειρουργική αφαίρεση του φυσικού φακού και η αντικατάσταση του με τεχνητό ενδοφακό νέας τεχνολογίας, παρ’ όλο που γίνονται προσπάθειες να βρεθούν φάρμακα που αναστέλλουν την δημιουργία και την εξέλιξη του καταρράκτη.

Οι περισσότεροι καταρράκτες αναπτύσσονται σε άτομα ηλικίας άνω των 60 - 65 ετών, αλλά εμφανίζονται περιστασιακά και σε βρέφη και σε μικρά παιδιά ή μετά από τραυματισμό. Συνήθως ο κλασσικός καταρράκτης αναπτύσσεται και στα δύο μάτια, αλλά το ένα μάτι μπορεί να έχει κάπως χειρότερη όραση από το άλλο αφού η θόλωση είναι συνήθως μη συμμετρική.

                   ΧΡΟΝΟΣ   ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ    ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Σύμφωνα με τον κ Κοζομπόλη τα βασικά ερωτήματα που πρέπει να θέτει ο ασθενής με διαγνωσμένο καταρράκτη προκειμένου να πάρει την απόφαση να χειρουργηθεί είναι:

• Μπορώ να εκτελέσω τη δουλειά μου και να οδηγήσω με ασφάλεια;
• Έχω προβλήματα κατά την ανάγνωση ή την παρακολούθηση τηλεόρασης;
• Εμποδίζουν τα προβλήματα όρασης το επίπεδο ανεξαρτησίας μου;

Όταν η όραση σας έχει μειωθεί στο σημείο όπου δεν μπορείτε πλέον να διεκπεραιώνετε καθημερινά εύκολα και με ασφάλεια τις εργασίες σας, είναι καιρός να εξετάσετε τη χειρουργική επέμβαση καταρράκτη.

Η αφαίρεση του καταρράκτη είναι ίσως η πιο συχνή χειρουργική επέμβαση στον κόσμο. Η διαδικασία πραγματοποιείται χωρίς την ανάγκη νοσηλείας του ασθενούς στο νοσοκομείο και διαρκεί περί τα 15 με 20 λεπτά. Οι ασθενείς είναι ξύπνιοι κατά τη διάρκεια της διαδικασίας και χρειάζονται μόνο τοπική αναισθησία.

 Υπάρχει η δυνατότητα χειρουργικής επέμβασης και στους δύο οφθαλμούς την ίδια μέρα. Απλά ο χειρουργός θα πρέπει να πραγματοποιήσει κάθε επέμβαση σε κάθε οφθαλμό ως να είναι μια ξεχωριστή περίπτωση από άποψη ασηψίας και χειρουργικής πρακτικής.

                         ΚΙΝΔΥΝΟΙ –ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

Η χειρουργική επέμβαση καταρράκτη είναι μία από τις ασφαλέστερες και επιτυχέστερες χειρουργικές επεμβάσεις που πραγματοποιούνται σήμερα στην σύγχρονη ιατρική, θεωρώντας ότι είναι δεδομένη η εμπειρία του χειρουργού.

«Οι επιπλοκές είναι γενικώς σπάνιες αλλά επειδή κανείς δεν ξέρει πότε θα εμφανιστούν μετά από χειρουργική επέμβαση καταρράκτη, απαιτείται καλή μετεγχειρητική παρακολούθηση» τονίζει ο κ Κοζομπόλης και καταλήγει .

«Τα περισσότερα προβλήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία, αλλά μπορεί να προκύψει σημαντική απώλεια όρασης σε περίπτωση ολιγωρίας στην μετεγχειρητική παρακολούθηση. Οι επιπλοκές που μπορεί να εμφανισθούν είναι:

• Φλεγμονή ή μόλυνση του οφθαλμού
• Αιμορραγία
• Οίδημα του κερατοειδούς
• Αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς
• Αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση
• Εξάρθρωση του εμφυτευμένου ενδοφακού

 

Ο κίνδυνος αυτών των επιπλοκών είναι μεγαλύτερος για άτομα που έχουν άλλες συνυπάρχουσες οφθαλμικές παθήσεις ή σοβαρά γενικά ιατρικά προβλήματα με λήψη φαρμάκων».

             ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΗΣ     ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΗΣ

Αυτό συμβαίνει όταν η κάψα του φακού, η μεμβράνη δηλαδή που δεν αφαιρέθηκε κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης και υποστηρίζει τον ενδοφακό, γίνεται θολή και μειώνει πάλι την όρασή σας.

Ο δευτεροπαθής καταρράκτης μπορεί να αναπτυχθεί μήνες ή χρόνια μετά τη χειρουργική επέμβαση καταρράκτη.

Περίπου το 50% των ασθενών με χειρουργική επέμβαση καταρράκτη μπορεί να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα.

Η θεραπεία για τον δευτερογενή καταρράκτη είναι αρκετά απλή. Συνίσταται στην καψουλοτομή με YAG laser, κατά την οποία μια δέσμη λέιζερ κάνει ένα μικρό άνοιγμα στη θολή κάψουλα και η όραση επανέρχεται στην προτεραία κατάσταση. Είναι μια ανώδυνη διαδικασία σε εξωτερική βάση που συνήθως διαρκεί λιγότερο από πέντε λεπτά.

http://www.glaucoma-laser-eyecenter.gr.  Τηλ.  213Ο325910

Διαβάστε Περισσότερα

ΑΛΗΘΙΝΟ ΜΑΣΤΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΑΣΤΕΚΤΟΜΗ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ Η ΜΙΚΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ

“REALBREASTΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ”

«Αληθινό μαστό- RealBreast»  με αυτολόγο μόσχευμα-κρημνό-(ιστός -δέρμα και λίποςμαζί με τα αγγεία του) αποκτά πλέον η πλειοψηφία των γυναικών που κάνει αποκατάσταση στήθους μετά από μαστεκτομή, χάρις στην εξέλιξη της μικροχειρουργικής!

 «Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό καθώς ο νέος μαστός που δημιουργείται από  ιστό της γυναίκας δείχνει σαν φυσικός  μαστός, συμπεριφέρεται σαν μαστός, ενώ η γυναίκα τον αισθάνεται σαν μαστό» αναφέρει ο διαπρεπής πλαστικός χειρουργός Ανδρέας Γραββάνης, Διευθυντής της Πλαστικής Χειρουργικής του Θεραπευτηρίου Μετροπόλιταν.

O Δρ Γραββάνης, έχοντας πραγματοποιήσει μεγάλο αριθμό μικροχειρουργικών αποκαταστάσεων μαστού στην Ελλάδα και έχοντας συμβάλλει στην διεθνή βιβλιογραφία όσον αναφορά τον κοιλιακό κρημνό DIEP, ήταν εκπαιδευτής στο Διεθνές Σεμινάριο International Oldenburg – Groningen Perforator Flap Course που διοργανώθηκε πρόσφατα στο Groningen της Ολλανδίας 19-21 Απριλίου 2018.

Σύμφωνα με τον διαπρεπή Έλληνα επιστήμονα οι κρημνοί των διατιτραινουσών αρτηριών (perforator flaps) έφεραν επανάσταση στην αποκατάσταση ιστικών ελλειμμάτων διότι εξασφαλίζουν ελάχιστη νοσηρότητα από την δότρια περιοχή καθώς αποτελούνται μόνο από δέρμα και λίπος, διατηρώντας την ανατομία και νεύρωση των υποκείμενων μυών.

 Ο κρημνός DIEP (Deep Inferior Epigastric perforator, διατιτραίνων κοιλιακός κρημνός) είναι μέθοδος εκλογής για εξιδεικευμένους Πλαστικούς Χειρουργούς - Μικροχειρουργούς για φυσικό αποτέλεσμα αποκατάστασης μαστού ακολουθώντας το αξίωμα «likewithlike”, δηλαδή αποκατάσταση με παρόμοιο ιστό.

 Ο κ Γραββάνης στο διεθνές σεμινάριο  εκπαίδευσε νέους γιατρούς στο perforator flaps νεώτερης γενιάς όπως είναι ο κρημνός PAP (Profunda Artery Perforator, διατιτραίνων μηριαίος κρημνός) για την αποκατάσταση μαστού μετά μαστεκτομή.

Ο κρημνός PAP αποτελείται μόνο από δέρμα και λίπος, λαμβάνεται από την έσω/οπίσθια επιφάνεια των μηρών και αντιστοιχεί στο δέρμα που αφαιρείται στο αισθητική ανόρθωση μηρών.

              ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ  ΜΑΣΤΟΥ  ΜΕ  ΚΡΗΜΝΟ

Η κλινική Πλαστικής Χειρουργικής- Επανορθωτικής Μικροχειρουργικής του Θεραπευτηρίου Μετροπόλιταν  εφαρμόζει όλες τις σύγχρονες προεγχειρητικές διαγνωστικές μεθόδους (Αξονική αγγειογραφία, υπερηχοτομογραφία, τρισδιάστατο σχεδιασμό του ανακατασκευασμένου μαστού) και περιεγχειρητικές τεχνικές καθιστώντας την μικροχειρουργική αποκατάσταση μαστού μέθοδο ρουτίνας στο Θεραπευτήριο. Οι κρημνοί των διατιτραινουσών αρτηριών εξασφαλίζουν την αποκατάσταση ενός “ζωντανού μαστού” που δείχνει μαστός, συμπεριφέρεται σαν μαστός και η γυναίκα το αισθάνεται σαν μαστό.

  Η χειρουργική επέμβαση  αποκατάστασης  μαστού με κρημνό διαρκεί 6 με 8 ώρες, ηνοσηλεία 3-4 ημέρες και η πλήρη αποκατάστασης 4-6 εβδομάδες.

«Εμείς πριν αποφασίσουμε για την αποκατάσταση υποβάλλουμε την γυναίκα σε όλες τις σύγχρονες προεγχειρητικές απεικονιστικές εξετάσεις για να έχουμε το καλύτερο λειτουργικό και αισθητικό αποτέλεσμα» αναφέρει ο Δρ Γραββάνης.

Η αποκατάσταση της θηλής γίνεται συνήθως σε δεύτερο χρόνο με τοπική αναισθησία, χρησιμοποιώντας τοπικό κρημνό (C-V flap) από τον ανακατασκευασμένο μαστό, ενώ η θηλή αποκαθίσταται με τατουάζ δίνοντας ένα άρτιο αποτέλεσμα.

      Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, το σύμβολο ομορφιάς και θηλυκότητας της γυναίκας βρίσκεται διαρκώς στο στόχαστρο του καρκίνου. Δυστυχώς με το πέρασμα των χρόνων  ο καρκίνος του στήθους πλήττει εκατομμύρια  γυναικών σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα κάθε χρόνο  να γίνονται σε παγκόσμιο επίπεδο εκατοντάδες χιλιάδες μαστεκτομές.

 Σήμερα, μετά από τέσσερις  δεκαετίες εμπειρίας στην αποκατάσταση του μαστού, ο πλαστικός χειρουργός έχει στην διάθεσή του ποικίλες τεχνικές και μεθόδους.

 Όμως, με βάση τα τελικά αποτελέσματα,   η μικροχειρουργική διασφαλίζει ένα φυσικό αποτέλεσμα αποκατάστασης, με διάρκεια στον χρόνο και μηδαμινή νοσηρότητα.

Μάλιστα τα τελευταία χρόνια, λόγω της ενημέρωσης κυρίως μέσω Ιντερνέτ, οι περισσότερες γυναίκεςσε Αμερική και Ευρώπη επιλέγουν την αποκατάσταση του στήθους τους με κρημνό.

Μετά την αποκατάσταση με μικροχειρουργική  και κρημνό DIEP ο νέος μαστός έχει:

ØΦυσικό σχήμα

ØΗ γυναίκα  αισθάνεται το  μόσχευμα σαν φυσικό  μαστό

ØΤο μόσχευμα δείχνει  και συμπεριφέρεται σαν μαστός

ØΔεν απαιτείται εμφύτευμα μαστού( σιλικόνης η άλλου είδους)

ØΗ αποκατάσταση έχει διάρκεια στο χρόνο

 

 www.athensmicrosurgery.gr. Tηλ: 69444 555 75

Διαβάστε Περισσότερα

Νέα δεδομένα στην διάγνωση του καρκίνου του θυρεοειδούς

Νέα δεδομένα στην διάγνωση του καρκίνου του θυρεοειδούς  τόσο στους ενήλικες όσο και στα παιδιά δημιουργούν τα αποτελέσματα επιστημονικών μελετών στην Αμερική.

Κι αυτό γιατί, σύμφωνα  με τις  επιστημονικές μελέτες, η διάγνωση του καρκίνου του θυρεοειδούς στους ενήλικες μπορεί να συνδυάζεται με αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων, σακχαρώδους  διαβήτη, δισλιπιδαιμιών και οφθαλμολογικών παθήσεων σε σχέση με τους ενήλικες που δεν είχαν ποτέ   τον καρκίνο.

«Τα αποτελέσματα των μελετών πράγματι δημιουργούν νέα δεδομένα που αφορούν την διάγνωση» αναφέρει ο Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος  Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής  του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ», μέλος  της  Ελληνικής Εταιρείας Ογκολογίας Κεφαλής και Τραχήλου (ΕΕΟΚΤ), με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Θυρεοειδούς (25 Μαΐου) και προσθέτει.

«Τα παιδιά που επιβιώνουν για πολύ καιρό από τον καρκίνο του θυρεοειδούς είναι πιο συχνό να εμφανίσουν διαστολική δυσλειτουργία με αποτέλεσμα την πρόωρη γήρανση της καρδιάς σε σχέση με τα φυσιολογικά παιδιά».

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο  των μελετών είναι το γεγονός ότι στις ΗΠΑ τα κρούσματα καρκίνου του θυρεοειδούς στον γενικό πληθυσμό αρχίζουν να μειώνονται, αλλά αυξάνονται σε επιμέρους κατηγορίες όπως οι ισπανόφωνοι, οι έγχρωμοι και τα παιδιά.

Οι επιστήμονες αναλύοντας  τας δεδομένα αυτά συμφωνούν ότι  αν ο καρκίνος του θυρεοειδούς διαγνωστεί και χειρουργηθεί  έγκαιρα είναι ιάσιμος σε πολύ μεγάλο ποσοστό, που ξεπερνά το 95%!

 «Η ολική θυρεοειδεκτομή είναι η αναμφισβήτητη θεραπεία εκλογής και έχει θεαματικά αποτελέσματα όταν ο καρκίνος εντοπιστεί έγκαιρα και είναι μικρός» τονίζει ο διακεκριμένος Χειρουργός – Ωτορινολαρυγγολόγος  κ. Μηνάς Αρτόπουλος

Τα καλά νέα είναι ότι η Ελλάδα έχει την μικρότερη πιθανότητα προσβολής από καρκίνο του θυρεοειδούς στην Ευρώπη, σύμφωνα με τον διεθνή οργανισμό υγείας (WHO) , σε ποσοστό 1,9 ανά 100.000 του γενικού πληθυσμού, ενώ ο μέσος  ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι 6,5. Την μεγαλύτερη πιθανότητα προσβολής  έχουν  όσοι ζουν στην Λιθουανία, Ιταλία και Αυστρία κατά σειρά με ποσοστά 15,5 , 13,5 και 12,4 αντίστοιχα! Στην Κύπρο δε, το ποσοστό είναι αρκετά υψηλό στο 10,1.

« Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να εφησυχάζουμε . Αντίθετα θα πρέπει να απευθυνόμαστε άμεσα  σε εξειδικευμένο χειρουργό θυρεοειδούς  όταν παρατηρήσουμε κάποιο σύμπτωμα» επισημαίνει με έμφαση ο κ Αρτόπουλος.

     ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ  ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς αδένα  δεν  εμφανίζει  έντονα συμπτώματα. Συνήθως εντοπίζεται  από την παρατήρηση του ιδίου του ασθενούς που βλέπει διόγκωση στο λαιμό ή κατά τη διάρκεια κλινικής εξέτασης ρουτίνας από τον παθολόγο που εντοπίζει όζο στο θυρεοειδή αδένα.

Σε μερικούς ασθενείς προκαλεί  πόνο στο λαιμό, στη γνάθο ή στο αυτί. Όταν  η  διόγκωση είναι μεγάλη, μπορεί να παρουσιαστεί  δυσκολία στην κατάποση ή στην αναπνοή και βραχνάδα στη φωνή, αν ο καρκίνος πιέζει το λαρυγγικό νεύρο.

«Η οποιαδήποτε παρατήρηση των παραπάνω συμπτωμάτων θα πρέπει να μας οδηγήσει άμεσα στον εξειδικευμένο χειρουργό θυρεοειδούς, ο οποίος θα αξιολογήσει την κατάσταση και θα μας συστήσει περαιτέρω έλεγχο αν κρίνει ότι είναι αναγκαίο» συμπληρώνει ο κ Αρτόπουλος.

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς είναι συχνότερος σε ανθρώπους με ιστορικό έκθεσης σε ακτινοβολία, σε εκείνους με οικογενειακό ιστορικό και σ’ αυτούς που είναι μεγαλύτεροι από 40 χρόνων. Παρόλα αυτά, στους περισσοτέρους ασθενείς, αναπτύσσεται ο καρκίνος χωρίς εμφανή αιτιολογία.

 

www.artopoulos.com.gr,    Τηλ. 6937673736

Διαβάστε Περισσότερα

Ο Πέτρος Μπαγγέας ήθελε να μπορεί να χειρουργεί

Άρχισε ειδικότητα, στη χειρουργική, το 2012. Τα νοσοκομεία ή δεν είχαν ό,τι χρειάζονταν ή τα εργαλεία ήταν κακής ποιότητας. Ο Πέτρος Μπαγγέας σκέφτηκε τι μπορούσε να κάνει. Κατέληξε σε παγκόσμια πρωτοτυπία που "ρίχνει" 14 φορές το κόστος των χειρουργικών εργαλείων. Αυτή είναι η ιστορία του.

Νίκη Μπάκουλη

Αν σκεφτείς πως ο Θεόκριτος έζησε από το 315 έως το 260 προ Χριστού, αντιλαμβάνεσαι πως το “πενία τέχνας κατεργάζεται”, φράση που ανήκει στον εκ των πιο σημαντικών ποιητών του αρχαίου κόσμου, ήταν μοντέλο ζωής από τότε που υπάρχει ζωή στον πλανήτη

Οι μεγαλύτερες ανακαλύψεις είναι αποτέλεσμα ανάγκης -ή... λάθους στην έρευνα για κάποια άλλη πατέντα. Αυτό που έχει προσφέρει ο Πέτρος Μπαγγέας στην ελληνική -αν όχι στην παγκόσμια- ιατρική, ανήκει ξεκάθαρα στην πρώτη κατηγορία. Μια στιγμή και θα τα εξηγήσουμε όλα. Για αρχή, θα μιλήσουμε για τον Πέτρο, ο οποίος ολοκληρώνει τον Ιούλιο την ειδικότητα του και είναι στο δεύτερο έτος του δεύτερου μεταπτυχιακού του. Καλύτερα, θα αφήσουμε εκείνον να συστηθεί, ώστε να καταλάβετε τι γίνεται στο μυαλό του ανθρώπου που εμπνεύστηκε τα αντιβακτηριακά τρισδιάστατα χειρουργικά εργαλεία που μπορούν να λύσουν τα χέρια των γιατρών, σε συνθήκες εκτάτου ανάγκης ή λιτότητας.

Ως τελειόφοιτος λυκείου, είχε συμπληρώσει το μηχανογραφικό του, για τις πανελλήνιες εξετάσεις του 2000. Προτεραιότητα ήταν η ιατρική σχολή. “Πέρασε” στο τμήμα ιατρικών εργαστηρίων του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης. “Σκέφτηκα, αφού μπήκα θα ήταν χρήσιμο και να τελειώσω”. Όταν λοιπόν, το 2004 πήρε το πρώτο πτυχίο, έδωσε ξανά εξετάσεις πανελλήνιος. Αυτήν τη φορά, μπήκε στην ιατρική. “Τελείωσα το 2010, τη σχολή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και ακολούθησε το αγροτικό, στα μέρη μου” την Έδεσσα από όπου κατάγεται, στο Κέντρο Υγείας Αριδαίας. Τον Αύγουστο του 2012 άρχισε την ειδικότητα στην α' προπαιδευτική χειρουργική, του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ, στη γενική χειρουργική (κοιλίας).

Τα κινεζικά εργαλεία που έσπαγαν

"Ήμασταν σε βαθιά κρίση και είχαμε ανάγκη από εργαλεία. Υπήρχαν κάποια που δεν χρειαζόμασταν ή άλλα που δεν ήταν στο μέγεθος που τα θέλαμε. Πριν δυο χρόνια τα πράγματα έγιναν τραγικά. Τα εργαλεία ήταν κινεζικά, έσπαγαν και τα πετούσαμε. Πολλές φορές χρησιμοποιούσαμε 5 και έξι για να κάνουμε τη δουλειά μας. Εν τέλει, το κόστος ισοσκελιζόταν με ένα καλό εργαλείο”.

Του ζητήσαμε να θυμηθεί τη χειρότερη χρονιά, σε επίπεδο ελλείψεων. “Το 2012, κάποια στιγμή δεν είχαμε καν γάντια. Τότε αν θυμάστε, είχε έλθει αμερικανική βοήθεια. Είχαν στείλει πολλά πράγματα, που μας επέτρεπαν να κάνουμε τη δουλειά μας”. Που είναι οι επεμβάσεις -από αυτές που σώζουν τις ζωές μας ή μας βοηθούν να ανακτήσουμε μια κάποια ποιότητα ζωής. Όχι... το πέρασμα από το ένα πεζοδρόμιο στο άλλο.

Όλες αυτές οι ελλείψεις τον απασχόλησαν στο βαθμό που άρχισε να σκέφτεται ποια θα μπορούσε να είναι η λύση. Ήταν η περίοδος (2013) που ξεκινούσε το πρώτο μεταπτυχιακό. Επέλεξε το τμήμα φυσικής νανοεπιστημών (πρόκειται για τη μελέτη και τη χρήση εφαρμογών, εξαιρετικά μικρών διαστάσεων, σε διάφορα επιστημονικά πεδία -όπως η φυσική, η χημεία, η επιστήμη των υλικών κλπ) και νανοτεχνολογίας.

“Ανέκαθεν είχα μανία και αγάπη με τη φυσική, επομένως -πρακτικά- βρήκα ένα μεταπτυχιακό που να με ενδιαφέρει πολύ. Πέρασα το 2013 και για τη διπλωματική μου ασχολήθηκα με τη δημιουργία χειρουργικών εργαλείων εκτυπωμένων από τρισδιάστατο εκτυπωτή”.

Είχε διαβάσει για έναν σχετικό project του αμερικανικού στρατού “το οποίο “έτρεξε” στον πόλεμο του Αφγανιστάν. Αφορούσε κάποια εργαλεία που χρειάζονταν άμεσα”. Σκέφτηκε πως θα ήταν χρήσιμο να δημιουργηθούν εργαλεία, με αντιβακτηριακές ιδιότητες “που δεν θα μπορούσαν να επιμολύνονται από μικρόβια και που δεν θα χρειάζονται καν αποστείρωση. Είχα στο μυαλό μου καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης, όπως αυτές που υπάρχουν στην Αφρική ή τις μαζικές καταστροφές που δυστυχώς είναι πράγματα που ζούμε”.

Έθεσε ως στόχο “να βρω πώς θα τυπώνονται τα εργαλεία, κομμένο και ραμμένα στα μέτρα μας και να μη χρειάζονται αποστείρωση. Έτσι, θα αποτελούσε παρελθόν και ένας από τους λόγους που συντελούν στις χειρουργικές λοιμώξεις”.

Μακάρι να μην έχετε περάσει καν έξω από χειρουργείο. Όσοι όμως, έχουμε ζήσει το μερίδιο μας σε αυτήν την αγωνία και την πραγματικότητα, γνωρίζουμε πως οι λοιμώξεις είναι συχνό φαινόμενο κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά την όποια επέμβαση. Ο κύριος είναι το περιβάλλον του νοσοκομείου, κάτι που ουδείς μπορεί να ελέγξει. “Επικεντρώθηκα λοιπόν, σε αυτό που μπορούσα να αλλάξω: τα εργαλεία”.

Ο εκτυπωτής των 4.000 ευρώ

Όπως συμβαίνει συνήθως με τις πατέντες, μετά το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, η όποια ανακάλυψη είναι πανάκριβη για τα χρόνια της αποκλειστικότητας -που συνήθως είναι τα 20. Μετά η πατέντα “σπάει” και δικαίωμα στη δημιουργία της έχουν όσοι ενδιαφέρονται. Κάπως έτσι, το κόστος μειώνεται. Για την ακρίβεια,... κάνει βουτιά. “Ο πρώτος 3D εκτυπωτής προέκυψε το 1989. Στις ημέρες μας, ο καθένας μπορεί να αποκτήσει κάποιον για το σπίτι του, με το κόστος να φτάνει τα 200-300 ευρώ”.

Αυτός που 'χει ο Πέτρος στη διάθεση του, κόστισε, προ τριετίας, κάπου στις 4.000 ευρώ. Θα διερωτάστε πού βρέθηκαν αυτά τα χρήματα, εν καιρώ κρίσης. “Για αρχή να πω ότι πια η τιμή του φτάνει στα 1000 ευρώ, κάτι που συμβαίνει με όλα τα τεχνολογικά όταν περνούν τα χρόνια. Σκεφτείτε ότι κάποτε χρειαζόμασταν 500.000 δραχμές για έναν εκτυπωτή σπιτιού που πια κάνει 50 ευρώ. Αυτόν που χρησιμοποιούμε τον είχε το Πολυτεχνείο, για κάποιες δουλειές που έκανε με τους μετεωρολογικούς σταθμούς και με GPS. Οπότε το εκμεταλλευτήκαμε, στο πλαίσιο της συνεργασίας που συνάψαμε το 2015”.

Στην αρχή πλήρωνε τις εκτυπώσεις, σε δικά του χρήματα, σε μια εταιρία. Γενικά, όλο το project είναι αυτοχρηματοδοτούμενο. Ή δίνουμε δικά μας χρήματα ή καλύπτει ένα μέρος το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο έχουμε ως βασικό χρηματοδότη το Πανεπιστήμιο της Βέρνης”.

Αυτό μπήκε στη μέση... λόγω ενός Έλληνα. “Είχα πάει σε ένα εκπαιδευτικό σεμινάριο στη Ζυρίχη, πριν ενάμιση χρόνο. Διοργανωτής ήταν ένας Έλληνας καθηγητής, ο Αριστομένης Εξαδάκτυλος. Ξέρετε τι συμβαίνει όταν συναντιούνται Έλληνες στο εξωτερικό. Γνωριστήκαμε, μιλήσαμε, του είπα την ιδέα μου, μου εξήγησε πως τον ενδιαφέρει και “στήθηκε” ένα πρωτόσκολο, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Βέρνης που χρηματοδοτεί ένα βασικό κομμάτι. Δεν έχει βγει κονδύλι από το κράτος” λέει.

Προς το παρόν, το όλο project είναι σε πειραματικό στάδιο “για καθαρά εκπαιδευτικούς σκοπούς”. Ο Πέτρος, υποψήφιος διδάκτωρ στις εφαρμογές της τρισδιάστατης εκτύπωσης στη χειρουργική, ενημερώνει πως αυτές τις ημέρες τα 3D χειρουργικά εργαλεία “θα βγουν για πρώτη φορά από εμάς και πάνε σε τρίτους”, στο συνέδριο φοιτητών ιατρικής, με τίτλο “ABCS3 Applied Basic Clinical Seminar with Scenarios for Students”.

Διοργανώνεται για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά από το Παράρτημα Θεσσαλονίκης της Επιστημονικής Εταιρίας Φοιτητών Ιατρικής Ελλάδος, σε συνεργασία με δέκα πανεπιστημιακές κλινικές του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και άλλους φορείς, στο Κέντρο Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων, της πόλης.

“Θα γίνουν κλινικές εφαρμογές, παρουσία ηθοποιών που θα υποδύονται τους ασθενείς, σε κλινικά σενάρια. Θα παρουσιαστούν κάποιες τεχνικές εκπαιδευτικής, μεταξύ των οποίων θα είναι και οι τεχνικές συρραφής με πραγματικά εργαλεία, αλλά και τα δικά μας”.

Το κόστος από τα 15 ευρώ -τη λαβίδα- “πέφτει” στα 60 λεπτά

Στο πλαίσιο του μεταπτυχιακού του, ο Πέτρος έκανε και ανάλυση του κόστους “που είναι το 1/14. Ίσως και πιο μικρό. Αν, για παράδειγμα, μια λαβίδα έχει κοντά στα 15 ευρώ, η δική μας κοστίζει κάπου στα 60 λεπτά, μαζί με την επίστρωση”. Όπου “επίστρωση” είναι “η διαδικασία που καθιστά τα εργαλεία αντιμικροβιακά”.

Ξεκαθαρίζει ότι τα 3D χειρουργικά εργαλεία παρουσιάζονται ως εργαλεία μιας χρήσης. Ωστόσο “για λόγους πειράματος, τα επαναποστείρωσα έως και 10 φορές και όπως είδα στην ηλεκτρονική μικροσκοπία -το υπερμικροσκόπιο που βλέπεις αν υπάρχει αλλοίωση- δεν αλλοιωνόταν η μορφολογία τους. Θεωρητικά, θα μπορούσαν να μη γίνουν αντιμικροβιακά, αν η χρήση τους προορίζεται για την εκπαίδευση των φοιτητών”. Τότε το κόστος της εκτύπωσης πάει στα 10 λεπτά. “Σε περιπτώσεις βέβαια, μαζικής καταστροφής ή πολέμου, θες να είναι αντιμικροβιακά”. Τονίζει πως “αυτό ισχύει σε ό,τι κάναμε εμείς. Αν τώρα, το θέμα πάει στο επίπεδο της μαζικής παραγωγής και μπουν εταιρίες στη μέση, τα κόστη θα αλλάξουν”.

Δεκαοκτώ διαδοχικά χρόνια ο Πέτρος σπουδάζει, διευρύνει τους ορίζοντες του, σκέφτεται, δοκιμάζει, προτείνει. ¨”Από πέρυσι ασχολούμαι και με ένα ακόμα μεταπτυχιακό, στη χειρουργική ύπατος χοληφόρων παγκρέατος (για ασθενείς με διαταραχές του ήπατος, παγκρέατος , χοληφόρων και χοληδόχου κύστης), στην Αλεξανδρούπολη”.

Όταν, με το καλό, το πάρει και αυτό “λέω να σταματήσω”. Τον διακόπτω για να του πω ότι δεν είμαι τόσο σίγουρη πως θα μπορεί να διαχειριστεί τη ζωή του, με... ελεύθερο χρόνο. Γελάει. Ομολογεί ότι “όταν είμαι σε διακοπές, μετά την τρίτη ημέρα τρελαίνομαι. Πρακτικά, όλο αυτό με τις τρισδιάστατες εκτυπώσεις έγινε σε προσωπικό, ελεύθερο χρόνο. Δηλαδή, έφευγα για το νοσοκομείο και ακόμα και όταν επέστρεφα στις 7 το πρωί στην οικογένεια μου, περνούσα άλλες 2-3 ώρες στο project”.

Ευτυχώς η σύζυγος του, Χριστίνα δείχνει κατανόηση. “Είναι ανεκτική. Από την αρχή της γνωριμίας μας, είχε καταλάβει” ποιος είναι και τι κάνει. Πριν τρία χρόνια, το ζευγάρι απέκτησε το πρώτο του παιδί, τον Γιάννη. “Να είσαι σίγουρη πως βρίσκω χρόνο, τουλάχιστον μια με δυο φορές την εβδομάδα, να παίξουμε μπάλα μαζί”, διαβεβαιώνει. Ο Γιάννης είναι μικρός για να καταλάβει τι κάνει ο μπαμπάς του. Δεν θα αργήσει όμως, να συνειδητοποιήσει τη σημασία της δουλειάς που “έκλεβε” το δικό του χρόνο με τον Πέτρο. Ή τουλάχιστον αυτό ελπίζει -ο Πέτρος. Όλοι οι άλλοι είμαστε σίγουροι.

ΠΗΓΗ...http://www.news247.gr

Διαβάστε Περισσότερα