«Βότανα- Αρωματικά φυτά»: Εκδήλωση-παρουσίαση από τη Β΄ τάξη του Δημοτικού σχολείου Προμάχων.

Με την ευκαιρία της λήξης της σχολικής χρονιάς, η Β΄ τάξη του Δημοτικού σχολείου Προμάχων, θα παρουσιάσει την Τρίτη 14/6/2016 ώρα 10.00 π.μ. την πολύ ενδιαφέρουσα εργασία των μαθητών της, με θέμα : «Βότανα- Αρωματικά φυτά».

Θα παρουσιαστούν δημιουργίες των παιδιών, που δούλευαν καθ΄όλη την διάρκεια της χρονιάς, υπό την επίβλεψη της δασκάλας τους Αλεξάνδρας Κωστινά και θα σας εκπλήξουν με τις απίθανες παρασκευές βοτάνων και αρωμάτων.

Διαβάστε Περισσότερα

Συγχαρητήριο μήνυμα του ΑΣ ΠΡΟΜΑΧΟΙ στον ΑΛΜΩΠΟ Αριδαίας

Ο ΑΣ ΠΡΟΜΑΧΩΝ "ΟΙ ΠΡΟΜΑΧΟΙ" συγχαίρει τους παίκτες και την διοίκηση του ΑΛΜΩΠΟΥ για την άνοδο στη Γ Εθνική κατηγορία και εύχεται την ανάλογη πετυχημένη πορεία στην επόμενη αγωνιστική χρονιά.

Διαβάστε Περισσότερα

"ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ" ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ   

Aν άρχιζε ο Θεός μια μέρα να μετράει όσα έφτιαξε,
άστρα, πουλιά, σπόρους, βροχές, μητέρες, λόφους,
θα τέλειωνε ίσως κάποτε. Eγώ κάθομαι εδώ, ολομόναχος,
    μέσα σε τούτο το υγρό υπόγειο, έξω βρέχει,
και μετράω τα σφάλματα που έκανα, τις μάχες που έδωσα,
    τις δίψες, τις παραχωρήσεις,
μετράω τις κακίες μου, κάποτε θαυμαστές, τις καλωσύνες μου
συχνά επηρμένες, μετράω, μετράω, δίχως ποτέ μου
    να τελειώνω ― α, εσείς,
εσείς ταπεινώσεις, αλτήρες της ψυχής μου,
βαθύ, θρεπτικό ψωμί, αιώνιε πόνε μου,
όλη η δροσιά του μέλλοντος τραγουδάει μες στις κλειδώσεις μου
την ίδια ώρα που μου στρίβει το λαρύγγι η πείνα χιλιάδων
    φτωχών προγόνων,
κι ω ήττες, συντρόφισσές μου, που μέσα σε μια στιγμή
με λυτρώσατε απ’ τους αιώνιους φόβους της ήττας.   

Eίμαι κι εγώ ένας Θεός μες στο δικό του σύμπαν, σε τούτο
    το υγρό υπόγειο, έξω βρέχει,
ένα σύμπαν ανεξιχνίαστο κι ανεξάντλητο κι απρόβλεπτο,
ένας Θεός καθόλου αθάνατος,
γι’ αυτό και τρέμοντας από έρωτα για κάθε συγκλονιστική
κι ανεπανάληπτη στιγμή του.   

 ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ “ΠΟΙΗΣΗ Α΄” Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ  

Διαβάστε Περισσότερα

Το κορίτσι που πενθούσε

«Ηταν μια φορά μια γυναίκα που ζούσε με τη μοναχοκόρη της σ’ένα μικρό σπιτάκι στην άκρη ενός χωριού.Μια μέρα, το κορίτσι είχε μείνει στο σπίτι να παλεύει με τη λάτρα, ενώ η μάνα δούλευε έξω στα χωράφια. Έξαφνα, έπιασε καλοκαιρινή καταιγίδα και αυτή έτρεξε κάτω από ένα δέντρο να προφυλαχτεί, κι εκεί σαν πύρινο τσεκούρι τη χτύπησε κεραυνός. Έπεσε σαν κούτσουρο και δεν σηκώθηκε ποτέ.

Το κορίτσι ήταν απαρηγόρητο.Έκλαιγε όλη μέρα κι όλη νύχτα και παρακαλούσε τον ουρανό για ένα μόνο πράγμα: Να ξαναδεί τη μάνα της, ας ήταν και στ’όνειρό της. Δε πήγαινε στο πηγάδι να φέρει νερό, δεν ζύμωνε, δεν σκούπιζε. Ζούσε από τη συμπόνια των χωριανών που της έφερναν πού και πού μια στάμνα νερό, ένα πιάτο φαϊ και το χαμηλό σπιτάκι της σκεπαζόταν μέρα με τη μέρα με μια σκόνη πηχτή και πικρή. Και πέρναγε ο καιρός μέσα σε θρήνους και δάκρυα και σιωπή…

Ώσπου, μια νύχτα παράξενη, χωρίς  φεγγάρι και χωρίς αστέρια, χωρίς ήχους και χωρίς σκιές, το κορίτσι είδε ένα όνειρο. Ονειρεύτηκε πως βρέθηκε σ’ ένα άγνωστο χωριό. Ήταν ένας τόπος ήσυχος, με μικρά χαμηλά σπιτάκια ασπρισμένα με ασβέστη και στις αυλές τους είχε γλάστρες με βασιλικούς, ματζουράνες, χρυσάνθεμα, γεράνια…Και παντού άνθρωποι ήσυχοι, με ήμερη ματιά. Γυναίκες λιάζονταν στον ήλιο, πίνοντας δροσερούς χυμούς, ή κεντούσαν στη σκιά παράξενα τοπία πάνω σε λινά τραπεζομάντηλα και μεταξωτά στρωσίδια. Άντρες παίζανε τάβλι στο καφενείο ή πίνανε ρακί, τρώγοντας μαλακά σταρένια παξιμάδια, αλειμμένα με λάδι, αλάτι και θυμάρι. Παιδιά παίζανε κρυφτό ή κουτσό, μασουλώντας ζεστό ψωμί αλειμμένο κατσικίσιο βούτυρο και πασπαλισμένο ζάχαρη. Κι άξαφνα, είδε από μακριά να έρχεται η μάνα της. Ήταν διπλωμένη στα δύο, σκυμμένη από το βάρος δύο τεράστιων πιθαριών που κουβαλούσε στην πλάτη. Το κορίτσι έτρεξε προς το μέρος της φωνάζοντας:

-Μανούλα, στάσου, άσε με να σε βοηθήσω!

Η γυναίκα στάθηκε και χωρίς ν’αφήσει καταγής τα πιθάρια της, αποκρίθηκε με σκοτεινή ματιά.

-Κόρη μου, κακή μου κόρη, γίνε καλή σαν πρώτα. Λυπήσου με. Αν θέλεις να με βοηθήσεις, σταμάτα να κλαις και ζήσε! Δεν βλέπεις πως κουβαλάω ολημερίς και ολονυχτίς τα δικά σου δάκρυα;

Το κορίτσι ξύπνησε αλαφιασμένο και μ’ανοιχτά τα βλέφαρα περίμενε την αυγή. Με το ξημέρωμα, πήγε στο πηγάδι για νερό, ύστερα πότισε τα ξερά γεράνια στα περβάζια, έπιασε να διώχνη από παντού τη σκόνη, έπλυνε τα παράθυρα, έπλυνε το δάπεδο μέσα κι έξω από το σπίτι, πλύθηκε κι αυτή και ντύθηκε με ρούχα καθαρά. Ύστερα, άναψε το φούρνο, φυσώντας για να πάρει η φωτιά κι απέ, σιγοτραγουδώντας, έβαλε να ζυμώσει.»

Λιλή Λαμπρέλλη, «Δέκα συν ένα παραμύθια σοφίας για καιρούς κρίσης και άλλων δεινών», εκδόσεις Πατάκη

Διαβάστε Περισσότερα

Η Eυχή

Η Eυχή είναι ένα περίεργο πράγμα. Πόσο μάλλον όταν έχεις να διαλέξεις ανάμεσα σε τρεις. Σαν σου παρουσιάζεται το λυχνάρι του Αλλαντίν και το ίδιο το Έψιλόν της σου προτείνει τρεις διαφορετικές γραμμούλες, τρία  μονοπάτια διαφορετικά.

Για κάποιους από μας είναι μια συνήθεια, σαν σβήνουμε τα κεράκια μιας τούρτας γενεθλίων. Για κάποιους άλλους κάτι, που η πραγματοποίησή της μπορεί να αλλάξει όλο τους το είναι, να τους δώσει μια νέα κοσμοθεωρία, μια καινούργια αντίληψη ζωής. Οι άυλες έννοιες, τα συναισθήματα που είναι δύσκολο να περιγραφούν είναι και τα πιο σημαντικά…

Κι έτσι, ξαφνικά, βρίσκεσαι στην κοιλίτσα ενός μαγικού ύψιλον. Σε μια αγκαλιά που προσπαθείς να κάνεις ότι μπορείς, και κυρίως αυτά που δεν μπορείς. Τα αδύνατα. Για την Ευχή σου. Και όταν έρχεται το στρεσάρισμα και η κούραση, σκέφτεσαι ότι η κούρασή σου μπροστά σε άλλα, είναι απλά γελοία. Ότι η στενοχώρια που πέρασες πρόσφατα λόγω κάποιου προσωπικού θέματος μπροστά σε εκείνα, τραγικά αστεία. Η ζωή σου ε'ιναι εδώ, στα χέρια σου. Και είναι απλά πανέμορφη, κι ας μην εκπέμπει κάθε μέρα με φωτεινά χρώματα, δεν είναι σαχλό πρωινάδικο η Ζωή.

Και τα Χ μέσα στην Ευχή ξέρεις ότι θα τα φας συχνά. Είτε αφορούν εσένα, είτε τους άλλους. Μα…αν όλα ήταν εύκολα, πως θα γινόταν στη συνέχεια το υπερβατικό, το ακατόρθωτο, το ασυνήθιστο…το μαγικό…;;Οπότε, επιλέγεις να χρησιμοποιήσεις το Χ που βρίσκεται μπροστά σου, αλλάζοντας του ιδιότητα. Επιλέγεις να το δεις διαφορετικά:

Χ σε ότι δεν έχει σημασία πραγματική, και Χ σε ότι δεν μπορείς πραγματικά να αλλάξεις…

Και έτσι, κάνοντας τούτο, βρίσκεσαι να κοιτάς έπειτα χαρούμενος το Η που ακολουθεί, ίδια σκαλίτσα στο να γίνεις εσύ ο ίδιος λίγο καλύτερος…

Μια σκάλα που θα ανεβάσει τους άλλους, αλλά και εσένα μαζί καθημερινά, λίγο ψηλότερα…





ΠΗΓΗ...https://dreamsofafairytale.wordpress.com/

Διαβάστε Περισσότερα

"Οι ρίζες δεν είναι για να γυρίζουμε πίσω" - Κατερίνα Γώγου

«οι ρίζες δεν είναι για να γυρίζουμε πίσω

είναι για να βγάζουνε κλαριά

άμα δε βγάζουνε

είναι παλούκια καυσόξυλα

οδοφράγματα Μπροστά Μπροστά κι άλλο!

τόσο θέλει

απ’ την υποταγή στην εξέγερση

απ’ το όλοι η κανένας

απ’ το όλα η τίποτα» 

Βιογραφικά στοιχεία

Κατερίνα Γώγου

Γεννήθηκε στην Αθήνα.

Δούλευε από 5 χρονών σε παιδικούς θιάσους και, στη συνέχεια, επαγγελματικά σαν ηθοποιός, παίζοντας από Επιθεώρηση μέχρι Αρχαία Τραγωδία (θίασος Κ. Κουν). Παράλληλα, δούλεψε στον κινηματογράφο και πήρε μέρος σε δεκάδες ταινίες, κυρίως της Φίνος Φιλμ.

Πρωταγωνίστησε στις ταινίες:

Το... βαρύ πεπόνι (Π. Τάσιου), 1977, για την οποία κέρδισε το Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Παραγγελιά (Π. Τάσιου), 1980. Μέρος της ταινίας βασίζεται σε ποιήματά της.

Όστρια (Α. Θωμόπουλου), 1984, όπου συνεργάζεται και στο σενάριο. Παίρνει το Κρατικό Βραβείο Ερμηνείας και μοιράζεται το Βραβείο Σεναρίου με τον Α. Θωμόπουλο.

Η συλλογή ποιημάτων της Τρία κλικ αριστερά (1978) μεταφράστηκε από τον Jack Hirchman και κυκλοφόρησε στο Σαν Φρανσίσκο από τις Εκδόσεις Night Horn Books.

Πέθανε το 1993.

Βιβλιογραφία

• Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορούν:
• Τώρα να δούμε εσείς τι θα κάνετε (ePUB), 2013
• Νόστος, 2004
• Με λένε Οδύσσεια, 2002
• Ο μήνας των παγωμένων σταφυλιών, 1988
• Απόντες, 1986
• Το ξύλινο παλτό, 1982
• Ιδιώνυμο, 1980
• Τρία κλικ αριστερά, 1978

Διαβάστε Περισσότερα

Τσιγάρα χύμα

του Τέλη Πολυχρονιάδη

Κυριακή μεσημέρι, μπροστά στο περίπτερο για εφημερίδα. Πίσω μου ένα πάρκο και πιο πέρα ο ναΐσκος του Άη-Νικόλα χτισμένος, όπως λένε, πάνω στον αρχαίο ναό του Ποσειδώνα ― κι οι δυο τους προστάτες και Θεοί της θάλασσας… λιακάδα και παρέες συνωστίζονται στο πάρκο και γύρω από το περίπτερο, κι αυτό αρχαίος ναός της αφθονίας… 
Δίνω τη σειρά μου σε έναν βιαστικό· έτσι κι αλλιώς, δεν έχω ακόμη αποφασίσει τι εφημερίδα θα πάρω, τι τσιγάρα θα καπνίσω σήμερα, τι εταιρία κινητού θα ανανεώσω… Ο τύπος, με μια ευέλικτη χειρονομία, χώνει στο χέρι του περιπτερά λίγα ψιλά και κάτι μουρμουρίζει. Το αφεντικό σκύβει, παίρνει κάτι και το προσγειώνει στη χούφτα του. Τι είναι, ρε γαμώτο! Κοιτάω προσεκτικά την ανταλλαγή, το χέρι, τα χέρια … λίγα τσιγάρα χύμα!
 Σαν χειραψία μου φάνηκε, σαν κλείσιμο δουλειάς με ελπίδα και ειλικρίνεια, σαν μήνυμα αισιοδοξίας, η κρίση έφερε τα πάνω κάτω, έφερε παλιές συνήθειες και καθημερινή τριβή με το τι κάνω τώρα; Έφερε ζωή μέσα από το ενδόμυχο και αρνητικό μήνυμα θανάτου που κουβαλάει το τσιγάρο, το τόσο άχρηστο και το τόσο αναγκαίο που βολοδέρνει στους δρόμους μας, στα τραγούδια μας, στα καφενεία μας, στα μπαλκόνια μας, στα χαμένα ραντεβού, στη στάση του λεωφορείου… 
Τσιγάρα χύμα, άνθρωποι χύμα, ο ναός του περίπτερου διαφεντεύει τους πιστούς του και δίνει κουράγιο ότι όλα πάνε καλά ή θα πάνε…
 Ο ήλιος ψηλά, η μέρα αντέχει, ο κόσμος στα Εσω-Πόλια συνεχίζει ακάθεκτος, απλός, λαμπρός, αυθεντικός κι εγω ψάχνω θέση στο τραμ, ξένος του καιρού, χύμα στην καρότσα, ακολουθώ τη ροή κι ανάβω  τσιγάρο.
 Παρέα…



ΠΗΓΗ...http://entefktirio.blogspot.gr

Διαβάστε Περισσότερα

Οι χαροκαμένοι

Στη μικρή μας πόλη, οι πρώτοι που σηκώνονται και βγαίνουν με το χάραμα από τα σπίτια τους, είναι οι χαροκαμένοι. Γυναίκες και άντρες, αλλά κυρίως γυναίκες. Μαυροντυμένες εκείνες πατόκορφα, με το περιβραχιόνιο του πένθους στερεωμένο με κρυφές παραμάνες στα καλοκαιρινά τους πουκάμισα, εκείνοι. Πρόσωπα ανέκφραστα, βλέμμα συχνά κόκκινο, καρφωμένο στον προορισμό. Στόμα σφιγμένο. Από όλα τα σημεία της μικρής μας πόλης παίρνουν τους δρόμους για “τα μνήματα”.

Πάνε. Αν τους συναπαντήσεις και τους καλημερίσεις θα σου απαντήσουν “Για να μην μας πιάσει η ζέστη”, λες και τους ρώτησες “Γιατί τόσο νωρίς;”. Αντί να πουν την αλήθεια: ότι πάνε να καλημερίσουν τον νεκρό τους, να τού διηγηθούν τα όνειρα της νύχτας που μόλις τέλειωσε. Να ανάψουν το καντήλι να τού φωτίζει τη μέρα -σαν να μην τού φτάνει ο καλοκαιρινός ήλιος που πυρώνει την πλάκα. 

Το σούρουπο οι χαροκαμένοι κάνουν την ίδια διαδρομή. Ξαναπηγαίνουν στο κοιμητήρι. Στο “καλησπέρα” σου, πάλι τα δικά τους λένε: “Τώρα που έπεσε η ζέστη...” αντί να πουν ότι πάνε να καληνυχτίσουν τον νεκρό, να τού διηγηθούν τα της μέρας που πέρασε, αν βρουν παπά να ρίξουν  τρισάγιο και να τού ανάψουν πάλι το καντήλι. Λες και δεν τού φτάνει το φεγγαρόφωτο κάτω από τα κυπαρίσσια. 

Έτσι, πρωί -βράδυ, με τις επισκέψεις, με τη μουρμούρα, τα “αχ” και τα κλάματα δεν τους αφήνουν σε ησυχία· σε τόπο αναπαύσεως. «...ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός»



ΠΗΓΗ...http://tsalapetinos.blogspot.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

Γιάννης Σηφάκης : Καμία αδικία σε βάρος της Πέλλας στον Αναπτυξιακό Νόμο

Γιάννης Σηφάκης :  Καμία αδικία σε βάρος της Πέλλας στον Αναπτυξιακό Νόμο – Όλοι οι παραμεθόριοι Νομοί στο σύνολο τους ( ασφαλώς και η Πέλλα) στις ευεργετικές διατάξεις του νόμου 

Το δίκιο αίτημα των πολιτών της Πέλλας και όλων των παραμεθόριων περιοχών να εντάσσονται οι Περιφερειακές Ενότητες που είναι παραμεθόριες στο σύνολο τους στις ευεργετικές διατάξεις του νέου αναπτυξιακού νόμου, αίτημα που υποστηρίχτηκε από όλους τους κυβερνητικούς βουλευτές των συγκεκριμένων Νομών, φαίνεται ότι αποδέχεται η κυβέρνηση.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες ο Υπουργός Γιώργος Σταθάκης στην συζήτηση του αναπτυξιακού νόμου στην ολομέλεια την Τρίτη θα υποβάλει υπουργική τροπολογία για τη ένταξη του συνόλου των Παραμεθόριων Νομών στις εν λόγω διατάξεις. 

Διαβάστε Περισσότερα

Επίσκεψη Υπουργού Παναγιώτη Κουρουπλή στην Πέλλα

Επίσκεψη Υπουργού Παναγιώτη Κουρουπλή στην Πέλλα

 Την πρώτη μέρα της παρουσίας του στην Πέλλα επισκέφτηκε το Δημαρχείο Σκύδρας, το κέντρο προσφύγων στα Γιαννιτσά, συναντήθηκε με την Νομαρχιακή Επιτροπή Πέλλας ΣΥΡΙΖΑ και παρευρέθη σε εκδήλωση στους Καταρράκτες που διοργάνωσε ο Δήμαρχος Έδεσσας Δημήτρης Γιάννου. 
Τον συνόδευαν ο Γιάννης Σηφάκης και η Θεοδώρα Τζάκρη. 
Παρευρέθηκαν και παρενέβησαν στην συζήτηση στους Καταρράκτες ( πέραν των βουλευτών) ο Αντιπεριφερειάρχης Θόδωρος Θεοδωρίδης και οι άλλοι δήμαρχοι της Πέλλας, η Κατερίνα Ιγνατιάδου, ο Γρηγόρης Στάμκος και ο Δημήτρης Μπίνος. Ακόμη παρευρέθηκαν και έθεσαν θέματα που τους απασχολούν πολλοί φορείς της Π.Ε. Πέλλας ( εμπορικό επιμελητήριο, εμπορικός σύλλογος, ΤΕΕ, σύλλογος εργαζομένων Περιφέρειας, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, εκπρόσωποι προγραμμάτων ατόμων με ειδικές ανάγκες, ο συντονιστής της Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Πέτρος Γάγκλιου και άλλοι).      

Διαβάστε Περισσότερα

Μια ζωή μέσα στην πράσινη αυλή

Κοίταξε από την τζαμόπορτα την αγκαλιά της αυλής της. Ήταν πράσινη και άγγιζε ολόκληρη την περίμετρο του χώρου. Θυμόταν παλιά, όταν τα παιδιά της έτρεχαν ανάμεσα από τις μαργαρίτες και της σαρδέλες, για να φτάσουν κοντά της και να κρυφτούν πίσω από τη φούστα της. Αυτά με τον καιρό μεγάλωσαν και άνθισαν σε αντίθεση με της μαργαρίτες, που ηττημένες από την αστικοποίηση και το καυσαέριο μαράθηκαν και δεν της ξαναχαμογέλασαν.

Άνοιξε την πόρτα και βγήκε έξω. Έσφιξε την ρόμπα πάνω στο σώμα της στην προσπάθειά της να αντισταθεί στο κρύο και στη μελαγχολία που την τρύπησαν και τα δυο μαζί σαν μία ενιαία  δύναμη. Πόσα είχαν συμβεί σ’ εκείνη την αυλή! Όλα τα σημαντικά πρόσωπα, οι πρωταγωνιστές του έργου της, είχαν μεγαλώσει μέσα στις μανταρινιές και τις λεμονιές, ανάμεσα στο γιασεμί και το τσιμέντο. Ολάκερη η ζωή κατοικούσε ανάμεσά τους. Η ίδια που περνούσε τώρα από την αυλόπορτα, εμφανιζόταν μπροστά της, σήκωνε το χέρι της και την χαιρετούσε.  Εκείνη της χαμογελούσε ανεπαίσθητα κι αφηρημένα.

Έβλεπε  τις γρατζουνιές και τα χτυπήματα. Άκουγε Τα κελαριστά γέλια, που ήταν τόσο δυνατά, ώστε να μείνουν ζωντανά μέσα στο κεφάλι της μετά από χρόνια πολλά στο παρόν. Με τον ίδιο τρόπο, άκουγε και τα ποδοβολητά της αναταραχής και ένιωθε τον λαιμό της υγρό λες και τα δάκρυα από τα παιδιάστικα κλάματα, τον μούσκευαν εκείνη τη στιγμή.

Έκατσε, σε μια από τις καρέκλες δίπλα από το σιδερένιο τραπεζάκι της, κουρασμένη από το ταξίδι στο παρελθόν. Έστρεψε τα μάτια της στα παράθυρα του σπιτιού απέναντί της και τα ανοιχτά τους ξύλινα παραθυρόφυλλα. Έπειτα σκαρφάλωσε με το βλέμμα το ύψος του ξεφλουδισμένου τοίχου κι έφτασε ως τη σκεπή και τα καφετιά κεραμίδια. Εκεί, στην κορυφή του σπιτιού, την κορυφή της ζωής της, στράφηκε άφοβα στον ουρανό που προσπαθούσε να κερδίσει την μάχη με τη νύχτα… Η ημέρα έφτανε στο τέλος της και η γειτονιά ησύχαζε κάτω από το πάπλωμα του χειμώνα, αλλά εκείνη  δεν φοβόταν, όπως οι περισσότεροι το τέλος της μέρας. Ήταν δυνατή. Πάντα ήξερε ότι η δύση σήμαινε μια αρχή. Σε λίγο θα άρχιζε η νύχτα. Θα έκαναν την εμφάνισή τους τα λαμπερά αστέρια.

Όσο περνούσε ο καιρός η μέση της πονούσε περισσότερο και κουραζόταν ευκολότερα. Τα χάπια που της επέβαλλε ο γιατρός, πλήθαιναν, αλλά αυτή γινόταν όλο και πιο δυνατή, όλο και σοφότερη, γιατί μάθαινε να αγαπάει όλο και περισσότερους ανθρώπους συγχρόνως. Γιατί έβλεπε μέσα από τα θολά-γυαλιστερά μάτια της την ομορφιά της ζωής που δεν ξέφτιζε, που δεν έσπαγε, που δεν αρρώσταινε ποτέ. Καταλάβαινε την αιωνιότητά της και την αέναη ύπαρξή της στον Κόσμο και γινόταν ευτυχισμένη…

<< Δεν βαριέσαι…>>, έπιασε τη μέση της και σηκώθηκε χαμογελώντας, << Έχει ο Θεός…>>.

Κοίταξε για μία τελευταία φορά την πράσινη αυλή της, έπειτα τον ουρανό και χώθηκε ξανά στο βασίλειό της.




ΠΗΓΗ...magikifoni.

Διαβάστε Περισσότερα

"Δεν με ενδιαφέρουν όλα τα άλλα, μόνο αυτό θέλω να μάθω.........."

Δεν με ενδιαφέρει τι κάνεις για να ζήσεις,
θ έ λ ω να μάθω...
Τι Πράγμα στη Ζωή σε κάνει ν'ανασαίνεις,
και αν έχεις την δύναμη να ρισκάρεις
για να βρείς της καρδιάς τα ό ν ε ι ρ α.

Δεν με ενδιαφέρει πόσο χρονών είσαι.
θέλω να ξέρω
αν ακόμα μπορείς να πάρεις το ρίσκο
και να φανείς αφελής για την Α γ ά π η,
για το Ό ν ε ι ρ ο και για την περιπέτεια
του να είσαι ακόμα... ζ ω ν τ α ν ό ς.

Δεν θέλω να μάθω
ποιοί πλανήτες απειλούν την Σελήνη σου.
Θέλω να μάθω
αν ά γ γ ι ξ ε ς το κέντρο του π ό ν ο υ
κι αν έμεινες ακόμα α ν ο ι χ τ ό ς
μετά απ'τις απιστίες της Ζωής
ή αν έκλεισες ερμητικά την καρδιά σου
από φόβο μήπως ξαναπληγωθείς.

Θέλω να μάθω
αν καταφέρνεις να μ έ ν ε ι ς με τον πόνο
τον δικό μου και τον δικό σου.

Αν μπορείς να χορέψεις ανέμελα
και ν'αφήνεις την έκσταση να φτάσει
μέχρι την άκρη των δακτύλων
χωρίς ν'αντιδράσεις με σύνεση
ή να γίνεις ξαφνικά ρεαλιστής
ή να θυμηθείς τα ανθρώπινα όρια.

Δεν θέλω να μάθω
αν είναι αληθινή η ιστορία που μου διηγείσαι.
Θέλω να μάθω
αν είσαι ικανός να απογοητεύσεις τους άλλους
παραμένοντας μέσα σου α υ θ ε ντ ι κ ό ς.

Κι αν μπορείς ν'αντέξεις
την κατηγορία μιας απιστίας
χωρίς ν'α π α ρ ν η θ ε ί ς την ψυχή σου.

Θέλω να μάθω
αν είσαι π ι σ τ ό ς και άρα έ μ π ι σ τ ο ς.

Θέλω να μάθω
αν ξέρεις να β λ έ π ε ι ς την Ομορφιά,
ακόμα κι αν δεν είναι πάντα όμορφη,
αν είσαι ικανός να περνάς τη ζωή σου,
συντροφιά μόνο με τον ε α υ τ ό σου.
Θέλω να ξέρω
αν μπορείς να ζήσεις με το σπάσιμο
το δικό σου ή το δικό μου.

Δεν με ενδιαφέρει να μάθω που ζείς.
ή πόσα χρήματα έχεις,
με ενδιαφέρει αν μπορείς να ξ υ π ν ή σ ε ι ς
μετά από μια νύχτα πόνου
θλιμμένος και κομμένος στα δύο,
και να κάνεις το χ ρ έ ο ς σου για τα Π α ι δ ι ά .

Δεν με ενδιαφέρει
Ποιος είσαι και πώς έφτασες μέχρι εδώ.
θέλω να μάθω αν καταφέρνεις
να μ ε ί ν ε ι ς μες την φ ω τι ά μαζί μου
και να μην το σκάσεις.

Δεν θέλω να μάθω
τι σπούδασες με ποιόν ή πού.
Θέλω να μάθω
Τι σε κρατάει μ έ σ α σου όταν όλα σε παρατάνε.

Θέλω να μάθω
αν μπορείς να μένεις μόνος με τον ε α υ τ ό σου
κι αν π ρ ά γ μ α τ ι σ'αρέσει η π α ρ έ α
που έχεις στις άδειες σου στιγμές."

**************************
********
Kείμενο γραμμένο το 1890 από μια Ινδιάνα 
της Tribu των Oriah .
Μεταφρ. Lunapiena



ΠΗΓΗ...http://izoimasmiavolta.blogspot.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

Γιάννης Σηφάκης : Η ίδρυση Τομέα ΕΚΑΒ στην Αριδαία καθώς και η ίδρυση γραφείου ΕΟΠΥΥ δημιουργούν άλλη κατάσταση στην υγεία στην Αλμωπία

Γιάννης Σηφάκης : Η ίδρυση Τομέα ΕΚΑΒ στην Αριδαία καθώς και η ίδρυση γραφείου ΕΟΠΥΥ δημιουργούν άλλη κατάσταση στην υγεία στην Αλμωπία  Η ίδρυση Τομέα ΕΚΑΒ στην Αριδαία μαζί με την ίδρυση γραφείου ΕΟΠΥΥ δημιουργεί άλλη κατάσταση στην υγεία στην Αλμωπία

Αποφασίστηκε από την διοίκηση του ΕΚΑΒ η απόσπαση 3 ΕΚΑΒιτών για την ίδρυση Τομέα ΕΚΑΒ στην Αριδαία. Η απόφαση αυτή ελήφθη μετά από δύο ερωτήσεις στη Βουλή του βουλευτή και συνεχείς συναντήσεις με το Υπουργείο Υγείας.
Οι 3 ΕΚΑΒίτες μαζί με τους 5 οδηγούς ασθενοφόρων που υπάρχουν στο Κέντρο Υγείας Αριδαίας θα δημιουργήσουν πλήρωμα ΕΚΑΒ με έδρα την Αριδαία. 
Η απόφαση αυτή, την οποία χαιρέτησε ο βουλευτής ευχαριστώντας τον Υπουργό Υγείας και τον Διοικητή του ΕΚΑΒ, θα συμβάλει αποφασιστικά στην σημαντική βελτίωση της κατάστασης στην υγεία στην Αλμωπία και στην σωτηρία της ζωής πολλών συντοπιτών μας.
Με την ίδρυση τομέα ΕΚΑΒ και γραφείο ΕΟΠΥΥ στην Αριδαία η κυβέρνηση αποδεικνύει το έμπρακτο ενδιαφέρον της για την ακριτική αυτή περιοχή της χώρας μας.

Ακολουθεί η τελευταία ερώτηση στη Βουλή του Γιάννη Σηφάκη για το θέμα της ίδρυσης Τομέα ΕΚΑΒ στην Αριδαία

Προς τον κ. Υπουργό Υγείας
ΘΕΜΑ: «Ίδρυση έδρας ΕΚΑΒ στην Αριδαία Πέλλας»

Ο Δήμος Αλμωπίας Πέλλας με έδρα την Αριδαία είναι ο τρίτος σε έκταση Δήμος της χώρας με 40 οικισμούς, όπου υπάρχει μεγάλη διασπορά μόνιμων κατοίκων (o πληθυσμός του ημιαστικού κέντρου (Αριδαία) είναι περί το 25% του συνολικού πληθυσμού της Αλμωπίας). Το γεγονός ότι δεν υφίσταται έδρα ΕΚΑΒ στην Αριδαία εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ζωή και την υγεία των πολιτών της Αλμωπίας.  
Επισημαίνεται δε, ότι ο πιο κοντινός και οργανωμένος τομέας ΕΚΑΒ βρίσκεται στην Έδεσσα, με αποτέλεσμα τα ασθενοφόρα (και το εξειδικευμένο προσωπικό αυτών) να καλούνται να καλύψουν χιλιομετρικές αποστάσεις 25-80 χιλιομέτρων, για να ανταποκριθούν σε σωρεία περιστατικών, που λαμβάνουν χώρα στους οικισμούς των περιοχών της Αλμωπίας. Την ίδια στιγμή μάλιστα, που ο κρίσιμος χρόνος που απαιτείται, για την μεταφορά ενός βαριά τραυματισμένου ή ασθενή με έμφραγμα κλπ, χάνεται πριν καν καταφέρει να φθάσει το ασθενοφόρο (αν φυσικά υπάρχει ασθενοφόρο σε αναμονή με δεδομένη την έλλειψη αρκετών «αξιόπιστων» ασθενοφόρων στο ΕΚΑΒ που εδρεύει στην Έδεσσα).
Επειδή υφίσταται κτιριακή υποδομή για την φιλοξενία έδρας  ΕΚΑΒ στο κέντρο Υγείας της Αριδαίας,
Επειδή στο Κ.Υ. Αριδαίας υπηρετούν ήδη 5 οδηγοί ασθενοφόρου (χωρίς εξειδίκευση σε σχολές ΕΚΑΒ) δίνοντας την ευκαιρία με την μετάθεση ή την απόσπαση τουλάχιστον 3-5 εξειδικευμένων οδηγών ΕΚΑΒ να στελεχωθούν πληρώματα του ΕΚΑΒ που να καλύπτουν όλες τις ανάγκες της Αλμωπίας 
Επειδή υπάρχουν αρκετές αιτήσεις εξειδικευμένων ΕΚΑΒιτων, που κατάγονται από την Αλμωπία,  οι οποίοι υπηρετούν σε άλλες περιοχές της χώρας και επιθυμούν απόσπαση ή μετάθεση στην Αλμωπία.

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:
1. Προτίθεται να προχωρήσει στη δημιουργία έδρας ΕΚΑΒ στην Αριδαία, με την μετάθεση ή απόσπαση  3-5 εξειδικευμένων στελεχών ΕΚΑΒ που υπηρετούν σε άλλες περιοχές της χώρας ώστε να εξαλειφθούν τα προβλήματα που σήμερα παρουσιάζονται και οι κίνδυνοι για την ζωή και την υγεία των πολιτών της Αλμωπίας;
2. Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα που τίθεται για την υλοποίηση της ανωτέρω ενέργειας;  


Ο ερωτών βουλευτής



Σηφάκης Γιάννης

Διαβάστε Περισσότερα

Συνάντηση Υπουργού Στάυρου Κοντονή με Γιάννη Σηφάκη - Κώστα Γάτσο και Πέτρο Τσαρκνιά - Χρηματοδότηση του Αλμωπού

Συνάντηση Αν. Υπουργού Αθλητισμού Σταύρου Κοντονή με τους  Γιάννη Σηφάκη, Κώστα Γάτσο ( Πρόεδρο Αλμωπού ) και Πέτρο Τσαρκνιά
Χρηματοδότηση του Αλμωπού για βελτίωση υποδομών στο Δημοτικό στάδιο Δήμου Αλμωπίας
Ο Υπουργός συνεχάρη τον Αλμωπό για την άνοδο στην Γ κατηγορία
Χρηματοδότηση 4 ακόμη έργων στην Αλμωπία ( στεγάνωση οροφής και βελτίωση αποδυτηρίων Κλειστού Γυμναστηρίου, κερκίδα στον Εξαπλάτανο, περίφραξη γηπέδου Προμάχων, δάπεδο αίθουσας πολλαπλών χρήσεων κλειστής αγοράς Αριδαίας).
Συζητήθηκε και ομόφωνα εκτιμήθηκε η ανάγκη αταλάντευτης συνέχισης της πολιτικής του Υπουργού και της κυβέρνησης για την εξυγίανση του ποδοσφαίρου κόντρα στην διαπλοκή και τα συμφέροντα που το κρατούν ακόμη δέσμιο. Ακόμη συζητήθηκαν τα αποτελέσματα της επίσκεψης του ΓΓΑ Ιούλιου Συναδινού στην Πέλλα. 
Ο Υπουργός υποσχέθηκε στον πρόεδρο του Αλμωπού συνέχιση της στήριξης του με χρηματοδότηση του χρόνου της κατασκευής νέου χλοοτάπητα στο γήπεδο της Αριδαίας. 
Ακόμη υποσχέθηκε να επισκεφτεί την Πέλλα και να προγραμματίσει την επίσκεψη του ΓΓΑ και στον Δήμο Πέλλας. 

Διαβάστε Περισσότερα

Με μεγάλη επιτυχία η εκδήλωση του Δημοτικού σχολείου Προμάχων για τον παιδικό διαβήτη

Με μεγάλη επιτυχία έκλεισε ο κύκλος των εκδηλώσεων για τη σχολική χρονιά του Δημοτικού σχολείου Προμάχων, με την θεματική ενότητα που αφορούσε τον παιδικό διαβήτη.

Η εκδήλωση έλαβε χώρα στην μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου και παραβρέθηκαν η πρόεδρος της τοπικής κοινότητας, εκπρόσωποι των συλλόγων γονέων και κηδεμόνων, το σύνολο του διδακτικού προσωπικού Δημοτικού και Γυμνασίου, πολλοί γονείς και φυσικά πολλοί μαθητές.

Πραγματοποιήθηκε ομιλία-ενημέρωση από τον κύριο Γιοβανίδη Ιορδάνη, ειδικό παθολόγο-διαβητολόγο, επιστημονικό συνεργάτη του Α.Π.Θ. ο οποίος με απόλυτα απλό και κατανοητό τρόπο, ανέλυσε το θέμα «Διαβήτης και παιδί».

Ακολούθησε μια διασκεδαστική  θεατρική παράσταση  από τους μαθητές της ΣΤ΄ τάξης του σχολείου με τίτλο «Εγώ ο Παντεσπάνιους» που χάρισε πολύ γέλιο και μετέδωσε πολλά μηνύματα σε γονείς και παιδιά, όσον αφορά τον διαβήτη και τον τρόπο ζωής και αντιμετώπισής του.

Με το κλείσιμο της αυλαίας τα παιδιά καταχειροκροτήθηκαν, ενώ κάποια από αυτά που ζουν με το πρόβλημα και δεν δίστασαν να το μοιραστούν με όλους, αποθεώθηκαν για το μεγαλείο ψυχής και το σπάσιμο των «ταμπού», που σαν τέτοια αντιμετωπίζονται κάποιες «δύσκολες» ασθένειες.

Τέλος, μέσα σε εορταστικό κλίμα, ευχήθηκαν όλοι «καλό καλοκαίρι» και καλή αντάμωση με τη νέα σχολική χρονιά το φθινόπωρο.

Διαβάστε Περισσότερα