Πρόμαχοι 12 Μαίου 2016
Αίθουσα εκδηλώσεων
Γυμνάσιο Προμάχων
Θεατρική παράσταση «Η αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλη- διασκευή.
Η ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα.
Η χαμογελαστή υποδοχή στην είσοδο από τα παιδιά της Σωσάνδρας και των Προμάχων και το απαραίτητο εισαγωγικό φυλλάδιο.
Το στρίμωγμα του τεράστιου φιλοθεάμονος κοινού.
Γονείς, φίλοι, συγγενείς, γιαγιάδες, μικρά παιδιά στις αγκαλιές.
Η γλυκιά αδημονία να ξεκινήσει η βραβευμένη παράσταση.
Η προσέλευση των επίσημων φορέων.
Η εμφανής αγωνία στα πρόσωπα των υπευθύνων και των ηθοποιών.
Το συνεχές πανικόβλητο τρέξιμο στα παρασκήνια, πολύβουο μελίσσι θαρρείς.
Οι επιβεβλημένοι χαιρετισμοί, οι σύντομοι λόγοι.
Τα φώτα χαμηλώνουν, απόλυτη ησυχία.
Η αναδρομική παρουσίαση στον τεράστιο βιντεοπροτζέκτορα.
Το άνοιγμα της αυλαίας.
Τα φαντασμαγορικά σκηνικά, οι επαγγελματικές ερμηνείες των δροσερών ηθοποιών.
Το ταξίδι στον μύθο του έργου, οι προβληματισμοί, τα μηνύματα, τα γέλια, οι χοροί, οι άψογοι συγχρονισμοί, τα εντυπωσιακά κοστούμια, τα επιλεγμένα-in to the point-τραγούδια, η συμμετοχή των θεατών, το χειροκρότημα, το πέσιμο της αυλαίας, η αίσθηση ότι τελείωσε πολύ γρήγορα, ότι δεν θέλεις να φύγεις, η υπόκλιση, η αναγνώριση και οι ανθοδέσμες στην «ψυχή» της παράστασης, οι φωτογράφοι, τα δάκρυα συγκίνησης…..
Η έξοδος από την αίθουσα, τα διθυραμβικά σχόλια, η ξαφνική κατακλυσμιαία καταιγίδα, που σου μουσκεύει όλο το κορμί, και η αίσθηση ότι δεν σε νοιάζει ούτε το μουσκίδι, ούτε το δίωρο που αφιέρωσες, έχοντας μέσα σου βαθιά την πεποίθηση, ότι στον τόπο σου, υπάρχει ελπίδα, υπάρχει μέλλον, υπάρχει πολιτισμός, φιλοκαλία, "αγάπη προς το κάλλος" το εξυψωμένο, το θαυμάσιο, και ευαισθησία, που αυτά τα παιδιά θα τα καλλιεργήσουν και θα τα κάνουν να ανθίσουν και να μυροβλήσουν στην γενική ερημιά, που κάποιοι προσπαθούν να επιβάλλουν.
Το ασυναίσθητο μήνυμα του έργου που μόλις παρακολούθησες, να ηχεί έντονα στα αυτιά σου:
«Και νερό να’ μασταν, θα’ χαμε βρει μια στέγη».
Οι συντελεστές
Η αναμονή
Τα παρασκήνια
Οι χαιρετισμοί
Η παρουσίαση
Η παράσταση
Αυλαία
Η αποθέωση
