Προσωρινή μετεγκατάσταση των μαθητών του Νηπιαγωγείου Προμάχων στο κτίριο του Δημοτικού Σχολείου Προμάχων

ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΜΕΤΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΠΡΟΜΑΧΩΝ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

- 35.000 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ

Την προσωρινή μετεγκατάσταση των μαθητών του Νηπιαγωγείου Προμάχων στο κτίριο του Δημοτικού Σχολείου Προμάχων μέχρι την ολοκλήρωση των εργασιών, εισηγείται ο Δήμαρχος Αλμωπίας κ. Δημήτρης Μπίνος, σεβόμενος την άποψη της τοπικής κοινωνίας και των αρμόδιων υπηρεσιών.

Συγκεκριμένα, ο Δήμαρχος επικοινώνησε με τον Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Νίκο Τσαλικίδη και με τη Σχολική Σύμβουλο Προσχολικής Αγωγής κ. Μαρία Ζωγράφου, οι οποίοι συμφωνούν με την παραπάνω εισήγηση, καθώς μπορούν προσωρινά να συνυπάρξουν τα παιδιά μεταξύ τους. Ήδη, ο Αντιδήμαρχος Παιδείας κ. Γιώργος Χατζηγιαννίδης μετέβη μαζί με τους γονείς στο Δημοτικό Σχολείο και συζήτησε με τον Διευθυντή γι’ αυτή την προσωρινή λύση και την εύρεση χώρου.

Παράλληλα, ο Δήμαρχος σε συνάντηση που πραγματοποίησε με τους γονείς έλαβε τη σύμφωνη γνώμη για αυτή την πρόταση, ενώ παράλληλα τους ενημέρωσε ότι ολοκληρώνονται οι διαδικασίες και το επόμενο διάστημα ξεκινούν οι εργασίες που θα κοστίσουν περίπου 35.000 ευρώ, με στόχο να απολαμβάνουν οι μαθητές έναν χώρο πιο λειτουργικό με λιγότερα προβλήματα. Άλλωστε, ο Δήμαρχος με τους συνεργάτες του έχει επισκεφθεί πολλές φορές τις σχολικές κοινότητες του χωριού και είναι απόλυτα ενημερωμένος, δρομολογώντας όλες τις απαραίτητες ενέργειες.

Θυμίζουμε, ότι το κτίριο του Νηπιαγωγείου στο οποίο θα γίνουν οι παραπάνω εργασίες παρουσιάζει σοβαρές φθορές, με το κυριότερο πρόβλημα να εντοπίζεται στην υγρασία, το οποίο θα αντιμετωπιστεί με όλες τις απαραίτητες εργασίες. Επιπλέον, η μελέτη περιλαμβάνει την καθαίρεση της υφιστάμενης περίφραξης και την κατασκευή νέου τοιχίου το οποίο θα επενδυθεί από την εξωτερική πλευρά με σχιστόλιθο, καθώς επίσης και την διάστρωση του πίσω χώρου με κονιόδεμα και επάλειψη με μονωτικό υλικό προκειμένου να αντιμετωπιστεί η υγρασία που παρατηρείται εσωτερικά του κτιρίου.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι αναζητήθηκαν και άλλες λύσεις οι οποίες θα αφορούσαν και την οριστική μετεγκατάσταση σε άλλο χώρο όπως είναι το «Σπίτι Παιδιού», ωστόσο σε αυτό δεν συναινούν οι αρμόδιες υπηρεσίες καθώς δεν διασφαλίζεται η ασφάλεια των μαθητών. Επιπρόσθετα, όλο το προηγούμενο διάστημα αναζητήθηκαν και άλλες λύσεις που αφορούσαν στην κατασκευή νέου διδακτηρίου, ωστόσο δεν βρέθηκε μέχρι σήμερα ο κατάλληλος χώρος ,που να πληρεί όλες τις προϋποθέσεις της ισχύουσας νομοθεσίας.

Διαβάστε Περισσότερα

«Πανδοχείο Ο Άγιος Γεώργιος και ο Δράκος» - Χόρχε Μπουκάι

«Πανδοχείο Ο Άγιος Γεώργιος και ο Δράκος».

Ήταν μια φορά ένας ζητιάνος που βρέθηκε τυχαία στην πόρτα ενός πανδοχείου. Απ' έξω κρεμόταν μια τεράστια πινακίδα με το όνομα του πανδοχείου. Το έλεγαν: «Πανδοχείο Ο Άγιος Γεώργιος και ο Δράκος».

Φανταστείτε την κατάσταση: Χιονίζει. Ο ζητιάνος πεινάει και κρυώνει, αλλά δεν έχει λεφτά. Χτυπάει την πόρτα του πανδοχείου. Ανοίγει η πόρτα, βγαίνει μια γυναίκα με ύφος βλοσυρό και του λέει:

-  «Τι θέλεις;»

Ο ζητιάνος απαντάει:

-  «Ξέρετε, να... εγώ... πεινάω, και κρυώνω... » 

-  Λεφτά έχεις;» φωνάζει η γυναίκα.

-  Όχι, δεν έχω λεφτά» λέει αυτός, και μπαμ του κλείνει εκείνη την πόρτα κατάμουτρα.

Ο τύπος κάθεται εκεί απελπισμένος.

Κάνει να φύγει, αλλά αποφασίζει να δοκιμάσει άλλη μια φορά.

Χτυπάει λοιπόν ξανά την πόρτα. 

-  «Τι θέλεις πάλι;» του λέει η γυναίκα. 

-  Να, ήρθα να σας παρακαλέσω, κάντε μου αυτή τη χάρη, δώστε μου...»

-  «Δεν είμαστε εδώ για να κάνουμε χάρες, εδώ βρισκόμαστε για δουλειά. Αυτό εδώ είναι πανδοχείο, δουλειά. Δεν ξέρεις τι είναι το πανδοχείο; Εδώ αν δεν έχει κανείς λεφτά, δεν μπαίνει!! Και αν δεν έχει να φάει, να πάει να πνιγεί!!»

Μπαμ!! Του ξανακλείνει κατάμουτρα την πόρτα.

Ο τύπος κάνει πάλι να φύγει, αλλά αποφασίζει να επιμείνει.

Χτυπάει άλλη μια φορά και λέει:

-  «Κοιτάξτε, κυρία, συγχωρήστε με...»

-  «Δεν έχω τίποτε να σου συγχωρήσω, τίποτε! Κοίταξε με καλά! Αν δεν φύγεις, θα σου πετάξω ένα κουβά παγωμένο νερό, να σε κάνω μούσκεμα! Έξω, είπα!»

Και μπαμ! Δίνει μια στην πόρτα και την κλείνει με δύναμη.

Ο τύπος βάζει το κεφάλι κάτω και συνεχίζει τον δρόμο του.

Προχωράει σιγά σιγά, φτάνει στη γωνία και γυρνάει το κεφάλι... Σηκώνει το βλέμμα και ξαναβλέπει την επιγραφή που λέει: «Πανδοχείο Ο Άγιος Γεώργιος και Ο Δράκος».

Αποφασίζει λοιπόν να γυρίσει πίσω. Για τελευταία φορά χτυπάει την πόρτα.

Η γυναίκα βάζει τις φωνές από μέσα:

-  «Πάλι τα ίδια; Τι θέλεις επιτέλους;»

Τότε, της απαντάει ο ζητιάνος:

-  «Να, λέω, αντί να μιλάω μαζί σας, μήπως μπορώ να μιλήσω με τον Άγιο Γεώργιο;»

....σε επαφή με ό,τι καλύτερο έχουμε.....

Προσέξτε την επόμενη φορά που θα δραπετεύσετε από τον πόνο και την απελπισία. Προσέξτε όταν λέτε «δεν θέλω να το ζήσω αυτό» γιατί εάν, για να αποφύγετε αυτή τη 

φάση, τραβάτε το κάκαδο, ξαναγυρίζετε πίσω, και το πένθος μπορεί να γίνει χρόνιο.

Περνάνε δεκαπέντε, είκοσι χρόνια, και κάθε φορά που φτάνει κανείς εκεί, επειδή φοβάται τόσο πολύ τη συντριβή, καταφεύγει στην οργή, διαφεύγει στην άρνηση, ξαναγίνεται παιδί, παραμένει στην ενοχή, τρέχει προς τα πίσω απ' όποιον δρόμο μπορεί — αρκεί μόνο να μην περάσει από αυτήν την απέραντη θλίψη - αρκεί να μην βρεθεί με την ψυχή του συντρίμμια. 

Αν δεν κάνουμε κάτι για να τελειώσει αυτός ο φαύλος κύκλος, θα γυρίζουμε διαρκώς πίσω, και στο τέλος θα αντικαταστήσουμε τον πόνο με το διαρκές βάσανο και θα μείνουμε εκεί.

Και τι να κάνουμε; Καλύτερα να πούμε τι δεν πρέπει να κάνουμε. Δεν πρέπει να ξύνουμε την πληγή. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση να ζήσουμε τον πόνο (τη φαγούρα) σε αυτήν τη φάση της συντριπτικής θλίψης, και να αφήσουμε το ποτάμι να κυλήσει με την πεποίθηση ότι είμαστε αρκετά δυνατοί για να αντέξουμε τον πόνο και τη λύπη.

Νομίζω ότι πρέπει να μας απασχολήσει να καταλάβουμε, να αναζητήσουμε τον τρόπο, να βρούμε το πού, να ανακαλύψουμε το πώς, να βρούμε τα πρόσωπα, να ψάξουμε τους δρόμους που θα μας φέρουν σε επαφή με ό,τι καλύτερο έχουμε.

Και ό,τι καλύτερο έχουμε είναι ο αγώνας, η επιθυμία να προχωρήσουμε, η διάθεση να ζήσουμε αυτή τη ζωή που, παρ' όλους τους πόνους και τους φόβους που ίσως αντιμετωπίσουμε κάποια στιγμή, αξίζει τον κόπο να τη ζήσουμε.

Χόρχε Μπουκάι, Ο δρόμος των δακρύων, εκδόσεις Opera

Διαβάστε Περισσότερα

"Ευτυχισμένοι όσοι αγαπιούνται κι όσοι αγαπούν κι όσοι μπορούν να ξεπεράσουν την αγάπη" - Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Περικοπές από ένα απόκρυφο ευαγγέλιο

Δυστυχισμένοι οι πτωχοί τω πνεύματι, γιατί έτσι όπως ήταν 

        πάνω στη γη, θα είναι και κάτω απ' τη γη.

Δυστυχισμένοι όσοι θρηνούν, γιατί πια απόκτησαν τη θλι-

       βερή συνήθεια του θρήνου.

Μακάριοι όσοι ξέρουν πως ο πόνος δεν είναι στεφάνι δόξας.

Δεν αρκεί να 'σαι ο έσχατος για να γίνεις κάποια μέρα ο πρώ-

      τος.

Ευτυχισμένος όποιος δεν επιμένει πως έχει δίκιο, γιατί κανείς 

      δεν έχει, ή έχουν όλοι.

Ευτυχισμένος όποιος συγχωρεί τους άλλους καθώς κι εκεί-

       νος που συγχωρεί τον ίδιο τον εαυτό του.

Ευλογημένοι οι ειρηνοποιοί, γιατί δεν θα καταδεχτούν τη 

       διχόνοια.

Ευλογημένοι όσοι δεν διψούν για δικαιοσύνη, επειδή ξέ-

         ρουν πως η μοίρα μας, αντίδικη ή σπλαχνική, είναι έργο

         της τύχης, της ανεξιχνίαστης.

Ευλογημένοι οι ελεήμονες, γιατί η ευτυχία τους είναι να

         ελεούν κι όχι να περιμένουν την ανταπόδοση.

Ευλογημένοι όσοι έχουν καθαρή καρδιά, γιατί βλέπουν τον

         Θεό.

Ευλογημένοι όσοι καταδιώκονται για χάρη του δίκιου, γιατί 

         τους νοιάζει περισσότερο το δίκιο απ' ό,τι η ανθρώπινη 

          μοίρα τους.

Κανείς δεν είναι το αλάτι της γης, μα και κανένας δεν υπάρ-

          χει που να μην υπήρξε σε κάποια στιγμή της ζωής του.

Ν' ανάβει το φως του λυχναριού κι ας μην το βλέπει κανέ-

          νας. Θα το δει ο Θεός.

Δεν υπάρχει εντολή που να μην παραβαίνεται, ακόμα και

          αυτά που λέω, κι αυτά που λένε οι προφήτες.

Εκείνος που σκοτώνει κινημένος απ' το δίκιο, ή από κείνο

         που πιστεύει για δίκιο, δεν είναι ένοχος.

Οι ανθρώπινες πράξεις δεν αξίζουν ούτε κόλαση ούτε

         ουρανούς.

Να μη μισείς τον εχθρό σου, γιατί αν το κάνεις, γίνεσαι κατά

          κάποιον τρόπο σκλάβος του. Το μίσος δεν θα σε ικανο-

          ποιήσει περισσότερο απ' όσο η γαλήνη σου.

Αν σε βάλει σε πειρασμό το δεξί σου χέρι, συγχώρεσε το-

          είσαι και σώμα και ψυχή και είναι δύσκολο, αν όχι αδύ-

          νατο, να καθορίσεις το όριο που τα διαχωρίζει.

Να μη μεγαλοποιείς τη λατρεία της αλήθειας• δεν υπάρχει

         άνθρωπος που μέσα σε μια μονάχα μέρα να μην είπε ψέ-

         ματα αρκετές φορές, έχοντας κάθε δίκιο.

Να μην ορκίζεσαι, γιατί ο όρκος είναι μονάχα έμφαση.

Να αντιστέκεσαι στο κακό, αλλά χωρίς φόβο και χωρίς

        πάθος. Σ' αυτόν που θα σου χτυπήσει το δεξί μάγουλο, 

        μπορείς να του γυρίσεις και το άλλο, φτάνει να μην είναι 

        ο φόβος που σ' το γυρίζει.

Εγώ δε μιλώ ούτε για εκδίκηση ούτε για συγγνώμη• η λη-

       σμονιά είναι η μόνη εκδίκηση και η μοναδική συγγνώμη.

Το να κάνεις καλό στον εχθρό σου μπορεί να είναι πράξη δι-

       καιοσύνης και δεν είναι δύσκολο: να τον αγαπάς όμως, 

       δεν είναι πράξη ανθρώπου, είναι πράξη αγγέλου.

Κάνοντας καλό στον εχθρό σου, έχεις βρει τον καλύτερο

       τρόπο να ικανοποιήσεις τη ματαιοδοξία σου.

Να μη μαζεύεις πλούτη εδώ στη γη, γιατί τα πλούτη γεν-

      νούν την απραξία, κι η απραξία την κατάθλιψη και την ανία.

Σκέψου ότι οι άλλοι είναι δίκαιοι, ή ότι θα μπορούσαν να 

      είναι και πως, αν αυτό δεν ισχύει, το λάθος δεν είναι δικό

      σου.

Ο Θεός είναι πιο γενναιόδωρος από τους ανθρώπους, και

      θα τους προσμετρήσει με άλλα μέτρα. 

Δώσε τα άγια στα σκυλιά και ρίξε τα μαργαριτάρια σου

     στους χοίρους• αυτό που έχει σημασία είναι να δίνεις.

Ψάχνε, μόνο για να 'χεις τη χαρά να ψάχνεις και όχι για τη 

      χαρά να βρίσκεις...

Η πύλη είναι εκείνη που διαλέγει, όχι ο άνθρωπος.

Μην κρίνεις το δέντρο από τους καρπούς του ούτε τον άν-

      θρωπο από τα έργα του• μπορούσαν να 'ναι και καλύ-

      τερα ή χειρότερα. 

Τίποτα δεν χτίζεται πάνω στην πέτρα, όλα πάνω στην άμμο 

     χτίζονται, όμως το χρέος μας είναι να χτίζουμε σα να 

     'τανε η άμμος πέτρα...

Ευτυχισμένος όποιος είναι φτωχός δίχως πίκρα και όποιος

      είναι πλούσιος δίχως αλαζονεία.

Ευτυχισμένοι οι γενναίοι, αυτοί που δέχονται με τον ίδιο

      τρόπο τη συμφορά ή τις δάφνες.

Ευτυχισμένοι όσοι συγκρατούν στη μνήμη τους λόγια του

     Βιργιλίου ή του Χριστού, γιατί τα λόγια αυτά θα φωτί-

     ζουν τη ζωή τους.

Ευτυχισμένοι όσοι αγαπιούνται κι όσοι αγαπούν κι όσοι

     μπορούν να ξεπεράσουν την αγάπη.

Ευτυχισμένοι οι ευτυχείς.

Το εγκώμιο της σκιάς (Elogio de la sobra, 1969)

Χόρχε Λουίς Μπόρχες, Ποιήματα

Εισαγωγή, ανθολόγηση, μετάφραση, σημειώσεις: Δ. Καλοκύρης

εκδόσεις Πατάκη

Διαβάστε Περισσότερα

"O Έρωτας στα χιόνια" - Aλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Kαρδιά του χειμώνος. Xριστούγεννα, Άις-Bασίλης, Φώτα.

Kαι αυτός εσηκώνετο το πρωί, έρριπτεν εις τους ώμους την παλιάν πατατούκαν του, το μόνον ρούχον οπού εσώζετο ακόμη από τους προ της ευτυχίας του χρόνους, και κατήρχετο εις την παραθαλάσσιον αγοράν, μορμυρίζων, ενώ κατέβαινεν από το παλαιόν μισογκρεμισμένον σπίτι, με τρόπον ώστε να τον ακούη η γειτόνισσα:

― Σεβτάς είν' αυτός, δεν είναι τσορβάς...· έρωντας είναι, δεν είναι γέρωντας.

Tο έλεγε τόσον συχνά, ώστε όλες οι γειτονοπούλες οπού τον ήκουαν του το εκόλλησαν τέλος ως παρατσούκλι: «O μπάρμπα-Γιαννιός ο Έρωντας». Διότι δεν ήτο πλέον νέος, ούτε εύμορφος, ούτε άσπρα είχεν. Όλα αυτά τα είχε φθείρει προ χρόνων πολλών, μαζί με το καράβι, εις την θάλασσαν, εις την Mασσαλίαν. Eίχεν αρχίσει το στάδιόν του με αυτήν την πατατούκαν, όταν επρωτομπαρκάρησε ναύτης εις την βομβάρδαν του εξαδέλφου του.

Eίχεν αποκτήσει, από τα μερδικά του όσα ελάμβανεν από τα ταξίδια, μετοχήν επί του πλοίου, είτα είχεν αποκτήσει πλοίον ιδικόν του, και είχε κάμει καλά ταξίδια.

Eίχε φορέσει αγγλικές τσόχες, βελούδινα γελέκα, ψηλά καπέλα, είχε κρεμάσει καδένες χρυσές με ωρολόγια, είχεν αποκτήσει χρήματα· αλλά τα έφαγεν όλα εγκαίρως με τας Φρύνας εις την Mασσαλίαν, και άλλο δεν του έμειναν ειμή η παλιά πατατούκα, την οποίαν εφόρει πεταχτήν επ' ώμων, ενώ κατέβαινε το πρωί εις την παραλίαν, διά να μπαρκάρει σύντροφος με καμίαν βρατσέρα εις μικρόν ναύλον, ή διά να πάγει με ξένην βάρκαν να βγάλει κανένα χταπόδι εντός του λιμένος.Kανένα δεν είχεν εις τον κόσμον, ήτον έρημος.

Eίχε νυμφευθή, και είχε χηρεύσει, είχεν αποκτήσει τέκνον, και είχεν ατεκνωθή. Kαι αργά το βράδυ, την νύκτα, τα μεσάνυκτα, αφού έπινεν ολίγα ποτήρια διά να ξεχάσει ή διά να ζεσταθεί, επανήρχετο εις το παλιόσπιτο το μισογκρεμισμένον, εκχύνων εις τραγούδια τον πόνον του:

Σοκάκι μου μακρύ-στενό, με την κατεβασιά σου,κάμε κ' εμένα γείτονα με την γειτόνισσά σου.

Άλλοτε παραπονούμενος ευθύμως:

Γειτόνισσα, γειτόνισσα, πολυλογού και ψεύτρα,δεν είπες μια φορά κ' εσύ, Γιαννιό μου έλα μέσα.

Xειμών βαρύς, επί ημέρας ο ουρανός κλειστός. Eπάνω εις τα βουνά χιόνες, κάτω εις τον κάμπον χιονόνερον. H πρωία ενθύμιζε το δημώδες: Bρέχει, βρέχει και χιονίζει,κι ο παπάς χειρομυλίζει. Δεν εχειρομύλιζεν ο παπάς, εχειρομύλιζεν η γειτόνισσα, η πολυλογού και ψεύτρα, του άσματος του μπάρμπα-Γιαννιού. Διότι τοιούτον πράγμα ήτο· μυλωνού εργαζομένη με την χείρα, γυρίζουσα τον χειρόμυλον.

Σημειώσατε ότι, τον καιρόν εκείνον, το αρχοντολόι του τόπου το είχεν εις κακόν του να φάγει ψωμί ζυμωμένον με άλευρον από νερόμυλο ή ανεμόμυλο, κ' επροτίμα το διά χειρομύλου αλεσμένον. Kαι είχεν πελατεία μεγάλη, η Πολυλογού. Γυάλιζε, είχε μάτια μεγάλα, είχε βερνίκι εις τα μάγουλά της. Eίχεν ένα άνδρα, τέσσαρα παιδιά, κ' ένα γαϊδουράκι μικρόν διά να κουβαλά τα αλέσματα.

Όλα τα αγαπούσε, τον άνδρα της, τα παιδιά της, το γαϊδουράκι της. Mόνον τον μπάρμπα-Γιαννιόν δεν αγαπούσε. Ποίος να τον αγαπήσει αυτόν; Ήτο έρημος εις τον κόσμον.Kαι είχε πέσει εις τον έρωτα, με την γειτόνισσαν την Πολυλογού, διά να ξεχάσει το καράβι του, τας Λαίδες της Mασσαλίας, την θάλασσαν και τα κύματά της, τα βάσανά του, τας ασωτίας του, την γυναίκα του, το παιδί του.

Kαι είχε πέσει εις το κρασί διά να ξεχάσει την γειτόνισσαν. Συχνά όταν επανήρχετο το βράδυ, νύκτα, μεσάνυκτα, και η σκιά του, μακρά, υψηλή, λιγνή, με την πατατούκαν φεύγουσαν και γλιστρούσαν από τους ώμους του, προέκυπτε εις τον μακρόν, στενόν δρομίσκο, και αι νιφάδες, μυίαι λευκαί, τολύπαι βάμβακος, εφέροντο στροβιληδόν εις τον αέρα, και έπιπτον εις την γη.

Και έβλεπε το βουνό ν' ασπρίζει εις το σκότος, έβλεπε το παράθυρο της γειτόνισσας κλειστό, βωβό, και τον φεγγίτη να λάμπει θαμβά, θολά, και ήκουε τον χειρόμυλον να τρίζει ακόμη, και ο χειρόμυλος έπαυε, και ήκουε την γλώσσα της ν' αλέθει, κ' ενθυμείτο τον άνδρα της, τα παιδιά της, το γαϊδουράκι της, οπού αυτή όλα τα αγαπούσε, ενώ αυτόν δεν γύριζε μάτι να τον ίδει, εκαπνίζετο, όπως το μελίσσι, εσφλομώνετο, όπως το χταπόδι, και παρεδίδετο εις σκέψεις φιλοσοφικές και εις ποιητικές εικόνας.

― Να είχεν ο έρωτας σαΐτες!... να είχε βρόχια... να είχε φωτιές... Να τρυπούσε με τις σαΐτες του τα παραθύρια... να ζέσταινε τις καρδιές... να έστηνε τα βρόχια του απάνω στα χιόνια...

Ένας γερο-Φερετζέλης πιάνει με τις θηλιές του χιλιάδες κοτσύφια.Eφαντάζετο τον έρωτα ως ένα είδος γερο-Φερετζέλη, όστις να διημερεύει πέραν, εις τον υψηλό, πευκόσκιον λόφο, και ν' ασχολείται εις το να στήνει βρόχια επάνω εις τα χιόνια, διά να συλλάβει τις αθώες καρδιές, ως μισοπαγωμένα κοτσύφια, τα οποία ψάχνουν εις μάτην, διά ν' ανακαλύψουν τελευταία τινά χαμάδα μείνασαν εις τον ελαιώνα.

Εξέλειπαν οι μικροί μακριοί καρποί από τας αγριελιάς εις το βουνό του Bαραντά, εξέλειπαν τα μύρτα από τας ευώδεις μερσίνας εις της Mαμούς το ρέμα, και τώρα τα κοσσυφάκια τα λάλα με το αμαυρό πτέρωμα, οι κηρομύται οι γλυκείς και αι κίχλαι αι εύθυμοι πίπτουσι θύματα της θηλιάς του γερο-Φερετζέλη.Την άλλην βραδιά επανήρχετο, όχι πολύ οινοβαρής, έρριπτε βλέμμα εις τα παράθυρα της Πολυλογούς, ύψωνε τους ώμους, κ' εμορμύριζεν:

― Ένας Θεός θα μας κρίνει... κ' ένας θάνατος θα μας ξεχωρίσει.

Kαι είτα μετά στεναγμού προσέθετε:

― K' ένα κοιμητήρι θα μας σμίξει.

Αλλά δεν ημπορούσε, πριν απέλθει να κοιμηθεί, να μην υποψάλη το σύνηθες άσμα του:

Σοκάκι μου μακρύ-στενό, με την κατεβασιά σου, κάμε κ' εμένα γείτονα με την γειτόνισσά σου.

Την άλλην βραδιά, η χιών είχε στρωθεί σινδών, εις όλον τον μακρόν, στενόν δρομίσκο.

― Άσπρο σινδόνι... να μας ασπρίσει όλους στο μάτι του Θεού... ν' ασπρίσουν τα σωθικά μας... να μην έχουμε κακή καρδιά μέσα μας.

Eφαντάζετο αμυδρώς μίαν εικόνα, μίαν οπτασία, εν ξυπνητό όνειρο. Ωσάν η χιών να ισοπεδώσει και ν' ασπρίσει όλα τα πράγματα, όλας τας αμαρτίας, όλα τα περασμένα: Tο καράβι, την θάλασσαν, τα ψηλά καπέλα, τα ωρολόγια, τας αλύσεις τας χρυσάς και τας αλύσεις τας σιδηράς, τας πόρνας της Mασσαλίας, την ασωτία, την δυστυχία, τα ναυάγια, να τα σκεπάσει, να τα εξαγνίσει, να τα σαβανώσει, διά να μη παρασταθούν όλα γυμνά και τετραχηλισμένα, και ως εξ οργίων και φραγκικών χορών εξερχόμενα, εις το όμμα του Kριτού, του Παλαιού Ημερών, του Τρισαγίου.

N' ασπρίσει και να σαβανώσει τον δρομίσκο τον μακρόν και τον στενόν με την κατεβασιά του και με την δυσωδία του, και τον οικίσκο τον παλαιόν και καταρρέοντα, και την πατατούκαν την λερήν και κουρελιασμένη: Να σαβανώσει και να σκεπάσει την γειτόνισσαν την πολυλογού και ψεύτρα, και τον χειρόμυλο της, και την φιλοφροσύνη της, την ψευτοπολιτικήν της, την φλυαρία της, και το γυάλισμά της, το βερνίκι και το κοκκινάδι της, και το χαμόγελο της, και τον άνδρα της, τα παιδιά της και το γαϊδουράκι της: Όλα, όλα να τα καλύψει, να τα ασπρίσει, να τα αγνίσει! Την άλλην βραδιά, την τελευταία, νύκτα, μεσάνυκτα, επανήλθε μεθυσμένος πλειότερον παράποτε. Δεν έστεκε πλέον εις τα πόδια του, δεν εκινείτο ουδ' ανέπνεε πλέον. Xειμών βαρύς, οικία καταρρέουσα, καρδία ρημαγμένη. Mοναξία, ανία, κόσμος βαρύς, κακός, ανάλγητος. Yγεία κατεστραμμένη. Σώμα βασανισμένο, φθαρμένο, σωθικά λειωμένα.

Δεν ημπορούσε πλέον να ζήσει, να αισθανθεί, να χαρεί. Δεν ημπορούσε να εύρη παρηγοριά, να ζεσταθεί. Ήπιε διά να σταθεί, ήπιε διά να πατήσει, ήπιε διά να γλιστρήσει. Δεν επάτει πλέον ασφαλώς το έδαφος.Hύρε τον δρόμο, τον ανεγνώρισε. Eπιάσθη από το αγκωνάρι. Eκλονήθη. Ακούμπησε τις πλάτες, στύλωσε τα πόδια. Eμορμύρισε:

― Να είχαν οι φωτιές έρωτα!... Να είχαν οι θηλιές χιόνια...

Έρωτας στο χιόνι, φωτογραφία του Αντώνη Ψαρά

Δεν ημπορούσε πλέον να σχηματίσει λογική πρόταση. Συνέχεε λέξεις και εννοίας. Πάλιν εκλονήθη. Eπιάσθη από τον παραστάτη μιας θύρας. Kατά λάθος άγγισε το ρόπτρο. Tο ρόπτρο ήχησε δυνατά.

― Ποιος είναι; Ήτο η θύρα της Πολυλογούς, της γειτόνισσας.

Ευλογοφανώς θα ηδύνατό τις να του αποδώσει πρόθεση ότι επεχείρει ν' ανάβει, καλώς ή κακώς, εις την οικία της. Πώς όχι; Eπάνω εκινούντο φώτα και άνθρωποι. Ίσως εγίνοντο ετοιμασίαι. Xριστούγεννα, Άις-Bασίλης, Φώτα, παραμονή. Kαρδιά του χειμώνος.

― Ποιος είναι; είπε πάλιν η φωνή.Tο παράθυρο έτριξε. O μπάρμπα-Γιαννιός ήτο ακριβώς υπό τον εξώστη, αόρατος άνωθεν. Δεν είναι τίποτε. Tο παράθυρο εκλείσθη σπασμωδικώς. Mίαν στιγμήν ας αργοπορούσε!

O μπάρμπα-Γιαννιός εστηρίζετο όρθιος εις τον παραστάτη. Δοκίμασε να ειπεί το τραγούδι του, αλλ' εις το πνεύμα του το υποβρύχιο, του ήρχοντο ως ναυάγια αι λέξεις:

«Γειτόνισσα πολυλογού, μακρύ-στενό σοκάκι!...»

Mόλις άρθρωσε τας λέξεις, και σχεδόν δεν ηκούσθησαν. Eχάθησαν εις τον βόμβο του ανέμου και εις τον στρόβιλο της χιόνος.

― Kαι εγώ σοκάκι είμαι, εμορμύρισε... ζωντανό σοκάκι.

Eξεπιάσθη από την λαβή του. Eκλονήθη, εσαρρίσθη, έκλινε και έπεσε. Ηπλώθη επί της χιόνος, και κατέλαβε με το μακρόν του ανάστημα όλον το πλάτος του μακρού στενού δρομίσκου. Άπαξ δοκίμασε να σηκωθεί, και είτα εναρκώθη.

Εύρισκε φρικώδη ζέστη εις την χιόνα.«Είχαν οι φωτιές έρωτα!... Είχαν οι θηλιές χιόνια!»

Kαι το παράθυρο προ μιας στιγμής είχε κλεισθεί. Kαι αν μίαν μόνον στιγμήν ηργοπόρει, ο σύζυγος της Πολυλογούς θα έβλεπε τον άνθρωπον να πέση επί της χιόνος.Πλην δεν τον είδε ούτε αυτός ούτε κανείς άλλος.

K' επάνω εις την χιόνα έπεσε χιών. Kαι η χιών εστοιβάχθη, εσωρεύθη δύο πιθαμές, εκορυφώθη. Kαι η χιών έγινε σινδών, σάβανο. Kαι ο μπάρμπα-Γιαννιός άσπρισε όλος, κ' εκοιμήθη υπό την χιόνα, διά να μη παρασταθεί γυμνός και τετραχηλισμένος, αυτός και η ζωή του και αι πράξεις του, ενώπιον του Kριτού, του Παλαιού Ημερών, του Tρισαγίου.

ΠΗΓΗ...https://taenoikwkaiendimw.blogspot.gr

Διαβάστε Περισσότερα

Δεν υπάρχουν ημίμετρα στον έρωτα. Ούτε «μισοθέλω», ούτε «μισοαγαπώ»

Το μήνυμα “διαβάστηκε”.
Ναι, για κείνη τη στιγμή μιλάω.
Που έγραψες, που περιμένεις και είσαι στην “τσίτα.”
Θέλεις να δώσεις εικόνα, σχήμα, ήχο μέσα στο μυαλό σου, βιάζεσαι,αλλά δεν μπορείς ακόμα και, έτσι, περιμένεις. Ανατρίχιασες και μόνο στην ιδέα της ανταπόκρισης.
Είμαι σίγουρη, σου λέω! …
Και περιμένεις, περιμένεις σαν μοντέρνα Σταχτοπούτα, και θέλεις να νιώσεις τη λαχτάρα, τη χαρά, μια αντίστοιχη αντίδραση… Αχ, αυτές οι τρεις τελίτσες, τι σου κάνουν…
Σε τρελαίνουν, παίζουν με το μυαλό και την ψυχολογία σου, παίζουν μαζί σου και συ, ανυποψίαστη. Η καρδιά βαράει σε ρυθμούς Μαραθωνίου.
Ενώ εσύ ήδη έχεις προχωρήσει σε άλλα επίπεδα, έχεις φτιάξει σενάρια, έχεις δώσει τις πιθανές απαντήσεις που θα σαγηνέψουν το αντικείμενο του πόθου σου.
Και περιμένεις, κι όλο περιμένεις. Και, φυσικά, επειδή πονάς, πάλι τον δικαιολογείς, για χίλιους δυό λόγους, ε; Οι ώρες πέρασαν κι οι μέρες…
Τώρα πια, πράγματα άλλαξαν!
Κι αυτό το “διαβάστηκε” της αρχικής ελπίδας, που τόση χαρά σου έδωσε, τώρα σε ενοχλεί! Σε ενοχλεί πολύ να βλέπεις αυτό το “διαβάστηκε”, έτσι σκέτο. Σαν πικρός καφές, είναι κάπως, δεν είναι; Μοντέρνα “χυλόπιτα”, θα το έλεγα εγώ. Διαδυκτιακή. Γρήγορη και χωρίς πολλά – πολλά.
Ίσως είναι και χειρότερη…
Γιατί ακόμα κι αν ζητήσεις εξηγήσεις, πάλι μπορεί να τα σκατώσεις ή να παρεξηγηθείς ή να επαναληφθεί το ίδιο “διαβάστηκε”. Αυτό είναι που σε πονάει, νομίζω…
Δεν μπορείς να εκφραστείς, να πεις αυτό που θέλεις.
Γιατί, εκ των πραγμάτων, δε γίνεται. Δεν έχεις τον άνθρωπο απέναντί σου, να εξηγηθείς, να εκτονωθείς, να τον φιλήσεις ή να του τα πεις ένα χεράκι. Εδώ, αυτό το γαμημένο “διαβάστηκε”, σε αφήνει με την ελπίδα ζωντανή, κι όλο ξυπνάς μέσα στην άγρια νύχτα, γιατί δήθεν άκουσες το χαρακτηριστικό ήχο.
Μείνε εκεί, μην το προχωράς άλλο και μη βασανίζεσαι, καρδιά μου. Θέλει κότσια το θάρρος μιας ξεκάθαρης απάντησης, δεν είναι μόνο βασανιστικό αλλά και άναδρο που σε αφήνει σύξυλη. Εκεί, λοιπόν, το παίρνεις απόφαση, αφήνεις τα περί “η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία” και άλλα τέτοια παρηγορητικά και πάψε, να τον δικαιολογείς άλλο.
 Όποιος θέλει, και χρόνο και χώρο βρίσκει και κυρίως, σε βάζει σε προτεραιότητα.
Τόσο απλά, τόσο όμορφα.
Δεν υπάρχουν ημίμετρα στον έρωτα.
Ούτε “μισοθέλω”, ούτε “μισοαγαπώ”, το ξέρεις ήδη.
Το ότι δεν πήρες μήνυμα, είναι από μόνο του μήνυμα, δεν το βλέπεις;


Της Εύης Μαυρογιάννη.






ΠΗΓΗ...http://www.anapnoes.gr

Διαβάστε Περισσότερα

Ενημέρωση για τις δράσεις προστασίας της ιλαράς από το Κέντρο Υγείας Αριδαίας σύμφωνα με τα στοιχεία του ΚΕΕΛΠΝΟ

Το τελευταίο διάστημα έχουν εκδηλωθεί σοβαρές επιδημικές εξάρσεις ιλαράς σε αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες (π.χ. Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ρουμανία κλπ.). με 15.000 κρούσματα και 40 θανάτους. 

 Σύμφωνα με τον Επίκουρο Καθηγητή Παθολογίας-Λοιμωξιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Σωτήρη Τσιόδρα , η επιδημία ξεκίνησε από τη Ρουμανία, όπου είναι ιδιαίτερα χαμηλά τα ποσοστά της δεύτερης εμβολιαστικής δόσης, με αποτέλεσμα 8.5000 κρούσματα ιλαράς, εκ των οποίων τα 30 απέβησαν μοιραία.. Παράξενο χαρακτήρισε ο κ. Τσόδρας το γεγονός ότι προσβάλλονται μεγαλύτερες ηλικίες, αναφέροντας ότι στην Ιταλία ο μέσος όρος ηλικίας είναι τα 27 ενώ τα κρούσματα αυξήθηκαν σε 4.400.

Στην Ελλάδα, το πρόβλημα ευτυχώς αφορά ευάλωτους πληθυσμούς όπως οι Ρομά, για τους οποίους γίνεται προσπάθεια εμβολιασμού.

Ενώ κατά τα προηγούμενα έτη στην Ελλάδα καταγραφόταν πολύ μικρός αριθμός σποραδικών περιστατικών ιλαράς (περίπου ένα κρούσμα ετησίως την τελευταία 3ετία), κατά το τελευταίο 4μηνο έχουν καταγραφεί 100 περιστατικά (έως 3/9/17) και ο κίνδυνος επέκτασης της νόσου στη χώρα μας είναι υπαρκτός. 

Τα συμπτώματα μοιάζουν με «κρυωματάκι», ωστόσο 2-3 μέρες μετά εμφανίζονται εξανθήματα -κοκκινίλες- από το κεφάλι και οι επιπλοκές είναι πολύ σοβαρές για έναν στους τέσσερις ενήλικες, που εμφανίζουν σοβαρότατες επιπλοκές, όπως πνευμονία και εγκεφαλίτιδα.

Στις 6/9/2017, με την παρουσία του Γενικού Γραμματέα Δημόσιας Υγείας κ. Ιωάννη Μπασκόζου,  συνεδρίασε η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών, η οποία για το θέμα αυτό έλαβε την εξής απόφαση:

«α/ Συστήνει τον άμεσο εμβολιασμό με το εμβόλιο ιλαράς-ερυθράς-παρωτίτιδας (εμβόλιο MMR) των παιδιών, των εφήβων και των ενηλίκων που δεν έχουν εμβολιαστεί με τις απαραίτητες δόσεις. Σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών, παιδιά, έφηβοι και ενήλικες που έχουν γεννηθεί μετά το 1970 και δεν έχουν ιστορικό νόσου πρέπει να είναι εμβολισμένοι με 2 δόσεις εμβολίου για την ιλαρά (με τη μορφή μονοδύναμου εμβολίου ιλαράς ή μικτού εμβολίου MMR).

β/ Εκτάκτως, λόγω της επιδημικής έξαρσης ιλαράς, συστήνει τη διενέργεια της 1ης δόσης του εμβολίου MMR στην ηλικία των 12 μηνών και τη διενέργεια της 2ης δόσης τρεις (3) μήνες μετά την 1η δόση ή –εφόσον έχει παρέλθει το διάστημα αυτό– το ταχύτερο δυνατόν. Σε περιπτώσεις υψηλού κινδύνου, η 2η δόση μπορεί να γίνει με μεσοδιάστημα τουλάχιστον 4 εβδομάδων από την 1η. Οι συστάσεις αυτές ισχύουν για όσο διάστημα η επιδημική έξαρση ιλαράς είναι σε εξέλιξη και μέχρι να εκδοθεί νεότερη απόφαση της Επιτροπής.»

Υπενθυμίζεται ότι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος πρόληψης της ιλαράς είναι ο εμβολιασμός με το εμβόλιο ιλαράς-ερυθράς-παρωτίτιδας (MMR). Το εμβόλιο αυτό είναι ιδιαίτερα ασφαλές, όπως έχει δείξει η εμπειρία από τον εμβολιασμό πολλών εκατομμυρίων παιδιών παγκοσμίως. Σημειώνεται ότι για να επιτευχθεί πρόληψη των επιδημιών απαιτείται πολύ υψηλό επίπεδο εμβολιασμού στον πληθυσμό.

Η εξέλιξη της επιδημίας στην Ευρώπη και την Ελλάδα παρακολουθείται συστηματικά από το Υπουργείο Υγείας και το ΚΕΕΛΠΝΟ, και ανάλογα με την πορεία της θα δίνονται κατευθυντήριες οδηγίες με βάση τα εκάστοτε δεδομένα και τη γνωμάτευση των αρμόδιων επιστημονικών οργάνων.

Το γενικά υψηλό επίπεδο εμβολιαστικής κάλυψης των παιδιών στη χώρα, που έχει διαπιστωθεί σε διάφορες μελέτες κατά το πρόσφατο παρελθόν, αποτελεί θετικό παράγοντα, αλλά δεν πρέπει να οδηγεί σε εφησυχασμό.

Με τη ευκαιρία αυτή, επαναλαμβάνεται ότι η σχολαστική τήρηση του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών αποτελεί τον καλύτερο τρόπο προστασίας παιδιών και ενηλίκων από τα λοιμώδη νοσήματα.

Οι Επισκέπτριες Υγείας του Κέντρου Υγείας Αριδαίας , τη Δευτέρα 25/9/17 θα επισκεφθούν τον καταυλισμό ρομά της Αριδαίας για τον έλεγχο της εμβολιαστικής κάλυψης τους.

Για περισσότερες πληροφορίες :

Γραφείο επισκεπτριών υγείας του Κέντρου Υγείας Αριδάιας

Τρίτη –Τετάρτη Πέμπτη  και ώρες 9:00 – 13:00 

Οι Επισκέπτριες Υγείας                       Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ

Πούλου Αικατερίνη 

Κουσίδου Χριστίνα                         ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΕΛΛΑ

Διαβάστε Περισσότερα

Αθηνά Αθανασιάδου – Αηδονά: «Τα χωριά της Πέλλας παρουσιάζουν εξαιρετικό πολιτισμικό ενδιαφέρον και μπορούν να συνδράμουν τα μέγιστα στην τοπική ανάπτυξη»

Αθηνά Αθανασιάδου – Αηδονά: «Τα χωριά της Πέλλας παρουσιάζουν εξαιρετικό πολιτισμικό ενδιαφέρον και μπορούν να συνδράμουν τα μέγιστα στην τοπική ανάπτυξη»

Στην Τοπική Κοινότητα Λουτροχωρίου Δήμου Σκύδρας βρέθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης (20/09) η Αν. Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας Αθηνά Αθανασιάδου – Αηδονά αποδεχόμενη πρόσκληση από ενεργό κάτοικο της περιοχής.

Στη συνάντηση με τον κ. Γιώργο Παναγιωτίδη, Πολιτικό Επιστήμονα-Δημοσιογράφο και με κατοίκους του Λουτροχωρίου, η κυρία Αθανασιάδου-Αηδονά είδε τα σημεία της περιοχής όπου παρουσιάζουν ενδιαφέρον και έχουν μια σημαντική αναπτυξιακή προοπτική συνολικά για το Δήμο Σκύδρας. Παρόντες στην επίσκεψη που πραγματοποιήθηκε σε πολύ καλό κλίμα ήταν η Δήμαρχος Σκύδρας Κατερίνα Ιγνατιάδου, ο Δήμαρχος Έδεσσας Δημήτρης Γιάννου, ο Περιφερειακός Σύμβουλος Γιάννης Ανδρίτσος, ο Αντιδήμαρχος Σκύδρας Γιάννης Θεοδοσίου, ο Πρόεδρος της Τ.Κ. Πετριάς Γρηγόρης Βόλτσης και συνεργάτες.

Αρχικά, έγινε μια μικρή ξενάγηση στις ιαματικές πηγές Λουτροχωρίου, για τις οποίες γίνεται προσπάθεια να αναδειχθούν με ενέργειες που κάνει ο Δήμος Σκύδρας αναμένοντας τα αποτελέσματα αυτών, καθώς το νομικό πλαίσιο και οι διαδικασίες είναι αρκετά χρονοβόρες. Σχετικά με το θέμα η κυρία Αν. Αντιπεριφερειάρχης δήλωσε ότι η Π.Ε. Πέλλας θα βοηθήσει όπου μπορεί ώστε, να γίνουν γνωστές στο ευρύ κοινό οι ευεργετικές ιδιότητες των πηγών του Λουτροχωρίου, κάτι που θα δώσει άλλη πνοή στην τουριστική και οικονομική ανάπτυξη της περιοχής.

Στη συνέχεια, η κυρία Αθανασιάδου – Αηδονά ενημερώθηκε για την ιδιωτική πρωτοβουλία του κ. Παναγιωτίδη και τις προσπάθειες που κάνει, μαζί με ομάδα εθελοντών για να κρατήσει ψηλά το επίπεδο της περιοχής, κυρίως σε θέματα βελτίωσης μικρών υποδομών που έχουν ανάγκη οι κάτοικοι. Σε συζήτηση με όλους τους παρευρισκόμενους και, μετά από αναφορά των Δημάρχων στο οδικό δίκτυο που ενώνει τις κοινότητες Λουτροχωρίου – Καισαριανών – Πλατάνης – Έδεσσας, η κυρία Αθανασιάδου – Αηδονά έδειξε ενδιαφέρον για τυχόν ενέργειες που μπορεί να κάνει η Π.Ε. Πέλλας για βελτίωση της υφιστάμενης κατάστασης, πάντα στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της. Παράλληλα, η κυρία Αν. Αντιπεριφερειάρχης στάθηκε με θαυμασμό και σεβασμό στο μνημείο που βρίσκεται στην πλατεία του Λουτροχωρίου και απεικονίζει με μοναδικές εικόνες την ιστορία του χωριού και την προσφυγική, ποντιακή καταγωγή των κατοίκων του.

Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε στο γραφικό καφενείο της κοινότητας όπου οι κάτοικοι υποδέχθηκαν την Αν. Αντιπεριφερειάρχη κυρία Αθηνά Αθανασιάδου – Αηδονά και όλους τους συμμετέχοντες στην επίσκεψη με τοπικά παραδοσιακά εδέσματα. Ευχάριστη έκπληξη στην ημέρα ήταν η παρουσία μικρών μαθητών με τους δασκάλους τους οι οποίοι τραγούδησαν ποντιακά τραγούδια, συγκινώντας τους παριστάμενους.

Η κυρία Αθανασιάδου – Αηδονά δήλωσε μετά την επίσκεψη: «Με ιδιαίτερη χαρά επισκέφθηκα το Λουτροχώρι όπου εντυπωσιάστηκα με τη θέληση και με την προσωπική, εθελοντική προσπάθεια των κατοίκων για να βελτιώσουν την καθημερινότητά τους. Ευχαριστώ τον κ. Παναγιωτίδη για την πρόσκληση και όλους τους πολίτες για την υποδοχή και τη φιλοξενία, όπως, επίσης, τους Δημάρχους Σκύδρας και Έδεσσας κα Ιγνατιάδου και κ. Γιάννου αντίστοιχα, τον Περιφερειακό Σύμβουλο κ. Ανδρίτσο και όλα τα στελέχη της Αυτοδιοίκησης που, όλοι τους ενδιαφέρονται για να πάει μπροστά η περιοχή. Υπάρχουν θέματα τα οποία μπορούν να αναδειχθούν και στα οποία η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας – Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας συνδράμει και θα συνεχίσει στην κατεύθυνση αυτή και το επόμενο διάστημα. Ήδη βελτιώθηκε ο ηλεκτροφωτισμός και η οδική ασφάλεια στην είσοδο του Λουτροχωρίου με την κατασκευή κόμβου, ενώ, επίκειται έγκριση των δύο μεγάλων αντιπλημμυρικών έργων σε Αλμωπία και Έδεσσα συνολικού προϋπολογισμού περίπου 4.000.000,00 €. Πιθανώς να υπάρχουν κι άλλα θέματα που αντιμετωπίζει η τοπική κοινωνία, τα οποία προσπαθούμε να ιεραρχούμε και με βάση τις δυνατότητες που έχουμε, να τα διευθετούμε. Οι δυνάμεις που έχουν οι κάτοικοι της Πέλλας είναι ανεξάντλητες και ο πλούτος των μικρών κοινοτήτων είναι αστείρευτος. Είναι μια πηγή έμπνευσης και δημιουργίας, ώστε και εμείς από την πλευρά μας να ανταποκριθούμε στο μέρος που μας αναλογεί για να κάνουμε τις προτάσεις της τοπικής κοινωνίας πράξη».

Διαβάστε Περισσότερα

Προγραμματισμένες διακοπές της υδροδότησης στο δυτικό τμήμα του οικισμού της Τ.Κ. Λουτρακίου

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ

ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ

ΑΛΜΩΠΙΑΣ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η Δημοτική Επιχείρηση 

Ύδρευσης Αποχέτευσης Αλμωπίας 

ενημερώνει τους καταναλωτές της 

Τ.Κ. Λουτρακίου 

ότι τις προσεχείς μέρες και μέχρι τη λύση του προβλήματος της λειψυδρίας θα πραγματοποιεί προγραμματισμένες διακοπές της υδροδότησης στο δυτικό τμήμα του οικισμού 

από τις  02:00 έως τις 05:00 π.μ. 

και εφόσον κριθεί απαραίτητο και 

από τις 15:00 έως τις 17:00 μ.μ. 

με στόχο την εξασφάλιση πόσιμου νερού 

για όλους τους καταναλωτές.

Ευχαριστούμε για την κατανόηση.

Διαβάστε Περισσότερα

Αλμωπός - Κιλκισιακός . Φιλικός αγώνας ποδοσφαίρου

Διαβάστε Περισσότερα

Επίσκεψη του Υπουργού Χρήστου Σπίρτζη σε εκδήλωση της Νομαρχιακής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ Πέλλας

Γιάννης Σηφάκης :  Επίσκεψη του Υπουργού Χρήστου Σπίρτζη σε εκδήλωση της Νομαρχιακής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ Πέλλας 

Η εκδήλωση που διοργανώνει η Νομαρχιακή Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ Πέλλας θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 3 Οκτωβρίου το απόγευμα και στην οποία θα ενημερωθούν οι πολίτες της Πέλλας για τις προσπάθειες της κυβέρνησης για άρση της συγκοινωνιακής απομόνωσης της Πέλλας  με την χρηματοδότηση με 10 εκατομμύρια ευρώ των απαλλοτριώσεων για το έργο των παρακάμψεων Χαλκηδώνας και Γιαννιτσών και την επικαιροποίηση της μελέτης σκοπιμότητας για τον προαστιακό σιδηρόδρομο μέσω Γιαννιτσών με παράκαμψη προς Αριδαία. 

Στην εκδήλωση θα παραστούν πολιτικά και υπηρεσιακά στελέχη του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών και του Υπουργείου Οικονομίας.

 Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί από την Νομαρχιακή Επιτροπή Πέλλας του ΣΥΡΙΖΑ με προσκεκλημένους τους κυβερνητικούς βουλευτές, Αν. Αντιπεριφερειάρχη,  Δημάρχους, Επιμελητήριο, και διάφορους φορείς της Πέλλας. 

Η κυβέρνηση , στα πλαίσια της πολιτικής της για την παραγωγική ανασυγκρότηση και την δίκαιη ανάπτυξη, προσπαθεί να άρει τις αδικίες που καταδίκασαν την Πέλλα στην υποβάθμιση και την τεράστια πτώση του βιωτικού επιπέδου των πολιτών της. 

Η κυβέρνηση αυτή στέκεται απέναντι στην πολιτική που υπηρέτησαν Κόμματα και πολιτικοί παράγοντες επί δεκαετίες, την πολιτική της στρεβλής ανάπτυξης στην Περιφέρεια που με υποβοήθηση των παραγοντισμών και της θεοποίησης των πελατειακών σχέσεων είχε σαν αποτέλεσμα η Πέλλα να μείνει έξω από όλους τους κεντρικούς Εθνικούς Σχεδιασμούς για δεκαετίες.

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης θα ανακοινωθεί από την Νομαρχιακή Επιτροπή ΣΥΡΙΖΑ Πέλλας.   

Διαβάστε Περισσότερα

Alan Lightman - «Υποθέστε ότι οι άνθρωποι ζουν για πάντα..»

 Υποθέστε ότι οι άνθρωποι ζουν για πάντα. Κατά κάποιον περίεργο τρόπο, ο πληθυσμός κάθε πόλης χωρίζεται στα δύο: στους Υστερινούς και τους Τωρινούς.

Οι Υστερινοί ισχυρίζονται πως δεν υπάρχει λόγος να βιαστούν να ξεκινήσουν μαθήματα στο πανεπιστήμιο, να μάθουν μια δεύτερη γλώσσα, να διαβάσουν Βολταίρο ή Νεύτωνα. να διεκδικήσουν προαγωγή στη δουλειά τους, να ερωτευτούν, να κάνουν οικογένεια. Για όλα αυτά τα πράγματα, τους περιμένει απεριόριστος χρόνος.

Μέσα στην αιωνιότητα, είναι δυνατό να επιτευχθούν τα πάντα. Κατά συνέπεια, τα πάντα μπορούν να περιμένουν.

Άλλωστε, οι βιαστικές αποφάσεις εγκυμονούν σφάλματα. Ποιος μπορεί να διαφωνήσει με τη λογική τους;

Τους Υστερινούς τούς αναγνωρίζει κανείς σε κάθε κατάστημα και σε κάθε χώρο περιπάτου. Περπατούν με ήρεμο βηματισμό και φορούν φαρδιά, άνετα ρούχα. Απολαμβάνουν να διαβάζουν οποιοδήποτε περιοδικό βρεθεί ανοιχτό μπροστά τους, ή ν’ αλλάζουν τη διαρρύθμιση των επίπλων στα σπίτια τους, ή να αφήνονται σε μια συζήτηση, με τον ίδιο τρόπο που ένα φύλλο πέφτει από το δέντρο. Οι Υστερινοί κάθονται στα καφέ, πίνουν τσάι και συζητούν για τις δυνατότητες της ζωής.

Οι Τωρινοί παρατηρούν ότι, αφού η ζωή τους θα είναι απεριόριστη, θα μπορέσουν να κάνουν ότι βάλουν με το νου τους. Θα επιλέξουν άπειρα επαγγέλματα, θα παντρευτούν άπειρες φορές, θα αλλάζουν την πολιτική τους τοποθέτηση επ’ άπειρον. Ο κάθε άνθρωπος θα γίνει δικηγόρος, οικοδόμος, συγγραφέας, λογιστής, ζωγράφος, γιατρός, αγρότης. Οι Τωρινοί διαβάζουν συνεχώς καινούργια βιβλία, μαθαίνουν καινούργιες τέχνες, καινούργιες γλώσσες.

Για να γευτούν τις άπειρες αποχρώσεις της ζωής, ξεκινούν από νωρίς και ουδέποτε ανακόπτουν το ρυθμό τους. Και ποιος μπορεί να αμφισβητήσει τη λογική τους; Τους Τωρινούς τους διακρίνει κανείς εύκολα. Είναι οι ιδιοκτήτες των καφέ, οι καθηγητές των πανεπιστημίων, οι γιατροί και οι νοσοκόμες, οι πολιτικοί, οι άνθρωποι που κουνούν νευρικά τα πόδια τους όποτε κάθονται σε καρέκλα.

Περνούν μέσα από διαδοχικές ζωές, αγχωμένοι μήπως τους ξεφύγει τίποτε. Αν τύχει να συναντηθούν δύο Τωρινοί κοντά στην εξαγωνική Κρήνη του Τσέρινγκερ, συγκρίνουν τις ζωές στις οποίες διέπρεψαν, ανταλλάσσουν πληροφορίες και ρίχνουν ματιές στα ρολόγια τους. Όταν δύο Υστερινοί συναντιούνται στο ίδιο μέρος, αναλογίζονται το μέλλον και παρακολουθούν την παραβολική τροχιά του νερού.

Οι Τωρινοί και οι Υστερινοί έχουν ένα κοινό σημείο. Η απεριόριστη ζωή τους συνοδεύεται από απεριόριστο αριθμό συγγενών. Οι παππούδες δεν πεθαίνουν ποτέ, το ίδιο και οι προπαππούδες, οι θείες των θείων, οι θείοι των θείων, οι θείες των θείων των θείων, κ.ο.κ. Ολόκληρο το γενεαλογικό δέντρο είναι ζωντανό και δίνει συμβουλές. Οι γιοι δεν ξεφεύγουν ποτέ από τη σκιά των πατεράδων, ούτε οι κόρες από τη σκιά των μανάδων. Κανείς και ποτέ δεν κόβει τα δεσμά.

Όταν ένας άντρας ανοίγει μια καινούργια επιχείρηση, νιώθει υποχρεωμένος να συζητήσει το θέμα με τους γονείς του. τους παππούδες του και τους προπαππούδες του, κι αυτό συνεχίζεται επ άπειρον, ώστε να διδαχθεί από τα σφάλματά τους. Ουδέν καινόν υπό τον ήλιον. Κάθε πράγμα που μπορεί να γίνει, έχει ήδη δοκιμαστεί από κάποιον προπάτορα. Και όχι μόνο. Κάθε εγχείρημα έχει ήδη στεφθεί από επιτυχία.

Αυτό όμως έχει και το τίμημά του. Σ’ αυτόν τον κόσμο, ο πολλαπλασιασμός των επιτευγμάτων ανακόπτεται κάπως επειδή οι φιλοδοξίες είναι εξαρχής μειωμένες.

Όταν μια κόρη χρειάζεται την καθοδήγηση της μητέρας της, δεν θα την πάρει ποτέ αμέσως. Η μητέρα οφείλει να ρωτήσει τη δική της μητέρα, κι εκείνη τη δική της, κι αυτό θα συνεχίζεται εσαεί. Όπως οι γιοι και οι κόρες δεν μπορούν να πάρουν από μόνοι τους αποφάσεις, έτσι δεν μπορούν και να στραφούν στους γονείς τους όταν χρειάζονται μια καλή συμβουλή. Οι γονείς δεν είναι η πηγή της βεβαιότητας. Υπάρχουν ένα εκατομμύριο τέτοιες πηγές.

Εκεί όπου η κάθε πράξη πρέπει να εγκριθεί ένα εκατομμύριο φορές, η ζωή προχωράει με δοκιμές. Γέφυρες υψώνονται πάνω από ποτάμια, φτάνουν ως τα μισά και κατόπιν σταματούν απότομα. Κτίρια υψώνονται έως τον ένατο όροφο αλλά μένουν χωρίς σκεπή. Τα αποθέματα του μπακάλη σε πιπερόριζα, αλάτι, μπακαλιάρο και λουκάνικα αλλάζουν κάθε φορά που αλλάζει γνώμη, κάθε φορά που συμβουλεύεται κάποιον τρίτο. Φράσεις μένουν ημιτελείς. Αρραβώνες διαλύονται λίγες μέρες πριν από το γάμο. Στις λεωφόρους και τους δρόμους, οι άνθρωποι γυρνούν το κεφάλι και κοιτάζουν πίσω τους, για να δουν ποιος τους παρακολουθεί.

Αυτό είναι το τίμημα της αθανασίας. Ουδείς είναι ολοκληρωμένος. Ουδείς είναι ελεύθερος.

Με το πέρασμα του χρόνου, ορισμένοι αποφάσισαν ότι ο μόνος τρόπος για να ζήσουν είναι να πεθάνουν. Με το θάνατο, άντρες και γυναίκες αποτινάζουν το βάρος του παρελθόντος. Όι λιγοστές αυτές υπάρξεις, με τους αγαπημένους τους συγγενείς να παρακολουθούν, βυθίζονται στα νερά της λίμνης της Κωνσταντίας ή ρίχνονται στο κενό από το Μόντε Δέμα, τερματίζοντας την απεριόριστη ζωή τους.

Έτσι, το άπειρο κατανικήθηκε από το πεπερασμένο, εκατομμύρια φθινόπωρα κατέληξαν στην ανυπαρξία φθινοπώρων, εκατομμύρια χιονισμένες μέρες κατέληξαν σε ανυπαρξία χιονιού, εκατομμύρια νουθεσίες κατέληξαν στο τίποτε.

Aπo το βιβλίο του Alan Lightman - Τα όνειρα του Αϊνστάιν

ΠΗΓΗ...http://www.o-klooun.com

Διαβάστε Περισσότερα

Σχολικός εκφοβισμός. Γράφει η Σοφία Ασαλέα

ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ

Ο σχολικός εκφοβισμός ή πιο γνωστά το bullying αποτελεί ένα φαινόμενο βίας μεταξύ των συνομηλίκων, το οποίο απαντάται συνήθως στο σχολικό περιβάλλον, αλλά μπορεί να παρατηρηθεί και σε εξωσχολικά πλαίσια. Το bullying μπορεί να λάβει διάφορες μορφές κάποιες από τις οποίες είναι ο λεκτικός εκφοβισμός (κοροϊδίες, πειράγματα), ο κοινωνικός εκφοβισμός (διάδοση φημών, απομόνωση), ο σωματικός εκφοβισμός (χτυπήματα, σπρωξιές) και τέλος ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός (απειλητικά μηνύματα). 

Τα όσα λέγονται για το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού συχνά εστιάζουν στο παιδί που υφίσταται την κακοποίηση και παρουσιάζεται ως θύμα, ενώ αντίθετα το παιδί που εκδηλώνει τη βία παρουσιάζεται ως θύτης και συχνά αντιμετωπίζεται με μεθόδους που κάθε άλλο παρά μειώνουν τις πιθανότητες επανάληψης της βίαιης συμπεριφοράς. Αυτό δεν σημαίνει πως η βίαιη συμπεριφορά δικαιολογείται, αλλά οι συνηθισμένες πρακτικές που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της βίας μοιάζει να έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιθυμούν. Είναι σημαντικό να τονιστεί πως η βία δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά ασκώντας βία. Για παράδειγμα, ο εκφοβισμός ενός παιδιού που ασκεί βία από τους δασκάλους ή τους γονείς κατά πάσα πιθανότητα θα αυξήσει παρά θα μειώσει τη βίαιη συμπεριφορά του παιδιού προς τους συνομηλίκους του. Η βία χρειάζεται να αντιμετωπιστεί με μη βίαιες μεθόδους, αν θέλουμε να μην αναπαραχθεί. 

Ο σχολικός εκφοβισμός συχνά αναπαράγεται μέσα σε μια κυκλική τροχιά. Το παιδί που ασκεί βία επιλέγει ως αντικείμενο της βίας του ένα παιδί, το οποίο συχνά παρουσιάζεται ως συνεσταλμένο, απομονωμένο και διαφορετικό. Μπορεί για παράδειγμα, να μην μιλάει πολύ ή να φοράει γυαλιά ή σιδεράκια. Τα στοιχεία αυτά αποτελούν συχνά επαρκείς συνθήκες προκειμένου να γίνει η επιλογή του στόχου της βίας. Η εκτόνωση της βίαιης συμπεριφοράς στο παιδί-στόχο προκαλεί αίσθημα φόβου και συνήθως το παιδί δεν γνωστοποιεί το περιστατικό, υπό την απειλή ότι θα βρεθεί σε χειρότερους μπελάδες. Έτσι, αισθάνεται ακόμα περισσότερο αδύναμο, απομονωμένο και περιθωριοποιημένο, συνθήκη που διευκολύνει την άσκηση βίας απέναντί του. Σε περίπτωση που το παιδί-στόχος γνωστοποιήσει το περιστατικό, τότε υπάρχουν δύο ενδεχόμενα: είτε το παιδί που ασκεί τη βία θα αντιμετωπιστεί με μεθόδους που θα ενισχύσουν την ήδη βίαιη συμπεριφορά του είτε θα ομαλοποιηθεί η κατάσταση μέσα από τη χρήση μεθόδων που βοηθούν το παιδί που ασκεί τη βία να εκφράσει τα συναισθήματα που προκαλούν την εν λόγω συμπεριφορά και να διοχετεύσει την ενέργειά του με εναλλακτικές πρακτικές.

Στο σημείο αυτό γίνεται εμφανής ο ρόλος που παίζει τόσο το οικογενειακό όσο και το σχολικό πλαίσιο στην άσκηση και αναπαραγωγή της βίας. Συχνά, τα παιδιά που ασκούν βία είναι παιδιά που έρχονται αντιμέτωπα με οικογενειακές καταστάσεις και ζητήματα που δεν μπορούν να διαχειριστούν. Η βία, τότε, χρησιμοποιείται ως ένας τρόπος αποφόρτισης. Επιπλέον, τα παιδιά που συνήθως αποτελούν τους στόχους της άσκησης βίας είναι παιδιά με χαμηλή αυτοπεποίθηση και αίσθημα αδυναμίας, χαρακτηριστικά που επίσης έχουν να κάνουν με συμπεριφορές που διαμορφώνονται στο οικογενειακό πλαίσιο. Είναι σημαντικό να τονιστεί πως ο ρόλος των γονέων έχει καίρια σημασία για τη διαμόρφωση της συμπεριφοράς του παιδιού. Οι γονείς συχνά πέφτουν στην παγίδα να παρακινούν τα παιδιά τους στην άσκηση βίας, όπως για παράδειγμα όταν συμβουλεύουν το παιδί να χτυπήσει το παιδί που το χτυπάει. Σε αυτή την περίπτωση η βία αντιμετωπίζεται με βία και το αποτέλεσμα θα είναι πάλι βία. Οι γονείς οφείλουν να ενσταλάζουν στα παιδιά τους ιδέες και αισθήματα ισότητας μεταξύ των συνομηλίκων τους, να τα βοηθούν να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, να συμβάλλουν έτσι ώστε τα παιδιά τους να διαμορφώνουν μια στάση κατανόησης απέναντι σε άτομα με δυσκολίες και να είναι αρωγοί στην προσπάθεια των παιδιών να διαμορφώσουν μια αίσθηση προσωπικής αξίας και εκτίμησης.  Φυσικά, για να επιτευχθούν τα παραπάνω πρέπει πρώτα οι ίδιοι οι γονείς να διαθέτουν μια αντίστοιχη στάση, την οποία θα μεταδίδουν στα παιδιά τους.

Ο ρόλος του σχολείου δεν είναι λιγότερο σημαντικός από τον ρόλο της οικογένειας και έχει να κάνει με το κατά πόσο επιτρέπει να αναδυθούν και να παγιωθούν χαρακτηριστικά όπως αυτά που προαναφέρθηκαν. Για παράδειγμα, είναι το σχολείο ένας χώρος που επιτρέπει και διευκολύνει τα παιδιά να επεξεργαστούν ζητήματα που τους προκαλούν δυσφορία; Μπορούν τα παιδιά να ακουστούν; Είναι ένας χώρος που επενδύει θετικά και προάγει τη διαφορετικότητα; Είναι ένας χώρος που ψυχολογικά ενδυναμώνει τους μαθητές;   Είναι σημαντικό το παιδί να νιώθει πως τόσο η οικογένεια όσο και το σχολείο αποτελούν στήριγμα στο οποίο μπορεί να ακουμπήσει και να αποθέσει τους φόβους, τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς και τις ελπίδες του. Ζώντας σε μια κοινωνία που διαπνέεται από πολυπλοκότητα και ποικιλομορφία είναι απαραίτητο να διαμορφώνουμε μια στάση σεβασμού και ισοτιμίας, γιατί καθετί διαφορετικό έρχεται σε αντίθεση με την ίδια τη φύση της κοινωνίας.

Σοφία Ασαλέα

Ψυχολόγος - Ειδικευόμενη Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια

Διαβάστε Περισσότερα