Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου 2012

ΟΙ ΧΟΡΗΓΟΙ ΤΗΣ ΣΟΥΡΒΑΣ 2012.


Με πυρετώδεις ρυθμούς συνεχίζεται η προετοιμασία των κατοίκων του χωριού, υπό την αιγίδα του μορφωτικού συλλόγου Προμάχων για την Κυριακάτικη εκδήλωση "ΣΟΥΡΒΑ 2012".
Στο χωριό επικρατεί οργασμός προετοιμασιών και οι κάτοικοι έχουν αγκαλιάσει με αγάπη τους διοργανωτές στηρίζοντας ο καθένας όπως μπορεί.
Το στοίχημα για φέτος είναι η εκδήλωση να ξεπεράσει την περυσινή επιτυχημένη εκδήλωση.Τα μηνύματα είναι ελπιδοφόρα και υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον από πολλούς όμορους οικισμούς.
Η λίστα με τους χορηγούς συνεχώς μεγαλώνει και αναμένεται να συγκεντρωθούν άφθονες ποσότητες από κρέατα και ποτά.
Οι γυναίκες του χωριού θα αναλάβουν τα σπιτικά εδέσματα, ενώ παραδοσιακοί μάγειρες θα επιμεληθούν τα αρνιά που ήδη έχουν αποθηκευθεί.
Παρακάτω παραθέτουμε τη λίστα των χορηγών , η οποία θα ανανεώνεται συνεχώς.

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ

Αφοί Νάνου πριστήρια ξυλείας
Αφοί Ασμέτη καυσόξυλα
Νάνος Γεώργιος καυσόξυλα
Δ.Σέλκος-Χ.Μπάτσης καυσόξυλα
Γιουρούκης Τάκης πριστήρια ξυλείας
Μητσάνης Πέτρος καυσόξυλα
Τασιώλα Δήμητρα λογιστικό γραφείο
Καραμήτσος Γεώργιος οικοδομικές εργασίες
Συλλέκτης Γεώργιος φυτώρια
Σαββίδης Γεώργιος
Αφοί Μητσάνη σιδηροκατασκευές
Τανούρης Αλέξανδρος καυσόξυλα
Μπάτση Λίτσα είδη δώρων
Μόλης Ιωάννης πρατήριο καυσίμων
cybertech
cafe liber
Ηλιάδης γραφείο μεταφορών
Μπέλιος Ιορδάνης κομμώσεις
Βέσκος Χρήστος συνεργείο
Καραπάνος Ιωάννης κιβωτοποιία
Σόμτσης Σταύρος καυσόξυλα
Βέσκος Ελευθέριος κτηνοτρόφος
Μητρέντσης Ιωάννης τζάκια
Βαρελάς Γεώργιος καυσόξυλα
ΝΤΑΛΤΟΝ καυσόξυλα
Πουσίνης Πέτρος καυσόξυλα
Μεσκίνης Χρήστος πριστήρια ξυλείας
Γούδης Δημήτριος και υιοί ξυλεία
Γεωργουλούμης Δημήτριος καφετερία
Νιβουρλής αποστακτήριο
Βέσκος Χρήστος σούπερ μάρκετ
Κόλτσης Αλέξανδρος παραγωγός
Πολυνίκης αποστακτήριο
Πέτσκος Ιωάννης παραγωγός
Ορμάνης Χρήστος παραγωγός
Πούδης Πέτρος καυσόξυλα
Τούμπη Μαρία Δ.Υ.
Γιουρούκη Μαρία πρόεδρος τ.δ. Προμάχων
Τζερκέζος τυροκομικά
Θεοδωρίδης Αναστάσιος τυροκόμος
καφέ ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟ
Μόλης Αλέξανδρος (Μάτζικ) πριστήριο 
Μεσκίνης Δημήτριος Αλεξάνδρου πριστήριο
Τασιώλας Χρήστος σούπερ μάρκετ
Μόλης Ιωάννης (τζεντίλε) καυσόξυλα
Μπίνου Σταυρούλα ζωοτροφές
Αφοί Μποτσφάρη καυσόξυλα
Μπόιτσης Πέτρος λογιστής
ΜΑΛΑΜΑΤΕΝΙΑ Πασχάλης Τούμπης ταβέρνα
ΓΚΡΕΚΟΣ φάστ-φούστ
Σπρίτος Δημήτριος ηλεκτρολόγος
Πουσίνης Παναγιώτης ιδιώτης
Χατζής Γιάννης (Λαμπάκης) παντοπωλείο
Γιουρούκης Παύλος ALTERNATIVE HAIR STUDIO 
Καραπάνος Στάθης και υιός καυσόξυλα
Σατζάκης Δημήτρης-Πέτρος κρεοπωλείο φαστ-φουντ
Σέλκος Γιωργάκης ιδιώτης
Γερακάρης Δημήτρης τυροκομείο
Σαμσούρης Πέτρος αρτοζαχαροπλαστείο "ΟΙ ΠΡΟΜΑΧΟΙ"
Σέλκου Θεοδώρα πρακτορειο ΟΠΑΠ
Βέσκος Γιώργος ηλεκτρολόγος
Νάνος Σωτήρης σιδηροκατασκευές
Πουσίνη Δήμητρα χαρτικά
ΒΑΔΑΣ αρτοζαχαροπλαστείο
ΕΚΛΑΙΡ αρτοζαχαροπλαστείο
ΜΕΛΙΡΥΤΟΝ ζαχαροπλαστείο
ΤΟΡΙΝΟ ζαχαροπλαστείο
Βέσκου Άννα σούπερ μάρκετ
TREZOR καφέ Σαριτζάς
Μόλης Τρ. Ιωάννης (Ζήσης) βιοτεχνία ξύλου
Μυλωνάς Βαγγέλης καφέ ΜΥΘΟΣ
Ανδρούτσος Δημήτρης ιδιώτης
Χατζής Χρήστος περίπτερο
ΖΙΛΗ ζαχαροπλαστείο
Γιουρούκης Χρήστος παραγωγός
Βαρελάς Γιώργος  (simson) πριστήριο ξύλων
Xατζής Γρηγόρης ιδιώτης



ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΙ  που προσφέρουν αρνιά ή κατσίκια

Καλέσης Ευστάθιος
Σέλκος Θεόδωρος
Τούμπης Τάκης
Τανούρης Τραιανός
Σέλκος Τραιανός
Νέμτσης Αλέξανδρος
Τζιβάνης Χρήστος
Ασαλέας Δημήτριος
Δημάδης Ιωάννης
Τανούρης Χρήστος (ψηλός)
Καραμήτσος Ιωάννης
Μούγιος Σπύρος
Ορμάνης Ιωάννης (σιδέρης)
Μούγιος Χρήστος (τσέλιγκας)
Βάτσης Δημήτριος
Ασμέτης Χρήστος (Τζόνυ)
Βέσκος Γιώργος (σπίτσας) 


Θερμές ευχαριστίες για την τακτοποίηση σε μερίδες των αμνοεριφίων στους:

Βέσκο Αλέξανδρο
Μητσάνη Δήμο
Νάνο Αλέξανδρο (Μητσιμπόνα)
Βέσκο Χρήστο κρεοπώλη

Επίσης πολλές ευχαριστίες στον φούρνο του  Δημήτρη Τζιβάνη για το ψήσιμο των φαγητών και την προμήθεια ψωμιού.

Ειδική μνεία πρέπει να γίνει για τους αρχιμάγειρες
Καρακώτσο και Γκαζή οι οποίοι συμμετέχουν με όλες τους τις δυνάμεις.

Η ΛΙΣΤΑ ΣΥΝΕΧΩΣ ΑΝΑΝΕΩΝΕΤΑΙ

ΓΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΑΠΕΥΘΥΝΘΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΜΠΑΤΣΗ (ΜΠΑΣΣ).

ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΑΣ ΠΡΟΜΑΧΟΙ.

Φωτογραφία
Συνεχίζεται την Κυριακή το πρωτάθλημα Β ερασιτεχνικής κατηγορίας  της ΕΠΣ Πέλλας.
Η ομάδα του ΑΣ Πρόμαχοι υποδέχεται στις 15.00 στο κοινοτικό γυμναστήριο "ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΖΙΒΑΝΗΣ", τον Αίαντα Μηλιάς.
Ο προπονητής των πρωτοπόρων στο πρωτάθλημα Κανιέμπα, προσανατολίζεται στην χρησιμοποίηση πολλών νέων παικτών, δεδομένης της διαφοράς δυναμικότητας των δυο ομάδων, και έτσι θα έχει την ευκαιρία να δοκιμάσει διάφορα εναλλακτικά σχήματα για την συνέχεια του πρωταθλήματος.
Μιλώντας στα "Π.Ν." μετά το νικηφόρο αποτέλεσμα στη Νίκη Βορεινού, τόνισε ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμη, ότι υπάρχει μακρύς δρόμος και πολλά δύσκολα παιχνίδια.Γι αυτό και δεν επαναπαύεται και διαρκώς βρίσκεται σε επαγρύπνηση.
Την Παρασκευή είναι προγραμματισμένη μια δυνατή προπόνηση , όπου και θα καταλήξει στο τελικό σχήμα.
Από το Κυριακάτικο παιχνίδι θα απουσιάσει ο τιμωρημένος Γιάννης Προίκος(Φουρτού), ο οποίος δέχτηκε για πρώτη φορά στη καριέρα του κόκκινη κάρτα, ενώ είναι αμφίβολη και η συμμετοχή του Δημήτρη Άτζου που ταλαιπωρείται από τραύμα στον ώμο.
Στην ομάδα επικρατεί ομοψυχία και μεταξύ των αμυντικών παικτών και των επιθετικών, υπάρχει μια ιδιότυπη "κόντρα" για το ποια πτέρυγα θα βγει πρώτη στον όμιλο.Ήδη η άμυνα είναι η καλύτερη του ομίλου, ενώ η επίθεση είναι στη δεύτερη θέση.Ο δεινός σκόρερ της ομάδας Γ.Νάνος(Μπάμπης), έχει στοιχηματίσει με τον "βράχο" της άμυνας Ι.Μούγιο(Λάρυ) ένα τραπέζι σε γνωστή ταβέρνα.
Πληροφορίες μας αναφέρουν ότι οι μικρότεροι σε ηλικία ποδοσφαιριστές, έχουν κλείσει ραντεβού σε "ιν" κομμωτήριο για περιποίηση κεφαλής, μιας και τα φώτα της δημοσιότητας θα πέσουν επάνω τους.
Ο πρόεδρος της ομάδας "Μητσιμπόνας" βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με τον φροντιστή "Ιάπωνα", αλλά και τον μεγαλομέτοχο "Τεμπονέρα" για να διοργανώσουν ένα δείπνο-έκπληξη προς την ομάδα, την βραδιά της ΣΟΥΡΒΑΣ , που θα γίνει το βράδυ της Κυριακής.
Οι οργανωμένοι οπαδοί έχουν δώσει ραντεβού στο γήπεδο την Κυριακή και ετοιμάζουν πολλές εκπλήξεις με τις ευρηματικές τους ιδέες.

ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΚΑΖΙΝΟ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ , Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΩΝ.



Kαι όχι μόνο τραγουδιστών, αλλά και DJ’S, χορευτριών και λοιπών ειδικοτήτων. Εκατοντάδες χιλιάδες ή και εκατομμύρια ελληνικών ευρώ -αφορολόγητα το πιθανότερο- αλλάζουν κάθε βράδυ χέρια, στη Γευγελή. Η Πέγκυ Ζήνα γέμισε το.. καζίνο Princess στη FYROM, αλλά δεν ήταν η μόνη. Γράφαμε πριν από μερικές ημέρες:..
Την αμοιβή της τη δήλωσε στην ελληνική εφορία; Το αδιαχώρητο επικρατούσε χθες (8/11) το βράδυ στο καζίνο princess στο Γευγελή, όπου είχε προγραμματιστεί να εμφανιστεί η Πέγκυ, αφού κόπηκαν 4.700 εισιτήρια ενώ 1.300 άτομα έμειναν εκτός. Αξίζει να σημειωθεί ότι αν και οι καιρικές συνθήκες .. δεν ήταν οι ευνοϊκές, καθόσον έβρεχε στο μεγαλύτερο διάστημα, αυτό δεν εμπόδισε τον κόσμο να μετακινηθεί προς τα εκεί, δημιουργώντας κατά την αναχώρηση και επιστροφή ουρές χιλιομέτρων στα σύνορα των δύο χωρών. Το τουρκικό συμφερόντων καζίνο μάλλον βρήκε τον κατάλληλο τρόπο να προσελκύσει περισσότερο κόσμο, αυξάνοντας κατακόρυφα τα κέρδη της επιχείρησης.




ΠΗΓΗ...kafeneio-gr.blogspot.com

ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΝΤΙΩΝ ΤΣΑΚΩΝΩΝ.



Τα παιδιά του συλλόγου Ποντίων δ.δ. Τσακώνων έψαλλαν τα κάλαντα και μοίρασαν ευχές σε όλο το χωριό,το οποίο αγκάλιασε με πολύ αγάπη και αυτήν την δράση του συλλόγου μας.

Σας ευχαριστούμε  πολύ
τα παιδιά του συλλόγου. 




ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ "ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ".

Μια ελληνική «Χριστουγεννιάτικη ιστορία»
Παραμονή Χριστουγέννων.
Ο Ε.Σ. (καμία σχέση με τον Εμπενέζερ Σκρουτζ, Ελευθέριος Στρατάκης λέγεται), είναι σκυμμένος πάνω από το γραφείο του και κοιτάει τους λογαριασμούς ξεφυσώντας.
Κάποια στιγμή σηκώνεται με το λογαριασμό της ΔΕΗ στο χέρι και πηγαίνει στο καθιστικό, όπου η γυναίκα του βλέπει τηλεόραση.
«Δεν είναι δυνατόν», της λέει. «560 ευρώ; Που θα τα βρούμε να τα πληρώσουμε;»
Εκείνη δεν απαντάει ούτε καν τον κοιτάει.
«Δε μιλάς;»
Εκείνη ούτε καν τον κοιτάει.

Ο Ε.Σ. τη διαολοστέλνει και αφού πετάει το λογαριασμό μαζί με τους υπόλοιπους πάει στην τουαλέτα και βγάζει τη μασέλα του.
Προτού ξαπλώσει ανοίγει την πόρτα του παιδικού δωματίου. Ο γιος του είναι εκεί, 35 χρονών πλέον, και κοιτάει με προσήλωση την οθόνη του υπολογιστή. Δε δίνει καμία σημασία στην πόρτα που άνοιξε.

Ο Ε.Σ. τον κοιτάει για λίγο περιμένοντας μια αντίδραση. Τελικά φεύγει βαρώντας την πόρτα.

Ξαπλώνει στο κρεβάτι του βογκώντας. Πολύ γρήγορα τον παίρνει ο ύπνος.

ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ
Μετά από λίγη ώρα ύπνο ακούει την πόρτα να ανοίγει. Σηκώνει λίγο το κεφάλι και βλέπει να μπαίνει μέσα ο αδελφός του, με μια θηλιά στο λαιμό.

«Κώστα, εσύ είσαι;» τον ρωτάει μην μπορώντας να πιστέψει στα μάτια του. Πριν ένα χρόνο τον είχαν θάψει, χωρίς επικήδεια τελετή, αφού είχε αυτοκτονήσει.
«Λευτέρη», του λέει το φάντασμα του αδελφού, «σήμερα θα σε επισκεφτούν τρία πνεύματα. Άκουσε ‘τα καλά, δεν έχεις πολύ χρόνο.»
Έπειτα βγαίνει και κλείνει σιγά την πόρτα.

Ο Ε.Σ. πίνει λίγο νερό από το ποτήρι που έχει δίπλα στο κρεβάτι, περιμένει μήπως ξαναδεί το φάντασμα και καθώς τον παίρνει ο ύπνος ψιθυρίζει: «Αδελφέ μου!»

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΩΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
Λίγο αργότερα, μέσα στον ύπνο του, ο Ε.Σ. νιώθει κάτι να του γαργαλάει τα πόδια. Ξυπνάει και βλέπει όρθιο μπροστά του έναν γέρο ίδιο με τον Αντρέα Παπανδρέου στα τελευταία του -όσον αφορά τη χλομάδα, αλλά με το νεανικό ζιβάγκο.
«Αντρέα;» κάνει ο Ε.Σ.
«Είμαι το πνεύμα των περασμένων Χριστουγέννων», λέει το φάντασμα. «Σήκω και έλα μαζί μου.»

Ο Ε.Σ. σηκώνεται βγαίνει με τον Αντρέα στο μπαλκόνι και πετάνε πάνω από τα σπίτια μέχρι την πλατεία Αριστοτέλους.

Αυτή είναι γεμάτη κόσμο, καθώς και όλοι οι δρόμοι τριγύρω. Κόσμο με πλαστικά πράσινα σημαιάκια που ζητωκραυγάζει: «Τσοβόλα, δως ‘τα όλα».

Ο Ε.Σ. με το πνεύμα προσγειώνονται δίπλα στον ομιλητή, τον Αντρέα Παπανδρέου. Το πνεύμα τού δείχνει τον νεότερο εαυτό του, που βρίσκεται στις πρώτες σειρές της ομιλίας με μια τεράστια σημαία του ΠΑΣΟΚ.

«Θυμάσαι;» τον ρωτάει το πνεύμα.
«Το ’85 δεν είναι;» λέει ο Ε.Σ. «Αυτές ήταν εποχές. Πανηγύρι κανονικό. Όπου μιλούσε ο Αντρέας κι εμείς από πίσω. Με πούλμαν, με τρένα, με αυτοκίνητο, δε χάναμε ομιλία.»
«Με το αζημίωτο, βέβαια», του λέει το πνεύμα.
«Ε, τι; Τζάμπα; Τότε διορίστηκα στο υπουργείο.»
«Ενώ δεν είχες τελειώσει καν το εξατάξιο.»
«Κλητήρας... Μετά ανέβηκα σιγά-σιγά.»
«Και παράτησες τα κτήματα στο χωριό.»
«Δεν τα παράτησα. Πήρα επιδοτήσεις κι απ’ αυτά.»
«Αλλά δεν καλλιέργησες ποτέ τίποτα. Ο πατέρας σου έλιωσε από το μαράζι του.»
«Τι να κάνω;» λέει ο Ε.Σ. «Δημόσιο ήταν. Μισθός βρέξει-χιονίσει, να τη χάσω την ευκαιρία;»

Το πνεύμα τον παίρνει και εναέρια βρίσκονται σε ένα μικρό διαμέρισμα στην Τούμπα. Μέσα εκεί η γυναίκα του νανουρίζει τον νεογέννητο γιό τους.
«Η Κατερίνα!» κάνει ο Ε.Σ. έκπληκτος. «Ήταν όμορφη τότε, ε;»
«Αλλά δεν της έδινες και πολύ σημασία», λέει το πνεύμα.
«Και ο Νικολάκης, χα-χα-χα».
«Έπαιξες ποτέ μαζί του;» ρωτάει το πνεύμα.
«Να παίξω; Που να προλάβω;»
«Έλα, πάμε», του λέει το πνεύμα και τον παίρνει μαζί του.

Βρίσκονται σε ένα μεγαλύτερο διαμέρισμα στην Καλαμαριά. Νεόδμητο. Ο Νικολάκης είναι έφηβος, κλεισμένος στο δωμάτιο του και ακούει μουσική. Η μητέρα του τον φωνάζει για τη γαλοπούλα.
Ο Ε.Σ. παρατηρεί τη γυναίκα του.
«Γρήγορα γέρασε η κακομοίρα», λέει και προσπαθεί να χαϊδέψει τα μαλλιά της.
«Ίσως γιατί ποτέ δεν τη χάιδεψες», του λέει το πνεύμα. «Κοίτα τι έκανες και τότε.»

Η νεότερη εκδοχή του Ε.Σ. είναι σκυμμένη πάνω από το γραφείο του και καταχωρεί νούμερα.
Ο Ε.Σ. σκύβει πάνω από τον νεότερο εαυτό του να δει.

«Α!» κάνει μετά. «Είναι όταν άνοιξα το μεσιτικό γραφείο, το 2000.» Μια εφημερίδα πάνω στο τραπέζι έχει το χαμογελαστό πρόσωπο του Σημίτη, με τον Παπαδήμο σε δεύτερο πλάνο ακόμα. «Στο όνομα της Κατερίνας, φυσικά... Καλά λεφτά βγάζαμε, αν το έπαιρνε ο Νικολάκης...»
«Δεν τον ρώτησες αν ήθελε.»
«Τι να τον ρωτήσω; Έτοιμη δουλειά του έδινα κι εκείνος...»

Το πνεύμα τον πηγαίνει στο δωμάτιο του Νίκου. Εκεί ο γιος τσακώνεται με τον πατέρα.
«Αγαπάω τη μουσική», λέει ο Νίκος, έφηβος ακόμα.
«Κι εγώ αγαπάω τη συλλογή γραμματοσήμων, τι πάει να πει αυτό; Θα δώσεις εξετάσεις για λογιστική, χώνεψε ‘το, εγώ χαραμοφάηδες δε θέλω στο σπίτι μου», λέει ο Ε.Σ. και βγαίνει από το δωμάτιο χτυπώντας την πόρτα.

Ο Νίκος ξεκινάει να παίζει ένα κομμάτι του Σοπέν στο πιάνο.
Ο Ε.Σ. και το πνεύμα τον ακούνε να παίζει.
«Ήταν καλός», αντιλαμβάνεται για πρώτη φορά ο Ε.Σ.
«Ήταν», λέει το πνεύμα και παίρνει τον Ε.Σ.

Τον φέρνει πίσω στο δωμάτιο του.
«Χάρη στο μεσιτικό όμως μπόρεσε να σπουδάσει στο εξωτερικό», λέει ο Ε.Σ.
«Οικονομικά», του λέει το πνεύμα και τον σκεπάζει. «Κλείσε τα μάτια, να έρθει ο επόμενος.»

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΤΩΡΙΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
Ο Ε.Σ καταλαβαίνει ότι δεν μπορεί να κοιμηθεί και πάει να σηκωθεί.
Ξαφνιάζεται όταν βλέπει μπροστά του, πάνω από το κρεβάτι του, κάποιον που μοιάζει σαν τον Αντώνη Σαμαρά.
«Πνεύμα είσαι;» τον ρωτάει.
«Έλα μαζί μου», του λέει ο Σαμαράς και φεύγουν πετώντας μέσα από το ταβάνι.

Βρίσκονται στο γραφείο του Στουρνάρα. Εκείνος μιλάει στο τηλέφωνο... Ή μάλλον ακούει και λέει μόνο: «Μάλιστα, μάλιστα, μάλιστα.»
Μετά το κλείνει και απευθύνεται στους παρατρεχάμενους: «Ακυρώστε ‘τα όλα. Συντάξεις, εφάπαξ, πληρωμές... Είμαστε εκτός προγράμματος.»

Ο Ε.Σ. εξεγείρεται.
«Τι λες, ρε;» φωνάζει στο Στουρνάρα που δεν τον ακούει. «Έχω βγει στη σύνταξη εδώ και ενάμιση χρόνο και σύνταξη δεν έχω δει ακόμα. Άσε το εφάπαξ, αυτό το έχω ξεχάσει... Έχω δύο στεγαστικά να τρέχουν, θα μου τα πάρουν όλα.»
«Δε σε ακούει», του λέει το πνεύμα.
«Το ξέρω», λέει ο Ε.Σ. «Μα δε με νοιάζει για μένα, για το παιδί μου με νοιάζει που δε θα του αφήσω τίποτα.»
«Για το παιδί σου;» ρωτάει το πνεύμα. «Θυμήθηκες ότι έχεις και παιδί;»
«Γιατί το λες, εγώ έκανα τα πάντα... Το σπούδασα, του έδωσα ό,τι ήθελε...»
«Ό,τι ήθελε ή ό,τι ήθελες; Έλα να δούμε τι κάνει.»


Πηγαίνουν στο δωμάτιο του 35χρονου Νίκου. Εκείνος, ως συνήθως, είναι μπροστά στον υπολογιστή.
«Το ξέρω», λέει ο Ε.Σ. μόλις τον βλέπει. «Τον είχα βάλει με σύμβαση να δουλεύει στο δήμο, αλλά τέλειωσε η σύμβαση και τον έδιωξαν και όλη μέρα κοιτάει γκόμενες στο ίντερνετ.»
«Αυτό νομίζεις ότι κάνει; Για κοίτα λίγο την οθόνη.»

Ο Ε.Σ. πλησιάζει το παιδί του και στέκεται πίσω του για να διαβάσει.
Ο Νίκος έχει κάνει αναζήτηση στο google με τη φράση: «The most easy way to commit suicide», και διαβάζει ένα κείμενο.

«Τι λέει;» ρωτάει ο Ε.Σ. «Δεν ξέρω αγγλικά.»
«Ρώτα τον αδελφό σου», του λέει ο Σαμαράς «ή τη γυναίκα σου.»

Πηγαίνουν στο καθιστικό. Η Κατερίνα βλέπει τηλεόραση -ως συνήθως.
Προτού ο Ε.Σ. προλάβει να πει κάτι, ο Σαμαράς του δείχνει τα μάτια της. Κλαίει.
«Έτσι παθαίνει με τα τούρκικα», λέει ο Ε.Σ., αλλά γυρίζοντας προς την τηλεόραση καταλαβαίνει ότι δείχνει μόνο «χιόνια» και η Κατερίνα κλαίει κοιτώντας το κενό.

«Τι μου τα δείχνεις όλ’ αυτά;» φωνάζει ο Ε.Σ. «Τι φταίω εγώ; Εγώ φταίω;» Ο Σαμαράς δεν απαντάει, προχωράει προς την κρεβατοκάμαρα.
Ο Ε.Σ. απευθύνεται στην Κατερίνα που δεν τον ακούει:
«Εγώ φταίω, Κατερινιώ;»
«Αυτό έπρεπε να το αναρωτηθείς πριν χρόνια», του λέει ο Σαμαράς και φεύγει.

Ο Ε.Σ. πέφτει σε μια πολυθρόνα απέναντι από τη κλαίουσα γυναίκα του.

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
Όπως κάθεται και μονολογεί βλέπει να μπαίνει στο καθιστικό ένα πνεύμα με μαύρη κουκούλα όπως αυτή που φορούσαν οι δωσίλογοι στην Κατοχή.
Το πνεύμα βγάζει την κουκούλα. Είναι σαν το Μιχαλολιάκο, αλλά έχει το μουστάκι του Αδόλφου.

«Εγέρθητι!» φωνάζει το πνεύμα.
Ο Ε.Σ. πετιέται πάνω.
«Ακολούθα!» τον προστάζει το πνεύμα.

Βρίσκονται μέσα σε ένα αστυνομικό τμήμα. Ο Νίκος, ο γιος του, κάπως γερασμένος, αν και πιο πολύ ταλαιπωρημένος, είναι ανάμεσα σε δύο ασφαλίτες που του ρίχνουν μπάτσες και γελάνε.

«Τι κάνουν στο παιδί μου;» ρωτάει ο Ε.Σ. και προσπαθεί να τους εμποδίσει, αλλά είναι άυλος, σαν φάντασμα κι αυτός.
«Άκου!» τον προστάζει το πνεύμα.

«Ήθελες παρεούλα, ρε πουστάρα;» του λέει ο ένας ασφαλίτης. «Θα σε χώσουμε μέσα και θα σε πηδήξουν όλοι οι Πακιστανοί, πουστρόνι».
Του ρίχνει μια σφαλιάρα. Ο Νίκος δεν αντιδράει.

«Γιατί λένε έτσι στο παιδί μου;» κάνει ο Ε.Σ. «Το παιδί μου δεν είναι...»
«Βούλωστο!» του λέει το πνεύμα.

Τον παίρνει και τον πηγαίνει σε ένα δρόμο.
«Τι με έφερες εδώ; Πήγαινε με πίσω στο παιδί μου», λέει ο Ε.Σ.
«Σκασμός!» του λέει το πνεύμα και του δείχνει κάτι.

Η Κατερίνα, με ένα καροτσάκι του σούπερ μάρκετ γεμάτο άχρηστα πράγματα, ψάχνει σε έναν κάδο για φαΐ. Βρίσκει ένα μισοφαγωμένο σάντουιτς και αρχίζει να το τρώει.

«Τι κάνεις, ρε Κατερινιώ», λέει ο Ε.Σ. κλαίγοντας, «όχι κι έτσι, ρε Κατερινιώ, όχι κι έτσι.»

Η άστεγη δεν τον ακούει.

«Τι να κάνω;» ρωτάει ο Ε.Σ. το πνεύμα, «τι να κάνω, κατάλαβα.»
«Κοιμήσου!» του λέει ο Μιχαλολιάκος.

ΤΟ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ
Ο Ε.Σ. ξυπνάει στο κρεβάτι του από το τηλέφωνο. Είναι ανήμερα Χριστούγεννα.
«Ποιος είναι;» ρωτάει στο τηλέφωνο έχοντας ακόμα στο μυαλό του τα πνεύματα.
«Εγώ, ρε Λεφτέρη, ο Γιώργος».
Ο Ε.Σ. προσπαθεί να καταλάβει ποιος Γιώργος είναι.
«Από το υπουργείο... Τα έμαθες;» του λέει η φωνή.
Ο Ε.Σ. δεν μπορεί να μιλήσει.
«Είπε ο Σαμαράς ότι θα μας δώσει τη μισή μας σύνταξη μέχρι να μπορέσει να μας δώσει και την υπόλοιπη, τα έμαθες;»
«Τη μισή;» κάνει ο Ε.Σ.
«Κάλλιο πέντε και στο χέρι», απαντάει ο Γιώργος.
Ένα μικρό κενό και μετά ο Ε.Σ. λέει:
«Που είναι το παιδί μου; Θέλω να το ακούσω να μου παίζει λίγο πιάνο. Και το Κατερινιώ; Που είναι το Κατερινιώ; Θέλω να την αγκαλιάσω...»

«Καλά είσαι;» τον ρωτάει ο Γιώργος.
«Τώρα ναι, Γιώργο, τώρα ναι. Προλαβαίνω ακόμα, προλαβαίνω.»

Κλείνει το τηλέφωνο και βγαίνει από το δωμάτιο αλαλάζοντας: «Νικολάκη! Κατερινιώ! Χριστούγεννα είναι, ξυπνήστε!»

Sanejoker




ΠΗΓΗ...http://www.ramnousia.com

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ: ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΑ.


Ιησούς Χριστός: Μια συνέντευξη για όλους και για όλα
 Πολλά από όσα είχε πει ο Ιησούς Χριστός σήμερα δεν γίνονται πράξη ακόμη και από εκείνους που δηλώνουν πιστοί, όπως το αγαπάτε αλλήλους. Εάν είχε την ευκαιρία να κατέλθει επί της γης και να δώσει μια συνέντευξη, τι θα απαντούσε ο Θεάνθρωπος σχολιάζοντας σήμερα την επικαιρότητα;

 Του Νίκου Μίχου



Δημοσιογράφος: Ιησού, Σε ευχαριστώ που ήρθες στην εκπομπή «Εσπερινός στις 10». Ξέρω ότι Είσαι πολυάσχολος και για αυτό δε θα σπαταλήσω τον χρόνο. Θα Ξέρεις πιθανώς για την έλλειψη εισοδήματος στους ανθρώπους του κόσμου στις μέρες μας. Τι θα Έλεγες σε όσους αυτοαποκαλούνται «Χριστιανοί» να πράξουν για αυτό; 

Ιησούς: Πηγαίνε και πούλησε τα υπάρχοντά σου και δώσε τα χρήματα στους φτωχούς, και θα έχεις θησαυρό κοντά στον Θεό (κατά Ματθαίον 19:21)

Δημ: Πραγματικά δεν έχω ακούσει εκπρόσωπο της Εκκλησίας να το λέει αυτό. Είναι δύσκολο να το πραγματοποιήσεις, να δώσεις όλα σου τα χρήματα στους φτωχούς. Χωρίς αμφιβολία δεν υπάρχουν τόσοι αληθινοί Χριστιανοί. 

Ιησούς : Πολλοί όσοι εκλήθησαν αλλά λίγοι είναι οι εκλεκτοί (22:14). Ο θερισμός είναι πολύς, οι εργάτες, όμως, λίγοι. (9:37). 

Δημ: Μα Λες ακριβώς το αντίθετο από όσα επιτάσσει η καταναλωτική μας κουλτούρα, βάσει της οποίας πρέπει να κυνηγήσουμε τον πλούτο όσο περισσότερο μπορούμε. 

Ιησούς: Δεν μπορείτε να είστε δούλοι και στον Θεό και στο χρήμα (6:24). Μόνον τον Κύριο τον Θεό σου θα προσκυνάς και μόνον αυτόν θα λατρεύεις (4:10). 

Δημ: Άρα Λες ότι δεν πρέπει να θέλουμε να είμαστε πλούσιοι, ε;

Ιησούς: Σας βεβαιώνω ότι δύσκολα θα περάσει πλούσιος στην βασιλεία του Θεού (19:23). Είναι στενή η πύλη και γεμάτη δυσκολίες η οδός που οδηγεί στην ζωή και λίγοι είναι εκείνοι που την βρίσκουν (7:14). Πολλοί θα βρεθούν από πρώτοι τελευταίοι και άλλοι από τελευταίοι πρώτοι (19:30). 

Δημ: Αηδία. Ακούγεται σαν να υπάρχουν πολλοί πλούσιοι και διάσημοι που δεν θα δουν τα μετέπειτα. Τι Λες για τους Αγανακτισμένους, και όσους διαδηλώνουν ενάντια στις αδικίες του οικονομικού και πολιτικού συστήματος; 

Ιησούς: Μακάριοι όσοι πεινούν και διψούν για δικαιοσύνη (5:6). 

Δημ: Αλλά τους χτυπάει η Αστυνομία!

Ιησούς: Μακάριοι όσοι διώκονται γιατί επιθυμούν το δίκαιο (5:10). Μην φοβηθείτε αυτούς που μπορούν να σκοτώσουν το σώμα αλλά δεν μπορούν να σκοτώσουν την ψυχή (10:28). 

Δημ: Μα θα τους συλλάβουν και θα τους οδηγήσουν στο δικαστήριο για να αντιμετωπίσουν τον δικαστή. Τότε τι γίνεται; 

Ιησούς: Μην αγωνιάτε για το τι θα πείτε ή πως θα το πείτε. Γιατί δεν είστε εσείς αυτοί που θα μιλήσετε. Το Πνεύμα του Πατέρα σας θα μιλάει μέσα από εσάς (10:19, 10:20). 

Δημ: Ναι, μα αντιμετωπίζεις το δικαστήριο. Τον Νόμο. 

Ιησούς: Οι σημαντικότερες αρετές για τον Νόμο είναι η δικαιοσύνη, το έλεος και η πίστη (23:23)

Δημ: Μμμ, δεν είμαι σίγουρος ότι τα διδάσκουν αυτά ακόμη και στις νομικές σχολές! Πρέπει να Σου πω ότι με το αστυνομικό κράτος και όλα αυτά, κάποιες φορές φοβάμαι, όχι για μένα αλλά για τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου. 

Ιησούς: Μην αγωνιάτε για το αύριο, γιατί η αυριανή ημέρα θα έχει τις δικές της φροντίδες (6:34).

Δημ: Ναι, αλλά εξακολουθεί να είναι λίγο ανησυχητικό. 

Ιησούς: Γιατί είσαι δειλός, ολιγόπιστε; (8:26).

Δημ: Εντάξει. Το παραδέχομαι. Δεν πιστεύω και πολύ. 

Ιησούς: Μην φοβάσαι. (17:7). Εάν η πίστη σου είναι όσο ένας κόκκος σιναπιού, τίποτα δεν θα είναι αδύνατο (17:20).

Δημ: Θεωρείς ότι πρέπει να πηγαίνουμε στην Εκκλησία συχνότερα; 

Ιησούς: Όταν προσεύχεσαι, πήγαινε σε ένα απόμερο δωμάτιο μόνος και προσευχήσου εκεί κρυφά στον Πατέρα σου, που βλέπει τις κρυφές πράξεις (6:6). 

Δημ: Οι ιερείς λένε στο ποίμνιο να είναι σκεπτικό απέναντι στην άμβλωση, στους γκέι και σε όλα αυτά. Τι τους απαντάς; 

Ιησούς: Μην κρίνετε τους συνανθρώπους σας γιατί θα κριθείτε από τον Θεό. Γιατί όπως κρίνετε θα κριθείτε, όπως μετράτε θα μετρηθείτε. (7:1, 7:2). Έτσι θα κάνει και σε σάς ο ουράνιος Πατέρας μου εάν δεν συγχωρείτε τα ο καθένας σας τα παραπτώματα του αδερφού του με όλη του την καρδιά (18:35). 

Δημ: Υπάρχουν πολλοί που κάνουν θυσίες για τον διπλανό τους. Τι Θέλεις από αυτούς; 

Ιησούς: Θέλω έλεος, όχι θυσίες (9:13).

Δημ: Ναι. Αλλά οι ιερείς και οι ιεραπόστολοι ζητούν θυσίες!

Ιησούς: Φυλαχθείτε τους ψευδοπροφήτες! (7:15). Από τον καρπό αναγνωρίζεται το δέντρο (12:33). Στην βασιλεία του Θεού δεν θα μπουν αυτοί που μου λένε «Κύριε, Κύριε», αλλά εκείνοι που κάνουν πράξη την θέληση του ουράνιου Πατέρα μου (7:21). 

Δημ: Θα έχεις ακούσει για τις πράξεις βίας απέναντι σε μετανάστες, εβραίους και άλλους. Τι Λες για αυτό; 

Ιησούς: Με ρώτησαν οι μαθητές κάποτε “ποιος είναι ανώτερος στην βασιλεία του Θεού”. Φώναξα ένα παιδάκι και το έβαλα ανάμεσά τους και τους είπα “Σας βεβαιώνω ότι εάν δεν αλλάξετε και δεν γίνετε σαν τα παιδιά δε θα μπείτε ποτέ στην βασιλεία του Θεού. Όποιος λοιπόν ταπεινώσει τον εαυτό του σαν αυτό το παιδί, αυτός είναι ανώτερος στην βασιλεία του Θεού. (18:1,2,3,4) 

Δημ: Τι Πιστεύεις για την ελευθερία του λόγου;

Ιησούς: Τα λόγια σου θα σε δικαιώσουν, αλλά και τα λόγια σου θα σε καταδικάσουν (12:37). Αυτά που βγαίνουν από το στόμα, προέρχονται από την καρδιά, και αυτά είναι που κάνουν τον άνθρωπο ακάθαρτο (15:18). 

Δημ: Βλέπεις, προφανώς, ότι κάποιες κοινωνίες είναι θύματα ενός οικονομικού πολέμου στις μέρες μας. Τι σοφά λόγια Έχεις να πεις σε αυτούς που έχουν συμφέροντα στον πόλεμο αυτό; 

Ιησούς: Πάντα να συμπεριφέρεσαι στους άλλους όπως θες να σου συμπεριφέρονται εκείνοι (7:12). Μην φοβάστε (14:28). 

Δημ: Ακούγεται δίκαιο. Αλλά τι θα πούμε σε αυτούς που μας εμπλέκουν σε αυτόν τον πόλεμο εξαθλίωσης; 

Ιησούς: Υποκριτές! Εσάς εννοούσε ο Ησαΐας όταν σωστά προφήτεψε: Οι άνθρωποι θα Τον λατρεύουν επιφανειακά. Η καρδιά τους θα είναι μακριά Του (15:7, 15:8)

Δημ: Θα Ήθελες να πεις κάτι για να κλείσουμε; 

Ιησούς: Ω, γενιά άπιστη και διεφθαρμένη (17:17). Τι ωφελείται ένας άνθρωπος αν κερδίσει όλον τον κόσμο αλλά χάσει την ψυχή του; Ή τι μπορεί να δώσει ο άνθρωπος αντάλλαγμα για την ζωή του; (16:26). Είστε όλοι αδέρφια (23:8). 

Δημ: Αχ, γιατί οι άνθρωποι ποτέ δεν μπορούν να τα βρουν; 

Ιησούς: Η μέριμνα για τα εγκόσμια και η απάτη του πλούτου καταπνίγουν τον λόγο και τον κάνουν άκαρπο (13:22). 

Δημ: Ε, πρέπει να Σου πω ότι ήταν φανταστική η κουβέντα μας και πιθανώς εξαιρετική για τα νούμερα της εκπομπής. Σε ευχαριστώ πολύ!

Ιησούς: Εκεί που είναι ο θησαυρός σου, εκεί θα είναι και η καρδιά σου (6:21). 

*Βασισμένο στην έμπνευση του Αμερικανού συνταξιούχου εκπαιδευτικού, φιλοσόφου και συγγραφέα Tσάρλς Ρέινερ Κέλι




ΠΗΓΗ...http://www.ramnousia.com

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΒΙΑ

1
Aιώνιο σύμβολο κατά της βίας, χαρακτήρισε τον Χριστό σε ομιλία του κατά την Χριστουγεννιάτικη Συναυλία του Κέντρου Λόγου «Αληθώς» ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονυσίος. 

Ολόκληρη η ομιλία έχει ως εξής: 


Μπανάτο, 23 Δεκεμβρίου 2012


Αγαπητοί Πατέρες και Συλλειτουργοί,
Κύριε Αντιπεριφερειάρχα,
Κύριε Περιφερειακέ Σύμβουλε,
Κύριε Δημοτικέ Σύμβουλε,
Λαέ τού Θεού ηγαπημένε, 
«Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη» (Λκ 2,14) διαλαλείται παντού τριγύρω μας αυτές τις μέρες, ενώ γνωρίζουμε ότι το δοξαστικό μήνυμα των Αγγέλων παραμένει ανεπίδοτο και ατελέσφορο. Την ίδιαν ακριβώς στιγμή, που ξαναγεννάται ο Αναμενόμενος Κυρίαρχος της Ειρήνης, η βία καλπάζει, με αναρίθμητες μορφές πολεμικών συγκρούσεων, εμφυλίων συρράξεων, κοινωνικών αναταραχών, οργανωμένου εγκλήματος. 

Ο αχός των όπλων και τα δάκρυα των σφαγών φθάνει ολοένα έως εμάς από τα μέτωπα π.χ. της Συρίας ή την αιμοστάζουσα λωρίδα της Γάζας. Πολύτροπη η βία πρωταγωνιστεί στα παγκόσμια και στα τοπικά δρώμενα. Η πιο σπουδαία, λοιπόν, προσπάθεια όσων πονούν για το παρόν και το μέλλον της ανθρωπότητας, είναι η καταπολέμηση της βίας. Είναι αδήριτη ανάγκη. Δεν μπορεί (και δεν πρέπει) πια να γίνει αλλιώς!...

Η εορτή των Χριστουγέννων αποκαλύπτει το πνευματικό μυστικό για την υπερνίκηση τής βίας. Διαλαλεί ευφρόσυνα αυτό, που ο άγγελος εξέφρασε χαρμόσυνα στους ποιμένες της Βηθλεέμ: «Μη φοβείσθε˙ ιδού γαρ ευαγγελίζομαι υμίν χαράν μεγάλην, ήτις έσται παντί τω λαώ, ότι ετέχθη υμίν σήμερον σωτήρ, ος έστι Χριστός Κύριος, εν πόλει Δαυίδ. Και τούτο υμίν το σημείον, ευρήσετε βρέφος εσπαργανωμένον, κείμενον εν φάτνη» (Λκ 2,10-12).

Η σωτηρία, την οποία λαχταρά ο κόσμος και την οποίαν αναγγέλλει διαχρονικά το Ευαγγέλιο, δεν έρχεται δι’ ενός αρματωμένου ήρωα, συνεπικουρούμενου από ειδικά επιτελεία ισχυρών και σοφών. Έρχεται δι’ ενός βρέφους, ανατρέποντας πλήρως την κλασική επιθετικότητα και την παραδοσιακή αμυντική τακτική. Ο Λυτρωτής «σαρκούται», ενσωματώνεται στην ανθρωπότητα, με τρόπο που αιφνιδιάζει κάθε ανθρώπινη λογική. Εναντιώνεται στην βία με την εκπληκτική μορφή τής παιδικής αθωότητας. Προαναγγέλλει την υπέρβαση τού τρόμου και των βιαιοτήτων με την πιο απρόσμενη εικόνα· του βλέμματος ενός βρέφους που ακτινοβολεί σε μια φάτνη. «Και τούτο υμίν το σημείον· ευρήσετε βρέφος εσπαργανωμένον εν φάτνη» (Λκ 2,12).

Ο Σωτήρας τού κόσμου, του δυναστευμένου από την βιαιότητα, έρχεται χωρίς πλούτο, χωρίς κοσμική εξουσία. Δεν επιδιώκει να πείσει για την θεία φύση Του, αλλά ήρεμα, γίνεται ένας εξ ημών – εκτός αμαρτίας και βεβαίως εκτός επιθετικότητος. Το Βρέφος τής Βηθλεέμ είναι το «παιδίον», το οποίο είχε προαναγγείλει -οκτώ αιώνες πριν- ο Προφήτης Ησαΐας, «ού η αρχή επί του ώμου αυτού ... Μεγάλη η αρχή αυτού και της ειρήνης αυτού ουκ έστιν όριον».

Όσο και αν φαίνεται ότι η βιαιότητα θα παραμένει μόνιμη και φρικαλέα κατάσταση στη σκηνή τής ανθρωπότητας, τελικά το μέλλον ανήκει στο Νεογέννητο, που είναι «Θεός ισχυρός, εξουσιαστής, άρχων ειρήνης, πατήρ του μέλλοντος αιώνος»! Αυτό υψώνεται ως αιώνιο σύμβολο κατά της βίας! Στην συγκλονιστική αυτή σύνοψη τού Προφήτου για τον Μεσσία, συμπυκνώνεται η βεβαιότητα των Χριστιανών για το μέλλον –το δικό μας και του κόσμου–, η δύναμη και η πάσα ελπίδα μας.

Από πολύ νωρίς το «παιδίον» βρίσκεται αντιμέτωπο με την βία της ιδιοτελούς πολιτικής εξουσίας, τύπου Ηρώδη και αργότερα της ιουδαϊκής νοοτροπίας, δηλαδή των Φαρισαίων και Σαδδουκαίων. Ολόκληρη η επίγεια ζωή και η ριζοσπαστική διδασκαλία Του θα είναι λόγος και πράξη κατά της βίας, κατά της λογικής, η οποία στηρίζεται στο παλαιοδιαθηκικό «οφθαλμόν αντί οφθαλμού». «Ηκούσατε ότι ερρέθη αγαπήσεις τον πλησίον σου και μισήσεις τον εχθρόν σου. Εγώ δε λέγω υμίν, αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς» (Μτ 5, 43-44). Την ώρα τού θανάτου Του μάλιστα θα συντρίψει με την βία τού Σταυρού Του την κάθε βία και, με την υπέρ νουν Ανάστασή Του, θα καταπατήσει την χειρότερη έκφραση βίας, αυτήν του θανάτου.

Αγαπητοί Συνεορταστές,
Αληθώς γεννάται για χάρη μας Λυτρωτής! Όσοι Τον έχουν εμπιστευθεί και Τον έχουν αγαπήσει γνωρίζουν βιωματικά ότι το Βρέφος τής Βηθλεέμ είναι ο άκτιστος, ο άχρονος και ακατάληπτος Θεός, ο οποίος προσλαμβάνει την κτιστή, φθαρτή και θνητή ανθρώπινη ύπαρξη, για να οδηγήσει στην υπέρβαση κάθε μορφής βίαιου καταναγκασμού κι εντέλει στην κατά χάριν μετοχή της αναστημένης ζωής Του. Πίσω λοιπόν από τον Ένα και Κύριο, τον νικητή της βίας, όλοι εμείς προσθέτουμε εκατομμύρια δυνατότητες.

Μην αφήσουμε την Ελπίδα μας να λυγίσει, όσο κι αν γίνεται πανταχόθεν προσπάθεια υποσκέλισης και βιασμού της. Κυρίως και πρωταρχικώς, ας καταστείλουμε την δική μας επιθετικότητα, στις πράξεις, τα λόγια, τους τρόπους μας, εμπνεόμενοι και αντλώντας δύναμη από τον Άρχοντα της Ειρήνης, τον Χριστό, του Οποίου την Γέννηση προεορτάζουμε.

Χριστός γεννάται, αληθώς! Δοξάσατε και υψώθητε!!! 




ΠΗΓΗ...http://www.agioritikovima.gr

Τρίτη 25 Δεκεμβρίου 2012

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ


ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 

ΣΗΜΕΡΑ ΕΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ 

Χριστούγεννα

Τα Χριστούγεννα (σύνθετη λέξη της δημοτικής Χριστός + γέννα) δηλώνουν την ετήσια χριστιανική εορτή της γέννησης του Χριστού και κατ' επέκταση το σύνολο των εορτών από της Γεννήσεως μέχρι των Θεοφανίων ("Γιορτές των Χριστουγέννων"). Τα Χριστούγεννα γιορτάζονται στις 25 Δεκεμβρίου.
Το χρονικό διάστημα που περικλείει τις γιορτές των Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς και Θεοφανίων, ονομάζεται στη λαογραφία και Δωδεκαήμερο.

Εορτολόγιο 

Της εορτής των Χριστουγέννων προηγείται νηστεία «τεσσαράκοντα ημερών» που αρχίζει από την εορτή του αποστόλου Φιλίππου (14 Νοεμβρίου). Η Υμνολογία της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας περιλαμβάνει λαμπρούς ύμνους για τη μεγάλη αυτή εορτή των διασημότερων υμνογράφων της Εκκλησίας όπως του Ρωμανού του Μελωδού, Ιωάννου του Δαμασκηνού, Κοσμά επισκόπου Μαϊουμά κ.ά.
Η ημέρα της εορτής του αποστόλου Φιλίππου, στις 14 Νοεμβρίου, στο λαϊκό καλαντάρι χαρακτηρίζεται ως Μικρή Αποκριά, γιατί από την επομένη αρχίζει η νηστεία των σαράντα ημερών για τα Χριστούγεννα, η οποία και λέγεται Μικρή Σαρακοστή. Αυτή η ημερομηνία σε πολλές χώρες της Ευρώπης και Αμερικής θεωρείται ως έναρξη των εορτών των Χριστουγέννων. Το χρονικό διάστημα που περικλείει τις γιορτές των Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς και Θεοφανείων, ονομάζεται Δωδεκαήμερο.
Η εορτή των Χριστουγέννων είναι η σημαντικότερη από τις ακίνητες εορτές της Ορθοδόξου Εκκλησίας και γι' αυτό έχει προεόρτια και μεθέορτη περίοδο. Όλες τις σχετικές διατάξεις για τις ακολουθίες αυτές τις βρίσκει κανείς στο Τυπικό της Εκκλησίας.
Στη Δύση η εορτή των Χριστουγέννων εορτάζεται λαμπρότερα από εκείνη της Ανάστασης, σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει στην Ανατολή.
Ανήμερα των Χριστουγέννων σύμφωνα με το ελληνικό/ορθόδοξο εορτολόγιο, γιορτάζουν αρκετά ελληνικά ονόματα: η ΧΡΙΣΤΙΝΑ και o ΧΡΗΣΤΟΣ, η ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ και ο ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ, η ΧΡΥΣΑΥΓΗ, η ΧΡΥΣΑ. 

Βιβλική αφήγηση της γέννησης του Χριστού 

Εκ των τεσσάρων Ευαγγελιστών μόνο ο Λουκάς και ο Ματθαίος αρχίζουν τις αφηγήσεις τους από τη Γέννηση του Ιησού. Οι δύο αυτές περιγραφές φέρονται να συμπληρώνουν η μία την άλλη. Ενώ πληρέστερη φέρεται του Λουκά. Από τον συνδυασμό των παραπάνω και άλλων πηγών, το ιστορικό έχει ως εξής:
Επί Ρωμαίου Αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου και Ηγεμόνα Κυρήνιου της Συρίας , διατάχθηκε απογραφή πληθυσμού σε όλη την Αυτοκρατορία. (Λουκάς Β’ 1-3). Άγγελος Κυρίου επισκέφθηκε τον Ιωσήφ και τον ενημέρωσε για την Θεία Γέννηση του Θεανθρώπου εκ της Παρθένου Μαρίας (Ματθαίος Α’ 20). Τότε ο Ιωσήφ παρέλαβε την Μαρία και από την Ναζαρέτ ήλθαν στη Βηθλεέμ (της Ιουδαίας) που Βασιλεύς της περιοχής ήταν ο Ηρώδης ο Μέγας όπου και γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός (Ματθ. Β’ 1, - Λουκ. Β’ 4-7). Άγγελος Κυρίου εμφανίζεται σε ποιμένες αγγέλλοντας το χαρμόσυνο γεγονός ενώ πλήθος αγγέλων ψάλλουν «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία» (Λουκ. Β’ 8-14). Ενώ συμβαίνουν αυτά άστρο φωτεινό εξ Ανατολής οδηγεί τρεις Μάγους προς τα Ιεροσόλυμα που μετά συνάντηση με τον Βασιλέα Ηρώδη συνεχίζουν και φθάνουν στη Βηθλεέμ όπου μαζί με τους βοσκούς προσκυνούν τον Θεάνθρωπο προσφέροντας Χρυσόν Λίβανο και Σμύρνα. (Ματθ. Β’ 2-12).
Οι χριστιανοί θεωρούν ότι η γέννηση του Χριστού εκπληρώνει τις προφητείες των Εβραϊκών Γραφών και ότι ως Μεσσίας ήλθε για να λυτρώσει τους ανθρώπους από τις αμαρτίες τους.

Ιστορική έρευνα της ημερομηνίας γέννησης του Ιησού Χριστού 

Η ακριβής χρονολόγηση της ζωής του Ιησού είναι αδύνατη αφού οι υπάρχουσες μαρτυρίες που προέρχονται από την Καινή Διαθήκη χαρακτηρίζονται από χρονολογική ασάφεια και επίσης το αφετηριακό 1 μ.Χ. δεν εναρμονίζεται επακριβώς με τα γενικότερα ιστορικά δεδομένα των χρόνων εκείνων.

Το ημερολόγιο 

Η γέννηση του Ιησού τοποθετείται γύρω στο 7 ή 6 π.Χ. ή μεταξύ του 4 ως 1 π.Χ. Αυτό συμβαίνει καθώς το σημερινό ημερολόγιο, στηρίζεται βασικά στους υπολογισμούς του μοναχού και αστρονόμου Διονυσίου του Μικρού, που κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. καθόρισε με τα δεδομένα που είχε τότε, το έτος 754 από κτίσεως Ρώμης ως το χρόνο της γέννησης του Ιησού, αντί του έτους 747 όπως θα έπρεπε με τα σημερινά δεδομένα. Αυτό σημαίνει πως, αν σήμερα ήταν δυνατό να γίνει επανακαθορισμός του παγκόσμιου ημερολογίου, η αρχή του χριστιανικού ημερολογίου θα βρισκόταν επτά περίπου χρόνια νωρίτερα. Τη στιγμή αυτή, συμβαίνει το παράδοξο να θεωρούμε ότι εξαιτίας των λανθασμένων υπολογισμών, η γέννηση του Ιησού να τοποθετείται σε χρόνια προ Χριστού.

Οι πληροφορίες των Ευαγγελίων 

Πέρα από αυτό, τα λίγα στοιχεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη κατά προσέγγιση χρονολόγηση της γέννησης του Ιησού, προέρχονται κυρίως από το Ευαγγέλιο του Λουκά και του Ματθαίου και αφορούν:
Τη γέννηση του Ιησού επί αυτοκράτορα Αυγούστου (Λουκ. 2,1), του οποίου η βασιλεία διήρκεσε για μεγάλο χρονικό διάστημα (27 π.Χ. - 14 μ.Χ.)
Τη γέννηση του Ιησού "εν ταις ημέραις Ηρώδου βασιλέως της Ιουδαίας" (Λουκ. 1,5), του οποίου επίσης η βασιλεία στην Ιουδαία ήταν από τις μακρότερες χρονικά (37-4 π.Χ.).
Στις περιγραφές για το άστρο της Βηθλεέμ (Ματθ. 2,2)
Στα γεγονότα της "πρώτης" απογραφής, η οποία "εγένετο ηγεμονεύοντος της Συρίας Κυρηνίου" (Λουκ. 2,2) (12-8 π.Χ. ή 8-6 π.Χ.)

Οι Μάγοι και ο Θάνατος του Ηρώδη

Το πιο γνωστό σημείο στην προσπάθεια προσέγγισης χρονολογικά της γέννησης του Ιησού, είναι ο θάνατος του Ηρώδη του Μεγάλου. Μπορεί να ειπωθεί με σχετική ακρίβεια ότι ο Ηρώδης πέθανε κατά το έτος 750 "από κτίσεως Ρώμης" (4 π.Χ.) ή λίγο πριν και στη συνέχεια κηρύχθηκε πένθος μιας εβδομάδας. Εφ' όσον ο Ιησούς, γεννήθηκε "εν ημέραις Ηρωδου του βασιλέως", πρέπει να γεννήθηκε σίγουρα πριν από το 750 "από κτίσεως Ρώμης" (4 π.Χ.) κατά το οποίο πέθανε ο Ηρώδης.
Αλλά το πρόβλημα είναι, πόσο πριν.
Λαμβάνοντες υπ' όψη τη διαταγή του Ηρώδη να φονευθούν τα νήπια στη Βηθλεέμ "από διετούς και κατωτέρω", υπολογίζεται ότι ο Ιησούς μπορεί να γεννήθηκε έως και δύο χρόνια πριν από τον θάνατο του Ηρώδη. Δηλαδή οι υπολογισμοί φτάνουν στο 6 π.Χ. υποθέτοντας ότι ο Ηρώδης θα επιμήκυνε τον σχετικό χρόνο για να είναι βέβαιος ότι μέσα σ' αυτό το χρονικό διάστημα θα είχε οπωσδήποτε γεννηθεί ο μελλοντικός βασιλιάς των Ιουδαίων. Εξάλλου κατά την ευαγγελική ρήση, αφού ο Ηρώδης κάλεσε τους Μάγους, τους έστειλε στη Βηθλεέμ, όπου συνάντησαν πλέον τον Ιησού ως "παιδίον" και όχι ως βρέφος. Συνεπώς, οι σχετικοί αυτοί υπολογισμοί οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Ιησούς μάλλον θα γεννήθηκε σε χρονικό διάστημα δύο τουλάχιστο χρόνια πριν το θάνατο του Ηρώδη, δηλαδή περίπου το έτος 747 ή 748 "από κτίσεως Ρώμης" (7 ή 6 π.Χ.).

Το άστρο της Βηθλεέμ 

Το άστρο της Βηθλεέμ, αν τελικά αφορούσε κάποιο αστρονομικό φαινόμενο, οδηγεί και πάλι στο έτος 747 από κτίσεως Ρώμης ή 7 π.Χ., αφού κατά τον Κέπλερ και άλλους αστρονόμους υπήρξε πράγματι τότε ένα παρόμοιο ουράνιο φαινόμενο που προκαλείται κατά τη συνάντηση των τριών πλανητών, του Κρόνου, του Δία και της Αφροδίτης. Στο φαινόμενο αυτό, μετά παρέλευση δύο ή τριών μηνών, ο Δίας δύει ή εξέρχεται από την τροχιά. Τότε παρατηρείται και πάλι το ίδιο έντονο φωτεινό φαινόμενο που παρουσιάζεται στην αρχή, σαν να εμφανίζεται εκ νέου.
Το γεγονός αυτό ταιριάζει με την παρατήρηση του Ματθαίου ότι οι Μάγοι πορευόμενοι προς τη Βηθλεέμ, "είδον" τον "αστέρα" και "εχάρησαν χαράν μεγάλην σφόδρα", προσθέτοντας ότι το "αστέρι" αυτό ήταν ίδιο με εκείνο "ον είδον εν τη Ανατολή" (Ματθ. 2,9-10). Καθώς ένα ταξίδι από τη Μεσοποταμία στην Παλαιστίνη με τα μέσα της εποχής απαιτούσε δύο ή τρεις μήνες, η χρονική αυτή απόσταση ταιριάζει με την αντίστοιχη φυσική κίνηση του πλανήτη Δία και τη διπλή εμφάνιση του κατά την είσοδο και έξοδο από την τροχιά συνάντησης με τους άλλους δύο πλανήτες.

Η απογραφή Κυρηνίου και οι δυσκολίες χρονολόγησης 

Μετά την αποκάλυψη που είχε ο Ιωσήφ για τα συμβαίνοντα στην Μαρία, πέρασαν οι υπόλοιποι μήνες της αναμονής μέχρι το χρόνο του τοκετού. Τότε, "εγένετο εν ταις ημέραις εκείναις και εξήλθεν δόγμα παρά Καίσαρος Αυγούστου απογράφεσθαι πάσαν την οικουμένην" (Λουκ. 2,1). Από την ιστορία γνωρίζουμε, ότι ο αυτοκράτορας Αύγουστος είχε διατάξει και άλλοτε τέτοιες γενικής φύσεως απογραφές. Κατά συνέπεια, η αναφορά του Λουκά σε μια παρόμοια απογραφή δεν πρέπει να δημιουργεί προβλήματα. Η αναφορά, όμως, στη συγκεκριμένη αυτή απογραφή του Κυρηνίου, δημιουργεί δυσκολίες από πλευράς χρονολόγησης των γεγονότων της Καινής Διαθήκης, καθώς την εποχή στην οποία αναφέρεται η απογραφή του Ιωσήφ και της Μαρίας, στην ηγεμονία της Συρίας βρισκόταν ο Σέντιος Σατουρνίνος και όχι ο Κυρήνιος.
Μέσα από μελέτη των πηγών, προκύπτει ότι η πρώτη ηγεμονία του Κυρηνίου, αν υπήρξε, τοποθετείται μεταξύ των ετών 12-8 π.Χ. Η πρώτη λύση που δόθηκε στο πρόβλημα της χρονολόγησης ήταν να υποτεθεί πως ο Κυρήνιος εκτέλεσε την απογραφή προς το τέλος της θητείας του (8 π.Χ.), όπως διέταξε ο Αύγουστος Οκταβιανός. Η απογραφή αυτή επειδή ήταν η "πρώτη" που γινόταν στους Ιουδαίους διήρκεσε πολύ χρόνο και την έφερε εις πέρας, σύμφωνα και με τον Τερτυλλιανό, ο διάδοχος του στην ηγεμονία της Συρίας, ο Σέντιος Σατουρνίνος. Έτσι, οι μεν Ρωμαίοι ανέφεραν στα ρωμαϊκά έγγραφα το όνομα εκείνου που ολοκλήρωσε την απογραφή, του Σέντιου Σατουρνίνου, οι δε Ιουδαίοι, από τους οποίους άντλησε την πληροφορία ο Ευαγγελιστής Λουκάς, κράτησαν στη μνήμη τους το όνομα αυτού που την άρχισε και ο οποίος αργότερα, το 6-7 μ.Χ., διενήργησε και την άλλη απογραφή. Συνεπώς, αφού ο Ευαγγελιστής Λουκάς αναφέρει "απογραφή πρώτη εγένετο", εννοείται ότι γνώριζε τη δεύτερη απογραφή του 6-7 μ.Χ. και χρησιμοποίησε το επίθετο "πρώτη" σε αντιδιαστολή προς τη δεύτερη απογραφή. Η απογραφή, επομένως, που αναφέρει ο Λουκάς πρέπει να αποφασίσθηκε την περίοδο 12 π.Χ. έως 8 π.Χ. και να συνδέθηκε με το όνομα του Κυρήνιου αντί του Σατουρνίνου.
Η δεύτερη λύση, που προτείνεται, είναι εκείνη η οποία δέχεται μεν επί Κυρηνίου την αρχή της απογραφής περί το 9 π.Χ., η πρακτική ολοκλήρωση της όμως, ιδιαίτερα στις περιοχές της Συρίας, Παλαιστίνης κ.λπ., πραγματοποιήθηκε από το διάδοχο του, Σατουρνίνο, έξαρχο της Συρίας από το 8-6 π.Χ. Αλλά η απογραφή συνέχιζε να ονομάζεται "απογραφή Κυρηνίου" εξαιτίας σχετικού διατάγματος, και προς την οποία είναι σύμφωνο το σχετικό κείμενο του Λουκά.
Ως τρίτη λύση έχει προταθεί η συνύπαρξη δύο έξαρχων σε κάποια περιοχή, σύμφωνα με πρακτική της εποχής εκείνης, ιδιαίτερα κατά την περίοδο διαδοχής, για ενημέρωση και ομαλή μεταβίβαση της εξουσίας. Μπορεί έτσι να υποτεθεί ότι κατά τη χρονική περίοδο μεταξύ των ετών 8-6 π.Χ., κατά τό σύστημα της συνδιοίκησης υπάρχουν στην εξαρχία της Συρίας δύο αξιωματούχοι, ο Κυρήνιος και ο Σατουρνίνος, εκδοχή που προσφέρει μία ακόμη λύση στο πρόβλημα της απογραφής.

Η σφαγή των νηπίων

Το χαρμόσυνο γεγονός της γέννησης του Χριστού, κατά τον Ευαγγελιστή Ματθαίο, κλείνει με το θλιβερό συμβάν της σφαγής των νηπίων "υπό του Ηρώδου αναιρεθέντα", τα οποία σύμφωνα με το το εορτολογικό Συναξάρι της Ορθόδοξης Εκκλησίας ανέρχονται σε 14.000 αν και στα ιερά κείμενα δεν υπάρχει καμιά αναφορά αριθμητικής φύσης. Από πλευράς καθαρά ιστορικής ακρίβειας, τα γεωγραφικά και πληθυσμιακά δεδομένα της εποχής εκείνης οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στη Βηθλεέμ και τα περίχωρα της θα ζούσαν τότε περίπου 1.000 κάτοικοι κι επομένως τα άρρενα νήπια "διετούς και κατωτέρω" δεν θα ξεπερνούσαν τα 30 με 40, ίσως και λιγότερα. Επειδή δε μια τέτοια σφαγή αριθμητικά θ΄ αποτελούσε μια τεράστια γενοκτονία, γεγονός που δεν το αναφέρει κανένας ιστορικός ούτε ο Ιώσηπος, λογικό είναι πολλοί ερευνητές να θεωρούν τον αριθμό των νηπίων που αναφέρει ο Συναξαριστής ως αναξιόπιστο, φανταστικό και εμβόλιμο κατά του Ηρώδη. Η αναφορά ωστόσο, από τον ευαγγελιστή Ματθαίο στο γεγονός της σφαγής, γίνεται για να τονισθεί η εκπλήρωση της προφητείας του Ιερεμία "Τότε ἐπληρώθη τὸ ῥηθὲν διὰ ᾽Ιερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος, Φωνὴ ἐν ῾Ραμᾶ ἠκούσθη, κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς· ῾Ραχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελεν παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσίν." Ο υπολογισμός εξάλλου των σφαγιασθέντων νηπίων σε μερικές δεκάδες, εξηγεί την απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στους ιστορικούς της εποχής, δικαιολογεί όμως τον "κλαυθμό και οδυρμό" της μικρής κοινωνίας της περιοχής.

Λαογραφία 

Σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο τα Χριστούγεννα αναγνωρίζονται ως εθνικές διακοπές. Στις 26 Ιουνίου του 1870 η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής αναγνώρισε τα Χριστούγεννα ως ομοσπονδιακές διακοπές. Η ημέρα των Χριστουγέννων είναι η μόνη κοινή επίσημη αργία σε όλους τους λιμένες του κόσμου.
Στις κυρίως Χριστιανικές χώρες, τα Χριστούγεννα είναι η σημαντικότερη οικονομικά περίοδος διακοπών του έτους και επίσης γιορτάζονται σαν κοσμικές διακοπές σε πολλές χώρες με μικρούς Χριστιανικούς πληθυσμούς. Χαρακτηρίζονται κατά ένα μεγάλο μέρος με την ανταλλαγή δώρων μέσα στις οικογένειες και από τα δώρα που φέρνει ο Άγιος Βασίλης (για τους ορθόδοξους) ή Santa Claus (για το Δυτικό κόσμο), ένας μεγάλος εύθυμος άντρας με μια άσπρη γενειάδα. Οι τοπικές και περιφερειακές παραδόσεις των Χριστουγέννων είναι ακόμα πιο πλούσιες και ποικίλες παρά τη μεγάλη επιρροή των Αμερικάνικων ή Βρετανικών Χριστουγεννιάτικων μοτίβων που διαδίδονται μέσω της λογοτεχνίας, της τηλεόρασης και άλλων μέσων.

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CE%B1



Ιστορία του εορτασμού των Χριστουγέννων

Στο άρθρο αυτό καλύπτονται οι πληροφορίες και οι θεολογικές απόψεις που αφορούν την εμφάνιση και την ανάπτυξη του εορτασμού των Χριστουγέννων από εκκλησίες του χριστιανικού κόσμου.

Εμφάνιση και ανάπτυξη του ετήσιου εορτασμού των Γενεθλίων (ενανθρωπήσεως) του Χριστού 

Η γέννηση του Ιησού ως ανθρώπου παρουσιάζεται ως ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στην ιστορία όλης την ανθρωπότητας (Ματθ. 1:18-23· Λουκ.2:1-7· Φιλιπ. 2:6–7). Παρόμοια εκφράζονται και οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς κατά τους πρώτους μετά Χριστόν αιώνες.
Η σημαντική Δεσποτική γιορτή της κατά σάρκα γεννήσεως του Χριστού, είναι μια ιδιαίτερη γιορτή, η οποία σύμφωνα με τον Γρηγόριο Ναζιανζηνό δεν θα πρέπει να συγχέεται με τα γενέθλια οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου, αφού στα Γενέθλια αυτά εορτάζουμε το μοναδικό και ανεπανάληπτο γεγονός ότι "εφάνη γαρ Θεός ανθρώποις δια γεννήσεως". Τα Γενέθλια του Σωτήρα, με την έννοια που δίνει ο Γρηγόριος δηλ. ως Θεοφάνια, είναι γιορτή "αρχαιότατη" που "συνεωρτάζετο μέχρι της Δ' εκατονταετίας, υπό την καθολικωτέραν επίκλησιν Επιφάνεια, την στ' Ιανουαρίου...μετά της μεγάλης...εορτής του Βαπτίσματος...ο συνεορτασμός των δύο αυτών...εορτών εστηρίζετο εις την, ευθύς μετά την ιστόρησιν του Βαπτίσματος του Ιησού παρά του Ιωάννου, ρήσιν του Ευαγγελιστού Λουκά 'και αυτός ην ο Ιησούς ωσεί ετών τριάκοντα αρχόμενος'...Πρώτος ποιείται μνείαν της εορτής Κλήμης ο Αλεξανδρεύς...". Η "αρχαιότητα" αφορά τον 3ο αιώνα και έπειτα καθώς είναι σαφές ότι η Εκκλησία των δύο πρώτων αιώνων δεν τηρούσε οποιονδήποτε εορτασμό της γέννησης του Χριστού.
Σύμφωνα με τις αφηγήσεις της Καινής Διαθήκης, τόσο ο Ιησούς Χριστός όσο και οι μαθητές του δεν γιόρταζαν γενέθλια ανθρώπων, και ο ίδιος ζήτησε ρητά από τους ακολούθους του να τηρούν την ανάμνηση του θυσιαστικού θανάτου του. (Λουκ. 22:19, 20). Επίσης, οι Ιουδαίοι απέρριπταν τον εορτασμό των γενεθλίων καθώς θεωρούνταν παγανιστική συνήθεια και αυτή τη στάση ακολούθησαν και οι Χριστιανοί κατά τους δύο πρώτους αιώνες της χριστιανικής εκκλησίας. Μάλιστα, κατά τον 3ο αιώνα, ο Ωριγένης πίστευε ότι «ὁ φαῦλος τὰ γενέσεως ἀγαπῶν πράγματα ἑορτάζει γενέθλιον» και ότι «ἐπ΄ οὐδεμιᾶς γραφῆς εὕρομεν ὑπὸ δικαίου γενέθλιον ἀγομένην». Στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται ότι η ημέρα της γέννησης του Ιησού ήταν ένα εξαιρετικά χαρμόσυνο γεγονός τόσο για ανθρώπους όσο και για τα αγγελικά πλάσματα καθώς γεννήθηκε ως άνθρωπος ο Σωτήρας της υπάκουης ανθρωπότητας, χαρά που στα ιερά κείμενα εκδηλώνεται με ύμνους. Έτσι, για πολλές χριστιανικές ομολογίες ο εορτασμός των Χριστουγέννων αποτελεί κατεξοχήν την ανάμνηση του σωτηριώδους γεγονότος της ενσάρκωσης του Χριστού. Άλλωστε, σε ότι αφορά την Ορθόδοξη εκκλησία, κάθε θεσμός ή συνήθειά της θεωρείται ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει και να εξελιχθεί μέσα στον οργανισμό της αν δεν έχει καινοδιαθηκική κατοχύρωση.
Κοντά στην χρονική περίοδο που γεννήθηκε «ο Σωτήρας» της ανθρωπότητας, δεν υπήρχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον ακριβή προσδιορισμό της άγνωστης ημερομηνίας στην οποία γεννήθηκε ο Ιησούς αφού θεωρούσαν σημαντικότερο το γεγονός της σάρκωσης του Μεσσία και της σωτηρίας της ανθρωπότητας, γεγονός που εορτάζεται και κατά την γιορτή των Χριστουγέννων στις περισσότερες χριστιανικές εκκλησίες.
Ο χρονικός προσδιορισμός της έναρξης εορτασμού των γενεθλίων του Ιησού δεν μπορεί γίνει με με βεβαιότητα. Για μερικούς ερευνητές, τις πρώτες αναφορές περί εορτασμού της γέννησης του Χριστού (στις 6 Ιανουαρίου), τις συναντάμε στα κείμενα του Πάπα Τελεσφόρου (125-136 μ.Χ.), στοιχεία που από άλλους δεν θεωρούνται αυθεντικά, αλλά μεταγενέστερες παρεμβολές. Σε άλλες περιπτώσεις, έναρξη εορτασμού της γέννησης του Χριστού πιθανολογείται γενικά ο δεύτερος ή και ο τρίτος αιώνας. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, ο εορτασμός των Χριστουγέννων έγινε για πρώτη φορά στην Αντιόχεια κατά τον 4ο αιώνα από τους Ευσταθιανούς, ένα χριστιανικό κίνημα που είχε άμεση σχέση με την Εκκλησία της Ρώμης.
Σύμφωνα με παράδοση του 8ου αιώνα, στο έργο Περί της Γεννήσεως του Χριστού προς Ζαχαρίαν τον Καθολικόν της Μεγάλης Αρμενίας του αρχιεπισκόπου Νικαίας Ιωάννη, στα αρχεία της Εκκλησίας της Ρώμης φέρεται να υπήρχε έγγραφο του Ιωσήπου το οποίο καταδείκνυε ότι ο Ιησούς γεννήθηκε την 9η του μηνός Σαπέτ, που αντιστοιχεί στην 25η Δεκεμβρίου. Σύμφωνα με τη νεώτερη έρευνα, το έργο αυτό ανάγεται στα τέλη του 9ου αιώνα και θεωρείται αμφιλεγόμενο και νόθο.
Το 386 ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος παρότρυνε την εκκλησία της Αντιόχειας να συμφωνήσει στην 25η Δεκεμβρίου ως ημέρα εορτασμού της Γέννησης, και στην Ρώμη το καλεντάρι των Φιλοκαλίων (354 μ.Χ.) περιλαμβάνει στην ημερομηνία της 25ης Δεκεμβρίου, απέναντι από την παγανιστική Natalis invicti, δηλ. "γέννηση του ακατανίκητου (ήλιου)", την φράση "VIII kaalitan nattis Christus in Bethleem Iudea". Τον καιρό του Αγ. Αυγουστίνου η ημερομηνία της εορτής της Γέννησης είχε καθοριστεί, πάντως ο Αυγουστίνος την παραλείπει από τον κατάλογό του με τις σημαντικές χριστιανικές επετείους (PL 33.200). Θεωρείται ότι θεμελιώδη σχέση με την επικράτηση αυτής της ημερομηνίας δεν είχε μόνο το χειρόγραφο του Ιωσήπου, αλλά και η ανταγωνίστρια του Χριστιανισμού λατρεία του ήλιου, με την γιορτή του Dies Natalis Solis Invicti, όπως ήταν ο πλήρης τίτλος της (ημέρα γέννησης του ακατανίκητου Ήλιου).
Όπως ειπώθηκε, οι πρώτοι Χριστιανοί, δεν γιόρταζαν γενέθλια ανθρώπων, πιθανώς λόγω της σχέσης των γενεθλίων με την αστρολογία και τη μαντεία , παγανιστικές συνήθειες της εποχής και ίσως για λόγους αποστασιοποίησης από τις γενέθλιες εορτές των Ρωμαίων αυτοκρατόρων αλλά και άλλων θεοτήτων που συνηθιζόταν επί αιώνες να γιορτάζονται τα γενέθλιά τους. Τον 3ο αιώνα, με τις ριζικές αλλαγές που επήλθαν στην Εκκλησία από τον ηλιολάτρη αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, φαίνεται πως παραμερίστηκαν οι αντιρρήσεις όσον αφορά τον εορτασμό των γενεθλίων του Χριστού-Θεού, κατά το πρότυπο του εορτασμού των γενεθλίων του θεού Ήλιου στις 25 Δεκεμβρίου. Μερικοί πιστεύουν ότι αυτό έγινε καθώς η πλειονότητα των Χριστιανών ήταν πλέον Εθνικοί (μη Ιουδαίοι), οι οποίοι θεωρούσαν τους εαυτούς τους νομοταγείς Ρωμαίους για τους οποίους τα γενέθλια ήταν απλά μέρος της κουλτούρας τους. Εντούτοις, ακόμη και στις αρχές του 5ου αιώνα κάποιοι Χριστιανοί αρνούνταν να αποδεχτούν τον εορτασμό των Χριστουγέννων, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί ουσιαστικό πρόβλημα με βάση τη διδασκαλία της Καινής Διαθήκης.
Θα πρέπει πάντως να ληφθεί υπόψη ότι με βάση τα βιβλικά κείμενα και τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς, σε καμμία περίπτωση η γέννηση του Χριστού δεν γινόταν αντιληπτή με τον ίδιο τρόπο όπως η γέννηση οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου. Εξάλλου, οι περισσότεροι κατανοούσαν τον χριστιανισμό ως κατά βάση ιστορικό και άρα δυναμικό και όχι κάτι στατικό ή αδρανές. Εφόσον οι δομές είχαν μεταβληθεί δραματικά, ήταν δύσκολο οι αντιρρήσεις που επικρατούσαν επί κυριαρχίας της ειδωλολατρίας να εξακολουθούν να εμποδίζουν τον εορτασμό μιας τόσο σημαντικής στιγμής στην ιστορία του χριστιανισμού. Πόσο μάλλον όταν η έναρξη εορτασμού των Χριστουγέννων θεωρήθηκε ότι δεν ήταν αντίθετη προς την Κ.Δ. Όταν πλέον ο Χριστιανισμός βγήκε από την εποχή των διωγμών και κλήθηκε να συμβάλει ως αναμορφωτικός και ενοποιητικός παράγοντας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, προσπάθησε να ακυρώσει το περιεχόμενο των ειδωλολατρικών εθίμων που ήταν δημοφιλή τότε μετατρέποντας το περιεχόμενό τους σε χριστιανικό.
Τρεις αιώνες μετά τη γέννηση του Χριστού ορίσθηκαν χρονολογικά ο ευαγγελισμός της Θεοτόκου και η γέννηση του Χριστού. Οι ιστορικές πηγές υποδεικνύουν ότι ο εορτασμός των Χριστουγέννων άρχισε να τηρείται στη Ρώμη γύρω στο 335, αν και κάποιοι ερευνητές βασιζόμενοι σε αρχαίους ύμνους με χριστουγεννιάτικη θεματολογία θεωρούν ότι τα πρώτα βήματα που οδήγησαν στον εορτασμό αυτό έγιναν μέσα στον 3ο αιώνα. Η παράδοση θεωρεί ότι η αρχαιότερη ομιλία για τη γιορτή των Χριστουγέννων εκφωνήθηκε από τον Μέγα Βασίλειο στην Καισάρεια της Καππαδοκίας το έτος 376 μ.Χ.
Επί Πάπα Ιουλίου Α' (336-332) τα Χριστούγεννα σταμάτησαν να γιορτάζονται μαζί με τα Θεοφάνεια και θεσπίσθηκε ως επέτειος η 25 Δεκεμβρίου κατόπιν έρευνας των αρχείων της Ρώμης, όπως πιστεύεται, επί της απογραφής που έγινε επί αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου, σε συνδυασμό με υπολογισμό ρήσης του Ευαγγελίου (το οποίο και συνέτεινε) του Προδρόμου λεχθείσα περί τον Χριστόν:"Εκείνος δει αυξάνειν, εμέ δε ελατούσθαι" (Ιωάνν. γ'30). Με βάση αυτή την υποθετική πηγή, η Γέννηση του Χριστού ορίσθηκε κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο όπου και αρχίζει η αύξηση των ημερών.
Μία από τις πολλές ερμηνείες για τον καθορισμό της 25ης Δεκεμβρίου ως ημερομηνίας εορτασμού, αναφέρεται στην επιθυμία του Χριστιανισμού να εκχριστιανίσει σκόπιμα τις αρχαίες ειδωλολατρικές γιορτές όπως τη μεγάλη εθνική εορτή του "ακατανίκητου" θεού Ήλιου (Dies Invictis Solis) και τον εορτασμό των γενεθλίων του Μίθρα που ήταν διαδεδομένα σε όλη την επικράτεια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ο εορτασμός αυτής της ημέρας ως ημέρας γέννησης του Χριστού έπρεπε να συντελέσει στον εξοβελισμό σημαντικών παγανιστικών (μη χριστιανικές) γιορτές που τηρούνταν εκείνον τον καιρό, όπως τα Σατουρνάλια και τα Μπρουμάλια. Με τον τρόπο αυτό οι Χριστιανοί επιβεβαίωσαν την επικράτηση της πίστης τους ενάντια στις ειδωλολατρικές θεότητες, δίνοντας ένα εντελώς νέο, χριστιανικό περιεχόμενο στις γιορτές αυτές: ο Ήλιος της Δικαιοσύνης ήταν ο Χριστός της Παλαιάς Διαθήκης, το "φως του κόσμου" (Ιωάν. 8:12) και όχι ο θεός Ήλιος των Ρωμαίων, ενώ ο χριστιανικός κόσμος γιόρταζε με δοξολογία ("σύν τώ αγγέλω πλήθος στρατιάς ουρανίου αινούντων...δόξα εν υψίστοις Θεώ καί επί γής ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία" Λουκ. 2:13-14) αυτό το χαρμόσυνο για όλους γεγονός ("ιδού γάρ ευαγγελίζομαι υμίν χαράν μεγάλην, ήτις έσται παντί τώ λαώ" (Λουκ. 2:10).
Ένας πρακτικός λόγος που θέτει υπό αμφισβήτιση ότι ο Χριστός γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου, είναι το γεγονός ότι σύμφωνα με τις Γραφές οι βοσκοί στη Βηθλεέμ είχαν τα κοπάδια τους στην ύπαιθρο, όταν ο άγγελος Κυρίου τους ανήγγειλε τη γέννηση του Σωτήρα. Στα εύκρατα κλίματα, οι χειμερινοί μήνες είναι παγεροί, κάνει πολύ κρύο και πέφτουν πολλές βροχές. Γι' αυτόν τον λόγο οι βοσκοί με τα κοπάδια τους δεν βρίσκονται στην ύπαιθρο, αλλά στα χειμαδιά τους.
Από τη Δύση ο εορτασμός της Γεννήσεως στις 25 Δεκεμβρίου πέρασε και στην Ανατολή γύρω στο 376. Με τον χρόνο επεκράτησε σε όλο τον χριστιανικό κόσμο εκτός της Αρμενικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που συνεχίζει τον συνεορτασμό με τα Θεοφάνια.
Το 529 ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός απαγόρευσε την εργασία και τα δημόσια έργα κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων και τα ανακήρυξε δημόσια αργία. Ως το 1100, καθώς είχε επεκταθεί η δράση των ιεραποστολών στις παγανιστικές ευρωπαϊκές φυλές, όλα τα έθνη της Ευρώπης γιόρταζαν τα Χριστούγεννα. Εντούτοις, αργότερα, εξαιτίας της Μεταρρύθμισης απαγορεύτηκε ή περιορίστηκε κατά περιόδους η τήρησή του εορτασμού τους σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και στην Αμερική, καθώς θεωρούνταν ότι περιλάμβανε σε μεγάλο βαθμό ειδωλολατρικά στοιχεία.

Βιβλικές αναφορές για τον εορτασμό γενεθλίων 

Οι ευσεβείς Ιουδαίοι δεν τηρούσαν τον εορτασμό γενεθλίων, ενώ οι αναφορές στον εορτασμό τους στα βιβλικά κείμενα αφορούν μόνο ειδωλολάτρες. Η πρώτη αναφορά εορτασμού γενεθλίων περιγράφεται στο βιβλίο της Γένεσης και αφορά τα γενέθλια του Φαραώ της Αιγύπτου (15ος/13ος αιώνας ΠΚΧ), περίσταση κατά την οποία ο Φαραώ εκτέλεσε έναν αυλικό του. (Γέν. 40:19, 20) Στο βιβλίο 2 Μακκαβαίων (απόκρυφο για τους Προτεστάντες) (2ος αιώνας π.Χ.) καταγράφεται η βεβήλωση του Ναού στην Ιερουσαλήμ και η πίεση που ασκήθηκε στους Ιουδαίους να συμμετάσχουν σε παράνομες για εκείνους πρακτικές, όπως η συμμετοχή στον εορτασμό των μηνιαίων γενεθλίων του Αντιόχου Δ' του Επιφανή. (2 Μακ. 6:7)
Στα βιβλία της Καινής Διαθήκης, υπάρχει μία μόνο αναφορά σε εορτασμό γενεθλίων. Αφορά τα γενέθλια του βασιλιά Ηρώδη Αντύπα, ο οποίος κατά το εορταστικό δείπνο των γενεθλίων του και κατόπιν αιτήματος της κόρης του Σαλώμης έδωσε εντολή για τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη του Βαφτιστή. (Μάρκ. 6:21)
Αρκετοί υπομνηματιστές, σχολιάζοντας το εδάφιο Ιώβ 1:4, θεωρούν ότι ο θεοσεβής μη Ισραηλίτης Ιώβ γιόρταζε τα γενέθλια του κάθε γιου του ξεχωριστά, μαζί με την υπόλοιπη οικογένεια αλλά αυτή η άποψη αμφισβητείται από πολλούς λογίους. Γεγονός παραμένει ότι δεν γιορτάζονταν τα γενέθλια στον αρχαίο Ισραήλ σε όλη τη διάρκεια της βιβλικής περιόδου.

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%B5%CE%BF%CF%81%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%8D_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%A7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%BD%CF%89%CE%BD
Τα Χριστούγεννα (σύνθετη λέξη της δημοτικής Χριστός + γέννα) δηλώνουν την ετήσια χριστιανική εορτή της γέννησης του Χριστού και κατ' επέκταση το σύνολο των εορτών από της Γεννήσεως μέχρι των Θεοφανίων ("Γιορτές των Χριστουγέννων"). Τα Χριστούγεννα γιορτάζονται στις 25 Δεκεμβρίου.
Το χρονικό διάστημα που περικλείει τις γιορτές των Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς και Θεοφανίων, ονομάζεται στη λαογραφία και Δωδεκαήμερο.

Εορτολόγιο 

Της εορτής των Χριστουγέννων προηγείται νηστεία «τεσσαράκοντα ημερών» που αρχίζει από την εορτή του αποστόλου Φιλίππου (14 Νοεμβρίου). Η Υμνολογία της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας περιλαμβάνει λαμπρούς ύμνους για τη μεγάλη αυτή εορτή των διασημότερων υμνογράφων της Εκκλησίας όπως του Ρωμανού του Μελωδού, Ιωάννου του Δαμασκηνού, Κοσμά επισκόπου Μαϊουμά κ.ά.
Η ημέρα της εορτής του αποστόλου Φιλίππου, στις 14 Νοεμβρίου, στο λαϊκό καλαντάρι χαρακτηρίζεται ως Μικρή Αποκριά, γιατί από την επομένη αρχίζει η νηστεία των σαράντα ημερών για τα Χριστούγεννα, η οποία και λέγεται Μικρή Σαρακοστή. Αυτή η ημερομηνία σε πολλές χώρες της Ευρώπης και Αμερικής θεωρείται ως έναρξη των εορτών των Χριστουγέννων. Το χρονικό διάστημα που περικλείει τις γιορτές των Χριστουγέννων, Πρωτοχρονιάς και Θεοφανείων, ονομάζεται Δωδεκαήμερο.
Η εορτή των Χριστουγέννων είναι η σημαντικότερη από τις ακίνητες εορτές της Ορθοδόξου Εκκλησίας και γι' αυτό έχει προεόρτια και μεθέορτη περίοδο. Όλες τις σχετικές διατάξεις για τις ακολουθίες αυτές τις βρίσκει κανείς στο Τυπικό της Εκκλησίας.
Στη Δύση η εορτή των Χριστουγέννων εορτάζεται λαμπρότερα από εκείνη της Ανάστασης, σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει στην Ανατολή.
Ανήμερα των Χριστουγέννων σύμφωνα με το ελληνικό/ορθόδοξο εορτολόγιο, γιορτάζουν αρκετά ελληνικά ονόματα: η ΧΡΙΣΤΙΝΑ και o ΧΡΗΣΤΟΣ, η ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ και ο ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ, η ΧΡΥΣΑΥΓΗ, η ΧΡΥΣΑ. 

Βιβλική αφήγηση της γέννησης του Χριστού 

Εκ των τεσσάρων Ευαγγελιστών μόνο ο Λουκάς και ο Ματθαίος αρχίζουν τις αφηγήσεις τους από τη Γέννηση του Ιησού. Οι δύο αυτές περιγραφές φέρονται να συμπληρώνουν η μία την άλλη. Ενώ πληρέστερη φέρεται του Λουκά. Από τον συνδυασμό των παραπάνω και άλλων πηγών, το ιστορικό έχει ως εξής:
Επί Ρωμαίου Αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου και Ηγεμόνα Κυρήνιου της Συρίας , διατάχθηκε απογραφή πληθυσμού σε όλη την Αυτοκρατορία. (Λουκάς Β’ 1-3). Άγγελος Κυρίου επισκέφθηκε τον Ιωσήφ και τον ενημέρωσε για την Θεία Γέννηση του Θεανθρώπου εκ της Παρθένου Μαρίας (Ματθαίος Α’ 20). Τότε ο Ιωσήφ παρέλαβε την Μαρία και από την Ναζαρέτ ήλθαν στη Βηθλεέμ (της Ιουδαίας) που Βασιλεύς της περιοχής ήταν ο Ηρώδης ο Μέγας όπου και γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός (Ματθ. Β’ 1, - Λουκ. Β’ 4-7). Άγγελος Κυρίου εμφανίζεται σε ποιμένες αγγέλλοντας το χαρμόσυνο γεγονός ενώ πλήθος αγγέλων ψάλλουν «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία» (Λουκ. Β’ 8-14). Ενώ συμβαίνουν αυτά άστρο φωτεινό εξ Ανατολής οδηγεί τρεις Μάγους προς τα Ιεροσόλυμα που μετά συνάντηση με τον Βασιλέα Ηρώδη συνεχίζουν και φθάνουν στη Βηθλεέμ όπου μαζί με τους βοσκούς προσκυνούν τον Θεάνθρωπο προσφέροντας Χρυσόν Λίβανο και Σμύρνα. (Ματθ. Β’ 2-12).
Οι χριστιανοί θεωρούν ότι η γέννηση του Χριστού εκπληρώνει τις προφητείες των Εβραϊκών Γραφών και ότι ως Μεσσίας ήλθε για να λυτρώσει τους ανθρώπους από τις αμαρτίες τους.

Ιστορική έρευνα της ημερομηνίας γέννησης του Ιησού Χριστού 

Η ακριβής χρονολόγηση της ζωής του Ιησού είναι αδύνατη αφού οι υπάρχουσες μαρτυρίες που προέρχονται από την Καινή Διαθήκη χαρακτηρίζονται από χρονολογική ασάφεια και επίσης το αφετηριακό 1 μ.Χ. δεν εναρμονίζεται επακριβώς με τα γενικότερα ιστορικά δεδομένα των χρόνων εκείνων.

Το ημερολόγιο 

Η γέννηση του Ιησού τοποθετείται γύρω στο 7 ή 6 π.Χ. ή μεταξύ του 4 ως 1 π.Χ. Αυτό συμβαίνει καθώς το σημερινό ημερολόγιο, στηρίζεται βασικά στους υπολογισμούς του μοναχού και αστρονόμου Διονυσίου του Μικρού, που κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. καθόρισε με τα δεδομένα που είχε τότε, το έτος 754 από κτίσεως Ρώμης ως το χρόνο της γέννησης του Ιησού, αντί του έτους 747 όπως θα έπρεπε με τα σημερινά δεδομένα. Αυτό σημαίνει πως, αν σήμερα ήταν δυνατό να γίνει επανακαθορισμός του παγκόσμιου ημερολογίου, η αρχή του χριστιανικού ημερολογίου θα βρισκόταν επτά περίπου χρόνια νωρίτερα. Τη στιγμή αυτή, συμβαίνει το παράδοξο να θεωρούμε ότι εξαιτίας των λανθασμένων υπολογισμών, η γέννηση του Ιησού να τοποθετείται σε χρόνια προ Χριστού.

Οι πληροφορίες των Ευαγγελίων 

Πέρα από αυτό, τα λίγα στοιχεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη κατά προσέγγιση χρονολόγηση της γέννησης του Ιησού, προέρχονται κυρίως από το Ευαγγέλιο του Λουκά και του Ματθαίου και αφορούν:
Τη γέννηση του Ιησού επί αυτοκράτορα Αυγούστου (Λουκ. 2,1), του οποίου η βασιλεία διήρκεσε για μεγάλο χρονικό διάστημα (27 π.Χ. - 14 μ.Χ.)
Τη γέννηση του Ιησού "εν ταις ημέραις Ηρώδου βασιλέως της Ιουδαίας" (Λουκ. 1,5), του οποίου επίσης η βασιλεία στην Ιουδαία ήταν από τις μακρότερες χρονικά (37-4 π.Χ.).
Στις περιγραφές για το άστρο της Βηθλεέμ (Ματθ. 2,2)
Στα γεγονότα της "πρώτης" απογραφής, η οποία "εγένετο ηγεμονεύοντος της Συρίας Κυρηνίου" (Λουκ. 2,2) (12-8 π.Χ. ή 8-6 π.Χ.)

Οι Μάγοι και ο Θάνατος του Ηρώδη

Το πιο γνωστό σημείο στην προσπάθεια προσέγγισης χρονολογικά της γέννησης του Ιησού, είναι ο θάνατος του Ηρώδη του Μεγάλου. Μπορεί να ειπωθεί με σχετική ακρίβεια ότι ο Ηρώδης πέθανε κατά το έτος 750 "από κτίσεως Ρώμης" (4 π.Χ.) ή λίγο πριν και στη συνέχεια κηρύχθηκε πένθος μιας εβδομάδας. Εφ' όσον ο Ιησούς, γεννήθηκε "εν ημέραις Ηρωδου του βασιλέως", πρέπει να γεννήθηκε σίγουρα πριν από το 750 "από κτίσεως Ρώμης" (4 π.Χ.) κατά το οποίο πέθανε ο Ηρώδης.
Αλλά το πρόβλημα είναι, πόσο πριν.
Λαμβάνοντες υπ' όψη τη διαταγή του Ηρώδη να φονευθούν τα νήπια στη Βηθλεέμ "από διετούς και κατωτέρω", υπολογίζεται ότι ο Ιησούς μπορεί να γεννήθηκε έως και δύο χρόνια πριν από τον θάνατο του Ηρώδη. Δηλαδή οι υπολογισμοί φτάνουν στο 6 π.Χ. υποθέτοντας ότι ο Ηρώδης θα επιμήκυνε τον σχετικό χρόνο για να είναι βέβαιος ότι μέσα σ' αυτό το χρονικό διάστημα θα είχε οπωσδήποτε γεννηθεί ο μελλοντικός βασιλιάς των Ιουδαίων. Εξάλλου κατά την ευαγγελική ρήση, αφού ο Ηρώδης κάλεσε τους Μάγους, τους έστειλε στη Βηθλεέμ, όπου συνάντησαν πλέον τον Ιησού ως "παιδίον" και όχι ως βρέφος. Συνεπώς, οι σχετικοί αυτοί υπολογισμοί οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Ιησούς μάλλον θα γεννήθηκε σε χρονικό διάστημα δύο τουλάχιστο χρόνια πριν το θάνατο του Ηρώδη, δηλαδή περίπου το έτος 747 ή 748 "από κτίσεως Ρώμης" (7 ή 6 π.Χ.).

Το άστρο της Βηθλεέμ 

Το άστρο της Βηθλεέμ, αν τελικά αφορούσε κάποιο αστρονομικό φαινόμενο, οδηγεί και πάλι στο έτος 747 από κτίσεως Ρώμης ή 7 π.Χ., αφού κατά τον Κέπλερ και άλλους αστρονόμους υπήρξε πράγματι τότε ένα παρόμοιο ουράνιο φαινόμενο που προκαλείται κατά τη συνάντηση των τριών πλανητών, του Κρόνου, του Δία και της Αφροδίτης. Στο φαινόμενο αυτό, μετά παρέλευση δύο ή τριών μηνών, ο Δίας δύει ή εξέρχεται από την τροχιά. Τότε παρατηρείται και πάλι το ίδιο έντονο φωτεινό φαινόμενο που παρουσιάζεται στην αρχή, σαν να εμφανίζεται εκ νέου.
Το γεγονός αυτό ταιριάζει με την παρατήρηση του Ματθαίου ότι οι Μάγοι πορευόμενοι προς τη Βηθλεέμ, "είδον" τον "αστέρα" και "εχάρησαν χαράν μεγάλην σφόδρα", προσθέτοντας ότι το "αστέρι" αυτό ήταν ίδιο με εκείνο "ον είδον εν τη Ανατολή" (Ματθ. 2,9-10). Καθώς ένα ταξίδι από τη Μεσοποταμία στην Παλαιστίνη με τα μέσα της εποχής απαιτούσε δύο ή τρεις μήνες, η χρονική αυτή απόσταση ταιριάζει με την αντίστοιχη φυσική κίνηση του πλανήτη Δία και τη διπλή εμφάνιση του κατά την είσοδο και έξοδο από την τροχιά συνάντησης με τους άλλους δύο πλανήτες.

Η απογραφή Κυρηνίου και οι δυσκολίες χρονολόγησης 

Μετά την αποκάλυψη που είχε ο Ιωσήφ για τα συμβαίνοντα στην Μαρία, πέρασαν οι υπόλοιποι μήνες της αναμονής μέχρι το χρόνο του τοκετού. Τότε, "εγένετο εν ταις ημέραις εκείναις και εξήλθεν δόγμα παρά Καίσαρος Αυγούστου απογράφεσθαι πάσαν την οικουμένην" (Λουκ. 2,1). Από την ιστορία γνωρίζουμε, ότι ο αυτοκράτορας Αύγουστος είχε διατάξει και άλλοτε τέτοιες γενικής φύσεως απογραφές. Κατά συνέπεια, η αναφορά του Λουκά σε μια παρόμοια απογραφή δεν πρέπει να δημιουργεί προβλήματα. Η αναφορά, όμως, στη συγκεκριμένη αυτή απογραφή του Κυρηνίου, δημιουργεί δυσκολίες από πλευράς χρονολόγησης των γεγονότων της Καινής Διαθήκης, καθώς την εποχή στην οποία αναφέρεται η απογραφή του Ιωσήφ και της Μαρίας, στην ηγεμονία της Συρίας βρισκόταν ο Σέντιος Σατουρνίνος και όχι ο Κυρήνιος.
Μέσα από μελέτη των πηγών, προκύπτει ότι η πρώτη ηγεμονία του Κυρηνίου, αν υπήρξε, τοποθετείται μεταξύ των ετών 12-8 π.Χ. Η πρώτη λύση που δόθηκε στο πρόβλημα της χρονολόγησης ήταν να υποτεθεί πως ο Κυρήνιος εκτέλεσε την απογραφή προς το τέλος της θητείας του (8 π.Χ.), όπως διέταξε ο Αύγουστος Οκταβιανός. Η απογραφή αυτή επειδή ήταν η "πρώτη" που γινόταν στους Ιουδαίους διήρκεσε πολύ χρόνο και την έφερε εις πέρας, σύμφωνα και με τον Τερτυλλιανό, ο διάδοχος του στην ηγεμονία της Συρίας, ο Σέντιος Σατουρνίνος. Έτσι, οι μεν Ρωμαίοι ανέφεραν στα ρωμαϊκά έγγραφα το όνομα εκείνου που ολοκλήρωσε την απογραφή, του Σέντιου Σατουρνίνου, οι δε Ιουδαίοι, από τους οποίους άντλησε την πληροφορία ο Ευαγγελιστής Λουκάς, κράτησαν στη μνήμη τους το όνομα αυτού που την άρχισε και ο οποίος αργότερα, το 6-7 μ.Χ., διενήργησε και την άλλη απογραφή. Συνεπώς, αφού ο Ευαγγελιστής Λουκάς αναφέρει "απογραφή πρώτη εγένετο", εννοείται ότι γνώριζε τη δεύτερη απογραφή του 6-7 μ.Χ. και χρησιμοποίησε το επίθετο "πρώτη" σε αντιδιαστολή προς τη δεύτερη απογραφή. Η απογραφή, επομένως, που αναφέρει ο Λουκάς πρέπει να αποφασίσθηκε την περίοδο 12 π.Χ. έως 8 π.Χ. και να συνδέθηκε με το όνομα του Κυρήνιου αντί του Σατουρνίνου.
Η δεύτερη λύση, που προτείνεται, είναι εκείνη η οποία δέχεται μεν επί Κυρηνίου την αρχή της απογραφής περί το 9 π.Χ., η πρακτική ολοκλήρωση της όμως, ιδιαίτερα στις περιοχές της Συρίας, Παλαιστίνης κ.λπ., πραγματοποιήθηκε από το διάδοχο του, Σατουρνίνο, έξαρχο της Συρίας από το 8-6 π.Χ. Αλλά η απογραφή συνέχιζε να ονομάζεται "απογραφή Κυρηνίου" εξαιτίας σχετικού διατάγματος, και προς την οποία είναι σύμφωνο το σχετικό κείμενο του Λουκά.
Ως τρίτη λύση έχει προταθεί η συνύπαρξη δύο έξαρχων σε κάποια περιοχή, σύμφωνα με πρακτική της εποχής εκείνης, ιδιαίτερα κατά την περίοδο διαδοχής, για ενημέρωση και ομαλή μεταβίβαση της εξουσίας. Μπορεί έτσι να υποτεθεί ότι κατά τη χρονική περίοδο μεταξύ των ετών 8-6 π.Χ., κατά τό σύστημα της συνδιοίκησης υπάρχουν στην εξαρχία της Συρίας δύο αξιωματούχοι, ο Κυρήνιος και ο Σατουρνίνος, εκδοχή που προσφέρει μία ακόμη λύση στο πρόβλημα της απογραφής.

Η σφαγή των νηπίων

Το χαρμόσυνο γεγονός της γέννησης του Χριστού, κατά τον Ευαγγελιστή Ματθαίο, κλείνει με το θλιβερό συμβάν της σφαγής των νηπίων "υπό του Ηρώδου αναιρεθέντα", τα οποία σύμφωνα με το το εορτολογικό Συναξάρι της Ορθόδοξης Εκκλησίας ανέρχονται σε 14.000 αν και στα ιερά κείμενα δεν υπάρχει καμιά αναφορά αριθμητικής φύσης. Από πλευράς καθαρά ιστορικής ακρίβειας, τα γεωγραφικά και πληθυσμιακά δεδομένα της εποχής εκείνης οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στη Βηθλεέμ και τα περίχωρα της θα ζούσαν τότε περίπου 1.000 κάτοικοι κι επομένως τα άρρενα νήπια "διετούς και κατωτέρω" δεν θα ξεπερνούσαν τα 30 με 40, ίσως και λιγότερα. Επειδή δε μια τέτοια σφαγή αριθμητικά θ΄ αποτελούσε μια τεράστια γενοκτονία, γεγονός που δεν το αναφέρει κανένας ιστορικός ούτε ο Ιώσηπος, λογικό είναι πολλοί ερευνητές να θεωρούν τον αριθμό των νηπίων που αναφέρει ο Συναξαριστής ως αναξιόπιστο, φανταστικό και εμβόλιμο κατά του Ηρώδη. Η αναφορά ωστόσο, από τον ευαγγελιστή Ματθαίο στο γεγονός της σφαγής, γίνεται για να τονισθεί η εκπλήρωση της προφητείας του Ιερεμία "Τότε ἐπληρώθη τὸ ῥηθὲν διὰ ᾽Ιερεμίου τοῦ προφήτου λέγοντος, Φωνὴ ἐν ῾Ραμᾶ ἠκούσθη, κλαυθμὸς καὶ ὀδυρμὸς πολύς· ῾Ραχὴλ κλαίουσα τὰ τέκνα αὐτῆς, καὶ οὐκ ἤθελεν παρακληθῆναι, ὅτι οὐκ εἰσίν." Ο υπολογισμός εξάλλου των σφαγιασθέντων νηπίων σε μερικές δεκάδες, εξηγεί την απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στους ιστορικούς της εποχής, δικαιολογεί όμως τον "κλαυθμό και οδυρμό" της μικρής κοινωνίας της περιοχής.

Λαογραφία 

Σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο τα Χριστούγεννα αναγνωρίζονται ως εθνικές διακοπές. Στις 26 Ιουνίου του 1870 η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής αναγνώρισε τα Χριστούγεννα ως ομοσπονδιακές διακοπές. Η ημέρα των Χριστουγέννων είναι η μόνη κοινή επίσημη αργία σε όλους τους λιμένες του κόσμου.
Στις κυρίως Χριστιανικές χώρες, τα Χριστούγεννα είναι η σημαντικότερη οικονομικά περίοδος διακοπών του έτους και επίσης γιορτάζονται σαν κοσμικές διακοπές σε πολλές χώρες με μικρούς Χριστιανικούς πληθυσμούς. Χαρακτηρίζονται κατά ένα μεγάλο μέρος με την ανταλλαγή δώρων μέσα στις οικογένειες και από τα δώρα που φέρνει ο Άγιος Βασίλης (για τους ορθόδοξους) ή Santa Claus (για το Δυτικό κόσμο), ένας μεγάλος εύθυμος άντρας με μια άσπρη γενειάδα. Οι τοπικές και περιφερειακές παραδόσεις των Χριστουγέννων είναι ακόμα πιο πλούσιες και ποικίλες παρά τη μεγάλη επιρροή των Αμερικάνικων ή Βρετανικών Χριστουγεννιάτικων μοτίβων που διαδίδονται μέσω της λογοτεχνίας, της τηλεόρασης και άλλων μέσων.



ΠΗΓΗ...https://www.facebook.com/groups/374170412597284/permalink/566370563377267/

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...