ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ…

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ…

Στην εποχή των ταξιδιών σε άλλους πλανήτες, 
της αποκωδικοποίησης του DNA, 
του Cern, των αυτοματισμών, 
της μοριακής βιολογίας, 
των 3d printers, της κβαντικής φυσικής,
της νανοτεχνολογίας, της ρομποτικής, 
της τεχνητής νοημοσύνης…

..εμείς οι άνθρωποι είμαστε «υποχρεωμένοι» ακόμα να εργαζόμαστε, 
όλο και πιο πολύ, όλο και πιο σκληρά, 
για όλο κ λιγότερα χρήματα, 
σε όλο κ χειρότερες συνθήκες, 
μέχρι τα βαθειά γεράματά μας,
για να μπορούμε να έχουμε πρόσβαση στα αναγκαία για μας αγαθά,
να αγοράζουμε την τροφή μας, 
να πληρώνουμε λογαριασμούς για να μας παρέχεται το ρεύμα και το νερό, 
να πληρώνουμε για την υγεία, την παιδεία, 
να πληρώνουμε ατελείωτους φόρους,
να πληρώνουμε πολύ ακριβά το ότι ζούμε,
και να συντηρείται ένας παραλογισμός, 
ένα άρρωστο και άδικο κοινωνικό περιβάλλον
που κάποιοι «ισχυροί» έχουν επιβάλλει…
και μαζί μ αυτό έχουν επιβάλλει τον πόνο και τη δυστυχία 
για δισεκατομμύρια ανθρώπους πάνω στη γη…

…και δεν έχουμε λίγο ελεύθερο χρόνο για τον εαυτό μας,
ελεύθερο χρόνο να πάμε μια όμορφη βόλτα, 
ένα ταξίδι, 
να αγαπήσουμε τους συντρόφους μας, 
να χαρούμε τα παιδιά μας, 
να μοιραστούμε ήρεμες οικογενειακές στιγμές, 
να κουβεντιάσουμε με λίγους αγαπημένους φίλους, 
να δημιουργήσουμε με της ψυχής μας τα αληθινά
όσα πραγματικά αγαπάμε να κάνουμε,
να διαβάσουμε, να ανακαλύψουμε κάτι νέο,
να ασχοληθούμε με όποια τέχνη αγαπάμε,
το θέατρο, τη μουσική, την ποίηση…
..να εξελιχθούμε σαν άτομα…σαν πολιτισμός…

…και κάποιοι, πολιτικοί και άλλοι «ειδικοί» και σωτήρες, 
θέλουν να μας πείσουν ότι όλα αυτά 
είναι μέρος της φυσικής λειτουργίας της κοινωνίας μας…
…και αναρωτιέται κανείς 
να υπάρχουν ακόμα άνθρωποι, τόσο αφελείς και ευκολόπιστοι,
που να πιστεύουν 
ότι όλα αυτά που ζούμε, είναι αυτά που αληθινά μας αξίζουν
με βάση το νου και τις πραγματικές μας δυνατότητες…?

…είτε μας αρέσει είτε όχι η απάντηση είναι 
ότι ναι, υπάρχουν και είναι και οι περισσότεροι…
…είναι όλοι αυτοί που τσουβαλιάζονται 
κάτω από ένα κόμμα, μια ταμπέλα, μια ιδέα, μια θρησκεία,
μια οργάνωση, κάποιον σωτήρα, 
όλοι αυτοί που περιμένουν από κάποιον άλλο να «φτιάξει» τον κόσμο τους,
όλοι αυτοί που έχουν την ανάγκη να ανήκουν κάπου,
όλοι αυτοί που μεταφέρουν τα λόγια άλλων,
που παπαγαλίζουν ιδέες και εμπειρίες άλλων,
που είναι έτοιμοι να συγκρουστούν γι αυτές,
ζώντας στο «εμείς και οι άλλοι»…
…και είναι πολλοί, αληθινά πολλοί, μέσα στη μηχανική καθημερινότητά τους…

είτε μας αρέσει είτε όχι 
υπάρχουν και είναι και οι περισσότεροι…
…και το πιο ανώφελο και ανόητο είναι το να συγκρουστείς μαζί τους,
να γκρεμίσεις την εικόνα, το ρόλο τους…
καθώς έτσι δεν θα σε αφήσουν ποτέ να "πειράξεις" τον κόσμο τους,
όσο ψεύτικος ή άδικος κι αν είναι…
είναι ικανοί να υπερασπιστούν ακόμα και αυτό το ψεύτικο και άδικο…

αν καταφέρεις να κερδίσεις μονάχα, έστω λίγο, την εμπιστοσύνη τους 
δώσε τους μόνο την πληροφορία…
…μόνοι τους να γκρεμίσουν το ψεύτικο…

Τάσος Πετρίδης
Πανγαία – Venus Project
t.petridis.vp@gmail.com


ΠΗΓΗ...http://www.ramnousia.com

Διαβάστε Περισσότερα

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΙΟΝΑΤΟΣ: ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ!!!

Η Αγγελική Ιονάτος ή Angelique Ionatos, όπως είναι ευρύτερα γνωστή ανήκει στην ολιγομελή κατηγορία των καλλιτεχνών που θα έπρεπε να αξιοποιηθούν ως πρέσβεις από το Υπουργείο Πολιτισμού, εάν αυτό πράγματι ακολουθούσε μία κάποια σοβαρή πολιτική για τον ελληνικό Πολιτισμό. 

Η καλλιτεχνική διαδρομή της αποτελεί μία τεράστια προσφορά στην ελληνική γραμματεία και ποίηση. Φυσικά, χωρίς την προσμονή κάποιου αντίτιμου. Φυσικά… αυτονόητα. Τα κίνητρα γεννήθηκαν από μεγάλη, προσωπική ανάγκη, προκειμένου να επικοινωνήσει τα σπουδαιότερα της μητρικής της γλώσσας. Να κρατηθεί από τη ρίζα της καταγωγής της και να εκφραστεί.


Η Αγγελική Ιονάτος μιλάει στο MusicPaper για όλα αυτά. Το παρελθόν, αλλά και το παρόν. 


Τι σας οδήγησε το 1969 στο Βέλγιο και αργότερα στη Γαλλία. 

Ήταν οδυνηρό, διότι εκείνη την εποχή ήμουν πιτσιρίκι και με «ξεριζώσανε». Ο αδελφός μου είχε φύγει πιο πριν και μου έλειπε, είχε ερημώσει ο κόσμος με την απουσία του. Ήταν παράλληλα και το ξύπνημα της εφηβείας, οι παρέες που αρχίζανε, το σχολείο… Στο Βέλγιο όταν πήγα στο Λύκειο, επί ένα χρόνο ήμουν ακροαματική μαθήτρια, γιατί μάθαινα ακόμη τα γαλλικά και ήταν μεγάλος ο πόνος, γιατί εκεί η κοινωνία είναι πολύ λογοκεντρική. Ήμουν, όμως, το αγαπημένο «ζωάκι» της τάξης, εκεί στο βάθος με τα λεξικά για παρέα. Στα μαθήματα της γλώσσας γνώρισα μία καταπληκτική καθηγήτρια των Γαλλικών. Ήταν αυτή που με έσπρωξε στο τραγούδι, γιατί από μικρή τραγουδούσα όσα με πόναγαν. 

[...]

Αναπτύσσοντας δραστηριότητα σε μία Γαλλόφωνη κοινωνία, γιατί επιλέξατε να εκφραστείτε καλλιτεχνικά με την ελληνική γλώσσα; 

Όταν άρχισα να μελοποιώ Έλληνες ποιητές, το έκανα για να ξαναβρώ την πατρίδα μου, γι’ αυτό και αρχίζω σχεδόν πάντοτε τις συναυλίες με το «Γλώσσα μου έδωσαν την Ελληνική» ή το «Κατοίκησα μια χώρα». Είναι σα να καταθέτω ταυτότητα, γιατί η γλώσσα είναι που δίνει τη μουσική και λέω στους Γάλλους χωρίς να τους προκαλώ, ότι η ελληνική είναι η ωραιότερη γλώσσα του κόσμου. Μαθαίναμε αρχαία Ελληνικά από την Α’ Γυμνασίου και όταν διάβασα Σαπφώ με την πρόθεση να τη μελοποιήσω σε μετάφραση Ελύτη, «άκουσα» τη μουσική στα ποιήματά της. Κατάλαβα πως η ίδια ήταν μουσικός και αναρωτήθηκα «Τι μουσική έχει αυτή η γλώσσα; 

Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει αυτή η ισορροπία ανάμεσα σε σύμφωνα και σε φωνήεντα;». Η δική μου πατρίδα, είναι η πατρίδα των ποιητών. Αυτόν τον χειμώνα, άκουσα και διάβασα πάρα πολλά για την Ελληνική γλώσσα, γιατί όταν ένας άνθρωπος φεύγει στα 13 του χρόνια για το εξωτερικό, του λείπουν πολλά. Αγαπώ πάρα πολύ τη γλώσσα μας. Δεν μπορώ να πω «αγαπώ την πατρίδα μου», γιατί σαν Ελληνίδα της διασποράς, όταν έρχομαι βλέπω, δυστυχώς, τα στραβά. Βλέπω και τα καλά, αλλά αισθάνομαι σα να είμαι ξένη στη χώρα μου. Όταν ήμουν πιο νέα, μπορούσα να καταλάβω έναν Έλληνα από το περπάτημά του ή από την προφορά όταν μίλαγε τα Γαλλικά. Εδώ και 15 χρόνια, δεν τους καταλαβαίνω. Βλέπω νεαρά παιδιά που θα μπορούσαν να είναι Ιταλοί, Ισπανοί, ακόμα και Γάλλοι. Ακόμα και σωματικά, έχουμε αλλάξει πάρα πολύ.

[...]

Οι Γάλλοι πώς αντιδρούσαν, στην αρχή, όταν τραγουδούσατε στα ελληνικά; 

Οι Γάλλοι τα αγαπάνε. Δεν ξέρετε πόσοι μου έλεγαν «Μετά τη συναυλία σας, πήγα και γράφτηκα σε Ελληνικό σχολείο». Είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορούσαν να μου κάνουν. Βέβαια, έχουν την εντύπωση ότι η Ελλάδα είναι η κοιτίδα του Πολιτισμού και αυτό δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει. Από την άλλη, το ελληνικό Κράτος, δεν μου πρόσφερε ποτέ ούτε ένα εισιτήριο για να έρθω να τραγουδήσω εδώ. Ποτέ. Την αγαπάω τη Γαλλία. Τι συμφέρον είχα να ανεβάσω τη «Μαρία-Νεφέλη» ή το «Μονόγραμμα» ή το «Ιουλίου Λόγος»; Κι όμως το θέατρο ήταν γεμάτο και οι περιοδείες πάντα γεμάτες από κόσμο. Είμαι ευγνώμων στη Γαλλία και στην αρχή, ήμουν θυμωμένη με την Ελλάδα, σαν τους έφηβους που βρίσκουν μόνο ελαττώματα στους γονείς και μετά εκεί γύρω στα 40, άρχισα και ησύχαζα. 

[...]

Πώς βιώνετε στη Γαλλία αυτά που συμβαίνουν εδώ; 

Οδυνηρά. Αισθάνομαι ταπεινωμένη. Από τότε που άρχισε η κρίση και έρχομαι στην Ελλάδα, βλέπω πράγματα που δεν τα φανταζόμουν. Μέχρι και ανθρώπους να ψάχνουν στα σκουπίδια. Η πατρίδα μου ταπεινώθηκε, ανεξάρτητα από το αν φταίμε κι εμείς σε πάρα πολλά πράγματα. Αλλά από τότε που άρχισε όλο αυτό την υπερασπίζομαι πάρα πολύ, όπως υπερασπίζεται κανείς την οικογένειά του. Το δεύτερο μεγάλο πλήγμα, ήταν η «Χρυσή Αυγή». Είναι κάτι που δεν χωράει στο μυαλό μου. Είναι σαν να βλέπω το θάνατο. Γενικά, είμαι αισιόδοξος χαρακτήρας, αλλά όταν βλέπω αυτούς, θέλω να πεθάνω. Με αυτούς είναι σαν να βλέπω ξανά την Κατοχή. Όταν μπήκαν στη Βουλή, ήμουν απαρηγόρητη γιατί αυτοί δεν ξεφύτρωσαν μόνοι τους. Συμφωνώ με τον Χατζιδάκι που έλεγε ότι όλα αρχίζουν από την παιδεία. Δεν θα ξεμπερδέψουμε εύκολα. Όλο το ζήτημα παίζεται στην παιδεία. Όταν βλέπω νέους ανθρώπους να πηγαίνουν με αυτούς, δεν αντέχω. 


Εκτός από την Παιδεία μας, έχει προσβληθεί και η Δημοκρατία μας; 

Αισθάνομαι σαν να είμαστε πλέον αποικία και ίσως ακόμα χειρότερα και από τη Χούντα. Όταν βγήκε ο γελοίος ο Παπαδόπουλος και ο Παττακός, τους κοροϊδεύαμε, γιατί είχαν κάτι το κωμικοτραγικό, ήταν γελοίοι. Δεν τους φοβήθηκα ποτέ, ενώ αυτούς τους φοβάμαι πραγματικά. Η πλουτοκρατία και ο καπιταλισμός έχουν φτάσει σε τέτοια χυδαιότητα που μας κάνουν να αισθανόμαστε σαν κόκκος άμμου, αλλά ξέρεις… ο κόκκος άμμου χαλάει τις μηχανές. Γι’ αυτό όταν τώρα όταν πηγαίνουμε να τραγουδήσουμε με την Κατερίνα (σ.σ. Φωτεινάκη), ζητάω να συναντήσουμε παιδιά Λυκείων και Γυμνασίων. Είναι θέμα Παιδείας. Δια μέσου της μουσικής, εδώ και 5-6 χρόνια, βλέπω το επάγγελμά μου σαν ένα μέσον Παιδείας. Πήγα και κλείστηκα σε ένα μοναστήρι ενάμιση μήνα για να μεταφράσω Ελύτη. Θέλω να ετοιμάσω μία ανθολογία από όλα τα ποιήματά του, γιατί δεν υπάρχει μεταφρασμένη. Η Τέχνη δεν μπορεί να είναι ψυχαγωγία. Ίσως, μπορεί να είναι και τέτοια, αλλά εγώ δεν μπορώ να κάνω τέτοιου είδους Τέχνη. Αν αυτό που κάνω δεν έχει σαν σκοπό την παιδεία, δεν θα το κάνω. Καλύτερα να ανοίξω νηπιαγωγείο και να μαθαίνω στα πιτσιρίκια κιθάρα και ποίηση. Η Τέχνη πρέπει να είναι κάρβουνο που να βάζει φωτιά. 

[...]

Πιστεύετε ότι «Τα όνειρα θα πάρουν εκδίκηση»; 

Δεν ξέρω αν το πιστεύω, αλλά το ελπίζω με όλη μου την καρδιά. Στο βάθος της ψυχής μου πιστεύω πολύ στον άνθρωπο και στις εξαιρέσεις, οι οποίες βρίσκονται εκεί που δεν τις περιμένεις. Τελευταία έλεγα ότι πρέπει να σηκώνομαι κάθε πρωί και να μαθαίνω ένα ποίημα απ’ έξω. Ε, λοιπόν, επειδή θεωρώ το «Άξιον Εστί» το καλύτερο ποίημα που έχει γραφτεί ποτέ, το μέρος του Προφητικού όπου λέει ότι «τα όνειρα θα πάρουν εκδίκηση», θέλω να το πιστεύω γιατί αναφέρεται στους νέους. Αυτούς σκέφτομαι. Εμείς είχαμε κάποια ελπίδα. Δεν υπήρχε αυτή η φοβερή ανεργία. Λυπάμαι πάρα πολύ, αλλά… αν έχανα την ελπίδα μου, θα αρρώσταινα. Έστω και ένας θεατής, θα βγει μετά από την παράστασή μου και θα πάει να αγοράσει ποίηση του Ελύτη ή το δίσκο της Κατερίνας, θα ενδιαφερθεί για την ελληνική γλώσσα και θα κάνει ένα ταξίδι στην Ελλάδα. Αν πέσει ο σπόρος θα βγει και ο ανθός.

Διαβάστε Περισσότερα

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΑΨΕΥΔΕΙ ΤΑ ΠΕΡΙ "ΣΛΑΒΟ-ΑΛΒΑΝΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ".

Η φιλοκυβερνητική εφημερίδα των Σκοπίων «Ντνέβνικ» σε δημοσίευμά της υποστήριξε πως η ελληνική πλευρά στις διαπραγματεύσεις για το ζήτημα της ονομασίας πρότεινε την ονομασία «Σλαβο-Αλβανική Μακεδονία» στον τελευταίο γύρο των διαπραγματεύσεων, που διεξήχθη πριν από μερικές ημέρες στη Νέα Υόρκη.

Ο εκπρόσωπος του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, Κωνσταντίνος Κούτρας, διέψευσε την πληροφορία, λέγοντας:

«Διαψεύδουμε κατηγορηματικά κάτι τέτοιο. Η θέση μας είναι γνωστή: σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό πριν τη λέξη Μακεδονία, η οποία θα ισχύει έναντι όλων - erga omnes» δήλωσε ο κ. Κούτρας στον τηλεοπτικό σταθμό των Σκοπίων «Κάναλ 5».

ΠΗΓΗ...http://www.briefingnews.gr

Διαβάστε Περισσότερα

ΠΕΘΑΝΕ Ο ΓΑΛΛΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΖΕΡΑΡ ΝΤΕ ΒΙΛΙΕ.

Απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών στο Παρίσι ο γάλλος συγγραφέας Ζεράρ ντε Βιλιέ, δημιουργός των διάσημων μυθιστορημάτων της σειράς SAS, "από επιπλοκές μίας νόσου από την οποία υπέφερε χρόνια", ανακοίνωσε σήμερα μέσω Twitter ο δικηγόρος του Ερίκ Μορέν.

"Επιθυμία του ήταν ο θάνατός του να ανακοινωθεί με αυτόν τον τρόπο", διευκρίνισε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο Μορέν.

Μόλις τον περασμένο Φεβρουάριο, οι New York Times χαρακτήρισαν τον ντε Βιλιέ ως τον συγγραφέα κατασκοπευτικών μυθιστορημάτων που «γνώριζε πάρα πολλά».

Συγγραφέας και δημοσιογράφος, ο ντε Βιλιέ σπούδασε δημοσιογραφία στο Παρίσι.

Αφού εργάστηκε ως ξένος ανταποκριτής μέχρι το 1965, ξεκίνησε να γράφει κατασκοπευτικά μυθιστορήματα.

Ο ίδιος ο συγγραφέας είχε δηλώσει πρόσφατα ότι αγνοεί τον ακριβή αριθμό των πωληθέντων από το 1965 βιβλίων του, ωστόσο υπολόγιζε ότι σε όλες τις χώρες έχουν κυκλοφορήσει από 120-150 εκατομμύρια αντίτυπα.

Έγινε ιδιαίτερα γνωστός χάρη στα βιβλία των περιπετειών «SAS», με κεντρικό ήρωα τον αυστριακό πρίγκιπα και μυστικό πράκτορα Μάλκο. Έγραψε σχεδόν 200 βιβλία της σειράς SAS τα οποία σύμφωνα με τους New York Times έχουν πουλήσει περισσότερα από 100 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, γεγονός που κατατάσσει το έργο του δίπλα στις περιπέτειες του Τζέιμς Μποντ του Ίαν Φλέμινγκ.

Μάλιστα, ο αριθμός πωλήσεων των βιβλίων του σημειώθηκε ενώ ο ντε Βιλιέ υπήρξε σχεδόν άγνωστος στις ΗΠΑ.

Εξηγώντας την επιτυχία τους ο ντε Βιλιέ έλεγε: «Είναι δημοσιογραφία σε μορφή μυθιστορήματος, ένα είδος φωτογραφίας μιας χώρας στο γεωπολιτικό πλάνο».

Τα τελευταία 50 χρόνια, ο ντε Βιλιέ έγραφε τέσσερα με πέντε βιβλία της σειράς SAS τον χρόνο.

Πολλά από τα βιβλία του "προέβλεπαν" δολοφονίες ξένων ηγετών, ενώ σε άλλα ο συγγραφέας χρησιμοποιούσε απόρρητες πληροφορίες, όπως για παράδειγμα συνέβη με την περίπτωση του σέρβου καταζητούμενου για εγκλήματα πολέμου Ράντοβαν Κάρατζιτς.

Ταξίδευε για δύο εβδομάδες στη χώρα που τον ενδιέφερε, έγραφε για άλλες έξι και εξέδιδε τα βιβλία σε σταθερές περιόδους, κάθε Ιανουάριο, Απρίλιο, Ιούνιο και Οκτώβριο.

Το καλοκαίρι του 2012 έγραψε το «Ο δρόμος προς τη Δαμασκό». Σε αυτό περιέγραφε απόπειρα πραξικοπήματος κατά του Μπασάρ αλ Ασαντ και μια επίθεση κοντά στο προεδρικό μέγαρο που έμοιαζε πολύ με ό,τι συνέβη στην πραγματικότητα έναν μήνα μετά την κυκλοφορία του βιβλίου.

Το 1980, ο ντε Βιλιέ είχε γράψει ένα μυθιστόρημα στο οποίο εξτρεμιστές ισλαμιστές δολοφονούν τον αιγύπτιο πρόεδρο Ανουάρ ελ Σαντάτ, έναν χρόνο προτού δολοφονηθεί, ενώ σε άλλο βιβλίο του είχε "προβλέψει" τη δολοφονία της προέδρου της Ινδίας Ίντιρα Γκάντι.

Το μυθιστόρημα "Οι τρελοί της Βεγγάζης" κυκλοφόρησε έξι μήνες πριν από την επίθεση ισλαμιστών στο αμερικανικό προξενείο και τη δολοφονία του αμερικανού πρεσβευτή Κρίστοφερ Στίβενς το 2012 και περιείχε περιγραφές του κέντρου διοίκησης της CIA στη Βεγγάζη.

Το 2007 εκδόθηκε το βιβλίο του "Κόκκινος Λίβανος" με θέμα Αμερικανούς, Ισραηλινούς και σαουδάραβες κατασκόπους που συνεργάζονται με στόχο την απαγωγή του επικεφαλής της Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα, λίγο καιρό μετά την ένοπλη σύγκρουση Λιβάνου-Ισραήλ που διήρκεσε 33 ημέρες τον Ιούλιο του 2006. Τότε, ο ντε Βιλιέ είχε δηλώσει ότι η ιστορία αυτή ήταν κατά 80% αληθινή.

ΠΗΓΗ...http://www.briefingnews.gr

Διαβάστε Περισσότερα

ΒΡΗΚΕ ΘΗΣΑΥΡΟ ΣΤΟ ΧΩΡΑΦΙ ΤΟΥ.

Πάγωσε ο αγρότης από τα Τρίκαλα όταν ξαφνικά έπεσε πάνω σε ένα ανθρώπινο κρανίο την ώρα που έκανε δουλειές στο χωράφι του.

Ο αγρότης από την Οξυνεία φοβήθηκε πως “έπεσε” πάνω σε ευρήματα κάποιου εγκλήματος, δεν γνώριζε ότι μόλις είχε ανακαλύψει έναν πραγματικό θησαυρό...

Όπως ήταν φυσικό ενημέρωσε την αστυνομία. Όταν στην περιοχή πήγαν οι αστυνομικοί ο αγρότης τους έδειξε και κάποια σκουλαρίκια που βρέθηκαν κοντά στο κρανίο και το μυστήριο άρχισε να περιπλέκεται.

Επρόκειτο για οστά γυναίκας, αλλά από ποια εποχή;

Οι αστυνομικοί κατάλαβαν ότι μάλλον ο αγρότης είχε πέσει πάνω σε αρχαία ταφή.

Κάλεσαν αρχαιολόγο ο οποίος πιστοποίησε ότι πρόκειται για αρχαίο τάφο που έκρυβε έναν μικρό θησαυρό.

Ο τάφος δεν είχε συληθεί και έτσι οι αρχαιολόγοι εντόπισαν πλάι στα οστά της γυναίκας πέντε σκουλαρίκια, τέσσερα βραχιόλια και άλλα τέσσερα δακτυλίδια.

Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό εύρημα το οποίο θα ερευνηθεί περαιτέρω όχι απ' την αστυνομία, αλλά απ' την αρχαιολογική υπηρεσία της περιοχής.

ΠΗΓΗ...http://www.briefingnews.gr

Διαβάστε Περισσότερα

ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ: Ο ΙΕΡΕΑΣ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΔΩΡΟ ΤΟ ΝΥΦΙΚΟ ΚΑΙ ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ.

Με ανακοίνωσή του, ο παππάς κάνει γνωστό ότι είναι διατεθημένος να πληρώσει όλα τα έξοδα του γάμου...

υπό τον όρο ότι ο γάμος θα γίνει σε εκκλησία. Θα είναι θρησκευτικός και όχι πολιτικός. Ο πατέρας Θεόδωρος είναι κληρικός στην ενορία του Ιερού Ναού Αγίου Σπυρίδωνος, Αποστόλου Τίτου και Αγίου Διαδόχου Ηγουμενίτσας, γνωστός σε όλους για το πλούσιο φιλανθρωπικό του έργο.

Τελευταία προσφέρει τα έξοδα ενός θρησκευτικού γάμου, για να αποτρέψει τα νέα ζευγάρια να πραγματοποιούν πολιτικούς γάμους, χρησιμοποιώντας ως δικαιολογία οικονομικούς λόγους. Σε ανακοίνωσή του αναφέρει συγκεκριμένα: "Αν κάποιο ζευγάρι έχει πάρει την απόφαση να τελέσει το ιερό μυστήριο του γάμου αλλά για οικονομικούς λόγους σκέφτεται να τελέσει πολιτικό γάμο, επικοινωνήστε με τον πατέρα Θεόδωρο και τα έξοδα της άδειας του γάμου, του μυστηρίου, τα στέφανα και το νυφικό θα τα αναλάβει η εκκλησία"!

Οι δραστηριότητες όμως του πατέρα Θεόδωρου δεν περιορίζονται στο νυφικό αλλά είναι ποικίλες.Σύμφωνα με το epirusgate, κάτω από το Ναό στεγάζεται δανειστική βιβλιοθήκη που περιλαμβάνει όχι μόνο εκκλησιαστικού περιεχομένου βιβλία αλλά και εγκυκλοπαίδειες, βοηθήματα για το σχολείο και πάσης φύσεως βιβλία.

Επίσης αν κάποιος μαθητής ή φοιτητής χρειάζεται το διαδίκτυο για τη μελέτη του, μπορεί να κάνει χρήση τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του Ναού. 



ΠΗΓΗ...http://www.agioritikovima.gr

Διαβάστε Περισσότερα

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΠΕΛΛΑΣ ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΕΔΕΣΣΑΣ.

Ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κ. Θεόδωρος Θεοδωρίδης συναντήθηκε τις προηγούμενες ημέρες στο γραφείο του με τον νέο Διοικητή Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Έδεσσας Ζώη Γιώτη.

Ο κ. Θεοδωρίδης συνεχάρη τον νέο Διοικητή για τα νέα καθήκοντα που του ανέθεσε η υπηρεσία και του ευχήθηκε «σιδεροκέφαλος» και καλή επιτυχία στην άσκηση του δύσκολου έργου του. Ακολούθησε εκτενής συνομιλία μεταξύ των δύο ανδρών για τη συνεργασία της Περιφέρειας με την Πυροσβεστική Υπηρεσία στην αντιμετώπιση περιστατικών έκτακτου ανάγκης. Συζήτησαν ιδιαίτερα το θέμα της πολιτικής προστασίας και των ενεργειών πρόληψης που χρειάζεται να ληφθούν σε συνεργασία και με άλλους εμπλεκόμενους τομείς (Δήμοι, Αστυνομία, Αποκεντρωμένη Διοίκηση, κ.ά.).

Ο κ. Αντιπεριφερειάρχης ζήτησε ακόμη την συνδρομή του νέου Διοικητή στον τομέα της ενημέρωσης των πολιτών σε θέματα προστασίας από τις πυρκαγιές και συμφωνήθηκε να υπάρξει συγκεκριμένη συνεργασία τους προσεχείς μήνες, ξεκινώντας μάλιστα την ενημέρωση από τα στελέχη των υπηρεσιών που στεγάζονται στο Διοικητήριο.  

Διαβάστε Περισσότερα

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΒΡΑΒΕΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΛΜΩΠΙΑΣ ΣΤΟ ΞΕΝΙΤΙΔΕΙΟ.

Ο Δήμος Αλμωπίας σας προσκαλεί στην εκδήλωση βράβευσης των εθελοντών ιατρών και του τραγουδοποιού - καλλιτέχνη κ. Υδραίου Γεωργίου που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 9 Νοεμβρίου και ώρα 8μ.μ., στο Ξενιτίδειο Πνευματικό Κέντρο Αριδαίας.

Η παραπάνω εκδήλωση γίνεται από το Δήμο Αλμωπίας, ως ένδειξη αναγνώρισης της προσφοράς των εθελοντών ιατρών στη δράση του Δήμου Αλμωπίας "Δωρεάν ιατρικές εξετάσεις στο Δήμο Αλμωπίας" που θα πραγματοποιηθεί το τριήμερο 7,8 και 9 Νοεμβρίου καθώς και της καλλιτεχνικής προσφοράς του κ. Υδραίου Γεωργίου στην Αλμωπία.

Θα ακολουθήσει μουσική συναυλία με τον κ. Υδραίο Γεώργιο.

Από το Δήμο Αλμωπίας

Διαβάστε Περισσότερα

Η ΣΤ1' ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΠΡΟΜΑΧΩΝ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ !

1 Νοεμβρίου 2013

Τα παιδιά της Στ1΄Τάξης του 7/θ Δημοτικού Σχολείου Προμάχων  με τον δάσκαλό  τους κ.Σάββα Λαμπρίδη, γιόρτασαν το έτος Καβάφη με μια όμορφη δράση!

Σκόρπισαν στίχους από ποιήματα του Κ.Π. Καβάφη σε όλα τα κεντρικά καταστήματα του χωριού, σε μία προσπάθεια να γνωρίσουν τον μεγάλο μας ποιητή στους συγχωριανούς τους. 

Οι στίχοι ήταν:

«Δώδεκα και μισή.Πώς πέρασαν τα χρόνια»

«Ξένος εγώ ,Ξένος πολύ»

«Ο νους μου πηγαίνει σε τιμές μεγάλες της φυλής μας»

«Αν είσαι από τους αληθινά εκλεκτούς,
την επικράτησί σου κύταζε πώς αποκτάς»

«Τίποτε δεν απόδειχνε η ατάραχη μορφή της
απ’ τον καϋμό και τα τυράννια της.»

«να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.»

«Μα σαν είδε τον φίλο του να μπαίνει— ευθύς
η κούρασις, η ανία, η σκέψεις φύγανε.»

«Δεν εδεσμεύθηκα. Τελείως αρέθηκα κ’ επήγα»

«Εδώ που έφθασες λίγο δεν είναι»

«Ανεπαισθήτος με έκλεισαν απο τον κόσμον έξω»

«Η  θάλασσα στα βάθη της πυρ’ έναν ναύτη η μάνα του ανήξερη πηγαίνει και αναύτη»

«Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας »

«Κάποτε μες στα όνειρά  μας ομιλούνε κάποτε μες στη σκέψη τες ακούει το μυαλό μας»

«Τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν»

«Και  τέλος πάντων  να τραβούμ’ εμπρός»

«Ίσως το φως θάναι μια νέα τυραννία.»

Στη δράση πήραν μέρος οι:

Ασαλέα Αλεξάνδρα,

 Ασμέτης Πέτρος,

 Βαρελά Θεοδώρα,

 Βαρελάς Παναγιώτης,

 Βαρελά Χριστίνα,

Βάτσης Ανδρέας, 

Βέσκος Αλ. Δημήτρης,

Βέσκος Χρ. Δημήτρης,

 Βέσκος Στάθης,

 Καλέση Ειρήνη,

 Καλέση Κωνσταντίνα,

 Κόλτσης Ραφαήλ,

 Κωνσταντινίδου Κωνσταντίνα, 

Μητσάνης Δήμος, 

Μόλη Ελένη,

 Ντόσκου Διονύσης.

ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!

Διαβάστε Περισσότερα

ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΛΩΣΤΗ ΔΕΜΕΝΗ...

Η κατάσταση που ζούμε σήμερα και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα και ο λαός μοιάζουν με ένα σφιχτοδεμένο κουβάρι από κλωστές που δεν μοιάζει να μπορεί να ξετυλιχτεί, αντίθετα μάλιστα. Από όπου και να το πιάσεις, όποια κλωστή κι αν αποφασίσεις να τραβήξεις αυτό σφίγγεται και μπλέκεται όλο και περισσότερο. Και μαζί με το κουβάρι μπλεκόμαστε κι εμείς και κοντεύουμε να πνιγούμε.
 Η Μαρία Τριαντοπούλου γράφει τη σκέψη της ημέρας

Ξέρω ότι όταν κάποιος αναφέρεται σήμερα στον Πολιτισμό κινδυνεύει να χαρακτηριστεί ως γραφικός. Την ώρα που η χώρα καίγεται σε τι μπορεί να βοηθήσει κάποιο πολιτιστικό δρώμενο, μια θεατρική παράσταση ή ένα έργο τέχνης; Πως θα καλύψει τις ζωτικές και επείγουσες ανάγκες μας ένα καλό βιβλίο, πως θα πληρωθεί ο λογαριασμός του ηλεκτρικού ή του σούπερ μάρκετ με ένα ποιήμα, πως θα βρει ο άνεργος δουλειά με μια μουσική συναυλία; Μια τέτοια αντιμετώπιση όμως θα επρόδιδε όχι μόνο μια μονοδιάστατη και στενή θεώρηση της έννοιας του Πολιτισμού αλλά θα ευτέλιζε και την σπουδαιότητα του ως θεματοφύλακα των αξιών –πολιτικών και κοινωνικών- της χώρας.

Πολιτισμός δεν είναι μόνο η καλλιτεχνική και πνευματική δημιουργία, αν και αυτή είναι αναμφίβολα τρομερά σημαντική. Πολιτισμός είναι η αποδοχή του διαφορετικού, του αντιπάλου, του αλλόθρησκου και του αλλοδαπού. Πολιτισμός είναι το ήθος, πολιτικό και κοινωνικό. Πολιτισμός είναι η ισότιμη παιδεία για όλους και η σωστή δημόσια υγεία. Πολιτισμός είναι ο δημοκρατικός διάλογος και ο σεβασμός στην γνώμη και τις πεποιθήσεις του άλλου. Πολιτισμός είναι μια συνετή οικολογική αντίληψη και η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Πολιτισμός είναι η σωστή ενημέρωση. Πολιτισμός είναι η ελευθερία στην έφρασηκαι η δημιουργική φαντασία. Πολιτισμός είναι ο τρόπος που συνπάρχουμε σαν κοινωνικά όντα, ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τους γύρω μας, ο τρόπος που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας και οι αξίες που τους δίνουμε. Πολιτισμός είναι η συμπεριφορά μας απέναντι στους ηλικιωμένους, στα άτομα με αναπηρία ή πνευματική υστέρηση. Πολιτισμός είναι η ευγένια της ψύχης και η γενναιοδωρία των αισθημάτων.

Με λίγα λόγια Πολιτισμός είναι εκείνο το μοναδικό, αδιόρατο και φευγαλέο στοιχείο που αγγίζει όλες τις πολλαπλές εκφάνσεις της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, τις χρωματίζει και τις χαρακτηρίζει. Όταν αυτό είναι ελλειματικό τότε η κοινωνία και κατ’ επέκταση η πολιτική ζωή του τόπου νοσεί. Νοσεί όμως και ο πολιτισμός με τη στενότερη έννοια του όρου. Περιχρακώνεται και περιθωριοποιείται η πολιτιστική δημιουργία και από πρωτεργάτης της κοινωνικής και πολιτικής μετεξέλιξης -που είναι η θέση που δικαιωματικά και νομοτελειακά της αξίζει - γίνεται ουραγός των γεγονότων και δεν μπορεί να εκπληρώσει τον πραγματικό της ρόλο που συνεχώς συρρικνούται.

Αν λοιπόν δεν λύνεται το σφιχτό κουβάρι των τραγικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα, μήπως – λέω «μήπως» - αν τουλάχιστον καταφέρναμε να βρούμε την κλωστούλα που λέει «πολιτισμός» και προσπαθούσαμε να της δώσουμε τη σημασία και την αξία που της πρέπει, καταφέρναμε να λειτουργήσει εκείνη ως καταλύτης και από εκείνην ξεκινώντας να αρχίσει να ξετυλίγεται και το υπόλοιπο κουβάρι; Κι όσο γραφικό κι αν φαίνεται αυτό, ας μου επιτραπεί εμένα να ελπίζω στην τρομαχτική ισχύ αυτής της παραμελημένης κλωστής και να πιστεύω ότι ο αγώνας για πολιτισμό είναι καίριος, πρωτεύων και θεμελιώδης. Γιατί πέρα από όλα τα άλλα είναι ένας αγώνας μαζικός - καθώς μόνο έτσι μπορεί να λειτουργήσει πραγματικά- αλλά και σφαιρικός γιατί περικλύει όλες τις πτυχές της ζωής του τόπου. Είναι όμως συγχρόνως και ένας αγώνας προσωπικός γιατί προϋποθέτει συνειδητοποιημένη σταση ζωής και ενεργή συμμετοχή στις πολιτικές εξελίξεις. Τέλος είναι ένας αγώνας πολιτικός και, με τα σημερινά τραγικά δεδομένα, ένας αγώνας ουσιαστικής και πραγματικής επιβίωσης.





ΠΗΓΗ...http://www.ramnousia.com

Διαβάστε Περισσότερα

ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ.

Μπαίνοντας σπίτι, τους ακούω να συνομιλούν στην είσοδο του φροντιστηρίου δίπλα. Αυτή κρατώντας το σκυλί της, λέει: «ε δηλαδή τί; Σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω; Ε όχι, θα παλέψω». Αυτός απαντάει: «Να πολεμήσεις δηλαδή για τα δικαιώματα του υπάλληλου και του εργάτη; Πώς δηλαδή; Αφού δεν υπάρχει τίποτα. Δεν έχει τίποτα. Τί να δώσει; Δεν γίνεται.»

*

Το σκηνικό σε μια τυχαία συνάντηση στο δρόμο. Βρήκε μια δουλειά, 350 ή 400 ευρώ, μαύρα. Στο ανακοινώνει. Είσαι αμήχανος, γιατί δεν ξέρεις πώς να αντιδράσεις. Είχε ζόρια, χρειαζόταν τα χρήματα. Πες μπράβο, πες ωραία, γιατί δεν λες; Δείξε τη χαρά σου ρε, γιατί δε τη δείχνεις; Τα χρήματα είναι λίγα, οι ώρες αρκετές ή πολλές, μένει στο νοίκι, τα έξοδα τρέχουν, να πάμε και για κανένα ποτό κάποια στιγμή. Τι να φτάσει; Πώς να χαρείς;

Η κυβέρνηση, τα μίντια, ο διπλανός στην πολυκατοικία και καμιά 60αριά διανοούμενοι πρώτης γραμμής σου λένε, πως άμα σου δώσουν 400 ευρώ για να ζήσεις θα πρέπει να λες ευχαριστώ. Θα πρέπει να δουλεύεις, να προσπαθείς, να είσαι συνεπείς με τις υποχρεώσεις σου, να στύβεις την πέτρα, να είσαι αισιόδοξος, άμα χρειαστεί να είσαι καινοτόμος και ευέλικτος. Να μη ζεις πάνω απ’ τις δυνατότητές σου. Πόσες είναι οι δυνατότητές σου; 400 ευρώ. Ε θα ζεις ως τα 400 ευρώ. Αυτές οι δυνατότητες αυτή και η ζωή σου.

Ευαγγελισμός... σύντομη αλλά ακριβής σύνοψη των συνθηκών

Σου λένε ότι τέτοιες είναι οι συνθήκες, άρα να λες ευχαριστώ. Να είσαι ευγνώμων που έχεις 400 ευρώ, κάποιο ελεύθερο χρόνο, μία απάντηση στο πού βρίσκεσαι τώρα των γνωστών. Να είσαι ευγνώμων γιατί είσαι ζωντανός, ζόμπι αλλά ζωντανός, δούλος αλλά ζωντανός, χωρίς επιθυμίες αλλά ζωντανός, χωρίς ζωή αλλά ζωντανός.

“so to cure you they must kill you”

Ποτέ δεν καταλάβαινα τους θιασώτες της παραγωγικότητας και της προκοπής. (μόνη ίσως θετική νοηματοδότηση της προκοπής: Ως προκοπή αντιλαμβάνομαι ένα ωραίο Κυριακάτικο τραπέζι και φίλους χορτάτους και μεθυσμένους. Άρα, προκομμένοι εμείς που τους δεξιωθήκαμε).
Αλλά τώρα πια δεν μπορούμε να κάνουμε τη συζήτηση για την ουσία της παραγωγικότητας και τι αυτή τελικά σημαίνει για το πώς ζούμε. Τώρα πρέπει να λέμε απλά ευχαριστώ. Άλλωστε, το αμέσως επόμενο μεγάλο σκάνδαλο του καιρού θα είναι να απορρίπτεις προτάσεις εργασίας. Να μην θες να μπεις/επιστρέψεις στην εταιρεία. Να μην θες να βάλεις τη στολή της ειδικής οικονομικής ζώνης. Απαπα. Απαγορεύονται τέτοιες κουβέντες. Απαγορεύονται. Να κάνεις τη δουλίτσα για τα 400 ευρώ. Δεν βλέπεις ότι έχουμε κρίση; Δεν βλέπεις πώς είναι οι συνθήκες; Δεν επιτρέπεται πλέον κριτική στην εντατική εργασία, δεν επιτρέπεται αμφισβήτηση της ανάπτυξης. Εδώ για 400 ευρώ θα πρέπει να κάνεις υπόκλιση στον κύριο εργοδότη, για ποιό όχι μιλάμε;

Η ζωή η ίδια ως άδειο κέλυφος.

Ευχαριστούμε τον κύριο εργοδότη για τα μαύρα 400 ευρώ, ευχαριστούμε τον κύριο εργοδότη για την εξαήμερη εργασία, ευχαριστούμε τον κύριο Βενιζέλο για τον αντιφασιστικό αγώνα, ευχαριστούμε το μέγκα τσάνελ για όλα.

*

Οι συνθήκες καθορίζουν τα πάντα. Τώρα υπομονή και πάλι υπομονή. Κάποιος θα σε ανταμείψει τόσο όσο να πληρώσεις ένα μέρος των υποχρεώσεών σου. Κάποιος θα σε βοηθήσει να φας κάτι, να μείνεις κάπου, αλλά πού; Πού είναι αυτό το σπίτι που αφήνει αρκετά ρέστα απ’ τα 400 ευρώ; Για ζωή, ευτυχία, ελευθερία ούτε λόγος. Δεν είναι ο καιρός τέτοιος. Πιες αλλά όχι πολύ, βγες αλλά όχι πολύ, γύρνα στο πατρικό σου, φύγε έξω, κάνε κάτι. Τόσο όσο.

Στις ειδικές οικονομικές ζώνες η συναίνεσή σου θα ζητηθεί για μια σειρά από θέματα. Χαμηλοί μισθοί, οικολογική καταστροφή, κατάρρευση. Μετά τη συναίνεση θα πρέπει να έρθει και η ευγνωμοσύνη.

*

Στην πλατεία Κοραή ο τοξικοεξαρτημένος – άστεγος επανέρχεται. Γιατί με κοιτάς έτσι, από πού είσαι εσύ; ρωτάει την κυρία που μάλλον κοιτούσε επίμονα ή και αποδοκιμαστικά. Μου κάνει εντύπωση η ερώτηση, αυτό το από πού είσαι εσύ; το έχω πει εκνευρισμένος σε ένα μπάτσο κάποτε, νομίζω στις 12 Φλεβάρη. Τότε μόλις το ξεστόμισα, γέλασα κατευθείαν με τον εαυτό μου. Τί εννοούσα άραγε μες στην τσαντίλα; Όχι φυσικά την καταγωγή του. Ότι δεν είναι απ’ την ίδια πραγματικότητα με μας; Ότι δεν μεγάλωσε στην ίδια πόλη με μας; Δεν είδε τους ίδιους δρόμους και τα ίδια αυτοκίνητα;

*

Η ανάγκη και οι συνθήκες. Φυσικά και θα δουλέψουμε κάποτε για 400 ευρώ, αλλά δεν είμαστε ζόμπι, τρομαγμένοι ναυαγοί σε άγνωστο τόπο. Ξέρουμε και τον κύριο εργοδότη και τον κύριο τηλεοπτικό αντιφασίστα. Ξέρουμε ότι δεν είμαστε ευγνώμονες. Μπορούμε να δούμε το ψέμα στη φράση «μη ζείτε πάνω απ’ τις δυνατότητές μας». Μπορούμε να μην μπερδεύουμε τη ζωή με την παραγωγικότητα και το χρόνο με την εργασία. Μπορούμε να αρνηθούμε αν χρειαστεί να σώσουμε κάτι απ’ τον εαυτό μας. Ξέρουμε ότι μπορούμε να σταματήσουμε την κανονική ροή των πραγμάτων.

Το τελευταίο δέντρο κρατήστε το για να κρεμαστείτε, καθάρματα...

Ξέρουμε ότι στην οδό Φιλιππίδου, στο κέντρο της Αθήνας, ένα χέρι θυμάται την ειρωνεία, τη λύσσα και τη χαρά που οι συνθήκες αδυνατούν να χωρέσουν. Ένα ειρωνικό σύνθημα, με κάποιο αλλόκοτο τρόπο, μου θυμίζει, πρωί στην Κυψέλη, ότι αυτό που αποκαλούμε συνθήκες και που επιχειρεί να καθορίσει τη ζωή σου, αναπόφευκτα θα πρέπει κάποια στιγμή να συγκρουστεί με τις πιο σφοδρές σου επιθυμίες. Και αυτή η μάχη δεν έχει ακόμη κριθεί.

Κάτω από ένα από τα δέντρα που – ελπίζω – δεν θα ‘ναι από τα τελευταία θα χαρώ να κοιτάω κάποτε την παραγωγικότητα, ως έννοια και ως πραγματικότητα, να αυτοκαταργείται.






ΠΗΓΗ:
Το Βυτίο

Διαβάστε Περισσότερα

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΑΣ ΦΛΟΓΑΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ (VIDEO)

Για πολλά χρόνια, οι επιστήμονες πίστευαν ότι η αιώνια φλόγα στη Νέα Υόρκη παράγεται μόνο με το αέριο και από καυτές πέτρες. Μια νέα μελέτη αντέκρουσε τη θεωρία αυτή, καθιστώντας την προέλευση αυτού του φαινομένου ακόμη πιο μυστηριώδη.

Η αιώνια φλόγα, η οποία βρίσκεται πίσω από έναν καταρράκτη στο Chestnut Ridge Park στη δυτική Νέα Υόρκη, θεωρήθηκε ότι είναι αιώνια η φλόγα της λόγω του φυσικού αερίου που προέρχεται κάτω από το έδαφος ή που δημιουργείται από υψηλή θερμότητα που αποτυπώνεται στους βράχους. 

Ωστόσο, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα ανακάλυψαν ότι τα πετρώματα, μεταξύ των οποίων, η φλόγα αναπτύσσεται στη Νέα Υόρκη, δεν είναι αρκετά θερμά ώστε να την παράγουν, το οποίο σημαίνει ότι υπάρχει μία άλλη διαδικασία που κρατά ζωντανή τη φλόγα.

Ο Δρ Arndt Schimmelmann, ένας από τους συγγραφείς της έρευνας, δήλωσε μέσω του περιοδικού OurAmazingPlanet, ότι η θερμοκρασία του βράχου είναι στην πραγματικότητα παρόμοια με εκείνη που έχει ένα φλιτζάνι τσαγιού.

Οι επιστήμονες δεν μπορούν να εξηγήσουν την προέλευση της αιώνιας φλόγας στη Νέα Υόρκη.

Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι τα εν λόγω πετρώματα δεν είναι και τόσο αρχαία όσο νομίζαμε. Το πέτρωμα του σχιστόλιθου (που δείχνει ενός μεσαίου μεγέθους μεταμορφωμένο πέτρωμα, χαρακτηρίζεται από μία μεγάλη υφή και αρκετά έντονη σχιστολιθικά, ενώ τείνει να ξεφλουδίζει εύκολα σε λεπτές πλάκες), και αυτό υπό την φλόγα της Νέας Υόρκης δεν θα μπορούσε να παράγει αέρια, και να την κρατά αιώνια αναμμένη.

Πιστεύουμε ότι υπάρχει μια διαφορετική γενιά διαδρομής αερίου σε αυτόν τον τόπο και πιθανώς και άλλα μέρη όπως αυτό, δήλωσε ο Schimmelmann. Οι ερευνητές ανέφεραν τα ευρήματά τους σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Marine σχετικά με τη γεωλογία πετρελαίου. Έτσι, αυτή η αιώνια φλόγα παραμένει ένα μυστήριο που περιμένει να το διαλευκάνουν.

ΠΗΓΗ...http://www.agioritikovima.gr

Διαβάστε Περισσότερα

Ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΙ Η ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΣΤΟ "ΔΑΣΑΚΙ"

Το νεανικό δίδυμο ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ-ΝΙΚΟΣ από τα Λυμένα Κορδόνια, κάθε Σάββατο θα παρουσιάζουν ένα πληθωρικό και συνεχώς ανανεούμενο μουσικό πρόγραμμα στο καταπράσινο κέντρο αναψυχής ΔΑΣΑΚΙ στην Αριδαία.
Οι δυο ταλαντούχοι καλλιτέχνες φιλοδοξούν να ταξιδεύουν τους πολυπληθείς επισκέπτες του κέντρου, σε μοναδικά μονοπάτια, με την μουσική τους φαρέτρα κατάμεστη, από πολύχρωμες φθινοπωρινές νότες, δημιουργώντας σκαλοπάτια λυρισμού και φαντασίωσης.
Η απογείωση των αισθήσεων θα ξεκινά κατά τις 22.00 και η μουσική περιπλάνηση θα σας ταξιδεύει σε κόσμους ονείρων και αισθήσεων.

ΤΟ ΔΑΣΑΚΙ.
Το ιστορικό κέντρο, σημείο αναφοράς πολλών δεκαετιών, αποτελεί έναν φυσικό πνεύμονα της Αριδαίας, πνιγμένο στο πράσινο.
Πανύψηλα δέντρα, πετρόχτιστοι διάδρομοι, τρεχούμενα γάργαρα νερά, συνθέτουν ένα παραδείσιο σκηνικό  βγαλμένο λες από αναγεννησιακούς πίνακες ζωγραφικής.
Στο κέντρο του άλσους, δεσπόζει το επιβλητικό αναψυκτήριο-εστιατόριο "ΔΑΣΑΚΙ", όπου κυριαρχεί η τάξη και η καθαριότητα.
 Οι ιδιοκτήτες Χρήστος και Παντελίτσα έχουν κάνει κατάθεση ψυχής στον χώρο και η επιμελημένη διαρρύθμιση κερδίζει αμέσως τον επισκέπτη.
Η ενδελεχής έρευνα για τις καλύτερες πρώτες ύλες και τα αγνότερα υλικά, εγγυώνται γαστριμαργικές απολαύσεις, που θα απογειώσουν τα αισθητήρια.
Και φυσικά οι προσεγμένες και προσαρμοσμένες για την δύσκολη εποχή τιμές, καθιστούν το ΔΑΣΑΚΙ  ως τη νούμερο 1 επιλογή, για μια αξέχαστη και απολαυστική εμπειρία.

Τηλέφωνα επικοινωνίας:
2384024952  και κινητό 6945567699

Διαβάστε Περισσότερα

ΟΜΑΔΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΗΣ Ο.Γ.Ε. ΓΙΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ & ΑΠΕΡΓΙΑ 6 ΝΙΕΜΒΡΗ

     Οι σύλλογοι και οι ομάδες της ΟΓΕ καταδικάζουν την προσπάθεια κυβέρνησης, ΕΕ και εργοδοσίας να βάλουν στο χέρι την αργία της Κυριακής.

     Η Ομάδα Γυναικών Γιαννιτσών, μέλος της ΟΓΕ, στηρίζει την απεργία και τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των εργαζομένων στο εμπόριο και των αυτοαπασχολούμενων στις 3 Νοέμβρη, την πρώτη Κυριακή δηλαδή που τα εμπορικά καταστήματα ανοίγουν, με βάση τον πρόσφατο νόμο της κυβέρνησης.

    Ανεργία, ωράρια - λάστιχο, μισθοί που εξατμίζονται πριν ο μήνας φτάσει στα μισά, απληρωσιά για ολόκληρους μήνες για τις εργαζόμενες. Φοροληστεία και μειωμένος τζίρος για τις αυτοαπασχολούμενες. Σε αυτά έρχεται να προστεθεί η κατάργηση της Κυριακής αργίας, για να συμβάλει και αυτή με τη σειρά της στην κερδοφορία των μεγάλων επιχειρήσεων, στην ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων και στο γονάτισμα των μικρών εμπόρων και των αυτοαπασχολούμενων.

      Η θέση των γυναικών της λαϊκής οικογένειας δεν είναι μπροστά στις βιτρίνες των πολυκαταστημάτων και των μεγάλων εμπορικών κέντρων, από τα εμπορεύματα των οποίων δεν μπορούν να αποκτήσουν τίποτα, μιας και τους λείπει όχι ο χρόνος αλλά τα χρήματα. Η θέση των εργαζόμενων, των άνεργων, των συνταξιούχων, των νέων γυναικών, είναι στον αγώνα για την υπεράσπιση της Κυριακής αργίας.

     Η Ομάδα Γυναικών Γιαννιτσών καλεί τις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών να πάρουν μέρος στον αγώνα και να προετοιμάσουν την πανελλαδική απεργία στις 6 Νοέμβρη και τη μαζική συμμετοχή στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στις 10.00’ το πρωί στην Πλατεία ΕΠΟΝ                στον Πεζόδρομο των Γιαννιτσών.

Ομάδα Γυναικών Γιαννιτσών της Ομοσπονδίας  Γυναικών Ελλάδας

Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 6978921885, 6936116086, 6981825752

Διαβάστε Περισσότερα