ΒΛΕΠΕΤΕ ΕΝΑΝ ΠΑΠΑΓΑΛΟ ΣΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ; ΚΙ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ.

Ο καλλιτέχνης Johannes Stoetter ζωγραφίζει πάνω σε ένα γυναικείο σώμα (body painting), το οποίο με την κατάλληλη στάση σε έναν κορμό κομμένου δέντρου καταφέρνει να αλλοιώσει την οπτική εντύπωση.
Θα μπορέσετε να αποκαταστήσετε την πραγματικότητα στα μάτια σας εάν προσέξετε το τεντωμένο πόδι της γυναίκας (ουρά του παπαγάλου). Το άλλο πόδι είναι το φτερό του, ενώ με τα χέρια και το πρόσωπο σχηματίζονται το ράμφος, το κεφάλι και η ράχη του πτηνού.

Για το συγκεκριμένο αποτέλεσμα απαιτήθηκαν, αρκετές εβδομάδες προετοιμασίας, τέσσερις ώρες για το body painting και μια ώρα για να τραβηχτεί η τέλεια φωτογραφία.

Διαβάστε Περισσότερα

“ΓΙΑΤΙ ΦΕΥΓΕΙ Ο ΝΟΥΣ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ;”

Αγαπώ την προσευχή. Γνωρίζω ότι είναι μεγάλη δυνατότητα να μπορεί να στέκεται ο άνθρωπος ενώπιον του Θεού, να αναφέρει τα  προβλήματά του και να ζητεί βοήθεια· ότι είναι μέγιστη τιμή να μπορεί να συνομιλεί με τον άπειρο και παντοδύναμο Θεό ο μικρός και αδύναμος άνθρωπος· ότι είναι πολύ μεγάλο και αποτελεσματικό όπλο στον αγώνα μας, που χαρίζει παρηγοριά, ελπίδα και ανάπαυση στην κουρασμένη ψυχή μας η προσευχή.

Για όλους αυτούς τους λόγους μου αρέσει η προσευχή, θέλω να προσεύχομαι· και να προσεύχομαι σωστά, με καθαρή την ψυχή μου, με πίστη στην καρδιά, με συγκεντρωμένο το νου. 

Δυστυχώς όμως τόσο συχνά διαπιστώνω ότι δεν τα καταφέρνω. Δεν μπορώ να συγκεντρώσω το νου, έστω και για λίγη ώρα, στην προσευχή. Κάνω το σταυρό μου και ξεκινώ. Λέω λίγα λόγια και χαίρομαι γι’ αυτό. Άρχισε η συνομιλία μου με τον Θεό. Τι όμορφα που είναι! Πόση χαρά νιώθω, όταν σκέπτομαι ότι μ’ ακούει ο Θεός, ο πανάγαθος Πατέρας, που όλα τα γνωρίζει, όλα τα μπορεί και μόνο το καλό μου θέλει! Σύντομα όμως φεύγει ο νους! Μόλις το καταλάβω, τον συμμαζεύω στην προσευχή. Όμως ξανά σε  λίγο διαπιστώνω ότι βρίσκομαι αλλού και αρχίζω πάλι να προσπαθώ να συγκεντρωθώ στα  λόγια της προσευχής και να μιλήσω στον άγιο Θεό. Δεν περνά λίγη ώρα και κάτι απ’ όσα με απασχολούν έρχεται και πάλι να κερδίσει το νου. Το συνειδητοποιώ σύντομα και διερωτώμαι με λύπη: Τι προσευχή είναι αυτή;

Αχ, αυτός ο νους! Ταχύτατος, ασυγκράτητος! Καλπάζει, φεύγει, μετατίθεται από το ένα στο άλλο, από τη γη στον ουρανό, από την Αμερική στην Αυστραλία, από τον ήλιο μας μέχρι την άκρη του σύμπαντος, από το παρόν στο μέλλον, και με την ίση ευκολία στο παρελθόν, στα  χρόνια του Χριστού, και από εκεί ακόμη πιο πίσω, μέχρι την αρχή της δημιουργίας. Και όλα αυτά  περνούν μπροστά  μου πολύ γρήγορα και μετακινούμαι από το ένα στο άλλο σε  μια μόνο στιγμή. Όσο ν’ ανοιγοκλείσω τα μάτια μου καλύπτω τεράστιες αποστάσεις στο χώρο και στο χρόνο, στα παλιά και στα σύγχρονα, στα πλησιέστερα και στα πιο μακρινά. Με το νου. Το ταχύτερο μέσο μεταφοράς! Πώς να τον συμμαζέψεις, να τον συγκρατήσεις; Πώς να δαμάσεις τον ατίθασο νου;

Και το χειρότερο είναι ότι δεν κινείται μόνο ταχύτατα ο νους. Κινείται και επικίνδυνα, πάει και εκεί που δεν πρέπει, εκεί που κινδυνεύει η καθαρότητά του, εκεί όπου είναι η αμαρτία! Και αυτό μπορεί να το κάνει και στις πιο ιερές ώρες, και στον πιο άγιο τόπο. Να βρίσκεσαι στην ιερότατη ώρα της θείας Λειτουργίας, μέσα στον άγιο τόπο του ναού, και να σκέφτεσαι αυτά που δεν πρέπει! Να πνίγεται ο νους από σκέψεις μνησικακίας, εκδικητικότητος, κενοδοξίας, φιλοπρωτίας, σαρκικότητος και κάθε άλλης βρωμερής αμαρτίας! Είναι, όπως λένε οι άγιοι Πατέρες, «ταχυπετές όρνεον καί αναιδέστατον», κινείται γρήγορα και πηγαίνει αναιδώς και εκεί που δεν είναι επιτρεπτό. Είναι ένα βρώμικο χασαπόσκυλο, «φιλομάκελλος κύων καί φιλόβρωμος».

Έχει ο νους μας την τάση να κινείται στα χαμηλά, σ’ αυτά που δεν μας ταιριάζουν, στα αμαρτωλά.«Ἔγκειται ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος αὐτοῦ», λέγει ο Θεός (Γεν. η’ 21). «Ἔγκειται», στρέφεται η διάνοια του ανθρώπου «ἐπὶ τὰ πονηρὰ», μάλιστα «ἐπιμελῶς», και έπιπλέον «ἐκ νεότητος αὐτοῦ». Με την πτώση του ανθρώπου στην αμαρτία διεστράφη το εσωτερικό του. Γι’ αυτό και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια πηγαίνει ο νους μας στα αμαρτωλά, ενώ με πολύ κόπο μπορεί κανείς να τον οδηγήσει στα ανώτερα και πνευματικά. Κάτι χάλασε μέσα μας και αναπτύχθηκε στην ψυχή μας η ροπή προς το κακό. Αυτή η ροπή είναι που επηρεάζει συχνά και σκοτίζει το νου. Γι’ αυτό και δεν αντέχει ο νους πολύ στην προσευχή και φεύγει.

Υπάρχει όμως και κάποια άλλη αιτία αυτού του κακού. Είναι ο πονηρός δαίμων, ο διάβολος. Αυτός είναι τελείως σκοτισμένο πνεύμα, ανεπανόρθωτα διεστραμμένος, σκέπτεται μόνο το κακό, δεν μπορεί να σκεφθεί το αγαθό. Και η κακία του τον ωθεί να πολεμεί τον άνθρωπο για να τον παρασύρει στο κακό. Γι’ αυτό και πολλές φορές οι σκέψεις οι αμαρτωλές και η διάσπαση του νου στην προσευχή έρχεται ως αποτέλεσμα δικών του επιθέσεων. «Ἐχθροῦ προσβολαῖς τοῦ δυσμενοῦς» μετακινείται ο νους από το αγαθό κι πέφτει σε  ποικίλους λογισμούς που το μολύνουν, που τον αποσπούν από τη προσευχή και δεν τον αφήνουν ν’ ανεβεί ελεύθερος στον Θεό. Μάλιστα μπορεί κάποτε ο διάβολος να φέρει και καλές σκέψεις την ώρα της προσευχής, προκειμένου να μας αποσπάσει την προσοχή. Γιατί η προσευχή τον καίει και δεν αντέχει τη δύναμή της. Προκειμένου λοιπόν να σταματήσει η προσευχή, μπορεί να χρησιμοποιήσει και καλούς λογισμούς. Κα αφού μ’ αυτό τον τρόπο πάρει τον νου από την προσευχή, στη συνέχεια θα επιχειρήσει και με κατά μέτωπον επίθεση με πονηρούς λογισμούς, να κάνει τη ζημιά.

Πώς λοιπόν θα αντιμετωπισθεί η κατάσταση αυτή της αδύναμης ψυχής μας; Πώς πρέπει να ενεργήσουμε ώστε να ανεβάσουμε την ποιότητα της προσευχής, ώστε η συνομιλία μας με τον Θεό να γίνεται χωρίς παρεμβολές, να μην καταντά μία ψυχρή, ράθυμη και τυπική εκπλήρωση ενός βασικού θρησκευτικού καθήκοντος; Πώς η προσευχή μας θα γίνεται «μετ’ ἐκτενείας, μετά ὀδυνωμένης ψυχῆς, μετά συντεταμένης διανοίας», δηλαδή με επίμονη και εκτενή προσπάθεια, με ψυχή που πονάει, με τη διάνοια σταθερή και με έντονο αγώνα προσηλωμένη; «Αὕτη ἐστίν ἡ πρός τόν οὐρανόν ἀναβαίνουσα»προσευχή, λέγει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

Περιοδικό “Ο Σωτήρ”, αριθ. 1986 




ΠΗΓΗ...http://www.agioritikovima.gr/

Διαβάστε Περισσότερα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ Α' ΕΛΜΕ ΠΕΛΛΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΗΞΗ ΤΗΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑΣ.

Α’ ΕΛΜΕ ΠΕΛΛΑΣ

Έδρα: Εγνατία 91 (2^ο Γυμνάσιο Έδεσσας)                           19/3/2014

Email: elmepellas@yahoo.gr

Ανακοίνωση για τη λήξη της διαθεσιμότητας

Το Σάββατο 22 Μαρτίου 2014 είναι η ημερομηνία που λήγει το καθεστώς της διαθεσιμότητας για εκατοντάδες εκπαιδευτικούς - σε σύνολο χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων - και ανοίγει ο δρόμος των απολύσεων στο Δημόσιο.

Με πρόσχημα την αξιολόγηση στο Δημόσιο, η σημερινή κυβέρνηση γυρίζει 103 χρόνια πίσω στην ιστορία του ελληνικού κράτους, εφαρμόζοντας την πολιτική των ομαδικών απολύσεων μόνιμων δημοσίων υπαλλήλων και εκχωρώντας δημόσιες  δομές  και αρμοδιότητες  στα  ιδιωτικά  συμφέροντα  και στο κεφάλαιο.

Αυτή η πολιτική ετοιμάζει  ένα νέο  εργατικό  δυναμικό  της  λεηλατημένης  χώρας  μας,  χωρίς  συνδικαλιστικά,  οικονομικά  και  ασφαλιστικά  δικαιώματα.

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς να δίνουμε τη μάχη ενάντια στην υπονόμευση της δημόσιας δωρεάν παιδείας, ενάντια στο σχολείο της αγοράς και των επιχειρήσεων, το σχολείο της αξιολόγησης, της πειθάρχησης και της κατηγοριοποίησης, της ταξικής επιλογής και της απλήρωτης μαθητείας, των αντιεκπαιδευτικών ρυθμίσεων του ν.4186/13.

Καλούμε τους εργαζομένους του Δημοσίου και του Ιδιωτικού τομέα, έστω και την ύστατη στιγμή, να αντισταθούμε στην κυβερνητική πολιτική της εξαθλίωσης, να παλέψουμε για τα δημόσια αγαθά  και να μην επιτρέψουμε να γίνει η ημερομηνία 22 Μαρτίου 2014 μια άλλη μαύρη σελίδα στην ιστορία του ελληνικού κράτους. 

Ο Πρόεδρος                                                                         

Τριαντάφυλλος  Σερμέτης                                                 

Η Γραμματέας

Μαριάννα Τόμα 

Διαβάστε Περισσότερα

ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΤΗΚΕ Η ΝΕΑ ΠΤΕΡΥΓΑ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΕΔΕΣΣΑΣ

Εγκαινιάστηκε η νέα πτέρυγα του Νοσοκομείου της Έδεσσας από τον Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολο Τζιτζικώστα και τον Αντιπεριφερειάρχη Πέλλας Θεόδωρο Θεοδωρίδη

Περιφερειάρχης Απόστολος Τζιτζικώστας: «Παραδώσαμε ένα σύγχρονο έργο,

χωρίς καθυστερήσεις, χωρίς υπερβάσεις δουλεύοντας σκληρά και εντατικά όλοι

μαζί»

Στο πλαίσιο μίας λιτής και συμβολικής τελετής εγκαινιάστηκε σήμερα από τον Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας κ. Απόστολο Τζιτζικώστα και τον Αντιπεριφερειάρχη Πέλλας, Αναπτυξιακού Προγραμματισμού – Σχεδιασμού της Π.Κ.Μ. κ. Θεόδωρο Θεοδωρίδη η Νέα Πτέρυγα του Νοσοκομείου της Έδεσσας. Η τελετή των εγκαινίων πραγματοποιήθηκε από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Εδέσσης, Πέλλας και Αλμωπίας κκ. Ιωήλ. Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν επίσης, ο Δήμαρχος Έδεσσας κ. Δ. Γιάννου, οι Δήμαρχοι των υπόλοιπων Δήμων της Π.Ε. Πέλλας κκ. Γρ. Στάμκος, Γ. Χοΐδης και Δ. Πασόης, οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι κκ. Μ. Ζωγράφου-Τσαντάκη, Μ. Καράμπελα, Άλκ. Νουσηκύρου και Μ. Καραμάνης, εκπρόσωπος του Διοικητή του Νοσοκομείου κ. Η. Τσιαμήτρου (ο ίδιος απουσίασε από την τελετή λόγω εκτάκτου ανάγκης), ο πρώην Δήμαρχος Έδεσσας κ. Ι. Σόντρας, ο Αντιδήμαρχος Έδεσσας Δ. Γιώγας, ο Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου Έδεσσας κ. Φ. Γκιούρος, η Δημοτική Σύμβουλος Έδεσσας και Πρόεδρος του «ΕΥΖΗΝ» κα. Μ. Βλάχου – Κατσάρα, η Δημοτική Σύμβουλος Έδεσσας και Πρόεδρος της ΔΗΚΕΔΕ κα. Αν. Ιατρίδου – Βλαδίκα, η Δημοτική Σύμβουλος Έδεσσας και Πρόεδρος της ΔΕΥΑΕ κα. Αικ. Ζδρού, ο Επιτελάρχης της ΙΙας Μ/Κ Μεραρχίας Π. Χατζηγεωργίου, ο Διοικητής Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Έδεσσας Ζ. Γιώτης, ο Αστυνομικός Υποδιευθυντής  Πέλλας Ι. Αποστολάκης, εκπρόσωποι άλλων τοπικών αρχών και φορέων, υπηρεσιακά στελέχη της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων Π.Ε. Πέλλας και πλήθος κόσμου.

Ο Σεβασμιότατος κκ. Ιωήλ, παίρνοντας τον λόγο μετά από την τέλεση των εγκαινίων, ευχήθηκε η Νέα Πτέρυγα του Νοσοκομείου «να γίνει ιατρείο ψυχικών και σωματικών ασθενειών», όπως αναφέρει και η ευχή του ευαγγελίου.

Ακολούθησε σύντομη ομιλία του Αντιπεριφερειάρχη Πέλλας κ. Θεόδωρου Θεοδωρίδη ο οποίος αναφέρθηκε στις τεχνικές προδιαγραφές του έργου και τις επείγουσες ιατρικές ανάγκες που εξυπηρετεί. Ο κ. Αντιπεριφερειάρχης τόνισε ότι το νέο τριώροφο κτίριο ολοκληρώθηκε σε χρόνο ρεκόρ (η θεμελίωση πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο 2011), χρηματοδοτήθηκε από το ΕΣΠΑ (με προϋπολογισμό 4,7 εκατομμύρια ευρώ), στεγάζει τα εξωτερικά ιατρεία και τη διοίκηση του Νοσοκομείου και  αποτελεί μία δυναμική, λειτουργική και σύγχρονη αισθητικά κατασκευή η οποία ανταποκρίνεται πλήρως στη χρήση του ως χώρος παροχής ποιοτικών υπηρεσιών υγείας. Το έργο περιλαμβάνει επίσης και εργασίες αρχιτεκτονικής τοπίου για την αρμονική ένταξή του στο υφιστάμενο συγκρότημα.

Στην συνέχεια το λόγο έλαβε ο Περιφερειάρχης κ. Απόστολος Τζιτζικώστας ο οποίος ευχαρίστησε τον Αντιπεριφερειάρχη κ. Θεοδωρίδη για τη συνεργασία τους, τα στελέχη της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων της Π.Ε. Πέλλας που σχεδίασαν και επέβλεψαν την κατασκευή του έργου, τον πρώην Νομάρχη κ. Μιχάλη Καραμάνη για τη συμβολή του στην ένταξη του έργου, τον Ανάδοχο του έργου για την ποιότητα της κατασκευής και όλους όσους συνεργάστηκαν για την ολοκλήρωση του έργου χωρίς καθυστερήσεις και υπερβάσεις. Ο κ. Περιφερειάρχης τόνισε ότι η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας έχει δώσει υψηλή προτεραιότητα στα έργα της υγείας, καθώς εμπεδώνουν τον κοινωνικό πολιτισμό μας. Με την ευκαιρία αναφέρθηκε στα 63 έργα υποδομών και εξοπλισμού υγείας που ολοκληρώνονται και κατασκευάζονται αυτήν τη στιγμή σε ολόκληρη την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. «Για μας η αλληλεγγύη και η κοινωνική συνοχή μεταφράζονται σε έργο ουσίας, ιδιαίτερα σήμερα, στην δύσκολη περίοδο που βιώνουμε όλοι μας, όπου οι ανάγκες των συμπολιτών μας για υγειονομική φροντίδα και περίθαλψη γίνονται πιο κρίσιμες και επιτακτικές. Ο τόπος χρειάζεται έργα που βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των πολιτών, έχουμε βάλει υψηλούς στόχους και θα συνεχίσουμε», κατέληξε ο κ. Τζιτζικώστας.

Ακολούθως την εκδήλωση χαιρέτισε ο Δήμαρχος Έδεσσας ο οποίος τόνισε την μεγάλη αναγκαιότητα για το συγκεκριμένο έργο και προανήγγειλε τη δημιουργία ενός κοινωνικού πολυιατρείου στην Έδεσσα με τη συμβολή της εκκλησίας.   

Διαβάστε Περισσότερα

"ΝΑ ΔΟΘΕΙ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΕΛΟΥΣ ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ".

Ιορδάνης Τζαμτζής: «Να δοθεί παράταση για την έναρξη Τέλους Επιτηδεύματος και να εκδοθεί μια νέα εγκύκλιος με όλα τα θέματα φορολογίας των αγροτών»

«Να δοθεί παράταση για την έναρξη Τέλους Επιτηδεύματος και να εκδοθεί μια νέα εγκύκλιος με όλα τα θέματα φορολογίας των αγροτών» ζήτησε ο  Βουλευτής Πέλλας κ. Ιορδάνης Τζαμτζής από τον  Γενικό Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων κ. Θεοχάρη Χάρη στη συνάντηση που είχαν σήμερα. 
Ο κ. Τζαμτζής ζήτησε από τον κ. Θεοχάρη να δοθεί παράταση για την έναρξη επιτηδεύματος από τους αγρότες του ειδικού καθεστώτος και να βγει μια νέα συγκεντρωτική εγκύκλιος όπου θα διευκρινίζει όλα τα θέματα φορολόγησης των αγροτών που έχουν δημιουργηθεί με το νέο καθεστώς φορολόγησης των αγροτών, καθώς η εγκύκλιος που βγήκε έχει δημιουργήσει σύγχυση στους αγρότες και τα ερωτήματα παραμένουν. 
Να σημειωθεί ότι η ένταξη πρέπει να γίνει με έναρξη επιτηδεύματος και όχι με βιβλία. 
Ο κ. Θεοχάρης είπε στον Βουλευτή ότι θα βγάλει ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία θα δίνεται παράταση, αλλά όπως τόνισε στον κ. Τζαμτζή θα είναι η τελευταία παράταση που θα δοθεί και θα πρέπει μέσα σε αυτό το χρονικό περιθώριο της παράτασης όλοι οι αγρότες του ειδικού καθεστώτος να κάνουν έναρξη επιτηδεύματος. 
Στην συνέχεια ο κ. Τζαμτζής ενημέρωσε τον Γενικό Γραμματέα για επιπλέον  προβλήματα που υπάρχουν στη διαδικασία φορολόγησης των αγροτών όπως τα ενοικιαστήρια των χωραφιών, τα ενοικιαστήρια μακροχρόνιας διάρκειας, τα προβλήματα που υπάρχουν με τους φυτοριούχους και το ΚΕΠΥΕΛ, καθώς και θέματα που αφορούν τους ΤΟΕΒ. 
Ο κ. Θεοχάρης ενημέρωσε τον κ. Τζαμτζή ότι για τα ενοικιαστήρια μακροχρόνιας διάρκειας, οι αγρότες θα ξεκινήσουν την διαδικασία μόλις λήξει η χρονική περίοδος του ενοικιαστηρίου. Οι ΤΟΕΒ δεν θα φορολογηθούν και όσον αφορά τα υπόλοιπα αιτήματα θα τα εξετάσει με μεγάλη προσοχή. 
Ο κ. Τζαμτζής για τα παραπάνω προβλήματα κατέθεσε στον Γενικό Γραμματέα σχετικό υπόμνημα. 

Διαβάστε Περισσότερα

ΤΟ ΚΟΡΑΚΙ. (Edgar Allan Poe).

Το Κοράκι E. Α. Πόε The Raven

Μετάφραση :
Ηλίας Πολυχρονάκης.

	ΜΙΑ φορά, τα μεσάνυχτα τα σκοτεινά, αδύναμος και αποκαμωμένος καθώς συλλογιζόμουν,
	πάνω σε ένα πολύ ασυνήθιστο και περίεργο τόμο απολησμονημένης γνώσης,
	έγειρα το κεφάλι, ίσα που μ' έπαιρνε ο ύπνος· τότε έξαφνα, έρχεται ένας ανάλαφρος σιγανός χτύπος,
	όπως όταν κάποιος χτυπάει ευγενικά την πόρτα του δωματίου μου.
5	«Κάποιος επισκέπτης θα είναι» μουρμούρισα «που χτυπάει την πόρτα του δωματίου μου—
	Μόνο αυτό και τίποτα παραπάνω».

 

	Αχ! Χαρακτηριστικά θυμάμαι πως ήταν τον ανεμοδαρμένο παγερό Δεκέμβρη,
	και η κάθε μια ξεχωριστή ξεθρακιασμένη σπίθα άπλώνε βαθμιαία το φάσμα της στο πάτωμα.
	Ανυπόμονα ευχόμουν να έρθει το αύριο — μάταια είχα γυρέψει να δανειστώ από τα βιβλία μου
10	ένα τρόπο να δοθεί τέλος στη λύπη, την λύπη για την απολεσθείσα Λενόρ
	την εξαίρετη κι’ απαστράπτουσα κόρη που την αποκαλούν οι άγγελοι Λενόρ —
	εδώ όμως μένει παντοτινά.χωρίς όνομα να την καλούν.

 

	Και το μεταξένιο, λυπητερό, αβέβαιο θρόισμα της κάθε μιας βυσσινί κουρτίνας,
	μου γεννούσε το ρίγος της συγκίνησης, με καταλάμβανε με τέτοιους φανταστικούε τρόμους που δεν τους είχα νοιώσει ποτέ πριν.
15	Έτσι που, τώρα, για να νεκρώσω το δυνατό μου χτυποκάρδι, στάθηκα όρθιος και είπα σα να επαναλάμβανα:
	«Κάποιος επισκέπτης θα είναι στην θύρα της κάμεράς μου που εκλιπαρεί να εισέλθει.
	Κάποιος αργοπορημένος επισκέπτης που εκλιπαρεί από την πόρτα του δωματίου μου να εισέλθει.
	Για αυτό πρόκειται και όχι για κάτι περισσότερο».

 

	Η ψυχή μου γυρίζοντας στη θέση της ενδυναμώθηκε, και πλέον δεν ήταν σε δισταγμό.
20	«Κύριε» είπα εγώ, «ή Κυρία, ειλικρινά εκλιπαρώ την συγχώρεσή σας,
	αλλά το γεγονός είναι ότι με πήρε ο ύπνος κι έτσι ανάλαφρο που ήταν το άξαφνο σας χτύπημα,
	και τόσο υποτονικά που ήρθε το ελαφρύ άξαφνο χτύπημα, ο ανάλαφρος κρότος στη θύρα του δωματίου,
	που πολύ αμφιβάλλω αν Σας άκουσα» — εδώ ανοίγω διάπλατα την πόρτα —
	σκοτάδι εκεί και τίποτα άλλο.

 

25	Κοίταξα ερευνητικά, βαθιά μέσα στο σκότάδι εκείνο, μένοντας εμβρόντητος εκεί, για πολύ, νοιώθοντας το δέος,
	την αμφιβολία, και βλέποντας όνειρα, που κανείς ποτέ θνητός δεν τόλμησε πιο πριν να ονειρευτεί.
	Όμως τίποτα δεν τάραζε την σιγαλιά, και η ακινησία δεν μου έδινε κάποιο σημείο,
	και η μόνη λέξη που ακούστηκε εκεί, ήταν η ψιθυριστή λέξη «Λενόρ».
	Αυτό ψιθύρισα εγώ, και μια ηχώ μου αντιγυρνά ψιθυριστά την λέξη «Λενόρ».
30	Απλώς αυτό και άλλο τίποτα.

 

	Ξαναγυρίζοντας στην κάμερα, φλεγόταν ολόκληρη η ψυχή μέσα μου
	και σε μικρό διάστημα άκουσα πάλι ένα ανάλαφρο χτύπο, κάτι δυνατότερο από το προηγούμενο.
	«Ασφαλώς» είπα εγώ, «ασφαλώς ετούτο είναι στο καφασωτό του παραθύρου μου,
	ας δω επομένως τι είναι σε εκείνο το σημείο και το μυστήριο αυτό να διερευνήσω—
35	ας νεκρώσω την καρδιά μου μια στιγμή και ας διερευνήσω το μυστήριο αυτό—
	Ο άνεμος θα είναι και άλλο τίποτα».

 

	Σε αυτό το σημείο ανοίγω το πατζούρι, όταν, με ένα πολύ φευγαλέο πέταμα και φτεροκόπημα,
	εκεί μέσα μπήκε ένα μεγαλόπρεπο Κοράκι των παλαιών ευσεβών εποχών.
	Χωρίς να κάνει βαθιά υπόκλιση, δίχως στιγμή να σταματήσει ή να σταθεί στη θέση του,
40	αλλά υποσκάπτοντας τους καλούς τρόπους, πήγε και κούρνιασε ψηλά στην θύρα της κάμεράς μου-
	κάθισε ψηλά, πάνω στο μπούστο της Παλλάδας, ακριβώς πάνω από την πόρτα της κάμεράς μου-
	κούρνιασε ψηλά και κάθισε χωρίς να κάνει τίποτα άλλο.

 

	Ύστερα, αυτό το πουλί στο μαύρο του εβένου ξεγέλασε την οικτρή μου ψευδαίσθηση να φτάσει σε χαμόγελο,
	με το βαρύ και άκαμπτο τυπικό της αταραξίας που φορούσε.
45	Του είπα «Μολονότι το λοφίο σου είναι απογυμνωμένο και ξυρισμένο είσαι εσύ, δειλό πάντως δεν είσαι,
	ειδεχθές, αποτρόπαιο και παλαιό Κοράκι που πλανιέσαι από την όχθη της Νύχτας—
	για πες μου ποιο είναι το αρχοντικό σου όνομα που σε καλούν στην όχθη της Υποχθόνιας Νύχτας!»
	«Ποτέ πια», είπε το Κοράκι.

 

	Πολύ εξεπλάγην από το άκομψο αυτό πουλί, ακούγοντάς το να συνδιαλέγεται τόσο ανεπιτήδευτα,
50	μολονότι η απάντησή του λίγα σήμαινε — μεγάλη συνάφεια δεν είχε.
	Διότι αναπόφευκτα συμφωνούμε ότι κανένα ζωντανό ανθρώπινο ον
	ποτέ δεν είχε την ευτυχία να δει ένα τέτοιο πουλί πάνω από την πόρτα της κάμαράς του—
	είτε επρόκειτο για πουλί, είτε για κτήνος, πάνω στο γλυπτό μπούστο ψηλά στην πόρτα της κάμεράς του,
	να έχει ένα τέτοιο όνομα όπως το «Ποτέ πια».

 

55	Αλλά το Κοράκι στεκόταν μοναχό σε αυτό το γαλήνιο μπούστο, λέγοντας μονάχα
	εκείνες τις λέξεις, λες και η ψυχή του ξεχείλιζε με εκείνες τις λέξεις.
	Τίποτε παραπέρα κατόπιν δεν εκστόμισε, και ούτε ένα πούπουλό του κατόπιν δεν πετάρισε—
	Ώσπου, μόλις ψιθυρίζοντας, μουρμούρισα: «Κι άλλοι φίλοι μου, από πριν, πάνε, πετάξανε και φύγανε—
	Σαν θα έρθει το πρωί και τούτο θα με αφήσει, όπως πέταξαν και πάνε οι Ελπίδες μου οι παλιές».
60	Μετά το πουλί είπε, «Ποτέ πια».

 

	Ξαφνιασμένος με την ακινησία που μόνο η τόσο επιδέξια δοσμένη απάντηση την διέκοπτε,
	είπα: «Δίχως αμφιβολία, αυτό που εκφέρει είναι το μόνο του εφόδιο και υλικό
	που γράπωσε από κάποιον δυστυχισμένο αφέντη που η ανηλεής του Kαταστροφή
	τον ζύγωνε όλο και πιο κοντά, μέχρι που τα τραγούδια του μία μοναδική επωδό να φέρουν,
65	μέχρι που οι θρήνοι της Ελπίδας του να φέρνουνε το μελαγχολικό φορτίο
	του Ποτέ — Ποτέ πια».

 

	Αλλά το Κοράκι ακόμη ξεστράτιζε την καταλυπημένη μου ψυχή στο γέλιο,
	Ευθύς, τσούλησα ένα κάθισμα με μαξιλάρια μπροστά από το πουλί και το μπούστο και την πόρτα.
	Κατόπιν, βουλιάζοντας πάνω στο βελούδο, επιδόθηκα σε συνδυασμούς της μιας φαντασίωσης με την άλλη,
70	Σκεπτόμενος τι είναι εκείνο το οποίο εννοεί το δυσοίωνο — του παλαιού καιρού— πουλί,70
	Τι είναι εκείνο το οποίο εννοούσε το ζοφερό, άχαρο, ειδεχθές, πένθιμο και δυσοίωνο —του παλαιού καιρού— πουλί
	Τι εννοούσε κρώζοντας «Ποτέ πια».

 

	Έτσι ήμουν καθισμένος, κλεισμένος σε εικασίες, χωρίς να εκφράσω ούτε συλλαβή
	στο πουλί, του οποίου τα φλογισμένα μάτια τώρα βάζανε φωτιά στα ενδόμυχα της καρδιάς μου·
75	Για ετούτα και για άλλα, καθόμουν κι έκανα εικασίες με το κεφάλι μου αναπαυτικά πλαγιασμένο,75
	στην βελούδινη επένδυση του μαξιλαριού, όπου έπεφτε χαιρέκακα το φως της λάμπας.
	Αλλά όμως εκείνης ακριβώς της βελούδινης μενεξεδένιας επένδυσης όπου χαιρέκακα έπεφτε το φως της λάμπας,
	και που Εκείνη δεν θα πιέσει, αχ, ποτέ πια.

 

	Κατόπιν μου φάνηκε να πυκνώνει ο αέρας, αρωματιζόμενος από κάποιο αόρατο θυμιατήρι
80	που το έσειε ένα Σεραφείμ και τα βήματά του κουδούνιζαν στο πυκνό δάπεδο.80
	«Φουκαρά» είπα με φωνή μεγάλη, «ο Θεός έχει προσφέρει σε εσένα — δια μέσω αυτών των αγγέλων, έχει προσφέρει σε εσένα
	Ανακούφιση — ανακούφιση και νηπενθές από τις αναμνήσεις της Λενόρ!
	Πίνε, ω, πίνε με γουλιές μεγάλες αυτό το ευγενικό το νηπενθές και ξέχασε αυτήν την απολεσθείσα Λενόρ».
	«Ποτέ πια», είπε το Κοράκι.

 

85	«Προφήτη!» είπα «το πράγμα του κακού! — προφήτη εντούτοις, μια πουλί μια διάβολος
	είτε σε στέλνει ο Πειρασμός, ή και αν η θύελλα σε στριφογύρισε και σε έριξε εδώ στην ξηρά,
	Εγκαταλελειμμένο, απτόητο παρ' όλα αυτά, σε αυτή την έρημη χώρα σε έριξε δεμένο με μάγια —
	σε αυτό το σπίτι που το στοίχειωσε η Φρίκη - έλα, πες μου, αληθινά, σε παρακαλώ,
	πες μου πες μου εκλιπαρώ, βρίσκεται κάποιο βάλσαμο παρηγοριάς στα βουνά της Γαλαάδ;»
90	«Ποτέ πια», είπε το Κοράκι.

 

	«Προφήτη!» είπα «της συμφοράς το πράγμα! - προφήτη εντούτοις, είτε πουλί είτε διάβολος!
	Στο όνομα του ουρανού που πάνω μας κυρτώνει, στο όνομα του Θεού που και οι δυο μας λατρεύουμε—
	Λέγε σε ετούτη την ψυχή την φορτωμένη θρήνο, λέγε αν μέσα στην μακρινή Εδέμ,
	Πρόκειται να σφίξει στην αγκαλιά της μια αγιασμένη κόρη που την αποκαλούν οι άγγελοι Λενόρ-
95	Αν σφίξει μια εξαίρετη και απαστράπτουσα κόρη που την αποκαλούν οι άγγελοι Λενόρ—
	Αν σφίξει μια εξαίρετη και απαστράπτουσα κόρη που Λενόρ την αποκαλούν οι άγγελοι».
	«Ποτέ πια», είπε το Κοράκι.

 

	«Το σύμβολο του αποχωρισμού μας να γίνουνε αυτές οι λέξεις, πουλί ή πνεύμα του κακού!»
	Με μια στριγκλιά σηκώθηκα, κάνοντας μια κίνηση αναρρίχησης —
100	«Να επιστέψεις στη θύελλα και στην όχθη της Καταχθόνιας Νύχτας!
	Μαύρο φτερό να μην αφήσεις σαν ενθύμημα του ψεύδους που έχεις πει από την ψυχή σου!
	Μη μου ταράζεις τη μοναχικότητα! Φύγε απ' το μπούστο πάνω απ' την πόρτα μου!
	Πάρε το ράμφος σου από τα μύχια της καρδιάς μου, και πάρε τη μορφή σου μακρυά απ' την πόρτα μου!»
	«Ποτέ πια», είπε το Κοράκι.

 

105	Και του Κορακιού το γρήγορο αθόρυβο πέταγμα δεν ακούγεται, ακίνητο κάθεται, ασάλευτο κάθεται,
	στο κατάχλομο μπούστο της Παλλάδας, πάνω ακριβώς από την πόρτα της κάμερας
	και τα μάτια του έχουνε τα πάντα απ' την όψη ενός δαίμονα που ρεμβάζει,
	και το φως της λάμπας χύνεται απάνω του, ρίχνοντας στο δάπεδο τη σκιά του·
	και η ψυχή μου, από μέσα από τη σκιά που κινείται και απλώνεται στο πάτωμα,
110	δεν θα ανασηκωθεί — ποτέ πια.

                                      Edgar Allan  Poe                                   

Διαβάστε Περισσότερα

"ΜΑΣ ΕΛΕΓΑΝ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΤΕ ΟΤΑΝ ΥΠΟΤΑΧΤΕΙΤΕ".

Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν υποταχτείτε.

Υποταχτήκαμε και βρήκαμε τη στάχτη.

Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν αγαπήσετε.

Αγαπήσαμε και βρήκαμε τη στάχτη,

Μας έλεγαν θα νικήσετε όταν εγκαταλείψετε τη ζωή σας

Εγκαταλείψαμε τη ζωή μας και βρήκαμε στάχτη.

Βρήκαμε τη στάχτη. Μένει να ξαναβρούμε τη ζωή μας.

Τώρα που δεν έχουμε πια τίποτα.

(Γ.Σεφέρης).

Διαβάστε Περισσότερα

Η ΜΑΡΙΑ ΚΟΣΜΙΔΟΥ ΜΕ ΤΗΝ Α.Δ.Α.Κ.Α.

  Η μαχητικότητα  και   η   δυναμική    του   υποψηφίου     Δημάρχου

 Αλμωπίας Ανδρέα  Κ Ο Γ Ι Ο Υ    μου έδωσαν  δύναμη  και ελπίδα 

 για μια καλύτερη Αλμωπία  !

                             Τίποτα δεν αλλάζει μόνο του  !

                                        Ελάτε  να τ' αλλάξουμε μαζί !

                                                                Πρώτα η Αλμωπία !

          Κ Ο Σ Μ Ι Δ Ο Υ      Μαρία 

          Επιχειρηματίας-Υποψήφια δημοτική σύμβουλος  

  με     τον     συνδυασμό

 Α.Δ.Α.Κ.Α  του  υπ. Δημάρχου Αλμωπίας Ανδρέα  Κ Ο Γ Ι Ο Υ   

Διαβάστε Περισσότερα