Παρασκευή 28 Ιουλίου 2017
Επίσκεψη της Αν. Αντιπεριφερειάρχη Πέλλας Αθηνάς Αθανασιάδου - Αηδονά σε βιομηχανίες της περιοχής
Στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών που έχει αναλάβει το
τελευταίο διάστημα σχετικά με προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πρωτογενής τομέας και,
ειδικότερα, οι ροδακινοπαραγωγοί στην Περιφερειακή Ενότητα Πέλλας, η Αν. Αντιπεριφερειάρχης Αθηνά Αθανασιάδου –
Αηδονά επισκέφθηκε βιομηχανίες της ευρύτερης περιοχής.
Οι συναντήσεις με ιδρυτικά στελέχη και εκπροσώπους των
επιχειρήσεων χαρακτηρίστηκαν εποικοδομητικές και πλαισιώθηκαν από γόνιμο
διάλογο και ανταλλαγή απόψεων. Επίσης, συζητήθηκαν οι τρέχουσες εξελίξεις με
επίκεντρο την παραγωγή ροδάκινων η οποία βρίσκεται στο ζενίθ αυτό το διάστημα,
με την Αν. Αντιπεριφερειάρχη κυρία
Αθανασιάδου - Αηδονά να τονίζει ότι ο πρωτογενής τομέας αποτελεί τη βάση
της τοπικής και περιφερειακής οικονομίας και πρέπει να στηριχτεί από όλους μας,
στο πλαίσιο μιας καλής και αποτελεσματικής συνεργασίας.
«Οι σημερινές συναντήσεις που είχα με τους εκπροσώπους
των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται κυρίως στην μεταποίηση φρούτων και,
ειδικά, ροδάκινων, ήταν μια ευκαιρία να ανοίξουμε έναν δίαυλο επικοινωνίας με
όλους τους κρίκους της αλυσίδας της οικονομίας, παραγωγούς, επιχειρήσεις,
λαμβάνοντας, φυσικά, υπόψη το σημαίνοντα ρόλο των υπηρεσιών. Με ιδιαίτερη
ικανοποίηση δέχτηκα το γεγονός ότι όλοι οι εκπρόσωποι των επιχειρήσεων δήλωσαν
εμφαντικά την πολύ καλή συνεργασία που έχουν με τις υπηρεσίες της Π.Ε. Πέλλας
και, συγκεκριμένα, με τη Διεύθυνση Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος που είναι
αρμόδια για τον έλεγχο και την τήρηση της κείμενης περιβαλλοντικής νομοθεσίας
από τις μεταποιητικές επιχειρήσεις. Αποτελεί κοινό τόπο για όλους τους
εμπλεκόμενους φορείς στην παραγωγική διαδικασία, από τη συγκομιδή μέχρι τη
διάθεση των προϊόντων, ότι η προώθηση με ανταγωνιστικούς όρους των ποιοτικών
αγροτικών προϊόντων της Πέλλας μόνο ωφέλιμη μπορεί να αποβεί για παραγωγούς και
επιχειρήσεις, κάτι που θα δώσει πνοή στην τοπική οικονομία» ανέφερε η Αν. Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας Αθηνά
Αθανασιάδου – Αηδονά.
Στις συναντήσεις που είχε η κυρία Αν. Αντιπεριφερειάρχης στις βιομηχανίες «ΚΡΟΝΟΣ», «Π. ΠΑΥΛΙΔΗΣ» και
στο Κονσερβοποιείο του Α.Σ. Πέλλας ενημερώθηκε για την εξομάλυνση της
απορρόφησης των προϊόντων που προσφέρουν οι παραγωγοί στις επιχειρήσεις
μεταποίησης, όπως, επίσης, εισέπραξε την αισιοδοξία ότι η τιμή των ροδάκινων
που είναι η κύρια καλλιέργεια της καλοκαιρινής περιόδου θα είναι ικανοποιητική
για όλους. Το επόμενο διάστημα θα ακολουθήσουν ανάλογες επισκέψεις και σε
άλλους παραγωγικούς φορείς της ευρύτερης περιοχής της Π.Ε. Πέλλας.
Στην επίσκεψή της στις μεταποιητικές επιχειρήσεις η Αν. Αντιπεριφερειάρχης Αθηνά Αθανασιάδου –
Αηδονά συνοδεύτηκε από τον Διευθυντή Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος Γιάννη
Πατσιά, τον Προϊστάμενο του Τμήματος Περιβάλλοντος και Υδροοικονομίας Στέφανο
Αργυράκη, τον Προϊστάμενο του Τμήματος Xορήγησης
Αδειών Βιομηχανίας Ενέργειας Φυσικών Πόρων & Επαγγελμάτων Κώστα Μητρία και
συνεργάτες της.
“Διαδικασία μίσθωσης βοσκήσιμων γαιών, συγκρότηση και λειτουργία επιτροπών ελέγχου χωροταξικής ορθότητας της κατανομής δικαιωμάτων χρήσης της βοσκής, κατά την μεταβατική περίοδο μέχρι την έγκριση των διαχειριστικών σχεδίων βόσκησης”
Μίσθωση βοσκήσιμων γαιών
Η Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας ενημερώνει τους κτηνοτρόφους της περιοχής ότι δημοσιεύτηκε η υπ’ αριθ. 1032/70098/28-06-2017 Υπουργική Απόφαση (ΥΑ) (στο ΦΕΚ 2390Β’/14-07-2017) με θέμα «Τροποποίηση της υπ’ αριθ. 1332/93570/23-08-2016 (Β΄ 2848) “Διαδικασία μίσθωσης βοσκήσιμων γαιών, συγκρότηση και λειτουργία επιτροπών ελέγχου χωροταξικής ορθότητας της κατανομής δικαιωμάτων χρήσης της βοσκής, κατά την μεταβατική περίοδο μέχρι την έγκριση των διαχειριστικών σχεδίων βόσκησης” απόφασης του ΥΠΑΑΤ, όπως τροποποιήθηκε με την υπ’ αριθ. 558/39122/05-04-2017 (Β’ 1340) απόφαση του ΥΠΑΑΤ και ισχύει».
Σύμφωνα με την παραπάνω ΥΑ δίνεται χρονική παράταση της καταληκτικής ημερομηνίας καταβολής του μισθώματος δικαιώματος χρήσης βοσκής για τις κατανομές του 2016 και 2017 έως το τέλος του 2017.
Παραθέτουμε το από 29 Ιουνίου 2017, σχετικό με τα παραπάνω Δελτίο Τύπου του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων σύμφωνα με το οποίο:
«Υπουργική Απόφαση του Αν. ΥΠΑΑ&Τ, Γιάννη Τσιρώνη, για την
μίσθωση βοσκήσιμων γαιών
Ο Αν. Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, Γιάννης Τσιρώνης, αναγνωρίζοντας το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί σχετικά με την μίσθωση βοσκήσιμων γαιών κατά την μεταβατική περίοδο μέχρι την έγκριση των διαχειριστικών σχεδίων βόσκησης, εξέδωσε την Υπουργική Απόφαση «Τροποποίηση της υπ’ αριθ. 1332/93570/23-08-2016 (Β΄ 2848) “Διαδικασία μίσθωσης βοσκήσιμων γαιών, συγκρότηση και λειτουργία επιτροπών ελέγχου χωροταξικής ορθότητας της κατανομής δικαιωμάτων χρήσης της βοσκής, κατά την μεταβατική περίοδο μέχρι την έγκριση των διαχειριστικών σχεδίων βόσκησης” απόφασης του ΥΠΑΑΤ, όπως τροποποιήθηκε με την υπ’ αριθ. 558/39122/05-04-2017 (Β’ 1340) απόφαση του ΥΠΑΑΤ και ισχύει.
Πρόκειται για μια απόφαση που παρατείνει την πληρωμή μέχρι τέλους του 2017 και δίνει την δυνατότητα αλλαγής του νομοθετικού πλαισίου για μια μόνιμη και καθαρή λύση, με στόχο να περιοριστεί η γραφειοκρατία και να αποτραπεί η ταλαιπωρία των κτηνοτρόφων σε όλη την επικράτεια.»
Ανακοίνωση από τη Τμήμα Κτηνιατρικής της Δ.Α.Ο.Κ. Π.Ε. Πέλλας σχετικά με την ενημέρωση κυνηγών, φυλάκων θήρας, μελών περιβαλλοντικών οργανώσεων
Ανακοίνωση από τη Τμήμα Κτηνιατρικής της Δ.Α.Ο.Κ. Π.Ε. Πέλλας σχετικά με την ενημέρωση κυνηγών, φυλάκων θήρας, μελών περιβαλλοντικών οργανώσεων για τη συμβολή τους στην προσκόμιση νεκρών ή ημιθανών άγριων πτηνών για την επιζωοτιολογική διερεύνηση της Γρίπης των Πτηνών (24/7/2017)
Σύμφωνα με την έγκριση προγράμματος οικονομικών αποζημιώσεων και ενισχύσεων (Υ.Α. 1970/66273/19.06.2017 – ΦΕΚ Β΄ 2193/27.06.2017), προβλέπεται αποζημίωση των 20 ευρώ των κυνηγών, φυλάκων θήρας και των μελών των περιβαλλοντικών οργανώσεων για την προσκόμιση στις αρμόδιες κτηνιατρικές αρχές νεκρών ή ημιθανών άγριων πτηνών, μη πυροβολημένων, που ανήκουν σε συγκεκριμένα είδη «υψηλού κινδύνου» ενώ ταυτόχρονα πρέπει να δίνεται βαρύτητα σε γεωγραφικές περιοχές, με σημαντικές εκτάσεις υδατοσυλλογών (υδροβιότοποι, ποτάμια, λίμνες, δέλτα ποταμών, λιμνοθάλασσες κ.λπ.) και έντονη την παρουσία πτηνοτροφικού κεφαλαίου.
Σε κάθε περίπτωση, πριν την όποια διαδικασία συλλογής και παράδοσης νεκρών ή ημιθανών άγριων πτηνών, θα πρέπει να έχει προηγηθεί επικοινωνία με τις τοπικές κτηνιατρικές υπηρεσίες και τα κτηνιατρικά εργαστήρια, προκειμένου να δοθούν οι κατάλληλες οδηγίες.
Για την καταβολή της αποζημίωσης θα πρέπει να προσκομίζονται στις κτηνιατρικές αρχές:
1. Έντυπο αποστολής δειγμάτων κατάλληλα συμπληρωμένο (Υπόδειγμα IVα)
2. Αίτημα πληρωμής (Υπόδειγμα IVβ)
3. Έγγραφο που να αποδεικνύει την ιδιότητα του αιτούντος (κυνηγός ή φύλακας θήρας ή
μέλος περιβαλλοντικής οργάνωσης)
Τμήμα Κτηνιατρικής: 2381351336-338
Α.Κ. Έδεσσας: 2381351331-334
Α.Κ. Αριδαίας: 2384021391
Α.Κ. Φούστανης: 2384062214
Α.Κ. Σκύδρας: 2381089339
Α.Κ.Γιαννιτσών: 2382022594
Α.Κ.Κρύας Βρύσης: 2382061563
Α.Κ. Δροσερού: 2381096198
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ: «Βάλε τέλος στον εμπαιγμό των ροδακινοπαραγωγών»!
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ:
«Βάλε τέλος στον εμπαιγμό των ροδακινοπαραγωγών»!
Το ¨θέατρο του παραλόγου¨ σε βάρος των ροδακινοπαραγωγών που επλήγησαν από τις τριήμερες καταστροφικές βροχοπτώσεις (15,16 και 17 Ιουλίου), συνεχίζεται με… νέες παραστάσεις!
Αφού προχθές επιχείρησαν να τους ¨παραμυθιάσουν¨ με την ανακοίνωσή τους ότι, αντί να τους αποζημιώσουν για την ολοσχερή καταστροφή της παραγωγής τους, «θα… διερευνήσουν σε συνεργασία με τα ινστιτούτα της χώρας το φαινόμενο της ποιοτικής υποβάθμισης για να αποφευχθούν παρόμοια προβλήματα στο μέλλον»…
…Εντούτοις δεν λαμβάνουν υπόψη τη τεκμηριωμένη γνωμοδότηση του κατ’ εξοχήν και καθ’ ύλην αρμόδιου στην περιφέρειά μας ¨ινστιτούτου φυλλοβόλων δένδρων Νάουσας¨, ότι οι ζημιές οφείλονται στην έντονη βροχόπτωση και καλύπτονται από τον κανονισμό του ΕΛΓΑ...
…Παρά το γεγονός ότι η γνωμάτευση αυτή ήταν ¨εκ του περισσού¨ καθώς από την πρώτη στιγμή ήταν οφθαλμοφανές και αυταπόδεικτο ότι η επί 72 ώρες υπερβολικές και άκαιρες – μέσα στο κατακαλόκαιρο – βροχές, αποτέλεσαν την αποκλειστική αιτία της ολοσχερούς καταστροφής της σοδειάς – …
…Συνεχίζουν το χαβά τους! Δηλαδή, τον εξωφρενικά απροκάλυπτο εμπαιγμό των πληγέντων ροδακινοπαραγωγών:
Προ τριημέρου με μία εξοργιστική ανακοίνωση…
Σήμερα με νέες δηλώσεις ότι «…το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης θα προχωρήσει άμεσα σε σύσταση επιστημονικής ομάδας για τη διερεύνηση των αιτιών»!!!
Ο Γιώργος Καρασμάνης, μετά και από αυτή τη νέα απόπειρα υποτίμησης της νοημοσύνης των ροδακινοπαραγωγών δήλωσε:
«Καλώ για ακόμη μια φορά τον Υπουργό να πάψει να κρύβεται (επειδή έχει τάξει στους ανθρώπους αυτούς ¨λαγούς με πετραχήλια¨ - και δεν έχει πράξει το παραμικρό) και να δώσει εντολή στην υφισταμένη του διοίκηση του ΕΛΓΑ να προχωρήσει στο αυτονόητο και επιβεβλημένο: Να ξεκινήσει ¨εδώ και τώρα¨ η υποβολή δηλώσεων από τους πληγέντες και δικαιολογημένα εξοργισμένους ροδακινοπαραγωγούς».
27/07/2017
Πέμπτη 27 Ιουλίου 2017
Εδεσσαϊκό Θέατρο: Προετοιμασίες για το 3ο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου
«ΣΤΟΝ ΠΥΡΕΤΟ ΤΗΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ»
Πιστοί στο όραμά μας και με την υποστήριξή σας κινητήριο δύναμη, συνεχίζουμε την πορεία μας βάζοντας κάθε φορά υψηλότερους στόχους.
Το μεράκι και η εργατικότητα που χαρακτηρίζει όλους όσοι ανήκουν στη μεγάλη αυτή θεατρική οικογένεια, στοιχεία που μαζί με την αστείρευτη αγάπη για την Τέχνη του Θεάτρου, έχουν καταφέρει να αναδείξουν το Εδεσσαϊκό Θέατρο ως ένα σύλλογο που πρωταγωνιστεί στα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης αλλά και στις καρδιές του θεατρόφιλου κοινού.
Ανταποδίδοντας την αγάπη και την εμπιστοσύνη που μας δείχνετε όλα αυτά τα χρόνια, αποφασίσαμε να διοργανώσουμε και φέτος Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου. Μια πρωτοβουλία που αγκάλιασε η Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου Έδεσσας καθώς ανταποκρίθηκε στην πρόταση συνεργασίας για την σωστή διοργάνωση του Φεστιβάλ, θέτοντας τις βάσεις ήδη από το περασμένο καλοκαίρι για ένα θεσμό που γεννήθηκε πέρσι και που θα συμβάλει καθοριστικά στο πολιτιστικό έργο του Δήμου Έδεσσας.
Το μοναδικό φυσικό περιβάλλον του ανοιχτού Θεάτρου Γαβαλιώτισσας προσδιορίζει ένα ζωντανό σκηνικό απαράμιλλης ομορφιάς, έτοιμο να υποδεχτεί θεατρικά σχήματα της ευρύτερης περιοχής, που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση μας, δίνοντας την ευκαιρία στους θεατές να απολαύσουν αξιόλογες παραστάσεις. Ευελπιστούμε με τη δική σας συμβολή, το όραμα, η δίψα και η επιθυμία για δημιουργία παρόμοιων εκδηλώσεων, να γίνονται πραγματικότητα. Εμείς από την πλευρά μας, υποσχόμαστε πως θα προσπαθούμε συνεχώς να ανταποδίδουμε την στήριξη σας και την αγάπη σας με πολλούς τρόπους.
Με εκτίμηση
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
Η Πρόεδρος
Δέσποινα Οτουντζίδου
Δήλωση Γιάννη Σηφάκη για τις ζημιές στα ροδάκινα από την πρωτόγνωρη βροχόπτωση του Ιουλίου
Δήλωση Γιάννη Σηφάκη:
Η ζημιά στα ροδάκινα από τις πρωτόγνωρες για την εποχή βροχοπτώσεις θεωρώ ότι είναι ζημιά που εντάσσεται στον κανονισμό του ΕΛΓΑ για αποζημίωση.
Δεν ζητάμε καμιά υπέρβαση ή κατ’ εξαίρεση που ξέρουμε ότι δεν έχουν τύχη. Θέλουμε πιστή τήρηση του κανονισμού του ΕΛΓΑ και δίκαιη κρίση
Η ζημιά που υπέστησαν τα ροδάκινα από τις έντονες άκαιρες και πρωτόγνωρες σε ένταση και διάρκεια (για εποχή καλοκαιριού) βροχοπτώσεις του Ιουλίου σε συνδυασμό με την απότομη θερμοκρασιακή μεταβολή είναι ζημιά που, με βάση και εκθέσεις επιστημόνων γεωπόνων, εντάσσεται στα πλαίσια των ζημιών που προβλέπει ο κανονισμός του ΕΛΓΑ για αποζημίωση.
Στηρίζω την έκθεση του Ινστιτούτου φυλλοβόλων οπωροφόρων Νάουσας με τις υπογραφές των Δρ Δρογούδη Παυλίνας και Δημητρίου Βακάμη γεωπόνου η οποία συμπεραίνει ότι « οι παρατηρούμενες άμεσες ζημιές που κατέστησαν τους καρπούς ροδακινιάς και νεκταρινιάς μη εμπορικούς ήταν η προσυλλεκτική καρπόπτωση και η συρρίκνωση του φλοιού των καρπών, ζημιές που θα πρέπει να καλυφθούν σύμφωνα με τον κανονισμό του ΕΛΓΑ».
Το παραπάνω σε συνδυασμό με τα αναφερόμενα στην σελ 93 του Εγχειριδίου εκτιμητικής για τα ροδάκινα του ΕΛΓΑ που αναφέρει :
«Οι υπερβολικές ή άκαιρες βροχοπτώσεις, ανάλογα µε το βλαστικό στάδιο που συµβαίνουν και ανάλογα µε το ύψος τους, την έντασή τους ή την διάρκειά τους, προκαλούν τόσο στην «παραγωγή» όσο και στο φυτικό κεφάλαιο ίδια ή όµοια συµπτώµατα µε αυτά που προκαλεί η πληµµύρα» οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι η εν λόγω ζημιά εντάσσεται στις ζημιές που πρέπει να αποζημιωθούν με βάση τον κανονισμό του ΕΛΓΑ.
Ειλικρινά πιστεύω ότι η επιστημονική επιτροπή που όρισε ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Βαγγέλης Αποστόλου από τα Γεωπονικά Πανεπιστήμια, διακεκριμένους καθηγητές και το Ινστιτούτο φυλλοβόρων οπωροφόρων Νάουσας θα καταλήξει πολύ γρήγορα ότι τα αίτια είναι τέτοια που πρέπει να αποζημιωθούν από τον ΕΛΓΑ.
Η διοίκηση του ΕΛΓΑ ( που σε πρώτο βαθμό θεώρησε ότι δεν πρέπει να αποζημιωθεί αυτή η ζημιά) δρομολόγησε τον ορισμό της επιστημονικής επιτροπής και προφανώς θα δεχτεί το πόρισμα της.
Όλοι μαζί αγρότες και βουλευτές Πέλλας και Ημαθίας ζητούμε την γρήγορη εξέταση του θέματος από την επιστημονική επιτροπή και την τήρηση του κανονισμού του ΕΛΓΑ έχοντας την πεποίθηση ότι οι ζημιές για τις ώριμες ποικιλίες που επλήγησαν από το πρωτόγνωρο αυτό φαινόμενο πρέπει να αποζημιωθούν με βάση τον κανονισμό του ΕΛΓΑ.
Ανοιχτή «πληγή» για την παγκόσμια οικονομία και τα ασφαλιστικά ταμεία είναι οι παθήσεις της σπονδυλικής στήλης
Ανοιχτή
«πληγή» για την παγκόσμια οικονομία και τα ασφαλιστικά ταμεία είναι οι
παθήσεις της σπονδυλικής στήλης με προεξάρχουσες την οσφυαλγία,
ισχιαλγία και τη δισκοκήλη!
Το
κόστος από τις χαμένες εργατοώρες, λόγω αναρρωτικών αδειών, αλλά και
της φαρμακευτικής αγωγής, της νοσηλείας και της θεραπείας των παθήσεων
ανέρχεται σε εκατονταδες δισεκατομμύρια δολάρια σε παγκόσμιο επίπεδο,
αφού μόνο στις ΗΠΑ φτάνει τα 24 δις δολάρια το χρόνο!
Κι
αυτό γιατί η οσφυαλγία είναι η δεύτερη πιο συχνή αιτία που κάποιος θα
απουσιάσει από την δουλειά του και θα ζητήσει ιατρική συμβουλή και
βοήθεια. Παράλληλα αξίζει να τονιστεί ότι περίπου το 60-80% των ανθρώπων
τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους θα εμφανίσουν οσφυαλγία, αλλά μόνο
στο 1-3% υπάρχει δισκοκήλη.
«Το
οικονομικό κόστος πράγματι είναι τεράστιο αν αναλογιστεί κανείς ότι
από το σύνολο των αναρρωτικών αδειών που δίνονται κάθε χρόνο για όλες
τις παθήσεις, περίπου το 15% οφείλονται σε οσφυαλγία και η πάθηση αυτή
είναι το πιο συχνό αίτιο σωματικής ανικανότητας στις ηλικίες κάτω των 45
χρόνων» αναφέρει ο διαπρεπής στρατιωτικός ιατρός, νευροχειρουργός κ Παναγιώτης Κυριακόγγονας, επιμελητής Νευροχειρουργικής στο 417 ΝΙΜΤΣ.
ΠΑΘΗΣΕΙΣ-ΑΙΤΙΑ- ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Σύμφωνα με την ιατρική ορολογία:
Ø Oσφυαλγία ή λουμπάγκο,
είναι ο έντονος πόνος στη μέση, σύμπτωμα που αφορά κάθε πόνο ,
ανεξάρτητα από την αιτία που τον προκαλεί . Είναι συχνότερη στην 4η και
5η δεκαετία της ζωής και συνήθως οφείλεται σε εκφύλιση των κατώτερων
οσφυϊκών διαστημάτων που είναι τα πιο κινητά.
Ø Ισχιαλγία.
Συχνά η οσφυαλγία συνοδεύεται από ισχιαλγία, δηλαδή επέκταση του πόνου
κατά μήκος του μηρού και της κνήμης και πολλές φορές μέχρι και τα
δάκτυλα του ποδιού. Περίπου το 5% των ανδρών και 2,5% των γυναικών άνω
των 35χρόνων θα εμφανίζουν ισχιαλγία τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους
και περίπου το 15% από αυτούς θα έχει συμπτώματα που θα διαρκέσουν πάνω
από 2 εβδομάδες.
ØΔισκοκήλη.
Ονομάζεται η παθολογία εκείνη της σπονδυλικής στήλης κατά την οποία,
λόγω ρήξης του ινώδους δακτυλίου του μεσοσπονδυλίου δίσκου, μέρος του
πηκτοειδούς πυρήνα μετατοπίζεται προκαλώντας πίεση στα νευρικά στοιχεία.
Οσφυαλγία.
«Τα
αίτια της οσφυαλγίας είναι πολλά και επειδή μερικές φορές υποκρύπτουν
σοβαρά παθολογικά προβλήματα, θα πρέπει κάθε ασθενής με πόνο στη μέση να
προσέρχεται στον γιατρό του για κλινική εξέτασηκι αν χρειαστεί και
απεικονιστικό έλεγχο (απλές ακτινογραφίες, ηλεκτρομυογράφημα των κάτω
άκρων, μαγνητική τομογραφία κ.α.)» τονίζει με έμφαση ο κ Κυριακόγγονας.
Η θεραπεία της οσφυαλγίας περιλαμβάνει:
Øφαρμακευτική αγωγή (αναλγητικά, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη και μυοχαλαρωτικά φάρμακα)
Øκατάκλιση – ανάπαυση
Øτοπική εφαρμογή θερμών επιθεμάτων
Øφυσικοθεραπεία
Øχειρουργική
επέμβαση (εφόσον αποτύχει η συντηρητική αγωγή και η οσφυαλγία επιμένει
για 2-3 μήνες ή εμφανιστεί νευρολογική συμπτωματολογία ή μυϊκή αδυναμία
των κάτω άκρων)
Δισκοκήλη.
«Η
πιο συχνή εντόπιση της δισκοκήλης είναι στην οσφυϊκή μοίρα (μέση), κατά
15 φορές περισσότερο από τον αυχένα, ενώ η προβολή του δίσκου , μπορεί
να είναι είτε κεντρική είτε πλάγια. Η κεντρική δισκοκήλη όταν πιέζει το
νωτιαίο μυελό στην αυχενική ή θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης
προκαλεί μυελοπάθεια, ενώ η πλάγια δισκοκήλη ριζίτιδα» εξηγεί ο κ
Κυριακόγγονας.
Τα συμπτώματα και σημεία ποικίλλουν:
Μυελοπάθεια:
ØΣυμπτώματα από τα άνω ή/και κάτω άκρα
ØΔιαταραχές αντανακλαστικών
ØΔιαταραχές βάδισης
ØΔιαταραχές ούρησης
ØΑισθητικές διαταραχές
Ριζοπάθεια (ριζίτιδα):
Τα συμπτώματα μπορεί να ξεκινήσουν με πόνο στη μέση ή τον αυχένα και στη συνέχεια να επεκταθούν στο άνω ή κάτω άκρο.
Συχνά μετά από:
ØΑπότομη κίνηση (σκύψιμό, στροφή)
ØΒήχα, φτάρνισμα
ØΜετά την πρωινή έγερση (αυχένας)
ØΤραύμα
ØΤα συμπτώματα περιορίζονται σε συγκεκριμένα σημεία του άνω ή κάτω άκρου.
«Το
είδος της θεραπείας εξαρτάται από το μέγεθος της δισκοκήλης, την
εντόπισή της και την πίεση στα νευρικά στοιχεία. Μπορεί να είναι είτε
συντηρητική, (κατάκλιση, περιορισμός των δραστηριοτήτων, φαρμακευτική
αγωγή, φυσικοθεραπείες), είτε χειρουργική. Κατευθείαν στην χειρουργική
αντιμετώπιση χωρίς να χάνουμε χρόνο στη συντηρητική αγωγή προβαίνουμε
όταν υπάρχουν μυελοπάθεια, ιππουριδική συνδρομή ή μεγάλη πτώση της
μυϊκής ισχύος» καταλήγει ο κ Κυριακόγγονας.
http://www.pkyriakogonas.gr, ΤΗΛ.215 5257974,6974121244
Γιώργος Καρασμάνης: «Κατοχυρώστε το επίδομα παραμεθορίων περιοχών»
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ
«Κατοχυρώστε το επίδομα παραμεθορίων περιοχών»
Στο θέμα της κατοχύρωσης του επιδόματος παραμεθορίων περιοχών, αναφέρθηκε ο Γιώργος Καρασμάνης, μιλώντας στην Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης.
Υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, την υποχρέωση της Κυβέρνησης να σεβαστεί την απόφαση της Επιτροπής Περιφερειών το 2007 – η οποία και υπερψηφίστηκε από όλες τις Πτέρυγες της Βουλής – με την οποία η Πέλλα χαρακτηρίζεται ως Νομός Παραμεθόριος και Προβληματικός στο σύνολό του και έτσι, δόθηκε το επίδομα παραμεθορίων περιοχών.
Ζήτησε δε από τους συναρμόδιους Υπουργούς, να εκδώσουν την Κοινή Υπουργική Απόφαση βάσει του Νόμου 4354/2015 και της σχετικής εγκυκλίου αρ. πρωτ. 2/31029/ΔΕΠ/6.5.2016 (ΑΔΑ:ΩΛ9ΣΗ-ΟΝΜ), που όριζε την 31/10/2016 ως καταληκτική ημερομηνία για την κατοχύρωση του συγκεκριμένου επιδόματος.
27/07/2017
Σύσκεψη στον ΕΛΓΑ βουλευτών και ΟΠ Πέλλας και Ημαθίας με τον πρόεδρο του ΕΛΓΑ Φάνη Κουρεμπέ
Έγινε η σύσκεψη στον ΕΛΓΑ για τις ζημιές στα ροδάκινα και νεκταρίνια από τις πρωτοφανείς βροχοπτώσεις με παρουσία βουλευτών Πέλλας και Ημαθίας, εκπροσώπων της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και εκπροσώπων των αγροτικών οργανώσεων Πέλλας και Ημαθίας
Συστάθηκε από τον Υπουργό επιστημονική επιτροπή για τα ακριβή αίτια για να είναι σαφές αν η ζημιά εντάσσεται στον κανονισμό του ΕΛΓΑ για αποζημίωση
Αγρότες, βουλευτές και εκπρόσωποι της Περιφέρειας στηρίζουν έκθεση του Ινστιτούτου φυλλοβόλων οπωροφόρων δέντρων Νάουσας που συμπεραίνει ότι οι ζημιές οφείλονται σε αίτια που πρέπει να αποζημιωθούν από τον ΕΛΓΑ με βάση τον κανονισμό του
Ο πρόεδρος του ΕΛΓΑ Φάνης Κουρεμπές ανέφερε ότι ο οργανισμός θεωρεί ότι ο κανονισμός του ΕΛΓΑ καλύπτει μόνο το «σκίσιμο» των καρπών αλλά επιφυλάχθηκε περιμένοντας το πόρισμα της επιστημονικής επιτροπής που συστήθηκε από το Υπουργείο
Παρόντες οι βουλευτές Γιάννης Σηφάκης, Θεοδώρα Τζάκρη, Φρόσω Καρασαρλίδου, Γιώργος Ουρσουζίδης και Χρήστος Αντωνίου, η περιφερειακή σύμβουλος Μαρία Ζωγράφου, ο θεματικός αντιπεριφερειάρχης αγροτικής οικονομίας της Π.Κ.Μ Θεοφάνης Παπάς, ο εκπρόσωπος των ομάδων παραγωγών Ημαθίας Χρήστος Γιαννακάκης, ο προσωρινός πρόεδρος του ΣΕΑΣ Πέλλας Νίκος Μηνάς, ο πρόεδρος του αγροτικού συλλόγου Σκύδρας Νίκος Δημητριάδης, πρόεδροι ομάδων παραγωγών και συνεταιρισμών Πέλλας και Ημαθίας.
Ο πρόεδρος του ΕΛΓΑ δήλωσε ότι ήδη συστάθηκε η επιστημονική επιτροπή από το Υπουργείο που θα καταλήξει πολύ σύντομα σε πόρισμα.
Ευχαριστήριο της ΔΗ.Κ.Ε.Αλμωπίας – ΚΔΑΠ με Α “ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ”
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ
ΔΗ.Κ.Ε.Αλμωπίας – ΚΔΑΠ με Α “ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ”
Η
ΔΗ.Κ.Ε Αλμωπίας, το προσωπικό και οι μαθητές του ΚΔΑΠ με Α ‘’ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ ‘’, ευχαριστούμε θερμά τον
Πολιτιστικό Σύλλογο Νέων Εξαπλατάνου για την πρόσκληση στη συναυλία του Βασίλη
Καρρά στο γήπεδο Εξαπλατάνου την Παρασκευή 28 Ιουλίου.
Με εκτίμηση
Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΚΔΑΠ με Α ‘’ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ’’
ΔΗΜΚΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ
ΔΗ.Κ.Ε.Α
ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ
Τετάρτη 26 Ιουλίου 2017
Δρόμος για σένα
Γράφει η Χαρά Κουλοπούλου
Λεωφορείο. Δρόμος. Χιλιόμετρα. Άγνωστα πρόσωπα, εναλλασσόμενα τοπία.
Εγώ να έρχομαι. Να φεύγω. Να σε συναντώ και να σε χάνω. Τα μάτια μου να μαρτυρούν τις αποστάσεις, το χαμόγελο να μαρτυρά το σμίξιμο, το φτάσιμο στον προορισμό, τα δάκρυα να μαρτυρούν τον πόνο του αποχωρισμού.
Δρόμος.
Επανάληψη. Πάντα. Όλα είναι κύκλος.
Νιώθω τις ίδιες τις ροδές να γυρνούν. Να πατούν σκασμένα κράσπεδα. Να διασχίζουν ανισόπεδα εδάφη, να πατούν χρωματισμένες γραμμές· ανθρώπων έργα στης γης το φλοιό.
Βλέπω τις σταγόνες της βροχής που η ταχύτητα πολλαπλασίασε τη δύναμή τους και τις έριξε σφοδρά πάνω στο τζάμι. Βλέπω τους σχηματισμούς των σύννεφων -ενοχικά παλεύω να τους προσδιορίσω, τα χρώματα του κόσμου που ξεθωριάζουν πίσω από βρόμικα τζάμια, την αντανάκλασή μου με φόντο το πρόσωπο της φύσης.
Ακούω τον αέρα να σφυρίζει. Χορδές να πάλλονται σαν να εκφράζουν την τρεμάμενη ψυχή μου. Πουλιά που κελαηδούν. Τους ψίθυρους από τα μέρη που περνάμε. Τον αέρα που σχίζεται στα δύο από προκλητικά διερχόμενα οχήματα. Το αγκομαχητό του οδηγού που καμουφλάρει τη μονότονη ρουτίνα του ατέρμονου ταξιδιού του.
Και μέσα σε όλο αυτό το παράλληλο σύμπαν, το μέσο για την επίτευξη του σκοπού μου, φαντάζομαι να προχωρώ βήμα-βήμα πιο κοντά σε σένα.
Να ακούω τους παλμούς σου ολοένα και πιο δυνατά, να αρχίζω να διακρίνω τη μορφή σου να προβάλλει πασχίζοντας να υπερισχύσει του πλήθους που μας χωρίζει, να φτάνει στα ρουθούνια μου το επιβλητικό άρωμά σου, τη φωνή σου να τρυπώνει από χαραμάδες, να προσπερνά περαστικούς και να ηχεί στα αυτιά μου.
Και η φαντασία καλεί απελπισμένα την πραγματικότητα. Σπρώχνει τους δείκτες, ωθεί τις ρόδες. Για να σημάνει η ώρα η επιθυμητή.
Ταξίδι. Πάντα ταξίδι. Προσμονή. Αισθήματα και παραισθήσεις. Γραμμικές σχέσεις και ψευδαισθήσεις. Κίνηση που κουβαλά σώματα και συναισθήματα, προσδοκίες, φόβους και ελπίδα.
Δρόμος. Ξανά. Δρόμος για να’ ρθω σε σένα. Δρόμος που με χωρίζει από σένα. Επιστροφές και αφίξεις. Χιλιόμετρα που πληθαίνουν, καταγράφονται, στιγματίζουν χαραγμένα χιλιόμετρα στην καρδιά, το μυαλό, την αντοχή, την πίστη. Που δεν υπόσχονται μπόνους και δώρα ευχαριστήρια. Χιλιόμετρα με αντίκτυπο που προσμετράται αλλιώς. Χαμένα; Άδικα; Αναγκαία; Τολμηρά; Χιλιόμετρα για σένα.
Και η σκέψη μου τρέχει πιο γρήγορα από το μέσο που ναυλώνω στην αβάσταχτη ρεαλιστικότατα του τώρα μου. Στο αύριο έχουμε κιόλας ανταμώσει.
***
Photo: Hengki Koentjoro
ΠΗΓΗ...http://www.o-klooun.com
Μέσα στις κλειστές πόρτες «ήσυχων οικογενειών»
Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη
Το αγόρι βρισκόταν στο δωμάτιό του και δεν μπορούσε να κοιμηθεί, ο αδελφός του κι εκείνος είχε κλείσει απαλά τα μάτια του. Από τη χαραμάδα της πόρτας παρατηρούσε την ταραγμένη μορφή της μητέρας του να πηγαινοέρχεται πάνω κάτω στο σαλόνι, η ψυχή της διακατεχόταν από έντονη ανησυχία.
Σκεφτόταν το γάμο της, ήταν μικρό κοριτσάκι όταν έδεσε τη ζωή της με τον άνθρωπο που αγαπούσε, άφησε πίσω της σπουδές, ξεγνοιασιά και χαρές της νιότης, όλες εκείνες τις μικρές εφηβικές χαρές. Αλλά ήταν εκείνος ο έρωτας που φτερούγιζε στην καρδιά της και ποθούσε διακαώς την ένωση της ζωής της με εκείνον που αγαπούσε.
Και δεν μπορούσε να καταλάβει πώς αυτός ο ευτυχισμένος γάμος που ονειρευόταν δεν ήρθε ποτέ, πώς έφτασαν ως εδώ τα πράγματα; Πώς έφτασε στο σημείο αντί για ευτυχισμένες μέρες και στιγμές να μετράει μώλωπες και χτυπήματα που άφηναν σημάδια όχι μόνο στο κορμί, αλλά περισσότερο την ίδια την ψυχή.
Δεν ξέρω πού έφταιξα, σκεφτόταν, εγώ όλα περιποιημένα, τακτοποιημένα ήθελα να τα έχω. Τον αγαπάω, είναι η ζωή μου, δεν ξέρω γιατί με μισεί, δεν ξέρω γιατί με πληγώνει τόσο πολύ.’’
Το αγόρι ήταν ένα παιδί που δε χαμογελούσε εύκολα, οι συμμαθητές του τον περιέγραφαν ως έναν κλειστό, αλλά καλόκαρδο χαρακτήρα. Πολλές φορές διεπόταν από μία ανεξήγητη επιθετικότητα προς άλλους μαθητές, ακόμη και σε καθηγητές. Δεν ανοιγόταν, μία αδιόρατη μελαγχολία καθρεφτιζόταν στο πρόσωπό του. Ίσως και να σκεφτόταν την ώρα που το κουδούνι θα χτυπήσει ,θα επιστρέψει σπίτι και θα δει τη μητέρα του με μώλωπες για ακόμη μία φορά.
Η μητέρα του συνήθως του έλεγε ‘’χτύπησα στο μπάνιο αγάπη μου’’ ,προσπαθώντας να ηρεμήσει την ταραγμένη του ψυχή. Αλλά εκείνος ήξερες, δεν πίστευε πια εύκολες δικαιολογίες...
Ξαφνικά, η πόρτα άνοιξε. Το αγόρι επέστρεψε ξανά στο σαλόνι και η γυναίκα κάπως ηρέμησε. Μπήκε μέσα ένας άνδρας, μάλλον θα είχε βγει για να πάρει τσιγάρα. Χτύπησε τόσο δυνατά την πόρτα που κόντεψε να σπάσει, όπως κι εκείνη η καρδιά του, βλέποντας εκείνο το άγριο βλέμμα που τον προέτρεψε να τρέξει ξανά στο δωμάτιο.
Για να δει από εκείνη τη χαραμάδα εκείνο το χέρι του να σηκώνεται με οργή και τη μητέρα του να πέφτει με δύναμη στο πάτωμα, για να αρχίσει να ξεσπάει μετά την οργή του σε αντικείμενα πια, αναθεματίζοντας και βρίζοντας τη μοίρα, την τύχη, το θεό, τα παιδιά και τη γυναίκα του για το κατάντημά του.
Ξάπλωσε στο κρεβάτι του και κατηγορούσε τον εαυτό του: "Φταίω εγώ; Άρα είμαι λίγος; Ίσως αν ήμουν καλύτερος μαθητής, καλύτερο παιδί, αν δεν ήμουν κι εγώ μερικές φορές τόσο αντιδραστικός έφηβος να με αγαπούσε λίγο ο πατέρας μου, μερικές φορές με μισώ που ζητιανεύω αυτή την αγάπη του."
Η γυναίκα δεν κοιμήθηκε, ξάπλωσε στο κρεβάτι και άφησε τα δάκρυά της να κυλήσουν στο μαξιλάρι, όπως τόσες και τόσες φορές. Πόσες φορές έκλαψε , αλλά βρέθηκε αντιμέτωπη με βλέμματα οργής συγγενών γιατί "ήθελε να χαλάσει το σπίτι της". Πόσες φορές αισθάνθηκε ενοχές, τύψης, αναξιότητας για εκείνα τα όνειρα ευτυχίας που σβήστηκαν από εκείνους τους μώλωπες στο κορμί και τα σημάδια στην ψυχή. Έπρεπε να πιστέψει περισσότερο στον εαυτό της, να καταλάβει ότι δεν ήταν αδύναμη, απλά έπεισε τον εαυτό της ότι είναι.
Για τη βία που βρίσκεται δίπλα μας, γύρω μας. Μέσα στις κλειστές πόρτες "ήσυχων οικογενειών". Ας δώσουμε ένα τέλος στη βία ,πρέπει. Κι όπως έλεγε και ο αξέχαστος Μάνος Χατζιδάκις: "Όποιος δε φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, έχει αρχίσει να του μοιάζει.."
ΠΗΓΗ...http://www.o-klooun.com
Η λατρεία του υπέρτατου Φρέντι
«Θα πίστευα μόνο σ’ έναν θεό που ξέρει να χορεύει.»
Τάδε έφη Ζαρατούστρα, Φρ. Νίτσε.
“I won’t be a rock star. I will be a legend.”
Freddie Mercury
~~~~~~~~~~~
Αυτό το κείμενο θα ξεκινήσει μ’ ένα βίντεο. Δείτε το, έστω για ένα λεπτό.
Πριν αρχίσει η συναυλία των Green Day στο Λονδίνο (1/7/2017), οι διοργανωτές παίζουν το Bohemian Rapsody.
65.000 άνθρωποι τραγουδούν με μια φωνή έναν ύμνο. Γράφω ύμνο, όχι μόνο γιατί λατρεύω προσωπικά αυτό το τραγούδι, αλλά γιατί υπάρχει κάτι ακραιφνώς λατρευτικό σ’ αυτή την κατάσταση.
Και σίγουρα εκείνοι που μετείχαν στη μέθεξη θα το ένιωσαν πολύ πιο έντονα από εμάς -που το βλέπουμε στο youtube.
~~
Οι Queen έκαναν συναυλίες, όσο ζούσε ο Φρέντι, με ακόμα περισσότερο κόσμο -και σίγουρα με περισσότερη ένταση.
Όμως -σημειολογικά- αυτό το βίντεο είναι θρησκευτικό. Οι δύο πύργοι με τα ηχεία, μέσα στο πλήθος, δεξιά κι αριστερά, μοιάζουν με γιγάντιους σταυρούς. Ο λαμπρός ουρανός με τα σύννεφα, ο ήλιος που φωτίζει τα ιερατικά πιατίνια, όλα είναι τόσο η-Δεύτερη-Παρουσία-έρχεται.
Και το πιο σημαντικό σημείο: Η άδεια σκηνή.
Ο άνθρωπος Φρέντι Μέρκιουρι δεν υπάρχει (ούτε κι εκείνος που γεννήθηκε με το όνομα Φαρούκ Μπουλσάρα).
Ο Φαρούκ πέθανε από μουσική, για να ξεπηδήσει ως φοίνικας απ’ τις στάχτες του ο Φρέντι. Κι εκείνος πέθανε -ολοκληρωτικά- από AIDS.
Πέθανε ολοκληρωτικά; Αυτή είναι η ερώτηση .
Όπως οι πιστοί στη Μέκκα, στην Ιερουσαλήμ, στο Βατικανό, έτσι κι οι θεατές στη συναυλία υμνούν έναν θεό απόντα. Αυτό δηλώνει η άδεια σκηνή.
The Queen is dead, long live the Queen.
Οι βασίλισσες κι οι πρωθυπουργοί πεθαίνουν, οι Στάλιν κι οι Κένεντι πεθαίνουν, οι Γκάντι κι οι Γκεβάρα πεθαίνουν, οι Μέρκιουρι κι οι Μονρόε πεθαίνουν, ακόμα κι οι θεοί πεθαίνουν. Τι μένει; Οι πιστοί.
~~
Ο Φρέντι Μέρκιουρι είχε πει ότι δεν θα γίνει ροκ σταρ. Ότι θα γίνει θρύλος. Κατάφερε περισσότερα: Έγινε θεός!
Σκεφτείτε πόσο δύσκολο μπορεί να είναι αυτό για έναν άνθρωπο που γεννιέται πολίτης δεύτερης κατηγορίας (ήταν Ινδός υπήκοος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας), σε λάθος τόπο (πόσοι γνωρίζουν πού βρίσκεται η Ζανζιβάρη;), σε σχετικά φτωχή οικογένεια (ο πατέρας του ήταν δημόσιος υπάλληλος), με λάθος θρήσκευμα (ήταν Ζωροαστριστής, μια θρησκεία παλιότερη απ’ τον χριστιανισμό, αλλά δεν ήταν χριστιανός), με τέσσερα παραπάνω δόντια στην πάνω γνάθο -και ομοφυλόφιλος (όταν η ομοφυλοφιλία ήταν ακόμα ποινικό αδίκημα).
Τι πιθανότητες θα έδιναν σ’ αυτόν τον άνθρωπο οι μάνατζερ ζωής, στον Φαρούκ Μπουλσάρα, να γίνει ίνδαλμα;
~~
Είναι δύσκολο, μπορεί και αδύνατο, να κατανοήσουμε πώς λειτουργεί ο χαοτικός μας κόσμος. Τι έκανε τον Μπουλσάρα να γίνει Μέρκιουρι;
Ήταν η σπουδαία του φωνή; Η τύχη να συναντηθεί με τους υπόλοιπους των Queen; Ήταν η συνθετική του δεινότητα (περισσότερα απ’ τα μισά γνωστά τραγούδια των Queen είναι δικά του).
Ήταν η σκηνική του παρουσία; (Οι κινήσεις, η στάση του σώματος, ο τρόπος που έσφιγγε τις γροθιές του ήταν αντάξιες ενός μεγάλου ρήτορα, ηθοποιού, προφήτη, Ζαρατούστρα -ο ιδρυτής του Ζωροαστρισμού).
Μήπως ότι βλέποντας τον, ακούγοντας τον, αυτό που νιώθεις περισσότερο είναι ψυχική ανάταση; Η μουσική, η φωνή, η παρουσία του Φρέντι σε εξυψώνει.
(Πρόσφατα κάποιοι επιστήμονες προσπάθησαν να βρουν το πιο διεγερτικό τραγούδι, αυτό που θα έκανε τα υποκείμενα να νιώσουν καλύτερα, πιο χαρούμενοι, πιο ευτυχισμένοι. Μαντέψτε ποιο κέρδισε: Το Don’t stop me now, των Queen -μουσική και στίχους ο Φρέντι).
Ήταν η ομοφυλοφιλία; (που καθόλου δεν την έκρυβε, αλλά κι όταν τον ρωτούσαν γι’ αυτό, στις σπάνιες συνεντεύξεις που έδωσε απαντούσε: «Είμαι αυτός που είμαι».)
Ήταν η αγάπη του για τις γάτες; Ή μήπως η καταγωγή του, η θρησκεία του και τα τέσσερα επιπλέον δόντια;
Μήπως ήταν ότι πέθανε νωρίς, μόλις 45 χρονών, πριν προλάβει να παρακμάσει, να γράψει βαρετά τραγούδια, να προσπαθεί να χορέψει στη σκηνή ενώ θα ήταν γέρος σαν τη βασίλισσα Ελισάβετ;
~~
Τι κάνει έναν άνθρωπο αντικείμενο λατρείας;
Νομίζω ότι είναι αδύνατο να το καταλάβουμε. Είναι το εξωτερικό χάος, το κοινωνικό, σε συνδυασμό με το εσωτερικό χάος, το προσωπικό.
Ο Φρέντι Μέρκιουρι, σαν άλλος Ζαρατούστρα, έπαιξε με το χάος, χόρεψε με τους δαίμονες του, χλεύασε το κατεστημένο, έφτιαξε τον εαυτό του έτσι όπως ήθελε.
Αυτό που τον έκανε θεό είναι αυτή η μοναδικότητα των συμπτώσεων που λέγεται Φρέντι Μέρκιουρι, κάτι που δεν μπορεί να επαναληφθεί.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Καθώς προσπαθώ να τελειώσω αυτο το κείμενο (γράφω βράδυ, μετά τα μεσάνυχτα, στο μπαλκόνι), μια πραγματικά γιγάντια νυχτοπεταλούδα -σαν μικρή νυχτερίδα- πέφτει πάνω μου, γυρνάει γύρω απ’ την οθόνη, κάθεται στο πληκτρολόγιο. Οι νεκροί, λένε, επιστρέφουν σαν νυχτοπεταλούδες.
ΟΚ Freddie, σταματάω, σ’ αφήνω στην ησυχία σου και στις γάτες σου -υπάρχουν γάτες στον παράδεισο του ζωροαστρισμού;
ΠΗΓΗ...https://sanejoker.info
Ό,τι δεν εκτιμάται, θα πρέπει να κόβεται.
Κι ενώ λοιπόν μπορώ ν’ ανεχτώ, ν’ αποδεχτώ, να παρακάμψω, όπως και να συγχωρήσω αρκετά παραπτώματα, έχω ένα τεράστιο θέμα με την αχαριστία των ανθρώπων. Εμείς οι δοτικοί άνθρωποι το έχουμε αυτό. Βλέπεις, πολλές φορές πέφτουμε στην παγίδα να θεωρήσουμε πως τα άτομα που είναι σημαντικά για μας και για τα οποία θα κάναμε και θα δίναμε τα πάντα, νιώθουν το ίδιο κι είναι διατεθειμένα να μας το ανταποδώσουν από καρδιάς στο μέγιστο.
Αυτό ισχύει σ’ όλες τις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Θα έλεγα, μάλιστα, πως είναι και θέμα συνέπειας χαρακτήρα ως ένα βαθμό. Επειδή θεωρούμε δεδομένο ότι ο απέναντι άνθρωπος εισπράττει, αντιλαμβάνεται κι εκτιμά όσα προσφέρουμε, όπως ακριβώς θα κάναμε κι εμείς, μας φαντάζει αδιανόητο ότι δεν αντιδρά με τον αναμενόμενο κι ενδεδειγμένο για εμάς τρόπο.
Την ίδια στιγμή, σε καμία περίπτωση δεν πιστεύουμε ότι όταν κάνεις κάτι καλό στον άλλο, οφείλει να στο «ξεπληρώσει» μετά βαΐων και κλάδων. Δεν κάνεις χάρη σε κανέναν, θέλεις και προσφέρεις, είναι επιλογή σου, δε στο ζητά κανείς με το ζόρι, αντιθέτως, παίρνεις μεγάλη, διπλάσια χαρά όταν βλέπεις τους ανθρώπους σου χαρούμενους, δεν περιμένεις ευχαριστίες ή ευγνωμοσύνες, προς Θεού.
Υπάρχει όμως μια λεπτή, σχεδόν διακεκομμένη, κόκκινη γραμμή μεταξύ των πραγμάτων. Όταν οι άνθρωποι δε σέβονται και δεν εκτιμούν αυτά που κάνεις γι’ αυτούς, κι όχι μόνο δεν τα αναγνωρίζουν, αλλά με τη στάση τους σε οδηγούν να σκέφτεσαι στο τέλος της ημέρας ότι δεν υπολογίζουν κι εσένα τον ίδιο σαν προσωπικότητα. Με μια μόνιμη απάθεια, αδιαφορία, οκνηρία κι αδράνεια υπαγορεύουν ότι απλώς δεν τους απασχολούν οι πράξεις σου, ενώ ό,τι κι αν κάνεις δε μετράει, καθώς το θεωρούν δεδομένο, αμελητέο και σχεδόν χρέος σου. Τότε είναι ακριβώς που συνειδητοποιείς ότι άλλα έχεις στο μυαλό σου κι αλλιώς είναι τα πράγματα.
Στον έρωτα σε πληγώνει αυτή η συνειδητοποίηση πολύ. Τα χάνεις μόλις το αντιληφθείς, σε αδειάζει, σε αναγκάζει να εκλογικεύσεις απότομα κι υπέρμετρα το συναίσθημα, ό,τι χειρότερο. Εσύ σκέτη άμυνα κι εγώ πάντα προσπάθεια, πάει πολύ ρε παιδί μου, πώς να το κάνουμε; Σε υποχρεώνει να νιώθεις ότι είσαι μόνος σου σ’ αυτή τη σχέση και ταυτόχρονα να παλεύεις, να ενδιαφέρεσαι και να ζεις για δύο. Ναι, για πόσο ακόμη;
Στη φιλία πονάει ακόμη περισσότερο όμως. Λυπάσαι φρικτά, ξενερώνεις απίστευτα, γκρεμίζεται ο κόσμος σου, δεν το χωράει ο νους σου. Νιώθεις ότι πήγαν χαμένα χρόνια ολόκληρα, πώς να το δεχτείς και κυρίως πώς να ξεριζώσεις τόσα συναισθήματα; Για ανθρώπους που θα έπεφτες και στη φωτιά να βεβαιώνεσαι μέρα με τη μέρα ότι δε θα ‘καναν ούτε βήμα για σένα; Ως πότε;
Kι η ανιδιοτέλεια κι ο αλτρουισμός και τα υπεράνω και τα στραβά μάτια έχουν το όριό τους. Μία, δύο, κι αφού έχεις εξαντλήσει όλα τα ενδεχόμενα και τις προσπάθειες, στην τρίτη καίγεσαι, έτσι πάει.
Είναι προφανές ότι σε καμία σχέση δεν είναι δυνατό να υποχωρεί πάντα και μόνο ο ένας. Είναι, επίσης, ηλίου φαεινότερο ότι απαιτείς, τουλάχιστον, να μη σε περνάνε για κορόιδο. Γιατί και ο πιο υπομονετικός άνθρωπος, κάποια στιγμή σκάει, απλώς σκάει, παίρνει ανάποδες, εξοργίζεται, του γυρίζει το μάτι και τότε δε θες να δεις την αντίδρασή του.
Ό,τι δεν εκτιμάται, μάλλον, θα πρέπει να κόβεται λοιπόν χωρίς παρελκόμενα. Ναι, το ξέρω. Σαφέστατα και δεν είναι τόσο εύκολο όσο να λεχθεί. Θα πάρει χρόνο, δεν ξενοιάζεις απ’ τη μια στιγμή στην άλλη, ούτε μπορείς να πετάξεις απ’ τη ζωή σου ανθρώπους, εμπειρίες, βιώματα κι αισθήματα με το καλημέρα σας. Απλώς δεν είναι λύση να νιώθεις διαρκώς θύμα από ανθρώπους που θα έφτανες ως το τέρμα κι ακόμη πιο πέρα γι’ αυτούς. Άδικο, δε νομίζεις;
Δεν μπορούμε και δεν πρέπει κιόλας να είμαστε απόλυτοι κι ανένδοτοι, όταν καλούμαστε να λάβουμε δραστικές αποφάσεις με καταλυτικές συνέπειες χωρίς επιστροφή. Πολύ περισσότερο δε, όταν αφορούν τις σχέσεις μας με πολύ κοντινούς μας ανθρώπους στην προσωπική μας ζωή. Όμως δεν είναι κρίμα να σε κάνει να περισσεύεις απ’ τη ζωή του ένας άνθρωπος που για εκείνον θα παραχωρούσες άνετα ολόκληρη τη δική σου;
Γράφει η Κάτια Σκίτσου
ΠΗΓΗ...http://www.pillowfights.gr/
Βρωμόλογα
Αν και προχωρημένης ηλικίας, θέλω να πιστεύω ότι πολύ απέχω από το να είμαι συντηρητικούρα του κερατά, ή μια γηραιά κυρία που απεχθάνεται την αθυροστομία. Είμαι εκείνης της Σχολής που πρεσβεύει ότι ο καθένας μπορεί να εκφράζεται κατά πώς τον προστάζει η ηθική του μα και η αισθητική του, είτε οι αθυροστομίες είναι μέρος του δικού του λεξιλογίου, είτε είναι λόγια που μεταφέρονται αυτούσια όπως ειπώθηκαν από άλλους.
Σημείο των σημερινών καιρών είναι να αναφέρονται τα γεννητικά ανθρώπινα όργανα με την ακριβή τους χυδαία και άγρια ονομαστική…ομορφιά(!), χωρίς καμία προσπάθεια κάλυψης, γιατί η κάλυψη λέει είναι «δήθεν» και δεν δείχνει αυθεντικότητα! Είναι φαρισαϊσμός.
Ρήματα που περιγράφουν τη γενετήσια πράξη, λόγια του καταγωγίου και της πορνογραφίας έχουν γίνει της μόδας και διανθίζουν ένα γραπτό ακόμη και «σοβαρών» συγγραφέων. Και έτσι, εν ονόματι αυτής της νέας τάσης γράφουμε ελεύθερα χυδαιολογίες, χωρίς να μας νοιάζει αν τα γραπτά μας τα διαβάσουν τα παιδιά και τα εγγόνια μας, ως εάν να διαχωρίζουμε την προσωπικότητά μας απ’ αυτήν του συγγραφέως. Τι να πω; Προσωπικά θα αισθανόμουν ντροπή αν ένα τέτοιο γραπτό που έφερε την υπογραφή μου, το διάβαζε το παιδί μου και το αμούστακο εγγόνι μου.
Φίλοι μου το 'να φέρνει τ' άλλο. Πώς, Θεέ μου, να ζητήσω (προσέξτε, δε λέω να απαιτήσω) τον σεβασμό του αγοριού και τον τρόπο που θα εκφραστεί εξ’ αιτίας της μόδας, όταν εγώ της μιας κάποιας ηλικίας άτομο, εκφράζομαι αλήτικα σαν θαμώνας χαμαιτυπείου; Τι να του πω, όταν το ακούσω να αναφέρεται στη γενετήσια πράξη φαρδιά πλατιά χωρίς να του περνά καν από το μυαλό ότι πράττει μιαν απρέπεια πρώτης γραμμής μπροστά στη γερόντισσα γιαγιά του, που κατά τα άλλα τη σέβεται απεριόριστα, όταν η ίδια σαν συγγραφέας γράφει σαν να επρόκειται για το κάμα σούτρα;
Δυστυχώς, η αρχή έγινε πριν αρκετά χρόνια με τη γνωστή μας βρισιά, μα@@κα που τώρα πια ουδείς κοκκινίζει στο άκουσμά της, αφού αποτελεί λέξη του καθημερινού λεξιλογίου μικρών και μεγάλων. Και αφού πια το αφομοιώσαμε σαν μια λέξη χωρίς ιδιαίτερη σημασία ετυμολογική, ε, είπαμε να προχωρήσουμε και στις υπόλοιπες λέξεις που μέχρι πρότινος ήταν καλυμμένες κάπως. Τώρα εξέλιπε και η κάλυψη, γιατί είναι λέει «δηθενιά». Είναι ντεμοντέ και κατηχητικούρα. Μάλιστα, το ακούσαμε κι αυτό!
Συμβαίνει δε το εξής περίεργο, που σαν τέτοιο το έχω μελετήσει μεν, αλλά που δεν έχω καταλήξει σε κάποιο λογικό συμπέρασμα. Άτομα σοβαρά (όχι σοβαροφανή), που ναι μεν στην καθημερινότητά τους μπορεί να εκφράζονται σαν χαμίνια, αλλά στα γραπτά τους να είναι άψογα και τούμπαλιν. Σπανίως και τα δύο συγχρόνως.
Συμβαίνει ακόμη το πιο περίεργο. Πορνόλογα στο στόμα μερικών ανθρώπων μοιάζουν απλές αθυροστομίες, χαριτωμένοι αστεϊσμοί και τα ίδια αυτά λόγια στο στόμα άλλων, αποτελούν βρωμιά και χυδαιολογία. Όχι. Δεν έχει να κάνει με το ηθικό υπόβαθρο ενός εκάστου. Είναι όπως με ένα ανέκδοτο. Άλλος το λέει και ψοφάς στο γέλιο και άλλος το λέει και δεν σκας ούτε υποψία χαμόγελου, σου φαίνεται κρύο. Είναι κι αυτό, θέμα ταλέντου.
Πολλοί είναι αυτοί που ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν χυδαίες λέξεις αλλά χυδαίοι άνθρωποι… Ε, καλά τώρα, προφάσεις εν αμαρτίαις. Τότε, ας αρχίσουμε όχι μόνον να μιλάμε βρώμικα αλλά να φερόμαστε και αναλόγως. Γιατί όχι; Τα λόγια μας να συμβαδίζουν με τα φερσίματά μας. Ζούγκλα είπατε; Ω! μα μην προσβάλλετε τη ζούγκλα αγαπητοί μου κυρίες και κύριοι. Εκεί μιλάει καθαρά το ορμέμφυτο στην αγνή του μορφή από αμόρφωτα όντα και την συχνή επαφή τους με ζώα. Κομματάκι διαφορετικό μου μοιάζει.
Κάποιοι ισχυρίζονται ότι μια βρώμικη αθυροστομία λειτουργεί σαν εκτόνωση. Έως πολύ πρόσφατα, οι άντρες κυρίως, εκτονώνονταν, θυμωμένοι όντες, κατεβάζοντας καντήλια και Αγίους. Τώρα, και αυτό σαν να πάλιωσε. Ρώτησα αν σε άλλες πολιτισμένες χώρες υπάρχει κάτι παρόμοιο, μου είπαν πως όχι.
Γνώριζα κάποιον νεαρό άντρα, που μια συγκεκριμένη βρισιά απίθανης «αγριότητας» και πρωτοτυπίας ήταν απαραίτητη στο λεξιλόγιό του, σε σημείο να κλείνει την όποια πρότασή του με τη βρισιά αυτή, εν είδει τελείας! Αν βρισκόταν σε ένα σινεμά ή σε θέατρο ή σε μία ομιλία και χωρίς να υπάρχει καταφανής λόγος και αιτία, έβγαζε μια κραυγή με την τρίλεξη φράση και ηρεμούσε για ένα διάστημα, έως ότου ξανανιώσει την ανάγκη να το επαναλάβει. Ο κόσμος κουνούσε το κεφάλι με συμπόνια και η υπόλοιπη παρέα του έψαχνε τρύπα για να κρυφτεί. Του είχε γίνει καθώς φαίνεται απαραίτητη συνήθεια και ενώ ήξερε ότι έπραττε απρέπεια, δεν μπορούσε να την σταματήσει. Ακραία περίπτωση που άπτονταν ιατρικής έρευνας. Και που αν αυτό γινόταν τη σημερινή εποχή, θα περνούσε σαν ευφυολόγημα.
Μα εμείς δε μιλάμε για τέτοιες περιπτώσεις, αλλά για βωμολοχίες που λέγονται εξ αιτίας επιταγών μόδας. Ας μου πει λοιπόν κάποιος μια δικαιολογία για τη χρήση των βρωμόλογων, όχι πάνω σε καυγά, όχι σαν εκτόνωση θυμού, όχι σαν μια μορφή επιθετικότητας, αλλά χάριν αστεϊσμού ή ανάγκης ψυχικής, που καταργείται η αισθητική και το όποιο savoir vivre. Δεν ξέρω, μπορεί να υπάρχει κάποιος λόγος που εγώ, ακόμη δεν τον έπιασα με τις γεροντικές μου αντένες!
_
γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου
ΠΗΓΗ...https://tovivlio.net
Γίνεται η απώλεια συνήθεια;
Δεν ξέρω αν σε λίγες γραμμές μπορώ να αποτυπώσω σκέψεις και συναισθήματα όταν ηχεί στα αυτιά μου, η λέξη :απώλεια. Νιώθω ανήμπορη να βγουν λέξεις από το στόμα μου και βγαίνουν ανάμεικτα συναισθήματα από μέσα μου. Συνηθίζεται ποτέ η απώλεια αγαπημένων προσώπων; Είμαστε ποτέ έτοιμοι να χάσουμε ανθρώπους που αποτέλεσαν κομμάτι της ζωής μας;
Οι άνθρωποι ζουν και κάποια στιγμή πεθαίνουν ή όπως αλλιώς το λέμε αναπαύονται. Kανένας στον πλανήτη δε γνωρίζει πότε θα πεθάνει. Όταν ήμασταν παιδιά μας έλεγαν «όταν μεγαλώσουμε και γεράσουμε». Τώρα όμως που μεγαλώσαμε, ξέρουμε πως ο θάνατος δεν έχει διακρίσεις. Δεν κοιτάει αν έχεις ζήσει και δημιούργησες ότι ποθούσε η καρδιά σου. Ναι, είναι οι τυχεροί που μεγάλωσαν είδαν παιδιά, εγγόνια, δισέγγονα και όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου έφυγαν έχοντας ζήσει μια γεμάτη ζωή. Η απώλεια συνηθίζεται πιο εύκολα γιατί έζησαν τουλάχιστον τη ζωή τους. Έφτασαν σε ένα σημείο που δεν προσδοκούσαν να τους συμβεί τίποτα άλλο.
Υπάρχει και μια άλλη κατηγορία, εκείνοι που έφυγαν πολύ νωρίς για «ταξίδια μακρινά». Ο πόνος της απώλειας είναι έντονος και δυνατός. Δεν υπάρχουν λόγια παρηγοριάς να εκφράσεις, μόνο συμπαράστασης σε όσους έμειναν πίσω. Έχουμε δει παιδιά να χάνουν τη μάνα ή τον πατέρα τους σε μικρή ηλικία, γονείς να χάνουν τα παιδιά τους, παιδιά να χάνουν τα αδέρφια τους και πολλοί από εμάς να χάνουμε τους φίλους μας. «Μα πώς είναι δυνατό να ζούμε σε έναν άδικο κόσμο;», ερωτήματα αγανάκτησης σου δημιουργούνται σε τέτοιες καταστάσεις και είναι λογικό. Πώς να χωρέσει ο νους σου ότι δεν πρόκειται να μην τους αντικρίσεις ξανά;
Η απώλεια τον αγαπημένων μας ανθρώπων δε συνηθίζεται ποτέ. Όσα χρόνια και αν περάσουν, πάντα κάποιος θα λείπει. Ειδικά σε χαρούμενες στιγμές τους ζητάς κοντά σου. Λένε πως ο χρόνος γιατρεύει τις πληγές. Απλά ο χρόνος και η πορείας τη ζωής σε βοηθάνε λίγο να τις επουλώσεις και να μάθεις να ζεις με αυτές. Το σημάδι της είναι εκεί, θα σου θυμίζει πως κάποιος που αγαπούσες δεν είναι πια εδώ. Σου λείπουν οι στιγμές, τα λόγια που είπατε αλλά σε πονάνε πιο πολύ όσα δεν πρόλαβες να πεις. Πάντα κάτι συνέβαινε και δεν έβγαιναν οι λέξεις από το στόμα σου. Ένιωθες πως είχατε χρόνο μπροστά σας. Όταν όμως όλα τέλειωσαν, ήρθαν σαν ποτάμι οι λέξεις που ήθελες να είχε ακούσει από εσένα.
Η απώλεια αυτών που φεύγουν νωρίς μας γεμίζει θλίψη, πόνο και θυμό. Μας μαθαίνει όμως και πως πρέπει να ζούμε την κάθε μας μέρα με χαρά και να είμαστε ευγνώμονες. Γιατί η ζωή είναι δώρο από το Θεό. Κάποια άτομα φεύγουν απο τη ζωή μας όταν τα ξεχάσει η καρδιά μας, όταν σταματήσουμε να τα σκεφτόμαστε. Οι άνθρωποι που φεύγουν είναι πάντα δίπλα μας, είναι οι άγγελοι που μας προστατεύουν, είναι τα αστέρια στον ουρανό. Άλλωστε «αυτούς που φεύγουνε νωρίς ποτέ δεν τους ξεχνάμε».
«Όσοι με το Χάρο γίναν φίλοι
Με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη
Στα τρελά τους όνειρα δοσμένοι
Πάντα γελαστοί καιγελασμένοι», είχε τραγουδήσει ο αείμνηστος Δημήτρης Μητροπάνος στο αείμνηστο ζεϊμπέκικο «Πάντα γελαστοί». Γιατί αυτοί που έφυγαν νωρίς είτε επειδή ταλαιπωρήθηκαν καιρό είτε έτσι άξαφνα, άφησαν ανεξίτηλο το χαμόγελο και τη δύναμή τους. Σαν να ήρθαν να μας διδάξουν και έφυγαν.. Ας τους θυμόμαστε σαν τους δασκάλους μας που μας έμαθαν το «μάθημα της ζωής».
Βασιλική Κόντε
ΠΗΓΗ...http://www.mindthetrap.gr
