Το σημερινό πρόγραμμα για τα 6α Λυκοστομίτικα αναβάλλεται λόγω καιρού. Το ίδιο ακριβώς πρόγραμμα θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 9 Ιουλίου.
Η αυριανή εκδήλωση θα γίνει κανονικά.
Ευχαριστούμε για την κατανόηση.
Σάββατο 7 Ιουλίου 2018
Ουσιαστικά ζεις τις ζωές των άλλων!
Ουσιαστικά ζεις τις ζωές των άλλων!
Γράφει η Σίλια Μπαμπίτσα (Το κείμενο επιμελήθηκε ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής Γιάννης Ξηντάρας
,www.xidaras.gr )
Γυρίζοντας λίγες σελίδες προς τα πίσω σταμάτησα σε μια ιστορία που
με έκανε να ταυτιστώ με τον εαυτό μου. "Το δέντρο που έδινε"
Πως ένα δέντρο δίνει και ξαναδίνει πλουσιοπάροχα ότι έχει και δεν έχει σε ένα
παιδάκι (που αργότερα έγινε μεγάλος άντρας). Με μόνο στόχο να το κάνει
ευτυχισμένο. Και μέσο της δικής του ικανοποίησης (χαράς) θα γίνει και αυτό
ευτυχισμένο.
Και 'γω μια ίδια ιστορία ζούσα, όλα αυτά τα χρόνια. Πως θα είναι ο κόσμος γύρω
μου καλά για να είμαι και εγώ καλά. Όσο δύσκολα έκανα πράγματα για τον εαυτό
μου, τόσο εύκολα βοηθούσα τους γύρω μου.
Και είναι αυτό λογικό? Πως μπορεί ένας άνθρωπος να νιώθει ικανοποίηση όταν
βοηθάει να πάνε καλά τα πράγματα στις ζωές των άλλων και για τη δική του
τίποτα. Ουσιαστικά ζει τις ζωές των άλλων. Και όχι αυτά που θέλει αυτός.
Και πραγματικά αισθάνεσαι ευτυχισμένος, αλλά ταυτόχρονα και πολύ άδειος. Γιατί
στο τέλος τι μας μένει? Αν τα δώσουμε όλα στους άλλους, εμείς τι θα έχουμε?
Μήπως λοιπόν να έχουν όλα ένα μέτρο? Να βάλουμε κάποια όρια? Μήπως λοιπον με
την αλλαγή της χρονιας να θέσουμε καινούργιους στόχους? Πιο προσωπικούς καλύτερα!!!
Με αφορμή αυτό το κείμενο και μέσα απο μια συζήτηση που είχα με ένα φίλο (κυριο
Γιάννη) μου δόθηκε η ευκαιρία να σκεφτώ τον όρο ΕΥΤΥΧΙΑ.
Τι είναι λοιπόν ευτυχία? Πότε ένας άνθρωπος την έχει βρει?
Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ευτυχία είναι η ευημερία και η
εκπλήρωση των στόχων ενός ανθρώπου. Οπότε είναι κάτι το υποκειμενικό. Δηλαδή,
για τον κάθε άνθρωπο είναι κάτι διαφορετικό.
Εγώ μέχρι σήμερα πίστευα ή θεωρούσα ότι αν οι κοντινοί μου άνθρωποι ήταν
ευτυχισμένοι τότε ήμουν και 'γω. Οπότε ότι μπορούσα έκανα.
Λάθος! Πολύ μεγάλο λάθος. Κατεμέ.
Είναι δυνατόν να μην έχω δικούς μου στόχους και θέλω? Να ζω μόνο για τους
άλλους? Κι όμως.
Τελικά όταν πιάσεις πάτω ή να το πω πιο ωραία , βρεθείς πολύ χαμηλά,
αναπροσδιορίζεις κάποια πράγματα. Είναι σαν να ξεκινάς από την αρχή. Έτσι κι
εγώ αισθάνομαι. Σαν το μωρό που ξεκίνησε να κάνει τα πρώτα του βήματα. Μπορεί
να μην είναι σταθερά ακόμα αλλά είναι μια αλλαγή προς το καλύτερο. Θα μου
πάρει χρόνο να το συνηθίσω και να πω ότι είμαι έτοιμη. Αλλά, δεν πειράζει. Εδώ
χάσαμε τόσο χρόνο με άλλα κι άλλα.
Λοιπόν το τελευταίο διάστημα έχω κάνει πράγματα για μένα (ναι για μενα, και όχι
για τους άλλους) που πραγματικά με έκαναν να νιώσω πολλά ευχάριστα
συναισθήματα. Και πάνω απ' όλα δεν αισθάνθηκα καθόλου ντύψεις.
Και όπως μου είπε ο φίλος που σας ανέφερα πιο πριν, "Από τη στιγμή που
ληγουρεύεσαι ένα παγωτό και το τρως, γιατί να αισθανείς τύψεις????"
Η ζωή είναι πολύ μικρή και οι στιγμές που θα είμαστε ευτυχισμένοι ακόμα
λιγότερες. Υπάρχουν άνθρωποι που ήρθαν και έφυγαν από τη ζωή χωρίς να τη
νιώσουν καθόλου. Δεν ξέρω πόσο θα ζήσω , γιατί κανείς μας δε γνωρίζει. Ένα όμως
θέλω! Όσο ζήσω να μπορώ να έχω όμορφες στιγμές. Που εγώ θα επιλέξω, και με
αυτούς που με θέλουν. Αυτούς τους ανθρώπους που με προτιμούν όταν η ψυχή μου,
γελάει. Γιατί όπως λένε και οι ίδιοι μόνο τότε με βλέπουν να χαμογελάω. Μόνο
τότε "ΕΙΜΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ". Και για πρώτη φορά στη ζωή μου χαμογελάω ΕΓΩ και γίνονται οι ΑΛΛΟΙ ευτυχισμένοι.
Είναι τόσα λίγα αυτά που ζητάω για να με κάνουν ευτυχισμένη, που τόσο καιρό δεν
καταλάβαινα γιατί δεν μπορούσα να το πετύχω.
Χαίρομαι που έστω τώρα ,βρήκα τον τρόπο για πολλά πράγματα.
" There is Always Hope "
Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι
Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα,
πτυχιούχος Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της
Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος. τ. συνεργ. στο Ευγενίδειο
Νοσοκομείο Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής
και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.
Η ζήλεια που νιώθουμε δεν είναι πάντα άδικη... Ή μήπως είναι;
Η ζήλεια που
νιώθουμε δεν είναι πάντα άδικη... Ή μήπως είναι;
Γράφει ο Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου Γιάννης
Ξηντάρας (simvouleftikigamou.gr)
Η ζήλεια (όταν έχει μέτρο και δεν φτάνει σε σημεία υπερβολής) είναι
“φυσιολογική” στην σχέση μεταξύ δύο συντρόφων γιατί υποδεικνύει αγάπη, πάθος
και ενδιαφέρον... Την βιώνουμε συνήθως όταν νιώθουμε ότι η σχέση μας με τον
σύντροφο μας απειλείτε από οποιονδήποτε -κυρίως εξωγενή- παράγοντα. Είναι μία
φυσιολογική αντίδραση ή σε τελική ανάλυση μία ασπίδα άμυνας για να αποφύγουμε
τον πόνο ενός επικείμενου χωρισμού.
Τι γίνεται όμως, όταν το συναίσθημα της ζήλειας ξεπερνάει το όρια; Πως
μας δημιουργεί προβλήματα στην σχέση; Τι γίνεται στην ιδέα ότι ο/η σύντροφός
μας θα διαλέξει κάποιον άλλον/η εκτός απο εμάς, ότι θα βάλει άλλους ή άλλες
προτεραιότητες μπροστά απο εμάς; Σε αυτήν την περίπτωση μας καταβροχθίζει αυτή
η δυσάρεστη αίσθηση, ''να νιώθουμε ότι ζηλεύουμε'' ... μας δημιουργεί ένα
τεράστιο πλήγμα.
Υπάρχουν πολλοί λόγοι που κρύβονται πίσω από αυτήν την συναισθηματική
κατάσταση.
1. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση προκαλούν αισθήματα
μειονεξίας και αυτο-υποτίμησης με αποτέλεσμα να μην εμπιστευόμαστε κανέναν και
τίποτα και στο τελικό στάδιο να εκδηλώνουμε υπερβολική κτητικότητα στον
σύντροφο μας ακόμα και για τα πιο απλά θέματα... Ο φόβος δηλαδή μην χάσουμε
τον/την άλλον/η επειδή ''εμείς'' δεν αξίζουμε. Αναλογιστείτε λοιπόν: Νιώθετε
καλά με τον εαυτό σας; Έχετε μια υγιή σχέση με τον σύντροφο σας; Βασίζεται στην
αγάπη και τον σεβασμό; (Όταν αισθάνεσαι ανεπαρκής σε μία σχέση που ουσιαστικά
δεν έχει προβλήματα, τότε μάλλον το πρόβλημα πρέπει να αρχίζει από εσάς...)
2. Τα στερεότυπα και οι κακές εμπειρίες που
είχαμε από μικρή ηλικία π.χ ένας αδύναμος οικογενειακός δεσμός, μία τεράστια
ερωτική απογοήτευση, βιώματα που χαράσσονται από φράσεις του τύπου “δεν υπάρχει
αληθινή αγάπη”, επηρεάζουν κατά πολύ τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τους γύρω
μας και το μέλλον μας. Αν λοιπόν έχουμε αισθήματα ανεπάρκειας, και φοβόμαστε
πως κανείς δεν μας αγαπάει και στο τέλος θα μας εγκαταλείψουν όλοι, τότε το
φυσικό επακόλουθο είναι η ζήλεια – ως ένα τελευταίο σημείο σύνδεσης με τους
άλλους, μία προσπάθεια να μείνουμε (έστω έτσι) κρατημένοι σε μία σχέση.
Αποδεχθείτε το αίσθημα της ζήλειας και εξελιχθείτε μέσα από αυτό,
προβληματιστείτε γόνιμα μόνοι σας, συζητήστε το με φίλους, αναζητήστε
βοήθεια... Αποκωδικοποιήστε το αίσθημα της ζήλειας ώστε να μην αφήνετε να σας
κάνει να ντρέπεστε για αυτό. Είναι ένα βασικό βήμα για να το ξεπεράσετε. Αν
όμως πιστεύετε στον εαυτό σας και είστε ανεξάρτητοι δεν θα αφήνατε τόσο εύκολα
να δηλητηριαστεί η σχέση σας με τους ανθρώπους που αγαπάτε. Αυτός ίσως να είναι
και ο καλύτερος τρόπος να αντιπαρέλθετε ενός τόσου δυσάρεστου συναισθήματος:
Ξεκινάει από την αγάπη και την πίστη στον εαυτό σας!
Τέλος ας δούμε και την άλλη πλευρά σε αυτήν την σύντομη ανάλυση, γιατι
τα νομίσματα έχουν πάντα δύο όψεις:
Η
ζήλεια που νιώθουμε δεν είναι πάντα άδικη... Όταν έχουμε δίκιο μπορούμε να
ζηλέψουμε. Αν ο σύντροφος μας δεν υπήρξε ειλικρινής κατά την διάρκεια της
σχέσης ή μας έχει φερθεί άπιστα στο παρελθόν έχουμε κάθε δικαίωμα να το
κάνουμε. Και σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, η ζήλεια δεν θα εξαφανιστεί αν δεν
κάνουμε προσπάθεια με τον εαυτό μας να διαγράψουμε το γεγονός και να κάνουμε
μια νέα αρχή. Γιατί σε περίπτωση που δεν θα καταφέρουμε να συγχωρέσουμε τον/την
άλλο/η, κατά πάσα πιθανότητα, θα εξακολουθούμε να νιώθουμε το ίδιο, θα
εξακολουθούμε να ζηλεύουμε και να πονάμε... Και κάτι τέτοιο είναι βάναυσο και
για τους δύο ...
Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Σύμβουλος
Γάμου, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών
και Strathclyde University. Μέλος του
Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής
Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής
Υποστήριξης “Επαφή”.
Το χαμόγελο, μια ευεργετική πηγή ευζωίας!
Το χαμόγελο, μια ευεργετική πηγή
ευζωίας!
Γράφει ο
Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής
στην Αθήνα (www.xidaras.gr)
Πολλές
έρευνες, πολλές μελέτες, μιλούν για την ευεργετική επίδραση του χαμόγελου στη
ζωή μας. Στοιχεία που άλλα αποδεικνύονται επιστημονικά κι άλλα επιβεβαιώνονται
εμπειρικά, συνιστούν το χαμόγελο ως μια
κύρια πηγή ευζωίας: Μειώνει το στρες, σπάει την αμηχανία, συμβάλλει στην
αξιοπιστία, αυξάνει την παραγωγικότητα, χαμηλώνει τους καρδιακούς παλμούς,
ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, αυξάνει τη διάρκεια της ζωής… Τόσοι και
τόσοι λόγοι, όλοι τους εξαιρετικοί!
Τι γίνεται
όμως στην πραγματική ζωή; Πόσο συχνά χαμογελάμε, πόσο συχνά επιτρέπουμε στην
καθημερινότητά μας να «γεννήσει» χαμόγελα, πόσο αφήνουμε τους ρυθμούς μας να
χωρέσουν ένα χαμόγελο αντί για ένα σφιγμένο πρόσωπο ή ένα «χαμογελαστό
προσωπείο» που μάλλον υποκρίνεται παρά νιώθει τη χαρά;
Γιατί το
χαμόγελο –κακά τα ψέματα- δεν μπορούμε να το φορέσουμε σαν να είναι μάσκα ομορφιάς,
ούτε μπορούμε να το παραγγέλνουμε σαν να είναι καφές για να μας το φέρουν, το
χαμόγελο πρέπει να το βρούμε μόνοι μας… να ξαναβρούμε το χαμόγελό μας! Τι
σημαίνει όμως αυτό;
Σημαίνει ότι
πρέπει να ξαναθυμηθούμε τις βασικές μας τις αρχές, τις αρχές δηλαδή της
καλοσύνης, της ευγένειας, της εγγύτητας, όλων εκείνων των στοιχείων που
επιτρέπουν την επαφή και την επικοινωνία στις ανθρώπινες σχέσεις: Μια καλημέρα,
μια καλή κουβέντα, οι καλές προθέσεις, οι καλές πράξεις… το καλό γενικά! Σε
αντίθεση, το συμφέρον, το κέρδος, η κοροϊδία, η κακοπιστία, όσο κι αν
προσποιούμαστε δεν αφήνουν χώρο για χαμόγελα (κι ας κάνουμε πως χαμογελάμε…).
Το χαμόγελο
θέλει καλή καρδιά και ανοιχτωσιά για να υπάρξει, θέλει ψυχική ευγένεια και
καλοσύνη για να ευδοκιμήσει, θέλει καλούς τρόπους, καλούς ανθρώπους… Μην
περιμένουμε από το χαμόγελο να έρθει να μας βρει για να μας καταπραΰνει. Πρέπει
εμείς να πάμε σε αυτό και να το καλέσουμε με καλή προαίρεση στη ζωή μας… Τότε
αυτό θα μας δοθεί απλόχερα και θα μας προσφέρει όλα τα ευεργετικά συστατικά
του: σαν παυσίπονο, σαν μυστικό της νεότητας, σαν χαρά της ζωής και αλατοπίπερο
μιας σχέσης…
_____________________________________________________________________
Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα, πτυχιούχος
Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Εθνικής
Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος. τ. συνεργ. στο Ευγενίδειο
Νοσοκομείο Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής
και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.
Η διοίκηση του Αλμωπού Αριδαίας ανακοινώνει την απόκτηση του Νίκου Τζιμογιάννη
Η διοίκηση του Αλμωπού Αριδαίας είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει την απόκτηση του 30χρόνου αμυντικού, ύψους 1.88, Νίκου Τζιμογιάννη.
Ο νέος μας ποδοσφαιριστής, πέρυσι αγωνίστηκε στον ΦΑΣ Νάουσα με 27 συμμετοχές και 6 γκολ όντας 1ος σκόρερ της ομάδας στην Γ' Εθνική.
Ξεκίνησε την καριέρα του από την Ακαδημία της Βέροιας (Δ΄ Εθνική 2004-05), συνέχισε στον ΠΑΟΝΕ (Δ΄ Εθνική 2005-06 και Γ΄ Εθνική 2006-08), στην ΠΑΕ Βέροια (2008-14 στην Α΄ Εθνική με 15 συμμετοχές, στο Κύπελλο Ελλάδος με 15 συμμετοχές και 1 γκολ, στην Β΄ Εθνική με 56 συμμετοχές και 4 γκολ και στην Γ΄ Εθνική) στον Παναιγιάλειο (Β΄ Εθνική 2014-15 με 25 συμμετοχές και 3 γκολ), στην ΑΕ Καραϊσκάκης (Γ' Εθνική), στον Κισσαμικό (Β΄ Εθνική 2016 το 1ο εξάμηνο με 10 συμμετοχές και 1 γκολ ), και στην Ρόδο (Γ΄ Εθνική 2017 το 2ο εξάμηνο).
Η διοίκηση τον καλωσορίζει στην οικογένεια του Αλμωπού και του ευχόμαστε υγεία και δύναμη με πολλές επιτυχίες.
Παρασκευή 6 Ιουλίου 2018
Έκτακτο Δελτίο Επιδείνωσης Καιρού που ισχύει από το Σάββατο 7 Ιουλίου 2018 έως και την Δευτέρα 9 Ιουλίου 2018
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟ
ΤΗΝ ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΓΙΑ ΕΚΤΑΚΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗΣ ΚΑΙΡΟΥ
Από την Αυτοτελή Διεύθυνση
Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας ανακοινώνονται τα εξής,
σύμφωνα με το Έκτακτο Δελτίο Επιδείνωσης Καιρού (α.α. 19/2018) που ισχύει από
το Σάββατο 7 Ιουλίου 2018 έως και την Δευτέρα 9 Ιουλίου 2018:
Μεταβολή του καιρού από αύριο Σάββατο (07/07/2018) και από τα Βόρεια
με τοπικές βροχές και καταιγίδες πρόσκαιρα
κατά τόπους ισχυρές που δεν αποκλείεται να συνοδεύονται από χαλαζοπτώσεις και
πολύ ισχυρούς ανέμους.
Πιο αναλυτικά θα επηρεαστούν:
1. Αύριο Σάββατο 7 Ιουλίου 2018:
Α. Κατά
διαστήματα η Κεντρική και Ανατολική Μακεδονία
Β. Τις
απογευματινές ώρες πιθανώς η Ήπειρος και η Δυτική Μακεδονία
Γ. Από τις
απογευματινές ώρες η Θράκη, η Θεσσαλία και πιθανώς οι Σποράδες
2. Την Κυριακή 8 Ιουλίου 2018:
Α. Κατά
διαστήματα η Ανατολική Μακεδονία και η Θράκη
Β. Κατά
διαστήματα μέχρι και τις βραδινές ώρες η Κεντρική Μακεδονία, η Θεσσαλία, η
Κεντρική και Ανατολική Στερεά (περιλαμβανομένης της Αττικής), η Ανατολική
Πελοπόννησος και πιθανώς οι Σποράδες και η Εύβοια.
3. Την Δεύτερα 9 Ιουλίου 2018:
Κατά
διαστήματα μέχρι και τις απογευματινές ώρες η Ανατολική Μακεδονία, η Θράκη και
πιθανώς η Χαλκιδική και τα νησιά του Βορείου Αιγαίου.
Παρά την εξασθένηση των φαινομένων ο άστατος
καιρός θα διατηρηθεί στο μεγαλύτερο μέρος της ηπειρωτικής χώρας και τις
επόμενες ημέρες της εβδομάδας.
Περισσότερες λεπτομέρειες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αναζητούν στα
καθημερινά τακτικά δελτία καιρού και την ιστοσελίδα της ΕΜΥ (www.emy.gr)
Παρακαλούνται οι πολίτες
να λάβουν υπόψη τους το Έκτακτο Δελτίο Επιδείνωσης Καιρού για τον ασφαλή
σχεδιασμό των μετακινήσεων και των δραστηριοτήτων τους. Παράλληλα, η Αυτοτελής Διεύθυνση Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας
Κεντρικής Μακεδονίας συνιστά στους πολίτες να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί,
μεριμνώντας για τη λήψη μέτρων
αυτοπροστασίας από κινδύνους που προέρχονται από την εκδήλωση των έντονων
καιρικών φαινομένων.
Ειδικότερα
καλούνται οι πολίτες:
·
Να βεβαιωθούν ότι οι υδρορροές και τα φρεάτια έξω από το σπίτι τους δεν
είναι φραγμένα και λειτουργούν κανονικά.
·
Να ασφαλίσουν αντικείμενα τα οποία μπορεί να παρασυρθούν από τον άνεμο ή
τη ραγδαία βροχόπτωση και ενδέχεται να προκαλέσουν τραυματισμούς ή ζημιές.
·
Να ακολουθούν πιστά τις οδηγίες των κατά τόπους αρμοδίων φορέων, όπως
Τροχαία κλπ, καθώς και να ενημερώνονται από την ιστοσελίδα της Περιφέρειας
Κεντρικής Μακεδονίας.
·
Να αποφεύγουν τις εργασίες υπαίθρου και δραστηριότητες σε θαλάσσιες και
παράκτιες περιοχές κατά τη διάρκεια εκδήλωσης των επικίνδυνων καιρικών
φαινομένων.
·
Να μεταβάλλουν το πρόγραμμα των μετακινήσεών τους ώστε να αποφεύγουν την
αιχμή των καιρικών φαινομένων.
·
Να αποφεύγουν να διασχίζουν πεζοί ή με αυτοκίνητο τις διασταυρώσεις
δρόμων με χειμάρρους (Ιρλανδικές
διαβάσεις).
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το αποχαιρετιστήριο γλέντι των στρατεύσιμων του 2018 από τους Προμάχους.
Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το αποχαιρετιστήριο γλέντι των στρατεύσιμων του 2018 από τους Προμάχους.
Η εκδήλωση έγινε στην πλατεία του χωριού, μπροστά από το κέντρο Νεότητας και συγκεντρώθηκαν δεκάδες χωριανοί, συγγενείς φίλοι και γνωστοί των παιδιών, που σε λίγες ημέρες θα ντυθούν το χακί και θα ενταχθούν στις τάξεις του Ελληνικού στρατού, τηρώντας το χρέος τους προς την πατρίδα.
Στο τραπέζι των επιτήμων, προστέθηκαν και κάποιοι στρατεύσιμοι από το γειτονικό-αδελφό χωριό του Γαρεφείου, μιας και οι φιλίες είναι σε γερές και υγιείς βάσεις, εμπλουτίζοντας έτσι το μωσαϊκό, δίνοντας ένα όμορφο και δροσερό χρώμα στη ζεστή βραδιά.
Ευχόμαστε στα παιδιά καλή θητεία και σύντομα κοντά μας με υγεία.
Πέμπτη 5 Ιουλίου 2018
Η σημαντικότερη σχέση στη ζωή σας απαιτεί την περισσότερη δουλειά και αφοσίωση.
Η
σημαντικότερη σχέση στη ζωή σας απαιτεί την περισσότερη δουλειά και αφοσίωση.
Το κείμενο επέλεξε και επιμελήθηκε ο Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου Γιάννης
Ξηντάρας (simvouleftikigamou.gr)
Όλες οι σχέσεις χρειάζονται δουλειά, οπότε
είναι λογικό η σημαντικότερη σχέση στη ζωή σας να απαιτεί την περισσότερη
δουλειά και αφοσίωση. Το «και έζησαν αυτοί καλά» ανήκει στα παραμύθια, αλλά
μπορεί να υπάρξει βαθιά αγάπη που διαρκεί. Χρειάζεται απλά προσπάθεια,
επικοινωνία και αφοσίωση. Ευτυχώς, η ανταμοιβή είναι τεράστια: μια ευτυχισμένη
ζωή, μία πλήρης σχέση και άνευ όρων αγάπη. Καλό είναι να γνωρίζετε πώς να
ξεπερνάτε τα εμπόδια, να κρατάτε τον ερωτισμό ζωντανό και να ελίσσεστε στο
δύσκολο δρόμο της μονογαμίας.
Παρακάτω ακολουθούν κάποια tips που ίσως σας
φανούν χρήσιμα.
Φανείτε ρεαλιστές. Δεσμευτείτε με πραγματικούς στόχους. Η σχέση σας
δεν είναι παραμύθι. Θα υπάρξουν στιγμές που δεν θα σας ελκύει ο σύντροφός σας
και στιγμές που το σεξ δεν θα είναι και τόσο καλό. Αν δεσμευτείτε με
πραγματικούς στόχους, όπως το να μην περιμένετε συναρπαστικό σεξ κάθε φορά,
μπορείτε να δημιουργήσετε μια ατμόσφαιρα στην οποία η άνευ όρων αγάπη θα
ανθήσει. Επιπλέον, θα ανακουφιστείτε από την πίεση που νιώθουν οι γυναίκες ότι
πρέπει να είναι τέλειες, ειδικά μέσα στη σχέση.
Διατηρήστε τον ενθουσιασμό. Όταν δύο άνθρωποι βρίσκονται σε μία σοβαρή σχέση,
τείνουν να αφήνουν κάποιες πλευρές της ζωής τους στην άκρη: το σεξ και ο
ενθουσιασμός είναι μερικές φορές ανάμεσα σε αυτές. Κάποια ζευγάρια υποστηρίζουν
ότι αν το σεξ δεν έρχεται φυσικά, δεν μπορείς να το προκαλέσεις. Αυτό είναι
λάθος. Όταν η σχέση φτάνει τα δύο με τρία χρόνια, θα χρειαστεί να κάνετε μια
προσπάθεια και να βάλετε λίγη φαντασία για να αναθερμάνετε το πάθος και να
φέρετε ξανά το ρομαντισμό του πρώτου καιρού. Αυτό μπορεί να σημαίνει εκδρομές
τα Σαββατοκύριακα ή ραντεβού για σεξ. Για να φτιάξουν τα πράγματα, βέβαια,
πρέπει να το θέλουν και οι δύο.
Διατηρείστε την επικοινωνία. αγαπάτε τον σύντροφό σας και τον βρίσκετε σίγουρα
ελκυστικό. Αλλά όταν παρασύρετε από τη δουλειά, το νοικοκυριό, τη ρουτίνα, τη
φροντίδα των παιδιών και τα χόμπι, ξεχνάτε να δώσετε προσοχή στην πιο σημαντική
υποχρέωσή σας, να επικοινωνήσετε με τον σύντροφό σας.
Μη γίνεστε αόρατοι ο ένας για τον άλλον.
Χαμογελάστε και χαρείτε που βλέπετε το σύντροφό σας. Ρωτήστε πώς πήγε η μέρα
του. Μην αρχίσετε να γκρινιάζετε για τη δουλειά, για την νταντά των παιδιών ή
τους λογαριασμούς. Αν κάτι δεν είναι σημαντικό, αφήστε το στην άκρη. Μην
ξοδεύετε το χρόνο σας σε ασήμαντα πράγματα.
Μπορείτε να διατηρήσετε το συναισθηματικό
δέσιμο διατηρώντας το φλερτ στη σχέση. Από αυτό θα επωφεληθεί και η σεξουαλική
σας ζωή. Είναι δύσκολο να περάσετε μια όμορφη βραδιά όταν σπαταλάτε το χρόνο
σας καβγαδίζοντας για τις δουλειές του σπιτιού. Φάτε μαζί το βράδυ και
προσπαθήστε να πάτε στο κρεβάτι την ίδια ώρα με τον σύντροφό σας. Ακόμα κι αν δεν
κάνετε σεξ, μπορείτε να αγκαλιαστείτε προτού κοιμηθείτε…
Απόσπασμα από το βιβλίο «Η βίβλος του Sex», της Laura Berman.
Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Σύμβουλος
Γάμου, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών
και Strathclyde University. Μέλος του
Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας,
επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης
“Επαφή”.
Η αλλαγή στην ζωή κάποιες φορές μοιάζει αναπόφευκτη.
Η αλλαγή στην ζωή κάποιες φορές μοιάζει
αναπόφευκτη.
Γράφει ο Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής Γιάννης Ξηντάρας (xidaras.gr)
Πραγματικά αναρωτιέμαι, μερικές φορές, τι μας κρατάει σταθερούς (άλλοι
θα πουν αλυσοδεμένους) και δεν αλλάζουμε; Κατανοώ βέβαια τη δύναμη της
συνήθειας, και των βιωμάτων μας... Την δύναμη που έρχεται με φόρα από το
παρελθόν, συμπαρασύροντας στο πέρασμα της κάθε τι νέο, κάθε τι διαφορετικό...
Αρκεί όμως αυτό; Αρκούν τα υπάρχοντα βιώματα του παρελθόντος για να
διαμορφωθεί το εκάστοτε παρόν και μέλλον μας...; Μας αρκεί μια τέτοια ζωή, μια
ζωή με τόσους περιορισμούς;
Ας παραδεχτούμε ότι κομμάτια του εαυτού μας τα χάσαμε στην παιδική μας
ηλικία καθοδηγούμενοι από τις γονεϊκές επιταγές. Αυτές οι επιταγές, (ή αλλιώς
επιβαλλόμενες αντιλήψεις) δεν μας ταίριαξαν ποτέ, δεν μας εξέλιξαν, δεν είναι
''εμείς''. Τα νοητικά μας φίλτρα δεν ανανεώθηκαν κατά την ενηλικίωση μας και
έτσι παραμείναμε στάσιμοι, ίδιοι και απαράλλαχτοι, αμετακίνητοι στις νέες
προκλήσεις που κατά καιρούς μας δόθηκαν.
Πόσες και πόσες φορές τα φίλτρα αυτά δεν σας έκαναν να παραποιήσετε
την αντίληψη για τον εαυτό σας και την πραγματικότητα; Μήπως ήρθε η ώρα να
αλλάξεις τον παλιό σου εαυτό με τον καινούριο; Τον νέο, τον όμορφο, τον
εξελικτικό...
Γνωρίζω πως ο φόβος για την
απογοήτευση, μας κάνει να διστάζουμε να δοκιμάσουμε την γεύση της αλλαγής στην
ζωή μας. Απογοητευόμαστε από τις διαπροσωπικές μας σχέσεις, λέμε ''ναι'' εκεί
που επιβάλλονται τα τρανά ''όχι'' και επαγγελματικά (μεταξύ πολλών άλλων) δεν
αποδίδουμε.
Πώς σας ακούγεται η ιδέα της ''εναλλακτικής''; Βασισμένη στο τώρα και
όχι στο εχθές; Δοκιμάστε να κάνετε έναν διάλογο με τον εαυτό σας, γιατί όλα
ξεκινάνε από αυτόν και τελειώνουν με αυτόν όσο δυσνόητο κι να ακούγεται. Μη
φοβάστε να αναθεωρήσετε, να είστε ευέλικτοι και ανοιχτοί σε νέες πληροφορίες
και εμπειρίες. Το σημαντικό είναι να βρούμε τη δύναμη που κρύβεται μέσα μας. Να
καταρρίψουμε το ''δεν μπορώ'' και να το αντικαταστήσουμε με το ''μπορώ, θα τα
καταφέρω!''.
Ένας έρωτας, μια φιλία, μια
απογοήτευση, ένα όνειρο είναι ένα σωρό εξωτερικοί παράγοντες που μας ανοίγουν
τις πόρτες να αναθεωρήσουμε. Έχετε δοκιμάσει να σπάσετε τον δεσμό με τις
αναστολές που σας επιβλήθηκαν στην παιδική σας ηλικία που αφορούσαν κυρίως τον
εαυτό σας;
Το σημαντικότερο; Να χτίσουμε την ζωή μας κομμάτι- κομμάτι! Η αλλαγή
στην ζωή κάποιες φορές μοιάζει αναπόφευκτη που θυμίζει το “παιδάκι” που από
παιδί ξαφνικά γίνεται έφηβος. Να τολμήσουμε!
Ήρθε λοιπόν η ώρα να αντιμετωπίσουμε τις εσωτερικές μας αντιστάσεις.
Να τις συγχωρέσουμε, να την αγαπήσουμε, να τις δικαιολογήσουμε. Να αφήσουμε
πίσω τις αντιλήψεις που είχαμε στην παιδική μας ηλικία. Τότε και μόνο θα έρθει
η αληθινή αλλαγή στην ζωή μας και μέσα μας.
Και υπενθυμίζω: μην νοιώθετε ντροπή για αυτό που σας συμβαίνει.
Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος -
Ψυχοθεραπευτής, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών
και Strathclyde University. Μέλος του
Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής
Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής
Υποστήριξης «Επαφή».
Το αποχαιρετιστήριο γλέντι των φαντάρων τα παλιότερα χρόνια στους Προμάχους
Ένα από τα πιο συγκινητικά έθιμα που λαμβάνει χώρα στο χωριό των Προμάχων είναι και το γλέντι-αποχαιρετισμός των στρατεύσιμων παιδιών.
Πρόκειται στην ουσία για ένα πανηγύρι, στο οποίο συμμετέχει σύσσωμο το χωριό και φυσικά οι συγγενείς και φίλοι των παιδιών, που τις επόμενες ημέρες θα ντυθούν το χακί, υπηρετώντας την πατρίδα στις τάξεις των ενόπλων δυνάμεων.
Το έθιμο έχει ατονίσει, αλλά τα τελευταία χρόνια γίνονται προσπάθειες για να ξαναβρεί την παλιά του αίγλη.
Στις δεκαετίες του 70', 80' και 90' αποτελούσε σημείο αναφοράς και οι στρατεύσιμοι των ετών εκείνων, μη έχοντας υποχρεώσεις σπουδών και αναβολές, ήταν πολλοί και κάθε χρόνο υπήρχε καινούρια φουρνιά.
Το γλέντι λοιπόν γίνονταν στο κέντρο της πλατείας, και στήνονταν περιμετρικά τραπεζοκαθίσματα για να φιλοξενήσουν τους συμμετέχοντες.
Όταν δε ξεκινούσε, ο τόπος γέμιζε από όλους τους κατοίκους, οι οποίοι συμμετείχαν στη γιορτή και τιμούσαν με τον τρόπο αυτό τα στρατευμένα νιάτα του χωριού.
Ιστορικές φυσιογνωμίες του καλλιτεχνικού στερεώματος της περιοχής, έχουν παρελάσει από την πλατεία στα αξέχαστα εκείνα γλέντια.
Να αναφέρουμε χαρακτηριστικά τις παραδοσιακές κομπανίες του Γιαννάκη από την Πλατάνη, του Χρηστάκη από τα Βρυττά, ενώ το στίγμα τους έχουν αφήσει και ο λαϊκός τραγουδιστής Λευτέρης από την Κωνσταντία, ο κιθαρίστας Ουρούμης από τον Εξαπλάτανο και ο θρυλικός Παλαμίδας με το αρμόνιό του από την Δωροθέα. Μια άλλη ιδιάζουσα καλλιτεχνική μορφή, ήταν και ο "Σπουργίτης" από τον Άλωρο, ο οποίος με το ταπεινό του PONY όργωνε όλη την Καρατζόβα, χαρίζοντας νότες διασκέδασης με το αρμόνιό του και την βαθιά χαρακτηριστική φωνή του, κάνοντας όλους να τον αποκαλούν "άνθρωπο-ορχήστρα".
Το πρόγραμμα περιελάμβανε παραδοσιακούς χορούς στην αρχή, όπου χόρευε όλο το χωριό, ενώ ακολουθούσε το λαϊκό πρόγραμμα, στο οποίο, όλοι οι στρατεύσιμοι χόρευαν κι ο καθένας από ένα δικό του λαϊκό (συνήθως ζειμπέκικο) τραγούδι. Περιττό να αναφέρουμε, ότι η υποτυπώδης πίστα ξεχείλιζε από σπασμένα μπουκάλια μπύρας και δημιουργούνταν ολόκληρο ποτάμι από τον ζύθο που έρεε.
Αγαπημένα άσματα ήταν το "Άγαλμα", η "Ευδοκία", το "φανταράκι", ενώ το viral κομμάτι ήταν το "Βάλε μανούλα μια φωνή..." με το παίξιμο του οποίου γινόταν πραγματικός πανζουρλισμός.
Το κεντρικό τραπέζι, όπου καθόταν οι στρατεύσιμοι, ήταν κατάμεστο από τα ψημένα κοτόπουλα, που τα έφερνε στα μεγάλα λαμαρινένια ταψιά ο φούρνος του Τζιβάνη, ενώ τα κεράσματα από τους συγγενείς των παιδιών σχημάτιζαν στοίβες.
Δεν έλειπαν βέβαια και οι μικροτραυματισμοί από τα πολλά σπασίματα των μπουκαλιών, ενώ μπορούσε κανείς να διακρίνει και κάποια δάκρυα συγκίνησης στα μάτια των μανάδων των παιδιών, οι οποίες παρακολουθούσαν διακριτικά από κάποια άκρη της πλατείας.
Το γλέντι διαρκούσε μέχρι τις πρωινές ώρες και τελείωνε πάντα με το καθιερωμένο βάψιμο των ασβεστωμένων ντουβαριών στις γειτονιές. Ήταν ένα ιδιότυπο γκράφιτι, κατά το οποίο, ο κάθε στρατεύσιμος έγραφε με σπρέι το μήνυμά του, για να το βλέπουν, όσο θα λείπει στο στρατό, τα αγαπημένα του πρόσωπα.
Ακολουθούσε βέβαια συγκινητικός αποχαιρετισμός την μεθεπόμενη του γλεντιού, όπου οι νέοι αναχωρούσαν για τις μονάδες τους, παίρνοντας μαζί τους τις ευχές και τις προσευχές των οικείων, για καλή θητεία.
Όμορφες, γλυκές αναμνήσεις, που έχουν χαραχτεί στις μνήμες των μεγαλυτέρων, στιγμές που χαρακτήριζαν την συνοχή της κλειστής μας κοινωνίας και οι οποίες ευχόμαστε να αναβιώνουν πάντα.
