Χορός της Γ' Γυμνασίου Προμάχων

https://www.facebook.com/events/356990131524867/

Διαβάστε Περισσότερα

Στολισμός Χριστουγεννιάτικου δένδρου στην αυλή του ναού της Παλιάς Μητρόπολης Έδεσσας

  Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πέλλας θα γιορτάσει και φέτος τον ερχομό των Χριστουγέννων με  το άναμμα του χριστουγεννιάτικου δένδρου την Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2018, ώρα 6.00 μ.μ, στην αυλή του ναού της Παλιάς Μητρόπολης Έδεσσας (Κοίμηση Θεοτόκου). Τα παιδιά του 9ου Δημοτικού Σχολείου Έδεσσας θα στολίσουν το δέντρο με στολίδια που θα φιλοτεχνήσουν τα ίδια.

  Η Φιλαρμονική του Δήμου Έδεσσας θα συνοδεύει την εκδήλωση με χριστουγεννιάτικα τραγούδια και κάλαντα.

  Η εκδήλωση διοργανώνεται σε συνεργασία με την Υπεύθυνη Σχολικών Δραστηριοτήτων της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Πέλλας κ. Ελισάβετ Φράγκου και την Φιλαρμονική του Δήμου Έδεσσας με τον αρχιμουσικό κ. Λάκη Σαμαρά.

  Τα δέντρα  είναι, όπως κάθε χρόνο, ευγενική χορηγία του Δασαρχείου Αριδαίας.

Διαβάστε Περισσότερα

Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Μεγαπλατάνου

Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Μεγαπλατάνου στα κοιμητήρια του χωριού χτισμένος το 1860.

Ο Ι.Ν. Αγίου Νικολάου του Μεγαπλατάνου, βρίσκεται μισό χιλιόμετρο νότια του οικισμού στην έξοδο του προς το Μοναστηράκι.

Η εκκλησία χρονολογείται περίπου από το 1860. Πρόκειται για μία τρίκλιτη βασιλική δίχως τρούλο, που διαθέτει γυναικωνίτη, άμβωνα και κωδονοστάσιο. 

Κατά τα βυζαντινά χρόνια ο γυναικωνίτης ή <<υπερώο>> αποτελούσε την ιδιαίτερη θέση των αυτοκρατόρων και των τοπικών αρχόντων. Κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας όμως, ο γυναικωνίτης χρησιμοποιήθηκε ως θέση των γυναικών, χαρακτηριστική της κοινωνικής τους απομόνωσης. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου είναι διακοσμημένη με παλιό ξυλόγλυπτο τέμπλο, που αποτελείται από εικόνες του περασμένου αιώνα.

Εντύπωση προκαλεί η είσοδος της εκκλησίας, η οποία αποτελείται από μια ιδιαίτερη μικρή, ξύλινη πόρτα, με το χαρακτηριστικό μεταλλικό υπερμεγέθες της κλειδί. Οι κάτοικοι του χωριού εξηγούν ότι το χαμηλό ύψος της απέτρεπε, επί τουρκοκρατίας, την είσοδο των Τούρκων στην εκκλησία με το άλογο τους. Ταυτόχρονα είχε ως στόχο την ένδειξη σεβασμού από τους επισκέπτες, οι οποίοι αναγκαστικά εισέρχονται στο εσωτερικό του ναού σκυφτοί. Διαβαίνοντας την πόρτα, ο επισκέπτης διαπιστώνει το ιδιαίτερο μεγάλο πλάτος των τοίχων της εκκλησίας (περίπου 80 εκ).

Τυχαία αποκόλληση στρωμάτων <<ασβέστη>>

που χρησιμοποιείτο για δεκαετίες για την βαφή των τοίχων της εκκλησίας, αποκάλυψε τμήμα αγιογραφίας στο εσωτερικό της. Ιδιαίτερα δείγματα έχουν αποκαλυφθεί στο ιερό του ναού, με χαρακτηριστική την εικόνα της <<Παναγίας της Πλατυτέρας>>. Όλοι οι Άγιοι που απεικονίζονται φέρουν σκαμμένα μάτια, καταστροφή η οποία έγινε σύμφωνα με τους κατοίκους του Μεγαπλατάνου, κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας. Το μεγαλύτερο μέρος των τοιχογραφιών αυτών βρίσκεται ακόμα καλυμμένο.

Η εκκλησία γιορτάζει στις 6 Δεκεμβρίου, ημέρα κατά την οποία τελείται θεία λειτουργία υπό το φως των κεριών. 

Η εκκλησία σκόπιμα ουδέποτε ηλεκτροδοτήθηκε, ώστε να κρατήσει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της.

Δημήτρης Λαζαρίδης

Διαβάστε Περισσότερα

Ο Βασίλης Σαμαράς νέος προπονητής του Α. Σ. "Οι Πρόμαχοι"

Το Δ. Σ. του Αθλητικού Συλλόγου "Οι Πρόμαχοι" ανακοινώνει την επίτευξη συμφωνίας συνεργασίας με τον Βασίλη Σαμαρά στη θέση του προπονητή της ομάδας.

Σχετικά λινκ...

http://promahi-nea.blogspot.com/2016/07/blog-post_22.html

http://promahi-nea.blogspot.com/2015/08/deja-vu_13.html#.Vcyvja5ogCk.facebook

Διαβάστε Περισσότερα

Παραίτηση του Μάκη Δεμίρη, ευχαριστήριο του ΑΣ "Οι Πρόμαχοι"

Την παραίτησή του από τη θέση του προπονητή του ΑΣ ΠΡΟΜΑΧΟΙ υπέβαλε ο Μάκης Δεμίρης, επικαλούμενος προσωπικούς λόγους.

Το Δ. Σ. του Αθλητικού Συλλόγου "ΟΙ ΠΡΟΜΑΧΟΙ" ευχαριστεί τον προπονητή Μάκη Δεμίρη για την άψογη συνεργασία που είχαν και του εύχεται καλή συνέχεια στην πορεία του.

Διαβάστε Περισσότερα

Να ορίσουμε εμείς -όσο είναι εφικτό- τον εαυτό μας και κατ' επέκταση την ζωή μας.

Να ορίσουμε εμείς -όσο είναι εφικτό- τον εαυτό μας και κατ' επέκταση την ζωή μας.

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα (www.xidaras.gr)  

                                                             

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

''Τα τείχη'', Κ.Π Καβάφης

O ποιητής τα λέει πολύ σωστά. Ανεπαισθήτως... Κι όμως, για να μην βρεθούμε κάποια στιγμή της ζωής μας κλεισμένοι μέσα σε τείχη, μπορούμε να αναλάβουμε την πρωτοβουλία, μπορούμε να αναλάβουμε την ευθύνη που μας αναλογεί. Μια ευθύνη που σημαίνει δυνατότητα κι όχι ψυχαναγκασμό (θέλω και όχι πρέπει), τη δυνατότητα να ορίσουμε εμείς -όσο είναι εφικτό- τον εαυτό μας και κατ' επέκταση την ζωή μας. Πως γίνεται αυτό; Παρακάτω παρουσιάζουμε μια σύντομη αναφορά σε εφτά σημεία, εφτά “βήματα” προς μια κατεύθυνση αυτοβελτίωσης.

1.      Η επιθυμία για έλεγχο στα πάντα γύρω μας πολλές φορές καταλήγει να είναι μια θηλιά γύρω από το λαιμό μας. Χρειάζεται εμπιστοσύνη για να επιτρέψουμε στους άλλους να είναι ο εαυτός τους- το ίδιο μπορούμε και για εμάς τους ίδιους...

2.      Η επιθυμία μας για κριτική, η οποία συνδέεται με τον έλεγχο, μας κρατά σε μία εγρήγορση και μία ένταση στις σχέσεις με τους γύρω μας. Κρίνουμε τους πάντες και τα πάντα προκειμένου να τους ελέγχουμε...

3.      Στον αντίποδα βρίσκονται όσοι παραιτούνται εντελώς της ευθύνης να έχουν άποψη (ή αν έχουν να την εκφράσουν) και έτσι ζουν μια ζωή που ορίζεται από τις επιθυμίες, τις απόψεις, τις ιδεολογίες (ή ιδεοληψίες) ακόμα και τις προσταγές των άλλων...

4.      Αντισταθείτε στην επιθυμία να έχετε πάντα δίκιο, να νομίζετε πως μόνο εσείς είσαστε σωστοί, εντάξει, δίκαιοι, ώριμοι, έξυπνοι, συνεπείς κλπ. Κλπ. Το μόνο που καταφέρνουμε έτσι είναι να συσσωρεύουμε ευθύνες και βάρη, μέχρι που μια στιγμή... απλώς “καταρρέουμε”!

5.      Αντισταθείτε στην αυτολύπηση, την ιδέα πως δεν αξίζετε τίποτα, για τίποτα δεν είστε ικανοί, μόνο οι άλλοι αξίζουν και μόνο εκείνους αξίζει να θαυμάζουμε. Εξάλλου μεταξύ άκρατου εγωισμού και αυτολύπησης υπάρχει ένα μεγάλο φάσμα αξιοπρεπούς διαβίωσης!

6.      Αντισταθείτε στις επιταγές του lifestyle. Οι επιταγές αυτές ξεχρεώνονται με υποταγή... Ένας αγώνας γεμάτος αγωνία για το καλύτερο, το μεγαλύτερο, το ακριβότερο. Ένας αγώνας να εντυπωσιάσουμε τον διπλανό μας, να δείξουμε καλύτεροι, πιο ικανοί... Το τίμημα είναι η αποξένωση και η ψυχική κόπωση προκειμένου να πετύχουμε τον (ανούσιο!) σκοπό μας.

7.      Τέλος, σε αντίθεση με όσα έχετε την ευκαιρία να αντισταθείτε, ας αναφερθούμε στην αξία της αλλαγής: Αλλάζω σημαίνει επιτρέπω, αφήνομαι, εμπιστεύομαι, δοκιμάζω, χαλαρώνω... Αλλάζω σημαίνει η εμπειρία του νέου, η περιπέτεια της εξέλιξης, το ταξίδι στο άγνωστο, στο “παραπέρα”.

Για να το πούμε αντίστροφα: Μην αντιστέκεστε στην αλλαγή! Εμπιστευτείτε εαυτόν και αλλήλους, το ένστικτο σας, τα σημάδια της φύσης... Ακολουθήστε την καρδιά σας, όχι την καρδιά της τηλεόρασης!

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι  Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπευτής στην Αθήνα, πτυχιούχος Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος. τ. συνεργ. στο Ευγενίδειο Νοσοκομείο Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

Διαβάστε Περισσότερα

Η αλλαγή στην ‘’προβληματική’’ συμπεριφορά των παιδιών θα έρθει μέσα από το σπίτι

Η αλλαγή στην ‘’προβληματική’’ συμπεριφορά των παιδιών θα έρθει μέσα από το σπίτι

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας (paidi-efivos.gr)  

Στις συνεδρίες συμβουλευτικής γονέων συναντώ γονείς που μου εξηγούν το «πρόβλημα» που έχουν με το παιδί τους και μου ζητάνε να τους βοηθήσω. Η βοήθεια που μου ζητάνε συνήθως την αντιλαμβάνονται ως παρέμβαση στο ίδιο το παιδί, προκειμένου αυτό να καταλάβει ότι δεν φέρεται σωστά (ή όπως επιθυμούν οι γονείς) και να αλλάξει την συμπεριφορά του. Π.χ. ένα παιδί που είναι επιθετικό με τους φίλους του, ή αδιάφορο με τα μαθήματα του ή με την τακτοποίηση του δωματίου του, ή ένα παιδί που δεν υπακούει στις εντολές των γονιών του κλπ.

Το σημαντικό είναι πως οι γονείς αντιλαμβάνονται πως ίσως κάτι δεν πάει καλά με το παιδί τους και από τη στιγμή που τους απασχολεί αυτό, πολύ καλά κάνουν και ασχολούνται και ζητάνε βοήθεια. Το θέμα είναι όμως πως την βοήθεια την χρειάζονται εκείνοι και όχι το παιδί τους.  

Και τι εννοώ με αυτό;

Ότι για να αλλάξει η συμπεριφορά ενός παιδιού, πρέπει πρώτα να αλλάξει η ιδιοσυγκρασία στους ίδιους τους γονείς. Ο ψυχολόγος, μόνος του χωρίς την συμπαράσταση των γονιών δεν θα καταφέρει επαρκώς να βοηθήσει ένα παιδί να αλλάξει ή να βελτιωθεί. Όταν το παιδί ξαναγυρίσει στο καθημερινό και οικείο του περιβάλλον, δηλαδή στο σπίτι, και βιώσει τις ίδιες συνθήκες και καταστάσεις, τότε το «πρόβλημα» θα ξαναεμφανιστεί. Γιατί συνήθως η αντίδραση του παιδιού είναι ένα σύμπτωμα του «προβλήματος», η αιτία φαίνεται να βρίσκεται στην λειτουργία της οικογένειας. Την λειτουργία της οικογένειας,  αναπόφευκτα την διαχειρίζονται οι γονείς, άρα οι γονείς χρειάζεται να εντοπίσουν που είναι το πρόβλημα και πως το σύστημα δυσλειτουργεί και πρέπει να το αλλάξουν... τα παιδιά έπονται. Τότε, παρατηρούμε πως  η παρέμβαση του ψυχολόγου είναι πιο εύκολη και πιο σύντομη.

Είναι ωφέλιμο, να κατανοήσουν οι γονείς πως όταν καταφέρουν την εύρυθμη ροή της οικογένειας, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες τους, κατανοώντας πότε υπάρχει κάποιο πρόβλημα και που, τότε όλα είναι πιο απλά. Και οι γονείς είναι ήρεμοι και τα παιδιά αισθάνονται ασφαλή.

Τέλος, θα ήθελα να τονίσω πως ο ψυχολόγος μπορεί να βοηθήσει τους γονείς να ξαναβρούν την δική τους «χαμένη» αξία, δύναμη και εμπιστοσύνη τόσο στον ίδιο τους τον εαυτό όσο και στην σχέση μεταξύ του ζευγαριού αλλά και με το παιδί τους.

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος στο Περιστέρι, τ.συνεργ. στο Νοσοκομείο Παίδων “Αγία Σοφία”, μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Εφηβικής Ιατρικής και του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Ψυχοθεραπείας. Απόφοιτος Ε.Κ.Π.Α, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

Διαβάστε Περισσότερα

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΟΓ "Η ΠΕΛΛΑ"

Ο  Eκπολιτιστικός   Όμιλος   Γιαννιτσών   "Η Πέλλα" ανακοινώνει τη δημιουργία θεατρικού τμήματος

(παιδικό, εφηβικό, ενηλίκων) με σκοπό τη θεατρική αγωγή και την παρουσίαση παραστάσεων.

Τα τμήματα θα ξεκινήσουν εν ευθέτω χρόνω αφού ολοκληρωθούν οι εγγραφές των μελών.

 Υπεύθυνη του τμήματος θα είναι η κυρία Γιώτα Φλήρη.

Πληροφορίες Γιώργος Δόντσιος (πρόεδρος)  τηλ. 6936584111,

στον Ομίλο Πλατεία 14ης Σεπτεμβρίου τις ώρες λειτουργίας του

(Δευ 7-10:30, Τρ 5:30-9, Τετ 7-9, Παρ 6-10:30)

www.eogpella.gr   και  e-mail eogpella@gmail.com

Διαβάστε Περισσότερα

Οι κυκλόστομοι και ο V. D. Vladykov - Γράφει ο Π. Σ. Οικονομίδης

 

Διαβάστε Περισσότερα

Τοποθέτηση φωτιστικών ιστών και σωμάτων ύψους 39.516,62 € σε τοπικές κοινότητες του Δήμου Αλμωπίας

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΦΩΤΙΣΤΙΚΩΝ ΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΩΝ LED ΥΨΟΥΣ 39.516 ,62 €

Μετά από πολλά χρόνια αξιοποιούνται χρήματα για την τοποθέτηση φωτιστικών ιστών και σωμάτων ύψους 39.516,62 € από τα οποία τα 31.550,63 € είναι από τον ΛΑΓΗΕ και τα 7.965,99 € από το Τεχνικό Πρόγραμμα του 2018. Αιτήσεις πολιτών για ηλεκτροφωτισμό χρόνια δεν ικανοποιούνταν και δόθηκε λύση, βελτιώνοντας την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής τους.

Τ.Κ Βορεινού 9 Ιστοί και 10 Φ.Σ. 10.758€

ΤΚ Γαρεφείου 7 Ιστοί και 14 Φ.Σ.8.440.€

ΤΚ Φούστανης 1 Ιστός και 2 ΦΣ 1205 €

ΤΚ Αψάλου 2 Ιστοί και 2 ΦΣ 2.314,84€ ΤΚ Ξιφιανής 2 Ιστοί και 2 ΦΣ 2.314,84 € ΤΚ Προδρόμου 1 ΦΣ 48,36 €

ΤΚ Πιπεριάς 1 Ιστός και 3 ΦΣ 1254,14 €

ΤΚ Τσακώνων 1 Ιστός και 6 ΦΣ 1399.2 €

ΤΚ Θεοδωρακίου 2 ΦΣ 96,72 €

Αριδαία - Υδραία 20 ΦΣ και 3 μετατοπίσεις 5840,13 €

Αετοχώρι 1 Ιστός και 1 ΦΣ 1157,42 €

Εξαπλάτανος 1 Ιστός και 1 ΦΣ 1157,4€

ΤΚ Λουτρακίου 2 Ιστοί και 2 ΦΣ 2314,8€

ΤΚ Προμάχων 1 Ιστός και 1 ΦΣ 1157,4 €

Σύντομα θα ικανοποιηθούν και άλλες αιτήσεις που θα κοστολογηθούν από τη ΔΕΔΗΕ.

Διαβάστε Περισσότερα

Σε πλήρη ετοιμότητα ο μηχανισμός πολιτικής προστασίας της Π.Ε. Πέλλας για τη χειμερινή περίοδο

Σε πλήρη ετοιμότητα ο μηχανισμός πολιτικής προστασίας της Π.Ε. Πέλλας για τη χειμερινή περίοδο

Αν. Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας Αθηνά Αθανασιάδου - Αηδονά: «Αν δεν σχεδιάσουμε το μέλλον, θα μας κυνηγήσει το παρελθόν»

Με τη συμμετοχή εκπροσώπων όλων των φορέων του τοπικού και περιφερειακού μηχανισμού πολιτικής προστασίας πραγματοποιήθηκε η χειμερινή, τακτική συνεδρίαση του Συντονιστικού Οργάνου Πολιτικής Προστασίας της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας. Την συζήτηση συντόνισε η Αν. Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κα. Αθηνά Αθανασιάδου - Αηδονά η οποία, επίσης, παρουσίασε μία σύντομη εισήγηση για την υφιστάμενη κατάσταση και τους στόχους του επιχειρησιακού σχεδιασμού πολιτικής προστασίας, ενόψει της χειμερινής περιόδου.

Η ατζέντα της συνάντησης περιλάμβανε δύο κύριες θεματικές. Τον απολογισμό της τελευταίας θερινής περιόδου και την παρουσίαση του επιχειρησιακού σχεδιασμού των φορέων για την αντιμετώπιση χιονοπτώσεων και πλημμυρών. Ακόμη, πραγματοποιήθηκε μία εμπεριστατωμένη παρουσίαση του Επιχειρησιακού Σχεδιασμού Πολιτικής Προστασίας, με τη συμβολή Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών του οικείου Τμήματος Πολιτικής Προστασίας της Π.Ε. Πέλλας, από τον Γεωλόγο Μηχανικό κ. Σίφη Παπαδόπουλο. Το συγκεκριμένο σύστημα είναι υπό ανάπτυξη και περιλαμβάνει εκτεταμένα γεωγραφικά, οικολογικά και κοινωνικά δεδομένα τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη λήψη αποφάσεων σε περιπτώσεις διαχείρισης κρίσης. Στόχος είναι οι συμμετέχοντες στη διαχείριση εκτάκτων αναγκών, να μπορούν να έχουν μία εποπτική εικόνα για τις συνθήκες και τις εναλλακτικές δυνατότητες αντιμετώπισης, με στοιχεία που θα μπορούν να είναι άμεσα διαθέσιμα σ’ αυτούς ακόμη και μέσω συσκευών κινητής τηλεφωνίας.

Όπως ανέφερε η κα. Αηδονά, ο απολογισμός της θερινής περιόδου ήταν θετικός, με σχετικά λίγα περιστατικά δασικών πυρκαγιών τα οποία αντιμετωπίστηκαν άμεσα. Σημαντικό ρόλο σ’ αυτό φαίνεται να διαδραμάτισε η συνεργασία όλων των φορέων, με κοινές δράσεις καθαρισμού οδών και οικοπέδων, βελτίωσης της πρόσβασης σε επιλεγμένες περιοχές, πραγματοποίησης μεικτών περιπολιών, καθώς και ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών. Ευνοϊκά είναι τα στοιχεία και για την ετοιμότητα αντιμετώπισης χιονοπτώσεων. Η κα. Αν. Αντιπεριφερειάρχης τόνισε ότι φέτος, πολύ ενωρίτερα από άλλες χρονιές, υπάρχει πλήρης ετοιμότητα, με ανάδοχο εργολάβο αποχιονισμού και επαρκή ποσότητα άλατος στις αποθήκες της Π.Ε. Πέλλας.

Ακολούθησαν οι τοποθετήσεις της Πυροσβεστικής υπηρεσίας, του Στρατού, της Αστυνομίας, των Δήμων, των Δασικών υπηρεσιών, της Αυτοτελούς Διεύθυνσης Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης, του ΔΕΔΗΕ καθώς και των εθελοντικών οργανώσεων. Οι συμμετέχοντες παρουσίασαν τα πραγματικά στοιχεία του επιχειρησιακού τους σχεδιασμού, ενώ δεν παρέλειψαν να αναφερθούν και στα προβλήματα και ελλείψεις που αντιμετωπίζουν και δυσκολεύουν το έργο τους (ανθρώπινο δυναμικό, εξοπλισμός, γραφειοκρατία, κ.ά.).

Γενικό συμπέρασμα από την σύσκεψη είναι ότι ο τοπικός και περιφερειακός μηχανισμός πολιτικής προστασίας βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο επιχειρησιακής ετοιμότητας, ενόψει της χειμερινής περιόδου. Η συνεργασία και αλληλοσυμπλήρωση των φορέων είναι σημαντική για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς του. 

Διαβάστε Περισσότερα

Ανάρτηση Καταστάσεων 2ης Πληρωμής ( μετά ενστάσεων ) του έτους 2014 για την Δράση 1.1 Βιολογική Γεωργία

Ανάρτηση Καταστάσεων 2ης Πληρωμής ( μετά ενστάσεων ) του έτους 2014 για την Δράση 1.1 Βιολογική Γεωργία  του Μέτρου 11 του ΠΑΑ 2014-2020 Ανειλημμένες Υποχρεώσεις του Μέτρου 214 του ΠΑΑ 2007-2013

Ανακοινώνεται ότι σήμερα Παρασκευή 30-11-2018 αναρτήθηκε στον χώρο ανακοινώσεων της Δ/νσης Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Π.Ε. Πέλλας (2ος όροφος , Διοικητήριο , 'Εδεσσα) Κατάσταση 2ης  Πληρωμής των δικαιούχων της Δράσης 1.1 Βιολογική Γεωργία για το έτος εφαρμογής 2014.

Για οποιαδήποτε πληροφορία οι δικαιούχοι και ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται   στο Τμήμα Φυτικής , Ζωικής Παραγωγής & Αλιείας Έδεσσας στην Δ/νση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής ( Διοικητήριο, Έδεσσα, 2ος όροφος , γραφείο 211, τηλ. 2381351217)

                                                                                                                        Ο Δ/ΝΤΗΣ

                                               

                                                                                                            ΤΡΥΦΩΝ ΤΣΑΝΤΑΚΗΣ

Διαβάστε Περισσότερα

Χριστουγεννιάτικο Bazaar από τον Σύλλογο Νεφροπαθών Πέλλας

Διαβάστε Περισσότερα

"Σώνουν οι μάρτυρες! " . Ί. Δραγούμης, Μαρτύρων και ηρώων αίμα

ΣΩΝΟΥΝ ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ!

Ἕνα πρωῒ σηκώθηκε ὁ Άλέξης μὲ τὴν ἐπιθυμία νὰ διαβάση Πλάτωνα. Πῆρε τὴν παλιὰ μεγάλη στερεότυπη ἔκδοση ποῦ εἶχε καὶ τὴν ἄνοιξε στὸ «Συμπόσιο». Μόλις ὅμως ἄρχιζε νὰ διαβάζη, τοῦ πέρασε ἀπὸ τὸ νοῦ πῶς σ' ἕνα χωριὸ τοῦ κάμπου εἶχαν σφάξει δυὸ μέρες πρὶν οἱ Βούλγαροι ἕναν ἀντρειωμένο προεστό, κ' ἔπρεπε νὰ μπῆ στὴ θέση του κάποιος καλός, ποῦ ν' ἀντιστέκεται καὶ αὐτὸς στοὺς Βουλγάρους. Χωρὶς δισταγμὸ ἄφησε τὸν Πλάτωνα καὶ βγῆκε νὰ τελειώση αὐτὴ τὴ δουλειά.

Τοῦ Προφήτη Ἠλία ἦταν ἡ μέρα ποῦ εἶχε ὁρίσει τὸ κομιτάτο γιὰ τὸ σηκωμό. Οἱ Βουλγάρες δασκάλισσες τοῦ Περλεπὲ ἔρραψαν μιὰ σημαία καὶ κέντησαν ἐπάνω μὲ χρυσὰ γράμματα τὰ ὀνόματα ἕνδεκα πολιτειῶν τῆς Μακεδονίας ποῦ σκόπευαν νά τὶς πάρουν οἱ Βούλγαροι.

Τὴ νύχτα ἔφεγγαν μεγάλες φωτιὲς γύρω στὸ Μοναστῆρι καὶ σ' ὅλο τὸν κάμπο, καὶ ἀχολογοῦσαν βρόντοι τουφεκιῶν καὶ ἄλλες ταραχές. Τὸ ἄλλο πρωῒ βρέθηκαν στὴν περιφέρεια ἐκείνη πολλὰ τηλεγραφικὰ σύρματα κομένα, παλούκια γκρεμισμένα, γεφύρια τοῦ σιδηροδρόμου καὶ σίδερα βλαμένα ἀπὸ δυναμίτη, καὶ σπίτια, πύργοι, μύλοι καὶ χάνια Τούρκων καὶ Ἑλλήνων καμένα καὶ πεσμένα. Θημωνιὲς ἀκόμη κάπνιζαν τὸ πρωῒ κάτω στὸν κάμπο. Ἀγωγιάτες ποῦ ἔρχουνταν ἀπὸ τὸν Περλεπὲ ἔλεγαν πῶς οἱ Βούλγαροι μπῆκαν στὸ Κρούσοβο καὶ οἱ στρατιῶτες ποῦ ἦταν μέσα ἔφυγαν. Ἄλλοι Βούλγαροι πέρασαν νύχτα ἀπὸ τὴ Ῥέσνα, καὶ μὲ τὶς ἄγριες φωνές τους, ῥίχνοντας καὶ δυναμίτες, τρόμαξαν τὸ στρατὸ καὶ τοὺς κατοίκους. Σὲ χωριὰ μπῆκαν ἄλλοι καὶ ἀνάγκασαν τοὺς χωριανοὺς νὰ τοὺς ἀκολουθήσουν μὲ τὰ γυναικόπαιδα. Σ' ἄλλα χωριὰ ἔσφαξαν ἀνθρώπους γιατὶ τοὺς ἦταν ἐμπόδιο στὰ σχέδιά τους. Ἔτρεχαν ἄνω καὶ κάτω συμμορίες καὶ παραζάλιζαν τοὺς Τούρκους.

Ἐξὸν ἀπὸ τὰ ἔθνη τοῦ Αἵμου, καὶ οἱ Εὐρωπαῖοι χώνονται στὴ Μακεδονία. Σὲ ξένη ἀχυρώνα τί θέλουν πάλε τοῦτοι; Πειράζει κάθε Μακεδόνα μορφωμένον ἡ ἰδέα πῶς διαφορετικὰ ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες φαντάζονται τὴ Μακεδονία οἱ ξένοι. Ζηλεύουν οἱ Μακεδόνες τὴν πατρίδα τους καὶ δὲν τοὺς ἀρέσει νὰ πέφτουν ξένων ματιὲς ἐπάνω της. Περηφανεύονται γιὰ τὴν πατρίδα τους καί, ἐπειδὴ φοβοῦνται μὴν τὴν κακολογήση κανείς, δὲν παραδέχονται νὰ ἀκουσθῆ γι' αὐτὴν ὁμιλία ἀπὸ ξένου στόμα βγαλμένη.

Οἱ ξένοι ὡς τόσο ἔχουν βαλμένους προξένους στὴ Μακεδονία· οἱ Ίταλοί, γιὰ νὰ χωθοῦν εὐκολώτερα στὴν Ἤπειρο καὶ στὴν Άλβανία, οἱ Γάλλοι, γιὰ νὰ φυλάξουν τὰ ἀπομεινάρια μιᾶς παλιᾶς ἐπιρροῆς καὶ γιὰ νὰ προστατεύουν τὴν παπικὴ προπαγάντα ποῦ τὴν κυνηγοῦν μεσ' στὴ Γαλλία, οἱ Ἄγγλοι, γιὰ νὰ ἐπιβλέπουν Ῥώσσους καὶ Αὐστριακοὺς καὶ νὰ προστατεύουν προτεσταντικὲς ἀμερικανο−ἀγγλικὲς βιβλικὲς ἑταιρίες, οἱ Αὐστριακοί, γιὰ τὰ γερμανο− ἑβραϊκὰ συμφέροντα, γιὰ τὴν Άλβανία, γιὰ τὸ φέλιασμα τῶν λαῶν μὲ κοσμοπολίτικο βοτάνι ὡς ποῦ νὰ ἰσοπεδωθοῦν ὁλότελα, καὶ τέλος γιὰ τὸ δικό τους τὸ ξάπλωμα σὲ τόπους ποῦ δὲν εἶνε δικοί τους, καὶ οἱ Ῥώσσοι, γιὰ νὰ καταφέρουν τὴν Μίαν Ἁγίαν καὶ Πανσλαυϊκὴν Ὀρθοδοξίαν. Γιὰ σκοποὺς ἀντίθετους οἱ Αὐστριακοὶ μὲ τοὺς Ῥώσσους ἔχουν τρυφερώτατη λυκοφιλία καὶ κεῖνον τὸν καιρὸ ποῦ νύχτα μέρα προσπαθοῦσαν τάχα νὰ μεταρρυθμίσουν τὴ Μακεδονία − γιὰ τo καλὸ βέβαια τῆς Τουρκίας − ἔβαζαν ξεχωριστὰ καὶ οἱ δυὸ φυτίλια στοὺς Βουλγάρους. Οἱ Τούρκοι ἦταν καταγαναχτισμένοι μὲ τοὺς δυὸ καλούς των φίλους, ποῦ ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ τοὺς μπαλόνουν καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη τοὺς σκάβουν τὸ λάκκο. Ποιὸς σπρώχνει ἀδιάκοπα ἢ ἀφίνει τοὺς Βουλγάρους, ἔλεγαν, νὰ ῥίχνουν δυναμίτες στὴ Θεσσαλονίκη, νὰ σφάζουν κόσμο, καὶ νὰ ἀναστατόνουν τὸν τόπο; Ποιὸς γυρεύει ἀπὸ τὸ Σουλτάνο ἀμνηστίες γιὰ τοὺς Βουλγάρους;

Ὅμως παντοῦ, μπροστὰ στὸν κάθε ξένο, σ' ὅλους ἀντίκρυ, ξεμυτίζουν Ἕλληνες. Ἕλληνες στοὺς Γερμανο− Ἑβραίους, Ἕλληνες στοὺς Ῥώσσους καὶ Αὐστριακούς, Ἕλληνες στοὺς Παπιστάνους καὶ στοὺς Προτεστάντες, Ἕλληνες στοὺς Ίταλούς, Ἕλληνες καὶ στοὺς Βουλγάρους. Ἕλληνες στὴ μυτη ὅλων, πῶς νὰ μὴν τοὺς σιχαθοῦν; Πόσοι Μακεδόνες παρηγορήθηκαν γιὰ τὸν κατατρεγμό ποῦ ἀπ' ὅλους παθαίνουν, μὲ τὴν ἰδέα τούτη, πῶς· «Πρέπει νὰ εἶνε μεγάλο τὸ γένος τῶν Ἑλλήνων, ἀφοῦ τὸ κατατρέχουν ὅλοι». Φτωχὴ παρηγοριά, μὰ διώχνει, τὴν παγωμένη τὴν ἀπελπισία! Εὐλογημένη παρηγοριὰ ποῦ δυναμόνει ὅσους εἶνε ἀδύνατοι!

Οἱ Τούρκοι ἦταν θυμωμένοι μὲ τὸ Ῥῶσσο πρόξενο ποῦ φανερὰ παραστέκουνταν στοὺς Βουλγάρους καὶ τοὺς συμβούλευε· ἦταν καὶ πειραγμένοι ποῦ δὲν τοὺς φέρνουνταν καλά, αὐτούς.

Δυὸ μῆνες πρὶν εἶχε χτυπήσει ἕναν Ἀρβανίτη χωροφύλακα ποῦ δὲν τὸν ἐχαιρέτησε ὅταν περνοῦσε. Οἱ Άρβανίτες ἀπὸ τότε γύρευαν ἐκδίκηση. Μετὰ τοῦ Προφήτη Ήλία οἱ Άρβανίτες ἐρεθίσθηκαν ἄκομα περισσότερο. Κατεβαίνοντας μιὰ μέρα μὲ τ' ἁμάξι ἀπὸ τὸ Μπούκοβο στὸ Μοναστῆρι, πέρασε ἀπὸ ἕνα φυλακεῖο, καὶ οἱ Ἀρβανίτες δὲν τὸν ἐχαιρέτησαν· κατέβηκε ὁρμητικὰ καὶ πῆγε νὰ ἁρπάξη ἀπὸ τὸ λαιμὸ ἕναν ἀπ' αὐτούς, ἀλλὰ κείνη τὴ στιγμὴ δυὸ βόλια τὸν πῆραν κ' ἔπεσε κατὰ γῆς νεκρός. Τὰ ἄλογα τρόμαξαν, πῆραν δρόμο καὶ χύμιξαν τρελλὰ μεσ' στὸ Μοναστῆρι. Οἱ χριστιανοὶ ἀναστατώθηκαν· τρομάρα τοὺς πῆρε· ἔτρεξαν, κλείσθηκαν στὰ σπίτια τους φοβούμενοι καμμιὰ σφαγή. Ἀλλὰ οἱ Τούρκοι προφυλάχθηκαν.

Τὴν ἡμερα ἐκείνη ἦταν ζεστὴ πύρινη καὶ βαρὺ συννεφόκαμα ποῦ δὲν ξέσπασε σὲ καμμιὰ βροχὴ δυνατὴ νὰ μυρίση ἡ διψασμένη γῆς. Ὁ Ἀλέξης ἔκαιε ὅλος ἀπὸ ζωὴ· ὅσα ἐνοιωθε ὅλη τὴν ἡμέρα ποῦ εἶχε περάσει, ἦτανε σὰν ὅλο τὸν πόνο τοῦ κόσμου βαθειά, σκληρὰ καὶ ἄδροσα− ὅμως ἦταν ἥσυχος, σὰ νὰ μὴν πονοῦσε, γιατὶ ἔβλεπε πῶς ἔτσι ἔπρεπε νὰ εἶνε ἡ ζωή. Σχεδὸν ντρέπουνταν ποῦ δὲν μποροῦσε νὰ ἀπελπισθῆ καὶ νὰ νοιώση περισσότερα, κείνη τὴν ἡμέρα ποῦ σκότωναν, ἔκαιαν καὶ ῥήμαζαν γύρω του, καὶ ἡ ζωὴ τῶν ἄλλων ἔτριζε βαρειὰ σὰν τὰ τριξίματα τῶν φορτωμένων ἀραμπάδων. Μὰ δὲν μποροῦσε περισότερα νὰ νοιώση καὶ ἡ γνώση αὐτὴ τῆς ἀδυναμίας του−ἐπειδὴ ἦταν γνώση−τὸν εὐχαριστοῦσε, καὶ σὰ νὰ χαίρουνταν ποῦ ἔβλεπε πῶς ἡ ζωὴ ἔπρεπε νὰ εἶνε ὅπως εἶνε, καί πῶς δὲν ἄξιζε γιὰ περισπότερον πόνο, ἀφοῦ εἶνε ζωὴ δική μας. Ἔνοιωθε τὴ ζωὴ τῶν ζωντανῶν πραγμάτων καὶ ὅλων τῶν καιρῶν, καὶ τοῦ φαίνουνταν σὰν κάτι ποῦ θὰ περνοῦσε, ὅλο· συνταράζουνταν μόνο τὸ κορμί του ἀπὸ τὴν αἴσθηση αὐτή, καὶ κάποτε ἔτρεμε καὶ ἀνατρίχιαζε ἀπὸ ἡδονή. Περνοῦσε ζεστὴ μέσα του, ὅλη, μεγάλη, πυρωμένη σὰν τὴ θέρμη ποῦ τὸν ἔκαιε, ἡ ζωὴ τῶν ὄντων.

Ὡς τὴ νύχτα ἔκαιε τὸ κορμί του, καὶ τότε βγῆκε ἔξω ναὔρη δροσιά· ἦταν φεγγάρι πολὺ χυμένο στὸν οὐρανό· στοὺς δρόμους οὔτε ψυχὴ· οὔτε φῶς στὰ σπίτια· ἀδειανὴ πολιτεία· μόνο τὰ σκυλιὰ ἀνασηκόνουνταν κάποτε λίγο ἀπὸ τὸν ἐλαφρὺ τὸν ὕπνο, καὶ γαύγιζαν ὡς ποῦ νὰ περάση ὁ ἄνθρωπος. Καὶ ἀνατρίχιασε μόνος του μέσα στὴν πεθαμένη πολιτεία.

Ὁ Άλέξης λυπήθηκε ποῦ δὲν τοῦ ἄφησαν καιρὸ οἱ Βούλγαροι νὰ ἑτοιμάση τὰ ἑλληνικὰ χωριὰ, εἶχε ὅμως καὶ κάποια κρυφὴ χαρά ποῦ δὲν ἦταν πιὰ ὑποχρεωμένος νὰ τυραννιέται γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῶν χωριῶν, ἀφοῦ ὅλα πιὰ βρίσκουνταν στὰ χέρια τῶν Βουλγάρων, καὶ τέλος πάντων αὐτὸς δὲν ἦταν ὑπεύθυνος γιὰ τὴ φριχτὴ αὐτή κατάσταση. Ἕνα μόνο πρᾶγμα ἦταν στὸ χέρι του καὶ τὸ ἔκαμε· ἐπειδὴ οἱ Βούλγαροι διαλάλησαν ἀμέσως στὴν Εὐρώπη πῶς ἡ ἀνακατωσιές τους αὐτὲς ἦταν σηκωμὸς τῶν Μακεδόνων ἐναντίον τῆς Τουρκιᾶς, συνεννοήθηκε μὲ τὶς κοινότητες ὅπου εἶχαν ἐμπιστεμένους ἀνθρώπους καὶ ἔστειλαν διαμαρτυρίες σὲ ξένες καὶ σ' ἑλληνικὲς ἐφημερίδες· καὶ πολλὲς δημοσιεύθηκαν τότε, καὶ τοὺς δυὸ μῆνες ὕστερα. Ἅμα ὅμως οἱ Βούλγαροι μπῆκαν στὸ Κρούσοβο, ὁ Άλέξης ἀγανάχτησε καὶ ἀναθεμάτισε κείνους ποῦ διευθύνουν τάχα τὸ ἔθνος· δὲν εἶχε πιὰ τίποτε νὰ κάμη· ἔστειλε μόνο ἕνα ἀπελπισμένο καὶ λυσσασμένο ἄρθρο σὲ μιὰν ἑλληνικὴ ἐφημερίδα ποῦ δὲν τὸ δημοσίεψε ἐπειδὴ ἦταν ὑπερβολικό, ὅπως πολὺ φιλικὰ τοῦ ἔγραψε ὁ διευθυντὴς τοῦ φύλλου. Λίγες μέρες ἔπειτα τὸ Κρούσοβο ἔγινε στάχτη ἀπὸ τοὺς Τούρκους, καὶ πῆγαν πολλοὶ μάρτυρες. Τότε ξύπνησαν οἱ Ἕλληνες καὶ συνταράχθηκε ὁ Ἑλληνισμὸς ὅλος, ἔγιναν γιὰ τοὺς σφαγμένους μνημόσυνα στὴν Ἑλλάδα, καὶ βγῆκαν ἐπιτροπὲς γιὰ νὰ μαζέψουν συνδρομὲς γιὰ κείνους ποῦ καταστράφηκαν.

Γιὰ νὰ ἐγκαρδιωθοῦν ἢ νὰ φωτισθοῦν τὰ χωριὰ ἔνοιωσε ὁ Άλέξης πῶς ἔπρεπε νὰ τὰ γυρίση κάποιος, ἕνα ἕνα, ἢ τοὐλάχιστο τὰ μεγαλήτερα, καὶ νὰ μιλήση στοὺς χωριάτες. Κανενὸς παπᾶ ἢ δεσπότη δὲν τοῦ ἦλθε στὸ νοῦ νὰ τὸ κάμη καὶ τὸ ἀποφάσισε αὐτὸς ἂν καὶ ἄγνωστος στὰ περισσότερα μέρη. Πῆρε τὸ σιδηρόδρομο γιὰ τὸ Σοροβίτσοβο.

Στὸ δρόμο ἔβλεπε λιγωστοὺς χωριάτες στὸν κατάξερο τὸν κάμπο· οἱ θημωνιὲς ἦταν σκόρπιες· πίσω ἀπὸ ἕνα χωριουδάκι ἔβγαινε καπνὸς χωραφιῶν ποῦ καίουνταν· κάποιος ταξιδιώτης μὲ τρόμο εἶπε πῶς οἱ Τοῦρκοι ἔκαψαν τὸ Μπούφι, τὴ Μπίτουσα καὶ τὸ Ῥάακοβο καὶ ἔσφαξαν πολλοὺς χωριάτες. Γύρισε καὶ κύτταξε κατὰ τὸ Ῥάκοβο ὁ Ἀλέξης καὶ εἶδε καπνό· σαρκαστικὰ καὶ ψυχρά, χωρὶς χαμόγελο, εἶπε·

− Ξέρουν ποῦ πρέπει νὰ χτυπήσουν οἱ Τοῦρκοι! Οἱ Βούλγαροι, καταβασανίζουν τὰ χωριά, καὶ αὐτοὶ τὰ καίουν· συμπληρόνουν περίφημα τὴ δουλειὰ τῶν Βουλγάρων! Ἡ διαβολεμένες οἱ συμμορίες εἶνε ἄπιαστες, δὲν ἔχουν μιὰ θέση· ἐνῶ τὰ χωριὰ εὔκολα τὰ βρίσκεις, πάντα στὴ θέση τους μένουν, λὲς καὶ σὲ προσμένουν. Γιατὶ νὰ βουρλίζεσαι νὰ τρέχης στὰ βουνά, ἐνῶ εἶνε μπροστά σου τόσα νὰ ῥημάξης;

Στὸ Σοροβίτσοβο εἶπαν τοῦ Άλέξη πῶς ὁ δρόμος τῆς Καστοριᾶς εἶνε κλειστός, οἱ Βούλγαροι ἔχουν πιασμένα τὰ βουνὰ καὶ τὰ στενὰ τῆς Κλεισούρας, οἱ στρατιῶτες ποῦ φύλαγαν ἐκεῖ φοβήθηκαν καὶ πῆραν δρόμο, μόνος ὁ Βαγγέλης μὲ τὰ λιγωστὰ παιδιά του ἀντιστάθηκε καὶ βάσταξε, μὰ ὅταν σώθηκαν τὰ φυσέκια του, ἔφυγε καὶ αὐτὸς κατὰ τὸ βουνό· καὶ τώρα μπαινοβγαίνουν ἐλεύθερα οἱ Βούλγαροι. Δυὸ φορὲς φοβέρισαν τὸ Μπλάτσι ἀλλὰ οἱ Μπλατσιώτες ἀποκρίθηκαν πῶς τοὺς καρτεροῦν καὶ ἂς κοπιάσουν. Ἄλλα χωριὰ ζήτησαν βοήθεια ἀπὸ τὸ στρατό, γιατὶ ὅπλα δὲν τοὺς ἄφιναν νὰ ἔχουν. Οἱ Τοῦρκοι δὲν ἤξευραν τί νὰ πρωτοκάμουν, ποῦ νὰ πρωτοπροφθάσουν, καὶ τὰ εἶχαν χάσει. Σ' ἕνα χωριὸ ποῦ ζητοῦσε στρατὸ γιὰ προφύλαξη, ἀποκρίθηκαν πῶς ἂν οἱ χωριανοὶ εἶνε πιστοὶ ὑπήκοοι τοῦ Σουλτάνου δὲ θὰ ὑπακούσουν στοὺς Βουλγάρους, ἂν ὅμως ὑπακούσουν στοὺς Βουλγάρους θὰ πῆ πῶς δὲν εἶνε πιστοὶ ὑπήκοοι τοῦ Σουλτάνου. Καὶ τὸ χωριὸ αὐτό, ἐπειδὴ δὲ θέλησε νὰ ὑπακούση στοὺς Βουλγάρους, ἔκαψαν πολλὰ σπίτια του οἱ Βούλγαροι καὶ σκότωσαν χωριανούς. Γυναῖκες χωριάτισες, ποῦ κατατρομαγμένες ἔφευγαν στὴν Καστοριά, ἔλεγαν πῶς στὸ χωριό τους οἱ Βούλγαροι μπῆκαν κ' ἔσφαξαν πέντε ἀπὸ τοὺς πρώτους, κ' ἔπειτα πρόσταξαν τοὺς ἄλλους χωριανούς, ὅσοι ἦταν αὐτοῦ, να τοὺς ἀκολουθήσουν στὸ βουνό. Οἱ χωριανοὶ ἀποκρίθηκαν πῶς ἂν βγοῦν στὸ βουνό, οἱ Τοῦρκοι θὰ κάψουν τὸ χωριό τους, καὶ θὰ σφάξουν τὰ γυναικόπαιδα· οἱ Βούλγροι εἶπαν πῶς αὐτὸ ἴσα ἴσα θέλουν καὶ αὐτοί, νὰ καοῦν τὰ χωριὰ καὶ νὰ σφαχθοῦν Ἕλληνες· τὸ θέλουν νὰ ἐκθέτουν τὰ χωριὰ στοὺς Τούρκους· ἔτσι καὶ καταστρέφεται μιὰ δύναμη ἑλληνικὴ καὶ βγαίνουν οἱ Βούλγαροι ἀθῶοι σὰν τὰ περιστέρια. Καὶ εἶπε κυνικὰ ὁ ἀρχηγός τους. «Μ' ἕνα σμπάρο δυὸ τρυγόνια· καὶ χωριὰ χάνονται ἑλληνικὰ καὶ τὰ φορτόνουμε στοὺς Τούρκους ὅλα. Μεῖς μὲ τὸ δικό σας αἷμα θὰ πάρουμε τὴ Μακεδονία».

Ὁ Ἀλέξης εἶπε·

−Καὶ βέβαια θὰ μᾶς τὴν πάρουν, ἀφοῦ τὸ μόνο ἑλληνικὸ αἷμα ποῦ χύνεται στὴ Μακεδονία εἶνε μαρτύρων αἷμα.

Στὴν Καστοριά, μὲ τὴν παρουσία του, ὁ Δεσπότης ἔσωσε τοὺς χριστιανοὺς ἀπὸ σφαγή. Οἱ Τοῦρκοι δὲν ξέρουν νὰ ξεχωρίζουν χριστιανὸ ἀπὸ χριστιανό, ἀφοῦ ὅλοι, ἔξω ἀπ' αὐτούς, εἶνε ἄπιστοι. «Ἄσπροι σκύλοι, μαῦροι σκύλοι, ὅλοι μιὰ γενιὰ εἶνε». Καὶ τὴν περίσταση ἐκείνη πολλοὶ πῆγαν Ἕλληνες καὶ πολλὲς κάηκαν ἀπὸ τοὺς Τούρκους ἑλληνικὲς ἐκκλησίες, ἐνῶ τὰ ἑλληνικὰ σχολεῖα τὰ ἔκαιαν οἱ Βούλγαροι· ἀλλὰ καὶ πολλὰ σπίτια, καὶ χωριὰ ὁλάκαιρα ἔγιναν στάχτη. Ἀνάμεσα σὲ δυὸ ἀρματωμένους λαούς, στοὺς Τούρκους καὶ στοὺς Βουλγάρους, οἱ Ἕλληνες, οἱ μόνοι ἄοπλοι, οἱ μόνοι ἀκέφαλοι, οἱ μόνοι ἀβοήθητοι, χάνουνταν κάθε μέρα καί, ἀπελπισμένοι ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, δὲν ἤξευραν πιὰ σὲ ποιὸν προστάτη νὰ γυρίσουν γιὰ νὰ προσκλαυθοῦν. Ὁ Ἀλέξης ὅπου πήγαινε τοὺς ἔλεγε, γιὰ νὰ τοὺς ἡσυχάση λίγο, πῶς ὁ Βασιλιᾶς γι' αὐτὸ γυρίζει στὴν Εὐρώπη γιὰ νὰ βρῆ προστάτες γιὰ τοὺς Μακεδόνες, καί πῶς ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς ὀργανόνεται γιὰ νὰ ἔλθη ἀργότερα νὰ τοὺς ἐλευθερώση ἀπὸ τὰ φοβερά τους βάσανα. Στὰ μεγάλα κέντρα ἔκανε, σύμφωνα μὲ τὸ σχέδιό του, ἐπιτροπὲς γιὰ τὴν ὑπεράσπιση. Ἀπάντησε ὅμως καὶ ἀνθρώπους μὲ ἀντιλογίες· ἕνας τοῦ εἶπε· «Τὰ πράματα εἶνε στὰ χέρια τῆς Εὐρώπης τώρα» ἄλλος τοῦ εἶπε «Δὲν εἶνε καιρὸς τώρα γιὰ δουλεία, εἶνε παρὰ πολὺ ἀργά». Καὶ τρίτος ὁ καλλίτερος εἶπε· «ΙΙερίμενε ἀκόμη ὡς ποῦ νὰ ἠσυχάσουν τὰ πράματα, καὶ τότε συλλογιζόμαστε». Ὁ Ἀλέξης σὲ τοῦτον ἀποκρίθηκε «Σωστὰ εἶνε τὰ λόγια σου, ἀλλὰ καλλίτερα ἔχω ν' ἀρχίσω τώρα καὶ νὰ κάμω τὰ μέτρια ἐκεῖνα ποῦ μπορῶ».

Πολλοὶ ὅμως ῥωτοῦσαν·

− Τί νὰ κάμουμε; Μᾶς σφάζουν.

Καὶ ὁ Άλέξης ἀποκρίνουνταν πάντα·

− Μᾶς φτάνουν πιὰ οἱ μάρτυρες· χρειάζονται τώρα ἥρωες. Γενῆτε ἥρωες!

Στὴ σημαία ἐκείνη τὴ βουλγάρικη, ποῦ τὴν εἶχαν κεντήσει ἡ Βουλγάρες καὶ τὴ σήκωσαν στὸ Περιστέρι οἱ Βούλγαροι, μεταξὺ στὰ ὀνόματα τῶν ἕνδεκα πολιτειῶν ἦταν καὶ τὸ ὄνομα τῆς Καστοριᾶς. Ἀπὸ τὸ Μπλάτσι λοιπὸν ὁ Άλέξης βιάστηκε νὰ πάγη ἐκεῖ μὲ τὸ σκοπὸ νὰ σήκωση, ἂν φανερωθοῦν οἱ Βούλγαροι, ὅλη τὴν Καστοριὰ στὸ πόδι καί, μὲ τὰ ὅπλα ὅσα θὰ βρίσκουνταν ἐκεῖ καὶ μὲ τὰ ξύλα καὶ μὲ τὶς πέτρες, νὰ ἀντισταθοῦν καὶ νὰ πεθάνουν καλλίτερα παρὰ ν' ἀφήσουν τοὺς Βουλγάρους νὰ μποῦν μέσα. Στὸ δρόμο συλλογίζουνταν αὐτὰ ὁ Άλέξης καὶ ἐνθουσιάζουνταν. Περνοῦσε ἀπὸ μέρη ποῦ τοῦ ἄρεζαν κατέβαινε ὤμορφες κακοτοπιὲς καὶ ὁ ἥλιος ἔκαιε.

−Μέσ' στὴν πατρίδα δὲν εἶμαι ἁπλὸς ταξιδευτής, γιατὶ ἡ στιγμὲς εἶνε πολύτιμες· μέσ' στὴν πατρίδα ταξιδεύω δουλευτής· μέσ' στὴν πατρίδα θυμοῦμαι περασμένα, τωρινὰ κ' ἐρχόμενα καὶ πρέπει νὰ εἶμαι δεσμὸς τῶν παλιῶν μὲ τὰ μελλούμενα.

Ἀφοῦ πέρασε ἀπὸ μερικὰ χωριά, ἔφθασε στὴν Καστοριά. Ἔμαθε πῶς καὶ ὁ στρατὸς ἐκεῖ συνάχθηκε γιὰ νὰ βγῆ ὅλως μαζωμένος νὰ χτυπήση τοὺς Βουλγάρους στὴν Κλεισούρα. Ὁ πασᾶς περίμενε καὶ ἄλλα τάγματα πολλά· εἶχε πάρει τοὺς Βουλγάρους γιὰ πολὺ τρομεροὺς πολεμιστές. Οἱ στρατιώτες, Ἀρβανιτάδες οἱ περισσότεροι καὶ Βαχαλλάδες, παραπονιοῦνταν γιὰ τὴν ἄργητα καί, περιπαίζοντας τοὺς ἀξιωματικούς, λαγοὺς τοὺς εἶχαν βγάλει. Ὁ πασᾶς ὡς τόσο μάζευε τάγματα καὶ ἄλλα τάγματα καὶ κάθε τόσο σήκονε τὸ τηλεσκόπιο καὶ κύτταζε τοὺς Βουλγάρους στὸ βουνὸ τῆς Κλεισούρας. Μιὰ μέρα εἶπε τὸν Δεσπότη πῶς εἶνε μιὰ εὐχὴ στὸ Κοράνι ποῦ, ἅμα τήν πῆ κανείς, ξορκίζει τὰ δαιμόνια καὶ τοὺς μεγαλήτερους ἐχθροὺς τοὺς συντρίβει. Ἔτσι κ' ἕνας γέρος Καστοριανός, τὴν ἡμέρα ποῦ μπῆκαν οἱ Βούλγαροι στὴν Κλεισούρα καὶ οἱ Τοῦρκοι ἄρχιζαν νὰ σφάζουν Ἕλληνες μέσ' στὴν Καστοριά, σταυροκοπήθηκε καὶ εἶπε· «Κύριε, ὅπλον κατὰ τοῦ διαβόλου τὸν σταυρὸν ἡμῖν δέδωκας». Μὰ τὰ ξόρκια καὶ οἱ σταυροὶ δὲν ἔδιωχναν τοὺς διαβολισμένους ἀπὸ τὴν Κλεισούρα, ὡς ποῦ ἕνα πρωῒ βγῆκε ὅλος ὁ στρατὸς μὲ κανόνια καὶ ἰππικὸ στὸ Μαύροβο καὶ ἀπὸ κεῖ πῆρε τὸν ἀνήφορο. Μόλις ἄρχισαν τὶς κανονιὲς οἱ Τοῦρκοι, οἱ Βούλγαροι ῥίχνοντας μερικὲς τουφεκιὲς σκόρπισαν στὸ βουνό, καὶ ὁ στρατὸς μπῆκε ἐλεύθερα στὴν Κλεισούρα.

Σφαγὴ δὲν ἔκαμαν οὐδὲ ῥήμαγμα, γιατὶ τέτοια διαταγὴ εἶχαν τούτη τὴ φορά. Τοῦ Κρουσόβου ἡ καταστροφὴ συντάραξε τὴν Εὐρώπη ἐναντίο τους, καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ξανακάμουν τὸ ἴδιο φταίξιμο τώρα γρήγορα.

Ὁ Άλέξης εἶδε πῶς ἦταν ἀνάγκη νὰ κατέβη μόνος του στὴν Ἑλλάδα γιὰ νὰ τοὺς παραστήση τὰ πράγματα καὶ προφορικά, μήπως τοὺς συγκίνηση. Στὰ χωριὰ οὔτε χρησίμευε πιά, οὔτε μποροῦσε νὰ γυρίση, ἀπὸ τὶς συμμορίες καὶ ἀπὸ τὸ στρατό. Καὶ ἀποφάσισε νὰ πάγη ἀπὸ τὴν Κοζάνη καὶ τὴ Βέρροια στὴ Θεσσαλονίκη.

ΙΙέρασε ἀντίκρυ στοὺς Δουπιάκους μὲ τὸ μονόξυλο, καὶ ἀπὸ κεῖ μὲ τ' ἄλογο πῆγε στὴ Χρούπιστα· δὲ σταμάτησε, μόνο πῆρε τὸ δρόμο τῆς Σιάτιστας εἶδε τὸν Ἁλιάκμονα καὶ τὸ περήφανο καμαρωτὸ γεφύρι τῆς Σμίξης, φτενὸ καὶ ψηλὸ τοῦ βυζαντινοῦ καιροῦ, σὲ μέρος καταπράσινο, φραγμένο ἀπὸ ψηλοὺς ὄχθους ντυμένους δέντρα καὶ χαμόκλαδα. Πάρα πέρα, ἅμα ἀνέβηκε τὸν ὄχθο, εἶδε ἀριστερά, πίσω ἀπὸ τ' ἀμπέλια, τὸ Βογατσικὸ τριγυρισμένο ἀπὸ ξεροβούνια ποῦ στὶς ῥάχες εἶνε βαλμένες ἕνδεκα ἐκκλησίες σὰ γιὰ νὰ φυλάγουν τὸ χωριό. Ἡ Μπογατσιώτισες ἀνεβαίνουν κάθε μέρα στὰ ξωκκλήσια αὐτὰ καὶ πηγαίνουν λάδι στὶς καντήλες, νὰ μὴ σβύσουν. Ὁ Άλέξης δὲν εἶχε καιρὸ νὰ ἀνέβη στὸ χωριὸ γιατὶ ἔπεφτε παράμερα, μόνο ξακολούθησε τὸ δρόμο του κατὰ τὴ Σιάτιστα. Μιὰ στιγμὴ στὸ βασίλευμα γύρισε καὶ κύτταξε· ἦταν σύννεφα στὸν οὐρανὸ λιγωστὰ καὶ φῶς μεταλλικό, καθάριο, πίσω. Ἡ χώρα ἀνοίγουνταν ὡς πέρα στὴν Ἤπειρο· τὰ Γρεβενὰ θὰ ἦταν κάπου ἐκεῖ κάτω, καὶ πίσω τὰ βουνὰ τῶν συνόρων.

Ἀργὰ ἔφθασε στὴν ψηλὴ τὴ Σιάτιστα καὶ ξεπέζεψε στὸ σπίτι ἑνὸς φίλου του ποῦ τὸν ἐγνώρισε στὸ Μοναστῆρι. Ἀφοῦ ἔφαγαν, βγῆκαν ἔξω νὰ πάρουν ἀέρα. Ἤταν χτισμένο σὲ ψήλωμα τὸ σπίτι καὶ εἶχε περιβόλι ἀπεριποίητο, μὲ δέντρα ἀριά. Κουρασμένος κάθησε κατάχαμα ὁ Άλέξης, καὶ πλάγιασε ἔπειτα καὶ ἀκούμπησε τὸ κεφάλι του στὸ κατάξερο τὸ χῶμα. Ὁ φίλος του, καθισμένος κοντὰ του, μιλοῦσε γιὰ τὸν τόπο καὶ γιὰ τὰ πράγματα, καὶ ὁ Ἀλέξης εἶχε μιὰ λαχτάρα, νὰ πέθαινε ἐκεῖ, πλαγιασμένος ἔτσι στὸ ἀγαπημένο χῶμα.

Ί. Δραγούμης, Μαρτύρων και ηρώων αίμα, Αθήνα, χ.έ., 1914 (β΄ έκδοση), σσ. 83−93

Διαβάστε Περισσότερα

Πορεία των μαθητών του Γυμνασίου Προμάχων για τη Μακεδονία

Χλεύασέ τα όσο πρόστυχα θες ανθρωπάκο.

Κατηγόρησέ τα με τις βαρύτερες των κατηγοριών μπορεί να κατεβάσει η μολυσμένη σου ψυχή.

Κορόιδεψέ τα και εκτόξευσε την μελανότερη ειρωνεία που θα γεννήσει η μικρότητά σου.

Απείλησέ τα με τα χειρότερα των αντιμέτρων που θα σε δασκαλέψουν να εξαπολύσεις εναντίον τους.

ΘΑ ΣΕ ΝΙΚΗΣΟΥΝ.

Γιατί τα μάτια τους δεν φορούν γκρίζες ωφελιμιστικές παρωπίδες.

Είναι αγνά.

Δίκαια.

Αληθινά.

Ξέρουν να ξεχωρίζουν το πραγματικό.

Ξέρουν να αγωνίζονται.

Να κραυγάζουν με τη σιωπή τους.

Να γκρεμίζουν οικοδομήματα με την ορμή τους.

Να παλεύουν το άδικο με τη ρώμη τους.

ΘΑ ΣΕ ΝΙΚΗΣΟΥΝ

Και θα σε υποχρεώσουν να υποχωρήσεις, να αναθεωρήσεις, να υποταχτείς στο μεγαλείο της μιας και μοναδικής Αλήθειας.

ΝΑ ΥΠΟΚΛΙΘΕΙΣ

στο "..απ΄τα κόκαλα βγαλμένη

            των Ελλήνων τα Ιερά..."

Διαβάστε Περισσότερα