"ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΜΑΧΟΙ"!!!

Τη δική τους απάντηση στην οικονομική κρίση δίνουν πολλοί νέοι και νέες των Προμάχων.

Συγκεκριμένα έχουν δημιουργήσει ένα δικό τους στέκι σε περιοχή του χωριού, όπου υπάρχει όλος ο απαραίτητος εξοπλισμός για την δημιουργία πάρτι και διαφόρων χάπενινγκς.

Στήνουν λοιπόν τις σχάρες, γεμίζουν τα ψυγεία, συνδέουν τα σύγχρονα ηχοσυστήματα και το γλέντι δεν αργεί να πάρει μπροστά.

"Όλοι είναι καλοδεχούμενοι" μας λέει ο Γιάννης, που είναι ο  εγκέφαλος της πρωτότυπης αυτής κίνησης.

"Όποιος θέλει φέρνει τις προμήθειές του, όποιος θέλει τα παίρνει όλα από εμάς στο κόστος, και όποιος δεν έχει, πάλι μπορεί να έρθει να του τα χαρίσουμε".

Στα σχέδια των διοργανωτών είναι η καθιέρωση μιας ημέρας την εβδομάδα, όπου θα γίνονται πολλές παράλληλες εκδηλώσεις , μιας και ο χώρος είναι τεράστιος και μπορεί να φιλοξενήσει πολλά events.

Πρωτότυπη και καινοτόμα προσπάθεια , όπου μπορούν μικροί και μεγάλοι να ξεφύγουν από τα καθημερινά άγχη.

Διαβάστε Περισσότερα

ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ.

Ήσουν εκεί και τα είδες όλα. Τα άκουσες όλα. Πάντα είσαι εκεί. Περνούσες λες τυχαία. Ας μην λέμε ψέματα μεταξύ μας. Ακολουθείς τα γεγονότα. Ζηλεύεις αφόρητα όσους έχουν μπαλκόνι απέναντι από τα γεγονότα. Απέναντι από την διαδήλωση, από τον καβγά, από την παρεξήγηση. Απέναντι από την απεργία, από την φάτσα του Πολυτεχνείου κάθε Νοέμβρη να παρακολουθείς την κατάθεση στεφάνων και τα καθιερωμένα μετά επεισόδια.

Είσαι πάντα εκεί, που πάντα γίνεται κάτι. Ακόμα και αν αυτό το ΄΄κάτι ΄΄δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Γνωρίζουν πως θα τους τα πεις. Ποιος έχει οικογενειακά μυστικά ; οικονομικά προβλήματα; Ποιος εμπλέκεται στα κάθε λογής έκτροπα ; Ποιος είναι χαρτοπαίχτης; Το φόρτε σου τα δυστυχήματα, οι εμπρησμοί. Θα περιγράψεις ό,τι συμβαίνει, πολλές φορές και ό,τι δεν συμβαίνει. Για να μην σου πω πως θα στείλεις και τους εθελοντές σου να σβήσουν την φωτιά.

Δίπλα σου έγινε το γεγονός, να μην το αποκαλύψεις; Άλλωστε δεν το έκανες εσύ, δεν έχεις ενοχές. Καμιά φορά σου λένε πως υπερβάλλεις, πως μεγενθύνεις δυσανάλογα με την πραγματική τους διάσταση. Ότι διογκώνεις υπερβολικά σε σχέση με το υπόλοιπο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Ποιοι είναι άραγε αυτοί που σου τα λένε αυτά; Όταν μετά ανοίγουν το στόμα τους και τα τρώνε με το κουταλάκι από την τηλεόραση, γιατί τότε δεν έχουν τις ίδιες αντιρρήσεις; Και ας προσέξουν όσοι μιλούν γιατί δεν υπάρχει κανένας νόμος που να λέει, ότι δεν υπάρχει καμιά περίπτωση, να μην μπορεί να συμβεί σ΄αυτούς κάτι που μπορεί να συμβεί σε κάποιον άλλο.

Στην πραγματικότητα βέβαια οι άλλοι είναι μόνο οι αφορμή. Για σένα το κάνεις. Υπολογίζεις απόλυτα στο γεγονός. Ένας μεταπράτης εικόνων είσαι. Μια τίμια συναλλαγή. Εσύ είσαι εκεί, βλέπεις, οι άλλοι μαθαίνουν από σένα, υπολογίζουν σε σένα. Είσαι πάντα καλοντυμένος, φρεσκοξυρισμένος, φοράς την στολή σου. Στην περίπτωση που χρειαστεί είσαι επιμελώς ατιμέλητος. Γράφεις στο γυαλί. Αναπόσπαστο κομμάτι για να συμπληρωθεί η εικόνα.

Στην πραγματικότητα τίποτα απ΄όλα αυτά δεν είναι δικό μας. Ούτε αυτά που εσύ, ο αυτόπτης μάρτυρας, ο εθελοντής, προσφέρεις, ούτε αυτά που εμείς βλέπουμε. Όλα αυτά άλλοι τα δημιουργούν. Στο ίδιο έργο θεατές. Κατά βάθος είμαστε συνένοχοι και συνεργοί. Εσύ έχεις μια ακατανίκητη επιθυμία να τα πεις όλα, άσχετα με ποιό είναι το ζήτημα και το ζητούμενο. Και εμείς καιγόμαστε να τα ακούσουμε.

Γνωρίζεις τα πάντα. Από τον λογαριασμό μου στην τράπεζα, μέχρι τα σκουπίδια μου. Ξέρεις τα διαζύγια και τους γάμους μου. Είσαι μόνος σου η Εκκλησία του Δήμου, η μεταπολίτευση ολόκληρη και ο τρελός του χωριού. Εσύ ο αυτόπτης δίνεις το σύνθημα στους τηλεοπτικούς σταθμούς και σκάει το πουλάκι στην οθόνη. Κάποια φορά άκουσα πως έβαλες μόνος σου την φωτιά. Η καυτή δροσιά της δημοσιότητας. Να μαγνητίζεις τα μικρόφωνα, να αισθάνεσαι το κέντρο της γης. Ο Μεσσίας της ενημέρωσης. Να σε ρωτούν όλοι με την ίδια αγωνία που ρωτούν οι συγγενείς τον γιατρό μετά το χειρουργείο.

Κατά βάθος βέβαια είμαστε σου λέω συννένοχοι, συνεργοί και συμπαίχτες. Ε και εσύ που με διαβάζεις τώρα. Ναι εσύ. Γιατί με κοιτάς στραβά ; Θέλεις μήπως ο αυτόπτης να ανοίξει το στόμα του; Θέλεις;


ann-lou.blogspot.gr





ΠΗΓΗ...http://www.ramnousia.com

Διαβάστε Περισσότερα

56 ΕΚ. ΕΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ "ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΩ ΚΑΤ ΟΙΚΟΝ" ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.

Με απόφαση του Υφυπουργού κ. Βιρβιδάκη ενισχύονται τα ταμεία του προγράμματος «Εξοικονομώ κατ’ Οίκον» για την Κεντρική Μακεδονία. Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση στη Κεντρική Μακεδονία δίνονται 56 εκατ. Ευρώ στις άμεσες ενισχύσεις, ποσό που θα διατεθεί για τις ενεργειακές βελτιώσεις των κατοικιών.
Ο Βουλευτής Πέλλας Διονύσης Σταμενίτης είχε καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση στο κ. Βιρβιδάκη, με την οποία ζητούσε τη μεταφορά πόρων στο πρόγραμμα «Εξοικονομώ κατ’ Οίκον» για την Περιφέρεια της Κεντρικής Μακεδονίας και ήδη από τον περασμένο Απρίλιο είχε γίνει δέκτης της θετικής ανταπόκρισης του Υπουργείου.  
Αναφορικά με τη θετική εξέλιξη ο Βουλευτής δήλωσε: «Ο περασμένος χειμώνας μας δίδαξε ότι, η χρησιμοποίηση εναλλακτικών μορφών ενέργειας αποτελεί το κλειδί για την μακροπρόθεσμη απεξάρτηση από υψηλού κόστους και βλαβερών για το περιβάλλον μορφών ενέργειας. Η αύξηση στην τιμή του πετρελαίου μας οδήγησε στην αναζήτηση εκείνων των λύσεων που θα καλύψουν τις ανάγκες των νοικοκυριών αλλά και θα μειώσουν την οικονομική τους επιβάρυνση. Η ενίσχυση της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας με 56 εκ. ευρώ είναι μια ευχάριστη είδηση και ικανοποίει ένα μέρος του αιτήματος που είχε εκφραστεί κατά το προηγούμενο διάστημα για ενίσχυση του Προγράμματος. Δίνεται έτσι η δυνατότητα σε περισσότερα νοικοκυριά να χρησιμοποιήσουν εναλλακτικές μορφές ενέργειας για την κάλυψη των αναγκών τους».

Διαβάστε Περισσότερα

RONNIE JAMES DIO: ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟ (DIO).

A STAR FALLS Οι λέξεις είναι λίγες, φτωχές για να μπορέσουν ν’ αποδώσουν τις διαστάσεις που αρμόζουν σε μια τρισμέγιστη καλλιτεχνική φυσιογνωμία σαν τη δική του. Διάλεξε για ψευδώνυμο του, τη λέξη «Θεός» στα ιταλικά. Για όλους τους άλλους θα ήταν εξεζητημένο, μάλλον υπερβολικό, για εκείνον όχι… Η αιθέρια φωνή του μας μάγεψε για σχεδόν μισό αιώνα, φωνή ασύλληπτη που όμοια της δε θα υπάρξει ξανά, ενώ οι στίχοι του ταξίδεψαν τη φαντασία μας σε κόσμους αλλιώτικους, μοναδικούς. Ήταν αυτός χάρη στον οποίο ξαναγεννήθηκαν οι πατριάρχες του metal, Black Sabbath, ήταν αυτός που έβαλε την υπογραφή του σε μερικούς απ’ τους πιο διαχρονικούς ύμνους του ιδιώματος. Χαρακτήρας ακέραιος, επαγγελματίας όσοι λίγοι, ένα ολόκληρο κεφάλαιο από μόνος του στην ιστορία της μουσικής, μια προσωπικότητα στην οποία όλοι υποκλίνονται και η οποία, λατρεύτηκε όσο λίγες, λατρεύεται και θα συνεχίσει να λατρεύεται το ίδιο θερμά, ακόμα κι αν σήμερα συμπληρώνονται τρία χρόνια που είναι μακριά μας. Ο λόγος φυσικά για τον τρισμέγιστο Ronnie James Dio, που σαν σήμερα 16 Μαΐου, έχασε τη μάχη με τον καρκίνο, αφήνοντας πίσω ένα κενό καταδικασμένο να μείνει για πάντα ανεκπλήρωτο. Ήρθε στη ζωή στις 10 Ιουλίου του 1942 στο Portsmouth, του New Hampshire, με το όνομα Ronald James Padavona, αφού οι γονείς του ήταν ιταλικής καταγωγής. Ανατράφηκε σύμφωνα με τις αρχές των Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, κάτι που τον καταπίεζε και τον δυσαρεστούσε. Ξεκίνησε να παίζει τρομπέτα όταν ήταν πέντε ετών, κάτι που αποτέλεσε εξαιρετική εκπαίδευση γι’ αυτόν ως τραγουδιστής όπως λέει, αφού δεν έκανε ποτέ μαθήματα φωνητικής στη ζωή του. Για την ακρίβεια ήταν ο πατέρας του αυτός, που του είπε πως θα μάθαινε να παίζει κάποιο όργανο, επιθυμώντας για το γιο του να έχει ένα άλλο είδος παιδείας. 

Εκείνος προτιμούσε να γίνει παίχτης του baseball και στην αρχή ήταν απρόθυμος, αλλά τελικά δέχθηκε και επέλεξε την τρομπέτα. «Δεν ήξερα καν τι μουσικά όργανα υπήρχαν τότε, άνοιξα όμως το ραδιόφωνο και άκουσα κάποιον να παίζει τρομπέτα, οπότε είπα: ‘Αυτό μ’ αρέσει!’» ήταν τα λόγια του, προσθέτοντας πως έκανε εξάσκηση για τέσσερις ώρες τη μέρα μέχρι που έκλεισε τα 17 του. Τα ακούσματά με τα οποία μεγάλωσε, προέρχονταν κυρίως από Pink Floyd, King Crimson και φυσικά Beatles. Αποφοίτησε απ’ το σχολείο το 1960 και στη συνέχεια παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο του Buffalo, με ειδίκευση στον τομέα της φαρμακευτικής, αλλά διέκοψε τις σπουδές του προκειμένου να πραγματοποιήσει το μεγάλο του όνειρο, που δεν ήταν άλλο απ’ το να γίνει μουσικός.



Είχε ήδη ξεκινήσει την καριέρα του, απ’ το 1957, ενώ πήγαινε σχολείο ακόμα, από το Νεοϋορκέζικο σχήμα, The Vegas Kings, όπου έπαιζε και μπάσο το οποίο είχε μάθει ως αυτοδίδακτος στις αρχές της εφηβείας του. Ήταν εκείνη η εποχή που συνειδητοποίησε, ότι κάποιος δεν μπορεί να είναι καλός σε δύο πράγματα ταυτόχρονα, οπότε αποφάσισε να επικεντρωθεί στο τραγούδι. «Αποφάσισα ότι η χαρά μου ήταν να τραγουδάω, οπότε σταμάτησα να παίζω μπάσο». ΟιThe Vegas Kings, έχοντας μετονομαστεί σε Ronnie and the Redcaps, κυκλοφόρησαν δύο single, με τον μέχρι τότε Padanova, να έχει υιοθετήσει το ψευδώνυμο Dio, με τις απόψεις να διίστανται, αφού η μια ιστορία τον θέλει να εμπνέεται απ’ τον Ιταλό μαφιόζο Johnny Dio και η άλλη απ’ την… γιαγιά του που του τόνιζε πως έχει θείο χάρισμα και πως θα έπρεπε να ονομάζεται “Dio”. Μετά από διάφορες αλλαγές στο όνομα της, η μπάντα κατέληξε στο Electric Elves, στα τέλη της δεκαετίας του ’60, δηλαδή τον καιρό που ο καλλιτέχνης, άρχισε να μυείται στη metal στάση ζωής, γοητευμένος από θέματα σκοτεινά και δυσοίωνα, που ταίριαζαν σύμφωνα με τον ίδιο, στην άλλη πλευρά του μυαλού του. Οι Electric Elves, το ύφος των οποίων κινούνταν γύρω απ’ το rock και folk είδος, συντόμευσαν το όνομά τους σε The Elves και το διατήρησαν μέχρι τα μέσα του 1972, όταν κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ, ως Elf εν τέλει. Στα χρόνια που ακολούθησαν, η μπάντα άνοιγε συχνά τις συναυλίες για τους Deep Purple και έβγαλε δύο δίσκους ακόμη, γεγονός που αποδείχθηκε καθοριστικό για τη συνέχεια του τραγουδιστή, αφού γνωρίστηκε με τον Ritchie Blackmore.



Ο κιθαρίστας, έχοντας απογοητευτεί από τους Deep Purple και στοχεύοντας στο επόμενο βήμα του, έψαχνε κάποιον που να γράφει και τραγουδάει, τουλάχιστον ισάξιο του ταλέντου του και πολύ σωστά, επέλεξε τον Μεγάλο Κοντό για να συνεργαστούν οι δυο τους. Έτσι τον κάλεσε και του είπε πως ήθελε να ηχογραφήσει ένα τραγούδι με τη μορφή single, το “The Black Sheep of the family”. Όταν ο Dio του απάντησε πως λατρεύει τους Quatermass, οι δυο τους βρήκαν το πρώτο κοινό τους σημείο, ανακαλύπτοντας πολλά ακόμη στη συνέχεια. Ο Blackmore του πρότεινε να τζαμάρουν, εντυπωσιάστηκε απ’ τη φωνή του και κάπως έτσι πήραν από κοινού την απόφαση να ιδρύσουν ένα νέο συγκρότημα. Ο όρος που του έθεσε ο Dio, ήταν να πάρουν μαζί τους και τα μέλη των Elf. Με εξαίρεση τον κιθαρίστα τους, όλοι οι άλλοι προσλήφθηκαν και κάπως έτσι γεννήθηκαν οι Rainbow, το 1975. Η συνεργασία τους αποδείχθηκε η ιδανική. Ο οξυδερκής μουσικός νους του Blackmore σε συνδυασμό με το στιχουργικό και το συνθετικό ταλέντο και φυσικά την απίστευτη φωνή του Dio, οδήγησαν στην κυκλοφορία τριών θρυλικών άλμπουμ, απ’ τα οποία γεννήθηκαν πραγματικοί ύμνοι για το heavy metal. Η φήμη του εκτοξεύθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο και όλοι μίλαγαν με τα καλύτερα λόγια γι’ αυτό το θρυλικό συνθετικό δίδυμο. Η επιθυμία όμως του κιθαρίστα να αλλάξει την μουσική κατεύθυνση των Rainbow, πιέζοντας τον ερμηνευτή να αλλάξει τη φανταστική θεματολογία των στίχων του και ν’ ασχοληθεί με πιο καθημερινά ζητήματα και γενικότερα οι κυριαρχικές τάσεις του σχετικά με το ποιος έκανε κουμάντο στο συγκρότημα, ανάγκασαν τον Dio ν’ αποχωρήσει.



Με εξαίρεση τον κιθαρίστα τους, όλοι οι άλλοι προσλήφθηκαν και κάπως έτσι γεννήθηκαν οιRainbow, το 1975. Η συνεργασία τους αποδείχθηκε η ιδανική. Ο οξυδερκής μουσικός νους του Blackmore σε συνδυασμό με το στιχουργικό και το συνθετικό ταλέντο και φυσικά την απίστευτη φωνή του Dio, οδήγησαν στην κυκλοφορία τριών θρυλικών άλμπουμ, απ’ τα οποία γεννήθηκαν πραγματικοί ύμνοι για το heavy metal. Η φήμη του εκτοξεύθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο και όλοι μίλαγαν με τα καλύτερα λόγια γι’ αυτό το θρυλικό συνθετικό δίδυμο. Η επιθυμία όμως του κιθαρίστα να αλλάξει την μουσική κατεύθυνση των Rainbow, πιέζοντας τον ερμηνευτή να αλλάξει τη φανταστική θεματολογία των στίχων του και ν’ ασχοληθεί με πιο καθημερινά ζητήματα και γενικότερα οι κυριαρχικές τάσεις του σχετικά με το ποιος έκανε κουμάντο στο συγκρότημα, ανάγκασαν τον Dio ν’ αποχωρήσει. Η μοίρα τα κανόνισε έτσι, ώστε την ίδια εποχή, μέσα του 1979, ο Ozzy Osbourneεκδιωκόταν απ’ τους Black Sabbath. Η Sharon Arden (αργότερα Sharon Osbourne), κόρη του μάνατζερ των Sabbath, Don Arden, πρότεινε των πρώην τραγουδιστή τωνRainbow, ως αντικαταστάτη του Ozzy Osbourne. Εκείνος σκεφτόταν να σχηματίσει μια μπάντα με το όνομά του, αλλά τελικά ανέβαλε το σχέδιο του και δέχθηκε τελικά να ενσωματωθεί στους Sabbath, τον Ιούνιο του ίδιου έτους. Η διαφορετική του φωνή, η διαφορετική του προσέγγιση μουσικά, η διαφορετική του στάση, βοήθησαν το βρετανικό γκρουπ να επαναπροσδιορίσει την ταυτότητά του και να τραβήξει και πάλι τον δρόμο προς την κορυφή. Η αλλαγή φάνηκε ολοκάθαρα, στο πρώτο άλμπουμ τους μαζί του, το “Heaven and Hell”, που κυκλοφόρησε μερικούς μήνες αργότερα. «Νομίζω ότι είχε να κάνει με το γεγονός, ότι ήμουν πολύ διαφορετικός απ’ τον Ozzy. Αυτή η διαφορετικότητα και το γεγονός ότι ήμουν περισσότερο συνθέτης απ’ ότι εκείνος, βοήθησε να πάρει ένα νέο σχήμα η μπάντα. Αλλά δεν είχε να κάνει μόνο με ένα άτομο. Όλοι έκαναν πολύ καλή δουλειά για τον δίσκο». Μάλιστα η συγκεκριμένη δουλειά, μία απ’ τις σημαντικότερες και κλασσικότερες όλων των εποχών, ήταν η πιο αγαπημένη του καλλιτέχνη όπως είχε δηλώσει, όχι μόνο μουσικά αλλά γενικότερα για την όλη διαδικασία και τις συνθήκες κάτω απ’ τις οποίες έγινε. Ακολούθησε το “Mob Rules”, στη συνέχεια όμως δημιουργήθηκε ένταση στο εσωτερικό τους, με αποτέλεσμα ο Dio να βρεθεί εκτός. «Την πρώτη φορά που έφυγα, ήταν λόγω μιας βλακείας για το live άλμπουμ που κάναμε, το “Live Evil”. Ο τεχνικός ήχου, έπινε ένα μπουκάλι Jack Daniels τη μέρα και είπε στον Tony και τον Geezer, πως νόμιζε ότι εγώ με τον Vinny, μπήκαμε κρυφά στο στούντιο και δυναμώσαμε τον ήχο απ’ τα φωνητικά και τα τύμπανα. Εκείνοι το πίστεψαν και έτσι ήρθε η ρήξη. Ήταν απολύτως αναληθές και εντελώς βλακώδες». Είχε έρθει πια η στιγμή για εκείνον να υλοποιήσει την ιδέα που στριφογύριζε χρόνια στο μυαλό του και να ιδρύσει την προσωπική του μπάντα, στην οποία συμπεριέλαβε τους Vinnie Appice, Vivian Campbell και Jimmy Bain. Δισκογραφικά, το ξεκίνημα των Dio, ήταν ονειρεμένο. Το “Holy Diver”, του 1983, έγινε καθρέφτης του αστείρευτου ταλέντου του μεγάλου frontman και φυσικά ένα απ’ τα διαχρονικότερα και κλασσικότερα άλμπουμ του είδους, κλείνοντας αμέτρητα διαμάντια μέσα του και χαράζοντας το δρόμο για την λαμπρή συνέχεια.



Δύο χρόνια μετά, μας έδειξε πως πάνω απ’ όλα ήταν άνθρωπος, αναλαμβάνοντας την πρωτοβουλία για τη δημιουργία του project φιλανθρωπικού χαρακτήρα, “Hear N’ Aid”. «Οι Jimmy Bain και Vivian Campbell, ήρθαν, ενώ κάναμε το άλμπουμ “Sacred Heart” και μου είπαν όπως ήθελαν να κάνουν κάτι παρόμοιο με αυτό άλλων καλλιτεχνών που έκαναν το “Rock Relief for Africa”. Ήθελαν τη metal εκδοχή του. Είχαν ξεκινήσει να γράφουν το τραγούδι και χρειάζονταν τη βοήθεια μου για να ολοκληρωθεί. Μου ζήτησαν να μιλήσω σε μερικούς ανθρώπους ώστε να αναμιχθούν. Τηλεφώνησα σε λίγους και μετά ανέλαβε το management μου. Ήταν υπέροχο, κανείς μα κανείς δεν αρνήθηκε. Ήταν απίστευτο. Μια από τις καλύτερες στιγμές της ζωής μου!» Απόδειξη της εκτίμησης και της αποδοχής που άπαντες έτρεφαν για το πρόσωπό του, ο Dio κατάφερε να συγκεντρώσει 40 από τους δημοφιλέστερους μουσικούς της hard rock και heavy metal για το single “Stars”, τα έσοδα από τις πωλήσεις του οποίου,(που μόνο τον πρώτο χρόνο άγγιξαν το ένα εκατομ. δολάρια) διατέθηκαν για την ανακούφιση των υποσιτιζόμενων παιδιών της Αφρικής.



Η σόλο καριέρα του, συνεχίστηκε με τα στούντιο άλμπουμ του να φτάνουν τα δέκα, ως το 2004 που ηχογραφήθηκε το τελευταίο, το “Master of the moon”. Στο μεταξύ, το 1991, επέστρεψε για μικρό διάστημα στους Black Sabbath και ηχογράφησε το “Dehumanizer”. Η παραμονή του όμως δεν ξεπέρασε τον ένα χρόνο, αφού διαφώνησε κάθετα με την ιδέα των υπολοίπων ν’ ανοίξουν τις συναυλίες του Ozzy, με αποτέλεσμα να έρθει και πάλι ρήγμα στις σχέσεις τους, οπότε και επέστρεψε στην προσωπική του καριέρα. Δεν έχασε ποτέ το πάθος του για τη μουσική και συνέχισε να είναι το ίδιο δραστήριος μέχρι που αρρώστησε. Το 2006, επανενώθηκε με τη σύνθεση των Sabbathτου 1981 και του “Mob Rules”, γεγονός που οδήγησε στη δημιουργία των Heaven and Hell, που το 2009, κυκλοφόρησαν το μοναδικό τους άλμπουμ, “The devil you know”. Επτά μήνες αργότερα, η σύζυγός του, Wendy, ανακοίνωσε πως ο Dio έπασχε από καρκίνου του στομάχου στα πρώτα στάδια. «Όταν σκοτώσει αυτό το δράκο, ο Ronnie θα επιστρέψει στη σκηνή, εκεί όπου ανήκει, ώστε να κάνει αυτό που αγαπάει, να παίξει για τους οπαδούς του», πρόσθετε η ανακοίνωση. Είχε φτάσει Μάρτιος του 2010 και όλοι πιστέψαμε πως ο μεγάλος κοντός θα κατάφερνε να νικήσει την ασθένεια, αφού τα νέα στοιχεία για την κατάσταση του, ήταν αισιόδοξα. Η κατάσταση όμως ανατράπηκε, η υγεία του χειροτέρευσε και οι Heaven and Hell, αναγκάστηκαν να ακυρώσουν τις προγραμματισμένες εμφανίσεις τους. 16 Μαΐου του 2010, η είδηση του θανάτου του, ήρθε να συγκλονίσει και να βυθίσει στο πένθος ολόκληρη τη μουσική βιομηχανία. Ήταν 67 ετών. Άφησε πίσω του μια σπουδαία μουσική κληρονομιά, επηρέασε πλήθος άλλων τραγουδιστών, είτε της εποχής του, είτε μελλοντικούς και έγραψε ιστορία ως μια από τις σημαντικότερες και μοναδικές φωνές που πέρασαν απ’ τον πλανήτη. Η είδηση του θανάτου του, ήταν αυτή που ενέπνευσε και τον δικό μας, Μανώλη Τσίγκο, να προχωρήσει στην υλοποίηση ενός πολύ αξιόλογου εγχειρήματος , του ετήσιου κορυφαίου φιλανθρωπικού θεσμού της ελληνικής hard σκηνής, “Rock ‘n’ roll children”, με τη συμμετοχή δεκάδων ελλήνων μουσικών, τα έσοδα του οποίου διατίθενται για φιλανθρωπικούς σκοπούς. «Μια ειλικρινής προσπάθεια να τιμήσουμε τη μουσική και τη φωνή του μεγαλύτερου hard rock/heavy metal τραγουδιστή που πέρασε/θα περάσει ποτέ από τούτο τον κόσμο» όπως λένε και οι ίδιοι στη σελίδα τους Facebook. Και δεν έχουν άδικο… Αυτός ήταν ο Dio, η μνήμη του οποίου θα ζει για πάντα στις καρδιές μας!




Χαρά Νέτη & The Unknown Force

ΠΗΓΗ...http://rockoverdose.gr

Διαβάστε Περισσότερα

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΟΥΝ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ.

  

Πόσο χρονών θα ήσουν αν δεν ήξερες πόσο χρονών είσαι;
Τι είναι χειρότερο, το να αποτύχεις ή το να μην προσπαθήσεις ποτέ;
Αν η ζωή είναι τόσο σύντομη, γιατί κάνουμε τόσα πολλά πράγματα που δεν μας αρέσουν και μας αρέσουν τόσα πολλά πράγματα που δεν κάνουμε;
Όταν όλα έχουν ειπωθεί και έχουν γίνει, θα έχεις πει περισσότερα από αυτά που έχεις κάνει;
Τι είναι αυτό που θα ήθελες περισσότερο να αλλάξεις στον κόσμο;
Αν η ευτυχία ήταν το εθνικό νόμισμα, τι είδους εργασία θα σε έκανε πλούσιο;
Κάνεις αυτό στο οποίο πιστεύεις ή συμβιβάζεσαι με αυτό που κάνεις;
Αν ο μέσος όρος της ανθρώπινης ζωής ήταν τα 40 έτη, πως θα ζούσες τη ζωή σου διαφορετικά;
Σε ποιο βαθμό έχεις καταφέρει να ελέγχεις πραγματικά την πορεία που έχει πάρει η ζωή σου;
Ανησυχείς περισσότερο για το να κάνεις τα πράγματα σωστά ή για το να κάνεις τα σωστά πράγματα;
Γευματίζεις με τρεις ανθρώπους που σέβεσαι και θαυμάζεις. Όλοι ξεκινάνε να κριτικάρουν μια στενή φίλη σου, μη γνωρίζοντας ότι είναι φίλη σου. Η κριτική είναι δυσάρεστη και αδικαιολόγητη. Τι κάνεις;
Αν μπορούσες να προσφέρεις σε ένα νεογέννητο μόνο μια συμβουλή, ποια θα ήταν αυτή;
Θα παρανομούσες για να σώσεις ένα αγαπημένο σου πρόσωπο;
Έχεις ποτέ δει παραφροσύνη, κάπου που αργότερα είδες δημιουργικότητα;
Τι είναι αυτό που γνωρίζεις ότι κάνεις διαφορετικά από τους περισσότερους ανθρώπους;
Τι είναι αυτό που δεν έχεις κάνει ακόμα αλλά θα ήθελες πραγματικά να κάνεις; ΤΙ σε κρατάει πίσω;
Κρατιέσαι από κάτι που πρέπει να το αφήσεις να φύγει;
Αν έπρεπε να μετακομίσεις σε μια πόλη ή χώρα εκτός αυτής που στην οποία ζεις τώρα, που θα πήγαινες και γιατί;
Πατάς το κουμπί του ασανσέρ περισσότερο από μια φορά; Πιστεύεις πραγματικά ότι αυτό κάνει το ασανσέρ να πάει πιο γρήγορα;
Θα προτιμούσες να είσαι μια ανήσυχη ιδιοφυία ή ένας χαρούμενος αφελής;
Γιατί είσαι αυτός που είσαι;
Είσαι το είδος του φίλου που θα ήθελες να έχεις φίλο;
Τι είναι χειρότερο, όταν ένας καλός φίλος φεύγει μακριά ή το να χάνεις την επαφή με ένα καλό φίλο που ζει κοντά σου;
Για ποιο πράγμα είσαι περισσότερο ευγνώμων;
Θα προτιμούσες να χάσεις όλες σου τις αναμνήσεις ή να μην είσαι σε θέση να κάνεις νέες;
Είναι δυνατόν να γνωρίζεις την αλήθεια χωρίς να την αμφισβητήσεις πρώτα;
Έχει ο μεγαλύτερος σου φόβος βγει αληθινός;
Θυμάσαι εκείνη τη στιγμή πριν από 5 χρόνια που ήσουν πραγματικά αναστατωμένος; Έχει πραγματικά σημασία τώρα;
Ποια είναι η πιο ευτυχισμένη παιδική σου ανάμνηση; Τι την κάνει τόσο ξεχωριστή;
Ποια στιγμή στο πρόσφατο παρελθόν σου ένιωσες πιο παθιασμένος και ζωντανός;
Αν όχι τώρα, τότε πότε;
Αν δεν το έχεις καταφέρει ακόμα, τότε τι έχεις να χάσεις;
Έχεις βρεθεί ποτέ με κάποιον χωρίς να πεις τίποτα και να φύγεις με την αίσθηση ότι είχες την καλύτερη συνομιλία που είχες ποτέ;
Γιατί οι θρησκείες που υποστηρίζουν την αγάπη έχουν προκαλέσει τόσους πολλούς πολέμους;
Είναι δυνατόν να γνωρίζεις, χωρίς αμφιβολία, τι είναι καλό και τι είναι κακό;
Αν κέρδιζες ένα εκατομμύριο δολάρια, θα δήλωνες παραίτηση από την δουλειά σου;
Θα προτιμούσες να έχεις λιγότερη δουλειά να κάνεις ή περισσότερη δουλειά που θα σου άρεσε πραγματικά να την κάνεις;
Αισθάνεσαι ότι έχεις ζήσει αυτή τη μέρα εκατοντάδες φορές πιο πριν;
Πότε ήταν η τελευταία φορά που βάδισες στο σκοτάδι μόνο με την απαλή λάμψη μιας ιδέας στην οποία πίστευες ακράδαντα;
Αν ήξερες ότι όλοι όσοι ξέρεις θα πέθαιναν αύριο, ποιόν θα επισκεπτόσουν σήμερα;
Θα ήσουν διατεθειμένος να μειώσεις το προσδόκιμο ζωής σου κατά 10 χρόνια για να γίνεις εξαιρετικά ελκυστικός ή διάσημος;
Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο να είσαι ζωντανός και το να ζεις πραγματικά;
Πότε είναι η στιγμή να σταματήσεις να υπολογίζεις το ρίσκο και τα οφέλη και απλά να προχωρήσεις και να κάνεις αυτό που ξέρεις ότι είναι σωστό;
Αν μαθαίνουμε από τα λάθη μας, γιατί φοβόμαστε τόσο πολύ να κάνουμε λάθη;
Τι θα έκανες διαφορετικά αν γνώριζες ότι κανείς δεν θα σε κρίνει;
Πότε ήταν η τελευταία φορά που παρατήρησες τον ήχο της δικής σου αναπνοής;
Τι αγαπάς; Έχει κάποια από τις πρόσφατες πράξεις του εκφράσει ανοιχτά αυτή την αγάπη;
Σε 5 χρόνια από τώρα, θα θυμάσαι τι έκανες χθες; Προχθές; Αντιπροχθές;
Οι αποφάσεις παίρνονται τώρα. Το ερώτημα είναι: Τις κάνεις εσύ για τον εαυτό σου ή αφήνεις τους άλλους να τις κάνουν για σένα;

ΠΗΓΗ...http://anti-aisthitika.blogspot.gr

Διαβάστε Περισσότερα

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ 2013: ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ.

Καλύτερα από κάθε άλλη χρονιά άρχισε η πρώτη ημέρα των πανελλαδικών εξετάσεων στη νεοελληνική γλώσσα Γενικής Παιδείας, όπως όλα δείχνουν μέχρι στιγμής, καθώς και το υπουργείο Παιδείας και οι καθηγητές ανταποκρίθηκαν άμεσα και καίρια στα καθήκοντά τους.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι κάθε χρόνο, περίπου το 12% των καθηγητών που είχαν ορισθεί για επιτηρητές δήλωναν κώλυμα και αντικαθίσταντο από τους αναπληρωτές τους. Φέτος, μόνον δύο εκπαιδευτικοί, ένας σε εξεταστικό κέντρο στην Ιθάκη δεν κατόρθωσε να μεταβεί εγκαίρως στο εξεταστικό κέντρο και ένας ακόμη σε περιοχή των Αθηνών.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το θέμα της έκθεσης που επέλεξε ομόφωνα η επιτροπή των εξεταστών, ήταν ιδιαίτερα προσπελάσιμο από τους υποψήφιους, σαφές, κατανοητό και μέσα στις δυνατότητες τους.Ηταν ένα απόσπασμα από το βιβλίο του καθηγητή Πανεπιστημίου Γ. Γραμματικάκη « Ενας αστρολάβος του ουρανού και της ζωής», που αναφέρεται στις έννοιες του περιβάλλοντος, της αποξένωσης και της διάχυσης της πληροφορίας, μέσα από το διαδίκτυο.

Σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, στις ερωτήσεις οι εξεταστές ζητούσαν από τους υποψήφιους να αναπτύξουν το θέμα τους γύρω από την επικοινωνία και τη μοναξιά του ανθρώπου. Οι εξεταστές ζητούσαν να αναπτύξουν οι υποψήφιοι και το ότι ο άνθρωπος, αναγνωρίζοντας τον αντικειμενικό κόσμο του σύμπαντος, μπορεί να σφραγίσει την ιστορική του πορεία είτε θετικά είτε αρνητικά, είτε με αγαθά είτε με πολέμους.

ΠΗΓΗ...http://www.newsbomb.gr

Διαβάστε Περισσότερα

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ-ΘΑΥΜΑΤΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Μόλις στα 16 του χρόνια ο Τέρι Τάο, «παιδί-θαύμα» από την Αυστραλία, σπούδασε στο Πρίνστον. Σε ηλικία 24 ετών έγινε τακτικός καθηγητής στο UCLA και το περασμένο καλοκαίρι, στα 29 πια, τιμήθηκε με το Διεθνές Μετάλλιο για Εξαιρετικά Σημαντικές Ανακαλύψεις στα Μαθηματικά, το οποίο θεωρείται το Νομπέλ των Μαθηματικών.

Ένα χαρισματικό παιδί το οποίο θα μπορούσε να έχει χαθεί εάν δεν είχε συμμετάσχει στο πρόγραμμα του Center for Talented Youth (CTY) του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς, γράφοντας μάλιστα άριστα στο SAT μαθηματικών, το ειδικό τεστ αξιολόγησης για την είσοδό του στο πρόγραμμα.

Η δημιουργία του πρώτου «Κέντρου για Χαρισματικά - Ταλαντούχα Παιδιά» στην Ελλάδα ανακοινώθηκε σήμερα, Πέμπτη 16 Μαΐου 2013, από το Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins και το Κολλέγιο Ανατόλια. «Είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα του Ιδρύματος, καθώς αυτό που χρειάζεται η χώρα τη δύσκολη αυτή περίοδο είναι ανάπτυξη και παιδεία. Να εξελιχθούμε, να αλλάξουμε νοοτροπία. Πιστεύουμε ότι η πρωτοβουλία αυτή είναι ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. Είναι μια καλή αρχή» δήλωσε στο «Βήμα» ο λειτουργικός διευθυντής του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος» κ. Γιάννης Ζερβάκης.

Μέσω της ίδρυσης του CTY Greece στο Κολλέγιο Ανατόλια στη Θεσσαλονίκη «θα έχουμε πλέον και στην Ελλάδα τη δυνατότητα να προσδιορίσουμε τους χαρισματικούς νέους και να τους δίνουμε τη δυνατότητα να καλλιεργήσουν τα ταλέντα και τις ικανότητές τους σε ένα ιδιαίτερο μαθησιακό περιβάλλον», όπως τόνισε ο δρ Παναγιώτης Βλάχος, πρόεδρος του Κολλεγίου Ανατόλια. Συγχρόνως, θα έχουν την ευκαιρία να ενσωματωθούν σε ένα ευρύτερο παγκόσμιο δίκτυο νέων με κοινά χαρακτηριστικά και ενδιαφέροντα.
«Παιδιά-θαύματα» του CTY οι ιδρυτές του Facebook και της Google.

Τα απτά παραδείγματα της ευεργετικής επίδρασης του προγράμματος - αναπτύχθηκε από τους επιστήμονες του Πανεπιστημίου Johns Hopkins το 1979 -  βρίσκονται γύρω μας, σύμφωνα με τον πρόεδρο του CTY International κ. Συμεών Μπρόντσκι. Ανάμεσα σε αυτά ένας από τους συνιδρυτές του Facebook και, ομοίως, ένας από τους συνιδρυτές της Google. Το πρόγραμμα έχει ήδη προσελκύσει μαθητές από περισσότερες από 120 χώρες και από το καλοκαίρι του 2014 θα είναι έτοιμο να κάνει τα πρώτα του βήματα στη χώρα μας, χάρη στη δωρεά του Ιδρύματος. Σε πρώτο στάδιο επιλέχθηκαν ήδη 10 έλληνες μαθητές οι οποίοι θα παρακολουθήσουν το καλοκαιρινό πρόγραμμα στις ΗΠΑ με την υποστήριξη του Ιδρύματος. Την ίδια στιγμή έχει ξεκινήσει η εκπαίδευση και κατάρτιση του διδακτικού προσωπικού.

«Συμμεριζόμαστε τον στόχο του Ιδρύματος για την αντιστροφή της "διαρροής εγκεφάλων"» είπε στο «Βήμα» ο κ. Μπρόντσκι, συμπληρώνοντας ότι η τριαντάχρονη εμπειρία του προγράμματος αποδεικνύει πως όσο περισσότερο οι χώρες καλλιεργούν τη φιλομάθεια και την ανάπτυξη των ξεχωριστών ταλέντων, χτίζουν μια δεξαμενή φωτεινών ανθρώπων που στο μέλλον θα τους το ανταποδώσει.
Συγχαίροντας τους τρεις διακεκριμένους φορείς για τη σημαντική αυτή πρωτοβουλία που ενισχύει τις εκπαιδευτικές ανταλλεγές ανάμεσα στην Ελλάδα και στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ελλάδα κ. Ντάνιελ Σμιθ δήλωσε ότι «ανυπομονεί να δει τους έλληνες μαθητές να παίρνουν τη θέση τους δίπλα στους υπόλοιπους διακεκριμένους αποφοίτους του προγράμματος στο μέλλον».

Χαιρετίζοντας την εκδήλωση, η ειδική γραμματέας του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού κυρία Αθηνά Λινού τόνισε ότι πολλά από τα «καλύτερα μυαλά» αφήνουν τη χώρα μας επειδή δεν έχουν τη δυνατότητα να εξελίξουν τα ταλέντα τους, ένα κενό το οποίο με πρωτοβουλίες όπως αυτή μπορεί να καλυφθεί, φέρνοντας μάλιστα και πολλούς ξένους μαθητές στην Ελλάδα.
Εισιτήριο εισόδου στην ακαδημαϊκή ελίτ

Απώτερος στόχος του προγράμματος είναι η ενίσχυση της ακαδημαϊκής αριστείας, παρέχοντας ίσες ευκαιρίες σε όλους τους χαρισματικούς μαθητές ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης της οικογένειάς τους. Η εισαγωγή των μαθητών, ηλικίας 8-15 ετών, στο πρόγραμμα του CTY θα γίνεται με την διενέργεια ενός τυποποιημένου τεστ - όχι τεστ IQ -, καθώς και συνεντεύξεων. Όπως τόνισε ο κ. Βλάχος, στη χώρα μας θα διενεργείται επίσης ένα τεστ επάρκειας στη γλώσσα.
Το καλοκαιρινό πρόγραμμα είναι μια ιδιότυπη θερινή κατασκήνωση, τα μέλη της οποίας θα μπορούσαν να ανήκουν στην ακαδημαϊκή ελίτ. Οι μαθητές για διάστημα τριών εβδομάδων, επί 6 ώρες κάθε μέρα, γράφουν, μελετούν, μαθαίνουν, σχεδιάζουν ή κάνουν ανατομία. Στον βασικό κορμό του καλοκαιρινού προγράμματος, το οποίο αναμένεται το καλοκαίρι του 2014 να φιλοξενήσει 100 νέους από την Ελλάδα και την ευρύτερη περιοχή, θα προστεθούν σταδιακά μονοήμερα, διήμερα και online προγράμματα σε συνεργασία και με άλλους εκπαιδευτικούς οργανισμούς.

ΠΗΓΗ...http://www.briefingnews.gr

Διαβάστε Περισσότερα

ΤΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΟ ΕΒΛΕΠΑΝ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ.

Χιλιάδες πιστοί συρρέουν κάθε χρόνο για να προσκυνήσουν στο μέρος όπου εμφανίστηκε η Παναγία. 

Πρόκειται για την περιοχή Φάτιμα,, όπου στο σημείο έχει δημιουργηθεί και μία πηγή, στα νερά της οποίας λέγεται πως όποιος μπει θεραπεύεται από κάθε ασθένεια.

Στις 13 Μαϊου του 1917, τρία βοσκόπουλα, η Λουσία Ντος Σάντος (10 ετών) και τα ξαδέλφια της Φρανσίσκο και Ζασίντα Μάρτο, 9 και 7 ετών αντίστοιχα, είδαν ένα όραμα έξω από το χωριό Φάτιμα της Κεντρικής Πορτογαλίας. Παρουσιάστηκε μπροστά τους η Παναγία μέσα σ' ένα λαμπρό σύννεφο και τους ανήγγειλε πως θα εμφανιζόταν στο ίδιο σημείο κάθε 13 του μήνα, έως τον Οκτώβριο. Τους προέτρεψε σε μετάνοιες και πράξεις αυτοτιμωρίας για τη σωτηρία των αμαρτωλών, ενώ τους ανακοίνωσε και τρεις προφητείες.

Σε κάθε προαναγγελθείσα εμφάνιση της Παναγίας συγκεντρώνονταν όλο και περισσότεροι πιστοί, αν και την έβλεπαν μόνο τα τρία παιδιά. Αυτό κίνησε το ενδιαφέρον του δημάρχου της Φάτιμα, Αρτούρ Σάντος, ο οποίος ήταν αντιμοναρχικός και μασόνος. Συνέλαβε τα παιδιά στις 13 Αυγούστου και προσπάθησε να τους αποσπάσει το μυστικό με την απειλή βασανιστηρίων. Αυτά όχι μόνο δεν αποκάλυψαν το μυστικό, αλλά κατάφεραν να πείσουν και τους λοιπούς συγκρατούμενούς τους να αναπέμψουν ύμνος προς την Παναγία.

Τα τρία παιδιά είδαν την Παναγία στις 13 αντί στις 19 Αυγούστου. Η Θεομήτωρ τους αποκάλυψε ότι με την τελευταία εμφάνισή της στις 13 Οκτωβρίου, θα γινόταν ένα θαύμα, για να πιστέψουν και οι άπιστοι. Πράγματι, την ημέρα αυτή 70.000 άνθρωποι έδωσαν το παρών στη Φάτιμα, ανάμεσά τους και πολλοί δημοσιογράφοι και φωτορεπόρτερ.

Ο ουρανός ήταν σκοτεινός και έβρεχε καταρρακτωδώς. Ξαφνικά άνοιξε και όλοι είδαν τον ήλιο να «χορεύει», αλλάζοντας συνεχώς χρωματισμούς. Το περιστατικό επιβεβαίωσαν με ρεπορτάζ τους οι εγκυρότερες εφημερίδες της χώρας, ακόμη και ένας καθηγητής οφθαλμολογίας, που είχε προσληφθεί ως σχολιαστής από ένα έντυπο. Τα παιδιά επιπροσθέτως ανέφεραν ότι είδαν εκτός από την Παναγία, τον Ιησού Χριστό και τον Ιωσήφ.

Πολύ αργότερα, ο βενεδικτίνος ιστορικός των επιστημών πατήρ Στάνλεϊ Γιάκι έδωσε τη δική του εξήγηση για το συμβάν. Θεώρησε ότι το φαινόμενο μπορεί να ήταν μια ψευδαίσθηση που προκλήθηκε από ατμοσφαιρική αναστροφή, αλλά η αποκάλυψη του φαινομένου από την Παναγία στα παιδιά ήταν θαύμα, όπως είναι και η επίσημη θέση της Καθολικής Εκκλησίας.

Ιδιαίτερος λόγος έχει γίνει και για τις τρεις προφητείες, οι οποίες φυλάχτηκαν ως μυστικό από τα παιδιά, για ν' αποκαλυφθούν όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου. Η πρώτη περιέγραφε μία φρικιαστική εικόνα της κόλασης, ενώ η δεύτερη προέβλεπε το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και την έναρξη του Δευτέρου. Η τρίτη αποτέλεσε πραγματικό μυστήριο. Επιδιώχθηκε να αποσιωπηθεί από το Βατικανό και όταν αποκαλύφθηκε σχεδόν 80 χρόνια  αργότερα, το Πάσχα του 2000, έλαβε διάφορες ερμηνείες, λόγω του διφορούμενου χαρακτήρας της.

Σύμφωνα με την Καθολική Εκκλησία, η τρίτη προφητεία αφορούσε στην απόπειρα δολοφονίας του Πάπα Ιωάννη Παύλου του Β' από τον Τούρκο γκρίζο λύκο Μεχμέτ Αλί Αγκτζά, κατά την επέτειο του θαύματος, 13 Μαϊου 1981, στην Πλατεία του Αγίου Πέτρου της Ρώμης. Πολλοί, όμως, αμφισβητούν αυτή την ερμηνεία, υποστηρίζοντας ότι η προφητεία περιγράφει ακόμη και το τέλος του κόσμου.

Ένα χρόνο αργότερα, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β', επισκεπτόμενος το προσκύνημα της Φάτιμα, έγινε στόχος και δεύτερης απόπειρας δολοφονίας, αυτή τη φορά από τον ισπανοβέλγο κληρικό Χουάν Φερνάντεθ ι Κρον, οποίος θεωρούσε τον συγκεκριμένο Πάπα «άνθρωπο της Μόσχας», λόγω των μεταρρυθμίσεων που προωθούσε στους κόλπους της Καθολικής Εκκλησίας. Οι δυνάμεις ασφαλείας τον συνέλαβαν, λίγο προτού επιτεθεί με ξιφολόγχη εναντίον του Ποντίφικα.

Το Θαύμα της Φάτιμα δεν έμεινε χωρίς αντίλογο. Συνέβη σε μία περίοδο που οι μασόνοι είχαν μεγάλη επιρροή στην Πορτογαλία και προσπάθησαν να περιορίσουν την εξουσία της Καθολικής Εκκλησίας, ιδίως μετά την αντιμοναρχική Επανάσταση του 1910. Πολλοί αντικληρικαλιστές θεωρούν το Θαύμα της Φατίμα ως μία προσπάθεια της Καθολικής Εκκλησίας να ανακτήσει την απολεσθείσα πολιτική της δύναμη. Στα μέσα της δεκαετίας του '20 ο δικτάτορας Σαλαζάρ ενθάρρυνε το προσκύνημα της Φάτιμα, που μέχρι τότε κινούνταν στην ημιπαρανομία, για να γίνει πολύ γρήγορα ένα από τα τρία Φ που καθορίζουν την Πορτογαλική εθνική ταυτότητα: Φάδο, Φάτιμα και Φούτμπολ.

Μετά το Θαύμα της Φάτιμα, η Λουσία Ντος Σάντος έγινε μοναχή και πέθανε το 2005, σε ηλικία 97 ετών. Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης ζωής της είδε και άλλες φορές την Παναγία. Μετά τον θάνατό της, ο καρδινάλιος Ράτζινγκερ (νυν Πάπας Βενέδικτος ο 16ος) διέταξε να σφραγιστεί ο τάφος της, προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία αγιοποίησής της. Τα ξαδέλφια της έφυγαν πολύ νωρίς από τη ζωή, θύματα της ισπανικής γρίπης, ο Φρανσίσκο το 1919 σε ηλικία 11 ετών και η Ζασίντα το 1920 σε ηλικία 10 ετών. Τα δύο αδέλφια ανακηρύχθηκαν Όσιοι από τον Πάπα Παύλο Ιωάννη Β' το 1989.

ΠΗΓΗ...http://www.briefingnews.gr

Διαβάστε Περισσότερα

ΖΙΖΑΝΙΟΚΤΟΝΟ ΣΥΝΔΕΕΤΑΙ ΜΕ ΑΥΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΑΛΤΣΧΑΙΜΕΡ!

Νέο σοκ προκαλεί στη διεθνή κοινή γνώμη η αναφορά επιστημόνων για τις δραματικές επιπτώσεις που έχει στον ανθρώπινο οργανισμό το μεγαλύτερο σε πωλήσεις ζιζανιοκτόνο στον κόσμο, το Roundup της εταιρείας Monsanto.

Οι ερευνητές, στην αναφορά τους και αφού επανεξέτασαν εκατοντάδες μελέτες που έχουν δει το φως της δημοσιότηταςδίνουν νέα διάσταση για τις επιπτώσεις που επιφέρει το Glyphosate, που είναι το ενεργό συστατικό του Roundup.

Στην αναφορά επισημαίνεται ότι οι μέχρι σήμερα διαπιστωμένες επιπτώσεις εάν συνδυαστούν και με άλλες μεταβλητές μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως γαστρεντερικές διαταραχές, διαβήτη, καρδιακές παθήσεις, Πάρκινσον και Αλτσχάιμερ.

Την ίδια στιγμή, αίσθηση έχει προκαλέσει στην Ελλάδα η έρευνα της Greenpeace που εντόπισε την ύπαρξη 27 διαφορετικών χημικών ουσιών, πολλές από αυτές απαγορευμένες εντός της ΕΕ , σε μήλα, μπανάνες, αχλάδια, πατάτες, καρότα και κολοκύθια τα οποία πωλούνται στη χώρα μας. Όπως επισημαίνεται στις επίσημες εγκρίσεις των ουσιών αυτών αναγράφεται πως είναι ύποπτες καρκινογενέσεων και ότι έχουν εξαιρετική τοξικότητα.

Η Greenpeace προτείνει στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξη να αναλάβει δράση μέσα από τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων όπως τον τερματισμό των 'προσωρινών αδειών 120 ημερών' τις οποίες δίνει για χρήση άκρως επικίνδυνων φυτοφαρμάκων, τον έλεγχο των ουσιών ώστε να σταματήσει η χρήση απαγορευμένων καθώς και τη δημιουργία βάσης δεδομένων λιανικής πώλησης φυτοφαρμάκων ώστε να γνωρίζουμε ποιες ουσίες έχουν χρησιμοποιηθεί σε ποιες καλλιέργειες και από ποιους παραγωγούς.



ΠΗΓΕΣ...
briefingnews.gr
http://www.agioritikovima.gr

Διαβάστε Περισσότερα

Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ "ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΟΥ ΧΑΡΟΥ" ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΠΟΥ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ (ΦΩΤΟ)

Μια απεικόνιση μοναδική, ένα θαύμα επαναλαμβανόμενο και ένα όνομα που δεν συναντά κανείς εύκολα, είναι τα τρια στοιχεία που καθιστούν απόλυτα μοναδική μια από τις πιο σπάνιες εικόνες της Παναγίας.

Βρίσκεται στην Ελλάδα, σε ένα ταπεινό βυζαντινό εκκλησάκι που έχτισαν στους Λειψούς το 1600 μοναχοί από την Πάτμο. 

Το ονόμασαν «Παναγία του Χάρου» εξαιτίας του κειμηλίου που φιλοξενούσε. Μια εικόνα της Παναγίας που δεν κρατά τον Χριστό στην αγκαλιά της όπως συνηθίζεται αλλά τον Σταυρό με τον Ιησού επάνω του.

Είναι μια μοναδική απεικόνιση που δείχνει τον θρήνο της μητέρας και το μαρτύριο που πέρασε παραλαμβάνοντας το παιδί της νεκρό ύστερα από ένα απίστευτα σκληρό και ατιμωτικό μαρτύριο.


ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΜΕ ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΑΝΘΙΖΟΥΝ

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες, τον Απρίλιο του 1943 μια νεαρή κοπέλα, τοποθέτησε στην εικόνα της Παναγίας λευκούς κρίνους ως προσφορά στην Παναγία. Κανείς δεν γνωρίζει τι ήθελε να ζητήσει εκείνη την ταραγμένη περίοδο από την Παναγία.

Με το πέρασμα των ημερών, όπως ήταν φυσικό οι κρίνοι μαράθηκαν. Τρεις μήνες μετά, τον Ιούλιο του 1943 κάποιοι επισκέπτες διαπίστωσαν πως οι μαραμένοι κρίνοι είχαν αρχίσει να πρασινίζουν και ουσιαστικά να ξαναζωντανεύουν.

Στις 23 Αυγούστου, οπότε και γιορτάζει ο συγκεκριμένος Ναός οι κρίνοι είχαν νέα μπουμπούκια.

Άνθρωποι που επισκέπτονται το μικρό εκκλησάκι της Παναγίας για να προσκυνήσουν και να θαυμάσουν την ξεχωριστή αυτή εικόνα της Παναγίας, λένε πως το θαύμα αυτό επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο την ίδια περίοδο. 



ΠΗΓΗ...http://www.agioritikovima.gr

Διαβάστε Περισσότερα

ΝΑΟΥΣΑ: ARTVILLE FESTIVAL2 - ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ.

Από τις 3 Ιουλίου στις 6:00 μ.μ. έως τις 14 Ιουλίου στις 1:00 μ.μ.

Το πάρτι αρχίζει ξανά για 2η συνεχή χρονιά στο πάρκο της Νάουσας με το φεστιβάλ που διοργανώνει ο πολιτιστικός σύλλογος ArtVille και φιλοξενεί σε 12 ημέρες όλες τις μορφές τις τέχνης,
 όπως συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, χορός, ζωγραφική, εικαστικές εκθέσεις, henna, ζογκλέρ, θέατρο σκιών, facepainting, μαγειρικές,παρουσιάσεις (βιβλίων, ποιήματα, παραμύθια, κόμικ) και παράλληλες δράσεις,
 όπως δημιουργικά εργαστήρια για παιδιά και ενήλικες σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους.
Το ολοκληρωμένο πρόγραμμα όλων των εκδηλώσεων θα παρουσιαστεί τις επόμενες μέρες.
Πληροφορίες για συμμετοχές και ερωτήσεις στο τηλέφωνο: 698 8284774
Είσοδος ελεύθερη

ΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ.

Δείτε την ομάδα στο FACEBOOK ΕΔΩ

Διαβάστε Περισσότερα

"ΜΑΣ ΕΠΙΑΣΕ ΟΛΟΥΣ Ο ΠΟΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΣΦΑΧΤΩΝ...ΣΥΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΩ".

..Τραγικές οι ειδήσεις, όπως οι αυτοκτονίες ενηλίκων που αφαίρεσαν τη ζωή τους απελπισμένοι, γιατί χρεοκόπησαν, γιατί δεν έβλεπαν πια ελπίδα μπροστά τους, γιατί δεν είχαν να ταΐσουν τα παιδιά τους. 

Στην ίδια όμως αυτή κοινωνία έχουν προϋπάρξει τραγικά γεγονότα που ξεπερνούν κάθε όριο αίσχους.
Νέα παιδιά που αφαίρεσαν τη ζωή τους γιατί δεν πέρασαν στις πανελλαδικές !!
Παιδιά που έπαθαν κατάθλιψη, που έχασαν το κόσμο γιατί δεν πέρασαν στις πανελλαδικές.
Παιδιά που μετριέται το ανάστημά τους, η αυτοπεποίθησή τους, η χαρά τους, τα όνειρά τους από το τι νούμερο θα είναι στις ηλίθιες λίστες που θα κρεμαστούν στους τοίχους των φαστφουντάδικων της γνώσης...

Και θα κάνουν τους γονείς να νιώσουν πως εκπλήρωσαν ένα σπουδαίο καθήκον (τι διδάχτηκαν τα παιδιά τους? ποια ήταν τα όνειρά τους τα αληθινά? ποια ήταν τα ταλέντα τους? η γνώση που τους διοχετεύθηκε ήταν αληθινή, ήταν μια μούφα, οι καθηγητές ενέπνευσαν τα παιδιά να αγαπήσουν το διάβασμα, τη μόρφωση, τις ανώτερες αξίες, την ηθική, το πολιτισμό, τις τέχνες, τη καλαισθησία, το σεβασμό για τον ευαυτό τους και το περιβάλλον τους... ε???)

Τι στο δι@λο έχει γίνει σ΄αυτό το περίφημο σχολείο, εκτός από το να περιμένει κανείς σ΄ενα τοίχο να δει τι νούμερο είναι....

Υπάρχει μεγαλύτερη αποτυχία μιας κοινωνίας από την αυτοκτονία ενός παιδιού γιατί δεν πέρασε σε μια κ@λοσχολή? Σκεφθείτε πόσοι εργάστηκαν συνειδητά κι ασυνείδητα, για να συμβεί ένα τέτοιο έγκλημα...

Σκεφθείτε πόσα παιδιά έχουν μια εντελώς αλλοιωμένη πραγματικότητα σε σχέση με τις αληθινές χαρές της ζωής, τις ουσιαστικές αξίες, το χρόνο για όνειρα κι όχι για εφιάλτες.

Αν υπήρχε στάλα τσίπα, ή απλά συνειδητοποίηση του μεγέθους της εξαπάτησης, δεν έπρεπε να απεργήσουν οι καθηγητές για τα αιτήματα που έχουν προκύψει. Για τα ζόρια που αντιμετωπίζουν τώρα. Δεν έπρεπε να εκνευριστούν οι γονείς γιατί κάποιος υπονομεύει το μέλλον τους. Δεν έπρεπε να αγωνιούν οι υποψήφιοι μαθητές για το τι θα γίνει τελικά.

Η ελάχιστη αξιοπρέπεια θα υπέβαλλε:

• κάθε καθηγητής να μην υπηρετούσε ποτέ πια ξανά στρατόπεδα διαμόρφωσης καταναλωτικής συνείδησης και εξυπηρέτησης του συστήματος που τα λένε ακόμα σχολεία...
• 
  
• κάθε γονιός να απαξιούσε να στείλει το παιδί του σ΄ενα τόπο που το παιδί του θα είναι υποχείριο αριθμών, μαζικοποιημένης αντίληψης, ανύπαρκτης πραγματικής μόρφωσης...
• 
  
• κάθε μαθητής θα έπρεπε να απαιτήσει, χωρίς κανένα έλεος, για κανέναν τη ζωή του πίσω....

Αλλά δυστυχώς ζούμε σε ένα σύστημα που οι γονείς ζουν το παραμύθι τους πως το παιδί τους θα γίνει ευτυχισμένο αν είναι "τακτοποιημένο" μέσα στο μαντρί, οι καθηγητές πιστεύουν πως επιτελούν μέγα έργο μετατρέποντας τη γνώση σε κάτι που η πλειοψηφία μετράει την ώρα πότε θα χτυπήσει κουδούνι για διάλειμμα, και τα παιδιά να ανέχονται και τους δυο παραπάνω....

Τους μεν γονείς τους γιατί τους αγαπούν....
Τους δε δασκάλους τους γιατί τους σέβονται...

Όταν ο ενήλικος κόσμος δίνει σαν αντάλλαγμα στην αγάπη και το σεβασμό των παιδιών και στα όνειρά τους, μια θέση σ΄ενα παζάρι για σφαχτά τότε...

γ@μισε τα...

Εννοείται πως σ΄ολα τα παραπάνω υπάρχουν οι λαμπρές εξαιρέσεις, γονιών, καθηγητών και παιδιών, που κράτησαν τη ζωή τους.. Που πέρασαν μέσα από αυτά τα ιδρύματα, δίνοντας το καλύτερο εαυτό τους.

• Γονείς που ζήτησαν από τα παιδιά τους να μην επιτρέψουν σε κανέναν ποτέ να τα ξεφτιλίσει, να τα προσβάλλει, να τα κοροϊδέψει και τα ώθησαν να ζήσουν έξω από αυτούς τους τοίχους, τα υποστήριξαν στα όνειρά τους ακόμα κι όταν αυτά ήταν έξω από τα στάνταρ του υποκριτικού νοικοκυρέματος. 
• Καθηγητές που κατάφεραν να παρασύρουν τα παιδιά σε κάτι ανώτερο από την υποχρεωτική ώρα που έπρεπε να τους ανέχονται και τα έμαθαν να αναπτύσσουν το πνεύμα τους και την ελευθερία τους. 
• Παιδιά που ακόμα κι όταν όλα ήταν ενάντια στο κόσμο τους, δεν θυσίασαν το κόσμο τους αλλά το πάλεψαν και φυλάχτηκαν...

Αλίμονο αν όλοι είχαν υποκύψει στη παράνοια. Ούτε έγινε ποτέ κάτι τέτοιο ούτε θα γίνει. Μέσα στη κατευθυνόμενη μάζα θα υπάρχουν πάντα οι ελεύθερες ψυχές, τα ανυπότακτα πνεύματα που πάνω τους θα ελπίζει το μέλλον.



ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ - ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟ





ΠΗΓΗ...http://www.ramnousia.com

Διαβάστε Περισσότερα

Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΝΟΙΚΟΚΥΡΑΙΟΥ.

Ο γιός του νοικοκυραίου μεγάλωσε στο χωριό. Ο πατέρας του, ο κυρ-νοικοκυραίος, ήταν αγρότης και πάσχιζε να μεγαλώσει τα παιδιά του δουλεύοντας σκληρά στα χωράφια, κάνοντας “το σκατό του παξιμάδι”. Το όνειρό του ήταν να μην κάνουν την ίδια μίζερη ζωή τα παιδιά του, να σπουδάσουν, να ξεφύγουν απ’ το χωριό και απ το μεροδούλι μεροφάι, να γίνουν “επιστήμονες” να τα καμαρώνει.

Ο γιος, του βγήκε λίγο “μπούλης”, τον παραχάιδεψε και η μάνα νοικοκυραίου. Μικρός, τα έκανε πάνω του μέχρι τα 8 του και στο σχολείο τα άλλα παιδιά τον κοροιδεύανε για αυτό. Xέστη τον φωνάζανε και κατρουλή τον κατεβάζανε και συχνά τον βαράγανε υποτιμητικά στο σβέρκο και του πετάγανε στραγάλια με το φυσοκάλαμο. Παιδί “ξουράφι” δεν ήτανε με καμία δύναμη, μάλλον “αργός” ήτανε. Δεν τα ‘παίρνε τα γράμματα, όπως έλεγε ο δάσκαλος στον κυρ-νοικοκυραίο. “Καλύτερα να μείνει εδώ να δουλέψει τη γη σας, να προκόψει”, του είχε πει στην 6η δημοτικού, “δεν τα παίρνει με τίποτα, ούτε τέχνη δε νομίζω πως μπορεί να μάθει”.

Ο γιος του νοικοκυραίου έβλεπε πολύ τηλεόραση, πάρα πολύ τηλεόραση, του άρεσαν τα αστυνομικά και οι ταινίες, οι πολεμικές, σαν τον “Ράμπο”, του άρεσε και αυτός ο γάλος με τα τρία ονόματα, ο πως τον λένε μωρέ, αυτός ο Ζα κλο βα ντα και παιδικός του ήρωας ήταν ο Στίβεν Σιγκάλ. Στο γυμνάσιο ήταν χειρότερα τα πράγματα. Μόνο στα θρησκευτικά και στη γυμναστική τα κατάφερνε, γιατί η μάνα νοικοκυραίου τον πήγαινε από μικρό συχνά στην εκκλησία. “Ξεφτέρι” ήτανε σε κάθε λιτανεία και κηδεία και έπαιζε και πολλή μπάλα στην ομάδα του χωριού, ήταν δεξί μπάκ, ο “κλαδευτίρας” όπως τον φώναζαν οι συμπαίχτες του. Δεν ήταν καλός στην ιστορία, αλλά του άρεσε η επανάσταση του ’21, μισούσε τους αιμοβόρους Τούρκαλάδες (που να ξερε πως ο προπροπάππους του ήταν προύχοντας που μάζευε τα χαράτσια για τον αγά) και πίστευε πως είναι απόγονος των Λακεδαιμόνων (όταν μπορούσε να προφέρει σωστά αυτή τη λέξη καμάρωνε σαν γύφτικο σκεπάρνι, άν και μισούσε και τους “γιούφτους” γιατί “αυτοί έφιαξαν τα καρφιά που σταυρώσαν το χριστούλι”). Του άρεσαν και οι αρχαίοι μύθοι. Πολλές φορές αναρωτιόταν τι σκατά λαβή έκανε στον μόλο, ο Λεωνίδας, αλλά πάντα βραχυκύκλωνε σε αυτή τη σκέψη και δε τόλμησε ποτέ να ρωτήσει.

Ως χαρακτήρας στην προεφηβεία ήταν μάλλον ντροπαλός και ακοινώνητος. Τα υπόλοιπα παιδιά δεν τα έκανε και πολύ παρέα, γιατί αυτά «ακούγανε ξένα», «ντυνόντουσαν με τζίν χωρίς τσάκιση», μιλάγανε για «πολιτικά» και όταν προσπαθούσε να μπει στην παρέα τους τον δουλεύανε, «γιδογάμη» τον ανεβάζανε, «γρόθο» τον κατεβάζανε και του ρίχνανε υποτιμητικές σφαλιαρίτσες η του καρφιτσώνανε χαρτάκια με ένα πέος ζωγραφισμένο στην πλάτη. Εκείνος κάρφωνε τα πάντα στον γυμνασιάρχη, τον Θεολόγο, τον χουντικό απ’ τα Τρίκαλα, που τον έβαζε να σπιουνεύει ποιοί καπνίζουν και ποιοι είναι σε «πολιτικές νεολαίες», για να τον περνάει τις τάξεις. Το χαιρότανε το κάρφωμα, ήταν γλυκιά η αίσθηση της εκδίκησης, ένα είδος ανώμαλης επιβεβαίωσης.«Θα τους δείξω εγώ», σκεφτότανε και έβλεπε τον εαυτό του Σβαρτζενέγκερ να τους θερίζει όλους με ένα μεγάλο μακρύκαννο όπλο.

Έβλεπε επίσης συχνά τον εαυτό του να βιάζει δεμένη χειροπόδαρα την κόρη του γείτονα (όπως είχε δεί σε μια γερμανική τσόντα). «Αυτό το τσουλί», που τον φώναζε υποτιμητικά «τοσοδούλι», μπροστά σε όλα τα άλλα παιδιά. Κάποτε, όταν ήταν μικρά, παίζανε στον αχυρώνα το γιατρό και τη νοσοκόμα και ‘κείνη είδε το «μόριό» του, “τοσοδούλι” φώναξε δείχνοντας και έβαλε δυνατά τα γέλια. “Τοσοδούλι, θα σου δείξω εγώ”, σκεφτόταν. Ένας θείος τον πήγε μια μέρα στις «πουτάνες», ένα καλοκαίρι, στην Αθήνα, αλλά δεν του σηκώθηκε απο το άγχος και ‘κείνη η “παλιοβουλγάρα” του είπε: «ντεν πειράζει, μικρούλι, γκαμίσει άλλη φορά, μη φοβάται ντεν είναι πούστη», χαϊδευτικά. Αυτό δεν το ξεπέρασε ποτέ γιατί θυμήθηκε πως κάποτε του σηκώθηκε βλέποντας στα αποδυτήρια τον γιο του καφετζή, το σέντερμπάκ του “Αίαντα”, της ομάδας του χωριού, που είχε μεγάλη την ψωλή, γυμνό. «Αδύνατον να είμαι αδερφή», σκεφτότανε συνέχεια και επίμονα, “αδύνατον εγώ είμαι άντρας, δεν είμαι πούστης εγω !!!” και όταν ήρθε η ώρα να πάει στρατό, πήγε στα Ο.Υ.Κ., να αποδείξει τον ανδρισμό του, στον εαυτό του και σε κάθε «ξεκωλιάρα».

Εκεί ένιωσε για πρώτη φορά ικανοποιημένος. Την τελευταία εβδομάδα εκπαίδευσης όταν έσπασε τα μούτρα ενός φαντάρου σε ένα φτιαχτό τσαμπουκά, σ’ ένα «κωλάδικο» κοντά στα σύνορα, ένιωσε επιτέλους “άνδρας”. Τον φουκαρά τον φαντάρο τον κράταγαν βέβαια τρεις «παλληκαράδες», της σειράς του και ήταν και «μαστουρωμένος», αλλά ο γιός του νοικοκυραίου πολύ το χάρηκε που τον χτύπαγε με όλη του τη δύναμη, καθώς σκεφτόταν μέσα του: “δεν είμαι πούστης, δεν είμαι πούστης, δεν είμαι πούστηηηηηηηηηηηηηηηηηηης !!!, είμαι άντρας ρεεεεεε”.

Όταν γύρισε στο χωριό με ένα τατουάζ “Μολόν Λαβαί” στον δεξί ώμο του και μια σπαρτιάτικη περικεφαλαία στο στήθος, ο πατέρας του, του πήρε μια μεταχειρισμένη «μπε-ε-βε, τζι-τι-εξ, σούπερ-τούρμπο, μι-τρία» με τις τελευταίες οικονομίες της οικογένειας. Πέρναγε τον καιρό του βλέποντας Λιακόπουλο και Άδωνις και διαβάζοντας επιτέλους βιβλία που μπορούσε να καταλάβει. Ναι, επιτέλους η αλήθεια που αυτός μόνο καταλάβαινε και που του έκρυβαν τόσα χρόνια οι “κουλτουριαρέοι” μασόνοι που τον εξευτέλιζαν με τα ακαταλαβίστσικα επιστημονικά επιχειρήματα κάθε φορά που προσπαθούσε να συμμετάσχει σε κάποια σοβαρή κουβέντα. Ήταν απόγονος των ΕΛ, ήταν κάτι σπουδαίο, δεν ήταν σαν τους «άλλους», τους «κρυφο-Εβραίους» και τις «αδερφές». Ήταν άριος, ήταν ξεχωριστός, δεν ήταν βλάκας, ήταν Έλληνας ανώτερος απ όλους και τον πολεμούσαν όλοι, δεν ήταν ηλίθιος και αμόρφωτος αυτός, οι άλλοι ήταν παραπλανημένοι, οι “εξυπνάκιδες”, αυτός γνώριζε την πραγματική αλήθεια. Ήταν ξεχωριστός, μέλος της εκλεκτής φυλής του θεού, ήταν Έλληνας, όχι απλά άνθρωπος ! Γυάλιζε το κυνηγετικό του όπλο κάθε μέρα και εξόντωνε κάθε σπουργίτι που είχε μείνει στο καμμένο δάσος, φαντασιωνόμενος πως εξοντώνει ορδές από “αράπηδες”, Πακιστανούς, Αλβανούς και άλλους αλλόθρησκους εχθρούς της πατρίδας, που τους έβαλαν οι «Αμερικάνοι» να καταργήσουν τη «θρησκεία και τα πιστεύω μας». Δούλευαν στα χωράφια του βέβαια, αλλά “αυτοί είναι πίθηκοι, είναι όπως τα ζώα, είναι φτιαγμένοι απ το θεό για να μας υπηρετούν”, σκεφτόταν κάθε φορά που στο τέλος της σεζόν κάρφωνε τους λαθρομετανάστες εργάτες στην αστυνομία για να απελαθούν και να μην τους πληρώσει. Άκουγε διαπασών κλαρίνα στην «αμαξάρα» του, γυρίζοντας τύφλα απ’ τα πανηγύρια και πάταγε αδέσποτους σκύλους και γάτες, «για πλάκα». Περιέργως ήταν πάντα “καψούρης” με κάποια φανταστική κοπέλα που υπήρχε μόνο στο μυαλό του, ή που την είχε δει κάπου τυχαία και που εκείνη προφανώς αγνοούσε ακόμα και την ύπαρξή του, λάτρευε τα καψουτράγουδα και ήταν σε μόνιμη ερωτική απογοήτευση χωρίς αντικείμενο.

Ο κυρ-νοικοκυραίος ήταν αδερφός του χασάπη, που ήταν μέγας και τρανός κομματάρχης του «Κόμματος». Του κόμματος που το ψήφιζε επειδή το ψήφιζε ο πατέρας του πατέρα του και ο πατέρας του. “Όλα κι όλα έτσι τα βρήκαμε, έτσι τα συνεχίζουμε”. Χρόνια παρακαλούσε για μια θεσούλα για το γιό του στο δημόσιο, αλλά «το ΑΣΕΠ μας έχει δέσει τα χέρια», του απαντούσε ο χασάπης, ανάθεμα στα κουμούνια και τις “αξιοκρατίες τους, χαλάσανε τις παραδόσεις και τις οικογένειες”. Ο γιος βοηθούσε και αυτός το Κόμμα κάνοντας θελήματα στις εκλογές για τον τοπικό βουλευτή του «Κόμματος» και νονό του (γόνος οικογένειας τσιφλικάδων, είχε βαφτίσει τουλάχιστον 1000 παιδιά στο νομό), μοιράζοντας φυλλάδια και σηκώνοντας ελληνικές σημαίες στις ομιλίες του. Ώσπου κάποια μέρα ο χασάπης τον κάλεσε στο μαγαζί και καθώς έκοβε μια σπάλα με τον μπαλντά, του είπε: «λοιπόν ανηψιέ, υπάρχουν δυό θεσούλες απ’ το ‘παράθυρο’ για σένα, μια στην πυροσβεστική και μια στην ομάδα ΔΙΑΣ, ξέρεις, τους ‘ράμπο’ της αστυνομίας, πές μου πού θες να σε βάλω και θα το τακτοποιήσω». Δεν έκανε δεύτερη σκέψη. Ήξερε πολύ καλά για την πυροσβεστική απ’ το γιό της περιπτερούς, πως είναι ηρωικό επάγγελμα και επικίνδυνο. Όλοι τον θαύμαζαν και τον εκτιμούσαν, τον πυροσβέστη, ήρωας, παλικάρι λέγανε όλοι, “μπράβο του έχει κότσια αυτό το παιδί, νάναι καλά”, “πέρυσι παραλίγο να καεί ζωντανός για βγάλει μια οικογένεια από ένα σπίτι που πήρε φωτιά”, “τέτοιοι αξίζουν σεβασμό”, “αυτοί είναι άντρες ρε, με ψυχή”. Είχε και ένα μακρινό ξάδερφο που ήτανε «μπάτσος» στο ηθών και είχε χοντροκονομήσει «δουλεύοντας την κοινωνία» και «ξύνοντας τα αρχίδια του». Κανείς δεν τον χώνευε, όλοι τομάρι και καθίκι τον έλεγαν, πίσω απ την πλάτη του, γιατί μπροστά του ή δεν μιλάγανε, ή μιλάγαν μόνο για ποδόσφαιρο. “Κοπρίτης, νταβατζής είναι, κατακάθι της κοινωνίας, μαγκιά κλανιά και κώλος φινιστρίνι”, αυτά ήταν τα καλύτερα που μπορούσες να ακούσεις για αυτόν. Δεν χρειάστηκε καμία δεύτερη σκέψη. Τι δεύτερη σκέψη να κάνει ;
“Στη ΔΙΑΣ, στη ΔΙΑΣ !!!” ρε μπάρμπα, αναφώνησε αμέσως, “σιγά μην πάω γίνω πυροσβέστης, αν ήθελα μια δουλειά να κουράζομαι θα έμενα αγρότης, καμία δουλεία δεν είν ντροπή μπάρμπα …”



parallhlografos





ΠΗΓΗ...http://www.ramnousia.com

Διαβάστε Περισσότερα

ΕΛΑΦΡΥΝΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΥΑ ΑΛΜΩΠΙΑΣ ΣΤΑ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΑ ΧΡΕΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Δ.Ε.Υ.Α. Αλμωπίας με την υπ’ αριθμό 15/2013 απόφασή του, λαμβάνοντας υπόψη τη δυσχερή οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκονται τόσο οι καταναλωτές της λόγω της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης στη χώρα μας όσο και η Δ.Ε.Υ.Α. Αλμωπίας λόγω της μη είσπραξης των ληξιπρόθεσμων χρεών των καταναλωτών της και με σκοπό την απόδοση κινήτρου για την εξόφλησή τους

Αποφάσισε:

·       Την απαλλαγή των καταναλωτών από τις προσαυξήσεις του 1 % ανά μήνα καθυστέρησης της πληρωμής των λογαριασμών ύδρευσης και αποχέτευσης που εμπεριέχονται στα ληξιπρόθεσμα χρέη τους προς την Επιχείρηση και αφορούν τις καταναλώσεις του 2011 και προηγούμενες. Οι καταναλωτές θα απαλλάσσονται των προσαυξήσεων είτε με την εφάπαξ πληρωμή των ληξιπρόθεσμων χρεών τους είτε με την εξόφληση αυτών σε δόσεις σύμφωνα με την 32/2012 απόφαση της Δ.Ε.Υ.Α. Αλμωπίας με την καταβολή της τελευταίας συμφωνημένης δόσης.

·       Την απαλλαγή των καταναλωτών από τα πρόστιμα λόγω χαλασμένων υδρομετρητών που εμπεριέχονται στα ληξιπρόθεσμα χρέη τους προς την Επιχείρηση και αφορούν τις καταναλώσεις του 2011 και προηγούμενες. Οι καταναλωτές θα απαλλάσσονται των προστίμων και θα χρεώνονται σύμφωνα με τις καταναλώσεις παρελθόντων ετών είτε με την εφάπαξ πληρωμή των ληξιπρόθεσμων χρεών τους είτε με την εξόφληση αυτών σε δόσεις σύμφωνα με την 32/2012 απόφαση της Δ.Ε.Υ.Α. Αλμωπίας με την καταβολή της τελευταίας συμφωνημένης δόσης.

Διαβάστε Περισσότερα

Η ΠΡΩΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ Α.Σ. ΠΡΟΜΑΧΟΙ.

Την πρώτη του συγκέντρωση πραγματοποίησε ο ΑΣ ΠΡΟΜΑΧΟΙ
ενόψει της νέας ποδοσφαιρικής σεζόν στα γραφεία του συλλόγου.
Ήταν όλοι παρόντες, το προεδρείο, το συμβούλιο και σχεδόν όλοι οι ποδοσφαιριστές.
Ο πρόεδρος του συλλόγου Αλέξανδρος Νάνος και ο γενικός γραμματέας Βασίλης Δήμπαλας, παρουσίασαν τον νέο προπονητή της ομάδας Κώστα Καρυπίδη, ο οποίος περιέγραψε τα πλάνα του και τους γενικούς όρους, βάσει των οποίων θα λειτουργήσει προπονητικά ο σύλλογος.
Επικράτησε φιλικό και οικογενειακό κλίμα και τα πειράγματα έδιναν κι έπαιρναν.
Ήταν μια βραδιά γνωριμίας και ο πρόεδρος ανανέωσε το ραντεβού για τις επόμενες ημέρες με το ξεκίνημα της προετοιμασίας για την δύσκολη αποστολή της ομάδας στην Α΄κατηγορία.
Τον νέο προπονητή θα σας τον παρουσιάσουμε τις προσεχείς ημέρες με ειδικό αφιέρωμα-συνέντευξη.
Δείτε φωτογραφίες από την χθεσινοβραδυνή συγκέντρωση καθώς και μερικά ιστορικά κειμήλια της ομάδας , που φυλάσσονται στα γραφεία της.

Διαβάστε Περισσότερα

ΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΛΜΩΠΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ.

  Εύχομαι σ’ όλες τις μαθήτριες και τους μαθητές που από αύριο μπαίνουν  στο στίβο των Πανελλαδικών Εξετάσεων καλή επιτυχία στους στόχους που έχουν θέσει. Απαιτείται ψυχραιμία και δύναμη προκειμένου να επιτευχθεί το μέγιστο των δυνατοτήτων και των προσπαθειών και δεν πρέπει να ξεχνάτε πως το άγχος λειτουργεί ανασταλτικά σ’ οποιαδήποτε δραστηριότητά μας.

   Οι μαθήτριες και οι μαθητές μας θα πρέπει να γνωρίζουν ότι οι Πανελλαδικές Εξετάσεις αποτελούν ένα σημαντικό σταθμό για τη μετέπειτα εξέλιξή τους, όχι όμως τη μοναδική και τελευταία τους ευκαιρία. Η ζωή είναι ένας καθημερινός και διαρκής αγώνας για το καλύτερο. Για να γίνουν όμως τα όνειρα πραγματικότητα απαιτείται σωστή προετοιμασία, μεγάλη προσπάθεια και προσήλωση στους στόχους.

    Εύχομαι επίσης, καλή επιτυχία, και σ’ όλες τις μαθήτριες και τους μαθητές των Λυκείων και των Γυμνασίων που μετέχουν στις προαγωγικές εξετάσεις αυτές τις ημέρες.



Ο Δήμαρχος Αλμωπίας

Πασόης Δημήτρης

Διαβάστε Περισσότερα