΄΄Αλήθειες σχετικά με την διαχείριση της πανδημίας του Covid-19 από την ΝΜ Γιαννιτσών΄΄

΄΄Αλήθειες σχετικά με την διαχείριση της πανδημίας του Covid-19 από την ΝΜ Γιαννιτσών΄΄

Εν μέσω της μεγαλύτερης παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης που δοκιμάζει τις αντοχές και τα όρια των Συστημάτων Υγείας και του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού σε ολόκληρο τον κόσμο όπως βέβαια και στη χώρα μας, θλιβερή εντύπωση και εύλογες απορίες προκαλούν κάποιες ¨φωνές¨ στο Νομό μας, που θέλουν να εμφανίσουν μια ανακριβή και απαξιωτική εικόνα για την ετοιμότητα και αποτελεσματικότητα της ΝΜ Γιαννιτσών στη διαχείριση των περιστατικών του Covid-19.

Είναι οι ¨φωνές¨ εκείνων που, στην περιοχή με το αναλογικά υψηλότερο επιδημιολογικό φορτίο στη χώρα, με κατασκευασμένα ¨στοιχεία¨ και κατευθυνόμενη παραπλανητική ¨ενημέρωση¨ είναι προφανές ότι επιδιώκουν να υπηρετήσουν συμφέροντα και στόχους.

Δυστυχώς γι’ αυτούς, τα πραγματικά στοιχεία τους διαψεύδουν:

H NM Γιαννιτσών, αμέσως μετά τον ορισμό της ως COVID Νοσοκομείο και ανταποκρινόμενη στην κρισιμότητα των περιστάσεων, επεξεργάστηκε συγκεκριμένο πλάνο και προετοιμάστηκε εγκαίρως για την υποδοχή και νοσηλεία θετικών περιστατικών.

Κατόπιν σχετικών εισηγήσεων του Επιστημονικού Συμβουλίου του Νοσοκομείου και της Επιτροπής Νοσοκομειακών Λοιμώξεων προέβη στη διαμόρφωση χώρου νοσηλείας ύποπτων περιστατικών, επιβεβαιωμένων κρουσμάτων, καθώς και Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) Covid-19 για την καλύτερη κάλυψη σε θεραπευτικό επίπεδο, διατηρώντας διακριτό χώρο υποδοχής και διαλογής περιστατικών, αναλόγως της σοβαρότητάς τους.

Ο σχεδιασμός και η υλοποίησή του, βασίστηκε στα προβλεπόμενα Υγειονομικά Πρωτόκολλα Ασφάλειας και μέτρων προστασίας από την μεταδοτικότητα του ιού, ώστε σε καμία περίπτωση να μη θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια του προσωπικού, με την αυστηρή τήρηση όλων των προβλεπόμενων μέτρων προστασίας κατά ενδεχόμενης διασποράς. Το πιστοποιούν δε αυτό, πρόσφατοι έλεγχοι από την Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας (15-07-2020), από την Εξειδικευμένη Ομάδα Ελέγχου Λοιμώξεων  της 3ης Υ.ΠΕ. (29-09-2020) και από την αναφορά του Επόπτη Δημόσιας Υγείας με την έναρξη υποδοχής και διαχείρισης περιστατικών, κατά τους οποίους  δεν εντοπίστηκε κανένας κίνδυνος αναφορικά με την χρήση των συγκεκριμένων χώρων όπως και με τον τρόπο διαχείρισης και μεταφοράς των ασθενών.  

Ακόμη, η NM Γιαννιτσών ήδη από τον Φεβρουάριο του 2020 προνόησε και διοργάνωσε σχετικές εκπαιδεύσεις προσωπικού σχετικά με χρήση μέτρων προστασίας και διαχείρισης περιστατικών θετικών στον ιό ενώ, επιπλέον, και πάντα σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας και την Διοίκηση της 3ης Υ.ΠΕ. εξασφάλισε και παρέλαβε σε ταχύτατο χρόνο τον μεγαλύτερο αριθμό ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού αναπνευστικής βοήθειας ασθενών από την έναρξη λειτουργίας του Νοσοκομείου Γιαννιτσών (1993), για την πλήρη ιατρική υποστήριξη ασθενών που χρήζουν νοσηλείας από Cοvid 19.

Επίσης, κατόπιν συντονισμένων ενεργειών της Διοίκησης της Νοσοκομειακής Μονάδας Γιαννιτσών και της Διοίκησης της 3^ης Υ.ΠΕ Μακεδονίας, και προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι επείγουσες ανάγκες που προέκυψαν μετά το ξέσπασμα της πανδημίας, το τελευταίο εξάμηνο έχουν προσληφθεί:

·        Πέντε μόνιμοι ιατροί Ε.Σ.Υ. με τις παρακάτω ειδικότητες:

     Δύο (2) ιατροί ειδικότητας Ιατρικής Βιοπαθολογίας

     Ένας (1) ιατρός ειδικότητας Αναισθησιολογίας

     Ένας (1) ιατρός ειδικότητας Ορθοπαιδικής

     Ένας (1) ιατρός ειδικότητας Παιδιατρικής

     (Έχουν προκηρυχθεί ακόμη δύο  θέσεις μόνιμου Ιατρικού προσωπικού)

     Ενός (1) ιατρού ειδικότητας Χειρουργικής

     Ενός (1) ιατρού ειδικότητας Παθολογικής Ογκολογίας)

 

·        Ένας (1) επικουρικός ιατρός ειδικότητας Καρδιολογίας

·        Εβδομήντα ένα (71) άτομα λοιπό επικουρικό προσωπικό με  τις παρακάτω ειδικότητες:

     Δεκαοκτώ (18) άτομα ειδικότητας ΔΕ Βοηθών Νοσηλευτικής

     Είκοσι δύο (22) άτομα ειδικότητας ΤΕ Νοσηλευτικής

     Δεκατέσσερα(14) άτομα ειδικότητας ΥΕ Βοηθών Υγειονομικού προσωπικού

     (10  Βοηθών θαλάμου και 4 Μεταφοράς ασθενών)

     Τρία (3) άτομα ειδικότητας ΔΕ Εμφανιστών χειριστών

     Τέσσερα(4) άτομα ειδικότητας ΔΕ Διοικητικών Γραμματέων

      Ένα (1) άτομο ειδικότητας ΤΕ Ηλεκτρολόγων Μηχανικών

      Ένα (1) άτομο ειδικότητας ΤΕ Πληροφορικής

      Τέσσερα (4) άτομα ειδικότητας ΥΕ Τραπεζοκόμων

      Ένα (1) άτομο ειδικότητας ΤΕ Ραδιολογίας –Ακτινολογίας

      Ένα (1) άτομο ειδικότητας ΥΕ Φύλακας

      Δύο (2) άτομα ειδικότητας ΥΕ Γενικών καθηκόντων

Το Νοσοκομείο, για την κάλυψη των εφημεριακών αναγκών του έχει ακόμη εξασφαλίσει τη μετακίνηση από Πρωτοβάθμιες Δομές Φροντίδας Υγείας των εξής:

      Οκτώ  (8) ειδικευμένων Ιατρών

      Τεσσάρων (4) ΤΕ Νοσηλευτών

      Μίας (1) επισκέπτριας Υγείας

Το προσωπικό της ΝΜ Γιαννιτσών έχει επιδοθεί – και συνεχίζει – σε έναν τιτάνιο αγώνα ώστε να μην μείνει κανείς ασθενής δίχως την απαραίτητη ιατρική φροντίδα τηρώντας αυστηρά τα απαραίτητα μέτρα προστασίας που, άλλωστε, ουδέποτε έλειψαν. Οι οποιεσδήποτε υποβολιμαίες ¨φωνές¨ ανήκουν σε αυτούς που, για ¨περίεργους¨ λόγους και από την πρώτη στιγμή δεν ήθελαν να διαμορφωθεί κλινική Covid 19 και ΜΕΘ Covid 19 στα Γιαννιτσά, χωρίς να αναλογιστούν τις δραματικές συνέπειες από το προβλεπόμενο εδώ και καιρό δεύτερο και πιο επικίνδυνο κύμα της πανδημίας. Επικαλούνται ¨ιδιότητες¨ κατά το δοκούν και αρνούνται να αναλάβουν τις δικές τους ευθύνες, όταν όλοι οφείλουμε να είμαστε στρατιώτες στην μάχη κατά του ιού και κανένας δεν δικαιούται να διαχωρίζει την θέση του.

Όταν από τις 26 Οκτωβρίου σε 1817 ελέγχους βρέθηκαν 620 θετικοί ασθενείς επιβεβαιώνοντας το υψηλό επιδημιολογικό φορτίο που έχει διαμορφωθεί στην περιοχή της Πέλλας, εύκολα μπορεί κανείς να αναλογιστεί τι θα είχε συμβεί αν δεν υπήρχε η προετοιμασία αλλά και η ανθεκτικότητα που επέδειξε η ΝΜ Γιαννιτσών. Την στιγμή που η ΠΕ Πέλλας εμφανίζεται ως περιοχή με τα υψηλότερα επιδημιολογικά στατιστικά στην χώρα, η ΝΜ Γιαννιτσών έχει επιδείξει την αναγκαία ετοιμότητα χάρη στην οποία καλύπτει υγειονομικά την ευρύτερη περιοχή.

Μέσα στα ασφυκτικά πλαίσια που έχουν δημιουργηθεί από την εξάπλωση της πανδημίας και παρότι η Διοίκηση και το προσωπικό του Νοσοκομείου έχουν επιδοθεί σε έναν τιτάνιο αγώνα αναχαίτισης και αντιμετώπισης της, η κακόβουλη διασπορά αυταπόδεικτα ψευδών ¨ειδήσεων¨ για δημιουργία εντυπώσεων και εξυπηρέτηση μικροσυμφερόντων, είναι κάτι παραπάνω από απαράδεκτη και ύποπτη. Είναι πρωτίστως επικίνδυνη!

Η Διοίκηση του Νοσοκομείου, με συνέπεια στην μεγάλη μάχη για την αντιμετώπιση της φονικής πανδημίας, είναι αποφασισμένη να μην επιτρέψει σε κανένα να ¨παίζει¨ με την υγεία των συνανθρώπων μας ή, για προσωπικά συμφέροντα να υπονομεύει την υπεράνθρωπη προσπάθεια που γίνεται νυχθημερόν στην ΝΜ Γιαννιτσών.

Οι καθημερινοί αριθμοί είναι αμείλικτοι και αδιάψευστοι μάρτυρες της εφιαλτικής πραγματικότητας, και στις πρωτόγνωρες καταστάσεις που βιώνουμε, «έκαστος εφ’ ω ετάχθη». Καθένας ενώπιον των ευθυνών του. Το ιατρικό, νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό της ΝΜ Γιαννιτσών, ανταποκρίνεται με υπευθυνότητα και αυταπάρνηση στη μάχη για την υγεία των συμπολιτών μας. Αυτοί, που για δικές τους ¨επιδιώξεις¨ υπονομεύουν αυτόν τον αγώνα διακινώντας μια κατευθυνόμενη και επικίνδυνη παραπληροφόρηση, θα βρεθούν απέναντι στην δεδομένη αναζήτηση των δικών τους ευθυνών!

    Ο ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ  του Γ.Ν. ΠΕΛΛΑΣ - Ν.Μ. ΓΙΑΝΝΙΤΣΩΝ

   ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΛΟΓΓΟΣ              

Διαβάστε Περισσότερα

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΙΡΕΤΗΣ Π.Ε ΠΕΛΛΑΣ: Ωρολογιακή βόμβα οι υπηρεσίες της ΠΕ Πέλλας.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΙΡΕΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΠΕΛΛΑΣ Δ/ΝΣΗ: ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟ ΠΕΛΛΑΣ    Τ.Κ. 582 00 ΕΔΕΣΣΑ

E-mail: senap@1177.syzefxis.gov.gr

 

Έδεσσα, 20 Νοεμβρίου 2020

Θέμα : Ωρολογιακή βόμβα οι υπηρεσίες της ΠΕ Πέλλας.

Όλοι μας παρακολουθούμε εμβρόντητοι την ραγδαία εξέλιξη της πανδημίας στη χώρα μας. Την στιγμή που ιδιωτικές κλινικές επιτάσσονται στη Βόρεια Ελλάδα, καθώς το ΕΣΥ πνέει τα λοίσθια και τρένα ετοιμάζονται να μεταφέρουν ασθενείς με covid -19 στα διάφορα νοσοκομεία της χώρας, η πολιτική ηγεσία της ΠΕ Πέλλας εξακολουθεί να επιδεικνύει αναλγησία και νωθρότητα. Αγνοεί τις φωνές των εργαζομένων για κλείσιμο των υπηρεσιών και συνέχιση της λειτουργίας τους με εξ αποστάσεως εργασία, εκθέτοντάς τους σε κίνδυνο.

Η αναστολή λειτουργίας των υπηρεσιών και η εφαρμογή της τηλεργασίας είναι επιτακτική για τη προάσπιση της δημόσιας υγείας και τον περιορισμό της διασποράς του ιού. Η εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών της ΠΕ Πέλλας μπορεί να επιτευχθεί με την εξ αποστάσεως εργασία των υπαλλήλων, διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό τόσο την υγεία των πολιτών όσο και των εργαζομένων.

ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΑΛΛΟ. ΧΑΘΗΚΕ ΗΔΗ ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

 

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

 

Η Πρόεδρος                                                                                                    Ο Γραμματέας

Νικολέττα Δασκάλου                                                                                       Αναστάσιος Κατσάρας

Διαβάστε Περισσότερα

Γιάννης Σηφάκης : Ο σώζων εαυτόν σωθήτω…

 Γιάννης Σηφάκης :  Ο σώζων εαυτόν σωθήτω… 

Έγκλημα διαρκείας με 70 ως και πάνω από 100 νεκρούς συμπολίτες μας την μέρα…

Δεν είναι μόνο ανικανότητα, είναι επικίνδυνη ιδεοληψία.. Ακυβέρνητη πολιτεία και η Πέλλα με άφαντο πολιτικό προσωπικό που επαφίεται μόνο στην γενναιότητα και την αυτοθυσία των ελάχιστων, με βάση τις ανάγκες, γιατρών και νοσηλευτών μας.. 

Η Ελλάδα καίγεται , η Πέλλα καίγεται.. Ούτε ένα κρεββάτι στα Νοσοκομεία της Πέλλας, σήμερα στην Έδεσσα ένας παθολόγος για τρείς ορόφους γεμάτους ασθενείς covid... Οι δεξαμενές οξυγόνου δεν επαρκούν... Το πολιτικό προσωπικό όλων των βαθμίδων άφαντο εναποθέτει τις ελπίδες του στο Θεό..

Δεν πρόκειται μόνο για ανικανότητα, πρόκειται για επικίνδυνη ιδεοληψία. Δυστυχώς σε αυτή την κρίσιμη φάση μας κυβερνούν αυτοί που ήθελαν να διαλύσουν το ΕΣΥ, που δεν άντεχαν ούτε στη λέξη για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας και τώρα όταν μιλούν για αυτό, αναγκαζόμενοι,  μόνο κοροϊδεύουν...8 μήνες αυτοθαυμάζονταν, δεν προσέλαβαν γιατρούς και νοσηλευτές παρά τις έκτακτες ανάγκες, δεν έκαναν πολλαπλάσιες τις ΜΕΘ, δεν επίταξαν τις ιδιωτικές κλινικές, δεν είχαν ούτε έχουν στοιχειωδώς σχέδιο... Ακυβέρνητη πολιτεία στο έλεος του ιού που επαφίεται μόνο στην γενναιότητα και στην αυτοθυσία του ελάχιστου , με βάση τις ανάγκες, ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού....έγκλημα διαρκείας με 70-100 νεκρούς πλέον την μέρα..

Που και να μην είχαμε φέρει αξονικούς τομογράφους και στα δύο Νοσοκομεία και να μην είχε γίνει η σύγχρονη μονάδα του τεχνητού νεφρού..., φανταστείτε τι θα γινόταν στις τριτοκοσμικές συνθήκες του υπογείου…

Μόνο αγανάκτηση...

Χθες χάσαμε και τον ασυμβίβαστο Γιάννη, τον πρόεδρο της Θηριόπετρας 54 ετών... θερμά συλλυπητήρια στους δικούς του και στον Δήμο Αλμωπίας

Δυστυχώς σε αυτή την φάση το δόγμα είναι ο σώζων εαυτόν σωθήτω... Προστατευτείτε συμπολίτες μου όσο μπορείτε..

Διαβάστε Περισσότερα

MUSIC WORKSHOP. Online σεμινάριο για νέους μουσικούς.

Δημιουργήστε το καλλιτεχνικό σας προφίλ!

 

MUSIC WORKSHOP ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΡΙΑ ΜΠΑΛΗ Online σεμινάριο για νέους μουσικούς.

Θα πραγματοποιηθεί διαδικτυακό σεμινάριο στις 30 Νοεμβρίου 2020 και ώρα 16:00 σχετικά με στρατηγικές marketing που μπορούν να εφαρμόσουν οι μουσικοί για την προώθηση του έργου τους. Το ενημερωτικό σεμινάριο που διοργανώνει το ωδείο δήμου Έδεσσας με εισηγήτρια την καθηγήτρια του ωδείου κυρία  Μαρία Μπαλή, είναι δωρεάν για τους μαθητές και καθηγητές του ωδείου και θα λάβει χώρα μέσω της ηλεκτρονικής εφαρμογής “zoom”.

Οι αποστάσεις που πρέπει να κρατάμε μας ενοχλούν, ο κατ΄οίκον περιορισμός επίσης. Τι μας φτιάχνει την διάθεση; Η μουσική μας! Και ευτυχώς όχι μόνο την δική μας, αλλά και των ανθρώπων που την απολαμβάνουν. Πως όμως μπορούμε να εξελιχθούμε καλλιτεχνικα, να μας ακούσει περισσότερος κόσμος και να εξοικονομήσουμε και κάποια χρήματα, κάνοντας αυτό που τόσο αγαπάμε;

Οι δράσεις με κοινωφελή χαρακτήρα δεν σταματούν εδώ. Αναμένετε νέα για τον κύκλο σεμιναρίων που θα ακολουθήσουν.

Και μην ξεχνάτε, η μουσική, μπορεί να μας αλλάξει την διάθεση και αυτό την καθιστά ιδιαίτερα σημαντική, οπότε μην αφήνετε την μουσική καριέρα σας, στην τύχη.

(Για τους μη εγγεγραμμένους στο δημοτικό ωδείο Έδεσσας, το κόστος συμμετοχής είναι 15 ευρώ)

 

Δηλώστε συμμετοχή ηλεκτρονικά στο email του ωδείου:

ode.edessacity@gmail.com

Γράφοντας ΘΕΜΑ: ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΜΑΡΙΑΣ ΜΠΑΛΗ

Για περισσότερες πληροφορίες ή διευκρινίσεις, επικοινωνήστε ηλεκτρονικά μέσω e mail ή στο τηλέφωνο 2381023101

 

ΩΔΕΙΟ ΔΗΜΟΥ ΕΔΕΣΣΑΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΗΜΟΥ ΕΔΕΣΣΑΣ

Διαβάστε Περισσότερα

Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Πέλλας για την εκρηκτική κατάσταση στα νοσοκομεία του Ν.Πέλλας

      Η πανδημία και στο νομό μας εξαπλώνεται ραγδαία. Τα κρούσματα παραμένουν σταθερά σε τριψήφιο αριθμό, η προσέλευση στα επείγοντα ατόμων με συμπτώματα Covid και οι νοσηλευόμενοι στα δύο νοσοκομεία του νομού μας συνεχώς αυξάνονται. Επιδεινώνεται καθημερινά η κατάσταση στα νοσοκομεία Έδεσσας και Γιαννιτσών που έχουν ήδη φρακάρει, παρά την de facto μετατροπή τους σε νοσοκομεία της μίας νόσου. 

     Στο νοσοκομείο Έδεσσας τις τελευταίες μέρες ο αριθμός των νοσηλευόμενων ασθενών με Covid κυμαίνεται μεταξύ 80-85, όταν οι κλίνες της παθολογικής κλινικής δεν ξεπερνούν τις 35. 

Για την εξεύρεση κλινών στα δύο νοσοκομεία οι κλινικές του χειρουργικού τομέα (Ορθοπεδική, Χειρουργική, Ουρολογική, ΩΡΛ) έχουν συμπτυχτεί ή μετακινηθεί συστεγαζόμενες σε έναν χώρο με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αντιμετώπιση των μη-Covid παθήσεων. Παρόμοιες συμπτύξεις έχουν επιβληθεί και στις Καρδιολογικές κλινικές των δύο νοσοκομείων, ενώ δραματική ήταν και η συρρίκνωση της Παιδιατρικής κλινικής του νοσοκομείου Γιαννιτσών πριν λίγες μέρες, όταν στους θαλάμους της μεταφέρθηκαν ασθενείς της Ορθοπεδικής κλινικής οι οποίοι συνυπήρχαν με νεογνά, βρέφη και μικρά παιδιά, συνθήκες νοσηλείας απολύτως απαράδεκτες. 

     Παρ’ όλες τις συμπτύξεις και μετακινήσεις και παρά το γεγονός ότι έχει εξαντληθεί κάθε περιθώριο, πολλές φορές με την υπέρβαση ακόμα και των αποδεκτών επιστημονικά ορίων, οι κενές κλίνες για νοσηλεία ασθενών με κορονοϊό  στην αρχή κάθε εφημερίας για τα δύο νοσοκομεία περιορίζονται σε μονοψήφιο νούμερο!!! Οι εφημερεύοντες γιατροί καθημερινά αγωνιούν για το αν μέχρι το τέλος της εφημερίας θα υπάρχει έστω και μία απλή κλίνη, σε κοινό θάλαμο, διαθέσιμη για να νοσηλεύσουν ασθενείς που θα το έχουν ανάγκη. 

     Οι ειδικοί παθολόγοι των παθολογικών κλινικών των δύο νοσοκομείων δεν επαρκούν -μόλις τέσσερις παθολόγοι στην Έδεσσα και πέντε στα Γιαννιτσά!!!- για να στελεχώσουν τα τμήματα που βρίσκονται υπό την ευθύνη της παθολογικής (τμήμα επειγόντων περιστατικών, παθολογική κλινική με μη-covid ασθενείς, τμήμα υπόπτων περιστατικών Covid και τμήμα ασθενών με Covid).

     Οι Αναισθησιολόγοι των δύο νοσοκομείων που δίνουν μια άνιση μάχη στην πρώτη γραμμή, καθημερινά, χωρίς ανάπαυση, έχουν ξεπεράσει προ πολλού τα όρια της εξάντλησης. Οι Αναισθησιολόγοι έχουν την ευθύνη των χειρουργείων που μπαίνουν εκτάκτως στα δύο νοσοκομεία, όμως ταυτόχρονα και ανά πάσα στιγμή σπεύδουν στο κρεβάτι των ασθενών που θα χρειαστούν επείγουσα διασωλήνωση. Είναι ανθρωπίνως αδύνατο να ανταποκριθεί κανείς σε αυτό το διπλό καθήκον υπό αυτές τις συνθήκες. Η επίταξη των δομών του ιδιωτικού τομέα υγείας σε κάθε πόλη και η ένταξη τους στην λειτουργία των νοσοκομείων του δημοσίου, ώστε 

-για παράδειγμα- να πραγματοποιούνται εκεί τα χειρουργεία του χειρουργικού τομέα των νοσοκομείων, είναι επιτακτική ανάγκη για να θα αποσυμφορηθεί το έργο των αναισθησιολόγων των νοσοκομείων του ΕΣΥ.

     Οι υγειονομικοί έδωσαν και δίνουν τη μάχη από την έναρξη της πανδημίας μέσα σε αντίξοες συνθήκες ελλείψεων προσωπικού και υποδομών, ελλιπών μέτρων προστασίας και λειψού υγειονομικού υλικού. Στα Covid τμήματα το νοσηλευτικό προσωπικό σήμερα καλείται να ανταπεξέλθει σε πρωτόγνωρες συνθήκες. Στο ΤΕΠ οι νοσηλεύτριες εργάζονται νύχτα-μέρα με ένα ρεπό την εβδομάδα. Η κύρια αγωνία των υγειονομικών είναι πλέον να μην νοσήσουμε και εμείς, διότι τότε κανείς δε θα βρεθεί να μας αντικαταστήσει, αφού η χρόνια υποστελέχωση των νοσοκομείων στερεί από εφεδρείας όλα τα τμήματα.

     Σε ότι αφορά τις κλίνες ΜΕΘ η κατάσταση είναι περισσότερο από τραγική. Στις 19/11 σύμφωνα με τον Ε.Κ.Ε.Π.Υ. (Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων Υγείας), το κοντινότερο στην περιοχή μας κρεβάτι ΜΕΘ ήταν μία κλίνη ΜΕΘ στην Αλεξανδρούπολη. Η κατάσταση αυτή βάζει αναπόφευκτα τους εφημερεύοντες ιατρούς στην αδιανόητη για αυτούς θέση να υποχρεώνονται να επιλέξουν ποιον ασθενή θα διασωληνώσουν. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ! Οι νοσοκομειακοί γιατροί έχουμε εκπαιδευτεί να εργαζόμαστε για να εξασφαλιστεί η υγεία ΟΛΩΝ των ασθενών. Όχι να επιλέγουμε ποιος θα λάβει τη μέγιστη δυνατή φροντίδα και ποιος θα αφεθεί στην τύχη του. 

     Θα το επαναλάβουμε: είναι εγκληματική η πολιτική όλων όσων κυβέρνησαν τα τελευταία χρόνια, οι οποίοι πέταξαν στο καλάθι των αχρήστων τις ξεκάθαρες συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, σύμφωνα με τις οποίες ΣΕ ΚΑΙΡΟ ΜΗ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ η χώρα μας όφειλε να διαθέτει 3.500 κλίνες ΜΕΘ - ΜΑΦ - ΜΕΝεογνών και όχι 600 όπως είναι σήμερα. 

     Οι δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας διαρκώς συρρικνώνονται. Τα περιφερειακά Ιατρεία έκλεισαν με εντολή ΥΠΕ και τα Κέντρα Υγείας χρησιμοποιούνται ως δεξαμενές άντλησης προσωπικού, που καλείται να μπαλώσει όπως-όπως τα κενά στα νοσοκομεία. Έτσι οι κατ’ οίκον νοσηλευόμενοι ασθενείς που δεν έχουν χρήματα, μένουν χωρίς ιατρική παρακολούθηση και ιατρική συνδρομή και τα χωριά του νομού είναι αφημένα στη μοίρα τους.

     Η πολύμηνη άρνηση της κυβέρνησης να επιτάξει τις δομές του ιδιωτικού τομέα της Υγείας σε κάθε πόλη και να τις εντάξει στην λειτουργία των νοσοκομείων του δημοσίου, έχει οδηγήσει στην πλήρη αναστολή της λειτουργίας των τακτικών ιατρείων των νοσοκομείων, στην αναβολή του 80% των προγραμματισμένων χειρουργείων, έχει οδηγήσει σε τρομερά προβλήματα στη λειτουργία των τμημάτων του εργαστηριακού τομέα των δύο νοσοκομείων (ακτινολογικό, αξονικός τομογράφος, μικροβιολογικό) που δίνουν αγώνα για να πετύχουν το αδύνατο: να λειτουργήσουν με ασφάλεια τόσο ως εργαστήρια για ασθενείς με Covid όσο και για μη-covid ασθενείς ταυτόχρονα!! Έτσι, οι ασθενείς με χρόνια ή οξέα προβλήματα υγείας που δεν έχουν τα χρήματα να απευθυνθούν στον ιδιωτικό τομέα υγείας, όσοι για μήνες περίμεναν να έρθει η σειρά τους για να εξεταστούν ή να χειρουργηθούν, μένουν απολύτως ξεκρέμαστοι. Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαία η εκτόξευση της κερδοφορίας του ιδιωτικών μεγάλων επιχειρήσεων στη Υγεία στην περίοδο της πανδημίας. Ίσως δεν είναι τυχαία και η επίμονη, όλους αυτούς τους μήνες, άρνηση της κυβέρνησης να «διαταράξει» αυτήν την κερδοφορία με την πραγματική επίταξη του ιδιωτικού τομέα. Μάλιστα σήμερα διαπραγματεύεται με τους κλινικάρχες την συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα Υγείας. Ένα επαίσχυντο παζάρι των μεγαλοεπιχειρηματιών της Υγείας σε συνθήκες πανδημίας!!. Δεν πέφτουμε απ’ τα σύννεφα. Για αυτούς η ανθρώπινη ζωή και η ανθρώπινη απώλεια μεταφράζεται σε ευρώ. Οι προηγούμενες κυβερνήσεις που άφησαν το ΕΣΥ στην τύχη του μέχρι να φτάσει σε αυτήν την κατάσταση να μην κουνάνε το δάχτυλο. Δεν είναι αθώοι του αίματος!

     Το υπουργείο Υγείας και η κυβέρνηση δεν αξιοποίησε το διάστημα των εννέα μηνών από την έναρξη της πανδημίας για να πάρει όλα τα κατεπείγοντα αναγκαία μέτρα. Έδωσε όλες της τις δυνάμεις να μετακυλήσει την δική της ευθύνη στην λεγόμενη ατομική ευθύνη. Ο λαός της περιοχής μπήκε φέτος δύο φορές σε «lockdown» και έκανε το καθήκον του τηρώντας τα μέτρα υγειονομικής προστασίας. 

     Η κυβέρνηση αντιθέτως, ενώ όφειλε να προχωρήσει σε προσλήψεις, κατέφυγε σε συνεχείς υποχρεωτικές μετακινήσεις προσωπικού από τις δομές της Πρωτοβάθμιας Φροντίδα Υγείας, ή ενδονοκομειακά από τμήμα σε τμήμα, απογυμνώνοντας έτσι τις ήδη αποδυναμωμένες υπόλοιπες δημόσιες δομές και τα υποστελεχωμένα τμήματα των νοσοκομείων. Αντί να μονιμοποιήσει τους επικουρικούς γιατρούς και να προχωρήσει σε ταχύτατες μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, προωθεί συμβάσεις ορισμένου χρόνου με ιδιώτες. Αντί να προσλάβει τους εκατοντάδες νέους γιατρούς που τα τελευταία 2 χρόνια έχουν αιτηθεί την πρόσληψη τους σε νοσοκομεία της χώρας, επιχειρεί να κρατήσει γιατρούς ηλικίας 67 ετών, συχνά με υποκείμενα νοσήματα, που εκ των πραγμάτων ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες και κινδυνεύουν σοβαρά αν παραμείνουν στο ΕΣΥ.

     Και την ίδια ώρα που η κατάσταση στα νοσοκομεία είναι στο απροχώρητο, η κυβέρνηση στέλνει την Ασφάλεια στα σπίτια εκλεγμένων εκπροσώπων των νοσοκομειακών γιατρών και τους απαγγέλει κατηγορίες για «διέγερση σε απείθεια» επειδή με ανακοινώσεις των σωματείων καλούσαν σε συμμετοχή στις εκδηλώσεις για τον αγωνιστικό εορτασμό του Πολυτεχνείου, με αιτήματα άμεσης ενίσχυσης του ΕΣΥ και επίταξης του ιδιωτικού τομέα υγείας. Απαράδεκτη προσπάθεια τρομοκράτησης και αυταρχισμός, με πρόσχημα την προστασία της δημόσιας υγείας. Γίναμε μάλιστα μάρτυρες της αγριότητας των δυνάμεων καταστολής που ξυλοκόπησαν αδιακρίτως ανθρώπους, οι οποίοι με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου, κινητοποιήθηκαν με όλα τα απαραίτητα, κατά κοινή ομολογία, μέτρα υγειονομικής ασφάλειας, για να διεκδικήσουν μέτρα άμεσης ενίσχυσης του ΕΣΥ.

     Έστω και τώρα, την τελευταία στιγμή, η κυβέρνηση πρέπει να λάβει μέτρα, να μη χαθεί άλλος πολύτιμος χρόνος. Η Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Πέλλας συμμετέχει στην Πανελλαδική Απεργία στις 26/11 και διεκδικεί:

• Να μονιμοποιηθούν άμεσα χωρίς όρους και προϋποθέσεις οι επικουρικοί συνάδελφοι μας.

• Να προσληφθούν με έκτακτη ρύθμιση σε μόνιμες θέσεις ειδικευμένων γιατρών ΕΣΥ όλοι οι γιατροί που έχουν υποβάλλει σχετική αίτηση 2018-2020.

• Να γίνουν με έκτακτη ρύθμιση μαζικές προσλήψεις μόνιμου νοσηλευτικού και λοιπού υγειονομικού προσωπικού. 

• Να τεθεί στην απόλυτη διάθεση του κράτους υποχρεωτικά και άνευ όρων το σύνολο των δομών και του υγειονομικού προσωπικού του ιδιωτικού τομέα υγείας και να ενταχθεί σε ενιαίο κρατικό σχέδιο αντιμετώπισης της επιδημίας. Επίταξη πραγματική, όχι πλουσιοπάροχη επιδότηση στους κλινικάρχες και στις αλυσίδες των διαγνωστικών κέντρων.

• Πλήρης τακτικός έλεγχος σε όλες τις μονάδες υγείας-πρόνοιας, μεγάλους εργασιακούς.

• Επαναλαμβανόμενα και πλήρως δωρεάν τεστ σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού.

• Να μην προχωρήσει το αισχρό σχέδιο κυβέρνησης και ηγεσίας Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου.

Καλούμε τους τοπικούς φορείς σε κοινό αγώνα !

Οι γνώσεις μας, η δουλειά μας, αλλά και η φωνή μας και ο αγώνας μας στην υπηρεσία της υπεράσπισης της Υγείας του λαού της περιοχής μας!  

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΩΝ ΙΑΤΡΩΝ ΠΕΛΛΑΣ

                 Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                               

   Αποστολίδης Χαράλαμπος                                                                                                                                                                   

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ 

Σανίδας Αργύρης

Διαβάστε Περισσότερα

Δελτίο Τύπου της Τομ.Επιτροπής Πέλλας του ΚΚΕ για μέτρα στην Υγεία

                                 ΤΟΜΕΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΕΛΛΑΣ του ΚΚΕ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ του ΚΚΕ για ΜΕΤΡΑ στην ΥΓΕΙΑ 

Η κατάσταση στην Πέλλα όπως και σε όλη τη Β. Ελλάδα σε σχέση με τον covid είναι δραματική. Τα νοσοκομεία της Έδεσσας και των Γιαννιτσών ασφυκτιούν, εκατοντάδες συμπολίτες μας, νοσηλεύονται όπως-όπως, σε οποιαδήποτε επίπεδη επιφάνεια υπάρχει στις κλινικές! Οι γιατροί, το νοσηλευτικό, βοηθητικό και λοιπό  προσωπικό, έχουν ξεπεράσει τα όρια των αντοχών τους.

Εννέα μήνες από το ξεκίνημα της πανδημίας, η κυβέρνηση, το μόνο που κάνει είναι να κουνά το χέρι στο λαό περί ατομικής ευθύνης, να νομοθετεί σωρό από αντεργατικά μέτρα, να ενισχύει την καταστολή, να μπουκώνει με ζεστό χρήμα επιχειρηματικούς ομίλους, εφοπλιστές και μεγαλοξενοδόχους.

Κανένα μέτρο για τη μεταφορά των μαθητών στα σχολεία, όσο αυτά λειτουργούσαν, ώστε να μην υπάρχει συνωστισμός. Κανένας έλεγχος για την εφαρμογή μέτρων προστασίας στους τόπους δουλειάς. Μετά τη περίπτωση των    εργοστασίων  “ΚΡΟΝΟΣ” και Παυλίδης, εξακολουθούν τα δεκάδες διαλογητήρια και συσκευαστήρια που λειτουργούν στην περιοχή να είναι εστίες διασποράς του ιού, αφού δε λαμβάνεται κανένα μέτρο προστασίας για τους εργαζόμενους. Ακόμα και σε δημοτικές επιχειρήσεις, κρατικές υπηρεσίες η διασπορά του ιού είναι μεγάλη μεταξύ των εργαζομένων.

Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο.  Η κυβέρνηση να επιτάξει τώρα όλες τις μονάδες με το προσωπικό τους, χωρίς παζάρια και δωράκια στους κλινικάρχες. Στην Πέλλα η ιδιωτική γενική κλινική διαθέτει ίσα με το 20% των συνολικών κλινών που διαθέτουν τα 2 νοσοκομεία μας.  Γιατί δεν επιτάσσεται προκειμένου να αποσυμφορηθούν τα νοσοκομεία μας; Πώς αναπληρώνεται το κενό από τους υγειονομικούς που νοσούν;

Ας σκεφτούμε όλοι αυτές τις κρίσιμες ώρες, πόσο επιζήμια ήταν η θέση όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων για δήθεν “αρμονική συνύπαρξη” δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και πόσο τραγικά επίκαιρη η ανάγκη για ένα αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας που να υπηρετεί τις σύγχρονες ανάγκες.

Ο λαός να βάλει lockdown στην αντιλαϊκή πολιτική, για να βγει νικητής και από αυτήν τη δοκιμασία.

Το ΚΚΕ προτείνει :

1. επίταξη του ιδιωτικού τομέα Υγείας και Πρόνοιας, με ένταξή του στον κρατικό σχεδιασμό και όχι αγορά υπηρεσιών.
2. Μαζικές προσλήψεις υγειονομικών, γιατρών, νοσηλευτών.
3. Ουσιαστικά μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς και στα σχολεία, με 15 παιδιά ανά τάξη, προσλήψεις εκπαιδευτικών και εξασφάλιση του εξοπλισμού που απαιτείται για την εξασφάλιση του εξοπλισμού που απαιτείται για την εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση γι’ αυτές τις εβδομάδες.
4. Αποσυμφόρηση των Μέσων Μεταφοράς, με προσλήψεις προσωπικού.
5. Κανένας εργαζόμενος, άνεργος, επαγγελματίας δεν πρέπει να μείνει χωρίς αξιοπρεπές εισόδημα.
6. Έκτακτο επίδομα για όλους τους άνεργους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις
7. εδώ και τώρα να αποσυρθεί το νέο αντεργατικό έκτρωμα που έδωσε η κυβέρνηση στη δημοσιότητα.

 

20 Νοεμβρίου 2020

Διαβάστε Περισσότερα

Η Α΄ ΕΛΜΕ Πέλλας για το Πολυτεχνείο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ 2020

    Χαιρετίζουμε τη συμμετοχή συνδικάτων και συνδικαλιστών στους εορτασμούς του Πολυτεχνείου. , ιδιαίτερα το πρωί στη συμβολική κινητοποίηση έξω από την πρεσβεία των ΗΠΑ και το μεσημέρι στα Προπύλαια, όπως και σε δεκάδες πόλεις της χώρας μας. Ήταν υποδειγματικές συγκεντρώσεις με βάση τις υποδείξεις των υγειονομικών, μαχητικές, αγωνιστικές που φώναξαν τα διαχρονικά και επίκαιρα συνθήματα του Πολυτεχνείου αλλά και τα αιτήματα που είναι άμεση ανάγκη να υλοποιηθούν για την προστασία της ζωής, της υγείας και των δικαιωμάτων μας.

  Το ΔΣ της  Α΄ ΕΛΜΕ Πέλλας, με μια συμβολική πράξη απέδωσε τις τιμές που αξίζουν στους νεκρούς ήρωες του Πολυτεχνείου, στους εξορισθέντες – φυλακισθέντες και βασανισθέντες της περιόδου 1967 – 1974, με την υπόσχεση της συνέχισης των κοινωνικών αγώνων για την μη περιστολή κοινωνικών και πολιτικών ελευθεριών, της ανάγκης συνέχισης του αγώνα μας για μόρφωση – δουλειά και υγεία. 

  Συγκεκριμένα μέλη του ΔΣ της Α΄ ΕΛΜΕ Πέλλας απόθεσαν λίγα λουλούδια στο Μνημείο των Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης περιόδου 1941 – 1944 στην πόλη της Έδεσσας και στο Μνημείο του Μενέλαου Λουντέμη στον Εξαπλάτανο.

  Επίσης, καταγγέλλουμε την απρόκλητη επίθεση των δυνάμεων καταστολής στα συνδικάτα και στους διαδηλωτές. Η κυβέρνηση έχει εγκληματικές ευθύνες, αφού αποδείχτηκε ότι η προστασία της δημόσιας υγείας ήταν πρόσχημα για το χτύπημα των συνδικαλιστικών μας δικαιωμάτων. Στόχος ήταν ο εορτασμός του Πολυτεχνείου και το μήνυμά του. Το Πολυτεχνείο ζει!

  Ο αυταρχισμός και οι απαγορεύσεις της κυβέρνησης απέτυχαν. Απαιτούμε να αφεθούν ελεύθεροι όλοι όσοι έχουν προσαχθεί και συλληφθεί.

  Συνεχίζουμε στο δρόμο των αγωνιστών του Πολυτεχνείου, των αγωνιστών της εργατικής τάξης.

 

Για το Δ.Σ. της Α΄ ΕΛΜΕ Πέλλας

 

Η Πρόεδρος                                            Ο Γ. Γραμματέας                                                                                                                                                                              

Παπαντωνίου Χρυσή                                Τραπεζανίδης Γιώργος

Στην μνήμη των ηρώων του Πολυτεχνείου, των εξορισθέντων - φυλακισθέντων και βασανισμένων Ελλήνων, ελάχιστος φόρος τιμής λίγα λουλούδια,   από την Δέσποινα Σεμερτζίδου και τον Γιάννη Τρυψιάνη  (αντιπρόεδρο και ταμία του ΔΣ της Α΄ΕΛΜΕ Πέλλας αντίστοιχα)

47 Χρόνια Μετά ! Με Αγώνες Τιμάμε Τους Νεκρούς Μας

Στο Μνημείο των Αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης 1941 – 1944 της  Έδεσσας

Διαβάστε Περισσότερα

«Τα χαμένα λόγια των ονείρων» Του Χρήστου Μαγκλάση

Τα χαμένα λόγια των ονείρων

Κι εσύ τρελέ βοριά

Φτιάξ’ επιτέλους μια χωρίστρα,

εδώ στης γης τα χαμηλά,

να βρει δρόμο το φεγγάρι

να διαβεί ανάμεσα στα αναμαλλιασμένα.

Ξεβγάζει η νύχτα τα σπαρτά

στα τυφλά, στα σκοτεινά,

βροχή με το τουλούμι.

Δραπέτες τα’ αρώματα

της λεβάντας και του δεντρολίβανου,

που να βρει απάγκιο ο χαμένος στη μοναξιά,

να μεθύσει μια τζούρα ανάσα,

πριν ξεθυμάνει αβάφτιστη

η απελπισμένη του κραυγή.

Είναι κι εκείνη η παγωνιά,

που παρεμβάλλεται ανάμεσα

στο θαμπό των αστεριών

και τα χαμένα λόγια των ονείρων.

Συγνώμη διακοπή

ξεκρέμαστη η ελπίδα,

επειγόντως μια αστραπή,

να σκίσει το σκότος σαν λεπίδα.

…………………………………………………

Στο χάος σαν έμεινες μονή,

θες δεν θες, κάνε υπομονή.


Ο Χρήστος Μαγκλάσης είναι συνταξιούχος, Υποστράτηγος ε.α. με γνωστικές ανησυχίες, που ξεδίψασε σε πανεπιστημιακές σχολές της Αθήνας. Ασχολείται με την συγγραφή (λογοτεχνικά κείμενα, ποίηση, μελέτες ), έχοντας πληθώρα δημοσιεύσεων και με το blogging με ενδιαφέροντα λαογραφικά, ιστορικά, γλωσσολογικά, λογοτεχνικά.





ΠΗΓΗ...http://fractalart.gr

Διαβάστε Περισσότερα

Τα 4 στηρίγματα μιας υγιούς οικογένειας - Χόρχε Μπουκάι

Η οικογένεια ως βατήρας

Το σπίτι όπου έζησε το παιδάκι που ήμουν κάποτε, και τα πρόσωπα με τα οποία μοιράστηκα την οικογενειακή μου ζωή υπήρξαν ο βατήρας πάνω στον οποίο πάτησα για να εκτελέσω το άλμα προς την ενήλικη ζωή μου.

Η οικογένεια αποτελεί πάντοτε τον βατήρα, και κάποια στιγμή πρέπει να σταθούμε στην άκρη του και να πραγματοποιήσουμε το άλμα προς τον κόσμο και τη μετέπειτα ζωή.

Αν, καθώς πάω να πηδήξω από τον βατήρα, πιαστώ από κάπου και κρεμαστώ, θα μείνω εκεί να κρέμομαι και δεν θα πραγματοποιήσω το ταξίδι μου ποτέ.

Τι καλά που θα ήταν αν βρίσκαμε το θάρρος να πηδήξουμε από τον βατήρα μ’ έναν θεαματικό τρόπο! Αυτό μπορεί να γίνει αν ο βατήρας είναι υγιής. Αν η οικογενειακή σχέση είναι υγιής. Αν το ζευγάρι των γονιών είναι υποστηρικτικό.

Ο βατήρας αυτός πατάει πάνω σε τέσσερα βασικά στηρίγματα, τόσο σημαντικά, που αν δεν είναι στέρεα κανένα παιδάκι δεν μπορεί να περπατήσει πάνω του χωρίς να πέσει.

Το πρώτο στήριγμα είναι η αγάπη

Ένα παιδί που δεν ένιωσε ότι το αγάπησαν οι γονείς του, έχει μια θλιβερή ιστορία: θα του είναι πολύ δύσκολο να αγαπήσει τον εαυτό του. Η αγάπη για τον εαυτό μας μαθαίνεται μέσα από την αγάπη που δεχόμαστε από τους γονείς μας. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να διδαχτούμε και αλλιώς, λέω απλώς ότι αυτός είναι ο καλύτερος τόπος και τρόπος για να το μάθουμε. Και βέβαια, ένα παιδί που δεν αγαπήθηκε δεν μπορεί ούτε το ίδιο να αγαπήσει, κι αν έτσι έχει συμβεί στη ζωή του, τι μπορεί να κάνει αργότερα στις σχέσεις του με τους άλλους;

Ο βατήρας που δεν έχει αυτό το στήριγμα είναι επικίνδυνος. Είναι δύσκολο να βαδίσει κανείς πάνω του. Είναι ένας βατήρας χωρίς ισορροπία.

Το δεύτερο στήριγμα είναι η εκτίμηση

Αν η οικογένεια δεν έχει ένα καλό απόθεμα αυτοεκτίμησης, αν οι γονείς θεωρούν ότι οι ίδιοι είναι ένα τίποτα, τότε και το παιδί θα αισθάνεται ένα τίποτα. Αν προέρχεται κανείς από ένα σπίτι όπου δεν τον εκτιμούν και δεν θεωρούν ότι αξίζει, δυσκολεύεται να πιστέψει ο ίδιος για τον εαυτό του ότι αξίζει. Τα σπίτια με ένα καλό επίπεδο αυτοεκτίμησης διαθέτουν κατάλληλους βατήρες.

Η Βιρτζίνια Σατίρ λέει: «Στις καλές οικογένειες, η χύτρα της αυτοεκτίμησης του σπιτιού είναι γεμάτη». Που σημαίνει: οι γονείς πιστεύουν ότι είναι αξιόλογοι άνθρωποι, πιστεύουν ότι τα παιδιά τους αξίζουν, ο μπαμπάς πιστεύει ότι η μαμά αξίζει, η μαμά πιστεύει ότι ο μπαμπάς αξίζει, ο μπαμπάς και η μαμά πιστεύουν ότι έχουν μια οικογένεια που αξίζει, και είναι κι οι δύο υπερήφανοι για την ομάδα που έχουν φτιάξει.

Όταν έρχεται σπίτι το παιδί και λέει: «Τι ωραία που είναι αυτή η οικογένεια!» τότε ξέρουμε πως ο βατήρας είναι γερός.

Όταν έρχεται το παιδί σπίτι και λέει: «Μπορώ να πάω να μείνω στο σπίτι της θείας Μαργαρίτας;»… τότε έχουμε πρόβλημα.

Όταν λέει ο πατέρας στο παιδί: «Γιατί τότε δεν πας να μείνεις με τη θεία σου τη Μαργαρίτα;» πάλι κάτι συμβαίνει.

Το τρίτο στήριγμα είναι οι κανόνες

Στην οικογένεια πρέπει να υπάρχουν κανόνες, με τη μόνη προϋπόθεση ότι δεν θα είναι αυστηροί. Οι κανόνες πρέπει να είναι ευέλικτοι, ελαστικοί, αμφισβητήσιμοι, συζητήσιμοι και διαπραγματεύσιμοι. Πάντως, πρέπει να υπάρχουν. Ακριβώς όπως πιστεύω ότι οι κανόνες στην οικογένεια υπάρχουν για να μπορεί κανείς να τους παραβεί και είναι δική μας υποχρέωση να βάζουμε καινούργιους, πιστεύω και ότι η διαδικασία αυτή πρέπει να βασίζεται σε μια χρονική στιγμή που τα παιδιά έχουν μάθει να μεγαλώνουν και να ωριμάζουν σ’ ένα περιβάλλον με ασφάλεια και προστασία.

Αυτό είναι το περιβάλλον της οικογένειας. Οι κανόνες αποτελούν το πλαίσιο ασφάλειας και πρόβλεψης που είναι αναγκαίο για την ανάπτυξη μου. Ένα σπίτι χωρίς κανόνες δημιουργεί έναν βατήρα πάνω στον οποίο το παιδί δεν μπορεί να σταθεί για να κάνει το άλμα του στον κόσμο…

Το τελευταίο στήριγμα είναι η επικοινωνία

Για να μπορέσει να πραγματοποιηθεί το άλμα, είναι αναγκαίο να υπάρχει διαρκής και έντιμη επικοινωνία. Με κανένα άλλο θέμα δεν έχουν ασχοληθεί τόσο πολύ τα εγχειρίδια ψυχολογίας, όσο με αυτό της επικοινωνίας. Να διαβάζετε μαζί σαν ζευγάρι, να κουβεντιάζετε με τα παιδιά σας, να συζητάτε όλοι μεταξύ σας με την τηλεόραση κλειστή… Αυτός είναι ένας τρόπος για να ενισχυθεί η επικοινωνία, όχι όμως ο πιο σημαντικός.

Ουσιαστικό είναι αυτό που ξεκινάει με ερωτήσεις που κάνει κανείς με αληθινό ενδιαφέρον, μέσα από την καρδιά του: Πώς είσαι; Πώς τα πέρασες σήμερα; Θέλεις να κουβεντιάσουμε;

Και σ’ αυτό το στήριγμα —αποκλειστικά σ’ αυτό το στήριγμα—, στηρίζεται η δυνατότητα επανόρθωσης των υπολοίπων.

Αγάπη, εκτίμηση, κανόνες και επικοινωνία: πάνω σ’ αυτόν τον βατήρα στέκεται το παιδί νια να κάνει το άλμα του στη ζωή. Για να βαδίσει, καταρχάς, τον δρόμο της αυτοεξάρτησης και, στη συνέχεια, τον δρόμο της συνάντησης με τους άλλους.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι «Ο Δρόμος της Συνάντησης» Εκδόσεις OPERA

Διαβάστε Περισσότερα

Η αγάπη είναι φως…

Βράδυ. Στο σαλόνι. Το αχνό φως, από τις λάμπες που βρισκόταν στο απέναντι πάρκο, γλιστρούσε από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα και έγλειφε απαλά τις επιφάνειες των επίπλων. Ένα τσιγάρο καιγόταν στο τασάκι.

Θλίψη! Εντός και εκτός του. Δεν είχε περάσει ούτε ένας μήνας από τη στιγμή, που δίχως καμιά άλλη εξήγηση, του είπε πως η σχέση τους έπρεπε να τελειώσει.

«Και τώρα; Πώς συνεχίζεις; Πώς πας παρακάτω; Πού βρίσκεις τη δύναμη;» αναρωτιόταν κοιτάζοντας τη χάρτινη κούτα πάνω στο τραπεζάκι.

Όλη τους η κοινή πορεία, κλεισμένη σε μια χάρτινη κούτα. Φωτογραφίες, γράμματα, δώρα… Αποδείξεις μιας αγάπης της οποίας ο κύκλος έκλεισε. Τα όρια ξεπεράστηκαν. Η αντοχή εξατμίστηκε. Ο έρωτας εξατμίστηκε κι αυτός κι επήλθε το τέλος.

Ο αέναος κύκλος των σχέσεων. Γνωρίζεις, ερωτεύεσαι, αγαπάς, μοιράζεσαι, βυθίζεσαι, πονάς. Δίνεις τα πάντα χωρίς να ζητάς ανταλλάγματα. Ξεγυμνώνεις την ψυχή σου και τη χαρίζεις. Εξάρτηση. Ο έρωτας σε κάνει το μεγαλύτερο πρεζόνι. Κι εκεί που δεν μπορείς να ζεις χωρίς το άλλο σου μισό, γιατί πάντα αυτό πιστεύεις ότι βρήκες, έρχεται το τέλος.

Πόνος απώλειας. Πεθαμένες στιγμές μέσα σε μια χάρτινη κούτα ακουμπισμένη πάνω στο τραπεζάκι. Μέρες, μήνες, χρόνια…

«Τέρμα η αγάπη» είπε αποφασιστικά και κινήθηκε προς το τραπεζάκι. Πήρε τη χάρτινη κούτα, κάλεσε το ασανσέρ και κατέβηκε στο δρόμο. Στάθηκε μπροστά στον κάδο σκουπιδιών. Της έριξε μια τελευταία ματιά, πήρε μια βαθιά ανάσα και την πέταξε.

Γύρισε. Μπήκε στην πολυκατοικία. Ανέβηκε στον τρίτο και μπήκε στο διαμέρισμα. Ένιωσε την ανάγκη για ένα τσιγάρο. Τράβηξε το τελευταίο από το πακέτο.

Στάθηκε όρθιος μπροστά στο τζάμι. Άπλωσε το βλέμμα του στο πάρκο απέναντι. Που και που εμφανιζόταν κάποια ανθρώπινη φιγούρα, η οποία διέσχιζε γρήγορα τα πλακόστρωτα δρομάκια ανάμεσα στα δέντρα και χανόταν από το οπτικό του πεδίο. Τα πέντε λεπτέ που κράτησε το τσιγάρο εκείνος ένιωθε ανακουφισμένος, ανάλαφρος, σίγουρος για την απόφαση που είχε πάρει.

«Τέρμα η αγάπη» ψέλλισε ξανά μα ξαφνικά η διάθεση του άλλαξε. Το βλέμμα του καρφώθηκε σε μια λάμπα που άρχισε να τρεμοπαίζει. Η ψυχή του άρχισε να τρεμοπαίζει, να σκοτεινιάζει. Η αγάπη είναι φως και εκείνος μόλις είχε πάρει την απόφαση να ζήσει στο σκοτάδι.

Χάρης Γαντζούδης

ΠΗΓΗ...https://tovivlio.net

Διαβάστε Περισσότερα

Συνηθισμένη

Ήταν μια συνηθισμένη μέρα. Ίδια. Ξύπνησα πριν το ξυπνητήρι και μηχανικά το έκλεισα. Ο ήλιος είχε ήδη αρχίσει να τρυπώνει από τα ρολά κι ας ήταν πρωί ακόμα. Τέτοια ώρα θα κοιμάσαι, σκέφτηκα. Ύστερα σηκώθηκα με δυσκολία και πάτησα τα γυμνά μου πόδια στο παγωμένο πάτωμα. Δύσκολα με έβλεπες να φορώ παντόφλες. Άντε το πολύ πολύ να άρπαζα ένα ζευγάρι κάλτσες από το συρτάρι σε περίπτωση που την άκουγα από τους άλλους. Μα τώρα στεκόμουν μόνη μου στο κρύο δωμάτιο.

Άλλαξε ο καιρός, είπα όπως λένε οι γιαγιάδες όταν τους τρυπά ο αέρας στο δρόμο και τυλίγονται τα μαντήλια και το παλτό τους. Περπάτησα σχεδόν σέρνοντας τα πόδια μου. Κάθε μέρα που σηκώνομαι δίνω την υπόσχεση πως θα κοιμηθώ νωρίτερα. Τι περιμένω; αναρωτήθηκα. Αφού όλα έχουνε τελειώσει. Έφτασα ήδη στην κουζίνα. Γέμισα ένα ποτήρι νερό και το ήπια μονορούφι. Ύστερα κοίταξα το δρόμο από το παράθυρο. Στεγνός. Πάλι καλά. Δε θα γίνω παπί πάλι. Την ομπρέλα για αξεσουάρ την έχουμε; μου φωνάζουν στη δουλειά μα δεν μπορώ τις εξηγήσεις και πετώ ένα την ξέχασα.

Φτιάχνω ήδη ένα δυνατό καφέ στο μπρίκι και στέκω από πάνω του και παίρνω τζούρες. Λες και το άρωμα μπορεί να με ξυπνήσει. Από τι; αναρωτιέμαι αλλά δεν το συνεχίζω. Τέτοια ώρα θα κοιμάσαι ακόμα, κοίταξα το ρολόι. Χαζομάρα δεν είναι αυτό; μου είπα. Τι νόημα έχει; Σώθηκες, μου απάντησα. Εσύ με τα νοήματα έχεις τσαλακωθεί. Προχώρα. Προχώρησα και έριξα νερό στο πρόσωπό μου. Πότε γέρασα τόσο; Μέσα σε ένα μήνα.. δυο μήνες…τρεις δεν ξέρω. Μπορεί να ήταν και περισσότερο. Από πότε σε ερωτεύτηκα; ρωτάω δυνατά και η ηχώ στο μπάνιο με τρομάζει. Τι λες; ψιθυρίζω. Τι βαρύγδουπες αηδίες; Στρίβε. Κι έστριψα.

Στο δωμάτιο πια για να βρω τα σημερινά μου ρούχα. Μην το σκέφτεσαι. Μαύρα. Αμάν, κηδεία έχουμε πάλι; σαν να την ακούω τη Μαίρη στη γραμματεία. Ναι, κήδεψα τη μέρα, εντάξει; δε θα της απαντήσω μα θα το κρατήσω στο στόμα. Κι οι τσακωμοί θέλουνε ρέγουλα. Κοιμάσαι ακόμα, είδα ξανά το ρολόι. Χαζό. Το παραδέχομαι. Μα φτιάχνω μια εικόνα. Εσένα εξαντλημένο το ίδιο με εμένα. Στα σκεπάσματα. Με βλέφαρα να πεταρίζουν. Σαν και εμένα. Άραγε να είναι το ίδιο όνειρο; λέω πάλι φωναχτά και στέκω παγωμένη στον ολόσωμο καθρέφτη. Τι λες; τι λες; ξαναλέω με σαρκαστικό ύφος.

Φοράω το παλτό και αρπάζω ένα μήλο για το δρόμο. Στο αυτοκίνητο αλλάζω τους σταθμούς τόσο γρήγορα που δεν προλαβαίνω να ακούσω τίποτα. Ο καφές! λέω και ξαναγυρίζω πίσω. Χυμένος καφές στο μάτι της κουζίνας και μια μυρωδιά απαίσια. Θα σκοτωθείς μια μέρα, με μαλώνω. Θα σηκωθείς και δε θα βλέπεις τι σου γίνεται και θα πέσεις στην πρώτη μάντρα που θα βρεις με το αμάξι. Σύνελθε. Πόσο θα κρατήσει το πανηγύρι αυτό;

Τώρα μπορεί και να ξυπνάς, λέω. Σου χαμογελώ. Αστείο. Πώς χαμογελάς στο τίποτα. Ε, ναι εγώ το κάνω. Είμαι από αυτές. Ρίχνω ένα και το φυσώ. Ποιος ξέρει. Μπορεί να σε κάνει να γελάσεις χωρίς να ξέρεις το γιατί. Δανεικά. Με τα χέρια πάνω σε ένα παγωμένο γραφείο πακετάρω χαρτιά, οργανώνω ντοσιέ και περνάω πληκτικά την ώρα. Το τηλέφωνο δε θα χτυπήσει. Κι ας έχεις το νούμερο. Καλημέρα δε θα μου πεις. Κανένα νέο σου δε θα μάθω. Κι όμως η μέρα θα κυλήσει με την άγνοια αυτή. Δηλαδή τι περίμενες; μου λέω χωρίς φωνή. Κάτι τέτοιες ώρες η λογική μου τη σπάει. Της χώνω ένα στο διάολο και της κλείνω το στόμα. Τι περίμενα. Τίποτα και όλα, της λέω φιμώνοντάς την με ένα από τα σιλοτέιπ της συρταριέρας μου. Κάτσε εκεί και μη μιλάς. Μου λείπει. Και θα μου λείπει μια ζωή. Σαν το ψέλλισα τούτο η καρδιά μου πάγωσε. Τι είπα; Πάλι βαρύγδουπα λόγια. Τι αηδίες. Πώς τις ξεστομίζω έτσι; Σαν ψέματα. Τόση πολλή αλήθεια πώς να τη βαστήξει κανείς. Ψέματα το λιγότερο. Ψεύτρα, είπα δυνατά και γύρισαν όλοι. Τίποτα, λέω. Μια πελάτισσα... και δείχνω τα χαρτιά απελπισμένη. Τέτοια μέρα σου λέω. Απελπιστικά ίδια. Απελπιστικά αληθινή… και άκρως συνηθισμένη.

Μάχη Τζουγανάκη

ΠΗΓΗ...https://tovivlio.net

Διαβάστε Περισσότερα

Γερνάς ή περνάς;

Τα σημάδια που προσπαθείς να σβήσεις μήπως είναι αυτά που πρέπει να κρατήσεις;

Δύσκολο πράμα να μεγαλώνεις. Κακά τα Ψέματα. Χάνεις την απαλότητα από το πρόσωπο, την αντοχή από το σώμα, τη ζωτικότητα να ρισκάρεις παντού και με όλους. Οι γραμμές στο σώμα δεν είναι πια λείες, «γεμίζουν» τα σημεία που περηφανευόσουν ότι ήταν τορνευτά και οι ρυτίδες πληθαίνουν λες και τις ταΐζεις. Τα σκουρόχρωμα μαλλιά σου παύουν να έχουν απλώς ανταύγειες λίγες λευκές τρίχες και υποχωρούν μπροστά τους και παραδίδονται στην κυριαρχία τους. Στενοχωριέσαι. Γερνάς; Η Μεγαλώνεις; Το ίδιο δεν είναι; Εμ δεν είναι.

Πάντα με φρίκαρε όταν άνθρωποι που είχαν να με δουν χρόνια μου λέγανε: «Ίδια είσαι». Ίδια; (Ο καθένας με τον καημό του). Καλοπροαίρετα το λεν οι άνθρωποι αλλά εγώ άκουγα (ο καθένας ό,τι θέλει ακούει) ότι παρέμεινα εκεί που ήμουνα. Όχι εξωτερικά μόνο αλλά και εσωτερικά. Στάσιμη δηλαδή κι αμετακίνητη. Γι αυτό και φρίκαρα.

Βλέπω γυναίκες διάσημες αλλά και γνωστές μου να παραμένουν «ίδιες» στο πέρασμα του χρόνου, κάνοντας τα πάντα γι’ αυτό και χρησιμοποιώντας κάθε χειρουργική και μη μέθοδο. Σέβομαι τις αποφάσεις τους αλλά αναρωτιέμαι κιόλας… Δεν είναι μαγική η συνάντηση με το χρόνο και το αποτέλεσμα που μπορεί να δημιουργήσει πάνω σου; Γιατί να χάνουμε αυτή τη μαγεία; Το ξαναλέω… Σέβομαι την απόφαση της παρέμβασης που κάνει μια γυναίκα αλλά και έναν άντρα να «σβήνει» τα σημάδια του χρόνου από πάνω του. Μπορεί κάποια στιγμή να το κάνω κι εγώ.

Αλλά για την ώρα σκέφτομαι ότι κυκλοφορούν ανάμεσά μας γυναίκες και άντρες που φέρουν την ηλικία τους με περίσσια χάρη και δεν την κουβαλούν με βάρος που τους καταπονεί και θα ήθελα να τους μοιάσω. Χαμογελούν κι αφήνουν τα πρόσωπά τους να αυλακώνονται από πολλές ρυτίδες που τους κάνουν ευάλωτους και χαριτωμένους. Αφήνουν να φανεί ένας ώμος, μια γάμπα και το χαλαρωμένο τους δέρμα και αντί να αγχωθούν και να το κρύψουν, το χαιδεύουν με ευγνωμοσύνη για όσα τους προσφέρει.

Κι είναι αυτή η ευγνωμοσύνη, νομίζω, που κάνει τη διαφορά. Τεντώνοντας το δέρμα, βάζοντας επιθέματα, κάνοντας ενέσεις μοιάζει καμμιά φορά σαν να θέλουμε να σβήσουμε και τις μνήμες του. Αλλά αυτές οι μνήμες μας έφεραν εδώ. Τι απίστευτη φράση αυτή που είχε πει κάποτε η Άννα Μανιάνι, μεγάλη ηθοποιός και μούσα του Φελίνι «Τι; να «τραβήξω» τις ρυτίδες μου; μα ξέρετε τι κόπο έκανα για να τις δημιουργήσω;»

Στον κάματο, στον προβληματισμό, στα γέλια, στο θυμό, στη συγκίνηση, στις στιγμές γαλήνης το σώμα δίνει το παρόν και μας μιλάει με το δικό του τρόπο. Κι αυτά που μας λέει, όπως συμβαίνει ακόμα και με τους πιο καλούς μας φίλους, μερικές φορές δεν μας αρέσουν. Είναι σημάδια που μας ασχημαίνουν και μας βαραίνουν. Από την άλλη, έχετε κοιταχτεί στο καθρέφτη μετά από μια μεγάλη και απολαυστική πεζοπορία, αφού έχετε περάσει χρόνο με ανθρώπους που αγαπάτε ή με μια ασχολία που σας γαληνεύει τη ψυχή; Είναι ή δεν είναι αλήθεια πως βλέπετε το νεαρό εαυτό σας ή ακόμα και το παιδί που είστε; Δείτε τα μάτια σας και πως λάμπουν.

Και μπορεί να έχετε ρυτίδες πια, αλλά κι αυτές δεν είναι σαν να λένε στο παιδί αυτό: «Μη φοβάσαι τίποτα. Εγώ είμαι εδώ πια για να σε φροντίζω και να σε προστατεύω. Για να σου μάθω να ζεις φιλικά με το χρόνο. Σ’ ευγνωμονώ για όσα περάσαμε μαζί και ανυπομονώ γι αυτά που θα ‘ρθουν. Και δεσμεύομαι να αφήσω το αποτύπωμά μου σ αυτό το πέρασμά μου από τη ζωή».

Συγγραφέας Αγγελική Πλουμά

ΠΗΓΗ...http://enallaktikidrasi.com

Διαβάστε Περισσότερα

Και τώρα οι δυο μας

Και τώρα οι δυο μας

Γράφει ο Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου Γιάννης Ξηντάρας (simvouleftikigamou.gr)  

Τι να πρωτοπεί κανείς για τα ζευγάρια…

Θυμάστε πως ξεκίνησε? Ήταν τότε που γνωριστήκατε και αγαπήσατε ο ένας τον άλλον. Τότε που θέλατε να ευχαριστήσετε, να χαρείτε, να απολαύσετε ο ένας τον άλλον… Εκείνο τον καιρό, «παλιά» δεν χαλούσατε χατίρι, ήσασταν δοτικοί, συγχωρητικοί, χαιρόσασταν με την χαρά, τα κατορθώματα, ακόμα και τις αδυναμίες… ο ένας του άλλου.

Θυμάστε την ερωτική έλξη? Τα αγγίγματα, τις ματιές, τα βιώματα, τα βράδια… Είμαι σίγουρος ότι θυμάστε! Δεν μπορεί να μην θυμάστε…

Κι όμως τώρα τα πράγματα είναι αλλιώς. Τώρα υπάρχει κούραση, άγχος, αγωνία, υποχρεώσεις. Πολλές υποχρεώσεις. Υπάρχει πολύ δουλειά, φιλοδοξίες και πάλι υποχρεώσεις, και πάλι αγωνία… Τώρα υπάρχουν τα παιδιά, οι ανάγκες τους, οι προτεραιότητες, όλα όσα χρειάζονται – και δεν χρειάζονται.

Μετά τα παιδιά θα φύγουν, αλλά η κούραση θα μείνει. Το ίδιο και η απόσταση : η ψυχική απόσταση μεταξύ των δύο συντρόφων από μηδενική έχει γίνει χαώδης. Δεν βλέπουν καν ο ένας τον άλλον. Ή δεν θέλουν να τον δουν… Η απόσταση είναι η αδυναμία να ξαναθυμηθούμε, να ξαναεμπνευστούμε, να ξαναθελήσουμε ο ένας τον άλλον…

Από το «τότε», το «τώρα» και το «μετά», ας μείνουμε στο παρόν : Το περιβόητο «Εδώ και Τώρα». Και τώρα οι δυο σας λοιπόν. Με παιδιά, με υποχρεώσεις, με άγχος και αγωνίες. Ας μείνουμε στο παρόν, για να προλάβουμε το μέλλον : Αυτό που κανείς δεν θέλει κι όμως τόσοι πολλοί εκεί καταλήγουν. Γιατί το τέλος σημαίνει τον χωρισμό, τον «θάνατο» μιας σχέσης που ξεκίνησε για να νικήσει τον χρόνο.

Και τώρα οι δυο σας. Ενώπιων των ευθυνών, των δυνατοτήτων και των αδυναμιών σας. Και πάνω απ’ όλα ενώπιων της επιθυμίας να αγαπάτε και να σας αγαπούν…

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”. 

Διαβάστε Περισσότερα

"Το νόημα της ζωής" Λέων Τολστόι

Ας φανταστούμε ένα δήμιο, ο οποίος έχει περάσει ολόκληρη τη ζωή του βασανίζοντας ανθρώπους και κόβοντας κεφάλια, ή έναν απελπισμένο μέθυσο, ή έναν τρελό που έχει περάσει ολόκληρη τη ζωή του σ” ένα σκοτεινό δωμάτιο το οποίο απεχθάνεται αλλά φαντάζεται ότι θα πεθάνει αν το εγκαταλείψει.

 Ας φανταστούμε ότι αυτοί οι άνθρωποι αναρωτιούνται: «Τι είναι ζωή;» Προφανώς, η μόνη απάντηση που μπορούν να δώσουν είναι ότι η ζωή είναι το μεγαλύτερο απ” όλα τα κακά. Η απάντηση του τρελού θα είναι απολύτως σωστή, αλλά μόνο σε ό,τι αφορά στον εαυτό του. Να υποθέσουμε ότι κι εγώ είμαι τρελός; Να υποθέσουμε ότι όλοι εμείς που είμαστε πλούσιοι και μορφωμένοι είμαστε τρελοί; Και συνειδητοποίησα ότι είμαστε πράγματι τρελοί. Εγώ πάντως ήμουν.

 Είναι αλήθεια ότι το πουλί δημιουργήθηκε για να μπορεί να πετάει, να μαζεύει τροφή και να φτιάχνει τη φωλιά του και όταν βλέπω ένα πουλί να κάνει αυτά τα πράγματα, ευφραίνεται η καρδιά μου. Τα κατσίκια, οι λαγοί και οι λύκοι δημιουργήθηκαν για να τρώνε, να πολλαπλασιάζονται και να ταΐζουν τις οικογένειές τους και όταν τα κάνουν αυτά είμαι απόλυτα σίγουρος ότι είναι ευτυχισμένα και οι ζωές τους έχουν νόημα.

 Τι πρέπει να κάνει ο άνθρωπος; Αυτό που πρέπει να κάνει είναι να εργαστεί για την ύπαρξή του όπως τα ζώα με τη διαφορά ότι αυτός, εάν το κάνει μόνος του, θα αφανιστεί, δεδομένου ότι πρέπει να εργαστεί για την ύπαρξη όχι μόνο τη δική του, αλλά όλων.

 Και όταν το κάνει αυτό, είμαι απόλυτα σίγουρος ότι θα είναι ευτυχισμένος και ότι η ζωή του θα έχει νόημα.

Λέων Τολστόι

Διαβάστε Περισσότερα