Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Πέμπτη 5 Οκτωβρίου 2017

Πένθος που κυλάει δεν (σε) μαραζώνει


Το άρθρο που ακολουθεί βασίζεται στο σύστημα Διαχείρισης Πένθους της Jane Siminghton, ιδρύτριας και διευθύντριας του Ινστιτούτου Τραυματοθεραπείας του Καναδά. Η Jane είναι για μένα κάτι παραπάνω από «μια ειδικό» που με βοήθησε να στηρίζω ανθρώπους σε Πένθος. Είναι ένα φωτεινό παράδειγμα ζωής και συμπόνιας, μια πραγματική δασκάλα.
«Αποχαιρετίστηκαν και στο αντίο υπήρχε ήδη το καλωσόρισες». – Μάριο Μπενεντέτι
Πέρυσι το καλοκαίρι βρέθηκα στο νοσοκομείο του νησιού μου, συνοδεύοντας μια φίλη που είχε χτυπήσει το πόδι της. Στο προαύλιο, καθώς την περίμενα να τελειώσει με τις εξετάσεις της, συνάντησα μια άλλη φίλη, ας την πούμε Στάσα, που είχα να τη δω χρόνια. Μου είπε ότι νοσηλεύονταν ένα πολύ αγαπημένο της πρόσωπο, που βρίσκονταν σε καταστολή και εκείνη περνούσε κοντά του μεγάλο μέρος της μέρας της, μιλώντας του και τραγουδώντας του. Η Στάσα, όπως όλοι οι άνθρωποι που βρίσκονται σε σοκ, ήταν σφιγμένη στην αρχή. Παρότι είχα να τη δω πολύ καιρό, είναι ένας άνθρωπος που δεν είχα σταματήσει να αγαπώ και να νοιάζομαι.
Καθώς καθόμουν σιωπηλή δίπλα της, στο πεζουλάκι του νοσοκομείου, χαλάρωσε, άρχισε να μου μιλάει, να μου δείχνει φωτογραφίες και να επιτρέπει στον εαυτό της να συγκινηθεί. Η στιγμή, που ο άνθρωπος που είναι παγωμένος από το σοκ του πένθους, επιτρέπει στον εαυτό του να ανοίξει μια τόση δα χαραμάδα για να περάσει η λύπη είναι πραγματικά ιερή. Και τότε ακολούθησε η επέλαση των γιαγιάδων. Κάποιες ηλικιωμένες γυναίκες, γνωστές της προφανώς, με μαύρα τσεμπέρια και περισσή ορμή, την πλησίασαν, τη βούτηξαν κι άρχισαν να της φωνάζουν:
– Μη κλαις
– Ο Θεός είναι μεγάλος. Θα κάνει το θαύμα του
– Πρέπει να σταθείς δυνατή
Η Στάσα, έσβησε το τσιγάρο, ξανάσφιξε τα δόντια, ευχαρίστησε ευγενικά και χάθηκε στα ενδότερα του νοσοκομείου. Η στιγμή είχε περάσει. Το πένθος που για μια στιγμή είχε επιτρέψει να κυλήσει, μπλοκαρίστηκε και πάλι.
Στις δυτικές κοινωνίες, το να μπλοκάρουμε το πένθος με λόγια, συμβουλές, παραινέσεις έχει γίνει συνήθεια. Δεν συνειδητοποιούμε ότι αυτό που συμβαίνει με λόγια σαν αυτά «των γιαγιάδων» είναι ότι μετακινούμε την εστίαση από τον άνθρωπο που πενθεί ….στον εαυτό μας. Στο φόβο μας μην μας συμβεί κάτι αντίστοιχο, στο ότι δεν αντέχουμε την έκφραση της λύπης του, στη πιθανότητα να ταραχτεί η δική μας ισορροπία, στην ανάγκη μας να πάρουμε πληροφορίες για να προστατευτούμε. Αλλά αυτή δεν είναι η δική μας στιγμή, είναι η δική του. Κι αυτό το μπλοκάρισμα, γίνεται βάρος για τον άνθρωπο που πενθεί.
Σε κάποια περιοχή της Νότιας Αμερικής, ακολουθούν ένα τελετουργικό, για κάθε γυναίκα βρίσκεται σε πένθος γιατί χάνει το σύζυγό της. Τις πρώτες μέρες, οι γυναίκες του χωριού «την υιοθετούν» πράγμα που σημαίνει ότι αναλαμβάνουν όλα τα πρακτικά, που η ίδια δεν μπορεί να διεκπεραιώσει. Από το να μαγειρέψουν και να πάρουν τα παιδιά από το σχολείο, μέχρι να καθαρίσουν το σπίτι και να περιποιηθούν τον κήπο. Το βράδυ μαζεύονται σε βεγγέρα και φέρνουν μαζί τους νήματα, σε ότι υφή και χρώμα θέλουν. Η χήρα μπορεί αν θέλει, να φέρει και κείνη τα δικά της, αλλά μπορεί και όχι.
Σε κάθε περίπτωση εκείνη έχει το ρόλο του ενορχηστρωτή. Δεν χρειάζεται καν να μιλάει. Αλλά διαλέγει χρώματα και νήματα και κάνει την αναδιανομή τους στις γυναίκες. Μετά, εκείνες φτιάχνουν ένα κύκλο και κείνη κάθεται στη μέση. Δίνει το σύνθημα πότε θα αρχίσουν το πλέξιμο. Η κάθε μια πλέκει ένα χωριστό κομμάτι που στο τέλος θα ενωθούν σε ένα ενιαίο δημιούργημα. Ανάλογα με το χρόνο που θα πάρει η διαδικασία, μπορεί τελικά να φτιάξουν ένα καρπέτο (κάτι σαν τη δική μας κουρελού), κουβέρτα, πάπλωμα.
Η χήρα είναι αυτή που αποφασίζει πόσο θα κρατήσει και τι μορφή θα πάρει το πλεκτό. Αν κάποιος βλέπει από μακριά μοιάζει το πλεκτό να δημιουργεί έναν ιστό υποστήριξης γύρω από τη γυναίκα που πενθεί. Κι έτσι είναι. Στη διάρκεια που πλέκουν, εξωτερικεύουν την θλίψη τους σε ένα δημιούργημα, με πρακτικό όφελος. Μέσα από τα χέρια, μέσα από τις βελόνες, μέσα από τα χρώματα, μέσα από τα τραγούδια ή τα παραμύθια επιτρέπουν στο πένθος τους να ρέει. Γιατί υπάρχει ένας απαράβατος κανόνας στα νυχτέρια αυτά. Οι κυράδες δεν πρέπει να μιλάνε, να συζητάνε. Αλλά μπορεί να ενώνουν τη φωνή τους σε ένα τραγούδι (όχι απαραίτητα μοιρολόι) ή να διηγούνται παραμύθια.
Είναι πεπεισμένες ότι έτσι το πένθος κυλάει. Ο,τι θα έλεγαν, ότι θα θρηνούσαν το ενσωματώνουν σε κείνο το πλεκτό. Βγάζουν πάνω του τη στενοχώρια τους κι αλαφραίνει η καρδιά. Συμ-παραστέκονται στη χήρα χωρίς να τη βαραίνουν και να την κανοναρχούν. Μόνο όποτε εκείνη το αποφασίσει, σταματούν, στρώνουν κάτω το πλεκτό και από κει και πέρα στα νυχτέρια τους κάθονται και μιλάνε για τον νεκρό, τιμώντας τη ζωή του. Σ’ αυτό το τελετουργικό ενσωματώνονται πολλά που αργότερα, επιστημονικές πηγές για τη διαχείριση του πένθους θα επιβεβαίωναν.
Ένας άνθρωπος που πενθεί δεν χρειάζεται συνήθως – μια και δεν υπάρχουν απόλυτοι κανόνες για τον ανθρώπινο πόνο – να μιλάει, αλλά χρειάζεται τη παρουσία ανθρώπων γύρω του «να τον ζεσταίνουν» και να του δίνουν την βεβαιότητα ότι μέσα στο κόσμο (του) που έχει γκρεμιστεί, κάποιοι άνθρωποι παραμένουν σταθερά εκεί. Αυτός που πενθεί, πολλές φορές δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθει στις πρακτικές του υποχρεώσεις. Η συμπαράσταση, λοιπόν, ανθρώπων που βρίσκονται κοντά του και που «αναλαμβάνουν» για πάρτη του να κάνουν όσα εκείνος δεν είναι σε θέση, είναι καταλυτική.
Ξέρουμε, πια, και μέσα από μαγνητικές τομογραφίες πως η μνήμη του πένθους εδράζει στο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου. Εκεί δηλαδή που εδράζει κι η διαισθητικότητα, ο οραματισμός και η δημιουργικότητά μας. Ο άνθρωπος που πενθεί, όπως είπαμε συνήθως, στα πρώτα στάδια δε θέλει να μιλάει. Η δημιουργικότητα, όμως, η τέχνη είναι ένας καλός τρόπος να ανοίξει το κανάλι της ψυχής του και να κυλήσει ο πόνος. Το ίδιο και τα δάκρυα. Η έκφραση αυτή συνδυασμένη με τα διαλείμματα σιωπής αλλά και με την αίσθηση της παρουσίας της Κοινότητας, είναι αυτό που οι κυράδες ήξεραν ότι βοηθάει. Και βοηθάει.
Κι έχει σημασία εδώ να πούμε πως πένθος δεν επισύρει μόνο η απώλεια ενός προσώπου, αλλά και η απειλή για την υγεία του, όπως στο παράδειγμα της αρχής, ακόμα και η διατάραξη της πραγματικότητας που γνωρίζουμε, όπως π.χ. η απώλεια της εργασίας μας. Με την ευρεία έννοια πένθος επισύρει ότι «σπάει» την ασφάλεια του κόσμου, όπως τον ξέρουμε.
Η Jane συνηθίζει να λέει ότι το ορόσημο στο πένθος είναι η βαθιά γνώση ότι η ζωή μας μετά από αυτό το γεγονός δεν θα είναι ποτέ η ίδια. Θα χρειαστεί νέα διαπραγμάτευση και νέοι όροι ζωής. Αν όμως η ροή δεν διακοπεί, η διαπραγμάτευση αυτή ανοίγει μια πόρτα σε μια άλλη περισσότερο πλήρη και νοηματοδοτημένη ζωή.
Γιατί το πένθος αν και κουβαλάει έναν οξύ πόνο, κουβαλάει επίσης ουσιαστικές αλήθειες: 1. ότι είσαι συναισθηματικά ζωντανός και 2. ότι ο πόνος αυτός σε καλεί να του επιτρέψεις να βιωθεί και να «κυλήσει». Γιατί η πηγή του συνήθως λέγεται βαθιά αγάπη. Κι αυτές οι αλήθειες μπορεί να είναι βαθιά αναζωογονητικές και παρηγορητικές.
Και κάπως έτσι πραγματώνεται και η ρήση του παππού Καζαντζάκη: «Τετέλεσται, είπε κι ήταν σαν να λεγε: Τώρα αρχίζουν όλα».
Αγγελική Πλουμά, Εκπαίδευση και Ανάπτυξη Ατόμων/Οργανισμών, ομιλήτρια, συγγραφέας – Photo: Author/Depositphotos





Κοίτα την αμαρτία που φεύγει…


Το βήμα μας βαρύ

Tα λόγια μας μεγάλα
Στάλα Θεού
Κοίτα την αμαρτία που φεύγει…

Πού να πάει η νιότη το σκέφτεσαι;
Άραγε θα μείνουμε εδώ;
Ή  χανόμαστε πάλι;

Κι οι σκέψεις 
Χθεσινές απολαύσεις
Ερωτικά ραντεβού
Κι αγκαλιές μεθυσμένες

Εδώ θα με βρεις
Ξανά και ξανά
Να παίζω στο δικό σου το κύμα.



Γράφει η Πόπη Κλειδαρά





ΠΗΓΗ...http://www.thessalonikiartsandculture.gr

Όταν στα δύσκολα καταφεύγεις σε έναν άνθρωπο


Άλλα τι είναι στ΄ αλήθεια δύσκολο;

Είναι το ίδιο για όλους ή διαφέρει για τον καθένα από εμάς ανάλογα με τι είναι ικανός να αντέξει. Καθημερινά παρουσιάζεται μπροστά μας τουλάχιστον μια δύσκολη κατάσταση η οποία σε κάποιους μοιάζει παιχνιδάκι σε άλλους πάλι βουνό αδύνατο να προσπεράσουν και πόσο μάλλον να διαπεράσουν. Παρόλα αυτά όσο μεγάλη ή μικρή κι αν είναι η δυσκολία για τα μέτρα και τις αντοχές μας όλοι έχουμε νιώσει την ανάγκη διαφυγής.

Διαφυγή  σε έναν άνθρωπο – καταφύγιο. Μια ψυχή που είναι βέβαιο πως θα λειτουργήσει ως το χέρι που θα σε σηκώσει έπειτα από μια επίπονη πτώση που άφησε στο πέρασμα της ένα σωρό πληγές.

Για να σε προλάβω λοιπόν και επειδή πιθανότατα μαντεύω την σκέψη που έπεται δεν αναφέρομαι μόνο στην εκ του σύνεγγυς διαφυγή, σ αυτή που δυο κορμιά συναντώνται και οι ψυχές βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής. Τότε που οι χτύποι της καρδιάς βρίσκονται σε διαρκή ανταγωνισμό ποια θα χτυπήσει πιο δυνατά. Μιλώ για την άλλη διαφυγή… Αυτή που σε ενώνει με μια ψυχή μόνο μέσω της σκέψης.

Λένε πως όταν φέρνεις στο μυαλό σου κάποιον είναι σαν να τον έχεις δίπλα σου. Οι ιδιότητες που έχει πάνω σου κατά έναν περίεργο και ομολογουμένως τρομακτικό τρόπο είναι οι ίδιες. Μπορεί και πάλι να κάνει το κορμί σου να ανατριχιάσει και να μουδιάσει ολόκληρο. Να παραλύσει την ύπαρξη σου. Να μην σου επιτρέπει να ξεφύγεις από δίπλα του ακόμα και σαν απλή σκέψη στο μυαλό.

Αυτοί οι άνθρωποι – καταφύγια κρατούν στα χέρια τους όλο σου το εγώ. Έχουν τόση δύναμη πάνω σου η οποία αν επιτρέψεις να έρχεται ανεξέλεγκτα μπορεί και να αποβεί καταστροφική. Θα καταλάβεις πως αν σκεφτείς ένα ζευγάρι χέρια…

Αν σ' αγγίξει απαλά με την ελάχιστη δύναμη να ασκείται μπορεί να σου χαρίσει το πιο μοναδικό άγγιγμα. Αν η δύναμη γίνει ξάφνου υπέρμετρη ίσως και να διαλύσει. Πρόσεχε τι δυνάμεις επιτρέπεις στον καθένα να ασκεί πάνω σου.



Γράφει η Χρύσα Λαμπρινούδη





ΠΗΓΗ...http://www.thessalonikiartsandculture.gr

«Ζήσε όταν ζεις! Ο θάνατος χάνει τη φρίκη του αν κάποιος πεθάνει έχοντας εξαντλήσει τη ζωή του!»


-Τί θα συνέβαινε αν κάποιος δαίμονας σου έλεγε ότι αυτή τη ζωή - όπως τη ζεις τώρα και όπως την έχεις ζήσει στο παρελθόν- πρέπει να τη ζήσεις ξανά, αμέτρητες φορές;

Και χωρίς να συμβαίνει τίποτα καινούργιο; Όπου κάθε πόνος και κάθε χαρά κι ότι ήταν άφατα μικρό ή μεγάλο στη ζωή σου, θα επιστρέφει σε'σενα, όλα στην ίδια διαδοχή και ακολουθία; Φαντάσου την αιώνια κλεψύδρα της ύπαρξης ν'αναποδογυρίζει ξανά και ξανά και ξανά. Και κάθε φορά, αναποδογυρίζουμε κι εσύ και'γω, απλοί κόκκοι στη διαδικασία.

-Προτείνεις ότι κάθε πράξη που κάνω, κάθε πόνος που νιώθω, θα βιώνεται συνεχώς στην αιωνιότητα;

-Ναι, η αιώνια επανάληψη σημαίνει ότι κάθε φορά που επιλέγεις μια πράξη θα την επιλέγεις αιώνια. Και ισχύει το ίδιο για κάθε πράξη που δεν κάνεις, κάθε εμποδισμένη σκέψη, κάθε επιλογή που απέφυγες. Και όλη η αβίωτη ζωή θα μένει να φουσκώνει μέσα σου, αβίωτη για όλη την αιωνιότητα. Κι η αδιόρατη φωνή της συνείδησής σου θα σου διαμαρτύρεται αιώνια. Τη σιχαίνεσαι αυτή την ιδέα; Ή σ' αρέσει;

-Τη σιχαίνομαι.

-Τότε ζήσε με τέτοιο τρόπο που να σου αρέσει η ιδέα..!! Δεν διδάσκω Γιόζεφ, ότι ο άνθρωπος οφείλει ν'αντέχει το θάνατο ή να "συμβιβάζεται" μαζί του. Ακολουθώντας αυτή την κατεύθυνση προδίδεις τη ζωή σου! Το μάθημα που σου διδάσκω είναι: Να πεθαίνεις τη σωστή στιγμή!

-Να πεθαίνεις τη σωστή στιγμή!

Η φράση αυτή προκάλεσε ένα σοκ στο Μπρόιερ. Η ευχάριστη απογευματινή βόλτα είχε αποκτήσει θανάσιμη σοβαρότητα.

-Να πεθαίνεις την κατάλληλη στιγμή; Τι εννοείς; Σε παρακαλώ, Φρήντριχ, δεν το αντέχω, σ' το 'χω πει πολλές φορές, να μου λες κάτι τόσο σημαντικό με τόσο αινιγματικό τρόπο. Γιατί το κάνεις αυτό;

-Θέτεις δυο ερωτήματα. Σε ποιό από τα δυο να απαντήσω;

-Σήμερα, πες μου για το να πεθαίνει κανείς τη σωστή στιγμή.

-Ζήσε όταν ζεις! Ο θάνατος χάνει τη φρίκη του αν κάποιος πεθάνει έχοντας εξαντλήσει τη ζωή του! Αν ο άνθρωπος δε ζει στη σωστή στιγμή, τότε δεν μπορεί ποτέ να πεθάνει τη σωστή στιγμή.

-Και τι σημαίνει αυτό; ξαναρώτησε ο Μπρόιερ, νιώθοντας ακόμη πιο μπερδεμένος.

-Ρώτησε τον εαυτό σου, Γιόζεφ: έχεις εξαντλήσει τη ζωή σου;"

-Απαντάς στην ερώτηση με ερώτηση.Φρήντριχ!

-Κάνεις ερωτήσεις που γνωρίζεις την απάντησή τους, αντέκρουσε ο Νίτσε.

-Αν γνώριζα την απάντηση, γιατί να ρωτήσω;

-Για ν'αποφύγεις να μάθεις τη δική σου απάντηση!

Στη διάρκεια αυτής της συνάντησης ο Νίτσε παρέμενε προσηλωμένος: έγνεφε επιδοκιμαστικά με το κεφάλι σε κάθε ερώτηση.

Τον Μπρόιερ δεν τον παραξένευε αυτό. Δεν είχε ποτέ συναντήσει ασθενή που να μην απολάμβανε κρυφά την εξέταση της ζωής του στο μικροσκόπιο. Κι όσο μεγαλύτερη η μεγέθυνση τόσο χαιρόταν ο ασθενής.

Η χαρά να σε παρατηρούν ήταν τόσο μεγάλη που ο Μπρόιερ πίστευε ότι ο αληθινός πόνος των γηρατειών, του πένθους, του να ζεις αφού οι φίλοι σου έχουν πεθάνει , ήταν η απουσία εξονυχιστικής παρατήρησης- η φρίκη του να ζεις μια ζωή που δεν την παρατηρεί κανείς".



Απόσπασμα από το βιβλίο του Ίρβιν Γιάλομ, «Όταν έκλαψε ο Νίτσε»





ΠΗΓΗ...http://www.o-klooun.com

Η αξία του να αφιερώνουμε χρόνο στα παιδιά μας. Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας


Η αξία του να αφιερώνουμε χρόνο στα παιδιά μας.

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας (paidi-efivos.gr)   

Τα παιδιά μας είναι μόνο μια φορά μικρά. Μπορεί να είναι πάντα για εμάς 'παιδιά', όμως μικρά παιδιά είναι στην πραγματικότητα μόνο μια φορά. Και τότε διαμορφώνουν χαρακτήρα, προσωπικότητα, συνειδήσεις. Και τότε είμαστε απαραίτητοι παιδαγωγοί και συνοδοιπόροι στη ζωή τους. Η φυσική παρουσία ενός γονιού δεν μπορεί να αντικατασταθεί με κανένα υποκατάστατο. Ούτε τα δώρα, ούτε τα παιχνίδια, ούτε τα λεφτά.. Ούτε οι καλύτεροι δάσκαλοι, ούτε τα πιο ωραία ταξίδια.. Τα παιδιά χρειάζονται τους γονείς ως φυσική παρουσία, το λόγο τους, το σώμα τους, τη μορφή τους. Χρειάζονται την αγκαλιά, μια καλή κουβέντα ή απλώς να είμαστε εκεί να κοιτάμε που θα παίζουν με τους φίλους τους. Και αργότερα να είμαστε εκεί όταν γυρνάνε από το σχολείο να μας πουν πως πέρασαν, να φάμε όλοι μαζί, να πάμε μια βόλτα.. Και αργότερα να είμαστε εκεί όταν γυρνάνε από την βόλτα, από το φροντιστήριο, από ένα πάρτυ. Μας θέλουν δίπλα τους σαν στήριγμα, να ΄βάζουμε πλάτη' στα ξεκινήματα τους.
Προφανώς όσο μεγαλύτερα γίνονται μας χρειάζονται λιγότερο, ίσως κάποια στιγμή να μην μας θέλουν καν- και αυτό φυσιολογικό είναι. Θα έρθει όμως με την ώρα του. Θα έρθει όταν πραγματικά θα θέλουν να μείνουν μόνα τους. Να σταθούν στα δικά τους πόδια, στις δικές τους δυνάμεις. Και τότε εμείς οι γονείς, σιγά σιγά πρέπει να τους δώσουμε το χώρο να δράσουν όπως τα ίδια επιθυμούν, όπως νομίζουν, περιορίζοντας τον ρόλο μας σε αυτόν του έμπιστου συμβουλάτορα..
Μέχρι τότε όμως ας δηλώσουμε παρόντες. Στις μικρές και τις μεγάλες στιγμές τους, στα εύκολα και στα δύσκολα, στις χαρές και τις λύπες.
Θυμηθείτε: Μόνο μια φορά, δεύτερη ζωή δεν έχει..


________________________________________________________________________________
¬
Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος, τ.συνεργ. στο Νοσοκομείο Παίδων “Αγία Σοφία”, μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Εφηβικής Ιατρικής και του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Ψυχοθεραπείας. Απόφοιτος Ε.Κ.Π.Α, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

Γιάννης Σηφάκης : Θα υλοποιηθεί η απόφαση του Υπουργού για τις αποζημιώσεις από βροχοπτώσεις στα ροδάκινα. πότε θα πληρωθεί το 20% από τον ΕΛΓΑ


Γιάννης Σηφάκης :  Να μην ανησυχούν οι αγρότες, οι αποφάσεις του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Βαγγέλη Αποστόλου θα υλοποιηθούν όσον αφορά τις αποζημιώσεις από βροχοπτώσεις στα ροδάκινα.
Το 20% από τον ΕΛΓΑ που απομένει από τις αποζημιώσεις του 2016 θα πληρωθεί ως εξής : 
Το 9 % στο τέλος της επόμενης βδομάδας 
Το υπόλοιπο 11% ( μετά την έγκριση της τροποποίησης του προϋπολογισμού του ΕΛΓΑ από το Υπ. Οικονομικών) που προβλέπεται από τέλος Οκτωβρίου ως τέλος Νοεμβρίου.
Πριν τα Χριστούγεννα ο ΕΛΓΑ θα δώσει περίπου 15 εκατ. πανελλαδικά για αποζημιώσεις για τις ζημιές του 2017, μέρος εξ αυτών θα είναι αποζημιώσεις και στην Πέλλα.  
Ο Υπουργός συναντήθηκε με τον βουλευτή στα πλαίσια της συνεδρίασης της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου στην Βουλή και τον διαβεβαίωσε ότι η απόφαση του που ανακοινώθηκε στην ΔΕΘ (για την αποδοχή του πορίσματος της επιστημονικής επιτροπής για τις έντονες βροχοπτώσεις του Ιουλίου στα ροδάκινα) θα εφαρμοστεί. 
Θα ασχοληθεί με αυτό από την επόμενη βδομάδα, αμέσως μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για την πληρωμή των αγροτών μέσα σε δύο το πολύ μήνες για τα ευπαθή προϊόντα ( οπωροκηπευτικά, γάλα, κρέας, κλπ) που ψηφίζεται αυτές τις μέρες στη Βουλή.   
Τις ίδιες μέρες θα ασχοληθεί με τους νέους αγρότες ( επιλαχόντες κλπ) 

Σταύρος Θεοδωράκης για εξ αποστάσεως ψηφοφορία: Μία πρόταση που δεν μπορούν να αρνηθούν


Την πρότασή του για τη διεξαγωγή εξ αποστάσεως ψηφοφορίας για την εκλογή Προέδρου του νέου φορέα έστειλε ο Σταύρος Θεοδωράκης στους συνυποψήφιούς του, στους επικεφαλής των κομμάτων και κινήσεων του προοδευτικού χώρου καθώς και στην Ανεξάρτητη Επιτροπή Δεοντολογίας και Διαδικασιών. Η πρόταση:
- δεν μεταβάλλει το χρονοδιάγραμμα των εκλογών, 
- δεν επιφέρει πρόσθετες οικονομικές επιβαρύνσεις, 
- εξασφαλίζει το αδιάβλητο της διαδικασίας και 
- επιτρέπει στους Έλληνες που βρίσκονται στο εξωτερικό, σε συμπολίτες μας που βρίσκονται σε απομακρυσμένες περιοχές καθώς και σε ανθρώπους με κινητικά προβλήματα, τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία, υλοποιώντας στην πράξη το όραμα για ένα νέο ανοιχτό Κίνημα.

Είναι καιρός να τελειώνουμε με τα διαδικαστικά για να προχωρήσουμε σε θέματα ουσίας! Ο προεκλογικός διάλογος πρέπει να επικεντρωθεί σε πολιτικά ζητήματα, ώστε να αναδειχθούν οι διαφορές των υποψηφίων. Όμως η διενέργεια εξ αποστάσεως ψηφοφορίας αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για μια σύγχρονη δημοκρατική διαδικασία. Το δικαίωμα συμμετοχής και η δυνατότητα έκφρασης μεγάλου μέρους του πληθυσμού, που είναι σχεδόν αποκλεισμένο, θα είναι η καλύτερη απόδειξη του προοδευτικού χαρακτήρα του νέου φορέα.

Με εκτίμηση,
Το Ποτάμι Ν. Πέλλας

Αναλυτικά η πρόταση του Σταύρου:
url:
http://topotami.gr/i-protasi-mas-gia-diexagogi-ex-apostaseos-psifoforias/

Τίτλος:
Η πρότασή μας για διεξαγωγή εξ αποστάσεως ψηφοφορίας
Την πρότασή του για τη διεξαγωγή εξ αποστάσεως ψηφοφορίας για την εκλογή Προέδρου του νέου φορέα έστειλε ο Σταύρος Θεοδωράκης στους συνυποψήφιούς του, στους επικεφαλής των κομμάτων και κινήσεων του προοδευτικού χώρου καθώς και στην Ανεξάρτητη Επιτροπή Δεοντολογίας και Διαδικασιών. Η πρόταση δεν μεταβάλλει το χρονοδιάγραμμα των εκλογών, δεν επιφέρει πρόσθετες οικονομικές επιβαρύνσεις, εξασφαλίζει το αδιάβλητο της διαδικασίας και επιτρέπει στους Έλληνες που βρίσκονται στο εξωτερικό, σε συμπολίτες μας που βρίσκονται σε απομακρυσμένες περιοχές καθώς και σε ανθρώπους με κινητικά προβλήματα, τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στην ψηφοφορία, υλοποιώντας στην πράξη το όραμα για ένα νέο ανοιχτό Κίνημα.

Πρόταση για διεξαγωγή εξ αποστάσεως ψηφοφορίας για την εκλογή Προέδρου του νέου φορέα

Η πρόταση αφορά στη διεξαγωγή εξ αποστάσεως ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, παράλληλα με την ψηφοφορία σε παραδοσιακή κάλπη. Έτσι, πολίτες που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να προσέλθουν στην παραδοσιακή κάλπη θα μπορούν να ψηφίσουν ηλεκτρονικά από τον υπολογιστή τους ή το tablet τους.

Σημειώνεται ότι η διαδικασία που προτείνεται:
(α) είναι απολύτως συμβατή με τις τεχνολογικές λύσεις που έχει ήδη προκρίνει η Επιτροπή υπό τον Καθηγητή Ν. Κ. Αλιβιζάτο,
(β) δεν επιβαρύνει τον προϋπολογισμό,
(γ) δεν απαιτεί επιπλέον χρόνο.

Διαδικασία ηλεκτρονικής προεγγραφής
Η διαδικασία της ηλεκτρονικής προεγγραφής είναι υποχρεωτική για όσους θέλουν να ψηφίσουν εξ αποστάσεως.

Για να ολοκληρωθεί απαιτούνται τρία βήματα:
Βήμα 1ο
Καταχώρηση ονόματος, επωνύμου, ονόματος πατρός και έτους γεννήσεως στη σελίδα προεγγραφής που θα βρίσκεται στην ιστοσελίδα της Ανεξάρτητης Επιτροπής Δεοντολογίας και Διαδικασιών (ΑΕΔΔ).
Αυτόματη αναζήτηση του ειδικού εκλογικού αριθμού από τον Εθνικό Εκλογικό Κατάλογο, ώστε να διασταυρώνεται ότι ο αιτών είναι εγγεγραμμένος στον εκλογικό κατάλογο που χρησιμοποιείται στις εθνικές εκλογές. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται η πρώτη ταυτοποίησή του.
Έλεγχος ταυτοποίησης τουλάχιστον 1600 σημείων για VPN’s, smartDNSproxies, spoofing (δηλαδή προσπάθειες εξαπάτησης του συστήματος μέσω απόκρυψης πραγματικής IP). Αποκλεισμός από το σύστημα εγγραφών που δεν πληρούν τα κριτήρια.

Βήμα 2ο
Υποχρεωτική καταχώρηση email, κινητού τηλεφώνου και διεύθυνσης κατοικίας (δεν επιτρέπεται η χρήση του ίδιου αριθμού κινητού τηλεφώνου και του ίδιου email από δεύτερο πρόσωπο). Επαλήθευση κινητού και email με αντίστοιχη αποστολή κωδικών PIN. Αποκλεισμός από το σύστημα όσων εγγραφών οι αριθμοί κινητών και emails δεν επαληθεύονται.
Διασταύρωση στοιχείων κινητού τηλεφώνου με τα προσωπικά στοιχεία που έχει αποθηκευμένα ο καθολικός πάροχος τηλεφωνικού καταλόγου. Σε περίπτωση που αυτά δεν συμπίπτουν (γιατί για παράδειγμα το τηλέφωνο είναι εταιρικό), η προεγγραφή δεν ακυρώνεται, αλλά κρατείται ως στοιχείο για τον τελικό έλεγχο.

Βήμα 3ο
Πληρωμή μέσω κάρτας ή PayPal.
Δεν επιτρέπεται η χρήση της ίδιας κάρτας ή λογαριασμού PayPal για περισσότερες από 3 πληρωμές.
Δεν επιτρέπεται η πληρωμή με κάρτα ή λογαριασμό PayPal που προέρχεται από χώρες που δεν είναι μέλη του ΟΟΣΑ.
Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση και των τριών βημάτων η προεγγραφή έχει πραγματοποιηθεί.

Έλεγχοι ταυτοποίησης
Όταν μια εγγραφή δεν πληροί, κατά την κρίση του συστήματος, τις προϋποθέσεις ασφαλείας, η εγγραφή αυτή πριν ακυρωθεί παραπέμπεται σε μη αυτοματοποιημένους ελέγχους ταυτοποίησης χωρίς αυτοπρόσωπη παρουσία.

Οι έλεγχοι αυτοί είναι:
(i)Ταυτοποίηση μέσω τηλεφώνου
Αυτός ο τρόπος ταυτοποίησης είναι όμοιος με εκείνον που χρησιμοποιούν οι τράπεζες για τηλεφωνικές συναλλαγές

(ii)Ταυτοποίηση μέσω βιντεοκλήσης
Ο αιτών δείχνει την ταυτότητά του στην κάμερα του υπολογιστή του συνομιλώντας με συνεργάτη της ΑΕΔΔ. Η διαδικασία της ταυτοποίησης ολοκληρώνεται με την αντιπαραβολή των στοιχείων της αίτησης με τα στοιχεία της ταυτότητας.

Δεδομένου ότι η πλαστοπροσωπία αποτελεί ποινικό αδίκημα και ότι ενδεχόμενη λαθροχειρία θα αφήσει πολλά και σημαντικά ίχνη, όπως για παράδειγμα τα στοιχεία της πληρωμής, το ενδεχόμενο απόπειρας απάτης είναι μηδαμινό.

Διαδικασία εξ αποστάσεως ψηφοφορίας
Ως ψηφιακή κάλπη προτείνεται να χρησιμοποιηθεί το λογισμικό ΖΕΥΣ του Εθνικού Δικτύου Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΔΕΤ).

Το Ζευς εξασφαλίζει τη μυστικότητα της ψήφου, καθώς οι ψήφοι έρχονται στο σύστημα κρυπτογραφημένες (από τη συσκευή του ψηφοφόρου), ενώ το σύστημα δεν έχει πρόσβαση στα κλειδιά αποκρυπτογράφησης της εφορευτικής επιτροπής. Η αποκρυπτογράφηση από την εφορευτική επιτροπή γίνεται σε  εξωτερικούς υπολογιστές και όχι στο κεντρικό σύστημα Ζευς.

Σημειώνεται ότι οι προεγγραφές των πολιτών που θα αποκτήσουν το δικαίωμα να μετάσχουν στην εξ αποστάσεως ψηφοφορία δεν γίνονται μέσω ΕΔΕΤ. Ο εκλογικός κατάλογος θα καταρτισθεί από την Επιτροπή (όπως περιγράφηκε παραπάνω) και θα παραδοθεί προς χρήση στο ΕΔΕΤ.

Ημέρα ψηφοφορίας
Την ημέρα της ψηφοφορίας, και κατά τις ίδιες ώρες που θα παραμένουν ανοιχτές οι παραδοσιακές κάλπες, ο ψηφοφόρος που έχει προεγγραφεί ηλεκτρονικά:

Λαμβάνει στο δηλωθέν e-mail έναν σύνδεσμο, ο οποίος τον οδηγεί σε σελίδα όπου θα πρέπει να συμπληρώσει έναν 6ψήφιο κωδικό. Ταυτόχρονα, ο κωδικός αυτός θα αποστέλλεται με SMS στο δηλωθέν κινητό. Μόλις εισαχθεί ο κωδικός (εντός ενός μικρού χρονικού διαστήματος), ο χρήστης αποκτά πρόσβαση στην ψηφιακή κάλπη και ψηφίζει. Στο e-mail του έρχεται και το μήνυμα επιβεβαίωσης ψήφου.

Επεξηγηματικό παράρτημα για το σύστημα Ζευς. Το Ζευς έχει αναπτυχθεί σε ανοιχτό κώδικα, έτσι ώστε να μπορεί να πιστοποιηθεί η αυθεντικότητά του από οποιονδήποτε εμπειρογνώμονα. Το ΕΔΕΤ μπορεί να διαθέσει το σύστημα Ζευς, χωρίς χρέωση.

Η Ολομέλεια του Συμβουλίου Επικρατείας έχει κρίνει ότι διασφαλίζει το αδιάβλητο της εκλογικής διαδικασίας και τη μυστικότητα της ψήφου. Το Ζευς έχει με αξιοπιστία χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν σε 565 εκλογές πανεπιστημιακών αρχών, με συμμετέχοντες δεκάδες χιλιάδες ψηφοφόρους, χωρίς ποτέ να υπάρξει οποιοδήποτε πρόβλημα ασφάλειας και δυνατοτήτων.

Παντελής Αβραμίδης, μέλος της ΑΕΔΔ
Αλέξανδρος Κατσαντώνης, δικηγόρος
Παναγιώτης Γαλάνης, προγραμματιστής λογισμικού

Κοινοβουλευτική παρέμβαση του ΚΚΕ για το Χαράτσι Ταφής («ειδικό τέλος ταφής»)


 ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους Υπουργούς Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Εσωτερικών

Θέμα: Για το Χαράτσι Ταφής («ειδικό τέλος ταφής»).

Ύστερα από αρκετές αναβολές το περιβόητο χαράτσι ταφής («ειδικό τέλος ταφής» η επίσημη ονομασία του) βρίσκεται τώρα προ των πυλών. Ο κ. Φάμελλος έχει ήδη αναγγείλει την «εφαρμογή από αρχές 2018 του τέλους ταφής ανεπεξέργαστων ΑΣΑ, σε σύνδεση με τη λειτουργία υποδομών επεξεργασίας αποβλήτων» με ό,τι το τελευταίο αυτό μπορεί να σημαίνει στην πράξη. Ενός τέλους, που θα καταβάλλουν οι δήμοι στο κρατικό «Πράσινο Ταμείο» αυξάνοντας τα ανταποδοτικά τέλη των δημοτών, των λαϊκών στρωμάτων στην μεγάλη τους πλειοψηφία, προκειμένου να τροφοδοτηθούν και από αυτή την πηγή οι «πράσινες επενδύσεις» του κεφαλαίου.
Πρόκειται για μια νέα επίθεση ενάντια στα λαϊκά στρώματα. Το ΚΚΕ έχει επανειλημμένα ζητήσει με Ερωτήσεις του προς τους αρμόδιους Υπουργούς να καταργηθεί το χαράτσι αυτό, μια ακόμη αφαίμαξη στο λεηλατημένο εισόδημα της λαϊκής οικογένειας. Αντί αυτού η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τροπολογίες της τελευταίας στιγμής, στο τέλος του 2015 και του 2016, ανέστελλε – όπως και οι προκάτοχοί της - την επιβολή του τέλους για ένα έτος κάθε φορά.
Ιδιαίτερη όμως σημασία έχει το αιτιολογικό της αναστολής, όπως καταγράφεται στις οικείες Αιτιολογικές Εκθέσεις: «Η αναστολή του ειδικού τέλους ταφής κρίνεται επιβεβλημένη προκειμένου να μην προκληθεί οικονομική ασφυξία στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης», στα λαϊκά στρώματα ντρέπονταν να πουν (σχετικό το άρθ.35 του Ν.4447/23.12.16).
Όπως αποκαλύπτεται τώρα με τις πιο πάνω δηλώσεις του Αν. Υπουργού Περιβάλλοντος, η αιτιολογία αυτή αποτέλεσε μια ακόμη επιχείρηση εξαπάτησης της λαϊκής οικογένειας καθώς αναγγέλλεται η επιβολή του τέλους σε μια περίοδο που οι δήμοι όχι μόνο δεν παίρνουν ανάσα αλλά, αντίθετα, η οικονομική ασφυξία τους επιδεινώνεται χρόνο με το χρόνο.
Υπενθυμίζουμε ότι στο νόμο 4042/2012, που πιστά εφαρμόζει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, προβλέπεται, μεταξύ σωρείας άλλων αντιλαϊκών μέτρων, και η επιβολή του περιβόητου "τέλους ταφής" στα απορρίμματα, που διατίθενται ανεπεξέργαστα στους ΧΥΤΑ, αρχής γενομένης τώρα -ύστερα από τέσσερες αναβολές- από την 1.1.2018. Το χαράτσι αυτό, από την άλλη πλευρά, πριμοδοτεί προκλητικά τη μηχανική επεξεργασία των σύμμεικτων αποβλήτων, πεδίο επενδύσεων και μεγάλης κερδοφορίας για το κεφάλαιο στο επόμενο διάστημα, κύρια μέσω των έξη μέχρι τώρα ΣΔΙΤ, τις περισσότερες από τις οποίες έχει ήδη ολοκληρώσει και τις υπόλοιπες προωθεί με ιδιαίτερο ζήλο η κυβέρνηση. Συμβάλλει ταυτόχρονα στο μηδενισμό της υγειονομικής ταφής των σύμμεικτων δημοτικών απορριμμάτων, όπως επιδιώκει το ευρωενωσιακό κεφάλαιο, τον οποίο προωθεί η κυβέρνηση μέσω του Εθνικού και των Περιφερειακών Σχεδιασμών Διαχείρισης Αποβλήτων. Μιας μεθόδου κατά πολύ οικονομικότερης, τεχνικά απλούστερης και πιο προσιτής στις υπηρεσίες των δήμων και των οικείων ΦΟΔΣΑ και ευέλικτης για την αντιμετώπιση των όποιων διακυμάνσεων στην ποσότητα των σύμμεικτων και υπολειμματικών αποβλήτων.
Το νέο αυτό χαράτσι, εφόσον τελικά ενεργοποιηθεί θα κλιμακωθεί από τα 35 ευρώ ανά τόνο το 2018, για να φτάσει τα 60 ευρώ ανά τόνο το 2023. Εντάσσεται στο πλαίσιο της γενικότερης φοροεπιδρομής υπέρ των αναγκών του κεφαλαίου, που κλιμακώνει ο ΣΥΡΙΖΑ με συγκεκριμένα «οικονομικά εργαλεία», όπως το εξοντωτικό και παραπλανητικό για τα λαϊκά στρώματα σύστημα "πληρώνω όσο πετάω" και η επιβολή πρόσθετων, κατά περίπτωση, φορολογικών και άλλων εισπρακτικών μέτρων.
Το ΚΚΕ, όπως επανειλημμένα έχει τοποθετηθεί, είναι κατηγορηματικά αντίθετο σε οποιαδήποτε αύξηση των ανταποδοτικών τελών καθαριότητας και μάλιστα σε βάρος των λαϊκών νοικοκυριών. Προβάλλει την ανάγκη (α) για την άμεση κατάργησή τους για συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες όπως είναι άνεργοι, μονογονεϊκές οικογένειες, πολύτεκνοι, ΑμΕΑ κ.ά. και (β) για τη δραστική μείωσή τους για τα λαϊκά στρώματα -με προοπτική την πλήρη κατάργησή τους- με αντίστοιχη επιβάρυνση στις μεγάλες επιχειρήσεις, αφού είναι αυτές που κατά κύριο λόγο ρυπαίνουν.

Με βάση τα παραπάνω ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ οι κ.κ. Υπουργοί εάν προτίθενται, σε συνθήκες γενικευμένης οικονομικής ασφυξίας και ανέχειας των λαϊκών στρωμάτων, να προχωρήσουν στην επιβολή ενός εξοντωτικού τέλους σε βάρος τους, ενεργοποιώντας μια διάταξη που ακόμη και οι εμπνευστές της δεν εφάρμοσαν τελικά.




Οι βουλευτές
Χρήστος Κατσώτης
Γιάννης Γκιόκας
Γιάννης Δελής
Λιάνα Κανέλλη
Νίκος Καραθανασόπουλος
Γιώργος Λαμπρούλης
Διαμάντω Μανωλάκου
Μανώλης Συντυχάκης

Τετάρτη 4 Οκτωβρίου 2017

Οι άθλιοι της πλατείας



Ξημέρωσε.

Ο ήλιος ξεκινά να ανεβαίνει στο στερέωμα και οι ζεστές ακτίνες του, βάλσαμο στο παγωμένο μου κορμί. Η νύχτα ήταν βασανιστική, κρύα, μου περόνιασε το σώμα. Το χορτάρινο  κατάλυμα μου μούσκεμα από την υγρασία, δίπλα από τους τάφους των ιερέων, που είναι θαμμένοι. Τινάζω με μανία το κορμί μου, ανταριάζεται το πλούσιο μαύρο τρίχωμά μου, να φύγουν τα παράσιτα που κατατρώνε το δέρμα μου. Καλημερίζω γρυλίζοντας τον "μούργο" συγκάτοικό μου, που κουρνιάζει δίπλα μου, συντροφεύοντας με τη νύχτα.

Σηκωνόμαστε και νωχελικά, επιθεωρούμε το τοπίο. Όλα εντάξει. Δίποδα όντα κυκλοφορούν, βγάζοντας ακαταλαβίστικες για μένα φωνές, και με διάφορα τετράγωνα σπιτάκια με τέσσερις τροχούς, τρέχουν πέρα δώθε σαν μανιακοί.Ακούω ένα υπόκωφο γουργουρητό μέσα μου και ρίχνοντας ένα βλέμμα στον "μούργο", καταλαβαίνω ότι πεινάμε και οι δύο. Αφήνοντας το καταφύγιό μας, κάνουμε έναν γύρω το τετράγωνο, ακολουθώντας τα αισθητήρια. Επιθεωρούμε όλα τα μεγάλα κουτιά, όπου τα δίποδα, πετούν διάφορες χρωματιστές σακούλες. Ο "μούργος" χώνεται μέσα και για πέντε λεπτά τον ακούω να βγάζει άναρθρες κραυγές και θορύβους ικανοποίησης. Τυχερός. Βρήκε θησαυρό. Τρώει. Με κατακόκκινη τη μουσούδα του από τα μακαρόνια με τη σάλτσα, σαλτάρει έξω και μου κλείνει το μάτι, κάνοντάς μου σινιάλο, να δοκιμάσω κι εγώ. Τσαλαβουτώ μέσα, ψάχνω και ώ του θαύματος, ανακαλύπτω ένα κόκκαλο, που το καταβροχθίζω τσακίζοντάς το, με τα δυνατά μου σαγόνια.

Χαρούμενοι και οι δύο, με αίσθημα κορεσμού, χοροπηδάμε, τρέχουμε, παίζουμε. Δίποδα όντα με φουστάνια και μακριά μαλλιά, κρατώντας από το χέρι άλλα μικρόσωμα πλασματάκια, μας προσπερνούν, αποφεύγοντάς μας επιφυλακτικά. Τους ακολουθούμε κουνώντας τις ουρές μας, θέλοντας να γιορτάσουμε, να παίξουμε μαζί τους, να τους πούμε καλημέρα, πως η ζωή είναι όμορφη, η πλάση είναι η μητέρα όλων μας. Τα μικρόσωμα χαμογελαστά δίποδα, μας δείχνουν με τα δαχτυλάκια τους, θέλοντας να μας πλησιάσουν. Οι μεγαλόσωμοι τα αποτρέπουν, τα κρατούν μακριά μας. Φεύγουν, απομακρύνονται.

"Ούστ"! "Ούστ"! Κραυγές, που δεν καταλαβαίνω τί σημαίνουν, όμως το νιώθω, όπως και ο "μούργος", ότι είναι εχθρικές, αποτρεπτικές. Ξαφνικά μια πέτρα προσγειώνεται δίπλα μου. Ακούω το σύρσιμό της δίπλα από το άπλυτο αυτί μου."Ούστ" και πριν προλάβουμε να αντιδράσουμε, βλέπω με την άκρια του ματιού μου ένα μακρύ ξύλινο μπαστούνι, να πέφτει με δύναμη στη πλάτη του "μούργου". Ουρλιαχτά πόνου, βλέμμα απορίας από τον σύντροφό μου, που σπαρταρώντας τρέχει, όπου φύγει φύγει. "Ούστ" και ένα δίποδο ηλικιωμένο, με τα γένια να καλύπτουν το πρόσωπό του μας κοιτάει με μάτια που βγάζουν σπίθες, με μίσος , κραδαίνοντας το ξύλινο μπαστούνι. Τρέχουμε αλαφιασμένοι και οι δύο, ψάχνουμε ένα καταφύγιο, μια γωνιά, δίπλα τους κρύους τάφους, να κρυφτούμε, να σωθούμε. Κουρνιάζουμε ασθμαίνοντας βαριά, ενώ νιώθω το ζεστό αίμα να ρέει στην πλάτη του συντρόφου μου. Τα υγρά του μάτια έχουν αποτυπωμένο ένα "γιατί", κι εγώ κολλάω το σώμα μου δίπλα στο δικό του, μη έχοντας να απαντήσω. Τον γλείφω με τη γλώσσα μου, του δίνω κουράγιο. Ξεθάβω από το χώμα ένα υπόλοιπο από το πρωινό κοκαλάκι και του το δίνω, να το φάει, να ξεχάσει τον φριχτό πόνο.

Πέρασε η μέρα μας εκεί, στο καταφύγιό μας. Η νύχτα πλησιάζει, με το μαύρο της πέπλο να σκεπάζει τον χώρο, μας ανακουφίζει, μας προστατεύει από το μένος, την κακία των δίποδων. Βρίσκω μια κουρελού, την βάζω πάνω στο "μούργο", τον σκεπάζω, να κοιμηθεί, να ανακουφιστεί.

Πέρασε άλλη μια τυπική μέρα.

Επιβιώσαμε και σήμερα.

Τα κίτρινα φώτα της πόλης, μας συντροφεύουν, μας νανουρίζουν.

Κοιμήσου "μούργο" φίλε μου.

Αύριο θα είσαι καλύτερα.

Αύριο ίσως θα είμαστε πιο τυχεροί.








Ξαναδιαβάζοντας τον ''Αλυσοδεμένο Ελέφαντα“. Επιμέλεια κειμένου Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος.


Ξαναδιαβάζοντας τον ''Αλυσοδεμένο Ελέφαντα“.
Επιμέλεια κειμένου Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος.  www.xidaras.gr
''ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ, σου λέω''!!!
Πόσες φορές το ένιωσα , πόσες φορές το είπα στον εαυτό μου. Άλλα… στο τέλος δειλά, αργά, πάντα κάτι κατάφερνα.
Τώρα???? Γιατί με τρομάζει τόσο? Γιατί έστω και στη σκέψη μόνο το πρώτο πράγμα που μου έρχεται είναι αυτό : ¨ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ¨.
              Τι πραγματικά με φοβίζει? Γιατί δεν μπορώ? Γιατί δε θέλω ούτε καν να προσπαθήσω? Γιατί τα παρατάω τόσο εύκολα?   
              Φοβάμαι την αποτυχία? Ή μήπως την απογοήτευση? Ή δεν ξέρω και γω τι?

Ποιο είναι το δικό μου παλούκι, που με κρατάει αλυσοδεμένη?

ΦΟΒΟΣ, ΚΟΥΡΑΣΗ, ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ, ΘΛΙΨΗ, ΠΟΝΟΣ?
Πως ακριβώς να το ονομάσω? Δε θα το ονομάσω. Πολύ φοβάμαι ότι δε θα καταφέρω και να λυθώ ποτέ.
              Ή μήπως δεν θέλω?
Όχι, θέλω. Θέλω να λυθώ.
ΘΕΛΩ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ????

Εεεε, και δε θα σβήσει ποτέ?
Πως θα γίνει να το ξεχασω?

Ίσως έχω την ανάγκη να αγαπηθώ, να νιώσω ότι κάποιος πιστεύει σε μένα για να πορευτώ. Ότι ανήκω κάπου που με θέλουν.
Όπως όταν έμαθα να κάνω ποδήλατο, χωρίς βοηθητικές ρόδες. Φοβόμουν. Φοβόμουν πολύ. Άλλα τότε με βοήθησε ο αδελφός μου και να…. Τώρα ούτε που το σκέφτομαι. 
              Άλλα είχα πέσει πολλές φορές και είχα χτυπήσει πολύ. Κάθε φορά έλεγα ΟΧΙ  δεν ανεβαίνω ξανά. Δε θα κάνω ποτέ ποδήλατο. Και όμως έχω φτάσει στο σημείο να κάνω χωρίς βοηθητικές ρόδες. Πως???
Κάθε φορά ερχόταν ο αδελφός μου και μου έλεγε: «Αύριο πάλι θα προσπαθήσουμε. Είναι μια άλλη μέρα. Και εγώ θα είμαι εκεί. Δίπλα σου.» Και όχι μόνο το πίστευε , αλλά έβλεπα και ότι το εννοούσε.

Ναι, αλλά έχεις καταφέρει τόσα πολλά πράγματα μόνη σου Βασιλεία, γιατί δεν μπορείς και αυτό?
ΔΕΝ ΞΕΡΩ!!! Ίσως κουράστηκα να πολεμάω μόνη μου? Ή κουράστηκα να πιστεύω στους ανθρώπους. Γιατί ότι κι αν έκανα νόμιζα ότι είχα ανθρώπους κοντά μου, και στο τέλος  αποδείχτηκε λάθος. Ήμουν μόνη μου!!!
Μήπως να βρω κάποιο λόγο (αφορμή) πάλι? Μπα…. Δεν έχει νόημα. Δε θα πιάσει. Άσκοπη προσπάθεια τώρα που το σκέφτομαι...

Τo κείμενο το υπογράφει και στο χαρτί και στη ζωή η Βασιλεία, στην προσπάθειά της να ερμηνεύσει τον κόσμο και τον εαυτό της, αφού υπήρξε πολλά χρόνια δεμένη πρώτα με ορατές κι έπειτα από αόρατες αλυσίδες...



Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι  Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπευτής, πτυχιούχος Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Εθνικής Εταιρείας Ψυχοθεραπείας Ελλάδος. τ. συνεργ. στο Ευγενίδειο Νοσοκομείο Επιστημονικός Υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

Σοβαρούς κινδύνους για την ζωή των καρδιοπαθών εγκυμονεί το ροχαλητό, που προκαλεί την άπνοια κατά την διάρκεια του ύπνου!



       Σοβαρούς κινδύνους για την ζωή των καρδιοπαθών εγκυμονεί  το ροχαλητό, που προκαλεί την άπνοια κατά την διάρκεια του ύπνου!
Σύμφωνα με επιστημονική μελέτη της διάσημης αμερικανικής κλινικής Mayo Clinic«για εκείνους με υποκείμενη καρδιακή νόσο, η υπνική άπνοια μπορεί να οδηγήσει σε αιφνίδιο θάνατο λόγω καρδιακής ανακοπής. Επίσης μεγάλος είναι ο κίνδυνος να προκαλέσει σε κάποιον μακροπρόθεσμη βλάβη».
Το ροχαλητό λοιπόν, όπως αναφέρει η μελέτη, μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από μια ενόχληση του συντρόφου, δηλαδή το σύμπτωμα μιας σοβαρής κατάστασης υγείας και να εγκυμονεί κινδύνους για όσους αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα με την  καρδιά τους.
«Οι επιστημονικές μελέτες των τελευταίων χρόνων γύρω από τις αιτίες που προκαλούν το ροχαλητό έχουν αποδείξει  ότι δεν είναι κάτι αθώο, όπως πολλοί νομίζουν, αλλά πίσω από αυτό κρύβονται διάφορες σοβαρές παθήσεις» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος  Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής  του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ» .

Όπως εξηγεί ο κ Αρτόπουλος, υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους οι άνθρωποι ροχαλίζουν και δεν είναι όλοι τους χρόνιοι ή επικίνδυνοι για την υγεία . Ωστόσο είναι απαραίτητο να γνωρίζει κάποιος αν κατά την διάρκεια του ύπνου του κάνει άπνοιες σε τακτική βάση. Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο και ταυτόχρονα υπάρχει καρδιολογικό πρόβλημα ο ασθενής θα πρέπει άμεσα να συμβουλευτεί τον γιατρό του.
                    ΡΟΧΑΛΗΤΟ - ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ
Το ροχαλητό όταν κοιμόμαστε  μπορεί να συμβεί για διάφορους λόγους, αλλά όλοι έχουν να κάνουν με την παρεμπόδιση των αεραγωγών κατά τη διάρκεια του ύπνου. Τις περισσότερες φορές, οι μύες στην οροφή του στόματος (γνωστός ως μαλακός ουρανίσκος) ή το πίσω μέρος του λαιμού χαλαρώνουν και εμποδίζουν εν μέρει τη ροή του αέρα.
Μεταξύ 5% και 15% των ενηλίκων μέσης ηλικίας πιθανώς πάσχουν από άπνοια ύπνου, παρόλο που είναι συχνά αδιάγνωστη και ως εκ τούτου δεν θεραπεύεται. Και αυτά δεν είναι τα μόνα άσχημα νέα, καθώς οι μελέτες έχουν δείξει ισχυρούς δεσμούς μεταξύ της άπνοιας του ύπνου και
Øτης υψηλής πίεσης του αίματος,
Øτης υψηλής χοληστερόλης,
Øτων καρδιακών προσβολών και
Øάλλων καρδιαγγειακών παθήσεων.

Για  τα άτομα με άπνοια κατά τον ύπνο, η απόφραξη των αεραγωγών είναι τόσο σοβαρή ώστε η αναπνοή επιβραδύνεται. Μπορεί ακόμη και να σταματήσει για δευτερόλεπτα κάθε φορά. Αυτά τα επεισόδια ονομάζονται άπνοιες, οπότε ο εγκέφαλος στέλνει σήματα συναγερμού στο σώμα, προκαλώντας έναν  απότομο αερισμό, ένα πολύ δυνατό ροχαλητό.
«Συμπτώματα όπως ροχαλητό, τρίξιμο δοντιών, μυϊκοί σπασμοί και τινάγματά μας στον ύπνο, παρατήρηση διακοπής της αναπνοής μας από τον/την σύντροφο, μόνιμος πονοκέφαλος όταν ξυπνάμε, με κόκκινα μάτια και ξηροστομία, απώλεια μνήμης, υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας και μόνιμο αίσθημα κόπωσης», θα πρέπει να μας οδηγήσουν άμεσα στον Ω.Ρ.Λ., τονίζει ο κ Αρτόπουλος και εξηγεί:

«Οι άνθρωποι που ροχαλίζουν μπορεί να πιστεύουν ότι οι σύντροφοι ή οι συγκάτοικοί τους είναι αυτοί που επηρεάζονται περισσότερο από τις νυχτερινές «συμφωνίες» τους, αλλά αυτοί είναι όμως που  μπορεί να κινδυνεύουν».
Σύμφωνα με τους Ω.Ρ.Λ οι ασθενείς που πάσχουν από επίμονο ροχαλητό και πιθανή υπνική άπνοια θα πρέπει να υποβάλλονται όχι μόνο σε μελέτη ύπνου που αφορά στην ποσοτική διερεύνηση των απνοιών, αλλά και σε υπνοενδοσκόπηση που μπορεί να δείξει με ακρίβεια το ανατομικό πρόβλημα, ώστε να αντιμετωπιστεί επαρκώς.
«Η υπνοενδοσκόπηση (DISE) είναι η ασφαλέστερη και ακριβέστερη μέθοδος εντοπισμού του προβλήματος βάση της κατάταξης VOTE, με την οποία καθορίζουμε:
1) το σημείο της απόφραξης (Μαλακή υπερώα – Velum, στοματοφάρυγγας – Oropharynx, βάση της γλώσσας – Tongue base, επιγλωττίδα – Epiglottis),
2) το βαθμό της απόφραξης (αμελητέος, μερική απόφραξη, πλήρης απόφραξη),
 3) τον τύπο της απόφραξης (προσθι-οπίσθιος, συγκεντρικός, εκ των πλαγίων)»αναφέρει ο κ Αρτόπουλος .
Στα παιδιάσυνήθως το πρόβλημα οφείλεταιστα λεγόμενα κρεατάκια και την υπερτροφία των αμυγδαλών .Αντιμετωπίζεται εύκολα με την αφαίρεσή τους με τις πλέον σύγχρονες μεθόδους, όπως το Laser,  ραδιοσυχνότητες, XPSκτλ.  Η διάρκεια της επέμβασης διαρκεί 20-30 λεπτά  και το παιδί αυθημερόν ή την επόμενη μέρα επιστρέφει σπίτι του.
Στους ενήλικες μπορεί να οφείλεται σε:
ØΣκολίωση του ρινικού διαφράγματος
Ø Υπερτροφία των ρινικών κογχών
ØΣτενό φάρυγγα λόγω υπερτροφίας των αμυγδαλών, μακρά σταφυλή, υπερτροφία γλωσσικής αμυγδαλής κτλ.
Αντιμετωπίζεται με την διόρθωση του ρινικού διαφράγματος, τον καυτηριασμό των ρινικών κογχών ή με κογχοτομή και σταφυλο-φαρυγγο-υπερωιο-πλαστικη.
«Σε κάθε περίπτωση η αντιμετώπιση της νόσου εξαρτάται από τις ιδιαιτερότητες του κάθε ασθενή και της μεθόδου που θα επιλεγεί από κοινού με τον γιατρό για να απαλλαγεί από την εφιάλτη του ύπνου»καταλήγει ο κ Αρτόπουλος.
 

www.artopoulos.com   Τηλ. 6937673736

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...