Καλώς ήρθατε στον ιστότοπο του ιστορικού μας χωριού, όπου μπορείτε να δείτε άρθρα, που αφορούν όλες τις εκφάνσεις του κοινωνικού γίγνεσθαι. Περιπλανηθείτε στις αναρτήσεις μας για να ταξιδέψετε σε μια πλούσια ποικιλία θεμάτων που ετοιμάζουμε με μεράκι και αγάπη για τον ευλογημένο μας τόπο.

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS

ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΜΕ ΤΟ GOOGLE MAPS
Κλίκ στην εικόνα

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

Ι.Μ Αγίου Ιλαριωνος

Ιερός Ναός Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη του χωριού.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άποψη πλατείας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Νερόμυλος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πετροντούβαρο.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Σοκάκι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Ι.Μ Αγίου Ιλαρίωνος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Πανοραμική άποψη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Καταρράκτης.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Αγία Παρασκευή.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Φράγμα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

"Μπιτσκία".

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης .

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εξωκλήσι.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χορευτικός σύλλογος.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Εκκλησία - κοινότητα.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Το μνημείο των ηρώων.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Άνοιξη.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

ΠΡΟΜΑΧΟΙ

Χειμώνας.

Κυριακή 14 Ιουνίου 2020

"Παραίσθηση" του Μύρωνα Κομνηνού



Παραίσθηση

Στους ατμούς του πελάγους, ξεχωρίζω
την όψη σου.
Στο μαβί των στιγμών που εγκατέστησες,
εγκατέλειψα, μόλις το νωπό μας αμάρτημα.

Ματωμένο το σήμερα, στην αιχμή της απρόσμενης
κόψης, αν την φωνή μου θελήσεις, μη με
καλέσεις! Τα έκπληκτα μάτια σου, δεν θ’ αντέξουν
το ανάστροφο είδωλο μιας παλιάς προσδοκίας.

Καράβι ο κόσμος που χάνεται μέσα στην άπατη
πλάνη που οικοδόμησαν η κραυγή της ψυχής
και η δίψα του σώματος! 

Παραίσθηση ο έρωτας των στιγμών………


Μύρωνας Κομνηνός




"Αργοπορημένος Διαβάτης" του Γιώργου Σαμαρτζίδη



Ήρθε στα ανεπάντεχα το σύννεφο

το μαύρο το βαρύ.

Και το ΄νοιωθα πως γρήγορα 

θα ξεθυμάνει,θα εκδικηθεί.

Σαν τα καρφιά μες τη καρδιά 

τις χοντρές σταγόνες θα καρφώσει.

Και πόνος πολύς θα πλημμυρήσει

στη Γη τη ταπεινή.

Βροχή θα πέσει και θα κρατήσει

για ώρες τόσες,όσες και οι αναμνήσεις.

Και όταν η τελευταία σταγόνα 

ανάμνησης περάσει

και η αναπάντεχη βροχή 

κι αυτή θα κοπάσει.

Και θα ΄ρθει γαλήνη στη ψυχή

όταν ο Ήλιος της ελπίδας 

ξανά θα λάμψει,θα φανεί.


                                     Γιώργος  Σαμαρτζίδης






ΠΗΓΗ...http://www.ialmopia.gr



"Των εποχών η οσμή, της ηδονής η γεύση " Τσαβδάρης Ευάγγελος



Των εποχών η οσμή, της ηδονής η γεύση 


Χιλιάδες πρωτότυπα διαβαίνουν κουραστικά το κορμί μου 

Δίχως θόρυβο τις στιγμές κροταλίζουν 


Οι οσμές σου ανεξίτηλες δεσπόζουν στον χώρο 

Με συγκλονίζουν οι οσμές του κορμιού σου κι ας μην τις έχω μυρίσει ποτέ 


Σε ποιο νησί να σαι τώρα ξεχασμένη μου νεραΐδα 

Οι στίχοι που από μέσα σου βγαίνουν μέσα σου εισέρχονται. 

Πότε θα τους ξερνάς όπως η θάλασσα τα φύκια, πότε τους ανέχεσαι σαν τα αρρωστιάρικα ψυχρά μελτέμια, την θερμή λάβα της ηδονής μέσα στης θηλυκότητας τον κολπίσκο 


Οι οσμές σου δεσπόζουν στην αμήχανη σάρκα, την κατακυριεύουν 

Το ίδιο και οι εποχές θερμαίνουν και ψυχραίνουν τον βασιλικό πολτό στο κορμί σου


Το χιόνι σιγά σιγά σιγά προσφέρεις τα φθινοπωρινά σου φύλλα 

Στο κορμί αέρας, έξω ψύχρα 


Σταδιακά με το νερό σου των πρωτόπλαστων το βάμμα φέρνεις το καλοκαιράκι 

Έξω θέρμη, μέσα φωτιά 


Δεν ξεθυμαίνει πιότερο το πάθος, τις ωραιότερες στιγμές σου τις κρατώ για της εγκατάλειψης την ώρα


Μετά το μεθύσι της μέθεξης τα ιαματικά νερά του έρωτα στο νου εισβάλουν φέρνοντας την λήθη


Την λήθη στα εφήμερα, στους γόρδιους των αισθημάτων τους δεσμούς, στους ασίγαστους φραγμούς των παλμών, στις ατέλειωτες νοσταλγίες του αύριο


Στην ηδονή του τίποτα, στο τίποτα που το μπολιάζεις με έρωτα και γίνεται κάτι 


Τσαβδάρης Ευάγγελος















ΠΗΓΗ...http://www.ialmopia.gr

Στα νοσοκομεία συχνάζει η «αγιότητα»…


*στην Μαρία που ανέβηκε στον Σταυρό από μικρό παιδί και περιμένει με χαμόγελο την ανάσταση... 

Του π. Λίβυου

Χρειάστηκε για μερικές μέρες, να μείνω στο νοσοκομείο κάνοντας συντροφιά σε έναν νέο άνθρωπο ο οποίος υποβλήθηκε σε σοβαρή χειρουργική επέμβαση. Και ομολογώ ότι αποκόμισα εμπειρίες και βιώματα που δεν μπορεί να στα προσφέρει κανένα βιβλίο και καμία ομιλία όσο υπέροχη ή «πνευματική» κι αν είναι.

Το να ζεις μέσα σε ένα νοσοκομείο όταν μάλιστα δεν υπάρχει εξοικείωση με επαγγελματική μορφή, δεν είναι μια συνηθισμένη εμπειρία. Βλέπεις, ακούς, κατανοείς και βιώνεις πολλά πράγματα,  σε διαφορετικά επίπεδα. Γνωρίζεις πραγματικότητες που έξω από αυτό το κτίριο σου διαφεύγουν. Όχι ότι δεν υπάρχουν αλλά οι καθημερινοί ρυθμοί σε οδηγούν στην λήθη τους.

Αυτό που ζεις με άμεσο τρόπο μέσα σε ένα νοσοκομείο, είναι ότι οι άνθρωποι στην εξουθένωση του πόνου, τις περισσότερες φορές γίνονται φιλάνθρωποι. Ο ένας έρχεται πιο κοντά στον άλλο. Μιλάνε περισσότερο και με μεγαλύτερη ευκολία. Αντικρίζεις την δίψα τους, να διηγηθεί ο καθένας την δική του ιστορία. Να μοιραστεί την εμπειρία του δικού του καημού. Και αυτή η διαδικασία ξεκουράζει και αναπαύει, όχι μονάχα εκείνον που την διηγείται, αλλά και αυτόν που την ακούει. Αισθάνεται ο ένας αλληλέγγυος του άλλου. Δεν νιώθεις αυτή την καταστροφική μοναξιά του πόνου. Λες μέσα σου, «ότι υπάρχουν κι άλλοι σαν κι εμένα. Δεν είμαι μόνος. Είμαστε πολλοί θα παλέψουμε και θα νικήσουμε.»

Μια κυρία από διπλανό δωμάτιο στο οποίο διαμέναμε εμείς, δίχως να μας γνωρίζει, μας μιλούσε με οικειότητα για την εμπειρία του άνδρα της σε σχέση με την ασθένεια. Για τα πολλαπλά χειρουργεία που τους κούρασαν αλλά δεν τους απογοήτευσαν. Προσπαθούσε με αγωνία να μας κοινωνήσει την ελπίδα της, ότι αξίζει να δώσουμε την μάχη. Αγωνιούσε σε κάθε της λέξη, να μεταδώσει κουράγιο, να διώξει τον φόβο και την απειλή από τις καρδιές μας. Στο τέλος άνοιξε την τσάντα της και έδωσε στην φίλη μου ασθενή, μαζί με ένα απίστευτο χαμόγελο, ένα πολύ ωραίο δώρο. Μια κούπα όπου η ίδια είχε δημιουργήσει. Την πρόσφερε ιεροτελεστικά. Με ένα φιλί γεμάτο αγάπη.



Μια άλλη κυρία του ορόφου, μας κοίταζε στο διάδρομο του νοσοκομείου να κινούμαστε αργά και βασανιστικά και δάκρυσε. Ποιος ξέρει άραγε τι σκεφτόταν; Για ποιο δικό της προσωπικό λόγο έρεαν τα δάκρυα από τα μάτια της; Και όμως ήταν αληθινή. Έπασχε για μια προσωπική της ιστορία και γινόταν πλησίον.

Πολλά θα μπορούσα να διηγηθώ για αυτές τις λίγες μέρες στο χώρο που ιερουργείται το μυστήριο του ανθρώπινου πόνου. Όμως θα περιοριστώ να αναφέρω ακόμη δυο  εμπειρίες που εμένα μου δίδαξαν πολλά σημαντικά.

Πρώτα για τον νέο αυτόν άνθρωπο που συνόδευσα στο νοσοκομείο και έμεινα δίπλα του. Έπασχε φοβερά. Υπέφερε απίστευτα και όμως, δεν μας άφησε ούτε εμένα ούτε τους επισκέπτες που ήρθαν να την δούν να νιώσουμε οίκτο, θλίψη και το σημαντικότερο απογοήτευση. Μας παρηγορούσε αντί να την παρηγορούμε. Μας ενδυνάμωνε ζωσμένη στην κυριολεξία με καλώδια, παροχές ορών, παυσίπονων και αντιβιοτικών. Όταν βλέπεις έναν άνθρωπο να υποφέρει οικτρά, να πονάει και να βασανίζεται ολοκληρωτικά από την αρρώστια και τις επιπτώσεις της και παραταύτα να χαμογελά μόνο και μόνο για να μην ανησυχήσει εσένα που αγαπά, τότε σαφώς και μιλάμε για μια μορφή αγιότητας, όπου η παρουσία του Θεού είναι έντονη ως κουράγιο και ελπίδα, θυσία και ανάσταση.

Το δεύτερο στο οποίο θέλω να αναφερθώ, είναι ότι μου έκανε απίστευτη εντύπωση, το γεγονός ότι εμφανίστηκαν άνθρωποι της εκκλησίας και όχι μόνο, από το πουθενά- και εξηγούμε- όταν λέω από το πουθενά εννοώ, πως δεν υπήρξαν φίλοι, γνωστοί ή έστω συγγενείς της αρρώστου, οι οποίοι όχι μόνο θέλησαν να προσφέρουν οικονομικά, αλλά το σημαντικότερο, φιλάνθρωπα προθυμοποιήθηκαν να μείνουν ένα βράδυ συντροφιά με την άρρωστη. Αυτό είναι αγιότητα.

Είναι μια βαθιά ελπίδα, ότι ο Θεός στις μέρες μας δεν άφησε αμαρτύρητο τον κόσμο του. Η αγιότητα του, σαρκώνεται δίπλα μας, πλησίον μας, στους σταυρωμένους που χαμογελάνε αναστάσιμα. Στους κουρασμένους, που δίνουν τον ύπνο τους και τον λιγοστό χρόνο τους, για να διακονήσουν και βοηθήσουν τον συνάνθρωπο τους. Εκεί μοσχοβολά παράδεισος.

Άγιοι άνθρωποι, υπάρχουν δίπλα μας. Στην καθημερινότητα μας, μόνο που δεν είναι απόλυτο να φοράνε ράσα και να έχουν μακριά γένια. Ούτε οπωσδήποτε να ζουν σε κάποιο μακρινό μοναστήρι. Είναι δίπλα στην πόρτα μας. Στο διπλανό κουδούνι της πολυκατοικίας μας. Είναι όλοι εκείνοι που σιωπηλά και αθόρυβα, δίχως τυμπανοκρουσίες και φαντασμαγορίες, βιώνουν σταυρική και αναστάσιμη αγάπη του Χριστού. Για εκείνους που η ζωή δεν είναι κέρδος και δύναμη, αλλά χάσιμο και δόσιμο στο όνομα της αγάπης. «Όποιος αναζητάει το ίχνος του Θεού σε αυτόν τον κόσμο, δεν θα το βρει παρά μόνο στο πρόσωπο των αρρώστων, των πεινασμένων, των φυλακισμένων, των ξένων… Όποιος έχει αγόγγυστα σκατοσκουπίσει άρρωστο είναι μείζων όλων των τιτάνων της θεολογίας.»*


* 1.Σ. Ζουμπουλάκης





Πηγή: http://plibyos.blogspot.gr/2015/10/blog-post_13.html

Sugata Mitra: Το νέο πείραμα για την αυτοδιδασκαλία



Οι καλύτεροι δάσκαλοι και τα καλύτερα σχολεία δεν βρίσκονται εκεί όπου χρειάζονται περισσότερο.

Ο παιδαγωγός ερευνητής Sugata Mitra, προσεγγίζει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της εκπαίδευσης.

Σε μια σειρά πειραμάτων πεδίου, από το Νέο Δελχί, ως τη Νότιο Αφρική και την Ιταλία, παρείχε στα παιδιά πρόσβαση στο διαδίκτυο με δική τους επίβλεψη και συνέλεξε αποτελέσματα που μπορούν να φέρουν επανάσταση στον τρόπο που σκεπτόμαστε για τη διδασκαλία.
Συγκεκριμένα, το 1999, ο Mitra και οι συνεργάτες του έσκαψαν μια τρύπα στον τοίχο σε μια αστική παραγκούπολη στο Νέο Δελχί και εγκατέστησαν έναν υπολογιστή συνδεδεμένο στο ίντερνετ. Το άφησαν εκεί με μια κρυφή κάμερα να κινηματογραφεί. Αυτό που είδαν, ήταν τα παιδιά από την παραγκούπολη να παίζουν με τον υπολογιστή και με τη διαδικασία εκμάθησης, πώς να μπαίνουν online και στη συνέχεια να διδάσκουν ο ένας τον άλλο.

Το πείραμά του "Hole in the Wall" έδειξε πως εν απουσία εποπτείας ή επίσημης διδασκαλίας, τα παιδιά μπορούν διδαχτούν από μόνα τους και μάλιστα να διδάξει ο ένας τον άλλο, με μόνο κίνητρο την περιέργεια και το ενδιαφέρον από τα υπόλοιπα παιδιά.

Ο εκπαιδευτικός ερευνητής Sugata Mitra είναι σήμερα καθηγητής της εκπαιδευτικής τεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο του Newcastle (UK), και ο νικητής του TED Prize 2013.

Η επιθυμία του: Βοηθείστε να οικοδομήσουμε ένα μέρος όπου τα παιδιά μπορούν να εξερευνήσουν και να μάθουν από μόνοι τους - και να διδάξουν ο ένας τον άλλο - χρησιμοποιώντας πηγές από τον παγκόσμιο ιστόκοσμο.

Δείτε τί λέει ο ίδιος στο video που ακολουθεί:







πηγη...http://www.thessalonikiartsandculture.gr

ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ ΜΟΥ




μία γιαγιά
πολλή φροντίδα
το σκοτεινό δωμάτιο
το φως
που το παράθυρο
δεν καταλαβαίνει
το φως
που η χωμάτινη γούβα
δεν θα δεχτεί
ένα φάντασμα
που θα σταθεί εκεί
στο όριο του καφασωτού
νομίζοντας πως είναι
η γιαγιά μου
μα αυτό δεν είναι τώρα
παρά ένα γαρύφαλλο
με ρίζες
-αντίθετα με όσα πιστεύει κανείς-
στο φως
και το κεφάλι στο σκοτάδι
σε ένα παράθυρο
που δεν καταλαβαίνει




ΠΗΓΗ...http://irisfou.blogspot.gr

Το στοίχημα!



-Τι τύπο έχεις εσύ..; Αλήθεια..!

-Ευχαριστώ πολύ! (χαμόγελο)

Αυτά τα όμορφα λόγια βγήκαν απ΄το στόμα ενός γλυκού ανθρώπου. Ένας ηλικιωμένος γεράκος ,μέτριου αναστήματος, παχουλός, γύρω στα 70, με μάτια γαλανά σαν τη θάλασσα. Ακτινοβολούσαν! Υπέκρυπταν την πραγματική του ηλικία και πρόδιδαν την ψυχή του! Αυτός ο γεράκος είναι ιδιοκτήτης ενός παζαριού με παλιά αντικείμενα στη γειτονιά μου που στεγάζεται σε ένα αρχοντικό, σκέτη ζωγραφιά. Απέξω είναι γεμάτο με αντικείμενα κάθε είδους: βιβλία, σερβίτσια, δίσκους, τηλέφωνα ,κάδρα και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς. Πράγματα που κάποιοι δεν τα ήθελαν και επέλεξαν να τα δωρίσουν ή να τα πουλήσουν σε αυτό το παζάρι. Όταν κάνεις τη βόλτα σου στο μπροστινό μέρος ,μπορείς να ανέβεις τα σκαλάκια και να μπεις μέσα. Εκεί σίγουρα θα ταξιδέψεις στους αιώνες. Στους τοίχους έχει κρεμασμένους καθρέφτες , δεξιά και αριστερά μικρά τραπεζάκια με πολλά περίεργα αταίριαστα μεταξύ τους αντικείμενα.

Το μάτι μου πέφτει σε μια παλιά πολαρόιντ.

Αφού έχω ατενίσει όλο το δωμάτιο με τα μάτια μου βγαίνω έξω και πηγαίνω προς τα βιβλία. Είναι όλα σκονισμένα αλλά με ένα περίεργο τρόπο φαίνονται ολοκαίνουργια, άθικτα. Ξέρω πώς να βρω κάτι που να μου αρέσει και να επιλέξω να το αγοράσω είναι λίγο δύσκολο, ωστόσο συνεχίζω να τα ξεφυλλίζω.

Διαβάζοντας τη Χάννα. Έχει λαδί εξώφυλλο και πάνω μια κοπέλα να κρατάει στα χέρια της ένα βιβλίο.

Κάτι μου θυμίζει αυτό. Διαβάζω την ιστορία και αμέσως στο μυαλό μου έρχεται η ταινία Σφραγισμένα Χείλη. Το κρατάω στο αριστερό μου χέρι και τυχαία σταμπάρω ένα άλλο που λέγεται Ιστορία της Τέχνης. Τα αρπάζω και πηγαίνω στον γεράκο.

–Αυτά έτσι; Και βγάζει μια σακούλα. Τρία και τέσσερα… Ωραία δώσε μου έξι.

–Ευχαριστώ πολύ!

–Μη μου πεις ότι σπουδάζεις Ιστορία της Τέχνης.

.–Όχι μαθήτρια είμαι, τελειώνω το Λύκειο.

–Τι θέλεις να σπουδάσεις;

-Μάλλον δημοσιογραφία και να ασχοληθώ με τη φωτογραφία.

Ο γεράκος με κοίταξε και μου χαμογέλασε με έναν γλυκό τρόπο . Και σαν να μιλάει ο παππούς μου ,ο μπαμπάς μου, ο αδερφός μου ή ο φίλος μου μού είπε:

-Να κάνεις αυτό που πραγματικά θέλεις. Σε αυτόν τον κόσμο είμαστε περαστικοί. Τα δικά μας 80 χρόνια ,είναι κλάσματα του δευτερολέπτου για τούτου εδώ το σύμπαν. Να ζεις με όμορφο τρόπο.

Δεν έβρισκα τον λόγο να μου μιλήσει ένας ξένος με αυτόν τον τρόπο. Ήταν σαν να μου δίνει μια συμβολή που δεν ζήτησα, σαν μια υπενθύμιση για το πώς πρέπει να σκέφτομαι και να πράττω.

Σιωπή… Τον κοιτούσα μέσα στα μάτια που άστραφταν. Σαν να τον διάβαζα. Ενώ έδειχνε τόσο ήρεμος και κατασταλαγμένος φαινόταν πως είχε πολλά απωθημένα. Και συνέχισε:

-Να ζεις με βάση το σύμπαν και όχι με βάση τη ζωή. Αν στοχεύεις στο να κατακτήσεις το σύμπαν θα είσαι ευτυχισμένη, ενώ αν ζεις με βάση τους κανόνες της ζωής θα είσαι μίζερη, πρέπει να γίνεις ο ήρωας του εαυτού σου και να τον νικήσεις.

-Αφού πρώτα όμως τον γνωρίσεις στην ουσία του, απάντησα εγώ.

-Αυτό είναι το στοίχημα!

Με κοίταξε. Χαμογέλασε.











ΠΗΓΗ...https://pinelopimamai.wordpress.com/

Γενική συνέλευση ΑΛΜΩΠΟΥ ΑΡΙΔΑΙΑΣ


Σάββατο 13 Ιουνίου 2020

Ο Συντονιστής Μητρώου στελεχών Κεντρικής Μακεδονίας της Νέας Δημοκρατίας στους Προμάχους.


Τους Προμάχους επισκέφθηκε το Σάββατο 13 Ιουνίου, ο Συντονιστής Μητρώου στελεχών Κεντρικής Μακεδονίας της Νέας Δημοκρατίας, Στάθης Φουντουκίδης.

Ο κύριος Φουντουκίδης, αφού εκκλησιάστηκε παρευρισκόμενος σε μνημόσυνο φίλου, συνομίλησε για αρκετή ώρα με πολλούς κατοίκους του ιστορικού οικισμού και , έχοντας παλιές φιλικές σχέσεις με πολλούς από αυτούς, αφουγκράστηκε τα προβλήματα που τους απασχολούν, δίνοντας ιδιαίτερο βάρος στις τελευταίες δυστροπίες των καιρικών φαινομένων που προκαλούν καταστροφές στις καλλιέργειες, καθώς και στα θέματα που απασχολούν τον κλάδο της υλοτομίας.

Πώς να φερθούμε στα έφηβα παιδιά μας: 10 tips για μία καλύτερη επικοινωνία


Πώς να φερθούμε στα έφηβα παιδιά μας: 10 tips για μία καλύτερη επικοινωνία

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας (xidaras.gr)  
Η ζωή με έναν έφηβο τις περισσότερες φορές έχει κάποιες δυσκολίες κυρίως σε θέματα επικοινωνίας και συμπεριφοράς. Σε αυτό το σημείο είναι που οι γονείς δεν ξέρουν πως να τους φερθούν… πώς να τους μιλήσουν… πώς να τους αντιμετωπίσουν. Παρακάτω θα βρείτε κάποιους κανόνες που σίγουρα θα σας βοηθήσουν:    

1.      Συζητήστε μαζί τους αλλά κυρίως ακούστε τα. Ακούστε τι έχουν να σας πουν και μη τα κριτικάρετε. Η συζήτηση είναι ο μόνος τρόπος για να αναθρέψετε σωστά τα παιδιά σας.
2.      Να σέβεστε την προσωπικότητα τους και να τους συμπεριφέρεστε με φροντίδα και ευγένεια. Προσοχή: μπροστά στους φίλους τους μην το παρακάνετε και τους φέρετε σε άβολη θέση.
3.      Ενδιαφερθείτε πραγματικά για τις επιδόσεις τους στο σχολείο. Επιβραβεύστε τους καλούς βαθμούς και την προσπάθεια και συμπαρασταθείτε στις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζουν, δίνοντας την βοήθεια σας.
4.      Γνωρίστε τις παρέες τους. Η παροιμία «Δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι» είναι πολύ σωστή. Από τις παρέες που επιλέγουν θα κατανοήσετε καλύτερα τον τρόπο που σκέφτονται και συμπεριφέρονται.
5.      Να θέσετε σαφή όρια. Να έχετε μία σταθερή στάση, που να μην είστε ούτε πολύ αυστηροί και απαιτητικοί αλλά ούτε και υπερβολικά ελαστικοί. Διατηρείστε μία ισορροπημένη στάση ξεκαθαρίζοντας ποιοι είναι οι κανόνες.
6.      Στην εφηβεία, τα παιδιά περνάνε από το στάδιο της αυτονομίας. Αφήστε τα να πάρουν τις δικές τους αποφάσεις, ώστε να αισθανθούν ότι μπορούν να σταθούν στις δικές τους δυνάμεις. Με αυτό τον τρόπο θα αναπτυχθεί καλύτερα  η αυτοεκτίμησή τους και η αυτοπεποίθησή τους για να διαμορφωθεί η προσωπικότητά τους.
7.      Σταθείτε δίπλα τους. Τα παιδιά θα πρέπει να αισθάνονται την ασφάλεια των γονιών τους. Όταν τους χρειαστούν να είναι πάντα εκεί για αυτά. Διαμορφώνουν την ταυτότητά τους και κάποιες φορές δυσκολεύονται να θέσουν τους σωστούς στόχους, να συγκροτήσουν τις σκέψεις τους και να αντιληφθούν ποιες θα είναι οι συνέπειες των πράξεων αυτών.
8.      Θέστε ρεαλιστικούς στόχους για τα παιδιά σας που να αρμόζουν και να ταιριάζουν στις δυνατότητές τους. Στόχοι που να είναι εφικτοί να επιτύχουν.
9.      Να μάθετε στα παιδιά να αποδέχονται και να σέβονται την διαφορετικότητα. Να έχουν ενσυναίσθηση και να είναι υπεύθυνα άτομα.
Τα παιδιά θα κάνουν λάθη. Με την αγάπη, την στοργή και την υπομονή θα μάθουν. Μην ξεχνάτε, περάσαμε και εμείς από αυτήν την περίοδο της εφηβείας και ήταν ωραία… βοηθήστε και εσείς τα παιδιά σας να περάσουν την εφηβεία τους με όμορφες στιγμές και αναμνήσεις.

Συχνά ‘’λάθη’’ που μπορούν να καταστρέψουν μία σχέση



Συχνά ‘’λάθη’’ που μπορούν να καταστρέψουν μία σχέση
Γράφει ο Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου Γιάννης Ξηντάρας (xidaras.gr)  
Μέσα σε μία σχέση είναι πολλά τα λάθη που κάνουμε και δεν τα αντιλαμβανόμαστε εκείνη τη στιγμή. Όταν βρισκόμαστε σε μία σχέση πολλές φορές «τυφλωνόμαστε» και δρούμε με λάθος τρόπο. Αυτά τα λάθη λοιπόν που γίνονται μπορεί να είναι επιζήμια για τη σχέση και πολλές φορές να οδηγήσουν και στον χωρισμό.
Ένα συχνό και τοξικό λάθος στη σχέση είναι όταν θεωρούμε τον σύντροφό μας δεδομένο. Στην αρχή μίας σχέσης όλα είναι ιδανικά. Είσαι ερωτευμένος με τον σύντροφό σου και προσπαθείς να του προσφέρεις τα πάντα. Στην πορεία όμως της σχέσης  «επαναπαυόμαστε», θεωρούμε δεδομένη την ύπαρξη του συντρόφου, θεωρούμε ό, τι θα είναι πάντα εκεί για μας, τον παραμελούμε. Με λίγα λόγια έρχεται η ρουτίνα, η καθημερινότητα που καταστρέφει την ποιότητα της σχέσης και την οδηγεί πολλές φορές στη διάλυση. 
Ένα άλλο σημαντικό λάθος που κάνουμε είναι ότι δεν σεβόμαστε τον σύντροφό μας. Στην αρχή μας άρεσαν όχι μόνο τα θετικά του αλλά και τα αρνητικά του, τον αγαπάμε γι’ αυτό που είναι. Με την πάροδο του χρόνου όμως δεν μας αρέσει ο/η άλλος/η και προσπαθούμε να τον/την αλλάξουμε. Πλέον μας νοιάζει μόνο ο εαυτός μας, δρούμε εγωιστικά και αρνούμαστε αυτά που θέλει ή έχει ανάγκη ο σύντροφός μας. Τον αγνοούμε, πολλές φορές δεν του δίνουμε καθόλου σημασία και απλά έτσι χάνεται η επικοινωνία. Εκεί που λέγαμε τα πάντα, όλους τους προβληματισμούς μας και ζητούσαμε στήριξη από το έτερον ήμισυ, τώρα τη θέση της αλληλοσυμπαράστασης την παίρνει η σιωπή και η έλλειψη σεβασμού και στοργής.  
Τέλος, το πιο τοξικό λάθος που κάνουμε είναι ότι δεν εμπιστευόμαστε και ζηλεύουμε τον σύντροφό μας. Αμφιβάλλουμε για το οτιδήποτε μας λέει και πολλές φορές αμφισβητούμε και την ίδια τη σχέση. Μέσα στην σχέση πολλές φορές νιώθουμε ανασφάλεια, νιώθουμε ότι ο σύντροφός μας είναι καλύτερος από εμάς και προσπαθούμε να τον ανταγωνιστούμε και να γίνουμε καλύτεροι από αυτόν. Με το να ζηλεύουμε όμως τον άνθρωπό μας δεν οδηγεί πουθενά παρά μόνο στη μιζέρια και στην ψυχική κόπωση. Το καλύτερο είναι να υπάρχει αλληλουποστήριξη και όχι νοσηρός ανταγωνισμός.  Για να σταματήσει λοιπόν η ζήλια πρέπει πρώτα να χτιστεί η εμπιστοσύνη και αυτή βέβαια δεν αποκτιέται από τη μία στιγμή στην άλλη, γίνεται στην πορεία μίας σχέσης. Με την εμπιστοσύνη παύουν οι ανασφάλειες και η ζήλια.
Όπως μπορούμε να καταλάβουμε το κοινό πρόβλημα στα λάθη που κάνουμε είναι η πάροδος του χρόνου. Καθώς προχωράει η σχέση, η ρουτίνα και η καθημερινότητα την αλλοιώνουν. Ο χρόνος όμως μπορεί αντί να καταστρέψει να επιφέρει καλύτερα αποτελέσματα σε μία σχέση. Μαθαίνοντας περισσότερο τον σύντροφό μας μπορούμε να τον φροντίζουμε περισσότερο, να νοιαζόμαστε περισσότερο, να του συμπαραστεκόμαστε στις δύσκολες στιγμές και να τον στηρίζουμε στις επιλογές που κάνει. Μην απογοητευόμαστε λοιπόν, διορθώνοντας τα λάθη που κάνουμε η σχέση μας θα γίνεται ακόμη καλύτερη και μέσα από αυτήν θα μπορούμε να εξελιχθούμε σαν άνθρωποι.

Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου στην Αθήνα, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και η ανθρωποφαγία



Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και η ανθρωποφαγία.
Γράφει η ψυχολόγος Ράνια Λεμονή, επιστημονικός συνεργάτης του Κέντρου Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης «Επαφή».
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εξέλιξη της τεχνολογίας είναι καταπληκτικό εργαλείο για τον άνθρωπο. Μας έχει δώσει δυνατότητες και μας έχει διευκολύνει σε πολλά επίπεδα, πράγμα που ούτε φανταζόμασταν πριν 20-30 ή 40 χρόνια . Μια από αυτές τις δυνατότητες είναι η ανταλλαγή απόψεων, το πεδίο να αναπτυχθούν και να εκτεθούν θέσεις, γνώμες και πιστεύω. Εξαιρετικό που μπορεί να υπάρχει αυτό το βήμα, αυτή η «γέφυρα» μοιράσματος, ενός μοιράσματος πιο διευρυμένου.
Την ίδια στιγμή που συμβαίνει αυτό, είναι απογοητευτικό και στενάχωρο να παρατηρείς ότι το ανθρώπινο είδος βγάζει προς τα έξω (τώρα που έχει την ευκολία) μια «ανθρωποφαγική» πλευρά του εαυτού του. Μέσα στις «συζητήσεις» και την ανταλλαγή απόψεων (πολύ συχνά την απρόσωπη και απροσδιόριστη, μεταξύ αγνώστων) προβάλλεται η τάση για επίθεση, για προσβολή, για υποτίμηση και επίκριση. Με άλλα λόγια, η «χολή» που βγάζει ο άνθρωπος προς άνθρωπο είναι διάχυτη στις «πλατφόρμες» αυτών των «συζητήσεων».
Τι κρίμα να λείπει ο σεβασμός, η διακριτικότητα και η ευγένεια! Γιατί όταν υπάρχει, τότε πραγματικά ανταλλάζουμε τις απόψεις μας –που μπορεί να είναι διαφορετικές-. Αλλιώς ανταλλάζουμε τα πυρά και την μικρότητα μας!

Το “Επαφή” αποτελεί ένα σύγχρονο κέντρο συμβουλευτικής και ψυχολογικής υποστήριξης εφήβων, ενηλίκων και ζευγαριών, με επιστημονικό υπεύθυνο τον Γιάννη Ξηντάρα Ψυχολόγος στην Αγία Παρασκευή.

Ότι κι αν έχει συμβεί… σήκω και ζήσε. ΖΗΣΕ!



 Ότι κι αν έχει συμβεί… σήκω και ζήσε. ΖΗΣΕ!
Γράφει η Σίλια Μπαμπίτσα
(Το κείμενο επιμελήθηκε Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής Γιάννης Ξηντάρας (www.xidaras.gr)

Τι να σου πω....
Για την κούραση μου (σωματική).
Για τους πόνους μου (ψυχικούς).
Για τις φοβίες μου.
Για τα λάθη μου.
Για τα άγχη μου.
Για τις αδυναμίες  μου.
Μα πάνω απ' όλα για το κενό που αισθάνομαι τόσα χρόνια μέσα μου. Κάτι μου λείπει. Δε μπορώ να το προσδιορίσω ακόμα. Το μόνο που ξέρω είναι ότι αυτό (ΤΟ ΚΕΝΟ) με κάνει πολύ δυστυχισμένη.
Πάλι έχω τάσεις για φυγή. Αν δεν είχα τις φοβίες μου , ίσως είχα εξαφανιστεί. Δεν ξέρω για που. Απλά μήπως έτσι νιώσω ελεύθερη.
"Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασε η ώρα.
Δώδεκα και μισή. Πως πέρασαν τα χρόνια. "
ΚΑΒΑΦΗΣ

Η ζωή περνάει και χάνεται. Τα λεπτά, οι μέρες, τα χρόνια.... Από τη μια στιγμή στην άλλη. Και 'συ μένεις εκεί. Στο ίδιο σημείο. Σαν να μην άλλαξε τίποτα. Σαν να μην πέρασε ούτε ένα λεπτό.
Εεεειι! ΞΥΠΝΑ!!! Ο χρόνος κυλάει, τρέχεις. Τι κάνεις?
Θα μείνει άπραγη, ακίνητη. Δε θα κάνεις κάτι?
Ότι κι αν έχει συμβεί, πάρε το χρόνο σου . Θρήνησε το όσο χρειαστεί. Αλλά, μετά σήκω και ζήσε. ΖΗΣΕ!!!
Εκμεταλλεύσου και το τελευταίο λεπτό , έτσι όπως εσύ θες. Και πιστεύω ότι με τον καιρό θα βρεις τη δύναμη να κλείσεις όλες σου τις πληγές.
Γίνε πρωταγωνιστής στην ταινία της ζωής σου, και όχι ένας απλός θεατής.

Αν είμαστε ειλικρινείς… μόνο τότε υπάρχει σωστή επικοινωνία



Αν είμαστε ειλικρινείς… μόνο τότε υπάρχει σωστή επικοινωνία
Γράφει ο Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου  Γιάννης Ξηντάρας (xidaras.gr)  

Οι περισσότεροι από εμάς αντιμετωπίζουμε προβλήματα  επικοινωνίας στην σχέση μας και (δυστυχώς) δεν σκεφτόμαστε να δώσουμε μία λύση, παρά τα αφήνουμε και διογκώνονται. Είναι γεγονός ότι η καθημερινότητα και οι πολλές υποχρεώσεις,  όπως είναι λογικό και αναμενόμενο,  φθείρουν μία σχέση. Τα προβλήματα επικοινωνίας όμως θα μπορούσαμε να τα βελτιώσουμε με απλούς τρόπους:
1.      Σημαντικό είναι να βρίσκουμε τον σωστό χρόνο για να κάνουμε διάλογο με το σύντροφό μας. Όσο πιεστικό και να είναι το καθημερινό μας πρόγραμμα, θα ήταν καλό να αναζητούμε μία ώρα που μας βολεύει και τους δύο και να συζητάμε όσα μας απασχολούν (συνήθως το βράδυ, αφού βάλουμε για ύπνο τα παιδιά…)
2.      Ας σταματήσουμε μια στιγμή εμείς… και ας ακούσουμε τον σύντροφό μας, προφανώς κάτι έχει να μας πει και (ίσως) τον αγνοούμε. Ας του δώσουμε χώρο για να εκφράσει τις επιθυμίες του και τις ανάγκες του και μην τον διακόπτουμε βάζοντας το εγώ μας μπροστά.
3.      Να είμαστε ειλικρινείς, μόνο τότε υπάρχει σωστή επικοινωνία. Πρέπει να εκφράζουμε αυτά που σκεφτόμαστε ανοιχτά, χωρίς να κρυβόμαστε. Εάν διστάζουμε και φοβόμαστε ή θεωρούμε ανούσιο το να μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας, τις επιθυμίες μας στο σύντροφό μας τότε δεν χτίζουμε τη σωστή επικοινωνία, δεν την θεμελιώνουμε σε βάσεις εμπιστοσύνης… Είναι σημαντικό να μιλάμε με τον σύντροφό μας χωρίς εντάσεις αλλά με ηρεμία.
4.      Δεν χρειάζεται να σιωπούμε σε όποια δυσκολία προκύπτει. Πολλές φορές η σιωπή αντί να επιλύσει το πρόβλημα μας απομακρύνει από το σύντροφό μας.  Καλύτερο θα ήταν να συζητάμε τα όποια προβλήματα προκύπτουν.
5.      Άλλο ένα βασικό κομμάτι της σωστής επικοινωνίας είναι αδιαμφισβήτητα ο αλληλοσεβασμός και η κατανόηση μεταξύ των συντρόφων. Να αφουγκραζόμαστε ο ένας τις ανάγκες του άλλου, να ενθαρρύνουμε ο ένας τον άλλον σε οποιαδήποτε προσπάθεια κι αν κάνουμε και να δείχνουμε (πάνω από όλα) ο ένας στον άλλο το θαυμασμό μας.
---------------------------------------
Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου στο Περιστέρι, απόφοιτος Πανεπιστημίου Αθηνών και Strathclyde University. Μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων και της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

Παρασκευή 12 Ιουνίου 2020

Ο Αντιδήμαρχος Παιδείας Γιαντσης Δημήτρης για τις Πανελλαδικές


ΔΗΜΟΣ ΑΛΜΩΠΙΑΣ
Για άλλη μια χρονιά, τα παιδιά μας καλούνται στο τέλος της εφηβείας τους, να αγωνιστούν για μια θέση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Εν μέσω αυτής της πρωτοφανούς υγειονομικής κρίσης, η προσπάθειά τους έχει ακόμη μεγαλύτερη ένταση και σημασία.
Είμαστε όλοι στο πλευρό τους και αγωνιούμε μαζί με τους γονείς τους, προσπαθώντας να δώσουμε τις καλύτερες δυνατές συνθήκες διεξαγωγής των εξετάσεων.
Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των πανελληνίων, η ζωή δεν αρχίζει και δε σταματά εδώ.
Είναι ένα βήμα σε ένα δρόμο χωρίς φανερό προορισμό.
Ευχόμαστε το καλύτερο και το φωτεινότερο στο τέλος αυτού του δρόμου. 
Καλή επιτυχία!


Ο ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΙΑΝΤΣΗΣ

Νέες αυτοψίες του Αντιπεριφερειάρχη Πέλλας Δάνη Τζαμτζή σε περιοχές της ΠΕ Πέλλας, μετά από την σφοδρή χαλαζόπτωση



Έδεσσα, 12 Ιουνίου 2020

Νέες αυτοψίες του Αντιπεριφερειάρχη Πέλλας Δάνη Τζαμτζή σε περιοχές της ΠΕ Πέλλας, μετά από την σφοδρή χαλαζόπτωση

Ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κ. Δάνης Τζαμτζής πραγματοποίησε νέα περιοδεία σε περιοχές και Τοπικές Κοινότητες της Ορεινής Αλμωπίας οι οποίες επλήγησαν από τη σφοδρή χαλαζόπτωση τις προηγούμενες μέρες. Συγκεκριμένα, επισκέφτηκε αγροκτήματα στις Τοπικές Κοινότητες Νεοχωρίου, Ριζοχωρίου, Φιλώτειας και Ιδας, όπου διαπίστωσε εκτεταμένες καταστροφές σε παραγωγές ροδάκινων, καλαμποκιού, κερασιών κι άλλων ποικιλιών.  

Όπως επισημαίνει ο κ. Αντιπεριφερειάρχης, «στόχος είναι οι εκτιμήσεις των ελεγκτών του ΕΛΓΑ να πραγματοποιηθούν και να ολοκληρωθούν το συντομότερο δυνατό, ώστε να υπάρξει επίσπευση των διαδικασιών αποζημίωσης και οι αγρότες να εξασφαλίσουν ένα ελάχιστο εισόδημα για την επιβίωσή τους. Η βάση της τοπικής αγοράς και οικονομίας είναι τα αγροτικά εισοδήματα στην Πέλλα και αν λάβει κάποιος υπόψη του τις επιπτώσεις της πανδημίας του κορωνοïού μπορεί να αντιληφθεί τη δυσκολία της κατάστασης». Εντωμεταξύ, ο κ. Αντιπεριφερειάρχης βρίσκεται σε καθημερινή επικοινωνία με το γραφείο του Προέδρου του ΕΛΓΑ, αλλά και με το Παράρτημα του ΕΛΓΑ στη Βέροια, ενώ οι υπηρεσίες Αγροτικής Οικονομίας της ΠΕ Πέλλας συνδράμουν στο έργο της καταγραφής και τεκμηρίωσης των καταστροφών στις αγροτικές παραγωγές.

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...